Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 16 listopada 2024 r., w sprawie o numerze (...) (...) Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w S. ustalił poziom potrzeby wsparcia Z. K. wyrażony w wartości punktowej w skali 0-100 punktów na poziomie 31 punktów. Jako podstawę decyzji wskazał art. 4b ust. 3 i art. 6b ^{( 3)} ust. 1 w zw. z art. 6b ^{( 5)} ust. 1, 3 i 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 44). W wyniku złożonego przez odwołującą się wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (...) Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w S. decyzją z dnia 11 lutego 2025 r. uchylił decyzje z dnia 16 listopada 2024 r. w całości i ustalił poziom potrzeby wsparcia od dnia złożenia wniosku wyrażony w wartości punktowej w skali 0-100 punktów na poziomie 52 punktów.

Z. K. wniosła odwołanie od powyższej decyzji, żądając jej zmiany poprzez przyznanie jej większej ilości punktów określających poziom potrzeby wsparcia. W uzasadnieniu odwołania podniosła, że jest osobą schorowaną i samotną, a jej stan zdrowia, uzasadnia ustalenie wyższego poziomu potrzeby wsparcia.

(...) Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w S. wniósł o oddalenie odwołania podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Wskazał, że ustalenie poziomu potrzeby wsparcia na poziomie 52 punktów dokonano w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, w tym kwestionariusz samooceny, dokumentację medyczną oraz wywiad bezpośredni. Zdaniem organu, odwołująca się wymaga wsparcia w codziennym funkcjonowaniu, ale jedynie w zakresie w jakim to ustalono. W ocenie organu, decyzja została wydana prawidłowo, a odwołanie jest niezasadne.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny.

Z. K. urodziła się w 21 maja 1932 r., w chwili orzekania miała 92 lat. Zamieszkuje sama, w mieszkaniu znajdującym się na pierwszym piętrze, bez windy. Poza domem porusza się przy pomocy kuli łokciowej. Poruszając się po mieszkaniu wspomaga się meblami, czasami kulą lub podpierając się ściany. Korzysta z publicznych środków transportu, przemieszcza się komunikacją miejską. Samodzielnie chwyta i manipuluje przedmiotami. Przy zmianie pozycji ciała (np. z pozycji leżącej) musi się przytrzymać. Rozmowę prowadzi w sposób spójny i logiczny. Niedosłyszy na prawe ucho, ale nie nosi aparatu słuchowego. Jasno przekazuje informację i odbiera informacje, które do niej dochodzą. Z. K. potrafi obsługiwać telefon komórkowy w zakresie wykonywania i odbierania połączeń. Samodzielnie dba o higienę z zachowaniem ostrożności, ze względu na zawroty głowy pod prysznicem ma uchwyty i krzesełko. Sama myje zęby. Z. K. ubiera się samodzielnie. Problem ma z zakładaniem skarpetek, rajstop czy butów, ze względu na problemy z sięgnięciem do stóp, z uwagi na schorzenia kręgosłupa oraz operację kolana. Samodzielnie wykonuje i spożywa posiłki. Jest w stanie posługiwać się sztućcami, ale skarży się na drętwienie rąk. Jest świadoma swojego stanu zdrowia. Samodzielnie umawia wizyty lekarskie, pamięta o przyjmowaniu leków. Drobne zakupy robi samodzielnie, przy większych pomagają sąsiedzi. Sąsiedzi pomagają Z. K. przy sprzątaniu mieszkania (tj. mycie okien, zawieszanie firan), natomiast Z. K. samodzielnie wykonuje drobniejsze prace - zmywanie naczyń czy wycieranie kurzy. Przy odkurzaniu mieszkania ma pomoc osoby trzeciej. Z. K. samodzielnie dokonuje transakcji finansowych, zna wartość pieniądza. Potrafi załatwić sprawy urzędowe. W wolnym czasie ogląda telewizję lub dba o kwiaty na balkonie. Z. K. ma ograniczone kontakty społeczne. Jest samotna, natomiast utrzymuje kontakt z sąsiadami. Jest w stałym kontakcie telefonicznym z siostrzeńcem. W codziennym funkcjonowaniu otrzymuje wsparcie ze strony sąsiadów. Jest wdową, dwoje dzieci zmarło. Wnuków nie ma.

