Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 24 czerwca 2025 roku

Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie III Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący:	Sędzia Justyna Pikulik
Protokolant:	Natalia Putko

po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2025 roku w Szczecinie na rozprawie

sprawy z powództwa J. C.

przeciwko R. U.

o zapłatę

1.  oddala powództwo o zapłatę kwoty 4.654,56 zł (cztery tysiące sześćset pięćdziesiąt cztery złote pięćdziesiąt sześć groszy) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, liczonymi od dnia 23 kwietnia 2025 r. do dnia zapłaty;

2.  w pozostałej części postępowanie umarza;

3.  odstępuje od obciążania powoda J. C. kosztami procesu.

Sygn. akt III C 578/24

UZASADNIENIE

Powód J. C. reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika wniósł o zasądzenie od pozwanego R. U. kwoty 12.818,60 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 22 stycznia 2021 r. do dnia zapłaty i kosztami procesu, w tym kosztami poniesionymi w elektronicznym postępowaniu upominawczym, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu żądania pozwu powód podniósł, że strony łączyła umowa, której przedmiotem było wykonanie prac instalacyjnych i remontowo – budowalnych w budynku przy ul. (...) w S.. Koszt wykonanych prac wraz z zakupem materiałów wyniósł 78.618,60 zł. W trakcie realizacji inwestycji pozwany zapłacił kwotę 65.800 zł. Z uwagi na utrudnienia w prowadzonej przez pozwanego działalności gospodarczej wynikające z ograniczeń wprowadzonych w okresie pandemii (...), pomiędzy stronami nie doszło do ostatecznego rozliczenia. We wrześniu 2020 r. strony ustaliły, że zapłata należnej powodowi kwoty 12.818,60 zł nastąpi na początku 2021 r. Dlatego też 29 grudnia 2020 r. powód wystawił fakturę VAT opiewająca na ww. kwotę- bez wskazanego terminu zapłaty. Faktura została doręczona 14 stycznia 2021 r., a zatem pozwany winien dokonać płatności niezwłocznie, tj. do dnia 21 stycznia 2021 r. Pozwany nie dotrzymał umówionego terminu płatności, co uzasadnia żądanie zapłaty odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia 22 stycznia 2021 r.

Żądanie zapłaty było przedmiotem rozpoznania w elektronicznym postępowaniu upominawczym w sprawie VI Nc – e (...)- wobec skutecznego wniesienia sprzeciwu i utraty mocy nakazu zapłaty z 27.07.2023 r. postępowanie zostało postanowieniem Sądu Rejonowego Lublin- Zachód w Lublinie umorzone.

W odpowiedzi na pozew pozwany R. U. reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu według norm przepisanych.

Pozwany przyznał, że strony łączyła umowa, z której powód wywodzi roszczenie, a także że na poczet jej wykonania zapłacił kwotę 65.800 zł.

Pozwany zaprzeczył natomiast, aby koszt wykonania umowy wyniósł 78.618,60 zł. W jego ocenie wartość wykonanych prac opiewa na kwotę 72 795 zł, na co wskazuje treść załączonego do pozwu rozliczenia stron z dnia 17 września 2020 r. Ostateczne rozliczenie prac i zapłata pozostałej kwoty 6.995 zł miała nastąpić po wykonaniu prac naprawczych. Wykonane prace były bowiem wadliwie – instalacja nie działała w sposób automatyczny, lecz konieczne było zejście do piwnicy i wyłączenie wtyczki z gniazdka. Wada ta nie została usunięta. Faktura z dnia 29 grudnia 2020 r. została pozwanemu doręczona dopiero w maju 2021 r.

Nadto pozwany podniósł zarzut przedawnienia roszczenia, wskazując, że zgodnie z art. 646 k.c., roszczenia wynikające z umowy o dzieło przedawniają się z upływem lat dwóch od dnia oddania dzieła, a jeżeli dzieło nie zostało oddane – od dnia, w którym zgodnie z treścią umowy miało być oddane. Objęte umową prace zostały zakończone na jesieni 2020 r., a zatem termin przedawnienia roszczenia powoda o wynagrodzenie upłynął 31 grudnia 2022 r.

