Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia, 5 grudnia 2025 r.

Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie III Wydział Cywilny

w składzie:

Przewodniczący: sędzia Sebastian Otto

Protokolant: stażysta Nikola Szczypior-Urant

po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2025r. w Szczecinie

na rozprawie

sprawy z powództwa F. S.

przeciwko (...) spółce akcyjnej z siedzibą w W.

o zapłatę

I.  oddala powództwo;

II.  zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 1 667 zł (tysiąc sześćset sześćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty;

III.  nakazuje ściągnąć od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie 30 zł (trzydzieści złotych) tytułem opłaty podstawowej od pisma rozszerzającego powództwo.

Sędzia Sebastian Otto

Sygn. akt III C 653/24

UZASADNIENIE

wyroku z 5 grudnia 2025 r.

Pozwem wniesionym w dniu 31 lipca 2024 r. F. S. i P. Ł. wnieśli o zasądzenie od pozwanej (...) S.A. w W. na ich rzecz solidarnie kwoty 1.550 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 7 lutego 2024 r. do dnia zapłaty wraz z kosztami postępowania, w tym kosztami zastępstwa procesowego.

Uzasadniając powyższe żądanie wskazano, że na dochodzoną pozwem kwotę 1.550 zł składa się kwota 1000 zł tytułem części odszkodowania za uszkodzenie samochodu poszkodowanego K. Z. oraz kwota 550 zł przeznaczona na sporządzenie wyceny przez niezależnego rzeczoznawcę.

Powodowie wskazali przy tym, że powyższa kwota nie wyczerpuje całości ich roszczenia związanego z przedmiotową szkodą, zastrzegając sobie możliwość dochodzenia pozostałych roszczeń związanych z ww. szkodą w niniejszym bądź odrębnym postępowaniu sądowym.

W odpowiedzi na pozew wniesiono o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie kosztów procesu na rzecz strony pozwanej. Zdaniem pozwanej postępowanie likwidacyjne zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy, a kwota przyznanego i wypłaconego świadczenia stanowiła pełną i kompleksową rekompensatę z tytułu szkody w pojeździe marki M. o nr rej. (...).

Pismem z dnia 23 września 2025 r. powodowie rozszerzyli powództwo o kwotę 509,60 zł, która dotyczy dalszej części odszkodowania.

Stan faktyczny.

18 grudnia 2023 r. podczas mycia na myjni automatycznej doszło do uszkodzenia pojazdu marki M. o nr rej. (...) stanowiący własność poszkodowanego K. Z.. W dniu wystąpienia szkody w pojeździe właściciel myjni posiadał polisę od odpowiedzialności cywilnej w pozwanym zakładzie ubezpieczeń (numer polisy (...)).

Dowód:

- akta szkody (płyta CD) k. 45

6 lutego 2024 r. (...) S.A. w W. przyjął odpowiedzialność za szkodę i wypłacił poszkodowanemu odszkodowanie w wysokości 1.191,53 zł.

Dowód:

- pismo dot. ustalenia wysokości szkody k. 7,

- kosztorys ubezpieczyciela k. 8-9.

W dniu 28 czerwca 2024 r. pomiędzy F. S. i P. Ł. a poszkodowanym K. Z. zawarta została umowa przelewu wierzytelności, na mocy której poszkodowany przelał na F. S. i P. Ł. wierzytelność wynikającą ze zdarzenia wywołującego szkodę.

Dowód:

- umowa przelewu wierzytelności k. x.

Pismem z 5 lipca 2024 r. (...) S.C. wezwała (...) S.A. do zapłaty w terminie 14 dni kwoty 3.616,91 zł, na którą składają się:

1)  3.066,91 zł tytułem pełnej kompensaty kosztów naprawy pojazdu,

2)  550 zł tytułem rekompensaty kosztów niezależnego rzeczoznawcy.

Uzasadniając powyższą decyzję wskazano, że sporządzona przez (...) SA kalkulacja kosztów naprawy w kwocie 1191,53 zł brutto jest oparta o średnie rzeczywiste ceny usług na rynku z zastosowaniem urealnienia. Jednocześnie poinformowano, iż urealnienie na zastosowane części w rozliczeniu kosztorysowym stosowane jest jedynie w przypadku, gdy zakład ubezpieczeń nie posiada wiedzy jakie części zastosowano do naprawy pojazdu. Poszkodowany ma możliwości zastosowania części oryginalnych, alternatywnych, jak również części używanych zakupionych na rynku wtórnym. W przypadku udokumentowania zakupu części fakturami źródłowymi, zakład ubezpieczeń nie stosuje urealnienia. Wskazano przy tym, że w kosztorysie ofertowym kwota, zawiera wszystkie elementy tworzące cenę i jest całkowicie wystarczająca, aby przeprowadzić skuteczną i zgodną z technologią naprawę pojazdu. Nadmieniono także, jeżeli koszty poniesione przez poszkodowanego są wyższe, możliwe jest ich uznanie. W takim przypadku jednak niezbędne jest udokumentowanie tych wydatków stosownymi fakturami.

Dowód:

- wezwanie do zapłaty k. 11-12,

- kosztorys eurotax nr (...) k. 13-14,

- faktura VAT k. 15.

Rozważania.

Powództwo zasługiwało na oddalenie.