Niesporne, a nadto dowód: opinia członków składu ustalającego – k. 15-16, k. 24-25 akt organu; przesłuchanie Z. K. w charakterze strony (zapis skrócony) – k. 16-17.

Decyzją z dnia 16 listopada 2024 r. nr (...), (...) Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w S. ustalił poziom potrzeby wsparcia Z. K. od dnia złożenia wniosku, tj. od 03 września 2024 r., wyrażony w skali od 0 do 100 punktów, na poziomie 31 punktów na okres do 03 września 2031 r.

Niesporne, a nadto dowód: decyzja z dnia 16.11.2024 r. – k. 17 akt organu.

W następstwie ponownego rozpatrzenia sprawy, (...) Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w S. decyzją z dnia 11 lutego 2025 r., uchylił zaskarżoną decyzję w całości i ustalił poziom potrzeby wsparcia odwołującej się na poziomie 52 punktów na okres do 03 września 2031 r.

W wartościach punktowanych w skali 0-4 punkty ustalił:

1. Zmiany pozycji ciała: 3.420 pkt 2. Poruszanie się w znanym środowisku: 3.600 pkt 3. Poruszanie się w nieznanym środowisku: 2.700 pkt 4. Sięganie, chwytanie i manipulowanie przedmiotami użytkowymi: 2.400 pkt 5. Przemieszczanie się środkami transportu: 2.400 pkt 6. Klasyfikacja docierających bodźców: 0.000 pkt 7. Przekazywanie informacji innym osobom: 0.000 pkt 8. Prowadzenie rozmowy: 0.000 pkt 9. Opanowanie nowej umiejętności praktycznej: 2.700 pkt 10. Koncentrowanie się na czynności: 0.000 pkt 11. Korzystanie z urządzeń i technologii: 0.000 pkt 12. Mycie i osuszanie całego ciała: 3.600 pkt 13. Mycie i osuszanie rąk i twarzy: 0.000 pkt 14. Pielęgnowanie poszczególnych części ciała: 1.800 pkt 15. Troska o własne zdrowie: 2.700 pkt 16. Korzystanie z toalety: 3.600 pkt 17. Ubieranie się: 0.000 pkt 18. Jedzenie i picie: 0.000 pkt 19. Stosowanie zalecanych środków terapeutycznych: 2.700 pkt 20. Realizowanie wyborów i decyzji: 2.700 pkt 21. Pozostawanie w domu samemu: 0.000 pkt 22. Nawiązywanie kontaktów: 1.600 pkt 23. Kontrolowanie własnych zachowań i emocji: 1.600 pkt 24. Utrzymywanie kontaktów z bliskimi: 0.000 pkt 25. Tworzenie bliskich relacji z innymi osobami: 0.000 pkt 26. Kupowanie artykułów codziennej potrzeby: 2.700 pkt 27. Przygotowywanie posiłków: 1.800 pkt 28. Dbanie o dom i ubrania: 2.700 pkt 29. Dokonywanie transakcji finansowych: 0.000 pkt 30. Rekreacja i organizacja czasu wolnego: 1.600 pkt 31. Załatwianie spraw urzędowych: 2.700 pkt 32. Realizowanie dziennego rozkładu zajęć: 2.700 pkt.

Niesporne, a nadto dowód: decyzja (...) z 11 lutego 2025 r. – k. 28 akt organu.

Sąd, po przeanalizowaniu dokumentacji organu, uznał, że dla rozpoznania niniejszej sprawy nie jest niezbędne posiadanie wiadomości specjalnych, gdyż dla oceny decyzji organu wystarczające jest przesłuchanie ubezpieczonej w celu ustalenia zakresu czynności wykonywanych przez ubezpieczoną w życiu codziennym. Z tych przyczyn postępowanie dowodowe ograniczyło się do przesłuchania Z. K., na okoliczność wykonywania przez nią poszczególnych czynności wyszczególnionych w zaskarżonej decyzji.

