Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych

Formularz UK 1

Sygnatura akt

Sygn. akt III K 7/23

(...)-101.Ds.3.2022

Dolnośląski Wydział Zamiejscowy Departamentu do Spraw Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji Prokuratury Krajowej we Wrocławiu

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.  USTALENIE FAKTÓW

1.1.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

B. O. (1)

ps. (...), O.

I.  w okresie od co najmniej początku 2012 r. do grudnia 2021 r., z wyłączeniem okresów pozbawienia wolności od 27 czerwca 2012 roku do 17 października 2013 roku oraz od 17 listopada 2015 roku do 2 listopada 2016 roku, w T., H., O., J., T., I., we H. i w okolicach tych miejscowości, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, kierował i brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodzili m. in.: B. O. (2), R. H. (1) ps. (...) i I. G. (1) Ps. G. , R. X. i inne ustalone i nieustalone osoby - których celem było, w ramach ustalonego podziału zadań i ról, popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowych nabyciach z K. do P. znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych a następnie wprowadzeniu ich do obrotu, przy czym rola

B. O. (1) ps. (...) vel O. polegała na:



kierowaniu zorganizowaną grupą przestępczą,



udziale w obrocie znaczną ilością środków odurzających i substancji psychotropowych poprzez dystrybucję wymienionych środków między członkami jego zorganizowanej grupy przestępczej, którzy te środki wytwarzali lub sprowadzali do P., do innych odbiorców, a także na udzielaniu tych środków i substancji innym osobom

oraz na innych działaniach związanych z funkcjonowaniem grupy,

przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się działając w warunkach powrotu do przestępstwa, będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Okręgowego w L. z dnia 2 grudnia 2014 r., sygn. akt (...), objętego następnie wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w L. z dnia 8 marca 2016 r., sygn. akt (...) – którą to karę odbywał w okresie od 23 maja 2007 r. do 15 maja 2008 r., od 11 lutego 2009 r. do 11 maja 2009 r., od 27 czerwca 2012 r. do 17 października 2013 r. i od 17 listopada 2015 r. do 2 listopada 2016 r.,

tj. za czyn z art. 258§1 i §3 k.k. w zw. z art. 64§1 k.k.,

II.  w czasie i miejscu jak w pkt I, działając w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej opisanej jak w pkt I, ze z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie i innym osobom z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, udzielał odpłatnie oraz brał udział w obrocie znacznymi ilościami:



substancji psychotropowych w postaci:

⚫

metamfetaminy w łącznej ilości nie mniejszej niż 16 kilogramów i 430,4 gramów,

⚫

amfetaminy w łącznej ilości nie mniejszej niż 1 kilogram,



środków odurzających w postaci:

⚫

marihuany w łącznej ilości nie mniejszej niż 5 kilogramów i 2 gramy,

⚫

kokainy w łącznej ilości nie mniejszej niż 3 kilogramy i 300 gramów,

w ten sposób, że:

w ramach pełnionej w zorganizowanej grupie przestępczej kierowniczej roli – nabywał od różnych ustalonych osób znaczne ilości środków odurzających i substancji psychotropowych, jak również sprzedawał osobiście, jak i za pośrednictwem podległych mu w strukturze grupy osób znaczne ilości środków odurzających i substancji psychotropowych, a także nieodpłatnie przekazywał oraz odbierał znaczne ilości środków odurzających i substancji psychotropowych, w ten sposób, że:



w okresie od początku 2012 roku do 26 czerwca 2012 roku nabył od innej ustalonej osoby łącznie nie mniej niż 7 kilogramów metamfetaminy o wartości nie niższej niż 385.000 złotych, którą następnie w rożnych ilościach, niemniej niż 250 gramów i nie więcej niż 500 gramów tygodniowo, przekazywał ją R. X. , który następnie dzielił kupioną metamfetaminę na mniejsze porcje po 5 – 10 gramów, ukrywał w umówionym miejscu, a następnie sprzedawał ją swoim odbiorcom w łącznych ilościach nie mniej niż po 150 gramów tygodniowo, rozliczając się ze sprzedaży z B. O. (1), pozostałą zaś części sprzedawał osobiście B. O. (1) innym nieustalonym osobom,



w okresie od 2017 roku do 2019 roku sprzedał H. X. nie mniej niż 100 gramów kokainy za nieustaloną kwotę,



w okresie od sierpnia do listopada 2019 roku kupił od H. X. łącznie nie mniej niż 5 kilogramów metamfetaminy za nieustaloną kwotę, nabywając ją w pięciokrotnie w ilości 1 kilograma jednorazowo,



wspólnie i w porozumieniu H. X. i Z. G. nabył co najmniej 3 kilogramy kokainy od nieustalonej osoby z H.,



w okresie od stycznia 2017 roku do grudnia 2019 roku kupił od K. X. łącznie nie mniej niż 2 kilogramy metamfetaminy o wartości nie niższej niż 126.000 złotych, łącznie nie mniej niż 200 gramów kokainy o wartości nie niższej niż 32.000 złotych i łącznie niemniej niż 1 kilogram marihuany o wartości nie niższej niż 20.000 złotych,



w okresie od stycznia 2017 roku do grudnia 2019 roku sprzedał K. X. łącznie nie mniej niż 2 kilogramy marihuany o wartości nie niższej niż 36.000 złotych oraz łącznie nie mniej niż 100 gramów metamfetaminy o wartości nie niższej niż 6.500 złotych,



w okresie od 3 listopada 2016 roku do 2019 roku przekazał K. X. , z odroczonym terminem płatności, nie mniej niż 400 gramów metamfetaminy o wartości nie niższej niż 32.000 złotych oraz nie mniej niż 1 kilogram amfetaminy o nieustalonej wartości, które K. X. przekazał U. U. w celu dalszego obrotu,



w okresie od stycznia 2017 roku do grudnia 2019 roku otrzymał nieodpłatnie od K. X. nie mniej niż 200 gramów metamfetaminy o wartości nie niższej niż 12.600 złotych, a następnie, w późniejszym czasie, w ramach wzajemnych rozliczeń, przekazał K. X. nieodpłatnie nie mniej niż 200 gramów metamfetaminy o wartości nie niższej niż 12.600 złotych,



sprzedał Ś. T. (2) nie mniej niż 2 gramy marihuany za kwotę nie niższą niż 50 złotych,



w okresie od 18 października 2013 roku do 16 listopada 2015 roku sprzedał R. R. łącznie nie mniej niż 45 gramów metamfetaminy o wartości nie niższej niż 4.500 złotych, przekazując mu ją co najmniej trzykrotnie w ilościach od 5 do 20 gramów w celu dalszej odsprzedaży innym osobom ,



w okresie od lipca 2019 roku do grudnia 2019 roku przekazał R. H. (1) łącznie nie mniej niż 2 kilogramy marihuany oraz 200 gramów metamfetaminy, z czego R. H. (1) 1 kilogram przekazał, za pośrednictwem X. E., K. X. , natomiast 1 kilogram oraz 200 gramów metamfetaminy przekazał K. K. (2),



przekazał I. G. (1) łącznie nie mniej niż 1 kilogram i 100 gramów metamfetaminy w celu dalszej odprzedaży innym osobom ,



przekazał B. O. (2) łącznie nie mniej niż 185,4 gramów metamfetaminy, o wartości nie niższej niż 11.124 złotych, w celu dalszej odsprzedaży innym osobom,

przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się działając w warunkach powrotu do przestępstwa, będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Okręgowego w L. z dnia 2 grudnia 2014 r., sygn. akt (...), objętego następnie wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w L. z dnia 8 marca 2016 r., sygn. akt (...) – którą to karę odbywał w okresie od 23 maja 2007 r. do 15 maja 2008 r., od 11 lutego 2009 r. do 11 maja 2009 r., od 27 czerwca 2012 r. do 17 października 2013 r. i od 17 listopada 2015 r. do 2 listopada 2016 r.,

tj. za czyn z art. 56 ust. 1 i 3 oraz z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11§2 k.k. w zw. z art. 12§1 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k. w zw. z art. 64§1 k.k.

III.  w okresie od nieustalonego czasu jednak nie wcześniej niż od 2017 roku i nie później niż do marca/kwietnia 2019 roku w T. i w H., działając wbrew przepisom ustawy, posiadał bez zezwolenia broń palną w postaci pistoletu marki (...) model (...) wraz z magazynkiem oraz 9 nabojami, którą następnie przekazał K. X. ,

tj. za czyn z art. 263§2 k.k.

IV.  w okresie od nieustalonego czasu jednak nie dłużej niż do dnia 18 stycznia 2022 roku w H., działając wbrew przepisom ustawy, posiadał bez zezwolenia broń palną w postaci rewolweru kaliber 45 numer (...) oraz dwie sztuki amunicji - dwa naboje rewolwerowe,

tj. za czyn z art. 263§2 k.k.

2.

R. H. (1) ps. (...)

V.  w okresie od co najmniej 2017 r. do 20 stycznia 2022 r. w T., H., O., J., T., I., we H. i w okolicach tych miejscowości na terenie województwa (...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodziły inne ustalone i nieustalone osoby – w tym jako kierujący B. O. (1) Ps. O. , a nadto B. O. (2), I. G. (1) ps. (...) , których celem było, w ramach ustalonego podziału zadań i ról, popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowych nabyciach z K. do P. znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych a następnie wprowadzeniu ich do obrotu,

przy czym rola R. H. (1) ps. B. polegała na udziale w obrocie znaczną ilością środków odurzających i substancji psychotropowych poprzez dystrybucję wymienionych środków, uzyskanych od członków zorganizowanej grupy przestępczej, którzy te środki wytwarzali lub sprowadzali do P., do innych odbiorców,

tj. za czyn z art. 258§1 k.k.,

VI.  od co najmniej 2017 roku do grudnia 2021 roku w T., H., O., J., T., I., we H. i w okolicach tych miejscowości na terenie województwa (...), działając w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej opisanej w pkt V aktu oskarżenia, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie i innym osobom z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, brał udział w obrocie znacznymi ilościami:



substancji psychotropowej w postaci: metamfetaminy w łącznej ilości nie mniejszej niż 200 gramów,



środka odurzającego w postaci marihuany w łącznej ilości nie mniejszej niż 2 kilogramy

w ten sposób, że w ramach pełnionej w zorganizowanej grupie przestępczej roli odbierał od wskazanych mu osób i dostarczał substancje psychotropowe do osób, zajmujących się dalszym rozprowadzaniem tych substancji (odpłatnym udzielaniem), a w tym:



w listopadzie 2019 roku dostarczył na stację paliw na drodze między O. a T. 1 kilogram marihuany, którą odebrał X. E. dla K. X.,



w okresie od lipca 2019 roku do grudnia 2019 roku wydał K. K. (1) nie mniej niż 200 gramów metamfetaminy oraz nie mniej niż 1 kilogram marihuany,



udzielał innym ustalonym osobom metamfetaminy i marihuany w nieustalonych ilościach, które to osoby dokonywały dalszych transakcji tą substancją

tj. za czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12§1 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k.

VII.  od co najmniej 2017 roku do grudnia 2021 roku w T., H., O., J., T., I., we H. i w okolicach tych miejscowości na terenie województwa (...), działając w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej opisanej w pkt V aktu oskarżenia, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie i innym osobom z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, brał udział w obrocie znacznymi ilościami:



substancji psychotropowej w postaci: metamfetaminy w łącznej ilości nie mniejszej niż 200 gramów,



środka odurzającego w postaci marihuany w łącznej ilości nie mniejszej niż 2 kilogramy

w ten sposób, że w ramach pełnionej w zorganizowanej grupie przestępczej roli odbierał od wskazanych mu osób i dostarczał substancje psychotropowe do osób, zajmujących się dalszym rozprowadzaniem tych substancji (odpłatnym udzielaniem), a w tym:



w listopadzie 2019 roku dostarczył na stację paliw na drodze między O. a T. 1 kilogram marihuany, którą odebrał X. E. dla K. X.,



w okresie od lipca 2019 roku do grudnia 2019 roku wydał K. K. (1) nie mniej niż 200 gramów metamfetaminy oraz nie mniej niż 1 kilogram marihuany,



udzielał innym ustalonym osobom metamfetaminy i marihuany w nieustalonych ilościach, które to osoby dokonywały dalszych transakcji tą substancją

tj. za czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12§1 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k.,

I. G. (1) ps. G.

VIII.  w okresie od co najmniej 2017 roku do grudnia 2021 roku w T., H., O., J., T., I., we H. i w okolicach tych miejscowości na terenie województwa (...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodziły inne ustalone i nieustalone osoby – w tym jako kierujący B. O. (1) ps. (...) , a nadto B. O. (2) - których celem było, w ramach ustalonego podziału zadań i ról, popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowych nabyciach z K. do P. znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych a następnie wprowadzeniu ich do obrotu,

przy czym rola I. G. (2) ps. (...) polegała na udziale w obrocie znaczną ilością środków odurzających i substancji psychotropowych poprzez dystrybucję wymienionych środków, uzyskanych od członków zorganizowanej grupy przestępczej, którzy te środki wytwarzali lub sprowadzali do P., do innych odbiorców,

tj. za czyn z art. 258§1 k.k.

IX.  od co najmniej 2017 roku do grudnia 2021 roku w T., H., O., J., T., I., we H. i w okolicach tych miejscowości na terenie województwa (...), działając w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej opisanej w pkt VIII aktu oskarżenia w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie i innym osobom z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, brał udział w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowej w postaci metamfetaminy w łącznej ilości nie mniejszej niż 1 kilogram i 100 gramów w ten sposób, że w ramach pełnionej w zorganizowanej grupie przestępczej roli odbierał i dostarczał substancje psychotropowe do innych wskazanych mu osób, zajmujących się dalszym rozprowadzaniem tych substancji (odpłatnym udzielaniem), a w tym:



dostarczył dla R. H. (2) nie mniej niż 1 kilogram metamfetaminy,



wydał K. K. (1) nie mniej niż 50 gramów metamfetaminy, a nadto odebrał od niego nie mniej niż 20 gramów metamfetaminy,



udzielał innym ustalonym osobom, a w tym B. O. (2) metamfetaminy w łącznej ilości nie mniejszej niż 15 gramów metamfetaminy w miesiącu, które to osoby dokonywały dalszych transakcji tą substancją,

tj. za czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12§1 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k.

4.

B. O. (2) z domu G.

X.  w okresie od co najmniej 2017 roku do grudnia 2021 roku w T., H., O., J., T., I., we H. i w okolicach tych miejscowości na terenie województwa (...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, brała udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w skład której wchodziły inne ustalone i nieustalone osoby – w tym jako kierujący B. O. (1) ps. O. , a nadto I. G. (1) ps. (...) , których celem było, w ramach ustalonego podziału zadań i ról, popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowych nabyciach z K. do P. znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych, a następnie wprowadzeniu ich do obrotu, przy czym rola B. O. (2) polegała na udziale w obrocie znaczną ilością środków odurzających i substancji psychotropowych poprzez dystrybucję wymienionych środków, uzyskanych od członków zorganizowanej grupy przestępczej, którzy te środki wytwarzali lub sprowadzali do P. do innych odbiorców,

tj. za czyn z art. 258§1 k.k.

XI.  od co najmniej 2017 roku do grudnia 2021 roku w T., H., O., J., T., I., we H. i w okolicach tych miejscowości na terenie województwa (...), działając w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej opisanej w pkt X, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie i innym osobom z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, brała udział w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowej w postaci metamfetaminy w łącznej ilości nie mniejszej niż 180 gramów, w ten sposób, że w ramach pełnionej w zorganizowanej grupie przestępczej roli odbierała od wskazanych jej osób i dostarczała substancje psychotropowe do osób, zajmujących się dalszym rozprowadzaniem tych substancji (odpłatnym udzielaniem), a w tym:



wydała K. K. (1) nie mniej niż 180 gramów metamfetaminy,



udzielała innym ustalonym osobom, w tym metamfetaminy w łącznej ilości nie mniejszej niż 15 gramów metamfetaminy w miesiącu, które to osoby dokonywały dalszych transakcji tą substancją,

tj. za czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12§1 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k.

5.

Ś. T. (1)

XII.  w dniu 21 stycznia 2022 roku we H. – w Ś., działając wbrew przepisom ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, działając wspólnie i w porozumieniu z W. H. posiadali:



środki odurzające w postaci:

⚫

marihuany w łącznej ilości nie mniejszej niż 1,67 grama,

⚫

kokainę w łącznej ilości nie mniejszej niż 37,87 gramów,



substancje psychotropowe w postaci:

⚫

(...) w formie czterech tabletek o różnych kolorach i w formie proszku o łącznej masie 0,78 grama,

⚫

amfetaminy w łącznej masie 0,90 grama,

co łącznie stanowi znaczną ilość wymienionych wyżej substancji,

tj. za czyn z art. 62 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W okresie od grudnia 2016 roku do 21 października 2018 roku na terenie O., X., H., O., U., I., U., T., I., Ś., K., X., G., U. i innych miejscowościach na terenie kraju, a także na terenie H., działała zorganizowana grupa przestępcza, której przedmiotem działalności było wewnątrzwspólnotowe nabywanie znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych z H. do P. oraz obrót tymi substancjami i środkami na terenie P., jak również na wytwarzaniu znacznych ilości substancji psychotropowych, a następnie wprowadzeniu ich do obrotu na terenie kraju.

Wskazaną grupą przestępczą kierowali wspólnie B. G. ps. (...) oraz R. Ś. (4) ps. (...), a należał do niej szereg ustalonych osób, w tym m.in. w okresie od połowy 2017 roku do października 2018 roku K. X., którego rola polegała na obrocie znaczną ilością środków odurzających i substancji psychotropowych.

Ponadto, w okresie od co najmniej 2016 roku do 10 grudnia 2019 roku K. X. należał również wraz m.in. z U. X. i D. U. do zorganizowanej grupy przestępczej, działającej na terenie T., H., U., E., J., O., O., U., I., H., U. i innych miejscowości, a także w H. w Z., F. i Ł., którą kierował mężczyzna o imieniu L., a która zajmowała się wewnątrzwspólnotowym nabywaniem znacznych ilości substancji psychotropowych i środków odurzających z H. do P. i z C. do P. oraz wewnątrzwspólnotowymi dostawami w/w środków i substancji z P. do N., jak również wprowadzaniu do obrotu oraz obrotem na terenie P. znacznymi ilościami środków odurzających i substancji psychotropowych.

Z. X. było organizowanie, nadzorowanie i uczestniczenie w wewnątrzwspólnotowych nabyciach środków odurzających i substancji psychotropowych z H. i z C. do P. oraz w wewnątrzwspólnotowych dostawach środków odurzających i substancji psychotropowych z P. do N., jak również organizowanie i nadzorowanie działań osób zaangażowanych w dystrybucję narkotyków do innych odbiorców na terenie kraju.

Ponadto w ramach podziału ról i zadań, K. X., w ramach opisywanej grupy, kierowanej przez mężczyznę o imieniu L. i w tym samym czasie, stworzył i kierował własną zorganizowaną grupą przestępczą, działającą głównie na terenie T., O. i sąsiednich miast, w skład której wchodzili m.in. L. X., R. X., H. U. (2), F. H., K. K. (1), X. E., I. X. (2), R. H. (2) i inne ustalone osoby, a zajmującą się głównie wprowadzaniem do obrotu oraz obrotem na terenie kraju znacznymi ilościami środków odurzających i substancji psychotropowych.

Materiały dotyczące K. X. i L. X. wyłączono do odrębnego postępowania (...), które zostało zakończone skierowaniem aktu oskarżenia do Sądu Okręgowego w L., gdzie było prowadzone pod sygnaturą (...), a następnie zostało zakończone wyrokiem z dnia 13 stycznia 2021 roku.

Ponadto, w okresie od co najmniej 2017 roku do marca 2021 roku we H., w T., O., I., X., T. i w J. i w innych miejscowościach na terenie kraju działała zorganizowana grupa przestępcza, kierowana przez H. X., do której należeli m.in. Z. G., R. I. (2) ps. (...) oraz szereg innych osób. Przedmiotem działalności przedmiotowej grupy było popełnianie czynów zabronionych, polegających na wytwarzaniu substancji psychotropowych, udziale w obrocie na terenie P. znacznymi ilościami środków odurzających i substancji psychotropowych, a także na ułatwianiu i czerpaniu korzyści majątkowych z uprawiania prostytucji przez inne osoby.

wyjaśnienia (zeznania) K. X.

t. I, k. 17-20, 21-24, 27-31, 32-37, 38-39, 40-43, 44-46, 47-50, 68-70, 71-75, 76-80, 81-83, 91-92, t. XIII, k. 2422v-2428v, 2571v-(...)

wyjaśnienia (zeznania) L. X.

t. I, k. 93-97, t. XII, k. 2203-2205, t. XIII k. 2571

wyrok Sądu Okręgowego w L. z dnia 13 stycznia 2021 r., sygn. akt (...)

t. XIII, k. 2576-2592

zeznania F. H.

t. I, k. 157-159, t. XII, k. 2304-2305

częściowo wyjaśnienia (zeznania) R. H. (2)

t. I, k. 160-163, 165-169, t. XII, k. 2305

wyjaśnienia (zeznania) Ś. T. (2)

t. I, k. 171-176, 181-184, t. XIII, k. 2449v-2450

protokół oględzin telefonu Ś. T. (2) z dn. 27.02.2020 r.

t. I, k. 178-179

kopia zawiadomienia L. X. o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z dn. 30.05.2022 r.

t. I, k. k. 99-103, t. XI, k. 2121-2128

protokół oględzin opinii biegłego U. R. z dnia 09.03.2023 r. – telefon R. E.

t. XI, k. 2129-2195

protokół oględzin pliku wideo z dn. 30.05.2022 r.

t. I, k. 104-106

opinia z dn. 21.06.2022 r. z zakresu badań fonoskopijnych

t. I, k. 107-109

B. O. (1) ps. (...) vel. (...) w latach 2006 – 2007 oraz w 2008 roku kierował zorganizowaną grupą przestępczą, działającą na terenie T. i okolic, zajmującą się wprowadzeniem do obrotu znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych.

Doświadczenie, ugruntowana pozycja i kontakty w środowisku narkotykowy umożliwiła mu na początku 2012 roku stworzenie kolejnej zorganizowanej grupy przestępczej.

Wskazana grupa działała w okresie od co najmniej 2012 roku do grudnia 2021 roku w T., H., O., J., T., I., we H. i w okolicach tych miejscowości.

B. O. (1) trudnił się przestępczym procederem we wskazanym okresie z przerwami wynikającymii z osadzenia go w zakładzie karnym. We wskazanym wyżej przedziale czasowym B. O. (1) był także osadzony w zakładzie karnym. Wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w L. z dnia 8 marca 2016 roku, na mocy którego B. O. (1) skazano na karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Uwzględniając już wcześniej odbyte kary, orzeczone połączonymi wyrokami, B. O. (1) odbył w/w karę łączną w okresach od 23 maja 2007 roku do 15 maja 2008 roku, od 11 lutego 2009 roku do 11 maja 2009 roku, od 27 czerwca 2012 roku do 17 października 2013 roku oraz od 17 listopada 2015 roku do 2 listopada 2016 roku tym samym B. O. (1) pozostawał na wolności pomiędzy tymi okresami, a tym przez pierwszą połowę 2012 roku.

Przedmiotem działalności narkotykowej grupy przestępczej B. O. (1) było popełnianie przestępstw, polegających na wewnątrzwspólnotowych nabyciach z H. do P. znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych, a następnie wprowadzeniu ich do obrotu oraz obrót na terenie kraju.

B. O. (1) kierując w/w grupą przestępczą nawiązał współpracę z innymi zorganizowanymi grupami przestępczymi z K., które działały na tym samym obszarze lub w miejscowościach sąsiednich. Jedną z takich zorganizowanych grup przestępczych była grupa K. X.. B. O. (3) i K. X. ponadto znali się od wielu lat.

