Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych

Formularz UK 1

Sygnatura akt

V W 1093/25

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.  USTALENIE FAKTÓW

1.1.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

T. S. (1)

pełniąc funkcję prezesa zarządu spółki (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. i z tego tytułu zajmując się sprawami gospodarczymi oraz (...) sp. z o.o., w okresie od 25 kwietnia 2022 roku do 25 września 2022 roku uporczywie nie wpłacał podatku od towarów i usług za miesiące od kwietnia do września 2022 r. wynikającego ze złożonych deklaracji VAT-7 za okres marzec-sierpień 2022 r. w terminie ustawowym, tj. najpóźniej do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy w W. co spowodowało skutek w postaci powstania uszczuplenia należności publicznoprawnej na rachunku Trzeciego Urzędu Skarbowego (...) w kwocie 128 299,00 zł i naruszyło art. 103 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. o czyn z art. 57 § 1 kks w zw. z art. 9 § 3 kks

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

(...) sp. z o.o. z siedzibą w W. została wpisana do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego w dniu 15 lutego 2022 r. Przedmiotem działalności spółki jest między innymi realizacja projektów budowlanych związanych z wznoszeniem budynków. Od 12 kwietnia 2022 r. do 9 października 2024 r. prezesem zarządu był T. S. (1).

(...) sp. z o.o. z siedzibą w W. jest podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT). T. S. (1) pomimo składanych przez spółkę deklaracji VAT-7 uporczywie nie wpłacał w ustawowym terminie, tj. najpóźniej do dnia 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy (w okresie od 25 kwietnia 2022 roku do 25 września 2022 roku), podatku od towarów i usług za okres od marca 2022 r. do sierpnia 2022 r. Powyższe spowodowało zaległość w wysokości 128 299,00 zł. T. S. (1) nie składał wniosku o rozłożenie należności na raty, nie uiścił zaległości w całości bądź części.

W miesiącach marzec-sierpień 2022 r. spółka dokonała sprzedaży na kwotę 561 529,00 zł.

wniosek o wszczęcie postępowania przygotowawczego

k. 1

deklaracje VAT-7 za miesiące od marca do sierpnia 2022 r.

k. 2-7v

listy zaległości

k. 9, 28, 43

informacje o podmiotach uprawnionych

k. 10-10v

odpis KRS

k. 31-34

zestawienie z danych deklaracji VAT-7

k. 44

T. S. (1) ma 42 lata, jest rozwiedziony, uprzednio wielokrotnie karany.

dane z PESEL-SAD

103-104

karta karna

k. 36, 126-129, 105-106

1.2.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

2.  OCena DOWOdów

2.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1

wniosek o wszczęcie postępowania przygotowawczego, deklaracje VAT-7 za miesiące od marca do sierpnia 2022 r., listy zaległości, informacje o podmiotach uprawnionych, odpis KRS,

zestawienie z danych deklaracji VAT-7,

Zgromadzone w sprawie dokumenty nie budziły wątpliwości Sądu. W dowodach tych nie można bowiem wskazać jakichkolwiek wewnętrznych sprzeczności czy niespójności, które stawiałyby pod znakiem zapytania sformułowane w nich wnioski, rodząc uzasadnione wątpliwości co do ich rzetelności i wiarygodności. Strony nie kwestionowały zgromadzonych w sprawie dokumentów, a i Sąd nie znalazł podstaw, by czynić to z urzędu. W ocenie Sądu dowody te są obiektywne i w pełni wiarygodne, gdyż zostały one sporządzone w sposób prawidłowy przez uprawnione do tego osoby i organy, za czym przemawia fakt ich w większości urzędowego pochodzenia.

Wynika z nich wysokość zadłużenia spółki, brak dokonywania spłat zaległości, niewpłacenie podatku w terminie przy jednoczesnym uzyskiwaniu wysokiego przychodu.

karta karna, dane z PESEL-SAD

Brak podstaw do kwestionowania prawdziwości, sporządzone przez kompetentny organ. Wynika z nich, że oskarżony był dotychczas sześciokrotnie karany, jest rozwiedziony.

2.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3.  PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I

T. S. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego Sąd uznał, że sprawstwo i wina oskarżonego w zakresie zarzucanego mu czynu nie budzą wątpliwości.

