Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

dnia 15 grudnia 2025 r.

Sąd Okręgowy w Warszawie, II Wydział Cywilny w składzie następującym:

Przewodniczący: sedzia Łukasz Szyszka

Protokolant: Pola Kieczka

po rozpoznaniu w dniu 30 października 2025 r.

na rozprawie w Warszawie

sprawy z powództwa (...) Ośrodek (...) z siedzibą w W.

przeciwko (...) w W. z siedzibą w W.

o zapłatę

I.  oddala powództwo,

II.  obciąża stronę powodową (...) Ośrodek (...) z siedzibą w W. obowiązkiem zwrotu całości kosztów procesu, których szczegółowe wyliczenie pozostawienia referendarzowi sądowemu tut. Sądu.

sedzia Łukasz Szyszka

Sygn. akt II C 336/23

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 15 grudnia 2025 r.

Pozwem z dnia 27 marca 2020 r. (data prezentaty biura podawczego – k. 3) powód (...) Ośrodek (...) przeciwko Stowarzyszeniu (...) w W. wniósł o:

I.  Zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 221.960,00 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden tysięcy dziewięćset sześćdziesiąt złotych) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 1 kwietnia 2014 r. do dnia zapłaty - tytułem nieuiszczonej części opłaty w dotychczasowej wysokości za rok 2014, za użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej, położonej w W., Dzielnicy W., obrębie (...), stanowiącej działkę ewidencyjną nr (...) [554,90 zł/m ^{( 2)} x 3% x 20.000 m ^{( 2)} - wpłata 110.980,00 zł = 221.960,00 zł]

II.  Zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 78.060,00 zł (słownie: siedemdziesiąt osiem tysięcy sześćdziesiąt złotych) z odsetkami ustawowymi za okres od dnia 1 kwietnia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. oraz dalszymi odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty - tytułem nadwyżki nad opłatą dotychczasową za 2014 rok za użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej, położonej w W., Dzielnicy W., obrębie (...), stanowiącej działkę ewidencyjną nr (...) [(685,00 zł/m ^{( 2)} - 554,90 zł/m ^{( 2)}) x 3% x 20.000 m ^{( 2)}]

Ewentualnie wniósł o:

III.  Zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda tytułem nadwyżki nad opłatą dotychczasową za 2014 r. kwoty części opłaty, która będzie wynikiem postępowanie toczącego się przed Sądem Okręgowym w Warszawie pod sygn.. akt XXIV C 666/12, przy uwzględnieniu uiszczenia przez pozwanego części opłaty w dotychczasowej wysokości 110.980,00 zł 554,90 zł/m ^{( 2)} x 1% x 20.000 m ^{( 2)} = 110.980,00 zł) za rok 2014 z odsetkami ustawowymi za okres od dnia 1 kwietnia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. oraz dalszymi odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty tytułem nadwyżki nad opłatą dotychczasową za 2017 rok za użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej, położonej w W., Dzielnicy W., obrębie (...), stanowiącej działkę ewidencyjną nr (...)

IV.  Zawieszenie postępowania w zakresie roszczenia objętego niniejszym powództwem na podstawie przepisu art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. do czasu prawomocnego zakończenia postępowania toczącego przed Sądem Okręgowym w Warszawie w sprawie sygn. akt XXIV Z 666/12 w sprawie o ustalenie opłat z tytułu użytkowanie wieczystego nieruchomości gruntowej, uregulowanej w księdze wieczystej KW Nr (...) stanowiącej działkę nr (...).

W uzasadnieniu wskazał, że na dochodzoną pozwem kwotę składa się: część opłaty za użytkowanie wieczyste za rok 2014 w wysokości 221.960,00 zł oraz nadwyżka nad dotychczasową opłatą roczną za rok 2014 w wysokości 78.060,00 zł ewentualnie nadwyżka nad opłatą dotychczasową która będzie wynikiem postępowania o sygn.. XXIV C 666/12, uwzględniając już uiszczona przez pozwanego część opłaty tj. 110.980,00 zł.

W ocenie powoda dla użytkowników wieczystych nieruchomości znajdującej się w W. W. przy ul. (...), działka nr (...) ustalona została nowa stawka procentowa tj. 3% wartości nieruchomości, a zmiana ta nastąpiła z inicjatywy organu. Wysokość stawki została bowiem ustalona prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2019 r. w sprawie o sygn. akt VI ACa 244/15.

Pierwotna opłata roczna ustalona została zawiadomieniem z dnia 20 sierpnia 2001 r. według wartości 542,67 zł/m ² i stawki 1%. Następnie opłata była zmieniana dwukrotnie: na podstawie wypowiedzenia z dnia 19 grudnia 2003 r. według wartości 607,27 zł/m ² i stawki 1% oraz na podstawie wypowiedzenia z dnia 12 września 2007 r. według zmienionej wartości nieruchomości przy zachowaniu stawki 3%.