Sąd zważył, co następuje.

Odwołanie zasługuje na częściowe uwzględnienie.

Rozpatrując niniejsze odwołanie od decyzji (...), w świetle zgromadzonych dokumentów i obowiązujących przepisów, należy uznać, że okoliczności w nim powołane stanowią wystarczającą podstawę do częściowej zmiany decyzji (...) Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w S.. Sąd dał w pełni wiarę odwołującej co do jej trudności w codziennym funkcjonowaniu. Odwołująca bardzo plastycznie i obrazowo opisała swoją sytuację życiową i trudności na jakie napotyka wykonując czynności dnia codziennego.

Sąd nie dopuścił dowodu z opinii biegłych sądowych z zakresu psychologii oraz fizjoterapii, stojąc na stanowisku, że przedmiotem postępowania nie jest stan zdrowia ubezpieczonej, lecz poziom potrzeby wsparcia potrzebny ubezpieczonej przy wykonywaniu przez nią poszczególnych czynności życiowych. Oczywiście stan zdrowia ubezpieczonej ma wpływ na ustalenie poziomu potrzeby wsparcia danej osoby, ale ustalenie poziomu potrzeby wsparcia w konkretnych czynnościach wyszczególnionych w spornej decyzji, wymaga raczej znacznego doświadczenia życiowego, wyobraźni i logicznego myślenia, niż wiadomości specjalnych z opinii biegłych sądowych.

W oparciu o czynności oceniające określone w rozdziale 1, a w szczególności § 6 cyt. rozporządzenia Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia 23 listopada 2023 r. Sąd przede wszystkim przeprowadził czynności oceniające, czyli dokonał obserwacji, wywiadu bezpośredniego oraz oceny funkcjonowania Z. K..

Zgodnie z art. 4b ust. 1 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji. zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 44) potrzeba wsparcia to następstwo braku lub utraty autonomii fizycznej, psychicznej, intelektualnej lub sensorycznej.

Przy ustalaniu potrzeby wsparcia Sąd wziął pod uwagę adekwatnie do wieku oraz niepełnosprawności fizycznej, psychicznej, intelektualnej lub sensorycznej, zdolność Z. K. do samodzielnego wykonywania określonych czynności związanych z obszarami codziennego funkcjonowania oraz rodzaj i zakres wymaganego wsparcia, z uwzględnieniem czasu niezbędnego do jej wykonywania oraz konieczności wsparcia przez inną osobę lub technologię wspomagającą, mającą na celu zapewnienie zwiększenia lub utrzymania niezależności osoby niepełnosprawnej.

Zgodnie z ww. przepisami oraz mając na względzie treść § 10 i 11 cyt. rozporządzenia, Sąd ustalił poziom potrzeby wsparcia w wartościach punktowych. Na podstawie obserwacji opartej na doświadczeniu zawodowym i życiowym podczas rozprawy w dniu 13 sierpnia 2025 r., Z. K. została przesłuchana w charakterze strony, co pozwoliło ustalić sposób jej funkcjonowania jako osoby ubiegającej się o ustalenie poziomu potrzeby wsparcia. Przy czym zakres ustaleń był zdeterminowany formularzem pomocniczym przy ustalaniu poziomu potrzeby wsparcia dla osób zaliczonych do stopnia niepełnosprawności, a także na podstawie informacji wskazanych w kwestionariuszu samooceny trudności w zakresie wykonywania czynności związanych z funkcjonowaniem dołączonego do akt (...).

Zakres ograniczeń Z. K. w zakresie wyżej wymienionych czynności codziennego funkcjonowania skutkuje potrzebą wsparcia na wskazanym przez Sąd poziomie, uwzględniającym wagi danych czynności wyrażonych w wartościach punktowych oraz rodzaju wymaganego wsparcia jego częstotliwości zgodnie z przepisami przedmiotowego rozporządzenia.

