Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych

1.Przewodnicząca:

1.SSO Agnieszka Połyniak

1.Protokolant:

1.Dorota Bawolska

Formularz UK 2

Sygnatura akt

IV Ka 720/25

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1.  Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

wyrok Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z 16 lipca 2025 roku sygn. III K 557/25

1.2.  Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3.  Granice zaskarżenia

1.1.1.  Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐co do winy

☐co do kary

☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.1.2.  Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐art. 439 k.p.k.

☐brak zarzutów

1.4.  Wnioski

☐uchylenie

☒zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami
przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

1.5.  Ustalenie faktów

1.1.3.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.1.1.

I. D.

uprzednia karalność za czyny z kodeksu karnego

karta karna

120

2.1.1.2.

I. D.

w okresie od września 2023 roku do maja 2024 roku oskarżona nie zlecała podmiotowi zewnętrznemu 0 Biuru (...) Sp. z o.o. w W.prowadzenia spraw związanych z księgowością swej firmy, jak też składania ewidencji podatkowych i deklaracji (...)

pismo Prezesa Zarządu (...) Sp. z o.o. w W.z 5 listopada 2025 roku

131

1.1.4.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2.1.

I. D.

brak zamiaru bezpośredniego (nawet ewentualnego) nie przesyłania w ustawowym terminie jednolitych plików kontrolnych od Urzędu Skarbowego w okresie objętym zarzutem

oświadczenie oskarżonej

114

wydruki korespondencji z A. G.we wrześniu 2023 roku i zdjęcie faktury VAT za sierpień 2023 roku

132 - 135

1.6.  Ocena dowodów

1.1.5.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.1.1.1

karta karna

treść dokumentu urzędowego nie budzi wątpliwości

2.1.1.2

pismo Prezesa Zarządu (...) Sp. z o.o. w W. z 5 listopada 2025 roku

treść pisma wiarygodna, w tym wobec oświadczenia I. D., które nadesłała pocztą w toku postępowania odwoławczego, w którym wskazała, że już od października 2023 roku działalność nie była dochodowa, , a pod koniec 2023 roku zamknęła lokal, choć działalności nie formalnie nie zawiesiła i nie zgłosiła w urzędzie skarbowym, (k. 114)

1.1.6.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

3.1.

obrońca oskarżonej zarzucił:

1. mogącą mieć wpływ na treść wyroku obrazę przepisów postępowania (art. 438 pkt 2 k.p.k.) w szczególności art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k. polegającą na przypisaniu oskarżonej odpowiedzialności za umyślne przestępstwo skarbowe w sytuacji, gdy prawidłowa ocena całokształtu ujawnionych w toku postępowania okoliczności nie wskazuje na istnienie u oskarżonej zamiaru bezpośredniego lub choćby ewentualnego popełnienia przestępstwa polegającego na nie przesłaniu w ustawowym terminie tj. do 25-ego dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu za pomocą środków komunikacji elektronicznej, wymaganych ewidencji podatkowych i deklaracji (...) (jednolity plik kontrolny) za poszczególne miesiące,

2. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na ustaleniu, ze oskarżona samodzielnie prowadziła swoją księgę przychodów i rozchodów, podczas gdy prowadzenie tej księgi, przygotowywanie deklaracji do Urzędu Skarbowego oraz ich podpisywanie i składanie powierzyła podmiotowi zawodowo zajmującemu się świadczeniem usług księgowych.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Apelacja jest niezasadna.

Zgormadzony materiał dowodowy, wbrew stanowisku obrony został prawidłowo oceniony, nie pominięto żadnego dowodu, zwłaszcza takiego, który miałby stanowić na korzyść I. D., iż nie popełniła przypisanego jej czynu, ponieważ rozliczenie działalności, którą prowadziła, jak też przesyłania w ustawowym terminie za pomocą środków komunikacji elektronicznej wymaganych ewidencji podatkowych i deklaracji (...)_(...) (jednolity plik kontrolny) powierzyła podmiotowi zewnętrznemu.