Pomimo tego, że obie grupy działały na terenie T. i okolic to nie konkurowały ze sobą, a funkcjonowały obok siebie a nawet dokonywały transakcji handlowych, których przedmiotem były środki odurzające oraz substancje psychotropowe. Ponadto K. X. pozwalał członom swojej grupy zaopatrywać się w narkotyki u B. O. (1), a także sprzedawać je dla niego.

B. O. (1) zaczął współpracować także z H. X. i Z. G., a przedmiotem tej współpracy były transakcje narkotykowe. Od H. O. nabywał metamfetaminę. H. X. z kolei współpracował z nieustaloną osobą o pseudonimie (...) z H., od którego B. O. (1), Z. G. i H. X. nabywali wspólnie i w porozumieniu znaczne ilości kokainy.

Narkotyki będące przedmiotem działalności grupy B. O. (1) przechowywał w piwnicy swojego domu w (...), a także zakopywał je w ogrodzie.

Celem dalszego obrotu i sprzedaży finalnym konsumentom B. O. (1) wydawał narkotyki - głównie metamfetaminę, marihuanę, ale także kokainę - członkom swojej grupy. Niezależnie od podziału zadań w grupie i pomimo swojej kierowniczej funkcji B. O. (1) również sam rozprowadzał narkotyki końcowym odbiorcom.

W skład zorganizowanej grupy przestępczej, kierowanej przez B. O. (1) wchodzili m.in. I. G. (1), R. H. (1) i B. O. (2) oraz inne osoby, których tożsamości nie ustalono. Do tej grupy należał również R. X., który należał także do grupy K. X..

B. O. (1) samodzielnie kierował stworzoną przez siebie zorganizowaną grupa przestępczą. To on podejmował decyzje o tym jakie narkotyki, w jakiej ilości od kogo kupić lub sprzedać. Zaś członkowie jego grupy B. O. (1) wykonywali wydawane im polecenia, odbierali od niego narkotyki przeznaczone do dalszej sprzedaży i rozprowadzali je wśród swoich odbiorców, a także dystrybuowali do osób wskazanych przez B. O. (1). W przypadku braku dostępnych narkotyków do sprzedaży, członkowie grupy B. O. (1) zaopatrywali się wzajemnie w potrzebne narkotyki.

B. O. (1) skrupulatnie rozliczał członków swojej grupy z przeprowadzanych transakcji narkotykowych, przy czym zdarzało się, że w przypadku braku uregulowania należności stosował wobec takich członków grupy przemoc fizyczną.

W okresie od początku 2012 roku do 26 czerwca 2012 roku B. O. (1) spotkał się w T. z R. X. i oznajmił mu, że „przejmuje” T. oświadczając jednocześnie, że od teraz R. X. ma zrezygnować z poprzedniego dostawcy i to od niego nabywać narkotyki, sam zaś B. O. (1) będzie nabywał narkotyki od tej osoby, która zaopatrywała w nie R. X.. Od tej pory R. X. zaczął nabywać narkotyki od B. O. (1).

B. O. (1) otworzył bar (...) w T., w którym odbierał w narkotyki od swojego dostawcy, a następnie wydawał je tam R. X., który odbierał je w ilościach od 250 gramów do 500 gramów metamfetaminy. Po czym R. X. otrzymaną metamfetaminę zanosił do swojego domu, gdzie ją dzielił i pakował w mniejsze porcje – po 5 – 10 gramów. Po podzieleniu na mniejsze porcje, na polecenie B. O. (1), R. X. zanosił metamfetaminę do parku przy barze (...) i zostawiał ją tam pod drzewem, które wskazywał B. O. (1), przy czym co miesiąc zmieniano wyznaczone drzewo. Wskazane miejsca pełniły rolę „magazynów”, w których przechowywano narkotyki i w miarę potrzeby pobierano ilości przeznczone do sprzedaży. Powyższe ustalenia pozwalały na uniknięcie przechowywania narkotyków w domach, ani w innych miejscach, które łatwo można było powiązać z B. O. (1) i jego grupą.

W ciągu kilku miesięcy R. X. i B. O. (1) sprzedawali swoim odbiorcom metamfetaminę w ilościach od 250 do 500 gramów tygodniowo, przy czym R. X. sprzedawał nie mniej niż 150 gramów tygodniowo. W tym okresie B. O. (1) nabył od swojego dostawcy nie mniej niż 7 kilogramów metamfetaminy, płacąc nie mniej niż 55 złotych za 1 gram, które sprzedał wraz z R. X. w opisany wyżej sposób.

Z uwagi na trudności z rozliczeniem się R. X. ze sprzedaży narkotyków, wynikające z gry R. X. w kasynach wraz z upływem czasu relacje R. X. i B. O. (1) zaczęły się pogarszać. Powstałe u B. O. (1) sługi R. X. zaczęły przejmować inne osoby - m.in. K. X., co wiązało się z tym, że R. X. musiał pracować dla tych osób, aby spłacić swoje długi. W tym calu handlem narkotykami zajęła się także jego matka – I. X. (2).

Z czasem R. X. opuścił T. i nawiązał współpracę z inną grupą przestępczą, następnie był zatrzymywany, osadzony w zakładzie karnym, ale i w późniejszym czasie ponownie podjął współpracę z B. O. (1). R. X. nabył wówczas od B. O. (1) w tzw. „komis” po kilka gramów metamfetaminy w tygodniu w celu dalszej sprzedaży. Nie był to już tak zależny model współpracy jak wcześniej – R. X. nie porcjował już narkotyków i nie znał położenia nowych „magazynów”.

częściowo wyjaśnienia oskarżonego B. O. (1)

t. III, k. 516-518, 523, 537, t. IV, k. 740-741, 793-794, t. V, k. 886, t. XI, k. 2065v-2066, t. XII, k. 2205v

odpisy wyroków dot. B. O. (1)

t. IV, k. 728-732, 735-736, 738-739

wyjaśnienia (zeznania) K. X.

t. I, k. 17-20, 21-24, 27-31, 32-37, 38-39, 40-43, 44-46, 47-50, 68-70, 71-75, 76-80, 81-83, 91-92, t. XIII, k. 2422v-2428v, (...)-(...)

wyjaśnienia (zeznania) L. X.

t. I, k. 93-97, t. XII, k. 2203-2205, t. XIII k. 2571

tablica poglądowa

t. I, k. 25-26, 98, 113, 140, 145, 177, 197

wyjaśnienia (zeznania) K. K. (1)

t. I, k. 110-112, 118-119, 126-130, t. XII, k. 2197-2203

zeznania (wyjaśnienia) R. X.

k. t. I, k. 142-144

zeznania (wyjaśnienia) I. X. (2)

t. I, k. 146-147, t. XIII, k. 2484v-2485

wyjaśnienia (zeznania) Ś. T. (2)

t. I, k. 171-176, 181-184, t. XIII, k. 2449v-2450

wyjaśnienia (zeznania) B. K. (2) (poprzednio T.)

t. I, k. 187-192, t. II, k. 198-195, 207-211, t. XII, k. 2364-2365

notatka z analizy kryminalnej z dn. 1.04.2022 r.

t. II, k. 396-400

schemat powiązań wybranych zorganizowanych grup przestępczych

t. II, k. 401

R. R. znał B. O. (1) od kilkunastu lat i wiedział, że zajmuje się handlem narkotykami.

W okresie od 18 października 2013 roku do 16 listopada 2015 roku mężczyźni spotkali się przypadkowo w T.. Podczas rozmowy R. R. dał do zrozumienia B. O. (1), że chciałby kupić od niego metamfetaminę. W tym celu następnie R. R. pojechał do domu B. O. (1) w H. i kupił od niego co najmniej 5 gramów metamfetaminy w cenie 100 złotych za 1 gram. Część zakupionego narkotyku R. R. sprzedał, a część zużył na własne potrzeby.

Po tygodniu R. R. jeszcze raz przyjechał do domu B. O. (1) w H. i wziął od niego w tzw. „komis”, czyli z odroczonym terminem płatności, nie mniej niż 20 gramów metamfetaminy w cenie 100 złotych za 1 gram. Następnie R. R. sprzedał nabytą od B. O. (1) metamfetaminę, jednak stracił większość pieniędzy i nie mógł rozliczyć się z jej zakupu z B. O. (1).

Miesiąc później R. R. przyjechał do domu B. O. (1) w H., spłącił 500 złotych na poczet długu i ponownie wziął „w komis” 20 gramów metamfetaminy w cenie 100 złotych za 1 gram. R. R. część metamfetaminy sprzedał, a część wykorzystał na własne potrzeby.

Łącznie R. R. nabył od B. O. (1) nie mniej niż 45 gramów metamfetaminy o łącznej wartości nie niższej niż 4.500 złotych. Transakcje zakupu narkotyków zawsze przebiegały w ten sam sposób – R. R. zjawiał się pod domem B. O. (1) w H., a ten przynosił mu ustaloną ilość metamfetaminy.

Dług R. R., który powstał u B. O. (1) miał w późniejszym czasie spłacić K. X., w zamian za co R. R. miał sprzedawać dla niego narkotyki.

wyjaśnienia (zeznania) R. R.

t. I, k. 148-153, t. XIII, k. 2511-2513

wyjaśnienia (zeznania) K. X.

t. I, k. 17-20, 21-24, 27-31, 32-37, 38-39, 40-43, 44-46, 47-50, 68-70, 71-75, 76-80, 81-83, 91-92, t. XIII, k. 2422v-2428v, (...)-(...)

wyjaśnienia (zeznania) K. K. (1)

t. I, k. 110-112, 118-119, 126-130, t. XII, k. (...)

Grupa przestępcza B. O. (1) i grupa przestępcza K. X. najintensywniej współpracowały ze sobą w okresie od listopada 2016 roku do grudnia 2019 roku.

Na przełomie 2016 i 2017 roku K. X. wziął od B. O. (1) w tzw. „komis” co najmniej 100 gramów metamfetaminy w wartości 8.000 złotych (w cenie 80 złotych za 1 gram), które następnie przekazał członkowi swoje grupy przestępczej – U. U., żeby razem z innymi narkotykami zawiózł ją do klienta w R..

Niedługo później K. X. kolejny raz wziął od B. O. (1) „w komis” metamfetaminę w ilości nie mniejszej niż 300 gramów ponownie w cenie 80 zł za 1 gram, tj. o wartości 24.000 złotych oraz 1 kilogram amfetaminy po nieustalonej cenie, żeby móc sfinalizować ustalone wcześniej transakcje narkotykowe. Następnie nabytą od B. O. (1) metamfetaminę i amfetaminę K. X. ponownie przekazał jednemu z członków swojej grupy celem dostarczenia do klienta.

Ponadto, w okresie od stycznia 2017 roku od grudnia 2019 roku pomiędzy B. O. (1) i K. X., wielokrotnie dochodziło do rożnych transakcji narkotykowych oraz wzajemnych rozliczeń finansowych bądź osobiście, bądź za pośrednictwem innych osób. Mężczyźni w ramach swojej współpracy ustalali dla siebie wzajemnie ceny bardziej korzystne niż dla innych osób.

We wskazanym okresie B. O. (1) nabył od K. X. łącznie nie mniej niż 2 kilogramy metamfetaminy o wartości nie niższej niż 126.000 złotych (63 złote za 1 gram), łącznie nie mniej niż 200 gramów kokainy o wartości nie niższej niż 32.000 złotych (120 złotych za 1 gram) i łącznie niemniej niż 1 kilogram marihuany o wartości nie niższej niż 20.000 złotych (20 złotych za 1 gram).

Natomiast B. O. (1), w powyższym okresie, sprzedał K. X. łącznie nie mniej niż 2 kilogramy marihuany o wartości nie niższej niż 36.000 złotych (18 złotych za 1 gram) oraz nie mniej niż 100 gramów metamfetaminy o wartości nie niższej niż 6.500 złotych (65 złotych za 1 gram).

Jednocześnie oprócz transakcji sprzedaży i kupna narkotyków, B. O. (1) także pożyczał od K. X. znaczne ilości metamfetaminy, którą następnie mu zwracał. I tak, B. O. (1) pożyczył od K. X. łącznie nie mniej niż 200 gramów metamfetaminy o wartości nie niższej niż 12.600 złotych (co najmniej 63 złote za 1 gram), po czym później zwrócił K. X. co najmniej 200 gramów metamfetaminy o łącznej wartości nie niższej niż 12.600 złotych.

Około lutego 2019 roku Ś. T. (2) chciał kupić marihuanę od K. X., który akurat chwilowo wyjechał ze T. i dlatego odesłał go do B. O. (1). Ś. T. (2) skontaktował się z B. O. (1) i nabył od niego w T. (...) gramy marihuany, płacąc łącznie nie mniej niż 50 złotych.

Przedmiotowe narkotyki B. O. (1) przechowywał w różnych miejscach, głównie na terenie swojej posesji w H..

Podczas przeszukania w dniu 18 stycznia 2022 roku pomieszczeń mieszkalnych i gospodarczych, zajmowanych przez B. O. (1) w H. pod numerem 40, ujawniono w różnych miejscach i zabezpieczono m.in. pieniądze w łącznej kwocie 89.440 złotych, wagę elektroniczną koloru srebrnego z widocznym nalotem koloru białego, woreczek foliowy z zawartością tabletek koloru białego, a także telefony wraz z kartami mikro sim.

Dokonano także tymczasowego zajęcia mienia w postaci pojazdów: quada U. (...) o nr rej. (...) o szacunkowej wartości 35.000 złotych, samochodu P. (...) (2) nr rej. (...) o szacunkowej wartości 65.000 złotych oraz hulajnóg – N. o szacunkowej wartości 500 złotych i (...) o szacunkowej wartości 8.000 złotych, a także samochodu E. (...) o nr rej. (...) o szacunkowej wartości 16.000 złotych, samochodu B. (...) o nr rej. (...) o szacunkowej wartości 44.000 złotych. Pojazdy oddano na przechowanie Ś. G..

Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2022 roku na wyżej wymienionym mieniu B. O. (1) ustanowiono zabezpieczenie majątkowe w celu zabezpieczenia przyszłego wykonania kary grzywny w wymiarze nie mniejszym niż 540 stawek dziennych w wysokości do 2000 złotych każda, przepadku korzyści majątkowej, uzyskanej z popełnionych czynów zabronionych do kwoty nie mniejszej niż 1.000.000 złotych oraz kosztów postępowania, w tym opłaty w sprawie, przyjmując przy tym na zasadzie art. 45§1 – 3 kk, że pojazdy E. (...) o nr rej. (...) i B. (...) o nr rej. (...) Ś. G. stanowią w rzeczywistości mienie podejrzanego B. O. (1).

Ponadto, narkotyki, należące do zorganizowanej grupy przestępczej B. O. (1) były przechowywane także w I. (...) (1), gdzie zamieszkiwał R. U. (3).

W trakcie przeszukania pomieszczeń w I. (...) (1) w dniu 22 września 2022 roku ujawniono w piwnicy budynku i zabezpieczono woreczek z zawartością brunatno – zielonego suszu roślinnego, który należał do mieszkającego pod tym adresem R. U. (1).

Wstępne oględziny i badania testerem narkotykowym wykazały, że susz zawiera (...). Jednocześnie z opinii biegłej z zakresu wynika, że zabezpieczony susz to marihuana.

B. O. (1) został zatrzymany w dniu 18 stycznia 2022 r. o godz. 06:00.

wyjaśnienia (zeznania) K. X.

t. I, k. 17-20, 21-24, 27-31, 32-37, 38-39, 40-43, 44-46, 47-50, 68-70, 71-75, 76-80, 81-83, 91-92, t. XIII, k. 2422v-2428v, (...)-(...)

wyjaśnienia (zeznania) L. X.

t. I, k. 93-97, t. XII, k. 2203-2205, t. XIII k. (...)

wyjaśnienia (zeznania) K. K. (1)

t. I, k. 110-112, 118-119, 126-130, t. XII, k. 2197-2203

wyjaśnienia (zeznania) X. E.

t. I, 131-132, 133-134, 137-139, t. XIII, k. 2448v-2449

wyjaśnienia (zeznania) Ś. T. (2)

t. I, k. 171-176, 181-184, t. XIII, k. 2449v-2450

zeznania D. G.

t. II, k. 212-214, t. XII, k. 2366-2367

zeznania I. X. (1)

t. II, k. 216-218, t. XIII, k. 2450v-2451v

protokół wizji lokalnej z udziałem K. X. wraz z materiałem poglądowym

t. I, k. 51-57

protokół przeszukania w I. (...) (1)

t. IX, k. 1740-1742

protokół oględzin koperty bezpiecznej z zabezpieczoną substancją

t. IX, k. 1745-1748

protokołu użycia wagi oraz testera narkotykowego

t. IX, k. (...) i (...)

opinia biegłego z zakresu fizykochemii z dn. 12 grudnia 2022 r.

t. IX, k. 1769-1770

wyjaśnienia (zeznania) R. U. (1)

t. IX, k. 1765,

opinia biegłego z zakresu fizykochemii z dn. 7.08.2022 r.

t. III, k. 562-563

opinia z zakresu informatyki z dn. 4.05.2022 r. dot. (...) O.

t. III, k. 587-600, t. IV, k. 601-610

protokół oględzin opinii z zakresu informatyki dot. B. O. z dn. 22.07.2022 r. z załącznikami

t. IV, k. k. 615-632

protokół oględzin opinii z zakresu informatyki dot. B. O. i R. U. z dn. 4.10.2022 r.

t. IV, k. 633-635

opinia z zakresu informatyki dot. (...) O. z dn. 4.05.2022 r.

t. IV, k. 637-675

protokół oględzin opinii z zakresu informatyki dot. (...) O. z dn. 22.07.2022 r. z załącznikami

t. IV k. 679-688

protokół oględzin kartki z zapiskami z dn. 31.01.2022 r.

t. IV, k. 692-694

Postanowienie o zabezpieczeniu majątkowym na mieniu B. O. (1)

t. III, k. 568-570

protokół przeszukania posesji w (...)

t. III, k. 416-422

protokół oględzin drzwi wejściowych w (...)

t. III, k. 437-442

protokół oględzin furtki w (...) z dn. 18.01.2022 r.

t. III, k. 443 - 447

protokół przeszukania B. nr rej. (...) z dn. 18.01.2022 r.

t. II, k. 448-451

protokół przeszukania P. (...) (2) nr rej. (...) z dn. 18.01.2022 r.

t. II, k. 452-455

protokół przeszukania E. (...) nr rej. (...) z 18.01.2022 r.

t. III, k. 456-459

protokół przeszukania B. (...) nr rej. (...) z 18.01.2022 r.

t. III, k. 460-463

protokół przeszukania warsztatu w (...) z dn. 18.01.2022 r.

t. III, k. 476-478

protokół zatrzymania B. O. (1)

t. II, k. 409-410

protokół tymczasowego zajęcia mienia Ś. G. z dn. 18.01.2022 r.

(t. III, k. 467-469).

protokół tymczasowego zajęcia mienia B. O. z 18.01.2022 r.

(t. III, k. 464-466),

protokoły oddania rzeczy na przechowanie Ś. G. z 18.01.2022r.

(t. III, k. 470-472 i 473-475).

pokwitowanie odbioru rzezy przez Ś. G. z 28.07.2022 r.

t. V, k. 837

opinia z zakresu jubilerstwa z dn. 4.04.2022 r.

t. IX, k. 1639-1642

informacje skarbowe dot. B. O. i Ś. G.

t. V, k. 697, 707-703, 743

informacje z ZUS dot. A. O. i Ś. G.

t. V, 706, 707-708

notatka o użyciu psa służbowego z 22.09.2022 r.

t. IX, k. 1738

protokół przeszukania w I. (...) (1) z dn. 22.09.2022 r.

t. IX, k. 1740-1742

I. G. (1), jeden z członków grupy przestępczej B. O. (1), od co najmniej 2018 roku sprzedawał, pochodzącą od B. O. (1), metamfetaminę R. H. (2), którą przynosił jej codziennie w ilościach nie mniejszych niż po 2 gramy. Łącznie I. G. (1) sprzedał w ten sposób R. H. (2) co najmniej 1 kilogram metamfetaminy.

R. H. (2) pracowała w tym czasie w kasynie, w którym rozprowadzała metamfetaminę dla B. O. (1), którą dostarczał jej K. K. (1). R. H. (3) rozprowadzała także w kasynie metamfetaminę, którą otrzymywała od I. G. (2).

Jednocześnie I. G. (1) otrzymane od B. O. (1) narkotyki sprzedawał również innym osobom. I tak, K. K. (1) nabył od niego co najmniej 50 gramów metamfetaminy o łącznej wartości nie mniejszej niż 5.000 złotych, które były przeznaczone do dalszej sprzedaży.

Stałymi nabywcami I. G. (2) byli także B. Ś., który nabył od niego nie mniej niż 15 gramów metamfetaminy, R. Ż., który nabył nie mniej niż 5 gramów metamfetaminy, W. R., L. E. i mężczyzna o nazwisku G., którzy raz w miesiącu nabywali każdy po 15 gramów metamfetaminy, płacąc 120 złotych za jeden gram.

Jednocześnie gdy B. O. (1) nie miał akurat narkotyków dla I. G. (2), ten pożyczył od K. K. (1) dwukrotnie po 10 gramów metamfetaminy.

I. G. (1) został zatrzymany 18 stycznia 2022 r. o godz.

W dniu 18 stycznia 2022 roku funkcjonariusze Centralnego Biura Śledczego Policji dokonali tymczasowego zajęcia mienia ruchomego I. G. (2) w postaci pojazdu typu quad o numerze rejestracyjnym (...) i szacunkowej wartości 12.000 złotych

Pojazd oddano na przechowanie R. A..

Postanowieniem prokuratora z dnia 21 stycznia 2022 roku na zajętym mieniu I. G. (2) ustanowiono zabezpieczenie majątkowe w celu zabezpieczenia przyszłego wykonania prognozowanych wobec niego kary grzywny w wysokości 300 stawek dziennych po 1000 złotych każda, przepadku korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa w wysokości nie niższej niż 80.000 złotych oraz kosztów postępowania.

częściowo wyjaśnienia (zeznania) I. G. (2)

t. V, k.925, k. 936-939, 941, t. VI, k. 1046-1048, (...)-(...), t. XI, k. 2066

wyjaśnienia (zeznania) K. X.

t. I, k. 17-20, 21-24, 27-31, 32-37, 38-39, 40-43, 44-46, 47-50, 68-70, 71-75, 76-80, 81-83, 91-92, t. XIII, k. 2422v-2428v, (...)-(...)

wyjaśnienia (zeznania) L. X.

t. I, k. 93-97, t. XII, k. 2203-2205, t. XIII k. 2571

wyjaśnienia (zeznania) K. K. (1)

t. I, k. 110-112, 118-119, 126-130, t. XII, k. 2197-2203

częściowo wyjaśnienia (zeznania) R. H. (2)

t. I, k. 160-163, 165-169, t. XII, k. 2305

tablica poglądowa

t. I k. 120, 164, 164, 185, t. II, 265. t. VI k. 1049-1052

tablica poglądowa

t. II k. 264

protokół zatrzymania I. G. z dn. 18.01.2022 r.

t. V, k. 898

stwierdzenie tożsamości I. G.

t. V, k. 899

protokół przeszukania I. G. z dn. 18.01.2022 r.

t. V, k. 900-901

protokół przeszukania przy ul. (...) w T. z dn. 18.01.2022 r.

t. V, k. 906-908

protokół tymczasowego zajęcia mienia I. G. z dn. 18.01.2022 r.

t. V, k. 909-911

protokół oddania rzeczy na przechowanie R. A. z dn. 18.01.2022 r

t. V, k. 912

protokół oględzin drzwi wejściowych mieszkania (...) G. z dn. 18.01.2022 r

t. V, k. 913-918

protokół oględzin drzwi garażowych I. G. z dn. 18.01.2022 r.

t. V, k. 919-923

informacje skarbowe dot. I. G.

t. V, k. 985

informacje z ZUS dot. I. G.

t. V, k. 988-989

pismo z G. dot. I. G. wraz z historia rachunku na płycie CD

t. VI, k. 1007-1009

wyjaśnienia (zeznania) R. R.

t. I, k. 148-153, t. XIII, k. 2511-2513

wyjaśnienia (zeznania) H. U. (1)

t. I, k. 153-155

wyjaśnienia (zeznania) Ś. T. (2)

t. I, k. 171-176, 181-184, t. XIII, k. 2449v-2450

zeznania I. X. (1)

t. II, k. 216-218, t. XIII, k. 2450v-2451v

zeznania B. R. (1)

t. II, k. 239-240, t. XIII, k. 2451v-2452v

zeznania B. D.

t. II, k. 244-245

częściowo wyjaśnienia (zeznania) R. H. (2)

t. I, k. 160-163, 165-169, t. XII, k. 2305

częściowo zeznania B. Ś.

t. II, k. 260-263, t. XIII, k. 2452-2453

częściowo zeznania R. Ż.

t. II, k. 252-255

Postanowienie o zabezpieczeniu majątkowym na mieniu I. G.

