Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych

POSTANOWIENIE

Dnia 28 sierpnia 2025 r.

Sąd Okręgowy w Warszawie X Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący: Sędzia Iwona Strączyńska

Protokolant: Praktykant Joanna Mędrzycka

po rozpoznaniu w sprawie M. Z.

zażalenia cudzoziemca

na postanowienie Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie z 30 czerwca 2025 r., sygn. akt V Ko 2897/25

w przedmiocie umieszczenia cudzoziemca w strzeżonym ośrodku dla cudzoziemców

na podstawie art. 437 k.p.k.

postanawia:

1.  uchylić zaskarżone postanowienie;

2.  zobowiązać M. Z. na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 1 ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do zgłaszania się do właściwej dla miejsca zamieszkania jednostki policji w każdy piątek.

UZASADNIENIE

Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.

Przeprowadzona kontrola odwoławcza zaskarżonego postanowienia wykazała, że sąd rejonowy błędnie ustalił stan faktyczny sprawy, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego przyjęcia, iż w toku postępowania o udzielenie ochrony międzynarodowej, zachodzi znaczne prawdopodobieństwo ucieczki cudzoziemca.

W przedmiotowej sprawie, jak wskazano we wniosku Komendanta Placówki Straży Granicznej, cudzoziemiec posiadał ważną do dnia 30.07.2024 r. polską wizję krajową. W dnu 01.08.2024 r. w celu zalegalizowania swojego pobytu na terytorium RP, złożył wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, jednakże z uwagi na nieusunięcie braków formalnych tego pisma, wniosek został pozostawiony bez rozpoznania. Od dnia 31.07.2024 r. cudzoziemiec przebywa zatem na terytorium RP nielegalnie. W dniu 27.05.2025 r. wydano decyzję o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu, zaś w dniu 29.06.2025 r., cudzoziemiec złożył wniosek o udzielnie ochrony międzynarodowej. Zgodnie z art. 87 ust. 1 pkt 2 ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium RP, wnioskodawca lub osoba, w imieniu której wnioskodawca występuje, mogą być zatrzymani w celu zebrania z ich udziałem informacji, na których opiera się wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej, a których uzyskanie bez zatrzymania byłoby niemożliwe – w przypadku istnienia znacznego prawdopodobieństwa ich ucieczki. Sąd rejonowy wobec ustalenia, że M. Z. nie posiada na terytorium RP stałego miejsca zamieszkania, ani pracy oraz prawa jej wykonywania uznał, że ewentualny kontakt z cudzoziemcem w celu uzyskania niezbędnych danych nie będzie możliwy, co uzasadnia przyjęcie istnienia przesłanki znacznego prawdopodobieństwa ucieczki, w rozumieniu art. 87 ust. 1 pkt 2 ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium RP.

Powyższe ustalenia zostały podważone na etapie postępowania zażaleniowego. Cudzoziemiec zaskarżając bowiem rozstrzygnięcie sądu rejonowego, jednocześnie przedłożył umowę najmu z dnia 15.01.2025, zawartą do dnia 31.12.2025 r. (k.54), oświadczenie o powierzeniu wykonywania pracy cudzoziemcowi nr (...) (...) poświadczające że M. Z. od dnia 21.07.2025 r. świadczy pracę na stanowisku magazyniera oraz oświadczenie o wsparciu finansowym. Cudzoziemiec zatem posiada na terytorium RP udokumentowane miejsce zamieszkania, posiada zawartą do dnia 20.07.2027 r. umowę o pracę, a także wsparcie finansowe od osób trzecich. W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że obawa jaka wynika z treści art. z art. 87 ust. 1 pkt 2 ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium RP, nie jest w realiach rozpoznawanej sprawy na tyle nasilona, aby w oparciu o nią stosować izolacyjne środki zapobiegawcze. Dodać przy tym należy, iż sąd rejonowy nie miał możliwości zapoznania się z dokumentami poświadczającymi w/w okoliczności, albowiem zostały one przedłożone dopiero na etapie postępowania zażaleniowego, przy czym okres na jaki powierzono cudzoziemcowi wykonywanie pracy rozpoczyna się od dnia 21 lipca 2025 r., a zatem po dniu wydania zaskarżonego postawienia.

W celu zapobiegnięcia ucieczce cudzoziemca sąd zobowiązał go do stawiennictwa raz w tygodniu we właściwej jednostce policji.

Mając na względzie powyższe, orzeczono jak w sentencji.

.