Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 17 lipca 2024 r.

Sąd Okręgowy w Warszawie, XVII Wydział Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów
w składzie:

Przewodniczący –	Sędzia SO Anna Maria Kowalik
Protokolant –	St. Sekr. Sąd. Joanna Preizner - Offman

po rozpoznaniu 17 lipca 2024 r. w Warszawie

na rozprawie

sprawy z powództwa (...) sp. z o.o. w K.

przeciwko Prezesowi Urzędu Komunikacji Elektronicznej

o nałożenie kary pieniężnej

na skutek odwołania powoda od decyzji Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z 28 grudnia 2023 r. Nr (...)

1.  oddala odwołanie;

2.  zasądza od (...) sp. z o.o. w K. na rzecz Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej kwotę 720 zł (siedemset dwadzieścia złotych), z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty, tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Sędzia SO Anna Maria Kowalik

Sygn. akt XVII AmT 12/24

UZASADNIENIE

Decyzją z 28 grudnia 2023 r. Nr. (...) wydaną na podstawie art. 210 ust. 1-3 oraz art. 209 ust. I pkt 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2022 r. poz. 1648 z późn. zm., dalej jako „ Pt”), oraz na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 z późn. zm., dalej jako „ k.p.a.”), w związku z art. 206 ust. 1 Pt, Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej Prezes UKE) nałożył na (...) sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej jako „ powód”) karę pieniężną w wysokości: 43 500 zł. za niewypełnianie obowiązku udzielania informacji przewidzianego w art. 30 ust. 1f ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz.U. z 2023 r., poz. 733, z późn. zm., dalej jako „ustawa o wruist”) poprzez nieudzielenie informacji, o których mowa w art. 30 ust. 1e pkt 1-5 ustawy o wruist dotyczących nieruchomości położonych w C. o numerach ewidencyjnych działek (...) wchodzących w skład nieruchomości, dla której Sąd Rejonowy w Wieliczce, III Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze (...) (dalej jako „ Nieruchomości” ) i budynku mieszkalnego wielorodzinnego (...) realizowanego na Nieruchomości (decyzja Prezesa UTK z dnia 28.12.2023 r. k. 7-17 akt sąd.).

Odwołanie od powyższej decyzji złożył powód zaskarżając ją w całości i zarzucając jej naruszenie:

1.  art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w zw. z art. 206 ust. 1 i art. 209 ust. 1 ¹ pkt 1 Pt, polegające na niepełnym przeprowadzeniu postępowania dowodowego na okoliczność wystąpienia przesłanek uzasadniających nałożenie kary finansowej na powoda, w tym ustalenie czy naruszenie art. 30 ust. 1f ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych miało miejsce w dacie wydania decyzji, a także w okresie po wniesieniu pisma Operatora ( (...) sp. z o.o.), co miało istotny wpływ na wydaną decyzję,

2.  art. 209 ust. 1 ¹ pkt 1 Pt poprzez nałożenie kary, mimo że w momencie wszczęcia postępowania oraz wydania decyzji powód nie naruszał przepisów ustawy Prawo telekomunikacyjne, ani ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych, w tym w zakresie przywołanym w treści decyzji,

3.  art. 209 ust. 1 ¹ pkt 1 Pt poprzez pominięcie dowodu z dokumentów będących w posiadaniu Prezesa URE,

a.  w tym pisma Operatora z 9 sierpnia 2021 r. o wydanie decyzji administracyjnej w sprawie dostępu do nieruchomości, z powołaniem się na pismo z 20 maja 2021 r.,

b.  pisma Operatora z 16 sierpnia 2022 r. wycofującego wniosek z 9 sierpnia 2021 r. w związku z zawarciem umowy dostępowej pomiędzy Operatorem a Udostępniającym, do części wspólnych nieruchomości gruntowych działek nr (...)dla których Sąd Rejonowy w Wieliczce prowadzi KW (...) i części wspólnych budynku mieszkalnego wielorodzinnego wzniesionego na tych nieruchomościach, oznaczonego na planie osiedla jako budynek (...), obecnie o numerze porządkowym (...), gm. (...),

c.  pisma Operatora z 17 sierpnia 2022 r., w którym ponownie wskazano na podpisanie umowy o dostępie do budynku D,

d.  decyzji Prezesa UKE (...) z 5 września 2022 r., umarzającej postępowanie w sprawie wydania decyzji ustalającej warunki dostępu do nieruchomości, decyzji Prezesa UKE (...) z 30 sierpnia 2022 r. umarzającej postępowanie z wniosku Operatora z 8 sierpnia 2021 r.