Sąd ustalił punktową wysokość poziomu potrzeby wsparcia w skali od 0 do 100 punktów na łącznie 59 punktów, a szczegółowo ustalił potrzebę wsparcia wyrażoną w wartościach punktowych w skali od 0.000 do 4.000, zmieniając punktację odnośnie punktów:

3) poruszanie się w nieznanym środowisku – 3.240 pkt,

4) sięganie, chwytanie i manipulowanie przedmiotami użytkowymi - 2.700 pkt,

11) korzystanie z urządzeń i technologii informacyjno-komunikacyjnych- 1.600 punktu,

14) pielęgnowanie poszczególnych części ciała- 3.420 punktu,

17) ubieranie się – 2.700 punktu.

W pozostałej części orzeczenia pozostawało ono bez zmian.

Na podstawie przeprowadzonego dowodu z przesłuchania odwołującej Sąd ustalił, że wartości podane przez (...) Zespół do spraw Orzekania o Niepełnosprawności w S. są niewystarczające we wskazanych w kryteriach oceny potrzeby wsparcia wyrażonej w punktach 3, 4, 11, 14 i 17 w wartościach punktowych w skali 0.000 do 4.000. Odwołująca żądała zmiany (zwiększenia) punktacji w zasadzie w każdym z punktów decyzji. Sąd zmienił wartości punktowe oceny w zakresie niektórych innych wskazań podnoszonych przez odwołującą.

Sąd ustalił, że odwołująca może poruszać własnym ciałem, rękoma, nogami, szyją głową oraz korpusem. Zmiana pozycji ciała (określona w § 10 ust. 2 pkt 2 cyt. rozporządzenia) jest czymś innym niż zmiana miejsca, w którym to ciało się znajduje czyli to, co odwołująca wskazała w swoim wniosku oraz podczas rozprawy. Kryterium zmiana pozycji ciała dotyczy przede wszystkim zdolności do dokonywania dowolnej zmiany pozycji z stojącej do siedzącej i spoczynkowej/leżącej. Najczęściej zdolność tą mają zaburzoną osoby z ustalony stopień niepełnosprawności z symbolu 0-5R lub 10-N, takie, które nie są w stanie poruszać własnym ciałem. Odwołująca w świetle obserwacji na sali rozpraw, na która przybyła samodzielnie, jest zdolna zmiany pozycji ciała. Wobec powyższego Sąd nie zmienił punktacji przyznanej przez (...) Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w S.. Jeżeli natomiast chodzi o przemieszczanie się w znanym środowisku, odwołująca zawsze potrzebuje wsparcia częściowego, (...) prawidłowo ustalił te wartości.

Jeżeli natomiast chodzi o przemieszczanie się w nieznanym środowisku, odwołująca często potrzebuje wsparcia częściowego, (...) ustalił te wartość na 2.700 pkt, Sąd uznał, że odwołująca się potrzebuje większego wsparcia i zmienił tę punktację na 3.420 pkt, przyjmując, że bardzo często potrzebuje wsparcia częściowego. Sięganie chwytanie, manipulowanie przedmiotami użytkowymi, zostało przez organ ocenione nieprawidłowo, gdyż odwołująca skarżyła się na pojawiające się często skurcze w dłoniach, z postępowania dowodowego wynika także, że odwołująca nie jest w stanie samodzielnie użyć odkurzacza, nie myje sama podłóg, przenoszenie rzeczy (zakupów) także stanowi dla niej przeszkodę. Z tych przyczyn Sąd zmienił punktację w tym zakresie z 2.400 pkt na 2.700 pkt.

Z. K. potrafi przemieszczać się środkami transportu publicznego, choć w jej wypadku jest to nieco utrudnione. Przemieszczanie środkami transportu zostało prawidłowo ocenione przez organ, albowiem odwołująca jako pasażer może się przemieszczać, może wejść i wyjść do/ze środka transportu, nie jest w tym stanie ograniczona swoimi ortopedycznymi czy neurologicznymi problemami zdrowotnymi. Odwołując potrzebuje jednak asysty innej osoby, aby wejść do odpowiedniego środka transportu, w odpowiednim miejscu z niego wysiąść.