Zgromadzone dowody wskazują, że I. D.prowadziła działalność gospodarczą - (...) Sp. z o.o. w W.ul. (...) od początku 2023 roku (vide wydruk z Krajowego Rejestru Sądowego, k. 14 -16) i do września 2023 roku nie było zastrzeżeń co do sposobu ewidencjonowania i przekazywania informacji podatkowych. Dane identyfikacyjne i adresowe wskazywały, że jej adresem rejestrowym był P.ul. (...) (k. 17) i to sama oskarżona obowiązek ten realizowała. Działalność tę prowadziła także w okresie późniejszym, tj. objętym zarzutem. Wskazują na to wydruki listy transakcji podatników, którzy w (...) wskazali firmę (...) Sp. z o.o. jako podmiot, na rzecz którego dokonali sprzedaży i od którego nabywali towary, co z kolei potwierdza to, że oskarżona w ramach prowadzonej działalności dokonywała transakcji (k. 9 - 13). Tym samym także w okresie od września 2023 roku do marca 2024 roku była tzw. czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Materiał dowodowy wskazuje bowiem że w okresie tym sprzedała towary za kwotę netto 38.816 złotych ( podatek VAT 0 zł) oraz dokonała zakupów za kwotę 13.799 złotych (podatek VAT 2.181,55 złotych). Z akt sprawy wynika również to, że I. D.była wzywana przez Urząd Skarbowy w W. do złożenia deklaracji (...), lecz wezwania te nie okazały się nieskuteczne. Co istotne - przyznała to sama oskarżona – w okresie objętym zarzutem nie zawiesiła swej działalności (byłaby wówczas zwolniona z obowiązku składania jednolitego pliku (...)).

Na tej podstawie jednoznacznie stwierdzić należy, że stan prawny i wynikającego stąd obowiązki jako podatnika podatku od towarów i usług był I. D.znany (pośrednio potwierdza to dołączona przez obrońcę oskarżonej jej korespondencja mailowa z września 2023 roku z A. G.Prezesem Zarządu Spółki (...) Sp. zo.o. – k. 132 – 133). Tym samym winna była mieć na uwadze to, że zgodnie z brzmieniem art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą (…) bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – zgodnie z postanowieniami tej ustawy - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust.2).

Oskarżona, prowadząc zatem tego rodzaju działalność, zobowiązana była - zgodnie z brzmieniem art. 99 ust. 1 ustawy o podatku do towarów i usług – by składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu.

Nie ulega więc wątpliwości, że obowiązek ten ciążył na oskarżonej, a brak przesłanych deklaracji wiąże się z odpowiedzialnością karną skarbową określoną w art. 61 a §1 k.k.s., który dodany został ustawą z 4.07.2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw. Miało to związek właśnie z wprowadzonym rozwiązaniem w postaci Jednolitego Pliku Kontrolnego (JPK). Od 2015 roku na podatniku podatku od towarów i usług ciążył bowiem obowiązek przekazywania określonego rodzaju danych w takim właśnie standardzie elektronicznym. Jednolity Plik Kontrolny obejmuje przede wszystkim rejestry sprzedaży i zakupów, w związku z czym stanowi księgę w rozumieniu Kodeksu karnego skarbowego.

Linia obrony przedstawiona przez obrońcę I. D., która w rozprawie przed Sądem I instancji nie uczestniczyła (toczyło się w trybie postępowania w stosunku do nieobecnych), gdyż nie można było ustalić miejsca pobytu oskarżonej, a stanowiący podstawę zarzutu z punktu 2 petitum apelacji, także nie zasługuje na uwzględnienie.

Nie jest bowiem prawdą to, co oświadczyła w piśmie przesłanym do Sądu Okręgowego (k. 112 – 114), że przebywała w W.przy ul. (...) i to brak woli ze strony oskarżyciela skutkowało tym, że nie mogła uczestniczyć w rozprawie i przedstawić dowodów, że to podmiot zewnętrzny zobowiązany był do przesyłania w jej imieniu co miesiąc Jednolitych Plików Kontrolnych.

Kontrolujący, tj. Naczelnik Urzędu Skarbowego w W.oraz US W. (...) podejmowali działania w celu ustalenia miejsca pobytu oskarżonej, w tym pod adresem ul. (...) w W.(k.25, 28). Czynności podejmowane w celu przeprowadzenia czynności procesowych z udziałem I. D.okazały się nieskuteczne, ponieważ m.in. Policja ustaliła, że w W.przy ul. (...) oskarżona nie przebywała co najmniej od 6 miesięcy (informacja uzyskana od osób zamieszkujący w lokalu z grudnia 2024r., k. 38). Także korespondencja wysyłana na ten adres nie była przez nią odbierana (k. 41, 51). Weryfikowane były również inne adresy, pod którymi mogła wówczas przebywać, lecz i te czynności okazały się nieskuteczne i miejsca pobytu oskarżonej nie ustalono. Z uzyskanych informacji wynika nadto, że od 31 lipca 2023 roku adres siedziby firmy (...) Sp. z o.o. (tzw. „wirtualne biuro”) przy ul. (...) w W.był nieaktualny (k. 26).

