Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 6 lipca 2016 r.

Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracy
i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodniczący: SSO Zbigniew Szczuka

Protokolant: Klaudia Kasztelewicz

po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2016 r. w Warszawie

sprawy A. T.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w W.

o podleganie ubezpieczeniom społecznym

z udziałem (...) Sp. z o.o. Sp.K. w W.

na skutek odwołania A. T.

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w W.

z dnia 14 maja 2015 r. znak: (...)

oddala odwołanie

Sygn. akta VII U 1067/15

Transkrypcja uzasadnienia wyroku z dnia 6 lipca 2016 r.

Wygłoszone uzasadnienie wyroku.

Odwołująca A. T. złożyła odwołanie od decyzji organu rentowego z dnia 14 maja 2015 roku. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wnosił o oddalenie odwołania. W ramach poczynionych starań Sąd stwierdził, że odwołująca została zgłoszona do ubezpieczenia społecznego w okresie od dnia 1 marca 2014 roku do 31 grudnia 2014 roku z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę u płatnika (...) od dnia 1 marca 2014 roku odwołująca stała się niezdolna do pracy, a od dnia 4 września 2014 roku wystąpiła z wnioskiem o wypłatę zasiłku macierzyńskiego. Z uwagi na powyższe Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział w W. wszczął postępowanie z udziałem płatnika i ubezpieczonej mające na celu wyjaśnienie, czy praca była faktycznie świadczona przez odwołującą, czy umowa nie została zawarta jedynie dla pozoru. Ustalono, iż odwołująca zatrudniona przez płatnika (...) na podstawie umowy o pracę od 1 marca 2014 roku do 31 grudnia 2014 roku na stanowisku dermokonsultantki w pełnym wymiarze czasu pracy świadcząca na terenie województwa (...). Za odwołującą zadeklarowano następujące podstawy wymiaru składek: za miesiące marzec, kwiecień, maj, czerwiec i wrzesień 2014 roku zerowa ta składka, za październik 2014 roku 5.874,24 złotych, za listopad, grudzień 3.089, 24 złotych. Wskazany płatnik jest agencją pracy tymczasowej, która od 1 marca 2014 roku od poprzedniej agencji przejęła pracowników obsługujących projekt (...) dla L. Umowa o pracę została zawarcia w trakcie, zawarta w trakcie trwania tej zdolności do pracy pani A. T., a zatem odwołująca w ogóle nie podjęła pracy u płatnika składek. Dokument zgłaszający odwołująca do ubezpieczeń został złożony już w trakcie trwania niezdolności do pracy, to jest 6 marca 2014 roku. Również w dniu 6 marca 2014 roku w trakcie trwania czynnej niezdolności do pracy wystawiano zaświadczenie lekarskie zawierające brak przeciwskazań do wykonywania pracy na danym stanowisku, sprawy odwołująca nie odbyła szkolenia. Tyle, jeżeli chodzi o kwestię ustaleń poczynionych przez organa rentowe, Sąd zapoznał się z całym zebranym materiałem dowodowym, zeznaniami świadków przesłuchanych w sprawie, oraz samej odwołującej i przedstawiciela zainteresowanego, a także odniósł do opinii biegłego ginekologa, który w przedmiotowej sprawie się wypowiedział na okoliczność możliwości podjęcia zatrudnienia. Otóż, w ocenie Sądu to odwołanie jest niezasadne. Organ rentowy miał rację w przedmiotowej sprawie, dlaczego? Dlatego, że sprawa nie powinna w ogóle dotyczyć (...), z prostej przyczyny, nie doszło w żadnej mierze do przejęcia przez poprzednią firmę, która była firmą zatrudniającą (...), bo w żadnym zakresie nie ma takiego dokumentu, z którego by wynikało aby (...) zawarł porozumienie z (...) i na tej podstawie dokonano przejścia przeniesienia pracowników na podstawie wspomnianego artykułu 23 prim, bo o tym była mowa i w tym zakresie tutaj przedstawiano argumenty, że to była jakby tożsama forma z tym przeniesieniem, przejściem pracowników od dotychczasowego pracodawcy, czyli (...) do nowego (...). Ale tak nie było, dlaczego? Dlatego, że przyjęto zupełnie inną konstrukcję prawną. Pani za porozumieniem stron, co wynika z załącznika dołączonego do to rozwiązała umowę o pracę z (...) z dniem 28 lutego 2014 roku, a potem nawiązała stosunek pracy z (...), to nie jest przejęcie. Gdyby było porozumienie między (...) a (...) wtedy