Odwołująca w odpowiedni sposób, klasyfikuje docierające do niej bodźce. Odwołująca dobrze widzi, pomimo problemów ze słuchem w prawym uchu, nie powoduje to problemów z komunikacją, odbiera dotyk, jest wyczulona na to, co dzieje się na sali sądowej. Widać, że jest dostosowana do swoich problemów zdrowotnych. W zakresie przekazywania informacji Sąd również podtrzymał stanowisko (...) Zespołu do spraw Orzekania o Niepełnosprawności, albowiem odwołująca bardzo żywo reagowała podczas przesłuchania, potrafiła przedstawić swoje stanowisko w sposób jasny i szczegółowy oraz plastyczny. Podobnie odwołująca prowadzi rozmowę w sposób właściwy, odpowiednio dobierając słowa, poprawnie budując zdania. Jednocześnie odwołująca dobrze słyszy, kieruje się w stronę osoby prowadzącej z nią rozmowę używa gestykulacji i mowy ciała, aby zaprezentować swoje stanowisko. W związku z tym Sąd uznał, że prowadzenie rozmowy przez Z. K. zostało prawidłowo ocenione przez (...) Zespół do spraw Orzekania o Niepełnosprawności.

W zakresie opanowania nowej umiejętności praktycznej Organ również prawidłowo ocenił problemy i potrzeby wsparcia odwołującej. Sąd w tym zakresie uznał, że 2.700 punktów jest wartością wystarczającą dla częściowego wsparcia odwołującej. Organ uznał, że odwołująca w zakresie koncentrowania się na czynności została oceniona prawidłowo, gdyż posiada możliwość prawidłowego skoncentrowania się. Ponadto, na rozprawie stwierdzono, iż odwołująca się jest w stanie skoncentrować się na wypowiedziach innych osób, odpowiadać na kierowane do niej pytania w trakcie rozprawy. Odpowiedzi odwołującej były na temat, logiczne oraz spójne. Sąd stwierdził, że jest ona w stanie również skoncentrować się na swoich wypowiedziach i potrafi przedstawić swoje stanowisko w sposób w pełni zborny i jasny.

W zakresie korzystania z urządzeń i technologii informacyjno-komunikacyjnej, organ określił wysokość poziomu potrzeby wsparcia na 0.000 pkt. Odwołująca jest w stanie obsługiwać telefon w zakresie wykonywania połączeń i odbierania ich, ale nie potrafi wysłać wiadomości tekstowej, nie potrafi także obsługiwać komputera, dlatego Sąd zdecydował o przyznaniu w tej części 1.600 pkt.

W zakresie mycia i osuszania całego ciała Organ przyznał odwołującej 3.600 punktu. Jednocześnie, w zakresie mycia i osuszania rąk i twarzy organ przyznał odwołującej 0.000 punktu. Sąd podzielił zdanie organu w tym przedmiocie.

W zakresie pielęgnacji poszczególnych części ciała oraz troski o własnej zdrowie, Sąd uznał, że (...) Zespół do spraw Orzekania o Niepełnosprawności nieprawidłowo ocenił sytuację i poziom wsparcia towarzyszącego potrzebny odwołującej na 1.800 pkt i zmienił tę punktację na 3.420 pkt uznając, że odwołująca potrzebuje bardzo często wsparcia częściowego w tych czynnościach.

Biorąc pod uwagę opisywane przez odwołującą na rozprawie sytuacje z jej życia, mając na względzie miejsce zamieszkania odwołującej Sąd uznał, że przy korzystaniu z toalety organ dobrze określił poziom wsparcia.

W zakresie ubierania się, organ przyznał odwołującej się 0.000 pkt, z kolei przesłuchanie odwołującej wykazało, że ma ona problem ze schylaniem się do stóp, co przekłada się na trudności w ubieraniu skarpet, rajstop czy butów. Z tego względu, Sąd nie podzielił zdania (...) i przyznał odwołującej się 2.700 pkt w tym obszarze.

