Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych

POSTANOWIENIE

Dnia 26 czerwca 2025 r.

Sąd Okręgowy w Warszawie w VIII Wydziale Karnym w składzie:

Protokolant: Dariusz Markowski

przy udziale Prokurator Izabeli Jagnieży

po rozpoznaniu sprawy A. N.

poszukiwanego na podstawie czerwonej dyfuzji I. o numerze (...) z dnia 25 stycznia 2025 r. wydanej przez władze Stanów Zjednoczonych Ameryki w celu przeprowadzenia postępowania karnego

podejrzanego o popełnienie czynów z tytułu 18 kodeksu USA sekcji 1349, tytułu 18 kodeksu USA sekcji 1341 i 2, tytułu 18 kodeksu USA sekcji 1343 i 2, będących odpowiednikami art. 258 § 1, art. 286 § 1 w zw. z art. 294 § 1 w zw. z art. 12 § 1 polskiego kodeksu karnego

zatrzymanego w dniu 16.04.2025 r. o godz. 16:44 przez funkcjonariuszy Placówki Straży Granicznej W. (...)

z wniosku Prokuratora Prokuratury Okręgowej w (...)z dnia 12 czerwca 2025 r. o wydanie postanowienia w przedmiocie prawnej dopuszczalności wydania ściganego władzom Stanów Zjednoczonych Ameryki

postanawia:

1)  na podstawie art. 604 § 1 k.p.k. a contrario i art. 1, 2 i dalszymi Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki dotyczącą stosowania Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki o ekstradycji, sporządzonej dnia 10 lipca 1996 r., zgodnie z artykułem 3 ustęp 2 Porozumienia o ekstradycji między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki, podpisanego w W. dnia 25 czerwca 2003 r. stwierdzić prawną dopuszczalność przekazania A. N. , obywatela Nigerii, ur. (...) w Nigerii, syna F. i R. z domu I., którego tożsamość ustalono na podstawie paszportu numer (...) wydanego przez władze Nigerii dnia 18.03.2021 r., ważnego do dnia 17.03.2026 r., zatrzymanego w dniu 16.04.2025 r. o godz. 16:44 przez funkcjonariuszy Placówki Straży Granicznej W. (...) ;

2)  kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

A. N.jest poszukiwany na podstawie czerwonej dyfuzji I. o numerze (...) z dnia 25 stycznia 2025 r. wydanej przez władze Stanów Zjednoczonych Ameryki w celu przeprowadzenia postępowania karnego.

Ścigany podejrzany jest o to, że w okresie od około maja 2017 roku do grudnia 2023 roku brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, w ramach której za pomocą wprowadzenia w błąd co do otrzymania spadku, doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem na ponad 6 mln USD głównie osoby powyżej 65 roku życia, w południowym dystrykcie F. i w innych rejonach, za pomocą wysyłanych przesyłek pocztowych, wiadomości mailowych oraz kontaktu telefonicznego, tj. o czyn z tytułu 18 kodeksu USA sekcji 1349, tytułu 18 kodeksu USA sekcji 1341 i 2, tytułu 18 kodeksu USA sekcji 1343 i 2, będących odpowiednikami art. 258 § 1, art. 286 § 1 w zw. z art. 294 § 1 w zw. z art. 12 § 1 polskiego kodeksu karnego.

Ścigany został zatrzymany w dniu 16.04.2025 r. o godz. 16:44 przez funkcjonariuszy Placówki Straży Granicznej W. (...)

Prokurator Prokuratury Okręgowej w Warszawie w dniu 17 kwietnia 2025 r. złożył wniosek o zastosowanie tymczasowego aresztowania na okres 7 dni.

Wniosek ten został uwzględniony.

W dniu 22 kwietnia 2025 roku Prokuratura Okręgowa w Warszawie wystąpiła z wnioskiem o przedłużenie czasu stosowania tymczasowego aresztowania na dalszy czas oznaczony, tj. łącznie na 60 dni. Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2025 roku Sąd wniosek ten uwzględnił.

W dniu 12 czerwca 2025 roku Prokuratura wniosła o przedłużenie czasu stosowania tymczasowego aresztowania na dalszy czas oznaczony.

W dniu 13 czerwca 2025 roku stosowanie tymczasowego aresztowania zostało przedłużone na dalszy czas oznaczony tj. do dnia 13 września 2025 roku do godz. 16:44;

Sąd zważył, co następuje.

Wniosek o przekazanie A. N.organom wymiaru sprawiedliwości Stanów Zjedzonych Ameryki zasługuje na uwzględnienie. Sąd uznał, że w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły żadne przesłanki obligatoryjne z art. 604 § 1 k.p.k. skutkujące niedopuszczalnością wydania.

Dokumenty złożone przez władze amerykańskie uprawdopodobniły w sposób wymagany w postępowaniu ekstradycyjnym, że ścigany dopuścił się zarzucanego mu czynu.