2.  art. 209 ust. 1a Pt, poprzez brak rozważenia zasadności nałożonej kary w sytuacji gdy powód zaprzestał naruszeń prawa.

W oparciu o powyższe zarzuty, powód wniósł o skorzystanie przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z uprawnień do autokontroli wydanej decyzji w trybie art. 479 ^{( 59)} §2 k.p.c. i uchylenie własnej decyzji z dnia 28 grudnia 2023 r., znak: (...)., ewentualnie jej zmianę decyzji poprzez odstąpienie od nałożonej kary lub jej zmniejszenie,

W przypadku nieuwzględnienia przez Prezesa UKE, wniósł o:

1.  zmianę zaskarżonej decyzji poprzez orzeczenie o odstąpieniu od wymierzonej kary z uwagi na brak negatywnych skutków naruszeń powoda, ewentualnie o jej zmianę poprzez obniżenie wymiaru nałożonej kary z uwzględnieniem skali naruszenia prawa działaniem powoda;

2.  zasądzenie od organu na rzecz odwołującego kosztów postępowania według norm prawem przepisanych;

3.  dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów powołanych w uzasadnieniu na okoliczności tam przytoczone (odwołanie powoda z dnia 16.01.2024 r. k. 19-21 akt sąd.).

W odpowiedzi na odwołanie Prezes UKE wniósł o:

1)  oddalenie odwołania w całości,

2)  przeprowadzenie dowodów z dokumentów znajdujących się w administracyjnych

3)  pominięcie dowodów z wydruków dokumentów wskazanych w odwołaniu Powoda jako nieistotnych dla rozstrzygnięcia sprawy,

4)  zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów zastępstwa procesowego w wysokości dwukrotności stawki minimalnej wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono, do dnia zapłaty (odpowiedź Prezesa UKE na odwołanie z dnia 12.04.2024 r. k. 48-52 akt sąd.).

Sąd Okręgowy- Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił następujący stan faktyczny:

(...) Sp. z o. o. z siedzibą w K. jest spółką prawa handlowego, której przedmiotem przeważającej działalności są roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych (aktualny KRS powoda k. 25-27v akt sąd.).

(...) Sp. z o. o. z siedzibą w N. (dalej jako „ Operator”) pismem z 20 maja 2021 r. zwrócił się do powoda z wnioskiem o podjęcie negocjacji i zawarcie umowy na dostęp do nieruchomości i budynku w celu związanym z zapewnieniem telekomunikacji wraz z wnioskiem o udzielenie informacji (pismo operatora z dnia 20.05.2021 r. k. 26-29 akt adm.).

Operator, w związku z nieudzieleniem odpowiedzi przez powoda na ww. wniosek, zwrócił się do pozwanego z wnioskiem o wydanie decyzji administracyjnej w sprawie dostępu do nieruchomości i budynku wraz z zawiadomieniem o niewypełnieniu obowiązku udzielenia informacji (pismo operatora z dnia 9.08.2021 r. k. 8-13 akt adm.).

Prezes UKE pismami z 27 sierpnia 2021 r., 19 października 2021 r., 17 stycznia 2021 r. wezwał powoda do przekazania wyjaśnień w przedmiotowej sprawie. Jednocześnie powiadomił powoda o wszczęciu postępowania wyjaśniającego w związku ze złożonym przez Operatora wnioskiem o podjęcie interwencji w zw. z niewywiązywaniem się przez powoda z obowiązków wynikających z art. 30 ust. 1e pkt 1-2 i 4 wruist. Powód nie złożył wyjaśnień w przedmiotowej sprawie (pismo pozwanego z dnia 27.09.2021 r. k. 42-43 akt adm., z.p.o. k. 44-45 akt adm., pismo pozwanego z dnia 19 października 2021 r. k. 47-48 akt adm., z.p.o. k.49-50 akt adm., pismo powoda z dnia 17 stycznia 2022 r. k. 52-53 akt adm., z.p.o. k. 54-55 akt adm.).