W zakresie jedzenia i picia, stosowania zaleconych środków terapeutycznych, (...) Zespół do spraw Orzekania o Niepełnosprawności prawidłowo ustalił poziom potrzeby wsparcia. Podobnie w przypadku realizowania wyborów i decyzji, odwołująca jest dość samodzielna: jest w stanie podjąć decyzję, a następnie ją zrealizować, o czym świadczy miedzy innymi aktywność procesowa podejmowana przez odwołująca w niniejszym postępowaniu. Przy wymienionych obszarach czasami potrzebuje wsparcia towarzyszącego.

Jeśli chodzi o zostawanie w domu samemu, Sąd zgodził się z decyzją (...), ponieważ odwołująca się jest osobą samotną, od lat mieszka sama i nie ma problemów z pozostawaniem samej w domu. Nie odczuwa lęku, nie stwarza dla siebie zagrożenia.

W zakresie nawiązywania kontaktów Sąd podzielił pogląd organu, który przyznał odwołującej się 1.600 pkt. Po przesłuchaniu odwołującej Sąd ustalił, że odwołująca się utrzymuje bliski kontakt z sąsiadami, szczególnie z jedną sąsiadką, na której pomoc zawsze może liczyć. Odwołująca zeznała „Sąsiadka do mnie prawie codziennie dzwoni. Czasami przynosi mi zupę. Jestem jej bardzo wdzięczna”. W odkurzaniu pomaga pani, która sprząta klatkę schodową. Odwołująca zna swoich sąsiadów, którzy mieszkają w jej klatce, wie czym się zajmują, stąd Sąd doszedł do wniosku, że odwołująca się nie ma problemów z nawiązywaniem kontaktów i ich nie unika.

W zakresie kontrolowania własnych zachowań i emocji, odwołująca nie ma problemów tak istotnych, aby należało w tym zakresie zwiększyć poziom potrzeby wsparcia ustalony przez (...) Zespół do spraw Orzekania o Niepełnosprawności. Organ ten ustalił w tym zakresie poziom potrzeby wsparcia na 1.600 punktu. Podczas rozmowy na sali sądowej odwołująca była w stanie kontrolować swoje własne zachowania i emocje oraz dostosować je do zmiennych sytuacji.

W zakresie utrzymania kontaktów z bliskimi Sąd nie zmienił punktacji, ze względu na sytuację życiową odwołującej się.

W zakresie tworzenia bliskich relacji z innymi osobami odwołująca domagała się podwyższenia potrzeby poziomu wsparcia twierdząc, że unika nowych kontaktów. Sąd nie podzielił zdania odwołującej się, mając na względzie ustalenia dotyczące kontaktów z sąsiadami, Sąd uznał, że odwołująca ma umiejętności społeczne, jest otwarta i "łatwa w kontakcie", zatem nie wymaga stałego wsparcia częściowego.

W zakresie kupowania artykułów codziennej potrzeby, Organ ocenił poziom potrzeby wsparcia na 2.700 punktu. Z przesłuchania wynika, że Z. K. rachunki opłaca samodzielnie, sama robi drobne zakupy, a na większe zakupy wozi ją sąsiadka, która jej pomaga w transporcie. Wbrew stanowisku odwołującej, Sąd uznał, że odwołująca potrafi dokonać czynności w ramach transakcji zakupu, zna wartość pieniędzy i jest w stanie określić jakie artykuły codziennej potrzeby są jej potrzebne, zatem pozostawił w tym zakresie wartość potrzeby wsparci ustaloną przez organ, tj. na 0.000 pkt.

W zakresie przygotowania posiłków, dbania o dom i ubrania, dokonywania transakcji finansowych oraz rekreacja i organizacja czasu wolnego Sąd również nie zmienił punktacji. Odwołująca w chwilach wolnych ogląda telewizję, dba o kwiaty na balkonie, których, jak sama twierdzi, ma bardzo wiele.

Sąd uznał, że w zakresie punktów 27 (przygotowywanie posiłków), 28 (dbanie o dom i ubrania) i 30 (rekreacja i organizacja czasu wolnego) organ ocenił poziom potrzeby wsparcia prawidłowo. Sąd pozostawił punktację na poziomie ustalonym przez organ, a nie podwyższonym, jak żądała odwołująca.

