Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 15 grudnia 2017 r.

Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracy
i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodniczący: SSO Zbigniew Szczuka

Protokolant: Małgorzata Nakielska

po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2017 r. w Warszawie

sprawy A. P.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych(...) Oddział w W.

o podleganie ubezpieczeniom społecznym

z udziałem (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W.

na skutek odwołania A. P.

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W.

z dnia 9 listopada 2016 r. znak: (...)

oddala odwołanie

Sygn. akt VII U 87/17

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 9 listopada 2016r. nr (...)-1 Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. , działając na podstawie art. 83 ust. 1 pkt. 1 , art. 6 ust. 1 pkt 1, art. 12 ust. 1, art. 13 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 121, z późn. zm.) stwierdził, że A. P. jako pracownik u płatnika składek (...) Sp. z o.o. nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym: emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu od dnia 1 czerwca 2016r. ( decyzja z dnia 9 listopada 2016r. nr (...) akta rentowe).

W dniu 22 grudnia 2016r. odwołanie od powyższej decyzji złożyła A. P. zarzucając:

1.  błąd w ustaleniach faktycznych, który miał wpływ na wynik postępowania, polegający na nieprawidłowym przyjęciu przez Organ, że Odwołująca nie świadczyła pracy na podstawie stosunku pracy, podczas gdy z materiału dowodowego zebranego w sprawie wynika odmiennie;

2.  błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznanie przez Organ, że dokonana przez Odwołującą czynność nawiązania stosunku pracy nosi znamiona pozorności podczas gdy strony Odwołującą świadczyła pracę zgodnie z treścią zawartej umowy o pracę;

3.  Błąd w ustaleniach faktycznych polegający na błędnym przyjęciu przez Organ, że nie doszło do nawiązania stosunku pracy albowiem z uwagi na treść art. 210 k.s.h. zawarta z Odwołującą umowa była nieważna, podczas gdy przy ustalaniu nawiązania stosunku pracy, okoliczności ewentualnej wadliwości zawarcia pisemnej umowy o pracę nie mają znaczenia;

4.  Naruszenie art. 13 § 1 ust. 1 lit. a) ustawy systemie ubezpieczeń społecznych oraz art. 66 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych poprzez błędne uznanie, że Odwołująca nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowemu, chorobowemu, wypadkowemu od dnia 1 czerwca 2016r.

W uzasadnieniu swojego stanowiska ubezpieczona wskazała, że nie zgadza się z twierdzeniami organu rentowego jakoby nie wykonywała pracy na rzecz swojego pracodawcy w miejscu i czasie przez niego wskazanym.

Z uwagi na powyższe okoliczności ubezpieczona wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez stwierdzenie, iż odwołująca podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu emerytalnemu, rentowemu, chorobowemu i wypadkowemu od dnia 1 czerwca 2016r. oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych ( odwołanie, k.2-151 a.s.).

Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. wniósł o oddalenie odwołania na podstawie art. 477 ¹⁴ § 1 k.p.c.

Organ rentowy podkreślił, że dołączone do odwołania umowy o praktykę absolwencką i staż zawarte były na krótki okres i były nieodpłatne. Tym samym potwierdziło to stanowisko organu rentowego, że A. P. była pierwszym i jedynym pracownikiem spółki zgłoszonym do ubezpieczeń społecznych. Ponadto na miejsce nieobecnej odwołującej nie zatrudniono nowej osoby. Organ rentowy wskazał, że w okresie od 06/2016r. zatrudnienie odwołującej nie stanowiło jedynego tytułu do ubezpieczeń społecznych gdyż w/w jednocześnie prowadziła do l lipca 2016r. działalność gospodarczą. Istotną kwestią jest również brak elementu podporządkowania jako jednej z cech stosunku pracy, ponieważ A. P. jest wspólnikiem spółki posiadającym 50% udziałów będącym równocześnie członkiem zarządu. Zakład Ubezpieczeń Społecznych przytoczył także treść wyroku z dnia 18 października 2005 r. II UK 43/05 OSNP 2006/15-16/251, (OSP 2007/6/74) w którym Sąd Najwyższy orzekł, iż cel zawarcia umowy o pracę w postaci osiągnięcia świadczeń zabezpieczenia społecznego nie jest sprzeczny z ustawą, ale nie może oznaczać akceptacji dla nagannych i nieobojętnych społecznie zachowań oraz korzystania ze świadczeń z ubezpieczeń społecznych, przy zawarciu umowy o pracę na krótki okres przed zajściem zdarzenia rodzącego uprawnienie do świadczenia i ustaleniu wysokiego wynagrodzenia w celu uzyskania świadczeń obliczonych od tej podstawy. Taka umowa o pracę jest nieważna jako sprzeczna z zasadami współżycia społecznego ( odpowiedź na odwołanie, k.153-154 a.s.).