(t. V, k. 955-957).

opina z zakresu informatyki dot. I. G. z dn. 4.05.2022 r. wraz z dyskiem twardym

t. V, k. 964-971

protokół oględzin opinii informatycznej dot. I. G. z dn. 10.10.2022 r. wraz z załączoną płytą

t. V, k. 972-980

notatka z analizy kryminalnej z dn. 7.04.2022 r

t. VI, k. 1010-1011

pismo z (...) S.A. wraz z dokumentacją bankową I. G.

t. V, k. 1014-1030

B. O. (2) jest byłą żoną B. O. (1) i w okresie od 2017 roku do grudnia 2021 roku również należała do kierowanej przez niego zorganizowanej grupy przestępczej.

Jej rolą również była sprzedaż narkotyków, które otrzymywała od swojego byłego męża. Czasami zaopatrywała się także w narkotyki u I. G. (2), który, także pracował dla B. O. (1), a wszystkie substancje będące przedmiotem przeprowadzanych przez nią transakcji narkotykowych pochodziły ze źródła jej byłego męża.

W okresie od 2017 roku do grudnia 2021 roku w ramach działania zorganizowanej grupy B. O. (2) regularnie sprzedawała metamfetaminę K. K. (1) (z wyłączeniem okresów, w których był on pozbawiony wolności tj. od 22.09.2017 r. do 15.02.2019 r., od 10.12.2019 r. do 30.03.2022 r. i od 6.04.2021 do 18.08.2021 r.), który nabywał ją w ilościach od 10 do 15 gramów miesięcznie, płacąc nie mniej niż 60 złotych za 0,5 grama.

K. K. (1) kupował metamfetaminę od B. O. (2) w jej miejscu zamieszkania w T.. Często zdarzało się, że gdy K. K. (1) przychodził do B. O. (2) po narkotyki, to ona jeszcze ich nie miała, ponieważ B. O. (1) jeszcze ich jej nie dostarczył. Ostatni raz K. K. (1) nabył od oskarżonej co najmniej 3 gramy metamfetaminy w dniu 25 lub 26 grudnia 2021 roku, płacąc za całość 400 złotych. B. O. (2) odebrała od K. K. (1) pieniądze w umówionym miejscu, po czym udała się do H. po metamfetaminę i po powrocie przekazała ją w T. K. K. (1).

K. K. (1) łącznie nabył od B. O. (2) nie mniej niż 180 gramów metamfetaminy.

Ponadto B. O. (2) sprzedawała narkotyki również innym osobom, w tym m.in. B. R. (1), której w okresie od marca 2018 roku do sierpnia 2018 roku sprzedała łącznie nie mniej niż 5 gramów metamfetaminy. B. R. (1) nabywała metamfetaminę od B. O. (2) w kilku transakcjach za nieustaloną kwotę.

B. O. (2) także nieodpłatnie udzielała narkotyków B. D., który odwiedzał ją w mieszkaniu. B. O. (2) częstowała go metamfetaminą w porcjach po 0,1 grama. B. D. łącznie przyjął w ten sposób od niej 0,4 grama metamfetaminy.

B. O. (2) została zatrzymana w dniu 18 stycznia 2022 r. o godz. 6:00.

częściowo wyjaśnienia B. O. (2)

t. VI, k. 1168-1176, t. VII, k. 1249, t. XI, k. 2066v

wyjaśnienia (zeznania) K. X.

t. I, k. 17-20, 21-24, 27-31, 32-37, 38-39, 40-43, 44-46, 47-50, 68-70, 71-75, 76-80, 81-83, 91-92, t. XIII, k. 2422v-2428v, (...)-(...)

wyjaśnienia (zeznania) L. X.

t. I, k. 93-97, t. XII, k. 2203-2205, t. XIII k. 2571

wyjaśnienia (zeznania) K. K. (1)

t. I, k. 110-112, 118-119, 126-130, t. XII, k. 2197-2203

tablica poglądowa

k. 124

wyjaśnienia (zeznania) R. R.

t. I, k. 148-153, t. XIII, k. 2511-2513

wyjaśnienia (zeznania) H. U. (1)

t. I, k. 153-155

wyjaśnienia (zeznania) Ś. T. (2)

t. I, k. 171-176, 181-184, t. XIII, k. 2449v-2450

zeznania I. X. (1)

t. II, k. 216-218, t. XIII, k. 2450v-2451v

zeznania B. R. (1)

t. II, k. 239-240, t. XIII, k. 2451v-2452v

zeznania B. D.

(t. II, k. 244-245)

częściowo wyjaśnienia (zeznania) R. H. (2)

t. I, k. 160-163, 165-169, t. XII, k. 2305

wydruk rozmów z komunikatora P. (...) (1)

t. I, k. 170

częściowo zeznania B. Ś.

t. II, k. 260-263, t. XIII, k. 2452-2453

częściowo zeznania R. G.

t. II, k. 224-225

protokół zatrzymania A. O. z dn. 18.01.2022 r

t. VI, k. 1150-1152

protokół przeszukania przy ul. (...) w T. z dn. 18.01.2022 r.

t. VI, (...)-(...)

opinia z zakresu informatyki dot. A. O. z dn. 4.05.2022 r. wraz z dyskiem twardym

t. VI, k. 1186-1197

protokół opinii z zakresu informatyki dot. A. O. z dn. 10.10.2022 r. z załącznikami

t. VII, k. 1198-1234

informacje skarbowe dot. A. O.

t. VI, k. 1237

informacje z ZUS dot. (...) O.

t. VII, k. 1240-1243

R. H. (1) był kolejną osobą, należącą do grupy przestępczej B. O. (1). W ramach działalności grupy R. H. (1) sprzedawał narkotyki, które to otrzymywał od B. O. (1).

W okresie od lipca 2019 roku do grudnia 2019 roku R. H. (1) przekazał K. K. (1) łącznie co najmniej 1 kilogram marihuany oraz 200 gramów metamfetaminy, które to K. K. (1) następnie sprzedał innym osobom.

W listopadzie 2019 roku R. H. (1) otrzymał od B. O. (1) 1 kilogram marihuany, którą dostarczył na stację paliw znajdująca się na drodze między O. a T., a którą to odebrał X. E. dla K. X..

Ponadto R. H. (1) przekazywał narkotyki także innym osobom. Co najmniej czterokrotnie dał marihuanę H. U. (1), każdorazowo w ilości co najmniej po 0,5 grama.

W okresie od kwietnia 2018 roku do grudnia 2021 roku R. H. (1) sprzedał dwukrotnie marihuanę Ś. T. (2), mężczyźni mieszkali w tym samym budynku. R. H. (1) za każdym razem sprzedał Ś. T. (2) po 5 gramów marihuany w cenie po 100 złotych.

częściowo wyjaśnienia R. (1)

t. VII, k. 1318-1321, (...)-1326, (...), (...), t. VIII, k. 1442-1446, t. XI, k. 2066

wyjaśnienia (zeznania) K. X.

t. I, k. 17-20, 21-24, 27-31, 32-37, 38-39, 40-43, 44-46, 47-50, 68-70, 71-75, 76-80, 81-83, 91-92, t. XIII, k. 2422v-2428v, (...)-(...)

wyjaśnienia (zeznania) X. E.

t. I, 131-132, 133-134, 137-139, t. XIII, k. 2448v-2449

tablica poglądowa

t. I, k. 84-85, 135-136, 185

wyjaśnienia (zeznania) L. X.

t. I, k. 93-97, t. XII, k. 2203-2205, t. XIII k. (...)

wyjaśnienia (zeznania) K. K. (1)

t. I, k. 110-112, 118-119, 126-130, t. XII, k. 2197-2203

tablica poglądowa

k. 121-122

wyjaśnienia (zeznania) R. R.

t. I, k. 148-153, t. XIII, k. 2511-2513

wyjaśnienia (zeznania) H. U. (1)

t. I, k. 153-155

wyjaśnienia (zeznania) Ś. T. (2)

t. I, k. 171-176, 181-184, t. XIII, k. 2449v-2450

zeznania I. X. (1)

t. II, k. 216-218, t. XIII, k. 2450v-2451v

zeznania B. R. (1)

t. II, k. 239-240, t. XIII, k. 2451v-2452v

zeznania B. D.

t. II, k. 244-245

częściowo zeznania R. I. (1)

t. II, k. 230-231

częściowo wyjaśnienia (zeznania) R. H. (2)

t. I, k. 160-163, 165-169, t. XII, k. 2305

częściowo zeznania R. Ś. (1)

t. II, k. 275-276

częściowo zeznania R. U. (2)

t. II, k. 306-308, t. XII, k. 2366

częściowo zeznania B. Ś.

t. II, k. 260-263, t. XIII, k. 2452-2453

protokół przekazania materiałów niejawnych

t. II, k. 328

decyzja Komendanta Głównego Policji z dn. 24.05.2022 r.

t. II, k. 329-330

notatka urzędowa z dn. 17.03.2022 r. z analizą rozmów i wiadomości tekstowych, zarejestrowanych w ramach kontroli operacyjnej (...)

t. II, k. 331-333

notatka urzędowa z dn. 17.03.2022 r. z analizą rozmów i wiadomości tekstowych, zarejestrowanych w ramach kontroli operacyjnej (...)

t. II, k. 334-336

materiały kontroli operacyjnej (...)

t. II, k. 337-342

materiały kontroli operacyjnej (...)

t. II, k. 337-342

W dniu 20 stycznia 2022 roku R. H. (1) przyjechał do P. z H.. Poruszał się samochodem B. (...) o numerze rejestracyjnym (...) i przekroczył granicę w T. około godz. 8 rano, a następnie udał się trasą (...) w kierunku H., a następnie przyjechał do J..

O godzinie 14:10 w dniu 20 stycznia 2022 R. H. (1) został zatrzymany przez funkcjonariuszy Centralnego Biura Śledczego Policji. W trakcie przeszukania, ujawniono przy nim przezroczystą torebkę z zawartością zielonego suszu roślinnego oraz tabletki owinięte folią, które to substancje R. H. (1) przywiózł ze sobą z H..

Jak wynika z opinii biegłego z zakresu badań fizykochemicznych, zabezpieczone przy R. H. (1) substancje to środek odurzający w postaci marihuany o wadze 15,90 gramów oraz substancje psychotropowe w postaci mefedronu o wadze 1,2 grama, (...) o wadze 4,12 gramów oraz 5 tabletek z zawartością (...).

Zabezpieczone przy R. H. (1) ilości środka odurzającego oraz substancji psychotropowych pozwalały na uzyskanie 159 porcji handlowych, 5 porcji mefedronu, (...) 41 i tabletek – 5 porcji.

Ponadto wracając z H. R. H. (1) odwiedził na chwilę do kuzyna – W. H., mieszkającego przy ul. (...) w Ś. pod H..

Podczas przeszukania miejsca zamieszkania W. H. przy ul. (...) w (...) dniu 21 stycznia 2022 roku ujawniono w lodówce woreczki strunowe z zawartością białego zbrylonego proszku, białej substancji w postaci 4 sprasowanych walców, 4 sztuk kolorowych tabletek, brunatnej krystalicznej substancji oraz suszu roślinnego w kolorze zielonym.

Ponadto w miejscu zamieszkania W. H. znaleziono wagę oraz pakiet woreczków strunowych.

Zatrzymane substancje poddano badaniom przez biegłego z zakresu fizykochemii. W wyniku badań ustalono, że zatrzymane substancje to środki odurzające w postaci marihuany o wadze 1,67 grama oraz kokainy o wadze 37,87 gramów oraz substancje psychotropowe w postaci (...) o wadze 0,78 grama i amfetaminy o wadze 0,90 grama.

Zabezpieczone ilości środków odurzających oraz substancji psychotropowych pozwalały na uzyskanie 17 porcji handlowych marihuany, 379 porcji handlowych kokainy, 8 porcji (...) i 9 porcji amfetaminy.

Przy ul. (...) w Ś. wspólnie z W. H. mieszka Ś. T. (1), która była obecna podczas przeszukania.

R. (1) zatrzymano w dniu 20 stycznia 2022 r.

Ś. T. (1) zatrzymano w dniu 21 stycznia 2022 roku.

W dniu 21 stycznia 2022 roku u Ś. T. (1) i W. H. zabezpieczono w sejfie pieniądze w kwocie 26.000

Postanowieniem prokuratora z dnia 28 stycznia 2022 roku na ujawnionym mieniu ustanowiono zabezpieczenie majątkowe w celu zabezpieczenia przyszłego wykonania prognozowanych wobec Ś. T. (1) kary grzywny w wysokości 200 stawek dziennych po 1000 złotych każda oraz kosztów postępowania.

protokół zatrzymania R. (1)

t. VII, k. 1276

protokół przeszukania R. (1)

t. VII, k. 1278-1281

opinie biegłej z zakresu fizykochemii

t. VII, k. 1298 i 1300-1301

częściowo wyjaśnienia R. (1)

t. VII, k. 1318-1321, (...)-(...), (...), (...), t. VIII, k. 1442-1446, t. XI, k. 2066

częściowo wyjaśnienia Ś. T. (1)

t. VIII, k. 1569, 1580-(...) i (...)-(...), t. XI, k. 2066v-2067

protokół przeszukania przy ul. (...) w Ś.

t. VIII, k. 1538-1547

protokół zatrzymania Ś. T.

t. VIII, k. 1556

protokół przeszukania Ś. T. z dn. 21.01.2022 r.

t. VIII, k. 1558-1561

protokół oględzin sejfu z dn. 21.01.2022 r. wraz z materiałem poglądowym

t. VIII, k. 1563-1566

Postanowienie o zabezpieczeniu majątkowym na mieniu Ś. T.

t. VIII, k. 1593-1595

protokół zatrzymania R. H. z dn. 20.01.2022 r.

t. VII, (...)

protokół przeszukania R. H. z dn. 20.01.2022 r.

t. VII, (...)-(...)

protokół przeszukania przy ul. (...) w J.

t. VII k. 1287-1290

protokół przeszukania B. (...) nr rej. (...) z dn. 20.01.2022 r.

t. VII, k. 1291-1295

opinie biegłej z zakresu fizykochemii

t. VIII, k. (...)-(...), (...)-(...)

opinia z zakresu informatyki z dn. 4.05.2022 r. dot. R. H.

t. VII, k. 1360-1364

opinia z zakresu informatyki dot. R. H. z dn. 4.05.2022 r. wraz z dyskiem twardym

t. VII, k. 1365-1385

protokół oględzin opinii z zakresu informatyki dot. R. H. z dn. 12.10.2022 r.

t. VII, k. 1386-1388

informacje skarbowe dot. R. H.

t. VIII, k. 1422-1435

informacje z ZUS fot. R. H.

t. VIII, k. 1438-1439

protokół przeszukania przy ul. (...) w Ś. wraz z materiałem poglądowym

t. VIII, k. 1538-1547

notatka z użycia psa służbowego z dn. 21.01.2022 r.

t. VIII, k. 1548

protokół eksperymentu procesowego z udziałem R. H. z dn. 23.03.2022 r. wraz z materiałem poglądowym

t. VIII, k. k. 1448-1466

zeznania B. K. (1)

t. II, k. 313-314, t. XIII, k. 2449v

zeznania Z. Ś.

t. II, 319-320, t. XIII, . (...)

protokół odtworzenia nagrania – materiałów kontroli operacyjnej z dn. 1.08.22022 r.

t. VIII, k. 1513-1522

opinia z zakresu informatyki dot. Ś. T. z dn. 4.05.2022 r.

t. IX, k. 1613-1625

opinia z zakresu informatyki dot. Ś. T. z dn. 4.05.2022 r. wraz z dyskiem zewnętrznym

t. IX, k. 1626-1633

protokół oględzin opinii z zakresu informatyki dot. Ś. T. z dn. 13.10.2022 r

t. IX, k. 1634-1636

informacje skarbowe dot. Ś. T.

t. IX, k. 1645-1650

informacje z ZUS dot. Ś. T.

t. IX, k. 1653

pokwitowanie odbioru rzeczy przez K. T. z dn. 15.06.2022 r.

t. IX, k. 1959

tablica poglądowa dot. lodówki

t. IX, k. 1681

częściowo wyjaśnienia Ś. T. (1)

t. VIII, k. 1569, 1580-1583 i 1585-(...), t. XI, k. 2066v-2067

częściowo wyjaśnienia W. H.

t. IX, k. 1674 v i 1676-1680, t. XI, k. 2067-2068

W okresie nie wcześniej niż w 2017 roku B. O. (1) nawiązał współpracę także z H. X., z którym utrzymywał później bliski kontakt i niejednokrotnie pojawiał się u H. X. w T.. W ramach współpracy B. O. (1) nabywał narkotyki od H. X., jak również sprzedawał mu je.

W okresie od 2017 roku do grudnia 2021 roku B. O. (1) sprzedał H. X. nie mniej niż 100 gramów kokainy za nieustaloną kwotę, natomiast w okresie od sierpnia do listopada 2019 roku kupił od H. X. łącznie nie mniej niż 5 kilogramów metamfetaminy o nieustalonej wartości. B. O. (1) nabywał metamfetaminę od H. X. w ilości co najmniej po 1 kilogramie podczas jednej transakcji, przy czym takich transakcji przeprowadzono nie mniej niż pięć.

Bliskim współpracownikiem H. X. był Z. G., którego także poznał B. O. (1). Wszyscy trzej nawiązali wspólną bliską współpracę, w ramach której nabywali kokainę. B. O. (1) i Z. G. swoją część pieniędzy przekazywali H. X., który nabywał kokainę we H. od nieustalonej osoby o pseudonimie (...). H. X. przywoził kokainę w kilogramowych kostkach. Działając w ten sposób B. O. (1) wraz H. X. i Z. G. nabyli co najmniej 3 kilogramy kokainy, płacąc 150 złotych za 1 gram, co łącznie stanowi 450.000 złotych.

wyjaśnienia (zeznania) K. X.

t. I, k. 17-20, 21-24, 27-31, 32-37, 38-39, 40-43, 44-46, 47-50, 68-70, 71-75, 76-80, 81-83, 91-92, t. XIII, k. 2422v-2428v, (...)-(...)

wyjaśnienia (zeznania) B. K. (2) (poprzednio T.)

t. I, k. 187-192, t. II, k. 198-195, 207-211, t. XII, k. 2364-2365

tablica poglądowa

t. I, k. 25-26, 98, 113, 140, 145, 177, 197

płyta CD z zapisem rozmowy H. X. z B. O.

t. IV, k. 795

W okresie od 2017 roku do marca/kwietnia 2019 roku B. O. (1) bez wymaganego pozwolenia posiadał broń palną w postaci pistoletu (...) model (...) wraz z magazynkiem oraz 9 nabojami.

W tym czasie B. O. (1) miał dług u K. X. w wysokości 3.000 złotych. W ramach wzajemnych rozliczeń B. O. (1) przekazał wskazaną broń K. X.. Następnie K. X. otrzymany pistolet wraz z magazynkiem i nabojami przechowywał w swoim domu w T..

Wskazana broń została ujawniona i zabezpieczona przez funkcjonariuszy Centralnego Biura Śledczego Policji w sprawie (...) w toku przeszukania mieszkania w T. przy ul. (...) w dniu 10 grudnia 2019 r.

Jak wynika z opinii biegłego z zakresu balistyki i broni, wymieniony pistolet stanowi broń palną gazową w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 maja 1999 roku o broni i amunicji, na której posiadanie wymagane jest pozwolenie. W toku badań ustalono, że broń jest sprawna, tj. umożliwia oddawanie strzałów przy użyciu pistoletowych naboi alarmowych oraz gazowych kal. 8 mm. Ponadto, 9 zabezpieczonych naboi stanowi amunicję do broni palnej gazowej w rozumieniu przepisów powołanej ustawy, na których posiadanie wymagane jest stosowne pozwolenie.

Protokół przeszukania mieszkania K. X.

t. XIII, k. 2549-2556

wyjaśnienia (zeznania) K. X.

t. I, k. 17-20, 21-24, 27-31, 32-37, 38-39, 40-43, 44-46, 47-50, 68-70, 71-75, 76-80, 81-83, 91-92, t. XIII, k. 2422v-2428v, (...)-(...)

opinie biegłego z zakresu broni i balistyki

t. XIII, k. 2560-(...), (...)-(...)

opinia biegłego R. Ś. (2)

t. II, k. 321-323, t. XIII, k. 2536, 2557-2559

opinia biegłego K. K. (3)

t. II, k. 324-325, t. XIII, k. 2536v-2537

Jednocześnie podczas przeszukania posesji oraz domu B. O. (1) w H. pod numerem (...) w dniu 18 stycznia 2022 roku funkcjonariusze Centralnego Biura Śledczego Policji w przedpokoju na pierwszym piętrze w szufladzie szafki ujawnili i zabezpieczyli jeden nabój z oznaczeniem L. 357 R..

Ponadto na posesji, pomiędzy tujami, dwa metry od bramy, ujawniono i zabezpieczono rewolwer z oznaczeniem U.. G.. J 9-(...), U.. I. (...) (2) kal. 45 oraz nabój z oznaczeniem L. R. 357.

Jak wynika z pozyskanych w toku postępowania opinii biegłych z zakresu balistyki i broni zabezpieczony rewolwer to E. G. B. (1) wz. (...) kal. 11,43 mm (.45) nr (...) produkcji (...), który stanowi broń palną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 maja 1999 roku o broni i amunicji i do jego posiadania konieczne jest pozwolenie. Zabezpieczone dwa naboje zostały natomiast zidentyfikowane jako naboje rewolwerowe kal. 357 R. produkcji niemieckiej i stanowią one amunicję do broni palnej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 maja 1999 roku o broni i amunicji, na posiadane której należy mieć pozwolenie.

protokół przeszukania posesji w H. wraz z materiałem poglądowym

t. I, k. 416-422, k. 423-425

zeznania biegłego K. K. (3)

t. II, k. 324-325

opinia z zakresu balistyki i broni

t. III, k. 482-485

opinia daktyloskopijna z dn. 30.05.2022 r.

t. III, k. 488-498

wynik selekcji (...)

t. III, k. 499

W toku śledztwa biegli psychiatrzy przeprowadzili badanie stanu psychicznego K. K. (1). Z opinii biegłych wynika, że K. K. (1) nie jest chory psychicznie obecnie i nie był chory psychicznie w krytycznym czasie, nie jest też upośledzony umysłowo, wykluczono także inne zakłócenia czynności psychicznych mogące mieć wpływ na ocenę jego poczytalności. Rozpoznano natomiast u niego zespół uzależnienia spowodowany używaniem metamfetaminy, co nie ma znaczenie w ocenie jego poczytalności w odniesieniu do stawianych mu zarzutów. Tempore crimiminis nie zachodziły u niego warunki z art. 31 § 1 lub 2 k.k.