W piśmie z dnia 21 października 2024 r. ( k. 66-67) powód J. C. podtrzymał żądanie pozwu, wskazując, że wskazana w rozliczeniu kwota 72.795 zł, była kwotą netto. Powód, jako przedsiębiorca zobligowany był do naliczenia podatku od towarów i usług w wysokości 8%. Stąd też wartość prac opiewa na kwotę 78.618,60 zł. Wykonane prace nie były wadliwe, a podnoszony przez pozwanego problem dotyczył automatyki działania urządzeń. Problem ten został usunięty 2 sierpniu 2021 r. i z tym dniem nastąpiło zakończenie umówionych robót. W. zatem prawo pozwanego do powoływania się na wady wykonanych robót.

W piśmie z dnia 24 maja 2025 r. ( k. 119) powód J. C. oświadczył, że z uwagi na fakt, że 23 kwietnia 2025 r., pozwany zapłacił na jego rzecz kwotę 12.905,52 zł, cofa pozew w części, tj. co do kwoty 8.164,04 zł ze zrzeczeniem się roszczenia i wnosi o zasądzenie na jego rzecz kwoty 4.654,56 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 23 kwietnia 2025 r., do dnia zapłaty i kosztami procesu według norm przepisanych. Powód rozliczył dokonaną wpłatę w następujący sposób: kwotę 8.164,04 zł na poczet należności głównej oraz 4.741,48 zł na poczet odsetek ustawowych naliczonych za okres od 25 stycznia 2022 r. do 23 kwietnia 2025 r. Do zapłaty pozostała zatem kwota 4.654,56 zł tytułem należności głównej.

Pozwany R. U. wniósł o oddalenie zmodyfikowanego powództwa i zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu według norm przepisanych. Wskazał, że wpłata w kwocie 12.905,52 zł nie była wyrazem uznania objętego pozwem żądania. Pozwany wpłacił ww. kwotę tytułem zapłaty za prace wykonane w okresie od 20 listopada 2024 r. do 19 lutego 2025 r., zgodnie ze złożonym protokołem odbioru robót z dnia 19 lutego 2025 r., który to protokół stanowił formalne i faktyczne zakończenie umówionych prac. Wbrew stanowisku powoda, celem zawartej przez strony umowy był nie tylko fizyczny montaż zamówionych instalacji, ale także ich podłączenie i zapewnienie ich efektywnego i ekonomicznego działania. Wykonanie prac w tym zakresie zaś nastąpiło dopiero w lutym 2025 r. Stąd też wynagrodzenie za wykonanie prac w kwocie 12.905,52 zł należało się powodowi dopiero od 19 lutego 2025 r. (vide pismo z dnia 8 maja 2025 r. k. 130-131).

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:

Powód J. C. prowadzi działalność gospodarczą związaną z wykonywaniem prac hydraulicznych.

W związku z wykonywaną przez siebie działalność gospodarczą, powód zawarł z pozwanym R. U. umowę, której przedmiotem było wykonanie prac instalacyjnych oraz remontowo-budowlanych w dwóch budynkach przy ul. (...) w S.. Prace miały obejmować wykonanie i modernizację centralnego ogrzewania, wykonanie instalacji wewnętrznych i przyłącza gazowego, kotłowni gazowej, instalację pieca, instalację i podłączenie kominka z płaszczem wodnym, grzejniki oraz bufory do alternatywnego ogrzewania dla ogrzewania gazowego.

Modernizacja centralnego ogrzewania oraz przebudowane instalacje miały funkcjonować w ten sposób, że włączanie ogrzewania oraz przełączanie z jednego źródła ogrzewania na inne miało następować automatycznie. Wykonanie prac objętych umową prac w zakresie automatyki powód miał zlecić osobie trzeciej.

Łączny koszt umówionych prac oraz koszt materiałów strony uzgodniły na kwotę 72.795 zł netto.

Płatność za wykonane prace miała następować etapami, po wykonaniu poszczególnych etapów umówionych prac.

Dowód:

-zeznania świadka R. C. k. 125,

-zeznania świadka D. U. k. 125,

-przesłuchanie powoda J. C. k.135,

-oferta k. 7 – 12,

-druki WZ k. 13 – 20,

-rozliczenie kosztów umowy k. 6.

W ramach umowy w okresie od września do listopada 2020 r. wykonano instalację łącznie w dwóch budynkach w 3 łazienkach. W drugim budynku wykonano instalację gazową z kotłem gazowym i instalację ogrzewania podłogowego. Zamontowano ręczny zawór przełączania źródła ciepła.

Nie sporządzono protokołu odbioru wykonanych prac.

Dowód:

-zeznania świadka D. U. k. 125,

-przesłuchanie powoda J. C. k.135,

Kotłownia została uruchomiona w listopadzie 2020 r. Włączenie pieca wymagało zejścia do piwnicy i włożenia wtyczki do gniazdka. W taki sam sposób następowało odłączanie pieca.

Pozwany i jego ojciec D. U. zgłosili powodowi, że instalacja centralnego ogrzewania nie działa prawidłowo, tj. kominek, kocioł i zasobnik ogrzewały wodę użytkową, nie ogrzewały natomiast pomieszczeń, a włączenie pieca wymagało zejścia do piwnicy.

Dowód:

-zeznania świadka D. U. k. 125,

-przesłuchanie powoda J. C. k.135,

29 grudnia 2021 r. powód J. C. wystawił na rzecz pozwanego fakturę VAT nr (...) na kwotę 78.618,60 zł brutto (72.795 netto).

Faktura została doręczona pozwanemu w maju 2021 r.

Dowód:

-faktura VAT nr (...) k. 6 v., k. 42,

-kopia koperty k. 43 – 44.

W sierpniu 2021 r. poprawiono działanie instalacji centralnego ogrzewania – kocioł został przełączony w taki sposób, że odprowadzał ciepło do instalacji a nie do 500 litrowego bufora.

Pozwany poniósł jedynie koszty materiałów użytych do wykonania tych prac. Koszty robocizny objęte były zawartą przez strony umową.

Nie zamontowano wówczas automatycznego zaworu sterowania źródłami ciepła, ponieważ jak wynikało z ustaleń osoby, której powód zlecił prace w tym zakresie, zamontowane w pomieszczeniach kocioł i kominek nie były kompatybilne. Zastosowano eksperymentalny, tańszy, sposób rozwiązania problemu wadliwej automatyki. Rozwiązanie te polegało na użyciu mechanicznych zaworów, których prawidłowe używanie miało zapewnić prawidłowy obieg wody i prawidłowy wybór źródła jej ogrzewania.

Dowód:

-zeznania świadka D. U. k. 125.

Po zamontowaniu zastępczego systemu podwykonawca powoda próbował jeszcze przywrócić sprawność systemowi automatycznemu, jednak bez powodzenia. O postępy prac dopytywał go pozwany. Jednocześnie w tym okresie pozwany nie zgłaszał powodowi jakichkolwiek uwag co do całego systemu.

Dowód:

-zeznania świadka D. U., k. 125,

-przesłuchanie powoda J. C. k.135,

Do sierpnia 2021 r. pozwany zapłacił kwotę 65.800 zł na poczet wynagrodzenia za wykonane prace. Do zapłaty w pozostała kwota 12.818,60 zł.

Niesporne.

14 czerwca 2022 r. powód J. C. wezwał pozwanego R. U. do zapłaty kwoty 12.818,60 zł tytułem uzupełnienia umówionego wynagrodzenia, zgodnie z fakturą VAT nr (...) z dnia 29 grudnia 2021 r.

Dowód:

-wezwanie do zapłaty k. 21.

6 lipca 2023 r. powód J. C. wniósł przeciwko pozwanemu pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym.

Pozwany zaskarżył wydany w tym postępowaniu nakaz zapłaty sprzeciwem, w którym podniósł, że przedmiot umowy został wykonany wadliwie – z uwagi na źle dobrane zespoły instalacji nie działają funkcje związane z automatycznym sterowaniem.

Dowód:

-sprzeciw od nakazu zapłaty k. 22.

W toku postępowania w niniejszej sprawie, strony porozumiały się co do zastosowania automatycznego sterowania instalacją centralnego ogrzewania. Prace w tym zakresie zostały wykonane przez przybranego przez powoda wykonawcę, z czego sporządzono protokół zdawczo-odbiorczy 12 lutego 2025 r.

W protokole stwierdzono, że roboty zostały wykonane dobrze pod względem technicznym i jakościowym w zakresie wymienionym w załączniku. Zakres prac stosownie do załącznika był następujący: w budynku nr (...) wykonano instalację ogrzewania podłogowego, instalację gazową od skrzynki na ścianie zewnętrznej budynku do urządzeń, tj. zawór gazowy do kuchenki i kocioł gazowy; instalację kotłowni wraz z podłączeniem istniejącej instalacji wodno-kanalizacyjnej; podłączono wszystkie urządzenia kotłowe wraz z automatyką sterującą; zamontowano grzejniki do istniejącej instalacji centralnego ogrzewania; wykonano i zamontowano instalację do kominka z płaszczem wodnym. W budynku nr (...): wykonano instalację ogrzewania podłogowego; instalację wodno-kanalizacyjną; montaż kotła gazowego wraz z montażem wkładu kominkowego; instalację gazową zewnętrzną i wewnętrzną od skrzynki gazomierzowej na ścianie budynku nr (...) do skrzynki na ścianie budynku nr (...) wraz z instalacją kotła gazowego; wykonano prace dodatkowe w późniejszym terminie w celu usprawnienia istniejącej instalacji, tj. przeróbka automatyki kotłowni i zmieniono grzanie koła gazowego na bezpośredni do instalacji z ominięciem bufora. Część z tych prac wykonywana była jeszcze w sierpniu 2021 r. W protokole stwierdzono, że prace instalacyjne zakończono w dniu 17 września 2020 r., a roboty dodatkowe 5 lutego 2025 r. Uznano roboty za wykonane zgodnie z zawartą umową i ustaleniami oraz bez wad z jednoczesnym stwierdzeniem użytkowania. Przy okazji sporządzenia protokołu odbioru robót przekazano D. U. duplikat faktury nr (...) oraz fakturę za dodatkowo zainstalowane urządzenie (koszt tego urządzenia nie obciążał pozwanego).

Dowód:

-protokół odbioru robót k. 97-98, k. 101 – 102,

-duplikat faktur (...) k. 99,

-zeznania świadka R. C. k. 125,

-zeznania świadka D. U. k. 126,

-przesłuchanie powoda J. C. k.135,

23 kwietnia 2025 r. pozwany R. U. uiścił na rzecz powoda J. C. kwotę 12.818,60 zł tytułem „zapłaty za ostatnią część wykonanych prac w dniu 11.02.25” oraz kwotę 86,92 zł tytułem odsetek za opóźnienie.

Dowód:

-potwierdzenia przelewu k. 122.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

W przedmiotowej sprawie powód J. C. domagał się zasądzenia od pozwanego R. U. kwoty 12.818,60 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 22 stycznia 2021 r. do dnia zapłaty. W toku procesu powód złożył oświadczenie o cofnięciu pozwu ze zrzeczeniem się roszczenia w części co do kwoty 8.164,04 zł, wobec czego Sąd w punkcie II wyroku umorzył postępowanie w tym zakresie, zgodnie z art. 355 k.p.c. Okoliczności sprawy nie wskazują bowiem, aby czynność ta była sprzeczna z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierzała do obejścia prawa (art. 203 par. 4 k.p.c.). Powód cofnął pozew, ponieważ pozwany w toku procesu zaspokoił żądanie pozwu w tym zakresie.

Powództwo o zapłatę kwoty 4.654,56 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie okazało się nieuzasadnione.

Powód wywodził roszczenie z zawartej przez strony umowy o dzieło i domagał się zapłaty części wynagrodzenia w kwocie 12.905,52 zł.

Podstawę prawną żądania pozwu stanowił przepis art. 627 k.c., zgodnie z treścią którego przez umowę o dzieło przyjmujący zamówienie zobowiązuje się do wykonania oznaczonego dzieła, a zamawiający do zapłaty wynagrodzenia. Stosownie natomiast do treści art. 642 § 1 i 2 k.c. w braku odmiennej umowy, przyjmującemu zamówienie należy się wynagrodzenie w chwili oddania dzieła (§ 1). Jeżeli dzieło ma być oddawane częściami, a wynagrodzenie zostało obliczone za każdą część z osobna, wynagrodzenie należy się z chwilą spełnienia każdego ze świadczeń częściowych (§ 2).