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:

A. P., urodzona w dniu (...), w dniu 22 stycznia 2008r. uzyskała tytuł magistra inżyniera na kierunku architektura krajobrazu. Zdała także egzamin potwierdzający kwalifikacje w zawodzie technika organizacji reklamy, a także ukończyła podyplomowe studia w zarządzaniu marka ( k.124-126 a.s.). W okresie od dnia 1 maja 2008r. do dnia 2 października 2010r. zatrudniona była w (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. na stanowisku Sales Manager, natomiast w okresie od dnia 1 grudnia 2010r. do dnia 12 listopada 2011r. pracowała w (...) z siedzibą w R. na stanowisku specjalisty ds. sprzedaży ( k.122-123 a.s.).

W okresie od dnia 1 lipca 2012r. do dnia 1 lipca 2016r. A. P. dokonała zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych jako osoba prowadząca pozarolnicza działalność gospodarczą pod nazwą (...) w zakresie działalności agencji reklamowych (od dnia 1 lipca 2016r. działalność jest zawieszona).

W okresie od dnia 8 lutego 2016r. do dnia 30 czerwca 20156r. wieloletnia znajoma odwołującej - M. S. świadczyła pracę jako zleceniobiorca na rzecz ww. podmiotu. Z uwagi na rozwój projektu, którym firma się zajmowała, odwołująca wraz z M. S., posiadającą wiedzę handlową i kontakty zagraniczne podjęły decyzję o zawiązaniu spółki.

(...) Sp. z o.o. jest zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym pod nr (...) od dnia 30 czerwca 2016r. Wspólnikami spółki są M. S. oraz A. P. posiadające po 50% udziałów w spółce. Wspólniczki są jednocześnie członkami zarządu. Wysokość kapitału zakładowego firmy wynosi 5 000,00zł. Przeważającą działalnością podmiotu stanowi działalność agentów zajmujących się sprzedażą wyrobów tekstylnych, odzieży, wyrobów futrzarskich, obuwia i artykułów skórzanych. Za okres od dnia 30 czerwca 2016r. do dnia 30 września 2016r. spółka osiągnęła dochód w wysokości 5 594,15 zł. W dniu 26 maja 2016r. Spółka zawarła z (...) Sp. z o.o. umowę na mocy której zleceniodawca powierzył zleceniobiorcy prowadzenie dokumentacji finansowo-księgowej. Ponadto spółka prowadziła działania consultingowe, za które otrzymywała 15 000,00zł netto miesięcznie.

(...) Sp. z o.o. figuruje w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych jako płatnik składek od dnia 1 czerwca 2016r. W tym samym dniu płatnik składek dokonał zgłoszenia do ubezpieczeń społecznych A. P. z tytułu zawartej umowy o pracę. Przedmiotowa umowa o pracę została zawarta pomiędzy (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W., reprezentowaną przez - członka zarządu M. S. a A. P.. Ubezpieczona została zatrudniona na stanowisku managera z wynagrodzeniem w wysokości 7 080,65zł brutto. Umowa została zawarta na czas nieokreślony. W dniu 27 maja 2016r. odwołująca otrzymała zaświadczenie o braku przeciwwskazań do podjęcia pracy na stanowisku Mengera. Natomiast w dniu 4 czerwca 2016r. przeszła szkolenie okresowe w dziedzinie BHP. W dniu 24 maja 2016r. ubezpieczonej został przedstawiony załącznik nr 1 do protokołu z posiedzenia zarządu spółki (...) (zakres obowiązków).Odwołująca w chwili podpisywania przedmiotowej umowy o pracę była w 6 miesiącu ciąży, o czym pracodawca miał świadomość.

A. P. będąc zatrudniona na stanowisku menagera zajmowała się kreacją marek polskich od strony przygotowania do prezentacji za granicą, sporządzaniem i analizą raportów dla klienta-polskich marek odzieżowych, weryfikacją planów sprzedaży i rozwoju polskich marek odzieżowych, tworzeniem strategii sprzedaży, monitorowaniem działań konkurencji, pozyskiwaniem nowych rynków zbytu, nadzorem, kontrolom i doskonaleniem ogółu pracy związanej z zajmowanym stanowiskiem. Ponadto odwołująca wydawała polecenia zatrudnionej w obecnym czasie K. N. oraz innym osobom odbywającym staż lub praktyki absolwenckie w spółce. A. P. swoje obowiązki wykonywała w siedzibie firmy przy ul. (...) w W. w godzinach od 9 do 17 lub w domu. Podpisywała listę obecności. Przełożoną ubezpieczonej była M. S., która jako osoba z większym doświadczeniem zarządzała spółką w szerszym zakresie i odpowiadała za kontakty z kontrahentami zagranicznymi, wyszukiwanie nowych marek zagranicznych do współpracy, dokonywała finalnych ustaleń w zakresie warunków handlowych. M. S. wydawała również odwołującej polecenia służbowe oraz weryfikowała wykonywaną przez nią pracę.

W dniu 4 września 2016r. A. P. złożyła w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych wniosek o wypłatę zasiłku macierzyńskiego. Jej dotychczasowe obowiązki przejęli nowo zatrudnieni pracownicy, którzy podlegali częstej rotacji ( przesłuchanie świadka K. N., P. M. oraz M. P., k.298-300 a.s., przesłuchanie M. S., k.299 i 314-3115 a.s., przesłuchanie A. P., k.313-314 a.s., dowód z dokumentów dołączonych do odwołania, k.2-151 a.s., dowód z akt organu rentowego).

Zakład Ubezpieczeń Społecznych, jako organ uprawniony do kontroli i weryfikacji podstawy wymiaru składek i prawidłowości zgłoszenia do systemu ubezpieczeń społecznych, wszczął postępowanie wyjaśniające w sprawie ustalenia obowiązku podlegania przez A. P. ubezpieczeniom społecznym z tytułu zatrudnienia u płatnika składek (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W.. W oparciu o wyniki przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego oraz w świetle zgromadzonych dowodów, organ rentowy uznał, że umowa o pracę, na podstawie której odwołująca została zgłoszona do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych przez ww. płatnika składek została zawarta w celu uzyskania świadczeń. Ponadto organ rentowy wskazał, że pomiędzy A. P. a ww. firma nie został zawiązany stosunek pracy, wobec braku konstruktywnego elementu tego stosunku, jakim jest pracownicze podporzadkowanie oraz wobec naruszenia zasady rozdziału statusu właścicielskiego i pracowniczego osoby zatrudnionej w takim charakterze ( decyzja z dnia 9 listopada 2016r. nr (...) a.r.).

Od niekorzystnej decyzji organu rentowego A. P. złożyła odwołanie do tut. Sądu, inicjując tym samym niniejsze postępowanie ( odwołanie 2-151 a.s.).

W toku postepowania Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego z zakresu ginekologii i położnictwa, celem ustalenia, czy odwołująca była zdolna do pracy począwszy od dnia 1 czerwca 2016r. (postanowienie z dnia 9 maja 2017r. k.225a.s.).

W opinii z dnia 5 czerwca 2017r. biegły sądowy z zakresu ginekologii i położnictwa S. B. stwierdził, że A. P. była zdolna do pracy począwszy od dnia 1 czerwca 2016r., co jest zgodne zarówno z orzeczeniem lekarza L. H. i opisem wizyty i stanem ciąży stwierdzonym przez lekarza ginekologa R. P. w dniu 31 maja 2016r. ( opinia, k.237-238 a.s.).

Sąd Okręgowy ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania, obejmującego dowody z dokumentów prywatnych przedłożonych przez strony postępowania, dokumentów załączonych do akt organu rentowego, zeznań świadków K. N., P. M., M. P. oraz zeznań stron – odwołującej i zainteresowanej.

Sąd dał wiarę załączonym do akt sprawy dokumentom w zakresie wskazanym
w ustaleniach stanu faktycznego. Dokumenty były wiarygodne, nie były kwestionowane przez strony, a zatem nie było podstaw do ich nieuwzględnienia.