W toku postępowania sądowego biegła psycholog dokonała także badania K. K. (1) na okoliczność zdolności do zapamiętywania i odtwarzania zdarzeń, w tym ewentualnej skłonności do konfabulacji świadka. Z opinii biegłej wynika, że rozpoznany u opiniowanego zespół uzależnienia spowodowany uzależnieniem od metamfetaminy nie ma znaczenia orzeczniczego.

opinia sądowo psychiatryczna dot. K. K. (1)

t. XI, k. 2082-2085

opinia sądowo – psychologiczna dot. K. K. (1)

t. XII, k. 2258-2264

W toku postępowania sądowego biegła psycholog dokonała badania L. X. na okoliczność zdolności do zapamiętywania i odtwarzania zdarzeń, w tym ewentualnej skłonności do konfabulacji świadka. Z opinii biegłej wynika, że nie stwierdzono u świadka cech upośledzenia umysłowego. Globalny poziom rozwoju funkcji intelektualnych mieści się w granicach normy. Procesy poznawcze bez cech otępiennych oraz wskazujących na ewentualne uszkodzenia w o.u.n. Nie stwierdzono u świadka skłonności do konfabulacji ani fantazjowania rozumianych jako proces nieświadomy, wynikający np. z organicznych uszkodzeń (...). Biegła wskazała, że świadek odpowiadał na pytania z ostrożnością. W jego postawie widoczna była niska motywacja do składania zeznań. Obecność oskarżonych na rozprawie mogła wpływać na niego krępująco, wprost wyraził obawy o swoje bezpieczeństwo. Ponadto sprawa dotyczy m.in. jego syna, osoby dla niego najbliższej, co również może wpływać na odtwarzanie przez niego spostrzeżeń, istnieje prawdopodobieństwo ich zniekształcania. Reasumując, w opinii biegłej świadek nie ujawnia deficytów poznawczych ani objawów choroby psychicznej, które ograniczałyby jego zdolność do prawidłowego spostrzegania, zapamiętywania i odtwarzania zdarzeń, natomiast psychologiczna wiarygodność świadka w przedmiotowej sprawie jest ograniczona. Jego zeznania należy oceniać w kontekście innych dostępnych danych w aktach sprawy

opinia sądowo – psychologiczna dot. L. X.

t. XI, k. 2265-2268

B. O. (1) ps. O., O., syn I. i V. z domu S., urodzony (...) w O.. Ma wykształcenie zawodowe ślusarza - mechanika, utrzymuje się z działalności gospodarczej z zakresu mechaniki pojazdowej, osiągając z tego dochód w średniej kwocie około od 6.000 do 8.000 złotych, pozostaje w związku faktycznym, jest ojcem trojga dzieci – jednego dorosłego syna oraz syna w wieku 7 lat i córki w wieku 16 lat.

B. O. (1) był karany sądownie.

wywiad środowiskowy

t. IV, k. 713-717

karta karna

t. V, k. 876-881

odpisy wyroków dot. B. O.

t. IV, k. 728-732, 735-736, 738-739

częściowo wyjaśnienia oskarżonego B. O. (1)

t. III, k. 516-518, 523, 537, t. IV, k. 740-741, 793-794, t. V, k. 886, t. XI, k. 2065v-2066, t. XII, k. 2205v

I. G. (1), syn R. i B. z domu X., urodził się (...) w O.. Ma wykształcenie średnim, z zawodu jest spawaczem, utrzymuje się z dorywczych prac budowlanych osiągając z tego dochód w średniej kwocie około 2.000 złotych miesięcznie. Jest kawalerem, nie ma dzieci.

I. G. (1) był karany sądownie.

wywiad środowiskowy

t. V, k. 994-995

częściowo wyjaśnienia (zeznania) I. G. (2)

t. V, k.925, k. 936-939, 941, t. VI, k. 1046-1048, (...)-(...), t. XI, k. 2066

odpisy wyroków dot. I. G.

t. VI, k. k. 1033-1045

karta karna

t. VI, k. 1141-1144

R. H. (1) ps. (...), syn K. i X. z domu E., urodzonego (...) w J.. Ma wykształcenie podstawowe, z zawodu jest stolarzem, utrzymuje się z własnej działalności gospodarczej w branży stolarskiej pod (...) prowadzonej w A. w H., osiągając z tego dochód w zakresie od około 4.000 do 5.000 Euro miesięcznie. Jest kawalerem, ojca jednego dziecka w wieku 3,5 lat.

R. H. (1) był karany sądownie.

częściowo wyjaśnienia (...) H.

t. VII, k. 1318-1321, 1322-1326, (...), (...), t. VIII, k. 1442-1446, t. XI, k. 2066

wywiad środowiskowy

t. VIII, k. 1411

odpis wyroku dot. R. H.

t. VII, k. 1400, t. VIII, k. 1403-1406

karta karna

t. VIII, k. 1529-1531)

B. O. (2), z domu G., córka I. i A. z domu L., urodzona (...) w T.. Ma wykształcenie średnie, z zawodu jest technikiem odzieżowym, obecnie pozostaje na rencie w wysokości 1.100 złotych. Pozostaje w związku faktycznym, ma czworo dzieci – jednego dorosłego syna w wieku 22 lat oraz dwóch małoletnich synów w wieku 1 roku i 5 lat i córki w wieku 16 lat.

B. O. (2) nie była karana sądownie.

karta karna

t. VII, k. 1258

częściowo wyjaśnienia B. O. (2)

t. VI, k. 1168-1176, t. VII, k. 1249, t. XI, k. 2066v

Ś. T. (1), córka R. i O. z domu G., urodzona (...) w T.. Ma wykształcenie średnim, zatrudniona jest jako sprzedawczyni w sklepie sieci (...), z dochodem w kwocie 2.700 złotych miesięcznie. Pozostaje w związku faktycznym, ma dwójkę dzieci wieku 4 i 11 lat.

Ś. T. (1) nie była karana sądownie.

karta karna

t. IX, k. 1669

częściowo wyjaśnienia Ś. T. (1)

t. VIII, k. 1569, 1580-1583 i (...)-(...), t. XI, k. 2066v-2067

2.  OCENA DOWODÓW

2.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

Częściowo wyjaśnienia oskarżonego B. O. (1)

Przesłuchany w toku śledztwa B. O. (1) nie przyznał się do popełnienia opisanych czynów i odmówił składania wyjaśnień, odnosząc jedynie podczas jednego z przesłuchań do treści odtworzonej rozmowy telefonicznej i wyjaśnił, że była to normalna rozmowa pomiędzy nim a H. X., dotycząca wyjazdu na quady. Ponadto oskarżony wyjaśnił, że nie wie jak często spotykał się z H. X. i czy w trakcie nich poznał B. T.. Także podczas posiedzenia w przedmiocie tymczasowego aresztowania B. O. (1) również nie przyznał się do popełnienia opisanych czynów i odmówił składania wyjaśnień.

Przed Sądem oskarżony również nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, odmówił składania wyjaśnień i odpowiedzi na pytania. Podtrzymał jedynie składane w toku śledztwa wyjaśnienia.

Mając na uwadze powyższe, Sąd zatem nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego, który nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów albowiem były one sprzeczne ze zgromadzonym w toku sprawy materiałem dowodowym. Sąd także nie uznał jako prawdziwych tych twierdzeń oskarżonego dotyczących osoby H. X. i B. T. mając na względzie, iż wyjaśniając w ten sposób oskarżony próbował umniejszyć stopień swojej winy.

Częściowo wyjaśnienia oskarżonego R. H. (1)

Przesłuchany w toku śledztwa R. H. (1) nie przyznał się do popełnienia opisanych czynów, poza posiadaniem narkotyków, które zostały przy nim ujawnione, jednakże zaprzeczył, aby posiadał metamfetaminę, lecz (...), a w zarzucie jest błąd. Oskarżony wskazał, że dzień wcześniej przyjechał z H., przekraczając granicę o 8:00 rano w T. i ruszył trasą (...) w kierunku H.. Po drodze zatrzymał się na kilku stacjach paliw, bo miał problemy z płatnością za paliwo, nie miał pieniędzy i czekał na przelewy. Następnie pojechał do kuzyna w Ś., u którego przebywał 40 minut, ale odmówił udzielenia odpowiedzi na pytanie co tam robił. W toku kolejnego przesłuchania oskarżony wyjaśnił że zna B. O. (1) od 15 lat, ale nie wie czy on handluje narkotykami. Nie zna B. O. (2) i I. G. (2), choć kojarzy go z widzenia – również nie wie czy osoby te handlują narkotykami. Oskarżony zna K. K. (1), który był jego sąsiadem, ale nie kupował o niego, ani nie sprzedawał żadnych narkotyków K. K. (1). K. K. (1) jest winien oskarżonemu pieniądze, ponieważ pożyczał drobne kwoty na papierosy, ale oskarżony nie wie ile. Oskarżony nie zna X. E. i nie ma nic wspólnego z K. X., którego zna. Oskarżony równocześnie podkreślił, że nie przywoził narkotyków z H., poza tymi, które przy nim ujawniono i które nabył dla siebie. Ponadto R. H. (1) wskazał, że gdy był w H. otrzymał od kogoś wiadomość, że B. O. (1) został zatrzymany przez policję. R. H. (1) potwierdził, że zna R. U. (1) i R. Ś. (1), lecz nie zna H. U. (2). Zaprzeczył przy tym, aby udzielał czy sprzedawał narkotyki w/w osobom. Z kolei w trakcie posiedzenia w przedmiocie tymczasowego aresztowania oskarżony przyznał się jedynie do posiadania znalezionych u niego narkotyków. W toku kolejnego przesłuchania R. H. (1) wyjaśnił, że podczas zatrzymania, jeden z policjantów zasugerował jemu, aby przyznał się, że przywiózł zatrzymane narkotyki z H., dzięki czemu nie zostanie aresztowany i dlatego oskarżony kierując się dobrem dziecka, zrobił jak mu radzono. W rzeczywistości zatrzymane przy nim narkotyki oskarżony miał schowane na stacji paliw w G. i zabrał je, gdy wracał z H..

Oskarżony wyjaśnił także, że wjechał na teren P. w T., ale nie pamięta o której godzinie i na która stację paliw pojechał. Narkotyki były ukryte w suficie w toalecie, lecz oskarżony nie potrafił podać opisu pomieszczenia i odmówił podania sposobu wyjęcia narkotyków. Oskarżony ukrył tam narkotyki jadąc do H., z bliżej nieokreślonej potrzeby. Dopytywany o szczegóły odnośnie okoliczności ukrycia narkotyków oskarżony odmawiał odpowiedzi na poszczególne pytania. Oskarżony wyjaśnił, że narkotyki kupił do własnego użytku na terenie kraju jednakże odmówił wyjaśnienia dlaczego poprzednio wyjaśniał w odmienny sposób. Jednocześnie w toku eksperymentu procesowego w dniu 23 marca 2022 roku R. H. (1) wskazał stację paliw sieci (...), oddaloną około 100 metrów od autostrady (...), po zjeździe w kierunku (...) Obszar Ś. i G., gdzie w kabinie w męskiej toalecie w lampie w suficie miał ukryć narkotyki.

Przed Sądem R. H. (1) nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, oprócz „tego jednego, gdzie posiadał narkotyki”. Wskazał, że nie będzie odpowiadał na pytania. R. H. (1) co do zasady podtrzymał przed składane w toku śledztwa wyjaśnienia, z tym zastrzeżeniem, że nie podtrzymał wyjaśnienie odnośnie przywiezienia z H. narkotyków, które przy nim ujawniono.

Mając na uwadze powyższe, Sąd zatem nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego, który nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów albowiem były one sprzeczne ze zgromadzonym w toku sprawy materiałem dowodowym i stanowią przyjętą przez oskarżonego linię obrony, w której próbuje on umniejszać swoją rolę w przestępczym procederze, w szczególności odnosząc się do kwestii ujawnionych przy nim narkotyków. Co bowiem istotne, w pierwszych, spontanicznych wyjaśnieniach oskarżony przyznał, że przywiózł narkotyki z H., a dopiero w toku kolejnych przesłuchań zmienił przedstawianą wersję wydarzeń wskazując, że narkotyki najpierw zostawił na stacji benzynowej w toalecie chowając je w lampie sufitowej, którą uprzednio rozkręcił, a następnie w drodze powrotnej z H. je odebrał. Tak złożonym wyjaśnieniom przeczą przede wszystkim ustalenia poczynione w toku eksperymentu procesowego, gdzie przeprowadzono czynność symulującą ukrycie narkotyków. Rozkręcenie wskazanej lampy sufitowej oraz dostanie się do jej wnętrza zajęło kwadrans przy czym wykonujący czynność funkcjonariusz stał na drabinie, natomiast oskarżony miał do dyspozycji tylko toaletę, która jest osadzona znacznie niżej niż szczebel drabiny. Co więcej, podczas eksperymentu do pomieszczenia stale wchodziły osoby postronne.

Częściowo wyjaśnienia oskarżonego I. G. (2)

I. G. (1) przesłuchany w toku postepowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia opisanych czynów i odmówił składania wyjaśnień. W trakcie posiedzenia w przedmiocie tymczasowego aresztowania podejrzany nie przyznał się do popełnienia opisywanych czynów i wyjaśnił, że nie zna X., ani K., a jedynie B. O. (1). Nic nie wie na temat grupy przestępczej. Według jego relacji B. O. (1) utrzymuje się z prowadzenia warsztatu, przy czym oskarżony pomagał mu przy pracach wykończeniowych domu. Zna R. H. (2), ale nie spotykał się z nią i nie wie z czego ona się utrzymuje. Oskarżony kojarzy bar (...), ale nie wie kto go prowadził. B. O. (1) nie handlował narkotykami, z kolei oskarżony okazyjnie zażywał narkotyki w postaci metamfetaminy przed Sylwestrem i marihuany w (...). Podczas kolejnego przesłuchania I. G. (1) odmówił składania wyjaśnień, ale zgodził się odpowiadać na pytania i wyjaśnił, że zna B. O. (1), u którego dwa lata wcześniej prowadził prace remontowe. Wtedy się nie znali i oskarżony sam zaoferował swoje usługi, widząc, że na posesji trwają prace budowlane. Oskarżony wykonywał prace remontowe w (...) przez okres kilku miesięcy i otrzymywał wynagrodzenie w gotówce. Oskarżony zna B. O. (2) od czterech lat, natomiast R. H. (2) poznał, gdy ona pracowała w kasynie, a oskarżony przychodził tam grać na automatach, jak również wykonywał różne prace techniczne w jej mieszkaniu. Nie sprzedawał R. H. (2) narkotyków. Oskarżony nie zna H. U. (2), F. H., K. K. (1) i R. (1). Zna K. X., z kolei o R. R. tylko słyszał. Natomiast w toku kolejnego przesłuchania w charakterze podejrzanego oskarżony odmówił składania wyjaśnień.

W toku postepowania sądowego I. G. (1) nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, odmówił składania wyjaśnień i odmówił także odpowiedzi na pytania. Jednocześnie podtrzymał wyjaśnienia złożone w toku śledztwa.

Mając na uwadze całokształt wyjaśnień oskarżonego, Sąd uznał za wiarygodne jedynie te wyjaśnienia oskarżonego I. G. (2), w zakresie w jakim nie są sprzeczne z pozostałym zgromadzonym materiałem dowodowym, mając na względzie fakt, iż służą one przyjętej przez oskarżonego linii obrony i umniejszeniu stopnia jego winy, w szczególności w zakresie uczestnictwa w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się obrotem narkotykami jak i samego brania udziału w obrocie metamfetaminą.

Częściowo wyjaśnienia oskarżonej B. O. (2)

B. O. (2) w toku śledztwa nie przyznała się do popełnienia opisanych czynów i wyjaśniła, że od 2011 r. nie jest już małżeństwem z B. O. (1) i nie utrzymują kontaktu, a ostatni raz widzieli się 9 lat wcześniej podczas komunii ich córki. Po czym oskarżona stwierdziła, że mogła widzieć B. O. (1) pół roku wcześniej jadącego samochodem, ale nie rozmawiali ze sobą, a tylko się przywitali. Oskarżona potwierdziła, fakt, że B. O. (1) prowadził kiedyś bar o nazwie (...). Ponadto wyjaśniła, że zna I. G. (2), który został chrzestnym jej dziecka i podała, że utrzymuje się on z budowlanych prac dorywczych. Oskarżona kojarzy K. X., który jest synem L. X., którzy mieli piekarnię w T.. Nigdy nie widziała razem K. X. z B. O. (1). B. O. (2) także od dłuższego czasu zna K. K. (1), a ostatni raz widziała go przed świętami, gdy przyszedł do niej i oferował jej skradzione rzeczy spożywcze, proponując, że odda jej te rzeczy za „coś innego”. Oskarżona zna R. G., B. R. (2), R. H. (2), natomiast nie kojarzy nazwiska B. D., jednak wyjaśniła, że nie sprzedawała narkotyków tym osobom. Oskarżona wyjaśniła także, że zna H. U. (2), a także, że R. H. (2) zna B. O. (1), natomiast nigdy nie widziała jej z I. G. (1).

W toku postepowania sądowego B. O. (2) nie przyznała się do popełnieni zarzucanych mu czynów, odmówiła składania wyjaśnień i odpowiedzi na pytania. Jednocześnie podtrzymała wyjaśnienia złożone w toku śledztwa.

Mając na uwadze całokształt wyjaśnień oskarżonej, Sąd za zgodne z prawdą jedynie te wyjaśnienia oskarżonej B. O. (2), w zakresie, w jakim wyjaśnienia te nie są sprzeczne z pozostałym zgromadzonym materiałem dowodowym, mając na względzie fakt, iż służą one przyjętej przez oskarżoną linii obrony i umniejszeniu stopnia jej winy, w szczególności w zakresie uczestnictwa w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się obrotem narkotykami jak i samego brania udziału w obrocie metamfetaminą.

Częściowo wyjaśnienia Ś. T. (1)

Ś. T. (1), składając wyjaśnienia w toku śledztwa początkowo nie przyznała się do popełnienia zarzucanego czynu i wyjaśniła, że nie wie skąd w wzięły się narkotyki ujawnione w lodówce podczas przeszukania mieszkania przy ul. (...) w Ś.. Oskarżona wyjaśniła, że jest w związku z W. H. od 13 lat, jednak obecnie z nim nie mieszka i starają się ratować związek. Oskarżona przyszła wówczas akurat po kilka rzeczy dla dzieci, wracając ze sklepu z zakupami, ponieważ cześć rzeczy nadal trzyma w mieszkaniu, w którym mieszka W. H., pomimo tego, że wyprowadziła się z dziećmi do teściowej. W dniu ujawnienia narkotyków w mieszkaniu W. H. oskarżona przyszła wówczas tam z dzieckiem, ponieważ było ono chore, lecz oskarżona nie wyjaśniła dlaczego dziecko nie zostało pod opieką teściowej.

Kolejno natomiast oskarżona wyjaśniła, że od początku grudnia 2021 roku ponownie zamieszkała przy ul. (...) w Ś., ponieważ jej relacje z W. H. uległy poprawie. Oskarżona zaprzeczyła temu, że miała widzieć narkotyki w lodówce wskazując, że zobaczyła je dopiero rano w dniu przeszukania. Nie potrafiła wyjaśnić dlaczego nie wyrzuciła tych narkotyków, ani nie zadzwoniła do W. H., żeby wyjaśnić tę kwestię.

W toku postepowania sądowego oskarżona nie przyznała się do zarzucanych jej czynów i złożyła wyjaśnienia. Oskarżona podała, że w dniu ujawnienia w mieszkaniu narkotyków przy ul. (...) w Ś. przyszła tam 10 minut przed przyjazdem Policji. Była wówczas w separacji z partnerem, który pracował w Anglii i mieszkanie było puste, ale ona przychodziła tam co kilka dni, aby posprzątać i ugotować, ponieważ na stałe mieszkała u teściowej. Ze stresu wywołanego zatrzymaniem oskarżona potwierdziła wówczas policjantowi, że widziała narkotyki w lodówce, ale w rzeczywistości nie mogła tego widzieć wcześniej, bo dopiero co przyszła do tego mieszkania. W pozostałym zakresie oskarżona podtrzymała złożone wcześniej wyjaśnienia.

Oceniając tak złożone wyjaśnienia oskarżonej Ś. T. (1) Sąd za zgodne z prawdą uznał jedynie te wyjaśnienia, które nie są sprzeczne z pozostałym zgromadzonym materiałem dowodowym, mając na względzie fakt, iż służą one przyjętej przez oskarżoną linii obrony i umniejszeniu stopnia jej winy. Sąd bowiem nie dał wiary oskarżonej, która zmieniła swoje wyjaśnienia i wskazała, że wyłącznie ze stresu przyznała, iż wiedziała, że w lodówce są narkotyki. Także na wiarę nie zasługiwały twierdzenia oskarżonej, iż nie mieszkała wówczas w mieszkaniu przy ul. (...) w Ś. z uwagi na separację z partnerem, który pracował wtedy w Anglii. Skoro mieszkanie stało puste, to twierdzenia oskarżonej, że przychodziła tam gotować, a jednocześnie nie wiedziała, co jest w lodówce, mimo, że miejsce przechowywania narkotyków było od razu widoczne po jej otworzeniu, są nielogiczne. Poza tym, brak jest powodu, dla którego oskarżona miałaby przychodzić gotować do tego mieszkania, skoro jej partner tam nie mieszkał, bo pracował w Anglii, a ona miała na stałe przebywać u teściowej, gdzie zapewne miała swobodny dostęp do kuchni.

częściowo wyjaśnienia W. H.

Sąd za zgodne z prawdą jedynie te wyjaśnienia oskarżonego W. H., w zakresie, w jakim wyjaśnienia te nie są sprzeczne z pozostałym zgromadzonym materiałem dowodowym. Składając wyjaśnienia w toku śledztwa oskarżony W. H. przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, jednakże okoliczności uzyskania przez niego zatrzymanych narkotyków budzą wątpliwości, bowiem wskazał on jedynie, że otrzymał narkotyki od kolegi o imieniu U., który przywiózł je z Anglii na jego prośbę, ponieważ był on uzależniony od kokainy. Przed Sądem oskarżony podtrzymał wcześniejsze wyjaśnienia wskazując jednocześnie, że jego partnerka nie miała nic wspólnego z narkotykami, nie mogła o nich wiedzieć, bo nie mieszkała z nim razem w mieszkaniu, co w ocenie Sądu służy przyjętej przez oskarżonego linii obrony i umniejszeniu stopnia jego winy, ale także ma na celu uchronienie jego partnerki Ś. T. (1) przed odpowiedzialnością karną.

Wobec wniosku oskarżonego o dobrowolne poddanie się karze z art. 387 § 1 k.k., jego sprawa została wyłączona do odrębnego postępowania o sygn. III K 85/23, w której zapadł prawomocny wyrok.

wyjaśnienia (zeznania) K. X.

Przy dokonywaniu ustaleń faktycznych, dotyczących przypisanych oskarżonym przestępstw Sąd w znaczącej części opierał się na zeznaniach K. X., który zdecydował się pójść na współpracę z organami ścigania, a jednocześnie w zamian skorzystał z dobrodziejstwa nadzwyczajnego złagodzenia kary (vide: wyrok Sądu Okręgowego w L. z dnia 13 stycznia 2021 r., sygn. akt (...)).

Przesłuchany w charakterze podejrzanego K. X. przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i złożył wyjaśnienia co do zasady zgodne z ustalonym stanem faktycznym dotyczących szczegółów działania prowadzonej działalności narkotykowej, w tym także dotyczących nowych, nieujawnionych dotąd przestępstw, w których obciążał także siebie samego. Podczas kolejnych przesłuchań konsekwentnie uzupełniał podawane pierwotnie informację, odnosząc się do kolejnych gromadzonych sukcesywnie dowodów.

Przed Sądem (...) (...) potwierdził złożone w toku śledztwa depozycje. K. X. szczegółowo opisał wszystkie okoliczności związane z działalnością narkotykową grupy przestępczej prowadzonej przez B. O. (1) i jej członków, a także jego współpracy z tą grupą i kwestii wzajemnych rozliczeń, a także okoliczności w jakich nabywano narkotyki, w H., które następnie były przedmiotem obrotu, ich ilości i rodzaj.

