I C 232/25 - wyrok Sąd Rejonowy w Wągrowcu z 2025-12-10
- Tytuł:
- Sąd Rejonowy w Wągrowcu z 2025-12-10
- Data orzeczenia:
- 10 grudnia 2025
- Data publikacji:
- 21 stycznia 2026
- Sygnatura:
- I C 232/25
- Sąd:
- Sąd Rejonowy w Wągrowcu
- Wydział:
- I Wydział Cywilny
- Przewodniczący:
- sędzia Sebastian Sawicki
- Sędziowie:
-
Sebastian Sawicki
- Hasła tematyczne:
- Sankcja kredytu darmowego
- Podstawa prawna:
- art.45 ust.1
- Teza:
- Zdaniem Sądu Rejonowego należało w powyższej kwestii poszukać odpowiedzi w wykładni autentycznej oraz historycznej. Treść art. 45 ustawy o kredycie konsumenckim analizowana całościowo wskazuje, ze chodziło o umowy, które nie zostały jeszcze wykonane przez konsumenta. W ustępie 1 przewidziano, iż w przypadku skutecznego złożenia oświadczenia o kredycie darmowym konsument dokonuje spłaty w terminach ustalonych w umowie. Zatem ustawodawca założył, że złożenie oświadczenia przez konsumenta nastąpi zazwyczaj w sytuacji braku całkowitego wykonania umowy przez konsumenta. Praktyka pokazuje, że było to założenie słuszne. Najczęściej z zarzutu sankcji kredytu darmowego konsumenckiego korzystają bowiem pozwani w sprawie o zapłatę wszczętej z uwagi na niewykonanie przez nich umowy kredytu konsumenckiego. Z uzasadnienia projektu ustawy o kredycie konsumenckim (druk sejmowy 3596), na stronie 44 wskazano, że uprawnienie przysługuje konsumentowi również po wykonaniu umowy (również po wygaśnięciu stosunku zobowiązaniowego). Założenie tej regulacji było zatem takie, że będzie ona wykorzystywana głównie w sytuacji, kiedy wykonanie umowy przez konsumenta jeszcze nie nastąpiło. Z powyższych względów Sąd Rejonowy ocenił, że w wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 28 października 2024 roku wyprowadzono z przywołanego tam judykatu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wydanego dnia 9 września 2021 roku w sprawach połączonych C-33/20, C-155/20 i C-187/20, nieprawidłowy wniosek. Sprawa zawisła przed Trybunałem dotyczyła bowiem prawa niemieckiego, w ramach którego w art. 247 § 7 tamtejszej ustawy wyraźnie przewidziano obowiązek określenia w umowie o kredyt konsumencki sposobu obliczania rekompensaty z tytułu przedterminowej spłaty kredytu. Spór dotyczył tego, w jaki sposób umowa powinna opisywać metodę obliczania takiej rekompensaty. Orzeczenie Trybunału odnosiło się zatem wyłącznie do sytuacji, w której prawodawca krajowy transponował do wewnętrznego porządku prawnego obowiązek informowania o rekompensacie i sposobie jej obliczania. Nie ustalił generalnego standardu, zgodnie z którym w każdej umowie kredytu konsumenckiego powinna znaleźć się informacja na temat prawa konsumenta do rekompensaty i odpowiednio czytelny sposób jej ustalania. Przeciwnie, Trybunał odpowiedział na pytanie prejudycjalne wyłącznie na gruncie prawa niemieckiego, do którego transponowano obowiązek określenia w umowie kredytu tych informacji. Wyrok znajdował zatem zastosowanie wyłącznie w sytuacji, w której prawo krajowe przewiduje powinność określenia w umowie tych kwestii. Polski porządek prawny do takich nie należy. Jak wyjaśniono wcześniej, nawet gdyby taki proceder nie był prawnie dopuszczalny, pod kątem wypełnienia obowiązków informacyjnych w umowie kredytu konsumenckiego przez kredytodawcę, decydujące znaczenie ma to, czy dane informacje znalazły się w umowie, a nie to czy założenia, które legły u podstaw przyjętych konstrukcji były prawnie dozwolone lub nieuczciwe (abuzywne). Takie zapatrywanie na tę kwestie przyjął również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C - 472/23. Trybunał podkreślił w wyroku z dnia 13 lutego 2025 roku, że okoliczność, iż w umowie o kredyt wskazano rzeczywistą roczną stopę oprocentowania, która okazuje się zawyżona ze względu na to, że niektóre warunki tej umowy zostały następnie uznane za nieuczciwe w rozumieniu art. 6 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich, a tym samym za niewiążące dla konsumenta, nie stanowi sama w sobie naruszenia obowiązku informacyjnego ustanowionego w art. 10 ust. 2 lit. g) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylającej dyrektywę Rady 87/102/EWG (Dz.Urz.UE L z 2008 r. Nr 133, str. 66).
- Istotność:
Dodano:
,
Opublikował(a):
Aleksandra Sawińska
Podmiot udostępniający informację: Sąd Rejonowy w Wągrowcu
Osoba, która wytworzyła informację: sędzia Sebastian Sawicki, Sebastian Sawicki
Data wytworzenia informacji:
Podmiot udostępniający informację: Sąd Rejonowy w Wągrowcu
Osoba, która wytworzyła informację: sędzia Sebastian Sawicki, Sebastian Sawicki
Data wytworzenia informacji: