Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych

Formularz UK 2

Sygnatura akt

VI Ka 1110/24

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

2

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1  Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 21 czerwca 2024 r. w sprawie o sygn. akt II K 1231/21

1.2  Podmiot wnoszący apelację

☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

0.11.3. Granice zaskarżenia

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☒ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☒

co do kary

☒

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

0.12.1. Ustalenie faktów

0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Wskazać oskarżonego.

Wskazać fakt.

Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

1.

W. K.

Niekaralność

Sytuacja majątkowa

Matka oskarżonego była posiadaczem rachunku bankowego, na który wpłynęły środki finansowe wypłacone przez gminę,

Bezskuteczność egzekucji prowadzonej przez pokrzywdzonego na podstawie istniejącego tytułu egzekucyjnego

Karta karna - k.317

Informacja e - (...) k.316

Pismo - k.335

Wydruk z bazy PESEL-SAD - k.343-344

Postanowienie wraz z kartą rozliczeniową - k.327-331

Nakaz zapłaty - k.340

0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Wskazać oskarżonego.

Wskazać fakt.

Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

0.12.2. Ocena dowodów

0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Wskazać fakt

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu.

Niekaralność

Sytuacja majątkowa

Matka oskarżonego jest posiadaczem rachunku bankowego, na który wpłynęły środki finansowe wypłacone przez gminę

Bezskuteczność egzekucji prowadzonej przez pokrzywdzonego na podstawie istniejącego już wcześniej tytułu egzekucyjnego

Karta karna

Informacja e - (...)

Pismo

Wydruk z bazy PESEL-SAD

Postanowienie wraz z kartą rozliczeniową

Nakaz zapłaty

Dokumenty sporządzone przez uprawnione podmioty, nie kwestionowane i nie budzące żadnych wątpliwości.

0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Wskazać fakt

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu.

.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

Prokurator zaskarżonemu wyrokowi zarzucił rażącą niewspółmierność wymierzonej oskarżonemu W. K. kary za przypisane mu przestępstwo w pkt. I aktu oskarżenia w wymiarze 1 roku i 4 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym, za przestępstwo opisane w pkt II aktu oskarżenia w wymiarze 8 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym oraz kary łącznej 1 roku i 8 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym, co w konsekwencji doprowadziło do wymierzenia rażąco niewspółmiernej kary łącznej, będącej wynikiem niedostatecznego uwzględnienia okoliczności obciążających, tj. stopnia winy sprawcy, wysokiego stopnia społecznej szkodliwości czynów oraz uprzedniej karalności, co powoduje, że kara ta nie spełnia wymogów w zakresie prewencji ogólnej oraz szczególnej.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny.

Zarzut był niezasadny.

Na wstępie przypomnieć należy, że rażąca niewspółmierność oznacza znaczną dysproporcję pomiędzy wymierzoną karą, środkiem karnym lub nawiązką a taką represją, która powinna być wymierzona, aby w odczuciu społecznym uznana została za sprawiedliwą. Nie każda więc nietrafność wymiaru środka represji karnej uzasadnia zmianę orzeczenia. Zarzut rażącej niewspółmierności jest zasadny wtedy, gdy kara, środek karny lub nawiązka wprawdzie mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, ale nie uwzględnia w sposób właściwy okoliczności dotyczących sądowego ich wymiaru (art. 53–56 kk). Zarzut ten może dotyczyć wyboru rodzaju kary, środka karnego, nawiązki lub innego środka albo ich wysokości, czy też niezastosowania np. instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary. Jak słusznie wskazał Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dnia 29 stycznia 2021 r. w sprawie o sygn. akt II AKa 143/20, rażąca niewspółmierność, zachodzi tylko wówczas, gdy na podstawie ujawnionych okoliczności, które powinny mieć zasadniczy wpływ na wymiar kary, można było przyjąć, iż zachodziłaby wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną przez sąd pierwszej instancji a karą, jaką należałoby wymierzyć w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowego zastosowania w sprawie dyrektyw wymiaru kary.

Sąd Okręgowy podziela również pogląd Sądu Apelacyjnego w Poznaniu zawarty w wyroku z dnia 3 marca 2021 r. w sprawie o sygn. akt II AKa 211/20. Wskazano w nim, że zarzut niewspółmierności kary, jako zarzut z kategorii ocen, można zasadnie podnosić, gdy kara jakkolwiek mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, nie uwzględnia w sposób właściwy zarówno okoliczności popełnienia przestępstwa, jak i osobowości sprawcy, innymi słowy - gdy w społecznym odczuciu jest karą niesprawiedliwą. Niewspółmierność więc zachodzi wówczas, gdy suma zastosowanych kar i innych środków, wymierzona za przypisane przestępstwa, nie odzwierciedla należycie stopnia szkodliwości społecznej czynu i nie uwzględnia w wystarczającej mierze celów kary. Trzeba pamiętać, że zgodnie z art. 438 pkt 4 kpk ta niewspółmierność kary musi być „rażąca”. Chodzi tu więc przy wykazaniu tego zarzutu nie o każdą różnicę co do wymiaru kary, ale o różnicę ocen tak zasadniczej natury, iż karę dotychczas wymierzoną nazwać można byłoby - również w potocznym znaczeniu tego słowa - rażąco niewspółmierną, to jest niewspółmierną w stopniu nie dającym się wręcz zaakceptować. Tym samym dopiero wykazanie rażącej niewspółmierności kary, a więc istnienia wyraźnej dysproporcji między karą wymierzoną przez sąd pierwszej instancji a karą, jaką należałoby wymierzyć w następstwie prawidłowego zastosowania w sprawie dyrektyw wymiaru kary, uzasadnia korektę zaskarżonego wyroku przez sąd odwoławczy.

Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, uwzględniając ostateczne rozstrzygnięcie, a więc uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu w punkcie 2 czynu z art. 270 § 1 kk i wyeliminowanie go z podstawy prawnej skazania za czyn zarzucany mu w punkcie 1, oskarżony dopuścił się jednego czynu z art. 286 § 1 kk. Podlega on karze pozbawienia wolności w wymiarze od 6 miesięcy do lat 8. Przy czym, stosując art. 37a § 1 kk, istnieje możliwość wymierzenia kary grzywny bądź ograniczenia wolności. Sąd Rejonowy skorzystał z tej możliwości i orzekł wobec oskarżonego karę 1 roku i 4 miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie. Wbrew twierdzeniom skarżącego nie była ona niewspółmierna, a tym bardziej rażąco niewspółmierna. Wprawdzie oskarżony spowodował szkodę w niemałej kwocie, to jest 69.270 złotych, a popełniony przez niego czyn charakteryzował się znacznym stopniem winy i społecznej szkodliwości, jednak miał miejsce w okresie od dnia 7 lutego 2018 r. do dnia 29 marca 2021 r., a więc blisko 5 lat temu. Ponadto aktualnie oskarżony jest osobą niekaralną, popełniając widniejące wcześniej w jego karcie karnej przestępstwa wiele lat temu. Z tych względów nie było żadnych podstaw do wymierzenia mu oczekiwanej przez skarżącego kary 8 miesięcy pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Z kolei skorzystanie z tej instytucji byłoby zdaniem Sądu Okręgowego mniej dolegliwe dla oskarżonego niż wymierzona mu kara 1 roku i 4 miesięcy ograniczenia wolności, polegająca na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie. Dłuższy będzie też okres zatarcia tego skazania. Powyższe spowodowało, że Sąd Okręgowy nie dopatrzył się podstaw do ingerencji w karę wymierzoną za ostatecznie przypisany mu czyn z art. 286 § 1 kk. Konieczność wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne uświadomi mu naganność takiego postępowania i spowoduje jego zmianę w przyszłości.