W doktrynie, jak i orzecznictwie utrwalone jest stanowisko, że orzekając o dopuszczalności wydania osoby ściganej w celu przeprowadzenia przeciwko niemu postępowania karnego lub wykonania orzeczonej już kary, sąd polski powinien być przekonany o dostatecznych dowodach uprawdopodobniających popełnienie przestępstwa przez ściganego. Nie muszą one być jednak dowodami źródłowymi dołączonymi przez państwo wzywające, jeżeli fakty uprawdopodobniające popełnienie czynu wynikające z wniosku i dołączonych do niego materiałów, nie wywołują wątpliwości. Ze zgromadzonych obecnie dokumentów wynika, że strona amerykańska posiada dowody popełnienia przestępstwa.

Należy wskazać, że postępowanie ekstradycyjne jest postępowaniem wpadkowym incydentalnym, niezwiązanym z toczącym się właściwym postępowaniem karnym. Ocena działań podejmowanych przez ściganego i ustalenie czy spełniają one przesłanki czynów zabronionych niewątpliwie należy do sądu amerykańskiego.

Zasada wzajemności stwarza domniemanie dobrej wiary dla każdego przypadku występowania między sobą państw związanych umową ekstradycyjną z wnioskiem o wydanie osoby ściganej. W tej sytuacji strona polska winna przychylić się do takiego wniosku1.

Przechodząc do analizy prawnej czy w sprawie zachodzą przesłanki obligatoryjne odmowy wydania ściganego określone w art. 604 § 1 k.p.k., należy wskazać, że ścigany nie jest obywatelem polskim ani nie korzysta w Rzeczypospolitej Polskiej z prawa azylu.

Strona amerykańska wystąpiła o ekstradycję A. N.w celu przeprowadzenia postępowania karnego za czyny objęte wnioskiem, stanowi także przestępstwo w Rzeczypospolitej Polskiej i wypełnia znamiona czynu art. 258 § 1, art. 286 § 1 w zw. z art. 294 § 1 w zw. z art. 12 § 1 polskiego kodeksu karnego. Z nadesłanej przez stronę amerykańską kompletnej dokumentacji jasno wynika, jaki jest zakres ścigania. Bez wątpienia z opisu czynu wynika również, że czyn ten został popełniony na terytorium Stanów Zjednoczonych Ameryki.

Wobec ściganego za tożsame przestępstwo nie wszczęto w Polsce postępowania karnego, ani nie zapadło wobec niego prawomocne orzeczenie w tym zakresie. Brak też informacji, by w stosunku do ściganego zapadło w jakimś innym państwie prawomocne orzeczenie co do tego samego czynu, bądź by odbyła już za nie karę. Nie nastąpiło także przedawnienie karalności czynu.

Ponadto brak jakichkolwiek dowodów, że ściganie A. N.jest związane z jego rasą, narodowością, poglądami politycznymi lub orientacją seksualną. Ścigany nie należy do mniejszości narodowej prześladowanej w Stanach Zjednoczonych Ameryki, nie podnoszono również w toku niniejszego postępowania, aby ściganie to dotyczyło wyznania ściganego. Na żadne z tych okoliczności nie powoływał się również sam ścigany.

Zgodnie z art. 604 § 1 pkt 7 i 8 k.p.k. wydanie jest niedopuszczalne, jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że w państwie żądającym wydania może dojść do naruszenia wolności i praw osoby wydanej, a także gdy dotyczy osoby ściganej za popełnienie bez użycia przemocy przestępstwa z przyczyn politycznych. Ustawodawca w przepisie art. 604 § 1 pkt 7 k.p.k. w zasadzie nie ograniczył katalogu wolności i praw jednostki, których obawa naruszenia skutkować powinna uznaniem wydania za niedopuszczalne, choć niewątpliwie w grę będą wchodzić przede wszystkim wolności i prawa związane ze sferami, w które ingerować może postępowanie karne lub wykonawcze prowadzone przeciwko osobie wydanej. Chodzi tu zarówno o wolności i prawa gwarantowane w Konstytucji RP, jak i w aktach prawa międzynarodowego, przede wszystkim w Europejskiej Konwencji Praw Człowieka (dalej: EKPC). Do uznania ekstradycji za prawnie niedopuszczalną z uwagi na niezachowanie gwarancji respektowania przez kraj wzywający normy konwencyjnej przewidzianej w art. 3 EKPC konieczne jest wykazanie istnienia rzeczywistego ryzyka niezachowania tej normy w konkretnym wypadku i do konkretnej, a więc objętej wnioskiem o ekstradycję osoby. W ocenie Sądu, żadna z tych przesłanek w niniejszej sprawie nie została uprawdopodobniona choćby w najmniejszym stopniu, toteż uznać należało, że nie wystąpiła.

Nie zachodzą też fakultatywne przesłanki negatywne z art. 604 § 2 k.p.k. Czyn zarzucany ściganemu nie stanowi przestępstwa skarbowego, politycznego, wojskowego, lub prywatnoskargowego, oraz zagrożony jest karą wyższą niż jeden rok pozbawienia wolności. Ścigana nie ma także stałego miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z tych wszystkich względów, orzec należało jak w części dyspozytywnej postanowienia.

1 zob. postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 21 stycznia 2004 r., II AKz 407/03, OSA 2004/7/54.