Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 12.10.2015r.

Sąd Rejonowy Szczecin - Centrum w Szczecinie w IV Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący SSR Waldemar Jędrzejewski

Protokolant Adriana Ryż – Jędrzejek

po rozpoznaniu sprawy Z. E. (1) s. J. i G., ur. (...) w S.,

oskarżonego o to, że:

w dniu 20 lutego 2015r. w S. na ul. (...), nie stosując się do orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 15 lipca 2014r. sygn. IV K 261/14, zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres dwóch lat, obowiązującego w okresie od dnia 29 marca 2014r. do dnia 29 marca 2016r., prowadził w ruchu lądowym samochód marki F. (...) o nr rej. (...),

tj. o czyn z art. 244 kk

I.  oskarżonego Z. E. (1) uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu przestępstwa i na podstawie art. 244 kk w zw. z art. 37a kk wymierza karę grzywny 150 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki w kwocie 20,00 złotych;

II.  podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych (tekst jedn. Dz.U. z 1983r., Nr 49, poz.223 z zm.) wymierza oskarżonemu opłatę 300,00 złotych, a na podstawie art. 627 kpk zasądza na rzecz Skarbu Państwa koszty procesu.

Sygn. akt IV K 393/15

UZASADNIENIE

W dniu 20.02.2015r. w S. na ul. (...) został zatrzymany do kontroli drogowej Z. E. (1). Kierował on samochodem marki F. (...) o nr rej. (...). W tym czasie miał orzeczony wyrokiem Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 15.07.2014r. sygn. akt IV K 261/14 zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres dwóch lat tj. od 29.03.2014r. do 29.03.2016r.

Dowód:

-zeznania świadka K. R. k. 22

-odpis wyroku IV K 261/14 k. 20

Z. E. (1) przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Uzgodniono z oskarżonym warunki skazania, które wraz z aktem oskarżenia przesłano do Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie w dniu 27.05.2015r.

Sąd uwzględnił wniosek prokuratora, bowiem okoliczności popełnienia przestępstwa nie budzą wątpliwości. Zeznania świadka K. R. są wiarygodne. Wykonywała ona jedynie swoje obowiązki służbowe. Nie ma podstaw do odrzucenia jej rzeczowej i spójnej relacji.

Dowody z dokumentów - wyrok skazujący z 15.07.2014r. są wiarygodne, albowiem w toku procesu nie ujawniły się okoliczności mogące wywołać wątpliwości, co do ich rzetelności.

Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że oskarżony wyczerpał swoim zachowaniem znamiona ustawowe czynu z art. 244 kk. W dniu 20.02.2015r. w S. na ul. (...) nie stosując się do orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 15.07.2014r. sygn. akt IV K 261/14, zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres dwóch lat, obowiązującego w okresie od 29.03.2014r. do 29.03.2016r. prowadził w ruchu lądowym samochód marki F. (...) o nr rej. (...).

Przystępując do wymierzenia kary grzywny przy zastosowaniu dyrektywy art. 37a kk, Sąd miał na uwadze przesłanki wymiaru kary wynikające z art. 53 §1 i 2 kk - uwzględniając zarówno okoliczności obciążające, jak i łagodzące dla oskarżonego. Do tych pierwszych zaliczył:



rodzaj i charakteru naruszonego dobra prawnego – zaatakował dobro jakim jest wymiar sprawiedliwości w ramach prawidłowego zapewnienia wykonywania orzeczeń sądu;



sposób i okoliczności popełnienia czynu - działanie z pełną premedytacją, gdyż wiedział doskonale o obowiązującym zakazie i ewidentnie go zlekceważył, wykazując swoje zdemoralizowanie oraz brak poczucia odpowiedzialności;



uprzednią karalność za czyn z art. 178a §1 kk.

Do okoliczności łagodzących zaliczono przyznanie się do przestępstwa i podanie się dobrowolnie wyrokowi skazującemu.

Reasumując zastosowana kary grzywny jest adekwatna do stopnia zawinienia Z. E.. Spełni swoje zadania w zakresie prewencji indywidualnej oraz generalnej w znaczeniu pozytywnym. Wpłynie na niego wychowawczo. Nauczy poszanowania dla obowiązującego porządku prawnego oraz uzmysłowi mu nieopłacalność podobnych zachowań w przyszłości.

Wpłynie także na kształtowanie świadomości prawnej społeczeństwa, w tym budowania zaufania społecznego do działalności wymiaru sprawiedliwości.

O kosztach procesu orzeczono na podstawie aktów normatywnych powołanych w wyroku.