Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 745/21

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.  USTALENIE FAKTÓW

2.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

J. Z.

W dniu 28 maja 2021r w O. woj. (...) na ul. (...), kierował w ruchu lądowym samochodem osobowym marki O. o numerze rejestracyjnym (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,98 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W dniu 28 maja 2021 roku J. Z. spożywał alkohol, po czym około godziny 14:30 kierował samochodem marki O. nr rej. (...), jadąc po drodze publicznej - ul. (...) w O. w kierunku ronda przy ul. (...). Jadący przed nim K. W. obserwował go w lusterkach. Widząc, że oskarżony na rondzie wykonuje dziwne manewry, K. W. wyhamował powoli swój samochód zmuszając w ten sposób do wyhamowania również oskarżonego, wysiadł ze swojego pojazdu i podszedł do samochodu J. Z.. Z uwagi na to, że okno w samochodzie oskarżonego było otwarte, K. W. od razu wyczuł zapach alkoholu od oskarżonego. Wówczas zdecydował się odebrać oskarżonemu kluczyki od samochodu aby uniemożliwić mu dalszą jazdę i zadzwonił na Policję.

Na miejsce zdarzenia około godziny 14.50 dotarli funkcjonariusze Policji R. K. i M. R. pełniący tego dnia służbę patrolową na terenie miasta O.. Na miejscu J. Z. został poddany badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu na dopuszczonym do użytkowania urządzeniu A.-Sensor IV CM nr fabryczny (...). Po dokonanym badaniu urządzenie wskazało wynik o godz. 15:04 – 0,98 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Funkcjonariusze stwierdzili, iż J. Z. jest w stanie nietrzeźwości, wobec tego zatrzymali jego prawo jazdy nr (...) za pokwitowaniem (...), a pojazd za pokwitowaniem został zabezpieczony na parkingu M..

wyjaśnienia oskarżonego J. Z.

23-24, 80

zeznania świadka K. W.

9-10, 80

zeznania świadka R. K.

13-14, 80

protokół badania trzeźwości

2

świadectwo wzorcowania

3

status w ruchu drogowym

18

informacja o naruszeniach wpisanych do ewidencji kierujących pojazdami

75

Oskarżony J. Z. nie był uprzednio skazany.

aktualna informacja o karalności

73

3.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

4.  OCena DOWOdów

5.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1

wyjaśnienia oskarżonego J. Z.

Sąd w całości obdarzył wiarą wyjaśnienia oskarżonego, który przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Oskarżony nie kwestionował wyników badań i przyznał się do kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości, choć zwrócił uwagę, że nie czuł się nietrzeźwy. Stanowisko oskarżonego koresponduje z pozostałym wiarygodnym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie.

zeznania świadka K. W.

W ocenie sądu zeznania świadka w pełni zasłużyły na walor wiarygodności. Świadek obserwował zachowanie oskarżonego na drodze jadąc ulicą (...) w kierunku ronda przy ul. (...). K. W. zauważył jak oskarżony zjechał z ulicy (...) na pobocze i tam zgubił zderzak, po czym jechał dalej za świadkiem. Według świadka J. Z. będąc na rondzie wykonywał dziwne manewry, jechał całą szerokością jezdni po czym zjechał na przeciwny pas ruchu, a następnie gwałtownie przyspieszył. Takie zachowanie oskarżonego zaniepokoiło świadka, dlatego doprowadził do wyhamowania pojazdów. Gdy świadek podszedł do samochodu J. Z. od razu wyczuł przez otwarte okno woń alkoholu. Szybko wyjął kluczyki ze stacyjki i zadzwonił po policję.

Relację świadka należało ocenić jako obiektywną i bezstronną, bowiem jako osoba obca dla oskarżonego nie miał interesu w tym, aby zeznawać na jego niekorzyść. Żaden z wiarygodnych dowodów nie dał podstaw, aby zeznania K. W. podważyć. Zeznania świadka są spójne, jasne i logiczne, korespondują z pozostałym materiałem dowodowym, dlatego jako istotny dowód w sprawie stanowiły podstawę rekonstrukcji stanu faktycznego.

protokół badania trzeźwości

Wiarygodne dowody z dokumentu, sporządzone przez uprawnione do tego osoby, niekwestionowane przez strony. Na ich podstawie ustalono, że oskarżony znajdował się w stanie nietrzeźwości wynoszącym 0,98 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, a użyte do badania urządzenie posiadało aktualne świadectwo wzorcowania.