W odwołaniu odwołująca uznała, że potrzeba wsparcia przy załatwianiu spraw urzędowych powinna być podwyższona. Organ uznał, że powinno być w tym obszarze 2.700 punktów. Sąd miał na względzie samodzielność odwołującej w zakresie samodzielnego załatwiania spraw urzędowych m.in. przed sądem. W trakcie procesu Z. K. działała samodzielnie (bez udziału pełnomocnika procesowego), potrafiła prawidłowo zachować się i bronić osobiście swoich spraw. Sąd uznał, że poziom potrzeby wsparcia w zakresie załatwianie spraw urzędowych odpowiada określonemu przez organ.

Nadto realizowanie dziennego rozkładu zajęć w przypadku odwołującej zostało ustalone przez organ rentowy na 2.400 punktu. Odwołująca nie żądała ustalenia wyższej punktacji, a Sąd uznał, że realizowanie dziennego rozkładu zajęć należy pozostawić na poziomie ustalonym przez organ. Czynności wykonywane przez odwołującą związane z wymienionymi wyżej obszarami codziennego funkcjonowania, wskazują na bardzo dobrą organizację czasu własnego przez Z. K.. Dodatkowo, zaangażowanie osób mieszkających w sąsiedztwie odwołującej się wspomaga ją na tyle, że jest w stanie bardzo dobrze funkcjonować w społeczeństwie. Sąd nie stracił z pola widzenia sygnalizowanych w niniejszym postępowaniu trudności, jakich odwołująca się doświadcza na co dzień, stanowiących podstawę do ustalenia wysokości poziomu potrzeby wsparcia. Podkreślić, jednakże należy w tym miejscu, iż subiektywna ocena stanu zdrowia dokonana przez nią i jej przekonanie o związku stwierdzonych dolegliwości z danym poziomem potrzeby wsparcia nie mogą być wyznacznikiem oceny dokonanej przez Sąd.

Wskazać trzeba, iż przy ustalaniu potrzeby wsparcia Sąd bierze pod uwagę adekwatnie do wieku oraz niepełnosprawności fizycznej, psychicznej, intelektualnej lub sensorycznej, zdolność osoby odwołującej do samodzielnego wykonywania określonych czynności związanych z obszarami codziennego funkcjonowania oraz rodzaj i zakres wymaganego wsparcia, z uwzględnieniem czasu niezbędnego do jej wykonywania oraz konieczności wsparcia przez inną osobę lub technologię wspomagającą, mającą na celu zapewnienie zwiększenia lub utrzymania niezależności osoby niepełnosprawnej. Sąd na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego stwierdził, że niewątpliwie aktualne ograniczenia w funkcjonowaniu odwołującej się mają istotny charakter. Dlatego też, w ocenie Sądu należy uznać, iż zakres wsparcia niezbędnego w codziennym funkcjonowaniu odwołującej się, wynikający z częstotliwości udzielania wsparcia w obszarach takich jak mobilność, dbanie o siebie i własne zdrowie, a także funkcjonowanie w społeczeństwie, wymagał częściowej zmiany.

Mając na względzie przedstawioną punktację, decyzja (...) Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności zbyt nisko określiła niektóre z wartości cząstkowych, Sąd podwyższył je, w punktach poruszanie się w nieznanym środowisku: 3,420 pkt; sięganie, chwytanie i manipulowanie przedmiotami użytkowymi: 2,700 pkt; korzystanie z urządzeń i technologii informacyjno-komunikacyjnych: 1,600 pkt; pielęgnowanie poszczególnych części ciała: 3,420 pkt; ubieranie się: 2,700 pkt, orzekając w pkt I wyroku. Zmiana wpłynęła na podwyższenie wyższej łącznej wartości potrzeby poziomu wsparcia – 59 punktów.

Sąd na podstawie art. 477 ⁹ § 1 k.p.c. oddalił odwołanie w pozostałym zakresie, orzekając w pkt II wyroku.

Sędzia Joanna Szyjewska – Bagińska

ZARZĄDZENIE

1.  (...)

2.  (...)

3.  (...)

25.09.2025 r.