O nieprawdziwości twierdzeń I. D.świadczy nie tylko informacja uzyskana ze wskazanego firmy, która miałaby zajmować się obsługa księgową spółki (...) (k. 131), z której wynika, że w okresie od września 2023 roku do maja 2024 roku (...) Sp. z o.o. w W.nie zajmowała się prowadzeniem księgowości, w tym składaniem wymaganych ewidencji podatkowych i deklaracji (...), ale i to, co sama przedstawiła w swym oświadczeniu, a przede wszystkim zasady składania tych deklaracji.

Istotne bowiem jest to, że (...)składa się wyłącznie elektronicznie z wykorzystaniem podpisu kwalifikowanego lub profilu zaufanego. W sytuacji kiedy plik jest wysyłany przez pełnomocnika (biuro rachunkowe) niezbędne jest wcześniejsze złożenie formularza UPL-1 oraz posługiwanie się podpisem kwalifikowanym.

Z akt sprawy wynika zaś, że choć istotnie oskarżona korzystała w okresie wcześniejszym (ostatnia korespondencja mailowa jest z września 2023roku – k. 132 – 133), to przedstawione wydruki tych wiadomości nie stanowią o tym, że to (...) Sp. z o.o. miało pełnomocnictwo do składania ewidencji podatkowych i deklaracji (...) za oskarżoną. Okazana przez obrońcę faktura VAT z 31 sierpnia 2023 roku dotyczy usług księgowych (k. 135) i obejmuje okres wcześniejszy aniżeli ten objęty zarzutem.

Nie sposób twierdzić, że w Urzędzie Skarbowym w W. we wrześniu 2023 roku zaginął formularz (...), czyli formularz pełnomocnictwa do podpisywania w imieniu podatnika (płatnika) deklaracji składanych przez internet, zgodnie z którym to podmiot zewnętrzny – biuro rachunkowe – miało rozliczać oskarżoną. Wszak formularz ten stanowi podstawę wprowadzenia danych pełnomocnika do systemu e – Deklaracje i to oskarżona musiałaby takiego pełnomocnictwa udzielić, które ważne by było bezterminowo, tj. co momentu cofnięcia.

Jakkolwiek oskarżona oświadczyła, że wszelką dokumentację jej firmy przechowuje biuro rachunkowe (k. 114), to twierdzenie to uznać należy za nielogiczne, choćby w kontekście jej pozostałych twierdzeń, czyli, że zawiesiła działalność z końcem 2023, a więc po pół roku działania (nie zawieszała jej w urzędzie (…). Dlatego nie rozumienie dlaczego US wnioskuje o dokumenty do kwietnia 2024r.” (k. 114). Skoro działalności miała nie prowadzić trudno przyjąć, że zmierzała ponosić koszty obsługi księgowej. Przecież żaden podmiot zewnętrzny nie podjąłby się obsługi księgowej firmy, która nie funkcjonuje. Nadto, jest to obsługa płatna, o czym przekonuje to, że za sierpień 2023roku oskarżona zobowiązana wszak była zapłacić fakturę do 10 września 2023r. (k.135), a brak jest na to dowodu, iż z tego zobowiązania się wywiązała należycie (k. 134 dowód zapłaty kwoty 500 złotych z 19.09.2023r.). Nie ulega wątpliwości, że przecież to oskarżona musiałaby takimi fakturami i dowodami zapłaty dysponować. To w tym kontekście należy ocenić treść informacji uzyskanej od Prezesa Zarządu (...) Sp. z o.o. w W., który zaprzeczył, by jego biuro rachunkowe w okresie od września 2023 roku do maja 2024 roku sprawami księgowymi i podatkowymi firmy oskarżonej.

Z tych też powodów argumenty obrony oraz samej oskarżonej (przedstawione na piśmie, bowiem skontaktowała się z tut. Sądem odwoławczym, nie stawiając się jednakże na rozprawie, choć o terminie wiedziała) uznać należy za chybione.

Zgromadzone dowody jednoznacznie świadczą o tym, że I. D.w okresie wskazanym przez Sąd meriti, będąc zobowiązaną do zajmowania się sprawami osoby prawnej, tj. spółki (...) Sp. z o.o. w W., która działała w obrocie gospodarczym, o czym przekonuje wykaz transakcji, mając świadomość ciążących na niej obowiązków z tytułu podatku od towarów i usług w zakresie składania comiesięcznych ewidencji podatkowych i deklaracji (...) , nie wywiązywała się z tych obowiązków. Ustalenie to stanowi o tym, że ponosi winę i podlega karze. Argumenty Sądu orzekającego są zatem trafne i treść apelacji nie mogła ich podważyć. Także wymiar orzeczonej kary grzywny uznać należy za adekwatny do okoliczności sprawy, stopnia społecznej szkodliwości czynu oskarżonej oraz jej winy, spełnia więc cele kary w zakresie jej prewencyjnego oddziaływania.