W ocenie Sądu dowody z zeznań K. X. stanowią wiarygodne źródło informacji o kierowanych przez niego oraz B. O. (1) grupach narkotykowych. Niezależnie od motywów, jakimi kierował się K. X., ocena zeznań świadka prowadzi do uznania ich za wiarygodny dowód. Dla uzyskania cechy pełnowartościowego dowodu konieczne jest, aby takie zeznania były jasne i konsekwentne, a także znajdowały potwierdzenie w innych dowodach bezpośrednich lub pośrednich. Tak było, zdaniem Sądu, w przypadku zeznań K. X.. Sąd podkreśla przy tym, że w przypadku tzw. dowodu z pomówienia, nie jest konieczne, aby relacja oskarżonego była potwierdzona innymi dowodami co do każdego opisywanego przez niego przestępstwa. Wystarczy, aby co najmniej część opisywanych przez niego przestępstw zastała potwierdzona innymi dowodami, co będzie stanowiło podstawę do pozytywnego zweryfikowania pozostałej części wyjaśnień. Tak również stało się w przypadku zeznań K. X.. Wprawdzie nie ubiegły uwadze Sądu pewne nieścisłości w szczególności dotyczące ilości, częstotliwości czy ceny zbywanych narkotyków, jednak nie rzutują one na wiarygodność, a są jedynie spowodowane upływem czasu.

wyjaśnienia (zeznania) L. X.

opinia sądowo – psychologiczna dot. L. X.

Podobnie jak w przypadku K. X. Sąd ocenił zeznania świadka L. X., który również zdecydował się pójść na współpracę z organami ścigania, a jednocześnie w zamian skorzystał z dobrodziejstwa nadzwyczajnego złagodzenia kary (vide: wyrok Sądu Okręgowego w L. z dnia 13 stycznia 2021 r., sygn. akt (...)).

Przesłuchany w toku śledztwa w charakterze podejrzanego L. X. przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i złożył wyjaśnienia co do zasady zgodne z ustalonym stanem faktycznym dotyczących szczegółów działania grup przestępczych zajmujących się głównie wprowadzaniem do obrotu oraz obrotem na terenie kraju znacznymi ilościami środków odurzających i substancji psychotropowych, którymi kierowali jego syn K. X. oraz B. O. (1).

W ocenie Sądu depozycje te stanowią wiarygodne źródło informacji o kierowanych przez K. X. oraz B. O. (1) grupach narkotykowych. Niezależnie od motywów, jakimi kierował się L. X., ocena zeznań świadka prowadzi do uznania ich za wiarygodny dowód. Zeznania te były co do zasady jasne i konsekwentne, a także znajdowały potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym, Świadek podtrzymał na rozprawie złożone w toku śledztwa depozycje, Sąd miał jednak przy tym na względzie, iż zeznając na rozprawie świadek obawiał się oskarżonych, którzy mieli kierować w jego kierunku groźby w związku ze stawiennictwem na rozprawie z czego mogły wynikać pewne nieścisłości, spowodowane także upływem czasu.

Oceniając zeznania świadka sąd miał także na względzie wnioski płynące z opinii sądowo psychologicznej przeprowadzonej na okoliczność zdolności do zapamiętywania i odtwarzania zdarzeń, w tym ewentualnej skłonności do konfabulacji L. X., w szczególności mając na względzie wątek zawiadomienia L. X. o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z dn. 30.05.2022 r. oraz tego, iż jak podawał otrzymywał ze strony oskarżonych groźby w związku z jego przesłuchaniem w charakterze świadka w niniejszej sprawie. Z przedmiotowej opinii biegłej wynika bowiem, że psychologiczna wiarygodność świadka w przedmiotowej sprawie jest ograniczona, a jego zeznania należy oceniać w kontekście innych dostępnych danych w aktach sprawy, co też Sąd uczynił.

Wskazana opinia sądowo psychiatryczna jako odpowiadająca wymogom prawa, tj. jasna, pełna i niezawierająca sprzeczności oraz oparta na specjalistycznej wiedzy stanowiła pełnowartościowy materiał dowodowy.

wyjaśnienia (zeznania) R. U. (1)

Sad dał wiarę zeznaniom świadka w tym zakresie, w jakim w toku śledztwa przyznał się do popełnienia opisanego czynu, jednak odmówił składania dalszych wyjaśnień.

R. U. (1) uprzednio występował w roli oskarżonego w niniejszym postępowaniu, jednakże na rozprawie w dniu 23 marca 2023r. oskarżony R. U. (1) złożył wniosek o warunkowe umorzenie postępowania karnego zaakceptowany przez prokuratora, co skutkowało wyłączeniem sprawy tego oskarżonego do odrębnego postępowania. Sprawę zarejestrowano pod sygn. III K 84/23, a następnie przekazano do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Złotoryi, gdzie zapadł wobec oskarżonego prawomocny wyrok.

wyjaśnienia (zeznania) Ś. T. (2)

Sąd oparł się na zeznaniach świadka, które były logiczne, spójne i konsekwentne, a także zgodne z pozostałym materiałem dowodowym. Świadek w swoich depozycjach odnosi się do nabywania narkotyków – metamfetaminy i marihuany - od K. X. i wskazuje, że część z nich używał na własne potrzeby, część udzielał nieodpłatne, a resztę sprzedawał. Potwierdził również, iż R. H. (1) sprzedał mu dwukrotnie marihuanę (po 5 gramów za 100 złotych), zaś od B. O. (1) kupił 2 gramy marihuany za kwotę nie niższą niż 50 złotych.

częściowo wyjaśnienia (zeznania) R. H. (2)

Sąd dał wiarę zeznaniom świadka w zakresie w jakim nie jest sprzeczny z pozostałym materiałem dowodowym i w jakim odnoszą się do rozprowadzania przez nią w kasynie, w którym pracowała metamfetaminy, która pochodziła od K. X., a którą to otrzymywała od K. K. (1). W pozostałym zakresie świadek zaprzeczyła uczestnictwu w obrocie narkotykami, w szczególności jakoby to I. G. (1) miał jej dostarczać celem dalszej sprzedaży matafmetaminę pochodzącą od B. O. (1), a co Sąd uznał za sprzeczne ze zgromadzonymi w sprawie dowodami i nie dał wiary depozycjom świadka w tym zakresie.

zeznania F. H.

Sąd uznał za wiarygodne, logiczne i spójne z pozostałym materiałem dowodowym. Świadek w swoich depozycjach odnosił się do działalności narkotykowej K. X., w tym wyjazdu do C. po narkotyki.

wyjaśnienia (zeznania) K. K. (1)

opinia sądowo -psychologiczna dot. K. K. (1)

Sąd oparł się na zeznaniach świadka, które były logiczne, spójne i konsekwentne, a także zgodne z pozostałym materiałem dowodowym. K. K. (1) w swoich depozycjach opisał działalność narkotykową B. O. (1) i K. X., w tym występujące między nimi zależności i współpracę w zakresie wymiany narkotykami, kwestię sprowadzania narkotyków z H. przez K. X., jak i wskazał na osoby wchodzące w skład grupy przestępczej prowadzonej przez B. O. (1), w tym na I. G. (2), R. (1), B. O. (2).

Oceniając zeznania świadka Sąd miał także na względzie wnioski płynące z opinii sądowo – psychiatrycznej przeprowadzonej w toku postepowania sądowego. Z jej treści wynika, że rozpoznany u opiniowanego zespół uzależnienia spowodowany uzależnieniem od metamfetaminy nie ma znaczenia orzeczniczego.

Wskazana opinia sądowo psychologiczna jako odpowiadająca wymogom prawa, tj. jasna, pełna i niezawierająca sprzeczności oraz oparta na specjalistycznej wiedzy stanowiła pełnowartościowy materiał dowodowy.

zeznania (wyjaśnienia) R. X.

Sąd uznał zeznania R. X. za wiarygodne, logiczne i spójne z pozostałym materiałem dowodowym. R. X. w swoich zeznaniach opisał działalność narkotykową prowadzoną przez B. O. (1), jak i wskazał na swoją rolę w jego grupie narkotykowej opisując sprzedawanie dla B. O. (1) metamfetaminy, jak również odniósł się do kwestii problemów z tytułu narkotykowych rozliczeń z B. O. (1).

zeznania (wyjaśnienia) I. X. (2)

Sąd oparł się na zeznaniach świadka, które były logiczne, spójne i konsekwentne, a także zgodne z pozostałym materiałem dowodowym. I. X. (2) wskazała, iż podjęła się handlu narkotykami dla K. X. z uwagi na długi, które w związku z obrotem narkotykami jej syn R. X. miał u B. O. (1), który to dług następnie został przejęty przez K. X..

wyjaśnienia (zeznania) B. K. (2) (poprzednio T.)

Sąd przyznał walor wiarygodności zeznaniom świadka, były one logiczne, spójne i konsekwentne, a także zgodne z pozostałym materiałem dowodowym. Z relacji świadka wynika, że B. O. (1) nawiązał współpracę z H. X., w ramach której wzajemnie nabywali od siebie i sprzedawali sobie narkotyki, wskazując także na rolę Z. G. w przestępczym procederze.

wyjaśnienia (zeznania) R. R.

Sąd uznał depozycje świadka za wiarygodne, logiczne i spójne z pozostałym materiałem dowodowym. R. R. w swoich zeznaniach opisał działalność narkotykową prowadzoną przez B. O. (1), potwierdził, iż kupował od niego metamfetaminę, jak również odniósł się do kwestii problemów z tytułu narkotykowych rozliczeń z B. O. (1) wskazując, że w zamian za wykupienie długu przez K. X. miał dla niego sprzedawać narkotyki.

wyjaśnienia (zeznania) X. E.

Sąd uznał zeznania R. X. za wiarygodne, logiczne i spójne z pozostałym materiałem dowodowym. R. X. w swoich zeznaniach odniósł się do działalności narkotykowej K. X. oraz swojej roli w prowadzonej przez K. X. grupie przestępczej.

zeznania D. G.

Sąd uznał za wiarygodne, logiczne i spójne z pozostałym materiałem dowodowym zeznania świadka, w których odnosi się on do współpracy w zakresie obrotu narkotykami pomiędzy B. O. (1) a K. X..

zeznania I. X. (1)

Sąd za wiarygodne uznał zeznania I. X. (1), byłej partnerki oskarżonego R. H. (1). Były one spójne, logiczne i konsekwentne, a także zgodne z pozostałym materiałem dowodowym. Z relacji świadka wynika, że R. H. (1) utrzymywał się z handlu narkotykami.

wyjaśnienia (zeznania) H. U. (1)

Sąd uwzględnił wyjaśnienia H. U. (1), były one logiczne, spójne i konsekwentne, a także zgodne z pozostałym materiałem dowodowym. Z jego relacji wynika, że rozprowadzał on narkotyki dla K. X., świadek wskazał, że znana jest mu okoliczność, iż K. X. i B. O. (1) współpracują w zakresie obrotu narkotykami, wskazał także, że I. G. (1), B. O. (2) i R. H. (1) również znani są w okolicy z handlu narkotykami.

zeznania B. R. (1)

Sąd uznał za wiarygodne, logiczne i spójne z pozostałym materiałem dowodowym zeznania świadka, w których podaje ona, że B. O. (2) sprzedawała jej metamfetaminę.

zeznania B. D.

Sąd uznał za wiarygodne, logiczne i spójne z pozostałym materiałem dowodowym zeznania świadka B. D.. z jego relacji wynika, że bywał w mieszkaniu u B. O. (2), która niedopłatnie częstowała go metamfetaminą.

częściowo zeznania B. Ś.

Sąd dał wiarę zeznaniom świadka w zakresie w jakim nie jest sprzeczny z pozostałym materiałem dowodowym i w jakim odnoszą się do okoliczności nabycia od I. G. (2) meamfetaminy, a także w zakresie w jakim odnosi się do współpracy I. G. (2) z B. O. (1) w zakresie handlu narkotykami.

częściowo zeznania R. Ż.

Sąd dał wiarę zeznaniom świadka w zakresie w jakim nie są sprzeczne z pozostałym materiałem dowodowym. Świadek potwierdził fakt znajomości z I. G. (1), jednak zaprzeczył aby nabywał od niego metamefatminę, co w świetle zgromadzonego materiału dowodowego jawi się jako niewiarygodne.

częściowo zeznania R. G.

Sąd dał wiarę zeznaniom świadka w zakresie w jakim nie są sprzeczne z pozostałym materiałem dowodowym. Świadek potwierdziła fakt znajomości z B. O. (2), jednak zaprzeczyła aby nabywała od niej metamefatminę, co w świetle zgromadzonego materiału dowodowego jawi się jako niewiarygodne.

częściowo zeznania R. I. (1)

Sąd dał wiarę zeznaniom świadka w zakresie w jakim nie są sprzeczne z pozostałym materiałem dowodowym. Świadek potwierdziła fakt znajomości z R. H. (1) jednak zaprzeczył aby nabywał od niego metamefatminę, co w świetle zgromadzonego materiału dowodowego jawi się jako niewiarygodne.

częściowo zeznania R. Ś. (1)

Sąd dał wiarę zeznaniom świadka w zakresie w jakim nie są sprzeczne z pozostałym materiałem dowodowym. Świadek potwierdziła fakt znajomości z R. H. (1) jednak zaprzeczył aby nabywał od niego metamefatminę, co w świetle zgromadzonego materiału dowodowego jawi się jako niewiarygodne.

częściowo zeznania R. U. (2)

Sąd z ostrożnością podszedł do zeznań świadka R. U. (2), bowiem jest ona żoną R. U. (1) i uwzględnił je wyłącznie w tym zakresie w jakim znajdują odzwierciedlenie w pozostałym zgromadzonym materiale dowodowym. Z jej relacji wynika, ze mąż czasem palił marihuanę, ale nie wie ona czy R. H. (1) dostarczał mu inne narkotyki.

zeznania B. K. (1)

zeznania Z. Ś.

protokół eksperymentu procesowego z udziałem R. H. z dn. 23.03.2022 r. wraz z materiałem poglądowym

Sąd uznał za wiarygodne, logiczne i spójne z pozostałym materiałem dowodowym zeznania świadków, które w połączeniu z wnioskami płynącymi z eksperymentu procesowego z udziałem R. (1) pozwoliły obalić twierdzenia oskarżonego dotyczące ukrycia narkotyków w lampie na stacji benzynowej. W toku eksperymentu procesowego przeprowadzono czynność symulującą ukrycie narkotyków, a rozkręcenie wskazanej lampy sufitowej oraz dostanie się do jej wnętrza zajęło kwadrans, przy czym wykonujący czynność funkcjonariusz stał na drabinie, zaś oskarżony miał do dyspozycji tylko toaletę, która jest osadzona znacznie niżej niż szczebel drabiny. Co więcej, podczas eksperymentu do pomieszczenia stale wchodziły osoby postronne. Ponadto z relacji świadka B. K. (1) pełniącej funkcję kierownika stacji paliw, wynika, że przy toaletach znajduje się stanowisko personelu sprzątającego, a obsługa jest obowiązana sprzątać pomieszczenia po każdym kliencie. Ruch na stacji i w toaletach jest bardzo duży z uwagi na bliskość autostrady. Na stacji nie prowadzono remontów od 10 lat. Także świadek Z. Ś. pracownik stacji paliw, zeznał, że w 2019 roku jedynie malowano sufit w toaletach, a żeby zdemontować lampę należy ją rozkręcić, natomiast ewentualne przesuniecie lub odchylenie lampy powodowałoby uszkodzenie płyty regipsowej.

Protokoły czynności procesowych

tablice poglądowe

decyzja Komendanta Głównego Policji z dn. 24.05.2022 r.

notatka urzędowa z dn. 17.03.2022 r. z analizą rozmów i wiadomości tekstowych, zarejestrowanych w ramach kontroli operacyjnej (...)

notatka urzędowa z dn. 17.03.2022 r. z analizą rozmów i wiadomości tekstowych, zarejestrowanych w ramach kontroli operacyjnej (...)

materiały kontroli operacyjnej (...)

materiały kontroli operacyjnej (...)

notatki o użyciu psa służbowego

pokwitowania odbioru rzezy

Dowody te stanowią formalne potwierdzenie czynności procesowych podjętych w sprawie. Zostały one przeprowadzone przez uprawnione podmioty stosownie do obowiązujących w tym zakresie przepisów. Dowody te nie były kwestionowane przez żadną za stron postępowania.

kopia zawiadomienia L. X. o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z dn. 30.05.2022 r.

wydruk rozmów z komunikatora P. (...) (1)

informacje skarbowe dot. B. O. i Ś. G.

informacje z ZUS dot. B. O. i Ś. G.

informacje skarbowe dot. I. G.

informacje z ZUS dot. I. G.

pismo z G. dot. I. G. wraz z historia rachunku na płycie CD

pismo z (...) S.A. wraz z dokumentacją bankową I. G.

informacje skarbowe dot. A. O.

informacje z ZUS dot. B. O.

informacje skarbowe dot. R. H.

informacje z ZUS fot. R. H.

informacje skarbowe dot. Ś. T.

informacje z ZUS dot. Ś. T.

płyta CD z zapisem rozmowy H. X. z B. O.

Dowody nie kwestionowane przez strony i nie budzące wątpliwości co do rzetelności.

notatka z analizy kryminalnej z dn. 1.04.2022 r.

schemat powiązań wybranych zorganizowanych grup przestępczych

notatka z analizy kryminalnej z dn. 7.04.2022 r.

Dowody nie kwestionowane przez strony i nie budzące wątpliwości co do rzetelności. Notatka z analizy kryminalnej z dn. 1.04.2022 r. i schemat powiązań wybranych zorganizowanych grup przestępczych obrazują powiązania pomiędzy B. O. (1), B. O. (2), I. G. (1), Ś. T. (1), R. (1). Natomiast notatka z analizy kryminalnej z dn. 7.04.2022 r. odnosi się do rachunków bankowych I. G. (2).

odpisy wyroków i postanowień

karty karne

Sąd oparł się na odpowiedziach z Krajowego Rejestru Karnego, odpisach wyroków, postanowień ustalając karalność oskarżonych. Sąd nie znalazł żadnych podstaw, aby zakwestionować wiarygodność przedstawionych danych, które nie budzą najmniejszych zastrzeżeń, co do ich autentyczności i wiarygodności.

wywiady środowiskowe

Dowody nie kwestionowane przez strony i nie budzące wątpliwości co do rzetelności.

opinia z zakresu badań fonoskopijnych

Opinia ta jako odpowiadająca wymogom prawa, tj. jasna, pełna i niezawierająca sprzeczności oraz oparta na specjalistycznej wiedzy stanowiła pełnowartościowy materiał dowodowy.

opinia z zakresu jubilerstwa

Opinia ta jako odpowiadająca wymogom prawa, tj. jasna, pełna i niezawierająca sprzeczności oraz oparta na specjalistycznej wiedzy stanowiła pełnowartościowy materiał dowodowy.

opinie z zakresu informatyki

Opinie te jako odpowiadające wymogom prawa, tj. jasne, pełne i niezawierające sprzeczności oraz oparte na specjalistycznej wiedzy stanowiły pełnowartościowy materiał dowodowy.

opinie biegłego z zakresu fizykochemii

Opinie te jako odpowiadające wymogom prawa, tj. jasne, pełne i niezawierające sprzeczności oraz oparte na specjalistycznej wiedzy stanowiły pełnowartościowy materiał dowodowy.

opinie biegłego z zakresu broni i balistyki

opinia biegłego R. Ś. (2)

opinia biegłego K. K. (3)

Opinie te jako odpowiadające wymogom prawa, tj. jasne, pełne i niezawierające sprzeczności oraz oparte na specjalistycznej wiedzy stanowiły pełnowartościowy materiał dowodowy. Podobnie Sąd potraktował składane do protokołu opinie biegłych z zakresu broni i balistyki, które były wiarygodne, logiczne i spójne z pozostałym materiałem dowodowym i uzupełniały sporządzone w sprawie opinie.

opinia daktyloskopijna

wynik selekcji (...)

Opinia ta jako odpowiadająca wymogom prawa, tj. jasna, pełna i niezawierająca sprzeczności oraz oparta na specjalistycznej wiedzy stanowiła pełnowartościowy materiał dowodowy. Z kolei dowód w postaci wyniku selekcji (...) nie był kwestionowany przez strony i nie budził wątpliwości co do rzetelności.

2.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

zeznania D. U., Ż. X., Ś. Ś.

Sąd nie kwestionuje wiarygodności świadków, jednak ich zeznania okazały się nieprzydatne dla ustalania okoliczności istotnych dla zakresu odpowiedzialności oskarżonych.

3.  PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I, VIII, XIV, XIX

B. O. (1), R. H. (1), I. G. (1), B. O. (2)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Czyny przypisane w pkt I, VIII, XIV, XIX części dyspozytywnej wyroku

Wina i sprawstwo oskarżonych B. O. (1), (...) H., I. G. (2), B. O. (2) w zakresie popełnienia przypisanych im w/w czynów nie budzi wątpliwości.

Odpowiedzialności karnej za przestępstwo z art. 258 § 1 k.k. podlega ten, kto bierze udział w zorganizowanej grupie albo związku mających na celu popełnienie przestępstwa lub przestępstwa skarbowego. Zorganizowaną grupę przestępczą stanowi grupa co najmniej trzech osób, których celem jest popełnianie przestępstw lub też generalnie popełnianie przestępstw o luźnym związku, między innymi bez stałych ról, w każdym bądź razie o większym określeniu ról niż przy współsprawstwie. Członkowie grupy mogą przy tym dokonywać ich w różnych układach personalnych. Łączyć ich musi wspólna chęć popełniania przestępstw, jak i gotowość ich popełniania na rzecz grupy. „Branie udziału” polega na przynależności do grupy, akceptowaniu zasad, które nią rządzą, wykonywaniu poleceń osób stojących w hierarchii grupy odpowiednio wyżej.

Ustawodawca nie określił minimalnego czasu wymaganego do wypełnienia znamienia "udziału w zorganizowanej grupie". Grupa taka może powstać dla popełnienia już tylko jednego przestępstwa. Do dokonania czynu z art. 258 § 1 k.k. dojdzie także (nawet) wtedy, gdy nie zostanie popełnione przestępstwo, dla którego grupa została zorganizowana. Przestępstwo z art. 258 § 1 k.k. jest, bowiem przestępstwem tzw. formalnym (bezskutkowym), polegającym tylko na określonym zachowaniu się (branie udziału w zorganizowanej grupie) (vide: wyrok SN z dnia 16.01.2008 r., IV KK 389/07, X.. PK 2008, nr 2, s. 16, postanowienie SN z dnia 24.11.2015 r., IV KK 364/15, LEX nr 1955514).

W orzecznictwie podnosi się również, że wypełnia znamiona przynależności do zorganizowanej grupy przestępczej samo przystąpienie do niej i pozostawanie w jej strukturze, choćby bez pełnienia w niej funkcji czy wykonywania zadań. Nie jest konieczna wiedza sprawcy o szczegółach organizacji grupy, znajomość wszystkich osób ją tworzących, mechanizmów jej funkcjonowania. Nie jest uzasadnione oczekiwanie formalnego potwierdzenia udziału w grupie, wyboru kierownictwa itp. Strona podmiotowa tego formalnego przestępstwa obejmuje obie odmiany umyślności, zatem wystarczające jest, że sprawca ma świadomość istnienia grupy, akceptuje jej cele przestępcze i godzi się, by je realizowano. Karalnym jest udział tylko w takiej grupie przestępczej, której struktura cechuje się wymaganym przez kodeks karny zorganizowaniem. Progiem karalnego zorganizowania grupy przestępczej będzie istnienie między jej członkami chociażby niewysokiego, ale widocznego stopnia powiązań organizacyjnych i hierarchicznych. Z tym, że wystarczająca jest świadomość owych powiązań organizacyjnych i hierarchicznych w odniesieniu do określonych członków grupy w zakresie dotyczącym tych członków (vide: wyrok SA we Wrocławiu z dnia 20.01.2016 r., sygn. II AKa 328/15, LEX nr 2008333).

Art. 258 § 3 k.k. przewiduje typ kwalifikowany przestępstwa polegający na zakładaniu lub kierowaniu zorganizowaną grupą przestępczą. "Kierowanie" polegać będzie na faktycznym sprawowaniu kontroli nad działalnością związku lub grupy, możliwości wydawania poleceń i podejmowania zasadniczych decyzji.