Wykroczenie skarbowe z art. 57 § 1 kks polega na uporczywym niewpłacaniu w terminie podatku. Istotą tego czynu zabronionego jest uporczywość zachowania podatnika, która przejawia się w długotrwałym uchybianiu lub permanentnym uchybianiu terminom do zapłacenia należnego podatku. Sprawcą tego wykroczenia skarbowego może być tylko podatnik, zatem jest to wykroczenie skarbowe o charakterze indywidualnym. Pojęcie „uporczywie” jest definiowane jako działanie trwające ciągle, powtarzalne (Mały słownik języka polskiego, redakcja tomu: S. Skorupka, H. Auderska, Z. Łempicka, Warszawa 1993, s. 863). Jednak SN w postanowieniu z 27.3.2003 r. (I KZP 2/03), wyraził pogląd, że uporczywe niepłacenie podatku to bądź długotrwałe, niekoniecznie powtarzające się, a więc i jednorazowe, lecz długie, opóźnienie w jego uregulowaniu, bądź też wielokrotne, powtarzające się, niepłacenie podatku w terminie. Uporczywość ma miejsce wówczas, gdy sprawca mając obiektywną możliwość wykonania obowiązku, nie dopełnia ciążącej na nim powinności ze złej woli, przy czym jego postępowanie jest długotrwałe (od strony obiektywnej), ale także nacechowane nieustępliwością, polega więc na szczególnym nastawieniu psychicznym i przejawianiu złej woli. Tym samym, wykroczenie skarbowe z art. 57 § 1 kks może być popełnione wyłącznie z zamiarem bezpośrednim, które przejawia się w negatywnym stosunku do obowiązku zapłaty podatku. Czynem zabronionym przez art. 57 § 1 kks nie może być bowiem samo niepłacenie podatku w terminie, albowiem za to przewidziana jest odpowiedzialność podatkowa z obowiązkiem uiszczenia odsetek za zwłokę.

Zgodnie z treścią art. 9 § 3 kks za przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe odpowiada, jak sprawca, także ten, kto na podstawie przepisu prawa, decyzji właściwego organu, umowy lub faktycznego wykonywania zajmuje się sprawami gospodarczymi, w szczególności finansowymi, osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, której odrębne przepisy przyznają zdolność prawną. Pojęcie „zajmowania się sprawami gospodarczymi” obejmuje wszelkie zachowania polegające na rozstrzyganiu w sprawach gospodarczych, w szczególności zaś finansowych, lub współdziałaniu w rozstrzyganiu w tych sprawach albo też wpływaniu na rozstrzygnięcia, chociażby miało to charakter jednorazowy. W kontekście art. 9 § 3 kks nie ma wątpliwości, że pojęcie to obejmuje wszelakiego rodzaju czynności prawne i faktyczne, które są podejmowane w związku z działalnością określonego podmiotu.

W niniejszej sprawie bezspornym jest fakt, że (...) sp. z o.o. jako osoba prawna w inkryminowanym okresie była podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT). Bez sporu pozostaje także okoliczność, że oskarżony jako prezes zarządu spółki (...) sp. z o.o., będąc jednocześnie jedyną osobą wchodzącą w skład organu spółki, faktycznie zajmował się sprawami gospodarczymi, w szczególności finansowymi ww. podmiotu. Świadczą o tym m.in. składane deklaracje podatkowe, odpis KRS, z którego wynika, że od 12 kwietnia 2022 r. do 9 października 2024 r. oskarżony pełnił funkcję prezesa zarządu oraz był jedynym wspólnikiem spółki.

W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, zwłaszcza dokumentacji skarbowej w postaci listy zaległości, deklaracji VAT-7 pochodzącej od spółki bezsporny jest również fakt, że T. S. (1) nie wpłacił w ustawowym terminie, tj. w okresie od 25 kwietnia 2022 r. do 25 września 2025 r., podatku od towarów i usług za miesiące 03-08.2022 r., co spowodowało zaległość w wysokości 128 299,00 zł. Obowiązek i termin zapłaty tego podatku wynika z art. 103 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. W tym miejscu Sąd pragnie wskazać, że w opisie czynu przypisanego oskarżonemu doszło do błędu, który powinien zostać skorygowany w drodze kontroli instancyjnej. Mianowicie, uporczywe niewpłacanie podatku dotyczyło miesięcy od marca do sierpnia 2022 r., a nie od kwietnia do września 2022, jak wskazano w opisie czynu (piąty wers). Nie wpływa to jednak, zdaniem Sądu, na dokonaną powyżej ocenę.

Zachowanie oskarżonego spowodowało przy tym skutek w postaci powstania zaległości w należności publicznoprawnej w postaci podatku od towarów i usług we wskazanej wyżej wysokości. Jednocześnie brak wątpliwości, że T. S. nie wpłacał podatku uporczywie, czyli czynił to umyślnie z zamiarem bezpośrednim, mając świadomość zaległości w podatku VAT i konieczności ich zapłaty. Spółka we wskazanym okresie prowadziła działalność gospodarczą, co wynika ze składanych deklaracji, uzyskała ponad 500 tys. zł przychodu. Oskarżony, jako osoba dorosła, wiedział, że w Polsce istnieje system podatkowy nakazujący uiszczać podatki od osiąganych dochodów/przychodów. Miał zatem świadomość, że skoro jego spółka dokonała w tym okresie sprzedaży na kwotę 561 529,00 zł, to z tego tytułu należy rozliczyć podatek VAT. Jednakże T. S. podatku nie wpłacił, stan ten utrzymywał się przez cały inkryminowany okres, podatek nie został uregulowany również w terminie późniejszym, mimo, że miał on możliwość jego zapłaty (spółka prowadziła działalność gospodarczą, osiągała wysokie przychody). Czynił więc to z premedytacją, wyrażając w ten sposób całkowicie świadomie lekceważenie dla obowiązku wykonania zapłaty podatku.