Pozwany uiścił jedynie część należnej według powoda opłaty tj. 110.980,00 zł. (pozew – k. 3-13)

W odpowiedzi na pozew pismem z dnia 22 stycznia 2021 r. (data nadania – k. 179) pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu wg norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Pozwany wskazał, iż jako użytkownik wieczysty wskazywanej nieruchomości był zwolniony z obowiązku uiszczania opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego za 2014 r. z uwagi na zajęcie nieruchomości na cele oświatowe. W dacie nabycia użytkowania wieczystego opłata roczna wynosiła 110.980 zł przy zachowaniu stawki procentowej 1%. Pismem z dnia 19 grudnia 2003 r. powód skierował wypowiedzenie ówczesnej opłaty rocznej, jednakże wypowiedzenie to nie zostało skierowane do pozwanego a jedynie do współużytkowników tj. (...) S.A. w G., R. K., (...) sp. z o.o. w W. i Osiedla (...) sp. z o.o. w G. – nowa opłata roczna miała zostać zwiększona do kwoty 364.362 zł przy zastosowaniu wyższej stawki 3%. Dopiero pismem z dnia 21 marca 2005 Agencja Nieruchomości Rolnych powołała się na brak wiedzy o przejściu prawa użytkowania wieczystego na powoda i poinformowała o wypowiedzeniu z dnia 19 grudnia 2003 r. i wskazanej w nim opłaty rocznej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w postanowieniu z dnia 16 marca 2007 r. uznało że nie doszło do skutecznego wypowiedzenia względem pozwanego.

Wartość nieruchomości spadła do kwoty 9.600.000,00 zł a więc pozwany żądał dokonania aktualizacji opłaty rocznej na poziomie 96.000,00 zł. SKO częściowo przychyliło się do wniosku i obniżyło opłatę do kwoty 288.000,00 zł uznając argumentację co do spadku wartości nieruchomości ale nie co do obniżenia stawki procentowej. Przed Sądem Okręgowym w Warszawie XXIV Wydziałem Cywilnym toczyła się sprawa dotycząca aktualizacji opłaty rocznej, począwszy od 2013 r. (sygn. XXIV C 997/18) na skutek wniesionego przez pozwanego sprzeciwu od decyzji SKO.

Co więcej pozwany wskazuje, iż jest on podmiotem zwolnionym od uiszczania opłaty rocznej począwszy od 2013 roku z uwagi na zajęcie nieruchomości na cele oświatowe już w 2012 r. Sama Agencja w odpowiedzi na pismo pozwanego odpowiedziała, iż zwalnia Stowarzyszenie od obowiązku uiszczania opłaty rocznej począwszy od stycznia 2015 r. W ocenie pozwanego podstawy do takiego zwolnienia zaistniały już wcześniej – na podstawie umowy międzynarodowej z dnia 18 marca 2008 r. (...) stało się organem prowadzącym szkołę, nadając jej uprawnienia szkoły publicznej. Pozwany podniósł także zarzut przedawnienia roszczenia powoda. (odpowiedź na pozew – k. 58-78)

W replice na odpowiedź na pozew z dnia 17 sierpnia 2021 r. (data nadania – k. 219) powód podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko, całą argumentację zawartą w pozwie. W ocenie powoda nieruchomość pozostająca w użytkowaniu wieczystym pozwanego nie jest wykorzystywana na żaden z celów, dla których ustawodawca przewidział preferencyjną stawkę w preferencyjnej wysokości. Nie ma podstaw do stosowania stawki 1% dla opłaty rocznej – stowarzyszenie prowadzi szkołę prywatną a nie publiczną.

Pozwanemu nie przysługuje także całkowite zwolnienie od opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste – w dacie jej nabycia nieruchomość użytkowana była na cele inwestycyjne, dopiero w grudniu 2014 r. pozwany rozpoczął prowadzenie szkoły. Zgłoszenie właścicielowi nieruchomości oraz ustalenie zwolnienia od opłaty rocznej następuje na przyszłość począwszy od roku następującego po roku w którym dokonano wypowiedzenia. (replika – k. 185-197)

Pismem z dnia 24 września 2021 r. (data nadania – k. 233) pozwany podtrzymał swoje stanowisko w całości. Pozwany podkreślił, że stawka opłaty rocznej jest przedmiotem innego postępowania, toczącego się przed Sądem Okręgowym w Warszawie XXIV Wydziałem Cywilnym pod sygn. XXIV C 997/18.