Na wstępie wskazać należy, że umowa o dzieło jest umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, a kreowany przez nią stosunek zobowiązaniowy zaliczyć należy do zobowiązań rezultatu. Jest to także umowa o konsensualnym charakterze - jej zawarcie następuje z chwilą złożenia przez strony zgodnych oświadczeń woli określających co najmniej jej elementy przedmiotowo istotne. Przedmiotem umowy o dzieło jest przyszły, z góry określony, samoistny, materialny lub niematerialny, lecz obiektywnie osiągalny i w danych warunkach pewny rezultat pracy i umiejętności przyjmującego zamówienie, którego charakter nie wyklucza możliwości zastosowania przepisów o rękojmi za wady. Zobowiązanie z umowy o dzieło polega zatem na wykonaniu nie jakiegokolwiek dzieła, ale na realizacji dzieła oznaczonego. Umowa o dzieło jest umową rezultatu i w związku z tym dzieło musi być skończone, to znaczy musi być wynikiem określonego działania.

Z wzajemnego charakteru umowy o dzieło wynika natomiast, że wynagrodzenie ma być odpowiednikiem świadczenia drugiej strony – wykonania oznaczonego dzieła.

Niesporne pomiędzy stronami było, że zawarły w formie ustnej umowę o dzieło, której przedmiotem było wykonanie prac instalacyjnych oraz remontowo-budowlanych w dwóch budynkach przy ul. (...) w S.. Prace miały obejmować wykonanie i modernizację centralnego ogrzewania, wykonanie instalacji wewnętrznych i przyłącza gazowego, kotłowni gazowej, instalację pieca, instalację i podłączenie kominka z płaszczem wodnym, grzejniki oraz bufory do alternatywnego ogrzewania dla ogrzewania gazowego. Modernizacja zaś centralnego ogrzewania oraz przebudowane instalacje miały funkcjonować w ten sposób, że włączanie ogrzewania oraz przełączanie z jednego źródła ogrzewania na inne miało następować automatycznie. Z zeznań świadka R. C. i powoda w charakterze strony wynika natomiast, że powód zobowiązał się wykonać własnymi siłami prace w zakresie hydrauliki, natomiast wykonanie prac objętych umową prac w zakresie automatyki powód miał zlecić osobie trzeciej.

Nie było sporu również i co do tego, że płatność za wykonane prace miała następować etapami, po wykonaniu poszczególnych etapów umówionych prac.