Oceniając materiał dowodowy Sąd Okręgowy nie dał wiary zeznaniom ubezpieczonej (k.313-314 a.s) i zgłoszonego przez nią świadka w osobie męża M. P. ( k.299-300 a.s.), a także zeznaniom zainteresowanej M. S. ( k.299 i 314-3115 a.s.) co do świadczenia pracy przez ubezpieczoną na rzecz płatnika. Złożyły je bowiem osoby pozostające w bliskich relacjach z ubezpieczoną, a zeznania te nie znajdują potwierdzenia w żadnych innych dowodach. M. S. jako znajoma ubezpieczonej, dzięki znajomości z nią została wspólnikiem zainteresowanej spółki. W ocenie Sądu meriti, nie ulega również wątpliwości, że łączą ją z A. P. relacje koleżeńskie, a zatem może być ona osobą zainteresowaną rozstrzygnięciem sporu na korzyść ubezpieczonej.

Sąd dał wiarę zeznaniom świadka P. M. oraz K. N. jako wiarygodne w całości, rzeczowe, spontaniczne oraz szczere w zakresie w którym wskazywały na strukturę spółki oraz obecność w pracy ubezpieczonej w spornym okresie.

Opinia sporządzona przez lekarza specjalistę z zakresu ginekologii i położnictwa S. B. , Sąd Okręgowy w całości podziela, albowiem jest ona jasna, przekonująca, a wnioski z niej płynące – w kwestii dotyczącej tego, czy odwołująca z chwilą podpisania przedmiotowej umowy była zdolna do podjęcia pracy zarobkowej na wskazanym stanowisku nie nasuwają żadnych wątpliwości, dodatkowo opinia ta nie została zakwestionowana przez żadną ze stron postępowania. W ich podsumowaniu biegły wyraźnie stwierdził, że w dniu podpisania umowy o pracę, odwołująca była zdolna do podjęcia aktywności zawodowej. Analizując jednak całość zebranego w sprawie materiału dowodowego, Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołania ubezpieczonej.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Odwołanie A. P. od decyzji organu rentowego z dnia 9 listopada 2016r. nr (...) jest niezasadne i jako takie nie zasługuje na uwzględnienie.

W niniejszej sprawie kwestią sporną było czy miedzy spółką (...) Sp. z o. o. z siedzibą w W. a A. P. został nawiązany stosunek pracy, gdyż relacje wiążące odwołującą z w/w spółką nie mają cech immanentnych dla tego stosunku.

Na wstępie należy wskazać , iż zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 8 ust. 1 oraz art. 11 ust. 1, art. 12 ust. 1 i art. 13 pkt 1 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1778), obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym podlegają osoby będące pracownikami, od dnia nawiązania stosunku pracy do dnia ustania tego stosunku. Tytułem ubezpieczeń społecznych tych osób jest, zatem, jak wyraźnie wskazał ustawodawca, stosunek pracy.

Zgodnie z art. 2 k.p. pracownikiem jest każda osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę. Zgodnie natomiast z art. 22 § 1 KP przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca - do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem. Z mocy § 1 ¹ tego przepisu zatrudnienie w warunkach określonych w § 1 jest zatrudnieniem na podstawie stosunku pracy, bez względu na nazwę zawartej przez strony umowy. Zaistnieć muszą, zatem cechy kreujące stosunek pracy i wyróżniające go od innych stosunków prawnych. Na pewno taką cechą odróżniającą, będącą elementem niezbędnym stosunku pracy, jest pracownicze podporządkowanie pracownika pracodawcy, co może budzić wątpliwości w przypadku osoby zarządzającej zakładem pracy w imieniu pracodawcy. W celu stwierdzenia, że występuje ona w treści stosunku prawnego, z reguły wskazuje się na takie elementy, jak: określony czas pracy i miejsce wykonywania czynności, podpisywanie listy obecności, podporządkowanie pracownika regulaminowi pracy oraz poleceniom kierownictwa, co do miejsca, czasu i sposobu wykonywania pracy oraz obowiązek przestrzegania norm pracy, obowiązek wykonywania poleceń przełożonych, wykonywanie pracy zmianowej i stała dyspozycyjność, dokładne określenie miejsca i czasu realizacji powierzonego zadania oraz ich wykonywanie pod nadzorem kierownika. Z kolei osoba zarządzająca zakładem pracy w imieniu pracodawcy może być zatrudniona na podstawie stosunku pracy, w którym wykonywanie pracy podporządkowanej ma cechy specyficzne, odmienne od „zwykłego” stosunku pracy. Pojawia się nowe podporządkowanie autonomiczne, polegające na wyznaczeniu pracownikowi przez pracodawcę zadań bez ingerowania w sposób ich wykonania. W tymże systemie podporządkowania pracodawca określa godziny czasu pracy i wyznacza zadania, natomiast sposób realizacji tych zadań pozostawiony jest pracownikowi (zob. wyroki SN: z 7.9.1999 r., I PKN 277/99). Przy takim ujęciu podporządkowania pracowniczego osoby zarządzającej zakładem pracy nie można jednak tracić z pola widzenia tego, że może ono istnieć jedynie w przypadku rozdzielenia osoby pracodawcy i pracownika. Inaczej rzecz ujmując, podporządkowanie pracownicze nie występuje wtedy, kiedy jedna i ta sama osoba wyznacza zadania pracownicze, a następnie sama je wykonuje (por. wyrok SN z dnia 12.05.2011r., sygn. II UK 20/11).