Zawiadomieniem z 4 września 2023 r. Prezes UKE poinformował powoda o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia na powoda kary pieniężnej w związku z niewypełnianiem obowiązku udzielania informacji lub dostarczania dokumentów przewidzianego w art. 30 ust. 1f ustawy o wruist, poprzez nieudzielenie informacji, o których mowa w art. 30 ust. 1e ustawy o wruist, na wniosek (...) Sp. z o. o. z siedzibą w N.. W tymże piśmie, Prezes UKE wezwał powoda do przekazania, w terminie 30 dni od daty otrzymania zawiadomienia, danych dotyczących wielkości przychodu osiągniętego w 2022 r. niezbędnych do określenia podstawy wymiaru kary. Jednocześnie, pozwany poinformował powoda, że przysługuje mu czynny udział w każdym stadium postępowania. Wspomniał, że strona ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów i o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym i do ostatecznego wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów w oznaczonym przez pozwanego terminie. Powód nie udzielił pozwanemu wyjaśnień jak i nie przedstawił informacji o wysokości przychodu (zawiadomienie o wszczęciu z dnia 4.09.2023 r. k. 1-3 akt adm., z.p.o. k. 4-5 akt adm.).

Powód w 2022 r. uzyskał przychód w wysokości (...) zł (okoliczności bezsporne).

Umowa o dostępie do budynku w celu zapewnienia telekomunikacji pomiędzy (...) Sp. z o. o. a Wspólnotą Mieszkaniową (...) została zawarta 1 czerwca 2022 r. (umowa k.40-42 akt sąd.).

Powyżej opisany stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o ww. dowody, których wiarygodność i moc dowodowa nie budziły zastrzeżeń stron oraz niekwestionowane twierdzenia stron.

Sąd Okręgowy – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, co następuje:

Odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie, albowiem zaskarżona Decyzja jest słuszna i ma oparcie w przepisach prawa.

Na wstępie należy wskazać, że powód co prawda zaskarżył całą decyzję, ale nie kwestionował faktu niewypełnienia obowiązku udzielania informacji lub braku udostępnienia dokumentów.

Stosownie do przepisu art. 30 ust 1e ustawy o wruist przedsiębiorca telekomunikacyjny może zwrócić się do właściciela, użytkownika wieczystego lub zarządcy nieruchomości z wnioskiem o udzielenie mu informacji o:

1.  danych kontaktowych właściciela kabla telekomunikacyjnego, instalacji telekomunikacyjnej budynku i przyłącza telekomunikacyjnego;

2.  podmiotach korzystających z punktu styku;

3.  innych przedsiębiorcach telekomunikacyjnych korzystających z kabla telekomunikacyjnego, instalacji telekomunikacyjnej budynku i przyłącza telekomunikacyjnego;

4.  numerze księgi wieczystej nieruchomości;

5.  osobach lub podmiotach uprawnionych do zawarcia umowy w sprawie dostępu, o którym mowa w ust. 1 i 3, wraz z ich adresami do doręczeń.

Zaś, w myśl art. 30 ust 1f ustawy wruist, właściciel, użytkownik wieczysty lub zarządca nieruchomości jest obowiązany udzielić przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu informacji, o których mowa w ust. 1e pkt 1, 2, 4 i 5, oraz - o ile są w jego posiadaniu - informacji, o których mowa w ust. 1e pkt 3, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku w tej sprawie. Jeżeli podmiot, o którym mowa w zdaniu pierwszym, nie posiada informacji, o których mowa w ust. 1e pkt 3, informuje o tym przedsiębiorcę telekomunikacyjnego w tym samym terminie.

Ten ostatni przepis wprowadza zatem obowiązek właściciela, użytkownika wieczystego lub zarządcy nieruchomości udzielenia przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu informacji w zakresie oznaczonym w art. 30 ust. 1e ustawy o wruist w ciągu 14 dni. Przy czym obowiązek ten spoczywa na właścicielu, użytkowniku wieczystym bądź zarządcy nieruchomości, ale praktycznie w zależności od tego, do którego z nich o informację zwrócił się przedsiębiorca telekomunikacyjny. Jak stanowi bowiem art. 30 ust. 1e ustawy o wruist przedsiębiorca może zwrócić się o określone informacje zarówno do właściciela, czy użytkownika wieczystego bądź zarządcy nieruchomości, jeśli takowy funkcjonuje.

Obowiązek informacyjny, którego zakres został określony w art. 30 ust 1e i 1f ustawy wruist może odnosić się do nieruchomości gruntowych z usytuowanymi na nich budynkami, które jeśli stanowią odrębny gruntu przedmiot własności, są też nieruchomościami. Zatem, należy zastosować powyższe przepisy w przypadku budynków mieszkalnych wielorodzinnych.