Wniosek

o uniewinnienie oskarżonej od zarzuconego jej w akcie oskarżenia czynu

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Wobec podzielenia ustaleń i wniosków Sądu I instancji, jak też z przyczyn wskazanych powyżej, które stanowią o niezasadności apelacji obrońcy oskarżonej wniosek o jej uniewinnienie jest chybiony i nie zasługiwał na uwzględnienie.

4.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

4.1.

Zwolnienie od udziału obrońcy z urzędu ustanowionego dla nieobecnej oskarżonej w trybie art. 176 §1 k.k.s w dalszym toku rozprawy odwoławczej po ustaleniu, że oskarżona wie o toczącym się przeciwko niej postępowaniu i wskazała miejsce swego pobytu (k. 137 – 137v).

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

Przesłanki prowadzenia postępowania w trybie postępowania w stosunku do nieobecnych określone są ściśle w art.173 §1 k.k.s. i związane są niemożnością ustalenia miejsca zamieszkania osoby oskarżonej lub miejsca jej pobytu w kraju, a okoliczności czynu nie budzą wątpliwości. W takim przypadku ustanawiany jest obrońca z urzędu i jego udział w rozprawie jest obowiązkowy (art. 176§1 k.k.s).

Skoro I. D.skontaktowała się z Sądem Okręgowym w toku rozprawy odwoławczej, wskazała miejsce swego pobytu, jak również z treści jej pisma – oświadczenia wynika, iż wie o toczącym się postępowaniu, treści zarzutu, jak też apelacji, stosowanie przepisów rozdziału 19 Kodeksu karnego skarbowego nie ma już racji, dalsze postępowanie prowadzone jest na zasadach ogólnych, co oznacza, że brak jest podstaw, by ustanowiony w trybie szczególnym obrońca z urzędu uczestniczył w dalszym toku tego postępowania. Skutkowało to to wydaniem postanowienia o zwolnieniu ustanowionego obrońcy z obowiązku świadczenia pomocy prawnej oskarżonej (k.137v).

5.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

1.7.  Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

5.1.1.

Przedmiot utrzymania w mocy

pkt I – uznanie sprawstwa i winy oskarżonej czynu z art. 61a §1 k.k.s. w zw. z art. 6§ 2 k.k.s. w zw. z art. 9 §3 k.k.s. oraz wymierzenia jej kary grzywny 20 stawek po 180 złotych każda;

pkt II i III - orzeczenie o kosztach obrony udzielonej z urzędu i zwolnieniu oskarżonej od obowiązku poniesienia kosztów sądowych, gdzie wydatkami obciążony został Skarb Państwa

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Z przyczyn wskazanych w sekcji 3.1 niniejszego uzasadnienia ustalenie, że I. D.popełniła zarzucany jej aktem oskarżenia czyn zabroniony, wyczerpujący ustawowe znamiona wskazanych przepisów Kodeksu karnego skarbowego jest uzasadnione i znajduje oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym. Wymierzona w tych okolicznościach kara jest adekwatna i spełnia kryteria sprawiedliwego i wyważonego ukarania sprawcy. Z kolei orzeczenia o kosztach tego postępowania, w tym związanych z udziałem obrońcy z urzędu, również znajduje uzasadnienie w okolicznościach tego postępowania, jak też regulacjach prawnych.

1.8.  Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

5.2.1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

1.9.  Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

1.1.7.  Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

5.3.1.1.1.

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

5.3.1.4.1.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

1.1.8.  Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

1.10.  Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6.  Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

pkt II

z uwagi na wynik postępowania odwoławczego, sytuację materialną i majątkową oskarżonej, Sąd odwoławczy uznał, że zaistniały przesłanki do zwolnienia I. D.od obowiązku poniesienia kosztów sądowych związanych z apelacją jej obrońcy i wydatkami tego postępowania obciążył Skarb Państwa.

7.  PODPIS

SSO Agnieszka Połyniak

1.11.  Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

obrońca oskarżonej I. D.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

uznanie sprawstwa i winy czynu z art. 61a §1 k.k.s w zw. z art. 6 §2 k.k.s w zw. z art 9 §3 k.k.s oraz wymierzenie kary grzywny 20 stawek po 180 złotych każda

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐co do winy

☐co do kary

☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐art. 439 k.p.k.

☐brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☐uchylenie

☒zmiana