Wniosek

Prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej wymiaru kary poprzez wymierzenie oskarżonemu za czyn opisany w pkt I aktu oskarżenia - kary 8 miesięcy pozbawienia wolności, za czyn opisany w pkt II aktu oskarżenia - kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, i wymierzenie kary łącznej w wymiarze 10 miesięcy pozbawienia wolności, zasądzenie kosztów postępowania oraz utrzymanie w mocy wyroku w pozostałym zakresie.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny.

Z uwagi na niezasadność zarzutu na uwzględnienie nie zasługiwał także skorelowany z nim wniosek.

Lp.

Zarzut

Obrońca oskarżonego zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

- błąd w ustaleniach stanu faktycznego sprawy, który miał wpływ na jego treść, polegający na nieprawidłowym przyjęciu, że oskarżony jest w stanie wypełnić wyrok w zakresie pkt. III oraz że oskarżony pracuje i uzyskuje dochód w określonej w wyroku wysokości, pomijając dowód złożony do akt sprawy w sprawie statusu oskarżonego jako bezrobotnego.

- obrazę prawa procesowego, która miała wpływ na jego treść, tj. art. 7, 410 i 424 § 1 pkt 1 kpk poprzez nie przyjęcie za podstawę orzeczenia przepisu art. 46 § 2 i 3 kk.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny.

Zarzut był niezasadny.

Nie można zgodzić się ze skarżącym, że oskarżony nie mógłby wykonać obowiązku naprawienia szkody w części. Nawet jeśli jest bezrobotny i nie uzyskuje dochodów, to może przecież poprosić o pomoc rodzinę lub znajomych, ewentualnie zaciągnąć pożyczkę na spłatę tej należności. Tym bardziej, że kwota 40.000 złotych, choć wysoka, to realna do uiszczenia. Jeśli nie jednorazowo, to w ratach. W tym miejscu podkreślić należy, że jak ustalono środki finansowe wypłacone przez gminę trafiły na rachunek bankowy należący do matki oskarżonego, a więc to on był ich beneficjentem. Niestety, oskarżony nie rozliczył się z pokrzywdzonym, przeznaczając je na swoje potrzeby i popełniając oszustwo na jego szkodę. Sąd Rejonowy nie dopuścił się wskazanych przez skarżącego uchybień procesowych, jak również błędu w ustaleniach faktycznych. Niemniej, o czym mowa będzie niżej, uchylił rozstrzygnięcie w tym zakresie. Uczynił to jednak z innych powodów.

Wniosek

Obrońca oskarżonego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez:

1) uchylenie punktu III wyroku lub

2) o przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania w tym zakresie.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny.

Z uwagi na niezasadność zarzutów na uwzględnienie nie zasługiwały także skorelowane z nimi wnioski.

4.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

Wskazać wszystkie okoliczności, które sąd uwzględnił z urzędu, niezależnie od granic zaskarżenia
i podniesionych zarzutów (art. 439 k.p.k., art. 440 k.p.k.).

Oskarżony nie popełnił przypisanych mu czynów z art. 270 § 1 kk. Ponadto niemożliwe było orzeczenie obowiązku naprawienia szkody, a co za tym idzie powstanie kolejnego tytułu egzekucyjnego.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności.

Wprawdzie nie było to przedmiotem zarzutów, jednak wywołana przez strony kontrola instancyjna doprowadziła Sąd Okręgowy do wniosku, że oskarżony nie wyczerpał swoim zachowaniem znamion przestępstwa z art. 270 § 1 kk. Ponadto błędnie orzeczono wobec niego obowiązek naprawienia szkody.