świadectwo wzorcowania

Wiarygodny dowód z dokumentu, sporządzony przez uprawnioną do tego osobę, niekwestionowany przez strony. Dowód ten pozwolił stwierdzić, że badanie stanu trzeźwości oskarżonego J. Z. było przeprowadzone na urządzeniu dopuszczonym do użytkowania z aktualnym świadectwem wzorcowania.

status w ruchu drogowym

Wiarygodny dowód z dokumentu, sporządzony przez uprawnione do tego osoby, niekwestionowany przez strony.

informacja o naruszeniach wpisanych do ewidencji kierujących pojazdami

Wiarygodny dowód z dokumentu, sporządzony przez uprawnione do tego osoby, niekwestionowany przez strony.

aktualna informacja o karalności

Wiarygodny dowód z dokumentu, sporządzony przez uprawnione do tego osoby, niekwestionowany przez strony.

6.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

7.  PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

1

J. Z.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Przestępstwo z art. 178a § 1 k.k., którego dopuścił się oskarżony, sankcjonuje prowadzenie w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym. Istota tego czynu polega na prowadzeniu pojazdu w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego. Stan nietrzeźwości natomiast w rozumieniu kodeksu karnego, określony w art. 115 § 16 k.k. zachodzi wówczas, gdy zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 ‰ albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub zawartość alkoholu w 1 dm ³ wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Już sam tylko fakt prowadzenia pojazdu w takim stanie pociąga, za sobą wypełnienie ustawowych znamion przestępstwa, chociażby pojazd był prowadzony całkowicie prawidłowo, a sprawca nie naruszył żadnej innej zasady bezpieczeństwa w ruchu i nie sprowadził konkretnego niebezpieczeństwa.

Wina sprawcy odnośnie popełnionego przez niego czynu stanowi w myśl art. 1 § 3 k.k. materialny element przestępstwa. Przestępstwo określone w art. 178a § 1 k.k. może być popełnione tylko z winy umyślnej, co oznacza, że sprawca świadomie wykonuje czynności, których konsekwencją jest spowodowanie skutków określonych w w/w przepisie. W orzecznictwie przyjmuje się powszechnie, że postępowanie umyślne to postępowanie świadome, z przewidywanymi w przyszłości konsekwencjami. Czyn z art. 178a § 1 k.k. jest nadto przestępstwem formalnym, co oznacza, że do jego popełnienia nie jest konieczne wystąpienie konkretnego niebezpieczeństwa w ruchu.

W przekonaniu sądu w niniejszej sprawie okoliczności popełnienia przez oskarżonego przestępstwa nie budzą wątpliwości. Oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona czynu zabronionego z art. 178a § 1 k.k. Oskarżony mając świadomość, że znajduje się w stanie nietrzeźwości zdecydował się na jazdę samochodem. Podkreślić należy, iż fakt nietrzeźwości oskarżonego został potwierdzony wiarygodnymi zeznaniami świadka K. W. oraz podczas badania przy użyciu urządzenia kontrolno – pomiarowego do ilościowego oznaczania alkoholu w wydychanym powietrzu. Przeprowadzony pomiar stężenia alkoholu został dokonany certyfikowanym urządzeniem, którego wzorcowanie posiadało ważność do dnia 22 października 2021 roku.

J. Z. zatem w chwili popełnienia czynu znajdował się w stanie, który w każdej chwili mógł objawiać się niestabilnością emocjonalną, błędnymi sądami, zaburzeniem koncentracji uwagi i niezborności ruchowej. Ponadto przyjmuje się w literaturze przedmiotu, że stężenie alkoholu w wydychanym powietrzu już w granicach 0,2 - 0,4 promille może powodować zaburzenia wzroku objawiając się drganiem gałek ocznych, co prowadzi do zaburzeń ostrości widzenia i pola widzenia oraz jego głębi. Pojawia się wówczas zjawisko tzw. „ciemnego tunelu”, polegające na zawężeniu pola widzenia i zmniejszeniu zdolności równoczesnego odbierania większej liczby bodźców ( zob. Ryszard A. Stefański, Ustawa prawo o ruchu drogowym. Komentarz, Dom Wydawniczy ABC, Warszawa 2003, s.762). Niezależnie zatem od osobistych odczuć oskarżonego i nawet przy uwzględnieniu istniejących indywidualnych różnic co do wpływu alkoholu na konkretny organizm, J. Z. z pewnością nie mógł dobrze panować nad kierowanym pojazdem, co dostrzegł świadek K. W. i dlatego zareagował. Wiarygodne zeznania tego świadka wskazują, że decyzję o zatrzymaniu oskarżonego podjął właśnie z uwagi na styl jazdy jaki prezentował oskarżony jadąc ulicą najpierw K. zahaczając o pobocze, a później na rondzie, który według zeznań tego świadka mógł świadczyć o stanie nietrzeźwości kierowcy, co notabene zostało potwierdzone w toku dalszych czynności. Tym samym przyjąć należało, że oskarżony stwarzał realne zagrożenie dla innych uczestników ruchu, narażonych na jego obniżone reakcje i niezborne ruchy. Dla oceny społecznej szkodliwości przedmiotowego czynu, w ocenie sądu nie ma znaczenia w jakim celu J. Z. wyjechał samochodem na drogę publiczną. Istotny jest natomiast fakt, że w/w poruszał się pojazdem po drodze publicznej będąc w stanie nietrzeźwości.