Istotą kierowania związkiem przestępczym jest przewodzenie, czyli intelektualne i faktyczne panowanie nad istnieniem i działalnością związku przez rzeczywistą możliwość kształtowania jego sytuacji, zatem podejmowanie czynności dotyczących jego istnienia i działania (vide: wyrok SA w Krakowie z dnia 24.01.1997 r., sygn. II Aka 57/97, Prok. i Pr. 1997, nr 12, poz. 22).

„Kierowanie to pełnienie funkcji władczych w związku lub grupie, wydawanie wiążących poleceń ich członkom. Odpowiada z art. 258 § 3 ten, kto kieruje nie tylko całością grupy lub związku, lecz także ich wyodrębnianymi elementami, które jednak spełniają kryteria samoistnej struktury (G., Zorganizowana, s. 20; R., Komentarz, s. 557). Por. też wyrok SA w Białymstoku z 27.04.2017 r., II AKa 40/17, LEX nr (...): „Na podstawie art. 258 § 3 k.k. odpowiedzialność karną ponosi nie tylko osoba, która stoi na czele całej struktury grypy, ale również osoba kierująca ważnym odcinkiem jej działalności, o ile podejmuje samodzielne decyzje, co do działalności podległych sobie członków grupy, a nie tylko kontroluje wykonywanie poleceń innej osoby, a skład tzw. «podgrupy» – jej trwałość i charakter organizacyjny pozwala ten fragment uznać za szczególny byt samoistny”.

Ze zgromadzonego materiału dowodowego i ustalonego na jego podstawie stanu faktycznego wynika bowiem jednoznacznie, iż B. O. (1) brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej i nią kierował przy czym podejmował on kluczowe decyzje i działania oraz nakreślał kierunki działania grupy przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowych nabyciach z K. do P. znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych a następnie wprowadzeniu ich do obrotu.

Oskarżony B. O. (1) był założycielem i kierującym wskazaną grupą przestępczą, która działała na terenie T. i ościennych miejscowości. Oskarżony podporządkował sobie grupę osób, w skład której wchodzili m. in.: B. O. (2), R. H. (1) i I. G. (1), R. X. i inne ustalone i nieustalone osoby, które uczestnicząc w przestępczym procederze wykonywały jego polecenia. B. O. (1) bowiem decydował od kogo i jakie narkotyki należy nabyć, finansował ich zakup i decydował gdzie narkotyki mają być przechowywane. To B. O. (1) przekazywał narkotyki członkom swojej grupy, których to zadaniem następnie był obrót lub sprzedaż narkotyków konsumentom końcowym. Co istotne, oskarżony B. O. (1) na terenie T. i ościennych miejscowości miał swoisty monopol na handel narkotykami, bowiem inne osoby, za wyjątkiem członków należących do grupy przestępczej K. X. nie mogły sprzedawać tam narkotyków inne osoby.

Członkowie narkotykowej grupy B. O. (1) byli skrupulatnie przez niego rozliczani z transakcji narkotykowych, oddawali mu część pieniędzy, które uzyskiwały ze sprzedaży narkotyków, a w razie nieuregulowania należności zobowiązani byli zobowiązani do spłaty lub odpracowania powstałego długu, przy czym B. O. (1) surowo egzekwował narkotykowe zobowiązania uciekając się czasem do przemocy wobec członków swojej grupy zalegających ze spłatą zobowiązań.

W ramach działania w grupie narkotykowej B. H., I. G. (1), B. O. (2), byli mu podporządkowani, otrzymywali od niego narkotyki, które mieli dalej sprzedawać, wykonywali jego polecenia, rozliczali się z nim, a ich role były jasno określone role, tj. trudnili się handlem narkotykami.

Rolą R. (1), I. G. (2) i B. O. (2) w grupie narkotykowej był udział w obrocie znaczną ilością środków odurzających i substancji psychotropowych poprzez dystrybucję tych środków, uzyskanych od członków zorganizowanej grupy przestępczej, którzy te środki wytwarzali lub sprowadzali do P., do innych odbiorców.

Mając na uwadze powyższe, w świetle zgromadzonego materiału dowodowego, należy stwierdzić, że oskarżony B. O. (1) kierował własną zorganizowaną grupą przestępczą, czym wyczerpał znamiona przestępstwa za art. 258§1 i 3 k.k., z kolei R. H. (1), I. G. (1) i B. O. (2) wyczerpali znamiona przestępstwa z art. 258§1 k.k., ponieważ należeli do zorganizowanej grupy przestępczej założonej i prowadzonej przez B. O. (1).

Jednocześnie B. O. (1) dopuszczając się popełnienia przestępstwa z art. 258§1 i 3 k.k. działał w warunkach powrotu do przestępstwa, określonego w art. 64§1 k.k.

Zgodnie z art. 64§1 k.k. sprawca działa w warunkach powrotu do przestępca, jeśli będąc skazany za przestępstwo umyślne na karę pozbawienia wolności popełnia w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary umyślne przestępstwo podobne do przestępstwa, za które był już skazany.

B. O. (1) odbył karę jednego roku pozbawienia wolności, będąc skazanym za przestępstwo z art. 258§3 k.k., a następnie w okresie 5 lat po jej odbyciu ponownie popełnił przestępstwo z art. 258§1 i 3 k.k. Tym samym dopuścił popełnienia przestępstwa z art. 258§1 i 3 k.k. w zw. z art. 64§1 k.k. B. O. (1) został bowiem wcześniej skazany wyrokiem Sądu Okręgowego w L. z dnia 2 grudnia 2014 roku, sygn. akt (...), za popełnienie przestępstwa z 258§3 k.k. na karę 1 roku pozbawienia wolności, a wyrok ten następnie został objęty wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w L. z dnia 8 marca 2016 roku, sygn. akt (...), którym wobec oskarżonego orzeczono karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, zaś karę orzeczoną karę łączną B. O. (1) odbywał w okresach: od 23 maja 2007 roku do 15 maja 2008 roku, od 11 lutego 2009 roku do 11 maja 2009 roku, od 27 czerwca 2012 roku do 17 października 2013 roku i od 17 listopada 2015 roku do 2 listopada 2016 roku.

Jednocześnie z uwagi na fakt, że w chwili czynów obowiązywała ustawa inna niż w chwili orzekania Sąd powołał art. 4 § 1 kk, ponieważ ustawa obowiązująca w chwili czynu była względniejsza dla oskarżonych chociażby w zakresie dyrektyw wymiaru kary.

☒3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

II, IX, XV, XX

B. O. (1), R. H. (1), I. G. (1), B. O. (2)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Czyny przypisane w pkt II, IX, XV, XX części dyspozytywnej wyroku

Wina i sprawstwo oskarżonych B. O. (1), R. (1), I. G. (2), B. O. (2) w zakresie popełnienia przypisanych im w/w czynów nie budzi wątpliwości.

Zgodnie z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, który kwalifikowaną postać czynu przestępczego w stosunku do art. 56 ust.1, odpowiedzialności w nim przewidzianej podlega sprawca, który wbrew przepisom art. 33-35, art. 37, art. 40 i art. 40a, wprowadza do obrotu środki odurzające, substancje psychotropowe, słomę makową lub nowe substancje psychoaktywne albo uczestniczy w takim obrocie jeżeli przedmiotem czynu, o którym mowa w ust. 1, jest znaczna ilość środków odurzających, substancji psychotropowych, nowych substancji psychoaktywnych lub słomy makowej.

Sąd Najwyższy wypowiadał się konsekwentnie, że "znaczna ilość" narkotyków to taka, która wystarczy do jednorazowego odurzenia się co najmniej kilkudziesięciu osób (vide: postanowienie SN z 1 lutego 2007 r., III KK 257/06 , LEX nr 323801; postanowienie SN z 23 września 2009 r., I KZP 10/09 , LEX nr 518123; wyroki SN: z 1 marca 2006 r., III KK 47/05 , LEX nr 182794 i z 10 czerwca 2008 r., III K 30/08, LEX nr 418629). Stanowisko takie wspiera doktryna (vide: M. Bojarski, W. Radecki, Przewodnik po pozakodeksowym prawie karnym, H. 1999, s. 248; L. Chruściel, M. Preiss - Mysłowska, Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii. Komentarz, Warszawa 2000, s. 257).

Dla usystematyzowania ustaleń należy wskazać na ilości różnego rodzaju narkotyków, którym obracali bez zezwolenia oskarżeni. I tak:



B. O. (1) - 16 kilogramów 430,4 gramów metamfetaminy, 1 kilogram amfetaminy, 5 kilogramów marihuany, 3 kilogramy i 300 gramów kokainy,



R. H. (1) - 200 gramów metamfetaminy i 2 kilogramy marihuany,



I. G. (1) - 1 kilogram i 100 gramów metamfetaminy,



B. O. (2) - co najmniej 180 gramów metamfetaminy.

Konkludując, wskazane ilości narkotyków, stanowiące przedmiot obrotu, w którym uczestniczyli oskarżeni, stanowią znaczne ilości – zazwyczaj najniższą porcją handlową jest ilość 0,1 grama, a tym samym ilości te pozwalają na jednorazowe odurzenie tysięcy osób.

Zaś fakt, że nabywcy przedmiotowych narkotyków nie byli ostatecznymi konsumentami, pozwala zakwalifikować czyny oskarżonych jako przestępstwo z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii.

Wprowadzanie do obrotu, zgodnie z definicją zawartą w art. 4 pkt. 34 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oznacza udostępnienie osobom trzecim, odpłatnie lub nieodpłatnie, środków odurzających, substancji psychotropowych, prekursorów, środków zastępczych lub nowych substancji psychoaktywnych.

Natomiast uczestnictwo w obrocie nie zostało zdefiniowanie analogicznie do pojęcia wprowadzania do obrotu (art. 4 pkt 34 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii). Wykładnia językowa tego pojęcia prowadzi do wniosku, że „udział w obrocie substancjami lub środkami, o których mowa w analizowanym przepisie, bierze każda osoba, która aktywnie lub choćby biernie uczestniczy w ich zbywaniu, nabywaniu, wywozie, przywozie, dostawie itd., a więc ma do odegrania „nawet niewielką rolę w procesie wprowadzania do obrotu środków odurzających lub substancji psychotropowych” (R. X., W. (...), Przewodnik po pozakodeksowym prawie karnym, Wydawnictwo (...), 1998). W tym ujęciu uczestnictwem sprawcy w obrocie, określonym w art. 56 ust. 1 zdanie 2 u.p.n. będzie szeroko rozumiane współdziałanie w obrocie środkami i substancjami, bez względu na jego formę oraz każdy inny (pośredni, poboczny, usługowy) udział w przedsięwzięciu związanym z obrotem środkami lub substancjami odurzającymi. (M. Małecki. Komentarz do wybranych przepisów ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, Przestępstwa narkotykowe i dopalacze. Komentarz, red. W. Górowski, D. Zając, W. Zontek, Kraków, art. 56).

„Uczestniczenie w obrocie” jest zachowaniem każdego, kto ma odegrać pewną rolę w procesie wprowadzenia do obrotu środków odurzających lub substancji psychotropowych. Może nawet przybrać formę bierną, która polega jedynie na odebraniu środka odurzającego lub substancji psychotropowej od osoby zajmującej się jego „wprowadzaniem do obrotu" z zamiarem dalszego przekazywania go kolejnym osobom - w tym konsumentom. W konsekwencji takiego rozumienia „uczestnictwa w obrocie” będzie nim także nabycie takich środków od osoby wprowadzającej je do tego obrotu, niezależnie od tego, kto będzie kolejnym ich nabywcą (wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 30.11.2017 r., II AKa 299/17, LEX nr 2486462, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 listopada 2015 r. V KK 341/15 LEX nr 1923856 ).

Podkreślić przy tym należy, że dla bytu przestępstwa z art. 56 ustawy z 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii nie ma znaczenia ustalanie, czy i komu konkretnie sprawcy przekazali uzyskane narkotyki. Niezbędne jest natomiast wykazanie, że zostały one uzyskane w celu późniejszego ich przekazania kolejnej osobie niebędącej konsumentem. (wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 14 maja 2015 r., LEX nr 1771062).

Różnica między znamieniem wprowadzenia do obrotu a uczestniczeniem w obrocie sprowadza się do tego, że wprowadzenie do obrotu, wychodząc poza etap produkcji lub uprawy, jest pierwszą czynnością związaną z przekazaniem innej osobie określonej porcji środków odurzających, substancji psychotropowych lub słomy makowej, a jej przyjęcie (odbiór) stanowi już uczestnictwo w obrocie.

Jednocześnie dodatkowo, sam B. O. (1) sprzedając Ś. T. (2) 2 gramy marihuany, wypełnił znamiona przestępstwa z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, który penalizuje udzielanie, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, innej osobie środka odurzającego, substancji psychotropowej lub nowej substancji psychoaktywnej, ułatwia użycie albo nakłania do użycia takiego środka lub substancji.

W ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii brak jest definicji legalnej znamienia przedmiotowego występku z art. 59 ust. 1 - czynności polegającej na "udzieleniu środka odurzającego". Z całą pewnością nie jest ono tożsame ze zdefiniowanym w art. 4 pkt 34 ustawy - "udostępnianiem" jako cecha „wprowadzania do obrotu” i w swej treści normatywnej zawiera odmienne rodzaje zachowań. Użyty w komentowanym przepisie termin „udzielać” należy rozumieć jako: dać, dostarczyć , częstować, dawać, wręczać, udostępnić, użyczyć.

Zarówno w doktrynie, jak i w judykaturze zgodnie uznaje się, że cechą, która odróżnia zachowanie przestępne polegające na "wprowadzaniu do obrotu" środka odurzającego od jego "udzielania" jest charakter odbiorcy tego środka, którym w drugim przypadku jest konsument narkotyku (K. Łucarz, K. Muszyńska, "Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii. Komentarz." Poznań 2008, A. Ważny, W. Kotowski, R. Kurzępa - "Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii. Komentarz." LexisNexis 2012). Sąd Apelacyjny w Lublinie w swoim wyroku z dnia 1 kwietnia 2004 r. (sygn. akt II Aka 25/04, LEX nr 155135), dokonując tego rozróżnienia wskazał, że przestępstwo w postaci nielegalnego "wprowadzenia do obrotu" lub w postaci "uczestnictwa w obrocie" polega na przyjęciu odpłatnie bądź nieodpłatnie środków odurzających, substancji psychotropowych, mleczka makowego lub słomy makowej odpowiednio od producenta lub hurtownika przez osobę niebędącą konsumentem. W postanowieniu z 18 listopada 2015 r. sygn. akt V KK 341/15 (LEX nr 1923856) Sąd Najwyższy także wskazał, że dla odróżnienia występku z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz czynów z art. 58 ust. 1 i 2 oraz 59 ust. 1-3 tej ustawy, konieczne jest ustalenie osoby bezpośredniego, a nie kolejnego odbiorcy: jeśli tym odbiorcą jest konsument, o przestępstwie wprowadzania lub uczestniczenia w obrocie nie może być mowy. Także Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 15 kwietnia 2016 r. w sprawie II AKa 58/16 (LEX nr 2087712) stwierdził „Aby zasadnie móc przyjąć, że oskarżony dopuścił się przestępstwa "uczestniczenia w obrocie" środkami odurzającymi (art. 56 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii) koniecznym byłoby również bezsporne ustalenie, że osoba nabywająca je następnie od oskarżonego także nie czyniła tego na własny użytek (a zatem także nie była konsumentem), ale nabyła je w celu dalszej ich odsprzedaży .

Przedmiotem działalności zorganizowanej grupy przestępczej B. O. (1) było popełnianie przestępstw narkotykowych, w tym właśnie udział w obrocie ich znacznymi ilościami. Stąd zachowania oskarżonych wpisywały się w działalność grupy i zostały popełnione w jej ramach. Z zebranych dowodów, w tym w szczególności zeznań K. X. oraz świadków, protokołów przeszukań, zleconych opinii z zakresu badań fizykochemii jednoznacznie wynika, że oskarżeni działając w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej zgodnie z przypisaną im w grupie rolą, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie i innym osobom z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, brali udział w obrocie znacznymi ilościami narkotyków. I tak,



B. O. (1) brał udział w obrocie znacznymi ilościami metamfetaminy w łącznej ilości nie mniejszej niż 16 kilogramów i 430,4 gramów, amfetaminy w łącznej ilości nie mniejszej niż 1 kilogram, marihuany w łącznej ilości nie mniejszej niż 5 kilogramów i 2 gramy, kokainy w łącznej ilości nie mniejszej niż 3 kilogramy i 300 gramów, w ten sposób, że kierując grupą przestępczą nabywał od różnych ustalonych osób, jak również sprzedawał osobiście, jak i za pośrednictwem podległych mu w strukturze grupy osób, a także nieodpłatnie przekazywał oraz odbierał znaczne ilości narkotyków, w ten sposób, że:



w okresie od początku 2012 roku do 26 czerwca 2012 roku nabył od innej ustalonej osoby łącznie nie mniej niż 7 kilogramów metamfetaminy o wartości nie niższej niż 385.000 złotych, którą następnie w rożnych ilościach, niemniej niż 250 gramów i nie więcej niż 500 gramów tygodniowo, przekazywał ją R. X., który następnie dzielił kupioną metamfetaminę na mniejsze porcje po 5 – 10 gramów, ukrywał w umówionym miejscu, a następnie sprzedawał ją swoim odbiorcom w łącznych ilościach nie mniej niż po 150 gramów tygodniowo, rozliczając się ze sprzedaży z B. O. (1), pozostałą zaś części sprzedawał osobiście B. O. (1) innym nieustalonym osobom,



w okresie od 2017 roku do 2019 roku sprzedał H. X. nie mniej niż 100 gramów kokainy za nieustaloną kwotę,



w okresie od sierpnia do listopada 2019 roku kupił od H. X. łącznie nie mniej niż 5 kilogramów metamfetaminy za nieustaloną kwotę, nabywając ją w pięciokrotnie w ilości 1 kilograma jednorazowo,



wspólnie i w porozumieniu H. X. i Z. G. nabył co najmniej 3 kilogramy kokainy od nieustalonej osoby z H.,



w okresie od stycznia 2017 roku do grudnia 2019 roku kupił od K. X. łącznie nie mniej niż 2 kilogramy metamfetaminy o wartości nie niższej niż 126.000 złotych, łącznie nie mniej niż 200 gramów kokainy o wartości nie niższej niż 32.000 złotych i łącznie niemniej niż 1 kilogram marihuany o wartości nie niższej niż 20.000 złotych,



w okresie od stycznia 2017 roku do grudnia 2019 roku sprzedał K. X. łącznie nie mniej niż 2 kilogramy marihuany o wartości nie niższej niż 36.000 złotych oraz łącznie nie mniej niż 100 gramów metamfetaminy o wartości nie niższej niż 6.500 złotych,



w okresie od 3 listopada 2016 roku do 2019 roku przekazał K. X., z odroczonym terminem płatności, nie mniej niż 400 gramów metamfetaminy o wartości nie niższej niż 32.000 złotych oraz nie mniej niż 1 kilogram amfetaminy o nieustalonej wartości, które K. X. przekazał U. U. w celu dalszego obrotu,



w okresie od stycznia 2017 roku do grudnia 2019 roku otrzymał nieodpłatnie od K. X. nie mniej niż 200 gramów metamfetaminy o wartości nie niższej niż 12.600 złotych, a następnie, w późniejszym czasie, w ramach wzajemnych rozliczeń, przekazał K. X. nieodpłatnie nie mniej niż 200 gramów metamfetaminy o wartości nie niższej niż 12.600 złotych,



w okresie od 18 października 2013 roku do 16 listopada 2015 roku sprzedał R. R. łącznie nie mniej niż 45 gramów metamfetaminy o wartości nie niższej niż 4.500 złotych, przekazując mu ją co najmniej trzykrotnie w ilościach od 5 do 20 gramów w celu dalszej odsprzedaży innym osobom,



w okresie od lipca 2019 roku do grudnia 2019 roku przekazał (...) H. łącznie nie mniej niż 2 kilogramy marihuany oraz 200 gramów metamfetaminy, z czego R. H. (1) 1 kilogram przekazał, za pośrednictwem X. E., K. X., natomiast 1 kilogram oraz 200 gramów metamfetaminy przekazał K. K. (2),



przekazał I. G. (1) łącznie nie mniej niż 1 kilogram i 100 gramów metamfetaminy w celu dalszej odprzedaży innym osobom,



przekazał B. O. (2) łącznie nie mniej niż 185,4 gramów metamfetaminy, o wartości nie niższej niż 11.124 złotych, w celu dalszej odsprzedaży innym osobom,



R. H. (1) brał udział w obrocie znacznymi ilościami metamfetaminy w łącznej ilości nie mniejszej niż 200 gramów, marihuany w łącznej ilości nie mniejszej niż 2 kilogramy, w ten sposób, że odbierał od wskazanych mu osób i dostarczał substancje psychotropowe do osób, zajmujących się dalszym rozprowadzaniem tych substancji (odpłatnym udzielaniem), a w tym



w listopadzie 2019 roku dostarczył na stację paliw na drodze między O. a T. (...) kilogram marihuany, którą odebrał X. E. dla K. X.,



w okresie od lipca 2019 roku do grudnia 2019 roku wydał K. K. (1) nie mniej niż 200 gramów metamfetaminy oraz nie mniej niż 1 kilogram marihuany,



udzielał innym ustalonym osobom metamfetaminy i marihuany w nieustalonych ilościach, które to osoby dokonywały dalszych transakcji tą substancją,



I. G. (1) brał udział w obrocie metamfetaminy w łącznej ilości nie mniejszej niż 1 kilogram i 100 gramów w ten sposób, że odbierał i dostarczał substancje psychotropowe do innych wskazanych mu osób, zajmujących się dalszym rozprowadzaniem tych substancji (odpłatnym udzielaniem), a w tym:



dostarczył dla R. H. (2) nie mniej niż 1 kilogram metamfetaminy,



wydał K. K. (1) nie mniej niż 50 gramów metamfetaminy, a nadto odebrał od niego nie mniej niż 20 gramów metamfetaminy,



udzielał innym ustalonym osobom, a w tym B. O. (2) metamfetaminy w łącznej ilości nie mniejszej niż 15 gramów metamfetaminy w miesiącu, które to osoby dokonywały dalszych transakcji tą substancją,



B. O. (2) brała udział w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowej w postaci metamfetaminy w łącznej ilości nie mniejszej niż 180 gramów, w ten sposób, że odbierała od wskazanych jej osób i dostarczała substancje psychotropowe do osób, zajmujących się dalszym rozprowadzaniem tych substancji (odpłatnym udzielaniem), a w tym:



wydała K. K. (1) nie mniej niż 180 gramów metamfetaminy,



udzielała innym ustalonym osobom, w tym metamfetaminy w łącznej ilości nie mniejszej niż 15 gramów metamfetaminy w miesiącu, które to osoby dokonywały dalszych transakcji tą substancją,

Jednocześnie Sad uznał, że oskarżeni przypisanych im przestępstw dokonali w ramach czynu ciągłego, o którym mowa w art. 12 § 1 k.k. Specyfika zdarzeń objętych zarzutami sprawia, że punktem wyjścia do rozważań na temat przyjętej kwalifikacji prawnej jest ocena zachowania oskarżonych z punktu widzenia czynu ciągłego. Wynika to przede wszystkim z faktu, że na przestrzeni okresu, w którym miało dochodzić do przestępczych zachowań, trudno wyodrębnić jednoznacznie poszczególne zachowania, a ponadto wszystkie zachowania oskarżonych składały się na pewną całość, której celem był udział w obrocie znaczną ilością narkotyków w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w ramach działania w zorganizowanej grupie przestępczej.