Po pierwsze, nie ulega wątpliwości, że formalnie stroną umowy z gminą był nie oskarżony, ale S. G.. Niemniej, ze zgromadzonego materiału dowodowego zdaniem Sądu Okręgowego wynikało, że mężczyźni ustalili między sobą, że to oskarżony będzie ją faktycznie realizował wraz ze wszystkimi wynikającymi z tego faktu konsekwencjami, włącznie z uzyskaniem wynagrodzenia. W efekcie to oskarżony uczestniczył we wszystkich związanych z tym czynnościach, a na fakturze wskazano numer rachunku bankowego, którego posiadaczem była jego matka. Po drugie, wprawdzie oskarżony parafował dokumenty w postaci protokołów końcowego odbioru robót, posługując się pieczątką S. G., co w tych okolicznościach mogło odbywać się za jego wiedzą i zgodą, jednak nie sposób przyjąć, że się za niego podpisał. Tym bardziej, że z przedmiotowych paraf nie sposób nic wyczytać. Ponadto oskarżony nie miałby powodu, żeby podpisywać się za w/w, skoro występował już w jego imieniu i nikt tego nie kwestionował. Po trzecie, gmina uważała oskarżonego za przedstawiciela S. G. i akceptowała podejmowane przez niego działania, w tym podpisywanie w/w protokołów. Powyższe wprost wynikało z zeznań świadka B. O., która nie tylko opisała czynności wykonywane przez oskarżonego, ale również wskazała, że był on obecny także przy podpisywaniu umowy przez S. G. i został przedstawiony przez niego jako osoba, która w jego imieniu będzie zajmowała się zleceniem. Kwestia wzajemnych relacji obu mężczyzn i ewentualnego popełnienia przez nich czynu z art. 286 § 1 kk na szkodę gminy nie była przedmiotem niniejszego postępowania. Po czwarte, w treści zarzutu wskazano jedynie, że oskarżony „podrobił dokument poprzez złożenie nierzetelnej parafy w miejscu przeznaczonym dla przedstawiciela wykonawcy”. Powyższe było zupełnie niezrozumiałe, albowiem takie działanie nie wyczerpuje znamion czynu z art. 270 § 1 kk. Nie można bowiem podrobić dokumentu, nie podpisując się za kogoś innego. Co więcej, będąc traktowanym jako czyjś przedstawiciel. Po piąte, wprawdzie oskarżony został słusznie uznany za winnego popełnienia przestępstwa oszustwa na szkodę pokrzywdzonego, wprowadzając go w błąd co do pozostawania stroną umowy zawartej z gminą, jednak nie oznacza to automatycznie, że podrobił przedmiotowe dokumenty. Omawiane przestępstwo, w przeciwieństwie do czynu z art. 297 § 1 kk, nie posługuje się znamieniem „nierzetelny”. Jak słusznie stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 27 listopada 2000 r. w sprawie o sygn. akt III KKN 233/98, „art. 265 KK z 1969 r. (podobnie jak art. 270 § 1 kk) przewiduje dwie postaci fałszowania dokumentów - podrobienie i przerobienie. Dokument jest podrobiony wówczas, gdy nie pochodzi od tej osoby, w imieniu której został sporządzony, zaś przerobiony jest wówczas, gdy osoba nieupoważniona zmienia dokument autentyczny. Brak podstaw do przyjęcia, żeby w niniejszej sprawie taka sytuacja miała miejsce. Zwłaszcza, że zeznania świadka S. G. budziły uzasadnione wątpliwości, będąc nielogiczne i sprzeczne z pozostałym materiałem dowodowym, w tym zeznaniami świadka B. O..

Co zaś się tyczyło obowiązku naprawienia szkody, to ze zgromadzonego materiału dowodowego wynikało, że pokrzywdzony dochodził tej należności na drodze cywilnej i nie tylko uzyskał tytuł egzekucyjny w postaci nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 16 października 2018 r. w sprawie o sygn. akt XVI GNc 110006/18, wydanego przez referendarza sądowego w Sądzie Rejonowym dla miasta stołecznego Warszawy w Warszawie, ale również podjął próbę przymusowego ściągnięcia tej należności. Jak ustalono, zainicjowane przez niego postępowanie egzekucyjne nie doprowadziło do odzyskania przez niego pieniędzy i zostało umorzone, jednak nie zmienia to faktu, że cały czas istnieje tytuł egzekucyjny, na podstawie którego może to ponawiać. Niedopuszczalne jest ich dublowanie. Jak bowiem stanowi art. 415 § 1 kpk, w razie skazania oskarżonego lub warunkowego umorzenia postępowania w wypadkach wskazanych w ustawie sąd orzeka nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego, obowiązek naprawienia, w całości lub w części, szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Nawiązki na rzecz pokrzywdzonego, obowiązku naprawienia szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę nie orzeka się, jeżeli roszczenie wynikające z popełnienia przestępstwa jest przedmiotem innego postępowania albo o roszczeniu tym prawomocnie orzeczono.