Łączny koszt umówionych prac oraz koszt materiałów strony uzgodniły na kwotę 72.795 zł, przy czym powód wyjaśnił, że była to kwota netto, którą należało podwyższyć o należny podatek od towarów i usług w wysokości 8%. Łączny koszt wykonanych prac miał zatem wynieść 78.618,60 zł. Stanowisko powoda co do wyliczenia wysokości należnego jemu wynagrodzenia z uwzględnieniem podatku od towarów i usług należało uwzględnić. Zgodnie bowiem z art. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r., poz. 775), wykonanie działa na podstawie łączącej strony umowy podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z zestawienia treści przepisów art. 642 i 643 w zw. z art. 627 k.c. wynika wniosek, że o oddaniu dzieła, rodzącym skutek w postaci powstania po stronie przyjmującego zamówienie roszczenia o zapłatę wynagrodzenia, możemy mówić wtedy, gdy przyjmujący zamówienie wydaje je zgodnie z oznaczeniem wynikającym z treści umowy oraz charakteru dzieła, zaś dzieło nie ma wad, które czynią je niezdatnym do umówionego użytku lub sprzeciwiają się wyraźnym postanowieniom umownym, ponadto jeśli wydanie następuje w odpowiednim miejscu i czasie. Oddaniem dzieła w rozumieniu art. 642 § 1, skutkującym nabyciem przez przyjmującego zamówienie uprawnienia do uzyskania wynagrodzenia, jest wydanie całego dzieła zgodnego z treścią zobowiązania, a więc odpowiadającego przedmiotowemu zakresowi zobowiązania przyjmującego zamówienie. Dopiero wówczas zamawiający zobowiązany jest odebrać dzieło na podstawie art. 643, które kontrahent oddaje mu zgodnie ze swym zobowiązaniem, nabywając uprawnienie do uzyskania wynagrodzenia od zamawiającego. Wyjątkiem jest tylko sytuacja określona w art. 642 § 2, a mianowicie gdy dzieło ma być oddawane częściami, a wynagrodzenie zostało obliczone za każdą część z osobna. Wówczas wynagrodzenie należy się z chwilą spełnienia każdego ze świadczeń częściowych. Nadto wskazać należy, że strony mogą też postanowić umownie, że świadczenie będzie w określony sposób spełniane częściami. W takim wypadku wierzyciel może jedynie żądać spełnienia tej części świadczenia, która stała się wymagalna (por. uchwałę SN z 5.07.1995 r., III CZP 81/95, s. 217).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że -z uwagi na fakt, że wykonanie oznaczonego przez strony w umowie działa wymagało wykonania nie tylko prac hydraulicznych ale również i z zakresu automatyki w celu zapewnienia automatycznego włączanie ogrzewania oraz przełączanie z jednego źródła ogrzewania na inne – powodowi należy się wynagrodzenie w pełnej umówionej kwocie po wykonaniu zarówno prac hydraulicznych jak i prac w zakresie automatyki. Zwrócić również należy uwagę, że wysokość umówionego wynagrodzenia za wykonanie dzieła uwzględniała fakt, że sterowanie źródłami ciepła ma następować automatycznie i w toku wykonywania prac strony, nie zmieniły postanowień w tym zakresie. Nie ma tutaj znaczenia fakt, że powód prac w zakresie automatyki nie wykonywał własnymi siłami, lecz zlecił jej osobie trzeciej – podwykonawcy. Zgodnie z art. 474 k.c. zd. pierwsze dłużnik odpowiedzialny jest jak za własne działanie lub zaniechanie za działania i zaniechania osób, z których pomocą zobowiązanie wykonywa, jak również osób, którym wykonanie zobowiązania powierza. To powód zobowiązał się do wykonania oznaczonego działa i jemu pozwany zobowiązany był zapłacić umówione wynagrodzenie, ale dopiero po wykonaniu działa w sposób zgodny z umową. Stąd też powód nie może domagać się wynagrodzenia w pełnej wysokości, dopóki nie została wykonana automatyka. Wbrew stanowisku wyrażonemu w zeznaniach, powód – jako przyjmujący zamówienie wykonania oznaczonego działa, miał obowiązek interesowania się czy objęte umową prace w zakresie automatyki zostały prawidłowo wykonane i to zarówno u wykonawcy, któremu prace te zlecił jak i u pozwanego. Od ich prawidłowego wykonania uzależniona była bowiem płatność pozostałej części wynagrodzenia. Nie ma przy tym znaczenie fakt, że pozwany nie ponaglał do prawidłowego wykonania dzieła. Fakt powstrzymania się z zapłatą pozostałej części umówionego wynagrodzenia świadczy bowiem w sposób jednoznaczny, że pozwany nie uważał, że umowa została wykonana prawidłowo i w konsekwencji powodowi należy się wynagrodzenie w pełnej kwocie. Wyraz temu stanowisku dał również świadek D. U. w złożonych zeznaniach.

Na podstawie zeznań świadka R. C. oraz D. U., a także zeznań powoda w charakterze strony, Sąd ustalił, że prace hydrauliczne zostały wykonane w okresie od września 2020 r. do listopada 2020 r. Kotłownia została uruchomiona w listopadzie 2020 r., jednakże włączenie pieca wymagało zejścia do piwnicy i włożenia wtyczki do gniazdka. W taki sam sposób następowało odłączanie pieca. Pozwany zgłosił, że instalacja centralnego ogrzewania nie działa prawidłowo, tj. kominek, kocioł i zasobnik ogrzewały wodę użytkową, nie ogrzewały natomiast pomieszczeń, a włączenie pieca wymagało zejścia do piwnicy. W sierpniu 2021 r. poprawiono działanie instalacji centralnego ogrzewania – kocioł został przełączony w taki sposób, że odprowadzał ciepło do instalacji a nie do 500 litrowego bufora. Nie zamontowano wówczas automatycznego zaworu sterowania źródłami ciepła, ponieważ jak wynikało z ustaleń osoby, której powód zlecił prace w tym zakresie, zamontowane w pomieszczeniach kocioł i kominek nie były kompatybilne. Zastosowano eksperymentalny, tańszy, sposób rozwiązania problemu wadliwej automatyki. Rozwiązanie te polegało na użyciu mechanicznych zaworów, których prawidłowe używanie miało zapewnić prawidłowy obieg wody i prawidłowy wybór źródła jej ogrzewania. Zastosowanie takiego sposobu zaworu sterowania źródłami ciepła nie stanowiło prawidłowego, zgodnego z umową wykonania dzieła i tym samym w tej dacie powód nie był uprawniony do żądania zapłaty pozostałej części wynagrodzenia w kwocie 12.818,60 zł.