Podkreślić również należy, że to po stronie oskarżonego jako prowadzącego sprawy spółki, leży obowiązek takiego zorganizowania działalności, aby zabezpieczyć środki finansowe na zapłatę świadczeń publicznych, a w tym określonych ustawowo podatków. Oskarżony powinien więc, jako osoba dorosła, doświadczona życiowo, tak zorganizować sobie życie zawodowe, by posiadać środki finansowe i spłacać zaległości. Sąd zważył, że oskarżony mógł zachować się zgodnie z prawem i nie zachodziły żadne okoliczności, poza złą wolą T. S. (1), które wyłączałyby jego winę. Oskarżony nie podjął jakichkolwiek działań w celu wyjaśnienia sprawy oraz uregulowania zaległości, m.in. nie dokonywał spłaty częściowej. Kwota zaległości ponad 120 tys. zł (oceniana przez datę popełnienia czynu) jest wysoka. W świetle zgromadzonych w sprawie dowodów Sąd nie miał zatem wątpliwości, że oskarżony zrealizował znamiona przypisanego mu czynu.

☐

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4.  KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

T. S. (1)

I

I

Wymierzając oskarżonemu karę 20 000 zł grzywny, Sąd kierował się dyrektywami wymiaru kary określonymi w art. 13 § 1 kks. Sąd baczył ponadto, aby jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, a ponadto uwzględnił stopień społecznej szkodliwości czynu oraz cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie kara ma osiągnąć w stosunku do sprawcy, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa (art. 12 § 2 kks). Stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego jest średni. Na taką ocenę wpływ miało działanie oskarżonego charakteryzujące się winą umyślną z zamiarem bezpośrednim i premedytacją, skutkujące powstaniem zaległości w zapłacie należności publicznoprawnej w postaci podatku VAT w wysokości 128 299,00 zł. Takie zachowanie zdaniem Sądu wymaga stanowczej reakcji ze strony wymiaru sprawiedliwości, szczególnie, że przepis art. 57 § 1 kks chroni przed powstawaniem zaległości podatkowych. Zachowanie oskarżonego godziło przy tym w istotne dobro chronione prawem w postaci interesu fiskalnego państwa. Narażona na uszczuplenie w ten sposób kwota należności publicznoprawnej jest wysoka.

Stopień winy oskarżonego jest znaczny. Jako osoba dorosła, prowadząca przedsiębiorstwo, oskarżony wiedział, że należy prowadzić działalność gospodarczą w ten sposób, by płacić podatki i nie przerzucać ciężarów prowadzenia działalności gospodarczej na innych podatników. Z istoty prowadzonej działalności gospodarczej wynika ponadto konieczność liczenia się z ryzykiem, a przez to należy podejmować swoje decyzje gospodarcze z uwzględnieniem możliwych czynników ryzyka. Oskarżony, jak już zostało to podkreślone, zlekceważył konieczność zapłaty podatku przez osobę prawną, którą reprezentował jako prezes zarządu, a jego świadomość niezgodnego z prawem zachowania nie była niczym limitowana ani ograniczona.

W ocenie Sądu, grzywna w wysokości 20 000 zł spełni funkcję wychowawczą w stosunku do oskarżonego, ale też uświadomi społeczeństwu naganność podobnych czynów. Zaznaczyć przy tym wypada, iż biorąc pod uwagę kwotę niewpłaconego w terminie przez oskarżonego podatku, kara ta nie jawi się jako bardzo surowa. Jako okoliczność obciążającą należało przyjąć wysokość należności publicznoprawnej, której oskarżony nie uiścił w wymaganym ustawowo terminie, jego uprzednią karalność za przestępstwa umyślne oraz jego trwałość w złej woli. Okoliczności łagodzących w sprawie próżno szukać.

5.  Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

6.  inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II

Oskarżonemu wyznaczono obrońcę z urzędu, który wniósł o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego, gdyż nie zostały uiszczone w całości ani w części. Wobec powyższego, w myśl art. 618 § 1 pkt 11 kpk w zw. z art. 113 § 1 kks Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. B. O. kwotę 720 złotych powiększoną o stawkę VAT tytułem pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu.

III

Na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 113 § 1 kks Sąd zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, przejmując wydatki na rzecz Skarbu Państwa. W ocenie Sądu, z uwagi na wysokość wymierzonej kary grzywny a także posiadaną zaległość publicznoprawną z tytułu podatku-VAT, uiszczenie kosztów sądowych byłoby dla T. S. zbyt uciążliwe.

7.  Podpis

asesor sądowy Diana Szwejser