5.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.3  1

Przedmiot utrzymania w mocy

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy.

0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.3.1  1.

Przedmiot i zakres zmiany

Kara łączna, popełnienie czynu z art. 270 § 1 kk i obowiązek naprawienia szkody.

Zwięźle o powodach zmiany.

Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że

1. uchylił rozstrzygnięcia z punktów II i III;

2. przyjął, że zarzucony oskarżonemu w punkcie 1 komparycji i przypisany mu w punkcie I sentencji czyn stanowi występek z art. 286 § 1 kk;

3. uniewinnił oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu w punkcie 2 komparycji i przypisanego mu w punkcie I sentencji czynu z art. 270 § 1 kk i w tym zakresie kosztami procesu obciążył Skarb Państwa;

W pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.

Jak już wyżej wskazano, brak jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, żeby oskarżony, reprezentując S. G. i podejmując wszystkie czynności związane z realizacją umowy, w tym również podpisując protokoły końcowego odbioru robót, podrobił w/w dokumenty. W szczególności podpisał się za w/w, co nie wynikało nawet z treści zarzutu, posługującego się jedynie zwrotem „nierzetelna parafa”. W związku z tym należało wyeliminować art. 270 § 1 kk z podstawy skazania za czyn zarzucany mu w punkcie 1, przyjmując że stanowi on jedynie występek z art. 286 § 1 kk, jak również uniewinnić go od popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie 2. Konsekwencją tego była konieczność uchylenia rozstrzygnięcia o karze łącznej z puntu II. Ponadto, pokrzywdzony postanowił dochodzić swoich praw na drodze cywilnej, uzyskując nie tylko tytuł egzekucyjny, ale również wykonawczy. Chociaż zainicjowane przez niego postępowanie egzekucyjne nie doprowadziło do odzyskania pieniędzy, jednak może je ponawiać i niedopuszczalne było ponowne orzeczenie w tym zakresie. W obrocie prawnym nie mogą bowiem funkcjonować dwa zbieżne tytuły egzekucyjne, choćby powstałe w różnych postępowaniach.

0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia.

4.

Konieczność warunkowego umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i warunkowego umorzenia ze wskazaniem podstawy prawnej warunkowego umorzenia postępowania.

5.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia.

0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

0.15.4. Inne rozstrzygnięcia z wyroku

Lp.

Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

Przytoczyć okoliczności.

6.  Koszty Procesu

Wskazać oskarżonego.

Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

Przytoczyć okoliczności.

W. K.

I pkt 3

III

IV

Z uwagi na uniewinnienie oskarżonego od popełnienia jednego czynu z art. 270 § 1 kk i wyeliminowanie go z podstawy prawnej skazania drugiego Sąd Okręgowy kosztami procesu w tym zakresie obciążył Skarb Państwa. Ponadto, z uwagi na ostateczny wynik postępowania, jak również sytuację materialną oskarżonego, zwolnił go od opłaty w sprawie, kosztami sądowymi w postępowaniu odwoławczym obciążając Skarb Państwa.

7.  PODPIS

0.11.3 Granice zaskarżenia

numer załącznika 1

Podmiot wnoszący apelację

Prokurator

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Wyrok Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 21 czerwca 2024 r. w sprawie o sygn. akt II K 1231/21

0.11.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść

☒ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☒

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2 Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☐

Uchylenie

☒

Zmiana

0.11.3 Granice zaskarżenia

numer załącznika 2

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonego

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Wyrok Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 21 czerwca 2024 r. w sprawie o sygn. akt II K 1231/21

0.11.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☒

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2 Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☒

Uchylenie

☒

Zmiana