Zgodnie z art. 209 ust 1 ¹ pkt 1 Pt Prezes UKE, jeżeli przemawia za tym charakter lub zakres naruszenia, może nałożyć karę pieniężną na podmiot, który nie wypełnia obowiązku udzielania informacji lub dostarczania dokumentów przewidzianych ustawą lub ustawą z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych lub udziela informacji niepełnych lub nieprawdziwych, lub dostarcza dokumenty zawierające informacje niepełne lub nieprawdziwe.

Nie ulega wątpliwości, że jednym z obowiązków udzielania informacji przewidzianych ustawą, jest obowiązek przewidziany w art. 30 ust. 1e ustawy o wruist.

W myśl art. 210 ust 1 Pt Prezes UKE nakłada, w drodze decyzji, karę pieniężną określoną w art. 209 ust 1 ¹ Pt, w wysokości do 3% przychodu ukaranego podmiotu, osiągniętego w poprzednim roku kalendarzowym. Ustalając wysokość kary pieniężnej, Prezes UKE uwzględnia zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu oraz jego możliwości finansowe (art. 210 ust 2 Pt).

Podmiot jest obowiązany do dostarczenia Prezesowi UKE, na każde jego żądanie, w terminie 30 dni od dnia otrzymania żądania, danych niezbędnych do określenia podstawy wymiaru kary pieniężnej. W przypadku niedostarczenia danych, lub gdy dostarczone dane uniemożliwiają ustalenie podstawy wymiaru kary, Prezes UKE może ustalić podstawę wymiaru kary pieniężnej w sposób szacunkowy, nie mniejszą jednak niż:

1.  wysokość wynagrodzenia, o której mowa w art. 196 ust. 5- w przypadku kary, o której mowa w art. 209 ust. 2;

2.  kwota 500 tysięcy złotych – w pozostałych przypadkach (art. 210 ust 3 Pt).

Poza sporem było, że powód nie udzielił informacji, o których mowa w ustawie o wruist ani Operatorowi ani organowi, mimo, iż ten ostatni wzywał powoda do ich przekazania aż 3-krotnie tj. pismami z 27 sierpnia 2021 r., 19 października 2021 r. i 17 stycznia 2022 r.

W odwołaniu powód ww. okoliczności nie kwestionował, a jedynie wnosił o odstąpienie od wymierzenia kary podnosząc, że Operator nie poniósł szkody, gdyż … czerwca 2022 roku podpisał umowę dostępową z właściwą Wspólnotą.

Stosownie do przepisu art. 209 ust. 1a Pt kara, o której mowa w ust. 1 i 1 ¹, może zostać nałożona także w przypadku, gdy podmiot zaprzestał naruszania prawa lub naprawił wyrządzoną szkodę, jeżeli Prezes UKE uzna, że przemawiają za tym czas trwania, zakres lub skutki naruszenia. Zatem decyzja odnośnie nałożenia kary pozostawiona jest uznaniu organu, który może ją nałożyć lub nie w przypadku gdy podmiot zaprzestał naruszania prawa lub naprawił wyrządzoną szkodę w zależności od tego czy czas trwania, zakres lub skutki naruszenia będą przemawiały za ukaraniem.

W ocenie Sądu, pozwany prawidłowo ustalił, że w sprawie nie zaszły okoliczności uzasadniające odstąpienie od wymierzenia kary, w szczególności, iż w dacie wydawania Decyzji, Prezes UKE nie posiadał informacji, że Operator i Wspólnota zawarli umowę o dostępie, a Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów dokonuje oceny Decyzji, biorąc pod uwagę stan istniejący na datę jej wydania. Zatem nie wiedząc, iż interesy Operatora zostały zaspokojone poza postępowaniem administracyjnym a powód nie udzielił odpowiedzi na żadne z kierowanych do niego pism, pozwany podjął słuszną decyzję o nałożeniu kary.

Jednakże powyższe rozstrzygnięcie należy uznać za słuszne, nawet przy uwzględnieniu faktu zawarcia przez Operatora i Wspólnotę umowy dostępowej, bowiem powód nie udzielając odpowiedzi Operatorowi, a następnie Prezesowi UKE wykazał się zupełnym lekceważeniem przepisów prawa, a takie zachowanie nie może być uznane za społecznie szkodliwe w stopniu znikomym. Dla właściwego wykonywania zadań powierzonych przez ustawodawcę, pozwany musi posiadać skuteczne mechanizmy umożliwiające mu zbieranie informacji z rynku, a w tym celu musi posiadać efektywne środki przymusu, w wypadku gdy przedsiębiorca nie będzie chciał udzielić odpowiedzi na wezwanie dobrowolnie.