Podstawę prawną powództwa stanowią przepisy art. 822 § 1 i 4 k.c. i art. 824 ¹ § 1 k.c. w zw. z art. 435 k.c. Zgodnie z art. 822 § 1 i 4 k.c. przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zakład ubezpieczeń zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, względem których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo osoba, na której rzecz została zawarta umowa ubezpieczenia. Uprawniony do odszkodowania w związku ze zdarzeniem objętym umową ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej może dochodzić roszczenia bezpośrednio od zakładu ubezpieczeń. Na mocy natomiast art. 8241 § 1 k.c. o ile nie umówiono się inaczej, suma pieniężna wypłacona przez zakład ubezpieczeń z tytułu ubezpieczenia nie może być wyższa od poniesionej szkody.

Natomiast podstawę prawną odpowiedzialność odszkodowawczej ubezpieczonego stanowi art. 435 k.c., ponieważ warunkiem działania automatycznej myjni samochodowej jest wykorzystywanie sił przyrody, w szczególności energii elektrycznej. Z okoliczności sprawy wynika niewątpliwie, że do mycia wykorzystywano automatyczne szczotki, a nie siłę ludzkich mięśni.

Odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń nie była pomiędzy stronami sporna. Zaś legitymację czynną do wytoczenia powództwa powodowie wywodzą z umowy cesji, która nie było kwestionowana, a sąd nie znalazł żadnych podstaw do jej podważenia.

Sporna pozostawała jedynie kwestia wysokości należnego odszkodowania w związku ze szkodami, które wystąpiły w pojeździe poszkodowanego. W celu wydania rozstrzygnięcia w tym zakresie zestawiono ustalenia poczynione przez biegłego sądowego wraz z zeznaniami świadka – poszkodowanego K. Z.. Z zeznań świadka wynika bowiem, że naprawa została przeprowadzona, lecz obejmowała nie tylko uszkodzenia, do których doszło w wyniku zdarzenia z dnia 18 grudnia 2023 r.

W związku z powyższym stwierdzić należało, że powództwo nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem powód nie wykazał zasadności dochodzonej kwoty 2.059,60 zł (zarówno przed jak i po rozszerzeniu powództwa). Zgodnie z najnowszym orzecznictwem Sądu Najwyższego, w tym uchwałą siedmioosobowego składu Izby Cywilnej z dnia 11 września 2024 r. (sygn. akt III CZP 65/23), to na stronie powodowej spoczywa ciężar udowodnienia, że żądana kwota stanowi rzeczywiste, ekonomicznie uzasadnione i niezbędne koszty przywrócenia pojazdu do stanu sprzed szkody.

Z ustalonego w sprawie stanu faktycznego oraz z opinii biegłego sądowego wynika jednoznacznie, iż do pełnego usunięcia skutków zdarzenia szkodowego wystarczające było polerowanie powierzchni lakierniczej pojazdu. Biegły wskazał, że zabiegi lakierowania czy wymiany szyby czołowej nie były konieczne, a jedynie stanowiły czynności dodatkowe, wykraczające poza zakres niezbędnych prac naprawczych.

Poszkodowany zdecydował się jednak na wykonanie pełnego lakierowania, co nie pozostaje w adekwatnym związku przyczynowym ze szkodą powstałą podczas mycia pojazdu na myjni. Wykonane lakierowanie miało charakter naprawy o charakterze ulepszającym, obejmującej również wcześniejsze defekty i zarysowania, za które pozwany ubezpieczyciel nie ponosi odpowiedzialności.

Ponadto ustalono, iż koszt faktycznie przeprowadzonego polerowania wyniósł 500 zł, natomiast pozwany ubezpieczyciel wypłacił tytułem odszkodowania kwotę 1.191,53 zł. Oznacza to, że koszt rzeczywiście wykonanej i wystarczającej naprawy nie przekroczył wypłaconego odszkodowania. Tym samym roszczenie o zapłatę dalszej kwoty 2.059,60 zł jest całkowicie bezzasadne.

W toku postępowania strony zgodnie wskazywały, że właściwym sposobem naprawy szkody było polerowanie, a nie lakierowanie pojazdu. Wobec braku dowodów na konieczność lakierowania, jak również wobec faktu, że poniesione koszty naprawy zostały już w całości pokryte przez pozwanego ubezpieczyciela, brak jest podstaw do zasądzenia jakiegokolwiek dalszego świadczenia na rzecz powoda.

Mając powyższe na uwadze, rozstrzygnięcie sprawy w oparciu o hipotetyczne koszty naprawy ustalone przez biegłego byłoby nieuzasadnione z uwagi na brak wykazania, że koszty zostały faktycznie poniesione i że były niezbędne dla przywrócenia pojazdu do stanu sprzed szkody. W związku z powyższym powództwo należało oddalić w całości.

O kosztach procesu Sąd rozstrzygnął w pkt II wyroku zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu zawartą w przepisie art. 98 § 1 k.p.c., który stanowi, że strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i przepisem art. 108 § 1 k.p.c., zgodnie z którym sąd rozstrzyga o kosztach w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji. Na zasądzoną kwotę składa się wynagrodzenie pełnomocnika pozwanego w wysokości 917 zł oraz zaliczka na wynagrodzenie biegłego 750 zł, co łącznie stanowi kwotę 1.667 zł.

W punkcie III. wyroku nakazano ściągnąć od powoda na rzecz Skarbu Państwa 30 zł tytułem opłaty podstawowej od pisma rozszerzającego powództwo, która to nie została uiszczona w toku postępowania.