Wskazać należy, iż oskarżony kierując samochodem w ustalonym stanie nietrzeźwości stanowił duże zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego, ale dla własnego bezpieczeństwa. W ocenie sądu jazda oskarżonego samochodem po drogach publicznych w godzinach szczytu, pod wpływem tak znacznej ilości alkoholu, co ograniczało jego zdolności psychomotoryczne tak istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa innych uczestników ruchu drogowego, uzasadnia uznanie popełnionego przez oskarżonego czynu za społecznie szkodliwym w stopniu znacznym. W przypadku oskarżonego J. Z. znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu determinowany był pełnym rozeznaniem bezprawności i karygodności przypisanego mu przestępstwa, a także pełną możliwością odstąpienia od takiego zachowania. Oskarżony zdawał sobie sprawę ze swojego stanu, co pozwala stwierdzić, iż w sposób umyślny popełnił zarzucany mu czyn. Oskarżony wiedział, że pił alkohol i jest pod jego wpływem. Mimo to J. Z. wsiadł za kierownicę samochodu i kierował nim. W ocenie sądu nie usprawiedliwia zachowania oskarżonego fakt, że w tamtym czasie przyjmował leki na covid i na nadciśnienie. Ten fakt świadczy natomiast o nieodpowiedzialności oskarżonego i braku wyobraźni, a nadto potwierdza, że alkohol zmieszany z lekami mógł bardzo niekorzystnie wpłynąć na jego zachowanie na drodze. Stąd stopień zawinienia również sąd uznał za wysoki.

Zebrany w sprawie i ujawniony w toku przewodu sądowego materiał dowodowy ponad wszelką wątpliwość wskazuje, że oskarżony J. Z. dopuścił się czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie pozwolił na zbudowanie jasnej i pełnej wersji zdarzenia, a wina oskarżonego została udowodniona. W tak ukształtowanym stanie faktycznym sąd przypisał oskarżonemu popełnienie czynu z art. 178a § 1 k.k.

☐

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

8.  KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

J. Z.

1

1

Na podstawie art. 178a § 1 k.k. skazał oskarżonego i na tej podstawie wymierzył mu karę 200 stawek dziennych grzywny ustalając na podstawie art. 33 § 3 k.k. wysokość jednej stawki na kwotę 25 złotych.

Wymierzając oskarżonemu karę i środki karne za przypisany mu czyn, Sąd kierował się zasadami wymiaru kary kształtującymi system sądowego wymiaru kary określonymi w art. 53 k.k. Wskazać należy, iż oskarżony kierując samochodem w ustalonym stanie nietrzeźwości stanowił duże zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego.

Wymierzając oskarżonemu karę sąd uwzględnił zarówno okoliczności łagodzące jak i obciążające oskarżonego. Do okoliczności łagodzących sąd zaliczył fakt, że oskarżony przyznał się do zarzucanego mu czynu. Sąd w tym zakresie miał również na uwadze brak uprzedniej karalności oskarżonego, postawę J. Z. wskazującą na chęć współpracy z organami wymiaru sprawiedliwości oraz wyrażenie skruchy, co w ocenie sądu musiało wpłynąć łagodząco na wymiar kary. Wyrazem tego jest orzeczona wobec oskarżonego kara grzywny, jako najłagodniejsza kara przewidziana za czyn z art. 178a § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 października 2023 roku. Okolicznością obciążającą oskarżonego jest natomiast jego stan nietrzeźwości (wynoszący 0,98 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu).