Z treści art. 12 k.k. wynika, że punktem wyjścia do takich rozważań jest ustalenia istnienia z góry powziętego zamiaru. Zachowania podjęte w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oznacza działanie w zamiarze obejmującym całość akcji przestępczej rozumianej w ten sposób, że sprawca wyraża gotowość do wykorzystania powtarzającej się sposobności do popełnienia przestępstwa i tę sposobność wykorzystuje. Dla stwierdzenia istnienie tego zamiaru wystarczający, że obejmuje tym zamiarem, choćby tylko w ogólnych zarysach, wykonanie czynności składających się na czyn ciągły, zakładając przy tym podejmowanie ich sukcesywnie, w krótkich odstępach czasu, korzystając z każdej nadarzającej się ku temu okazji (wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 27 września 2017 r. II AKa 341/16, LEX nr (...)). Podobne stanowisko wyraził Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 18 kwietnia 2018 r. – „Warunkiem przyjęcia czynu ciągłego jest wykazanie, że sprawca w chwili podejmowania pierwszego zachowania musi mieć zamiar popełnienia wszystkich zindywidualizowanych, co najmniej w ogólnym zarysie, zachowań, składających się na czyn ciągły” (sygn. akt V KK 105/18, LEX 2495982). Może zatem obejmować swoim z góry powziętym zamiarem popełnianie kolejnych takich samych zachowań, nie zakładając jednocześnie daty końcowej, czy ich ilości.

Przekładając takie rozumienie zamiaru z góry powziętego na zachowanie oskarżonych Sąd doszedł do przekonania, że właśnie taki zamiar im towarzyszył i był niejako motorem przestępczych zachowań. W odniesieniu do R. (1), I. G. (2) i B. O. (2) odstępy pomiędzy poszczególnymi zachowaniami nie są długie i wpisują się w opisane ustalone kryteria.

Z kolei w przypadku B. O. (1) okresy te są dłuższe, jednak nie są zależne bezpośrednio od niego, bowiem przerwy w jego działalności wynikają z osadzenia w zakładzie karnym i nie wynikały z porzucenia powziętego wcześniej zamiaru. Po każdym okresie izolacji B. O. (1) powracał do prowadzenia działalności przestępczej. Co prawda odstępy czasu, w których B. O. (1) prowadził działalność narkotykową przekraczały okres kilku miesięcy, jednakże przestępczy proceder oskarżonego był rozciągnięty w czasie i trwał od 2012 roku do 2021 roku, w związku z tym wskazane okresy przerwy, w zestawieniu z ogólnym czasem trwania działalności oskarżonego, nie są okresami znacząco długimi.

Jednocześnie w stosunku do B. O. (1) Sąd uwzględnił w kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu art. 11 § 2 k.k. uznając, że ujęcie szeroko rozumianej przestępczej działalności narkotykowej oskarżonego jako pewnej całości, kwalifikowanej w kumulacyjnym zbiegu kilku przestępstw najpełniej i najtrafniej odda jej charakter i zawartość kryminologiczną.

Ponadto, w kwalifikacji prawnej przestępstw przypisanych oskarżonym należało także ująć przepis art. 65 § 1 k.k. Przemawia za tym to, że oskarżeni uczynili sobie z popełnienia przestępstwa stałego źródła dochodu. Art. 65 § 1 k.k. stanowi regulację przewidującą zaostrzenie odpowiedzialności karnej w stosunku do określnej kategorii sprawców. Metodą, którą posłużył się przy tym ustawodawca jest odesłanie do uregulowań zawartych w art. 64 § 2 k.k. dotyczącym tzw. multirecydywy.

Aktualne pozostają także rozważania odnośnie działania B. O. (1) w warunkach powrotu do przestępstwa z art. 64 § 1 k.k. opisane w powyższej części.

Z uwagi na fakt, że w chwili czynów obowiązywała ustawa inna niż w chwili orzekania Sąd powołał art. 4 § 1 kk, ponieważ ustawa obowiązująca w chwili czynu była względniejsza dla oskarżonych chociażby w zakresie dyrektyw wymiaru kary.

☒3.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

X

R. H. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Czyn przypisany w pkt X części dyspozytywnej wyroku

Wina i sprawstwo oskarżonego R. H. (1) w zakresie przypisanego mu czynu nie budzi wątpliwości.

Czyn spenalizowany w art. 55 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, popełnia ten kto to, wbrew przepisom ustawy, dokonuje przywozu, wywozu, przewozu, wewnątrzwspólnotowego nabycia lub wewnątrzwspólnotowej dostawy środków odurzających, substancji psychotropowych, nowych substancji psychoaktywnych lub słomy makowej. Dla bytu tego przestępstwa wystarczy, że sprawca zachowa się chociażby w jeden z wymienionych sposobów.

Czyn z art. 55 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii należy do kategorii przestępstw powszechnych i formalnych. Głównym przedmiotem jego ochrony jest monopol przedsiębiorstw dokonujących legalnego obrotu środkami odurzających, substancjami psychotropowymi i in. Chroni on także zdrowie i życie publiczne, a także zabezpiecza przed nielegalnym wprowadzaniem na terytorium P. wymienionych produktów oraz uniemożliwia ich przekazywanie z terytorium i przez terytorium P. do innych państw (P. Jarocki, Karna charakterystyka przestępstw przemytu narkotyków, Prok. i Pr. 2003/10, s. 132).

Jak wynika z zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności z protokołu przeszukania R. (1), protokołu eksperymentu procesowego z udziałem R. (...) wraz z materiałem poglądowym, zeznań świadków B. K. (1) i Z. Ś., a także częściowo wyjaśnień samego oskarżonego, R. H. (1) od nieustalonego okresu czasu, lecz nie później niż do dnia 20 stycznia 2022 roku, w warunkach zorganizowanej grupy przestępczej w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc sobie i innym osobom z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, wbrew przepisom z art. 33-35, art. 37 i art. 40 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, czyniąc sobie i innym osobom z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia:



środka odurzającego w postaci marihuany w łącznej ilości nie mniejszej niż 15,90 gramów,



substancji psychotropowej w postaci mefedronu w łącznej ilości nie mniejszej niż 1,2 grama i (...) w łącznej ilości niemniejszej niż 4,12 oraz 5 tabletek z zawartością (...), które to środki i substancje w dniu 20 stycznia 2022 roku posiadał.

Jednocześnie ujawnienie powyżej wskazanych narkotyków daje podstawę do przypisania oskarżonemu odpowiedzialności za występek z art. 62 ust. 1 u.p.n.

Przepis art. 62 ustawy penalizuje nielegalne (czyli wbrew przepisom ustawy) posiadanie środków odurzających lub substancji psychotropowych, przy czym w ust. 1 określono typ podstawowy tego przestępstwa, a w ust. 2 typ kwalifikowany. Znamię posiadania należy interpretować tak, że w grę wchodzi zarówno posiadanie w rozumieniu cywilistycznym (samoistne i zależne), jak też każde faktyczne władztwo nad rzeczą, realizowane dla kogokolwiek i w czyimkolwiek interesie, o ile występuje element zamiaru władania tą rzeczą nawet dla innej osoby. Jest więc posiadaczem nie tylko ten, kto włada środkiem lub substancją dla siebie, lecz także ten, kto przechowuje je dla kogoś innego. Jest zatem posiadaczem każdy, kto fizycznie włada środkiem lub substancją.

Kierując natomiast się ilością ujawnionych u oskarżonego środków, mając na względzie rozważania poczynione w pkt 3.2. uzasadnienia uznać należało, że nie stanowią one znacznej ilość w rozumieniu ust. 2 art. 62 u.p.n.

Powyższe prowadzi do konkluzji, że R. H. (1) swoim zachowaniem wypełnił znamiona czynu z art. 55 ust. 1 i art. 62 ust 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomani w zw. z art. 11§2 k.k. w zw. z art. 65§1 k.k.;

Także w przypadku przedmiotowego czynu przypisanego R. H. (1), ujęcie szeroko rozumianej przestępczej działalności narkotykowej oskarżonego jako pewnej całości, kwalifikowanej w kumulacyjnym zbiegu kilku przestępstwa najpełniej i najtrafniej odda jej charakter i zawartość kryminologiczną. Z zebranych dowodów wynika, że oskarżony dokonał uprzednio przemytu marihuany oraz mefedronu i (...) z terytorium H., które to środki i substancje w dniu zatrzymania, tj. w dniu 20 stycznia 2022 roku posiadał. Wskazane zachowania oskarżonego składały się bowiem na całość jego aktywności związanej handlem narkotykami, nakierowaną na osiągnięcie korzyści majątkowej i stanowiącej stałe źródło dochodów.

Jednocześnie w odniesieniu do zachowania oskarżonego należy odnieść poczynione wyżej uwagi dotyczące przypisania mu przestępstwa dokonanego w warunkach określnych w art. 65 § 1 k.k. a także odnośnie zastosowania art. 4 § 1 k.k.

☒3.4. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

XXIV

Ś. T. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Czyn przypisany w pkt XXIV części dyspozytywnej wyroku

Ujawnienie w miejscu zamieszkania Ś. T. (1) i W. H. przy ul. (...):



środków odurzających w postaci



marihuany w łącznej ilości nie mniejszej niż 1,67 grama,



kokainy w łącznej ilości nie mniejszej niż 37,87 gramów,



substancji psychotropowych w postaci:



(...) w formie czterech tabletek o różnych kolorach i w formie proszku o łącznej masie 0,78 grama,



amfetaminy w łącznej masie 0,90 grama,

co łącznie stanowi znaczną ilość wymienionych wyżej substancji, dało podstawy do przypisania oskarżonej odpowiedzialności za przestępstwo z art. 62 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii.

Na sprawstwo i winę oskarżonej wskazuje zgormadzony w aktach sprawy materiał dowodowy, przede wszystkim opinie biegłego z zakresu fizykochemii czy protokół przeszukania przy ul. (...) w Ś., częściowo także wyjaśnienia oskarżonej.

Przepis art. 62 ustawy penalizuje nielegalne (czyli wbrew przepisom ustawy) posiadanie środków odurzających lub substancji psychotropowych, przy czym w ust. 1 określono typ podstawowy tego przestępstwa, a w ust. 2 typ kwalifikowany z uwagi na znaczną ilość posiadanych narkotyków.

Znamię posiadania należy interpretować tak, że w grę wchodzi zarówno posiadanie w rozumieniu cywilistycznym (samoistne i zależne), jak też każde faktyczne władztwo nad rzeczą, realizowane dla kogokolwiek i w czyimkolwiek interesie, o ile występuje element zamiaru władania tą rzeczą nawet dla innej osoby. Jest więc posiadaczem nie tylko ten, kto włada środkiem lub substancją dla siebie, lecz także ten, kto przechowuje je dla kogoś innego. Jest zatem posiadaczem każdy, kto fizycznie włada środkiem lub substancją.

Poczynione ustalenia faktyczne prowadzą zaś do wniosku, iż posiadane przez oskarżoną wspólnie i w porozumieniu z W. H. środki odurzające i substancje psychotropowe we wskazanych wyżej ilościach stanowiły znaczną ilość posiadanych narkotyków, o której mowa w art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. „Znaczna ilość” w rozumieniu ustawy jest to taka ilość środków odurzających, jaka mogłaby jednorazowo zaspokoić potrzeby co najmniej kilkudziesięciu osób (postanowienie SN z dnia 23 września 2009 r., I KZP 10/09, OSNKW 2009/10/84 i wyrok SN z dnia 10 czerwca 2008 r. w sprawie III KK 30/08, Biul. PK 2008/10/13).

Powyższe zaś prowadzi do konkluzji, że Ś. T. (1) w dniu 21 stycznia 2022 roku we H. – w Ś. wspólnie i w porozumieniu z W. H. wbrew przepisom ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii posiadała środki odurzające i substancje psychotropowe i zachowaniem tym wypełniła znamiona przestępstwa z art. 62 ust. 1 i 2 u.p.n.

Jednocześnie z uwagi na fakt, że w chwili czynów obowiązywała ustawa inna niż w chwili orzekania Sąd powołał art. 4 § 1 k.k., ponieważ ustawa obowiązująca w chwili czynu była względniejsza dla oskarżonej chociażby w zakresie dyrektyw wymiaru kary.

☒3.5. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

IV, V

B. O. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Czyny przypisane w pkt IV, V części dyspozytywnej wyroku

B. O. (1) swoimi zachowaniami opisanym w pkt IV, V części dyspozytywnej wyroku wypełnił znamiona przestępstwa art. 263 § 2 k.k.

Bezsprzecznie bowiem:



w okresie od nieustalonego czasu jednak nie wcześniej niż od 2017 roku i nie później niż do marca/kwietnia 2019 roku w T. i w H., działając wbrew przepisom ustawy, posiadał bez zezwolenia broń palną w postaci pistoletu marki N. (...) model (...) wraz z magazynkiem oraz 9 nabojami, którą następnie przekazał K. X. (czyn przypisany w pkt IV części dyspozytywnej wyroku)



w okresie od nieustalonego czasu jednak nie dłużej niż do dnia 18 stycznia 2022 roku w H., działając wbrew przepisom ustawy, posiadał bez zezwolenia broń palną w postaci rewolweru kaliber 45 numer (...) oraz dwie sztuki amunicji - dwa naboje rewolwerowe (czyn przypisany w pkt V części dyspozytywnej wyroku)

Zgodnie z art. 263 § 2 k.k. odpowiedzialności w nim przewidzianej odpowiada sprawca, który bez wymaganego zezwolenia posiada broń palną lub amunicję.

Przedmiotem ochrony art. 263§2 k.k. jest bezpieczeństwo osób i mienia, a także kontrola w zakresie posiadania i wyrobu broni palnej lub amunicji przez powołane do tego podmioty. Przestępstwo to ma charakter powszechny. Popełnić je może każda osoba niemająca odpowiedniego zezwolenia na posiadanie broni.

Kodeks karny nie podaje definicji pojęć broni i amunicji, natomiast znajdują się one w Ustawie z dnia z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o broni i amunicji bronią palną jest każda przenośna broń lufowa, która miota, jest przeznaczona do miotania lub może być przystosowana do miotania jednego lub większej liczby pocisków lub substancji w wyniku działania materiału miotającego. Cechy takie posiada broń gazowa i amunicja do niej. W konsekwencji należy przyjąć, że broń gazowa i amunicja do niej są bronią palną w rozumieniu art. 263 § 2 k.k. (uchwała Sądu Najwyższego (7) z dnia 22.01.2003 r., I KZP 40/02, OSNKW 2003/1–2, poz. 11, uchwała Sądu Najwyższego (7) z dnia 29.01.2004 r., I KZP 39/03, OSNKW 2004/2, poz. 13).

W orzecznictwie utrwalił się pogląd, iż „posiadaniem” broni palnej lub amunicji jest każde władanie nimi, jeżeli tylko towarzyszy sprawcy taki zamiar, nawet bez chęci zatrzymania tych rzeczy na własność. Przestępstwo ma charakter trwały, polegający na utrzymywaniu określonego stanu bezprawnego, który zaczyna się z chwilą wejścia w „posiadanie” broni palnej lub amunicji, a kończy się w wyniku przekazania tych rzeczy organom ścigania albo innej osobie do całkowitej dyspozycji bądź nieodwracalnego zniszczenia lub porzucenia. (vide: wyrok SN z dnia 13.08.1993 r., WR 107/93, OSNKW 1993, nr 11-12, poz. 74).

Jak wynika z opinii biegłego z zakresu balistyki i broni, w zakresie przestępstwa przypisanego oskarżonemu w pkt IV części dyspozytywnej wyroku, pistolet (...) model (...) wraz z magazynkiem stanowi broń palną gazową w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 maja 1999 roku o broni i amunicji, na której posiadanie wymagane jest pozwolenie. W toku badań ustalono, że broń jest sprawna, tj. umożliwia oddawanie strzałów przy użyciu pistoletowych naboi alarmowych oraz gazowych kal. 8 mm. Ponadto, 9 zabezpieczonych naboi stanowi amunicję do broni palnej gazowej w rozumieniu przepisów powołanej ustawy, na których posiadanie wymagane jest stosowne pozwolenie.

Natomiast w odniesieniu do przestępstwa przypisanego oskarżonemu w pkt V części dyspozytywnej wyroku, biegli z zakresu balistyki i broni wskazali, iż u oskarżonego zabezpieczono rewolwer E. G. B. (1) wz. (...) kal. 11,43 mm (.45) nr (...) produkcji (...), który stanowi broń palną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 maja 1999 roku o broni i amunicji i do jego posiadania konieczne jest pozwolenie. Zabezpieczone dwa naboje zostały natomiast zidentyfikowane jako naboje rewolwerowe kal. 357 R. produkcji niemieckiej i stanowią one amunicję do broni palnej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 maja 1999 roku o broni i amunicji, na posiadane której należy mieć pozwolenie.

W powyżej przywołanych opiniach biegli z zakresu broni i balistyki jednoznacznie wskazali, że zarówno na posiadanie pistoletu N. (...) model (...) jak i 9 naboi do niego, a także na posiadanie rewolweru E. G. B. (2) (...) wz. (...) kal. 11,43 mm (.45) nr (...) produkcji (...) jak i 2 naboi do niego wymagane jest pozwolenie. Oskarżony takiego pozwolenia nie posiadał, dlatego też bez wątpienia wypełnił znamiona przypisanych mu przestępstw.

W konsekwencji Sąd przyjął, że oskarżony swoim zachowaniem opisanym w pkt IV i V części dyspozytywnej wyroku zrealizował znamiona przestępstwa z art. 263 § 2 k.k.

Jednocześnie z uwagi na fakt, że w chwili czynów obowiązywała ustawa inna niż w chwili orzekania Sąd powołał art. 4 § 1 k.k., ponieważ ustawa obowiązująca w chwili czynu była względniejsza dla oskarżonych chociażby w zakresie dyrektyw wymiaru kary.

☐3.6. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

--

--

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

--

☐3.7. Warunkowe umorzenie postępowania

--

--

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

--

☐3.8. Umorzenie postępowania

--

--

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

--

☐3.9. Uniewinnienie

--

--

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

--

4.  KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE I
ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

B. O. (1)

I, II, IV, V

I, II, III, IV

Wymierzając oskarżonemu kary jednostkowe Sąd brał pod uwagę z jednej strony, aby kary efektywnie spełniły związane z nimi cele społeczne, z drugiej zaś strony, aby były one karami zindywidualizowanymi, to jest takimi, które w odniesieniu konkretnego sprawcy popełniającego czyn przestępny, będą zgodne z zasadami zapisanymi przez ustawodawcę w treści przepisu art. 53 k.k. Znaczenie tych dyrektyw jest tym większe im cięższe skutki powoduje przestępstwo, im bardziej drastyczne lub zuchwałe jest działanie sprawcy oraz w im większym stopniu podłożem przestępstwa jest nieakceptowany społecznie styl życia.

Kara winna jednak również stanowić sprawiedliwościową odpłatę, która spełniać będzie (gdy jest to niezbędne) funkcję zabezpieczającą, która będzie nadto spełniać funkcję właściwego kształtowania prawnej świadomości społeczeństwa, funkcję wychowawczą i funkcje prewencyjne, a zarazem jej rodzaj i stopień surowości będzie uwzględniał rozmiary winy sprawcy czynu zabronionego i stopień społecznej szkodliwości czynu jemu przypisanego (ocenianej przez pryzmat wskazań zawartych w art. 115 § 2 k.k.).

Obciążająco na wymiar kary wpłynął bardzo wysoki stopień społecznej szkodliwości popełnionych przez oskarżonego czynów przede wszystkim opisanych w art. 258 § 1 i 3 k.k. godzącego w porządek publiczny, bezpieczeństwo państwa i obywateli jak i w art. 56 ust.3 stanowiącego znaczące zagrożenie dla zdrowia społecznego jak i art.59 ust. 1 u.p.n. stanowiących zagrożenie dla życia i zdrowia finalnego odbiorcy czy konsumenta narkotyków. Sąd miał także na uwadze, iż oskarżony popełniając czyny przypisane mu w pkt IV i V części dyspozycyjnej wyroku, tj. z art. 263 § 2 k.k. działał przeciwko bezpieczeństwu publicznemu i indywidualnemu związanemu z nielegalnym obchodzeniem się z bronią. Istotną okoliczność przemawiającą za wymierzeniem oskarżonemu surowej kary pozbawienia wolności za czyn przypisany w pkt I części dyspozytywnej wyroku była kierownicza rola oskarżonego w narkotykowej grupie przestępczej oraz działanie w warunkach powrotu do przestępstwa. Jednocześnie wymierzając oskarżonemu karę za czyn opisany w pkt II części dyspozytywnej wyroku Sąd miał na względzie przede wszystkim ilość substancji psychotropowych będąca przedmiotem przestępstwa jak i działanie w warunkach art. 65 § 1 k.k Sąd miał także w polu widzenia, iż także popełnienie czynów opisany w pkt IV i V części dyspozytywnej wyroku było pokłosiem przestępczego procederu związanego z rozliczeniami narkotykowymi. Okolicznością wpływającą obciążająco na wymiar kar była również uprzednia wielokrotna karalność oskarżonego.

Wymierzając karę Sąd miał również w polu widzenia względy natury prewencyjnej, w znaczeniu prewencji ogólnej i szczególnej. Kara ma bowiem po pierwsze wpłynąć na oskarżonego w sposób, który doprowadzi do tego, iż nie popełni on ponownie przestępstwa, po drugie uzasadni w społeczeństwie przekonanie o nieopłacalności jego popełnienia.

W zakresie przypisanych mu czynów oskarżony działał umyślnie. Oskarżony w chwili popełnienia tych czynów nie miał zniesionej ani ograniczonej poczytalności. W pełni zdawał sobie sprawę z bezprawności przedsiębranych działań, zatem jego wina nie budziła żadnych wątpliwości. Główny cel jego działania, a to kierowanie narkotykową grupa przestępczą celem udziału w obrocie narkotykami i chęć zdobycia z tego tytułu środków finansowych w żaden sposób nie usprawiedliwiała jego postępowania.

Jednocześnie Sąd nie dopatrzył się w przypadku oskarżonego żadnych okoliczności łagodzących.

Mając zatem na uwadze granice zagrożenia ustawowego:

- za czyn przypisany oskarżonemu w pkt I części dyspozytywnej wyroku, podstawie art.258§3 k.k. w zw. z art.4§1 k.k. Sąd wymierzył oskarżonemu karę 3 pozbawienia wolności,

- za czyn przypisany oskarżonemu w pkt II części dyspozytywnej wyroku na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.11§3 k.k. w zw. z art.65§1 k.k. i art.33§1 i 3 k.k. w zw. z art.4§1 k.k. Sąd wymierzył oskarżonemu karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności oraz grzywny w ilości 300 (trzystu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 600 (sześciuset) złotych,

- za czyn przypisany oskarżonemu w pkt IV części dyspozytywnej wyroku na podstawie art.263§2 k.k. w zw. z art.4§1 k.k. Sąd wymierzył oskarżonemu karę 2 lat pozbawienia wolności,

- za czyn przypisany oskarżonemu w pkt V części dyspozytywnej wyroku na podstawie art.263§2 k.k. w zw. z art.4§1 k.k. Sąd wymierzył oskarżonemu karę 2 lat pozbawienia wolności.

Przy ustaleniu wysokości stawki dziennej wymierzonej grzywny, Sąd uwzględnił warunki osobiste, rodzinne, sytuacje majątkową oraz wysokość osiąganego dochodu przez oskarżonego.

Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż kary w orzeczonych wymiarach będą karami sprawiedliwymi, wypełniającymi cele wskazane w art. 53 k.k.

R. H. (1)

VIII, IX, X

V, VI, VII,

Wymierzając oskarżonemu kary jednostkowe Sąd brał pod uwagę z jednej strony, aby kary efektywnie spełniły związane z nimi cele społeczne, z drugiej zaś strony, aby były one karami zindywidualizowanymi, to jest takimi, które w odniesieniu konkretnego sprawcy popełniającego czyn przestępny, będą zgodne z zasadami zapisanymi przez ustawodawcę w treści przepisu art. 53 k.k. Znaczenie tych dyrektyw jest tym większe im cięższe skutki powoduje przestępstwo, im bardziej drastyczne lub zuchwałe jest działanie sprawcy oraz w im większym stopniu podłożem przestępstwa jest nieakceptowany społecznie styl życia.

Kara winna jednak również stanowić sprawiedliwościową odpłatę, która spełniać będzie (gdy jest to niezbędne) funkcję zabezpieczającą, która będzie nadto spełniać funkcję właściwego kształtowania prawnej świadomości społeczeństwa, funkcję wychowawczą i funkcje prewencyjne, a zarazem jej rodzaj i stopień surowości będzie uwzględniał rozmiary winy sprawcy czynu zabronionego i stopień społecznej szkodliwości czynu jemu przypisanego (ocenianej przez pryzmat wskazań zawartych w art. 115 § 2 k.k.).