Sąd pragnie podkreślić, że w rozpoznawanej sprawie Prezes UKE wykazał się olbrzymią dozą cierpliwości, gdyż trzykrotnie wzywał powoda do udzielenia odpowiedzi, tymczasem przepisy Pt pozwalają na nałożenie kary za jednokrotne nie udzielenie informacji na wezwanie Prezesa UKE. Dodatkowo pozwany odczekał prawie rok od dnia ostatniego wezwania do wydania przedmiotowej decyzji.

Innymi słowy powód miał bardzo dużo czasu na zareagowanie, czego jednak nie uczynił, a brak jakiejkolwiek reakcji powoda musi spotkać się z negatywną oceną w postaci nałożenia kary pieniężnej.

Przechodząc zatem do wymiaru kar zaznaczenia wymaga, iż ustawodawca określił zasady nakładania kar pieniężnych w art. 210 ust. 1 PT, zgodnie z którym kary pieniężne, o których mowa w art. 209 ust. 1 i 1 ¹, nakłada Prezes UKE, w drodze decyzji, w wysokości do 3% przychodu ukaranego podmiotu, osiągniętego w poprzednim roku kalendarzowym. W art. 210 ust. 2 PT uregulowano zaś, iż ustalając wysokość kary pieniężnej, Prezes Urzędu uwzględnia zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu oraz jego możliwości finansowe.

W kontekście możliwości finansowych powoda wskazać trzeba, że uzyskał on przychód za 2022 r. w wysokości (...) zł. Toteż maksymalna kara, jaką Prezes UKE mógłby nałożyć na powoda, zgodnie z art. 210 ust. 1 PT, wynosiła(...)zł, co stanowi 3 % podstawy wymiaru kary. W tych okolicznościach kara pieniężna w wysokości 43 500 zł jest adekwatna do naruszenia i mieści się w ustawowej granicy, a Prezes UKE przy ustalaniu jej wysokości nie przekroczył ram uznania administracyjnego. Wysokość tej kary pozostaje we właściwej proporcji do stwierdzonego naruszenia, dotychczasowej działalności powoda oraz jego możliwości finansowych. Kara ta powinna spełnić funkcję represyjną, prewencyjną i wychowawczą, wpływając na zdyscyplinowanie powoda oraz innych przedsiębiorców w należytym wykonywaniu ich ustawowych obowiązków.

Natomiast, kwestia wyrządzenia szkody (...) Sp. z o. o. w niniejszej sprawie nie ma żadnego znaczenia, gdyż decyzja Prezesa UKE odnosi się do niezrealizowania obowiązków ustawowych przez powoda tj. nieudzielenia w odpowiednim terminie określonych informacji i jest niezależna od kwestii wyrządzenia szkody Operatorowi.

Z kolei podniesione przez powoda zarzuty odnośnie naruszenia przepisów kodeksu postępowania administracyjnego nie mogły odnieść skutku, albowiem do kognicji Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nie należy kontrola prawidłowości postępowania prowadzonego przed Prezesem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (tak Sąd Najwyższy w uzasadnieniu do wyroku z 13/05/2004 r., sygn. akt III SK 44/04, Lex nr 137437),, jest to bowiem postępowanie sądowe pierwszoinstancyjne, w którym strona może przedstawić wszystkie okoliczności faktyczne i dowody na potwierdzenie zasadności swojego stanowiska, tak więc co do zasady ewentualne uchybienia postępowania administracyjnego nie miały znaczenia dla rozpoznania sprawy przed tym Sądem.

Reasumując, Sąd stanął na stanowisku, że stan faktyczny sprawy uzasadnia nałożenie na powoda kary pieniężnej oraz ustalenie jej wymiaru w wysokości określonej w Decyzji i w związku z tym, oddalił odwołanie na podstawie art. 479 ⁶⁴ § 1 k.p.c.

O kosztach postępowania rozstrzygnięto, zgodnie z wyrażoną w art. 98 § 1 k.p.c., zasadą odpowiedzialności za wynik procesu przyjmując, że powód jako przegrywający sprawę zobowiązany jest do zwrotu Prezesowi UKE kosztów procesu, na które złożyło się wynagrodzenie pełnomocnika procesowego w wysokości 720 zł, ustalone w oparciu o § 14 ust. 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.

Sędzia SO Anna Maria Kowalik

(...)

Sędzia SO Anna Maria Kowalik