Sąd decydując o rodzaju i wymiarze kary miał na względzie cel, jaki orzeczona kara ma odnieść w stosunku do oskarżonego. Podkreślić trzeba, że kara jest nie tylko ukaraniem sprawcy, ale spowodować powinna, iż sprawca, który dopuścił się przestępstwa, w przyszłości więcej takiego czynu nie popełni i na stałe zmieni swoje zachowanie. W ocenie sądu orzeczona wobec J. Z. kara grzywny spełni swoje cele wychowawcze i zapobiegawcze. Określając wymiar grzywny, jak również wysokość jednej stawki dziennej, sąd uwzględnił sytuację rodzinną i finansową oskarżonego. Sąd miał także na względzie stopień winy oskarżonego, jak również stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu. W tych okolicznościach w przekonaniu sądu kara grzywny będzie dla oskarżonego dotkliwa i pozwoli mu w dużej mierze odczuć naganność zachowania. Taka kara zdaniem sądu będzie miała również wpływ na jego zachowanie w przyszłości, a przede wszystkim zapobiegnie ponownej jeździe samochodem w stanie nietrzeźwości.

J. Z.

2

2

Sąd zobligowany dyspozycją art. 42 § 2 k.k., orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Powyższy środek karny sąd orzekł w wymiarze 3 lat, uznając, że będzie to okres wystarczający w stosunku do J. Z. i zarazem odpowiedni do stopnia winy i okoliczności popełnionego przez niego czynu. Na marginesie wskazać należy, iż 3 lata zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych to okres minimalny przewidziany w art. 42 § 2 k.k.

J. Z.

3

3

Sąd będąc zobligowanym na podstawie art. 43a § 2 k.k. orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, a zatem w dolnej granicy przewidzianej ustawą Kodeks karny. W ocenie sądu wysokość świadczenia pieniężnego w pełni odpowiada stopniowi zawinienia oskarżonego. Wskazać należy jeszcze raz, iż jest to najmniejszy wymiar świadczenia przewidziany w art. 43a § 2 k.k. w razie skazania za przestępstwo określone w art. 178a § 1 k.k.

9.  Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

J. Z.

4

4

na podstawie art. 63 § 1 i 5 k.k. na poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary grzywny sąd zaliczył mu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 28 maja 2021 roku godz. 15:10 do dnia 29 maja 2021 roku godz. 11:20 i ustalił, że kara grzywny została wykonana w wymiarze 2 (dwóch) stawek dziennych

J. Z.

5

5

na podstawie art. 63 § 4 k.k. na poczet orzeczonego wobec oskarżonego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych sąd zaliczył mu okres zatrzymania prawa jazdy w sprawie od dnia 28 maja 2021 roku do dnia 28 maja 2024 roku i ustalił, że w/w środek karny został wykonany w całości,

10.  inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

Zaznaczyć w tym miejscu należy, że orzekając w niniejszej sprawie, sąd zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 4 § 1 kk zastosował przepisy Kodeksu karnego obowiązujące w czasie popełnienia przez oskarżonego przedmiotowego przestępstwa, a nie w czasie orzekania. Przepisy obowiązujące w czasie popełnienia przypisanego oskarżonemu przestępstwa były bowiem względniejsze dla oskarżonego, a to z uwagi na art. 178a § 1 k.k., który przewidywał za ten czyn karę grzywny, ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do 2 lat. Nadto w obecnym brzmieniu art. 178a zawiera § 5, który stanowi, iż sąd orzeka przepadek, o którym mowa w art. 44b, w razie popełnienia przestępstwa określonego w § 1 lub 4, chyba że zawartość alkoholu w organizmie sprawcy przestępstwa określonego w § 1 była niższa niż 1,5 promila we krwi lub 0,75 mg/dm3 w wydychanym powietrzu albo nie prowadziła do takiego stężenia. Sąd może odstąpić od orzeczenia przepadku, jeżeli zachodzi wyjątkowy wypadek, uzasadniony szczególnymi okolicznościami.

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6

Na podstawie art. 627 kpk Sąd zasądził od J. Z. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 600 złotych w tym opłatę sądową w kwocie 500 złotych. Wysokość opłaty została ustalona zgodnie z przepisami ustawy o opłatach w sprawach karnych.

11.  Podpis