Obciążająco na wymiar kary wpłynął bardzo wysoki stopień społecznej szkodliwości popełnionych przez oskarżonego czynów przede wszystkim opisanych w art. 258 § 1 k.k. godzącego w porządek publiczny, bezpieczeństwo państwa i obywateli jak i w art. 56 ust.3 stanowiącego znaczące zagrożenie dla zdrowia społecznego. Jednocześnie wymierzając oskarżonemu karę za czyn opisany w pkt VI części dyspozytywnej wyroku Sąd miał na względzie przede wszystkim ilość substancji psychotropowych będąca przedmiotem przestępstwa jak i działanie w warunkach art. 65 § 1 k.k. Z kolei w przypadku art. 55 u.p.n., przedmiotem ochrony jest zarówno monopol przedsiębiorstw legalnie zajmujących się obrotem takich środków, ale także chroni on zdrowie i życie publiczne i zabezpiecza Polskę przed nielegalnym wprowadzaniem na jego terytorium wymienionych produktów oraz uniemożliwia ich przekazywanie, czy jak w przypadku art. 62 ust. 1 u.p.n. gdzie przedmiotem ochrony komentowanego przepisu jest życie i zdrowie publiczne.

Okolicznością wpływającą obciążająco na wymiar kar była również uprzednia karalność oskarżonego.

W zakresie przypisanych mu czynów oskarżony działał umyślnie. Oskarżony w chwili popełnienia tych czynów nie miał zniesionej ani ograniczonej poczytalności. W pełni zdawał sobie sprawę z bezprawności przedsiębranych działań, zatem jego wina nie budziła żadnych wątpliwości. Główny cel jego działania, a to uczestnictwo w narkotykowej grupie przestępczej celem udziału w obrocie narkotykami jak i przemyt narkotyków z H. i chęć zdobycia z tego tytułu środków finansowych, w żaden sposób nie usprawiedliwiała jego postępowania.

Wymierzając karę Sąd miał również w polu widzenia względy natury prewencyjnej, w znaczeniu prewencji ogólnej i szczególnej. Kara ma bowiem po pierwsze wpłynąć na oskarżonego w sposób, który doprowadzi do tego, iż nie popełni on ponownie przestępstwa, po drugie uzasadni w społeczeństwie przekonanie o nieopłacalności jego popełnienia.

Jednocześnie Sąd nie dopatrzył się w przypadku oskarżonego żadnych okoliczności łagodzących.

Mając zatem na uwadze granice zagrożenia ustawowego:

- za czyn przypisany oskarżonemu w pkt V części dyspozytywnej wyroku, podstawie art.258§1 k.k. w zw. z art.4§1 k.k. Sąd wymierzył oskarżonemu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu miesięcy) pozbawienia wolności,

- za czyn przypisany oskarżonemu w pkt VI części dyspozytywnej wyroku, na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65§1 k.k. i art.33§1 i 3 k.k. w zw. z art.4§1 k.k. Sąd wymierzył oskarżonemu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz grzywny w ilości 300 (trzystu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 350 (trzystu pięćdziesięciu) złotych

- za czyn przypisany oskarżonemu w pkt VII części dyspozytywnej wyroku, na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. art.11§3 k.k. w zw. z art.65§1 k.k. i art.33§1 i 3 k.k. w zw. z art.4§1 k.k. Sąd wymierzył oskarżonemu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz grzywny w ilości 300 (trzystu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 350 (trzystu pięćdziesięciu) złotych.

Przy ustaleniu wysokości stawki dziennej wymierzonej grzywny, Sąd uwzględnił warunki osobiste, rodzinne, sytuacje majątkową oraz wysokość osiąganego dochodu przez oskarżonego.

Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż kary w orzeczonych wymiarach będą karami sprawiedliwymi, wypełniającymi cele wskazane w art. 53 k.k.

I. G. (1)

XIV, XV

XVII, IX

Wymierzając oskarżonemu kary jednostkowe Sąd brał pod uwagę z jednej strony, aby kary efektywnie spełniły związane z nimi cele społeczne, z drugiej zaś strony, aby były one karami zindywidualizowanymi, to jest takimi, które w odniesieniu konkretnego sprawcy popełniającego czyn przestępny, będą zgodne z zasadami zapisanymi przez ustawodawcę w treści przepisu art. 53 k.k. Znaczenie tych dyrektyw jest tym większe im cięższe skutki powoduje przestępstwo, im bardziej drastyczne lub zuchwałe jest działanie sprawcy oraz w im większym stopniu podłożem przestępstwa jest nieakceptowany społecznie styl życia.

Kara winna jednak również stanowić sprawiedliwościową odpłatę, która spełniać będzie (gdy jest to niezbędne) funkcję zabezpieczającą, która będzie nadto spełniać funkcję właściwego kształtowania prawnej świadomości społeczeństwa, funkcję wychowawczą i funkcje prewencyjne, a zarazem jej rodzaj i stopień surowości będzie uwzględniał rozmiary winy sprawcy czynu zabronionego i stopień społecznej szkodliwości czynu jemu przypisanego (ocenianej przez pryzmat wskazań zawartych w art. 115 § 2 k.k.).

Obciążająco na wymiar kary wpłynął bardzo wysoki stopień społecznej szkodliwości popełnionych przez oskarżonego czynów przede wszystkim opisanych w art. 258 § 1 k.k. godzącego w porządek publiczny, bezpieczeństwo państwa i obywateli jak i w art. 56 ust.3 stanowiącego znaczące zagrożenie dla zdrowia społecznego. Jednocześnie wymierzając oskarżonemu karę za czyn opisany w pkt XV części dyspozytywnej wyroku Sąd miał na względzie przede wszystkim ilość substancji psychotropowych będąca przedmiotem przestępstwa jak i działanie w warunkach art. 65 § 1 k.k.

Okolicznością wpływającą obciążająco na wymiar kar była również uprzednia karalność oskarżonego.

W zakresie przypisanych mu czynów oskarżony działał umyślnie. Oskarżony w chwili popełnienia tych czynów nie miał zniesionej ani ograniczonej poczytalności. W pełni zdawał sobie sprawę z bezprawności przedsiębranych działań, zatem jego wina nie budziła żadnych wątpliwości. Główny cel jego działania, a to uczestnictwo w narkotykowej grupie przestępczej celem udziału w obrocie narkotykami i chęć zdobycia z tego tytułu środków finansowych, w żaden sposób nie usprawiedliwiała jego postępowania.

Wymierzając karę Sąd miał również w polu widzenia względy natury prewencyjnej, w znaczeniu prewencji ogólnej i szczególnej. Kara ma bowiem po pierwsze wpłynąć na oskarżonego w sposób, który doprowadzi do tego, iż nie popełni on ponownie przestępstwa, po drugie uzasadni w społeczeństwie przekonanie o nieopłacalności jego popełnienia.

Jednocześnie Sąd nie dopatrzył się w przypadku oskarżonego żadnych okoliczności łagodzących.

Mając zatem na uwadze granice zagrożenia ustawowego:

- za czyn przypisany oskarżonemu w pkt XIV części dyspozytywnej wyroku, podstawie art.258§1 k.k. w zw. z art.4§1 k.k. Sąd wymierzył oskarżonemu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu miesięcy) pozbawienia wolności,

- za czyn przypisany oskarżonemu w pkt XV części dyspozytywnej wyroku, na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65§1 k.k. i art.33§1 i 3 k.k. w zw. z art.4§1 k.k. Sąd wymierzył oskarżonemu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz grzywny w ilości 300 (trzystu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 350 (trzystu pięćdziesięciu) złotych.

Przy ustaleniu wysokości stawki dziennej wymierzonej grzywny, Sąd uwzględnił warunki osobiste, rodzinne, sytuacje majątkową oraz wysokość osiąganego dochodu przez oskarżonego.

Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż kary w orzeczonych wymiarach będą karami sprawiedliwymi, wypełniającymi cele wskazane w art. 53 k.k.

B. O. (2)

XIX, XX

X, XI

Wymierzając oskarżonej kary jednostkowe Sąd brał pod uwagę z jednej strony, aby kary efektywnie spełniły związane z nimi cele społeczne, z drugiej zaś strony, aby były one karami zindywidualizowanymi, to jest takimi, które w odniesieniu konkretnego sprawcy popełniającego czyn przestępny, będą zgodne z zasadami zapisanymi przez ustawodawcę w treści przepisu art. 53 k.k. Znaczenie tych dyrektyw jest tym większe im cięższe skutki powoduje przestępstwo, im bardziej drastyczne lub zuchwałe jest działanie sprawcy oraz w im większym stopniu podłożem przestępstwa jest nieakceptowany społecznie styl życia.

Kara winna jednak również stanowić sprawiedliwościową odpłatę, która spełniać będzie (gdy jest to niezbędne) funkcję zabezpieczającą, która będzie nadto spełniać funkcję właściwego kształtowania prawnej świadomości społeczeństwa, funkcję wychowawczą i funkcje prewencyjne, a zarazem jej rodzaj i stopień surowości będzie uwzględniał rozmiary winy sprawcy czynu zabronionego i stopień społecznej szkodliwości czynu jemu przypisanego (ocenianej przez pryzmat wskazań zawartych w art. 115 § 2 k.k.).

Obciążająco na wymiar kary wpłynął bardzo wysoki stopień społecznej szkodliwości popełnionych przez oskarżoną czynów przede wszystkim opisanych w art. 258 § 1 k.k. godzącego w porządek publiczny, bezpieczeństwo państwa i obywateli jak i w art. 56 ust.3 stanowiącego znaczące zagrożenie dla zdrowia społecznego. Jednocześnie wymierzając oskarżonej karę za czyn opisany w pkt XV części dyspozytywnej wyroku Sąd miał na względzie przede wszystkim ilość substancji psychotropowych będąca przedmiotem przestępstwa jak i działanie w warunkach art. 65 § 1 k.k

W zakresie przypisanych mu czynów oskarżona działała umyślnie. Oskarżona w chwili popełnienia tych czynów nie miała zniesionej ani ograniczonej poczytalności. W pełni zdawała sobie sprawę z bezprawności przedsiębranych działań, zatem jej wina nie budziła żadnych wątpliwości. Główny cel jej działania, a to uczestnictwo w narkotykowej grupie przestępczej celem udziału w obrocie narkotykami i chęć zdobycia z tego tytułu środków finansowych, w żaden sposób nie usprawiedliwiała jej postępowania.

Łagodząco natomiast Sąd potraktował okoliczność, iż oskarżona nie była dotychczas karana.

Wymierzając karę Sąd miał również w polu widzenia względy natury prewencyjnej, w znaczeniu prewencji ogólnej i szczególnej. Kara ma bowiem po pierwsze wpłynąć na oskarżoną w sposób, który doprowadzi do tego, iż nie popełni ona ponownie przestępstwa, po drugie uzasadni w społeczeństwie przekonanie o nieopłacalności jego popełnienia.

Mając zatem na uwadze granice zagrożenia ustawowego:

- za czyn przypisany oskarżonej w pkt XIX części dyspozytywnej wyroku, podstawie art.258§1 k.k. w zw. z art.4§1 k.k. Sąd wymierzył oskarżonej karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,

- za czyn przypisany oskarżonej w pkt XX części dyspozytywnej wyroku, na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.65§1 k.k. i art.33§1 i 3 k.k. w zw. z art.4§1 k.k. Sąd wymierzył oskarżonej karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywny w ilości 200 (dwustu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 250 (dwustu pięćdziesięciu) złotych.

Przy ustaleniu wysokości stawki dziennej g\wymierzonej grzywny, Sąd uwzględnił warunki osobiste, rodzinne, sytuacje majątkową oraz wysokość osiąganego dochodu przez oskarżoną.

Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż kary w orzeczonych wymiarach będą karami sprawiedliwymi, wypełniającymi cele wskazane w art. 53 k.k.

Ś. T. (1)

XXIV

XII

Wymierzając oskarżonej kary jednostkowe Sąd brał pod uwagę z jednej strony, aby kary efektywnie spełniły związane z nimi cele społeczne, z drugiej zaś strony, aby były one karami zindywidualizowanymi, to jest takimi, które w odniesieniu konkretnego sprawcy popełniającego czyn przestępny, będą zgodne z zasadami zapisanymi przez ustawodawcę w treści przepisu art. 53 k.k. Znaczenie tych dyrektyw jest tym większe im cięższe skutki powoduje przestępstwo, im bardziej drastyczne lub zuchwałe jest działanie sprawcy oraz w im większym stopniu podłożem przestępstwa jest nieakceptowany społecznie styl życia.

Kara winna jednak również stanowić sprawiedliwościową odpłatę, która spełniać będzie (gdy jest to niezbędne) funkcję zabezpieczającą, która będzie nadto spełniać funkcję właściwego kształtowania prawnej świadomości społeczeństwa, funkcję wychowawczą i funkcje prewencyjne, a zarazem jej rodzaj i stopień surowości będzie uwzględniał rozmiary winy sprawcy czynu zabronionego i stopień społecznej szkodliwości czynu jemu przypisanego (ocenianej przez pryzmat wskazań zawartych w art. 115 § 2 k.k.).

Obciążająco na wymiar kary wpłynął bardzo wysoki stopień społecznej szkodliwości popełnionych przez oskarżoną czynu opisanego w art. 62 ust. 1 i 2 u.p.n. godzącego w życie i zdrowie publiczne. Jednocześnie wymierzając oskarżonej karę Sąd miał na względzie przede wszystkim ilość narkotyków będących przedmiotem przestępstwa.

W zakresie przypisanych mu czynów oskarżona działała umyślnie. Oskarżona w chwili popełnienia tych czynów nie miała zniesionej ani ograniczonej poczytalności. W pełni zdawała sobie sprawę z bezprawności przedsiębranych działań, zatem jej wina nie budziła żadnych wątpliwości.

Łagodząco natomiast Sąd potraktował okoliczność, iż oskarżona nie była dotychczas karana.

Wymierzając karę Sąd miał również w polu widzenia względy natury prewencyjnej, w znaczeniu prewencji ogólnej i szczególnej. Kara ma bowiem po pierwsze wpłynąć na oskarżoną w sposób, który doprowadzi do tego, iż nie popełni ona ponownie przestępstwa, po drugie uzasadni w społeczeństwie przekonanie o nieopłacalności jego popełnienia.

Mając zatem na uwadze granice zagrożenia ustawowego za czyn przypisany oskarżonej w pkt XXIV części dyspozytywnej wyroku, podstawie art. 62 ust.2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art.4§1 k.k. Sąd wymierzył oskarżonej karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności.

Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż kara w orzeczonym wymiarze będzie karą sprawiedliwą wypełniającą cele wskazane w art. 53 k.k.

B. O. (1)

R. H. (1)

I. G. (1)

B. O. (2)

VII

VIII, IX, X

XIV, XV

XIX, XX

I, II, III, IV

V, VI, VII,

XVII, IX

X, XI

Wymierzając karę łączną Sąd zastosował w stosunku do oskarżonych zasadę asperacji i wymierzył kary pozbawienia wolności w granicach od najwyższej z orzeczonych kar jednostkowych do ich sumy. Sąd miał na względzie, iż dyrektywa asperacji z jednej strony pozwala unikać nieuzasadnionego premiowania sprawcy popełniającego kilka przestępstw, z drugiej pozwala uniknąć konsekwencji w postaci kumulacji dolegliwości wynikającej z orzeczonych kar jednostkowych, a tym samym naruszenia zasady racjonalności wymiaru kary i zasady humanitaryzmu stosowania kar i środków karnych oraz poszanowania godności człowieka, do czego prowadzi oparcie wymiaru kary łącznej na dyrektywie kumulacji (P. Kardas [w:] G. Bogdan, Z. Ćwiąkalski, P. Kardas, J. Majewski, J. Raglewski, M. Szewczyk, W. Wróbel, A. Zoll, Kodeks karny. Część ogólna. Komentarz Tom I, Zakamycze 2004). Za takim ukształtowaniem orzeczonej kary łącznej przemawia również zbieżność czasowa i podmiotowa oraz wzgląd na prewencyjne oddziaływanie kara, w znaczeniu prewencji indywidualnej i ogólnej. W ocenie Sądu wystarczająca w tym względzie będzie kary łączne w orzeczonym wymiarze. Kara ta będzie oddziaływała wychowawczo na oskarżonych, jak również kształtowała będzie w społeczeństwie przeświadczenie o nieopłacalności przestępstwa. Wymierzając karę łączną za czyny popełnione przed i po 24 czerwca 2020r. Sąd uznał za zasadne zastosowanie przepisów obowiązujących do dnia 24 czerwca 2020r. jako względniejszych wobec sprawcy.

Mając na uwadze powyższe Sąd wymierzył oskarżonym:

- B. O. (1) karę łączną 7 (siedmiu) lat pozbawienia wolności,

- R. H. (1) karę łączną 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w ilości 320 (trzystu dwudziestu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 350 (trzystu pięćdziesięciu) złotych;

- I. G. (1) karę łączną 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności;

- B. O. (2) karę łączną 3 (trzech) lat pozbawienia wolności.

B. O. (1)

R. H. (1)

I. G. (1)

B. O. (2)

Ś. T. (1)

III

XII

XVI

XXI

XXIX

II

VI, VII

IX

XI

XII

Oskarżeni B. O. (1), R. H. (1), I. G. (1), B. O. (2) i Ś. T. (1) nie są osobami uzależnionymi od środków odurzających i substancji psychotropowych. W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 70 ust.4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł:

- od oskarżonego B. O. (1) na rzecz Stowarzyszenia (...) w H. nawiązkę w kwocie (...) (piętnastu tysięcy) złotych;

- od oskarżonego R. (1) na rzecz Stowarzyszenia (...) w H. nawiązkę w kwocie (...) (piętnastu tysięcy) złotych;

- od oskarżonego I. G. (2) na rzecz Stowarzyszenia (...) w H. nawiązkę w kwocie (...) (dziesięciu tysięcy) złotych;

- od oskarżonej B. O. (2) na rzecz Stowarzyszenia (...) w H. nawiązkę w kwocie 8000 (ośmiu tysięcy) złotych;

- od oskarżonej Ś. T. (1) na rzecz Stowarzyszenia (...) w H. nawiązkę w kwocie 8000 (ośmiu tysięcy) złotych.

Ś. T. (1)

XXV

XII

Analiza przesłanek do zastosowania warunkowego zawieszenia kary wskazanych w art.69§1 i 2 k.k. prowadziła do wniosku, że oskarżona kryteria te spełniają, dając gwarancję, że w razie skorzystania z takiego dobrodziejstwa będzie przestrzegać porządku prawnego w szczególności nie popełni kolejnego przestępstwa.

Dlatego też w oparciu o treść art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 k.k. Sąd warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 2 lata.

W ocenie Sądu kara warunkowo zawieszona spełni w przypadku prowadzącej ustabilizowane życie oskarżonej swoje cele, a w szczególności zapobiegnie popełnieniu przez nią kolejnych przestępstw.

Okres wyznaczonej oskarżonej prób odzwierciedla charakter naruszonych przez nią norm prawnych. Tak orzeczona kara w ocenie Sądu stanowi właściwą reakcją karną na zachowanie oskarżonej i jest adekwatna do stopnia zawinienia.

Ś. T. (1)

XXVI

XII

Jednocześnie mając na względzie regulację art. 71 § 1 k.k. Sąd orzekł wobec oskarżonej Ś. T. (1) grzywnę w ilości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 100 (stu) złotych uznając, iż jej wymierzenie w połączeniu z zastosowaniem instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności będzie odpowiednią represją karą dla przestępczej działalności oskarżonej. Przy ustaleniu wysokości stawki, Sąd uwzględnił warunki osobiste, rodzinne, sytuacje majątkową oraz wysokość osiąganego dochodu przez oskarżoną.

Ś. T. (1)

XXVII

XXVIII

XII

Stosownie do art. 72 § 1 pkt 1 k.k. oraz art. 73 § 1 k.k. dla wzmocnienia oddziaływania kary na oskarżoną Sąd oddał oskarżoną Ś. T. (1) w okresie próby pod dozór kuratora oraz nałożył nią obowiązek informowania Sądu o przebiegu okresu próby, precyzując przy tym, że obowiązek ten winien być realizowany pisemnie, co 6 miesięcy.

5.  INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

B. O. (1)

R. H. (1)

I. G. (1)

B. O. (2)

Ś. T. (1)

VII

XIII

XVIII

XXIII

XXX

I, II, III, IV

V, VI, VII,

XVII, IX

X, XI

Na podstawie art. 63 § 1 k.k. Sąd zaliczył oskarżonym na poczet wymierzonej kary łącznej okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie:

- B. O. (1) okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania w dniach od 18.01.2022r. godz. 6:00 do 30.01.2023 r. godz. 16:00;

- R. (1) okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania w dniach od 20.01.2022r. godz. 14:10 do 4.05.2022r. godz. 15:25;

- I. G. (1) okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania w dniach od 18.01.2022r. godz. 7:20 do 19.07.2022 r. godz. 15:40;

- B. O. (2) okres zatrzymania w dniach od 18.01.2022 r. godz. 6:00 do 19.01.2022 r. godz. 16:35;

- Ś. T. (1) okres zatrzymania w dniach od 21.01.2022 r. godz. 13:24 do 23.01.2022 r. godz. 12:00

B. O. (1)

XXXI

IV

Na podstawie art.44§2 k.k. Sąd orzekł przepadek dowodów rzeczowych w postaci karteczki z odręcznymi zapiskami, szczegółowo opisanego w wykazie dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych nr X/48/22/P/(...) k.690 Lp. drz 40, zarządzając pozostawienie w aktach oraz naboju i rewolweru, szczegółowo opisanego w wykazie dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych nr IX/2/22/B/(...) k.791 Lp. drz 1 i 2, zarządzając ich zniszczenie.

R. H. (1)

Ś. T. (1)

XXXII

VII

XII

Orzekając w przedmiocie dowodów rzeczowych Sąd na podstawie art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa wskazanych dowodów rzeczowych. Dowody te stanowiły środki odurzające oraz substancje psychotropowe.

XXXIII

Na podstawie art.230§2 k.p.k. Sąd orzekł o zwróceniu R. U. (1) dowodu rzeczowego w postaci telefonu komórkowego szczegółowo opisanego w wykazie dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych nr (...)219/22/P/(...) k.1798 lp. drz. 41.

6.  INNE ZAGADNIENIA

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

Sąd nie orzekał natomiast od wszystkich oskarżonych świadczenia pieniężnego na rzecz (...) na podstawie art.70 ust 4a ustawy, bowiem przepis ten został wprowadzony z dniem 1 stycznia 2023 r. (podobnie jak na podstawie art.43a§2 k.k. w brzmieniu ustalonym z dniem 1 stycznia 2023 r.) zatem nie obowiązywał w dacie popełnienia czynów.

7.  KOSZTY PROCESU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

XXXIV

XXXV

Na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. R. Ś. (3) kwotę 2361,60 zł z tytułu kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemu I. G. (1), w tym 441,60 zł podatku od towarów i usług.

Na podstawie art. 633 k.p.k. w zw. z art. 626 § 1 k.p.k. i art. 627 k.p.k. Sąd zasądził od każdego z oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty procesu w części przypadającej na każdego z nich, tj. od B. O. (1) (...),90 zł, od R. (...) 3028,86 zł, od I. G. (2) 1342,83 zł, od B. O. (2) 1631,55 zł, od Ś. T. (1) 2081,55 zł zaś na podstawie art. 1 i art. 2 ust. 1 pkt 3,4 i 5 i art. 3 ust. 1 ustawy z 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych wymierza im opłatę w kwocie B. O. (1) 36600 zł, R. H. (1) 22800 zł, I. G. (1) 21400 zł, B. O. (2) 10400 zł, Ś. T. (1) 680 złotych.

8.  PODPIS

Sędzia Agnieszka Marchwicka