Wymaga podkreślenia, że w wyniku powołania pomiędzy członkiem zarządu a spółką kapitałową powstaje zawsze stosunek prawny o charakterze organizacyjnym, który jest wystarczający do pełnienia przez niego funkcji. Członek zarządu może, ale nie musi zawierać dodatkowej umowy dotyczącej wykonywania przez niego uprawnień i obowiązków, w tym umowy o pracę, czy umowy zlecenia lub kontraktu menedżerskiego. Jeżeli jednak dochodzi do takiej więzi to winna ona odpowiadać rygorom wynikającym z kodeksu pracy i każdorazowo w ramach dokonywania kwalifikacji pojęcia „pracownik” należy oprzeć się na obiektywnych kryteriach i dokonać całościowej oceny wszystkich okoliczności rozpatrywanej sprawy, w szczególności w zakresie nawiązania, trwania i rozwiązania stosunku pracy. ( wyr SA w R. z dnia 18 maja 2016 r. sygn. akt III AUa 44/16) Szczególna – należy dodać - sytuacja dotyczy członka zarządu, który dysponuje udziałem kapitałowym, a w szczególności, gdy ten udział – tak jak w niniejszej sprawie (50 %) – jest znaczny. Każdorazowo należy badać, w jakiej mierze członek zarządu mający jednocześnie w niej znaczny udział kapitałowy może wpływać na wolę organu tej spółki. W takim wypadku należy ustalić, kto i jaki organ był właściwy do udzielania mu poleceń i kontrolowania ich wykonywania. W razie gdyby okazało się, że możliwość wywierania wpływu przez takiego członka zarządu na organ nie była nieistotna, należy stwierdzić brak stosunku pracy ( tak między innymi Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku H. E. i in., C-47/14, pkt 47).

Przedkładając powyższe w realia niniejszej sprawy, Sąd uznał decyzję organu rentowego za uzasadnioną, ponieważ A. P. nie podlegała ubezpieczeniom społecznym, jako pracownik. Na podstawie wszechstronnej analizy materiału dowodowego, Sąd uznał bowiem, że jej zatrudnienie nie nosiło cech stosunku pracy, gdyż brak było w nim przede wszystkim elementu podporządkowania pracodawcy. Cechą konstytutywną stosunku pracy jest wykonywanie jej pod kierownictwem pracodawcy i w warunkach podporządkowania (por. wyrok SN z dnia 25 listopada 2005 r., sygn. I UK 68/05). Intensywność tej cechy stosunku pracy w sposób oczywisty będzie różna w zależności od pełnionej funkcji czy zajmowanego stanowiska, jednakże nie może ona zaniknąć w stosunku prawnym opartym na podstawie umowy o pracę. W przypadku osób zatrudnionych na stanowiskach kierowniczych i zarządczych pracodawca ma prawo oczekiwać ich aktywności w zakresie sposobu pełnienia pracy oraz poddać ocenie pracę wykonywaną przez osoby zarządzające, co nie może jednakże wyłączyć całkowicie podporządkowania pracodawcy. W ocenie Sądu Okręgowego w okolicznościach niniejszej sprawy nie mięliśmy do czynienia z podporządkowaniem pracowniczym, nawet tzw. „autonomicznym”, które jest charakterystyczne dla stanowisk kierowniczych.