Sąd by był gotów przyjąć taką konstrukcję, dwie firmy się porozumiały, jedna przekazuje pracowników drugiej, druga na to wyraża zgodę. A tu taka sytuacja nie nastąpiła. Pracownicy rozwiązywali z dotychczasowym pracodawcą stosunek pracy i nawiązywali z drugim. Tylko w pani przypadku pani nie była zdolna do podjęcia zatrudnienia, dlatego, że pani była permanetnie na zwolnieniu, a zatem (...) nie miała możliwości zatrudnić panią, a wszelkie świadczenie, które pani powinna uzyskać, powinna pani uzyskać od (...), (...) mówiąc krótko wykpił się od obowiązku, który ciążył na nim wobec pani, mianowicie miał obowiązek zatrudniać panią w sytuacji, kiedy pani była w ciąży, do daty porodu. A w ten sposób wprowadzono panią, jako pracownika w swoisty błąd, bo nie wiem w jakich okolicznościach nakłoniono panią na rozwiązanie za porozumieniem stron, obiecując możliwość podjęcia zatrudnienia w (...), ale (...) nie mogło zatrudnić osoby, która nie miała zdolności do podjęcia zatrudnienia, bo była na zwolnieniu lekarskim. Tu pani jeszcze też przytoczę stosowne orzecznictwo Sądu Najwyższego, nawet gdybyśmy przyjęli formułę, że było przejęcie, to i tak w pani przypadku ten system by nie zadziałał. Sąd Najwyższy stwierdza mechanizm zmiany pracodawcy wynikający z tego artykułu 23 prim Kodeksu pracy nie może znaleźć zastosowania w przypadku rozwiązania stosunku pracy za porozumieniem stron przed datą przejścia zakładu pracy na nowego pracodawcę. A skoro pani rozwiązała za porozumieniem stron stosunek pracy 28 lutego, to już nie można było mówić, gdyby na tym było przejście od 1 marca o tym, że pani wchodziłaby do tego zespołu pracowniczego. Wtedy, nawet gdyby pani była na zwolnieniu lekarskim, to mogłaby być pani przeniesiona, tak zresztą jest w przypadku nawet pracownic kobiet, które są zatrudnione u dotychczasowego pracodawcy i są na urlopie wychowawczym i są przenoszone do innego pracodawcy, ale są pracownikami. W pani wypadku stosunek pracy ustał, (...) 28 lutego i dwudziestego... i 1 marca pani podjęła zatrudnienie, ale na zasadzie w zupełności łamiącej prawo. Do... 2. strona (...) nie miała możliwości pani zatrudnić w sytuacji, kiedy pani była na zwolnieniu lekarskim i krótko mówiąc ten stan rzeczy wykluczył przyjęcie jako wiarygodnej [? 00:08:53.650] w całej konstrukcji zatrudnienia, stąd też reakcja ZUS-u, który postawił zarzut, że to umowy dla pozoru. Pracownik, który nie miał możliwości podjęcia zatrudnienia, bo był na zwolnieniu został zatrudniony, no i nie było między dwoma firmami żadnego porozumienia o przejęciu pracowników, żadnej takiej dokumentacji w tym zakresie nie ma, a pełnomocnik pani podniósł, że należy na... sprawę spojrzeć tak, jakby takie porozumienie było. W całej dokumentacji nie znajdujemy tutaj żadnego porozumienia, a mało tego, nawet [ gdyby było porozumienie no, to po co miałaby pani zawierać umowę o rozwiązaniu stosunku pracy z (...), to by było zbędne (...) by panią przekazał do (...), bez rozwiązywania za porozumieniem stron stosunku pracy. Niewątpliwie (...) miał w tym żywotny interes, skoro nie było porozumienia z (...), to podjął działania, które stworzyły dla niego dogodną sytuację, wyzbył się pracownika, któremu winien płacić wszelkie świadczenia do dnia porodu. Tak, jak to wynika z przepisów Kodeksu pracy w sytuacji kobiet, które z racji zatrudnienia na podstawie umowy na czas określony mają prawo z mocy samego zapisu Kodeksu pracy do przedłużenia trwania stosunku pracy, w tym wypadku gdy był to (...) do dnia porodu tak, tak, jak to już powiedziałem. Ale ten stan faktyczny nie daje możliwości wzruszenia oceny Sądu Okręgowego decyzji organu rentowego, który zareagował w sposób prawidłowy. I w tym stanie rzeczy nie... proszę się skontaktować ze swoim pełnomocnikiem i rozważyć kwestię podjęcia działań prawnych w stosunku do (...), który miał określone obowiązki w stosunku do pani, a uchylił się od tych obowiązków, tworząc dla pani trudną sytuację z punktu widzenia prawnego. Z tych też względów Sąd Okręgowy na mocy artykułu 477(14) paragraf 1. Kodeksu postępowania cywilnego orzekł jak w sentencji, nie znajdując podstaw do uwzględnienia odwołania.