Jak wynika ze złożonych dokumentów – protokołu odbioru robót z dnia 19 lutego 2025 r. wykonanie umowy w zakresie zapewnienia automatycznego sterowania źródłami ciepła zostało wykonane 5 lutego 2025 r. W świetle treści umowy prac tych nie sposób uznać za „roboty dodatkowe”, nie mające związku z umową o dzieło. Dopiero ich wykonanie stanowiło prawidłowe wykonanie dzieła, rodzące obowiązek zapłaty pozostałej części wynagrodzenia. Pozwany wynagrodzenie to, w żądanej pozwem kwocie, zapłacił 23 kwietnia 2025 r., wraz z odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 31 marca 2025 r. do dnia zapłaty. Z uwagi na fakt, że roszczenie o zapłatę tej kwoty stało się wymagalne dopiero po wykonaniu automatyki, brak było podstaw do zaliczenia wpłaconej kwoty na odsetki za opóźnienie. Tym samym pozwany, dokonując wpłaty kwoty 12.818,60 zł w dniu 23 kwietnia 2025 r. zaspokoił roszczenie powoda z tytułu wynagrodzenia za wykonanie dzieła w pełnej wysokości.

Mając powyższe na uwadze, Sąd w punkcie 1 oddalił powództwo.

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów, których prawdziwość i wiarygodność nie była przez strony kwestionowana oraz na podstawie zeznań świadków R. C. i D. U. oraz zeznań powoda w charakterze strony, które to zeznania Sąd uznał za wiarygodne. Zarówno świadkowie jak i powód relacjonowali zdarzenia związane z zawarciem i wykonaniem umowy, tak jak rozumieli treść umowy i podejmowane na jej podstawie czynności. Zeznania świadka R. C. i zeznania powoda okazały się jednak niewystarczające do poczynienia ustaleń faktycznych zgodnych z treścią pozwu. Zeznania natomiast pozwanego R. U. okazały się nieprzydatne do poczynienia ustaleń faktycznych w sprawie. Z jego zeznań wynikało bowiem, że był on stroną umowy jedynie formalnie i nie ma wiedzy o tym co faktycznie było treścią umowy.

W punkcie 3 wyroku Sąd rozstrzygnął o kosztach procesu i odstąpił od obciążania powoda J. C. kosztami procesu należnymi stronie pozwanej, zgodnie z art. 102 k.p.c.

aPrzepis ten stanowi, że w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. O wypadkach szczególnie uzasadnionych w rozumieniu tego przepisu można mówić w sytuacji, gdy prowadzą one do przekonania, że ponoszenie kosztów pozostawałoby w sprzeczności z powszechnym odczuciem sprawiedliwości oraz zasadami współżycia społecznego. Należą do nich okoliczności związane z przebiegiem sprawy - charakter zgłoszonego roszczenia, jego znaczenie dla strony, subiektywne przekonanie o zasadności roszczenia, przedawnienie roszczenia oraz leżące poza procesem - sytuacja majątkowa i życiowa strony.

Niniejszy spór dotyczył zapłaty części wynagrodzenia za wykonanie umówionego dzieła, przy czym roszczenie to w zakresie kwoty objętej żądaniem pozwu stało się wymagalne w toku procesu. Jednocześnie wskazać należy, że skutkująca wymagalnością roszczenia o zapłatę wynagrodzenia, wykonanie dzieła w sposób zgodny z umową, wymagało nie tylko aktywności strony powodowej ale również i współdziałania ze strony pozwanej. Skoro zatem do tego współdziałania doszło w toku procesu, obciążenie powoda kosztami procesu należnymi stronie pozwanej byłoby sprzeczne z zasadami słuszności.