Podkreślić należy, że nadzór nad pracą A. P. nie mógł być dokonywany ze strony zarządu spółki, jest ona, bowiem jednym z dwojga wspólników i posiada 50 udziałów w spółce, a drugi ze wspólników - M. S. posiada również 50 udziałów – co wyklucza efektywną kontrolę i kierownictwo w ramach podporządkowania pracowniczego. W spółce nie było innej osoby kompetentnej do wydawania jej poleceń służbowych. Jej decyzje były wiążące dla pozostałych pracowników. Wraz z drugim wspólnikiem oraz członkiem zarządu – M. S., odwołująca uzgadniała zadania do wykonania oraz określała cele do zrealizowania. Faktycznie nie było też osoby przed którą A. P. mogłaby odpowiadać za niewypełnianie obowiązków pracowniczych. Z relacji A. P. i zainteresowanej wynika wprawdzie, że zainteresowana miała odpowiadać przed zarządem, jednakże taka odpowiedzialność w realiach niniejszej sprawy (wobec składu zarządu oraz zaangażowania, także kapitałowego, jego członków w funkcjonowanie Spółki) musi być uznana za iluzoryczną.

Wskazać również należy, że spółka nie wykazała rzeczywistej potrzeby zatrudnienia ubezpieczonej. Gdyby stanowisko pracy stworzone dla ubezpieczonej było niezbędne, niezwłocznie po jej odejściu na urlop macierzyński, zainteresowana poszukałaby innej osoby do świadczenia pracy na rzecz Spółki. W sprawie nie zostały przedstawione żadne dokumenty potwierdzające fakt zatrudnienia nowego pracownika. Wobec tego, zdaniem Sądu meriti, trudno uznać zatrudnienie skarżącej za niezbędne skoro aktualnie jeden z członków zarządu jest w stanie wykonywać swoje obowiązki a ponadto zastępować jeszcze inna osobę. Trudno również uznać, aby ubezpieczona wykazała fakt świadczenia pracy na rzecz płatnika składek.

Zdaniem Sądu wątpliwym jest również fakt zatrudnienia ubezpieczonej od razu na czas nieokreślony, bez sprawdzenia jej umiejętności praktycznych – choćby w drodze umowy na okres próbny. Nadto Sąd ten podkreślił, że z doświadczenia życiowego wynika, iż pracodawca, zatrudniając nowego pracownika, nie tylko proponuje mu umowę na czas próbny, względnie określony, celem sprawdzenia jego umiejętności, ale również proponuje takiemu pracownikowi niższe wynagrodzenie. W ocenie Sądu orzekającego, brak było ekonomicznego uzasadnienia zatrudnienia A. P. w sytuacji, gdy wysokość kapitału zakładowego firmy wynosiła 5 000,00zł.

Sąd nadmienia, że przepisy prawa pracy nie zakazują zatrudnienia kobiet
w ciąży. Podkreślił jednak, że jak wynika z powyższych wywodów, nie była to też przyczyna, dla której Sąd odmówił uznania, iż pomiędzy skarżącą, a zainteresowaną powstał stosunek pracy. Sąd pierwszej instancji w tej mierze zbadał rzeczywistą wolę stron
w odniesieniu do istotnych elementów stosunku pracy i w wyniku oceny materiału dowodowego ustalił, że A. P. rzeczywiście nie świadczyła pracy, zgodnie ze spisaną umową o pracę. Analiza stanu faktycznego niniejszej sprawy prowadzi do wniosku, że w świetle zasad doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania, umowa o pracę zawarta została nie w celu faktycznej realizacji wynikającego z treści stosunku pracy, a jedynie dla uzyskania przez zainteresowaną świadczeń z ubezpieczenia społecznego, związanych z ciążą, macierzyństwem, a zatem w celu obejścia prawa. Tym samym nie zostały spełnione ustawowe przesłanki objęcia ubezpieczonej obowiązkowym ubezpieczeniem społecznym, wynikającym art. 6 ust. 1 pkt 1, art. 11 ust. 1 i 12 ust. 1 ustawy systemie ubezpieczeń społecznych.

Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd Okręgowy, na podstawie art. 477 ¹⁴ § 1 k.p.c. w związku z powołanymi wyżej przepisami, oddalił odwołanie ubezpieczonej.

ZARZĄDZENIE

(...)

(...)