Pozwany wskazuje, że samo wypowiedzenie opłaty z dnia 19 grudnia 2003 r. nie zostało prawidłowo i skutecznie dokonane, o czym przesądza wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2019 r. (sygn. VI ACa 244/15) – pozwany z powodów formalnych nie mógł być stroną tego postępowania, gdyż wypowiedzenie opłaty rocznej nie było skierowane do niego. Pozwany podtrzymał także swoje stanowisko co do uznania celu korzystania z działki jako celu publicznego, co uzasadniało korzystanie ze stawki procentowej opłaty rocznej na poziomie 1%. Co więcej, pozwany jest podmiotem zwolnionym z obowiązku uiszczania opłaty rocznej jako podmiot użytkujący nieruchomość na cele oświatowe. Pozwany podtrzymał także swój zarzut przedawnienia roszczenia o zapłatę. (pismo pozwanego – k. 220-229)

Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2024 r. Sąd Okręgowy w Warszawie II Wydział Cywilny postanowił na podstawie art. 177 §1 k.p.c. zawiesić postępowanie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania, prowadzonego przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie, pod sygn. I ACa 390/23 (postanowienie SO – k. 275)

Postanowieniem z dnia 17 września 2025 r. Sąd Okręgowy w Warszawie II Wydział Cywilny postanowił podjąć zawieszone postępowanie. (postanowienie SO – k. 293)

Podczas rozprawy dnia 30 października 2025 r. strona pozwana podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko (nie było powoda podczas rozprawy). (protokół rozprawy – k. 297)

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Stowarzyszenie (...) w W. jest użytkownikiem wieczystym nieruchomości Skarbu Państwa, gruntu działki nr (...) położonej w W., dzielnicy W. (bezsporne).

Pismem z dnia 19 grudnia 2003 r. Agencja Nieruchomości Rolnych wypowiedziała opłatę z tytułu użytkowania wieczystego gruntu – nieruchomości Skarbu Państwa położonej w W., dzielnicy W. oznaczonej jako działki nr (...), ustalając jej wysokość na 14.386.177,71 zł jako 3% wartości gruntu.

Pismem z dnia 21 marca 2005 r. Agencja Nieruchomości Rolnych powiadomiła Stowarzyszenie (...) o dokonanym dnia 19 grudnia 2003 r. wypowiedzeniu dotychczasowej opłaty rocznej i ustaleniu nowej na poziomie 364.632,00 zł począwszy od roku 2004. (pismo informacyjne – k. 110)

Postanowieniem z dnia 16 marca 2007 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, iż nie doszło do skutecznego i prawidłowego wypowiedzenia opłaty rocznej względem użytkownika wieczystego nieruchomości tj. Stowarzyszenia (...) w W.. (postanowienie SKO – k. 113-114)

Agencja Nieruchomości Rolnych wystąpiła z powództwem przeciwko Stowarzyszeniu (...) w W. o zapłatę opłaty rocznej za 2007 r. w wysokości 364.362,00 zł. Sąd Okręgowy w Warszawie III Wydział Cywilny wyrokiem z dnia 18 marca 2013 r. (sygn. III C 497/10) oddalił powództwo Agencji w całości. Na skutek apelacji Sąd Apelacyjny w Warszawie VI Wydział Cywilny wyrokiem z dnia 11 lutego 2014 r. (sygn.. VI ACa 728/13) oddalił apelację powoda. (wyrok SO z dnia 18.03.2013 r.– k. 115, wyrok SA z 11.02.2014 r. – k. 121)

Sąd Okręgowy w Warszawie III Wydział Cywilny wyrokiem z dnia 15 października 2014 r. (sygn. III C 158/05) uznał, że dokonane 19 grudnia 2003 r. wypowiedzenie obowiązującej opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste było bezskuteczne. Na skutek apelacji Sąd Apelacyjny w Warszawie VI Wydział Cywilny (sygn. akt VI ACa 244/15) zmienił zaskarżony wyrok w punkcie pierwszym częściowo, w ten sposób, że ustalił iż od dnia 1 stycznia 2004 r. do ustalenia wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego zastosowanie znajduje stawka wynosząca 3% wartości tej nieruchomości. (wyrok SO – k. 198, wyrok SA – 200)

Pismem z dnia 12 września 2007 r. Agencja Nieruchomości Rolnych dokonała wypowiedzenia opłaty z tytułu użytkowania wieczystego gruntu – oferując nową kwotę tj. 411.000,00 zł stanowiące 3% wartości nieruchomości, począwszy od 2008 r. (wypowiedzenie opłaty – k. 132)

Stowarzyszenie nie zgadzając się ze zmianami wniosło do SKO w W. wniosek o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej jest nieuzasadniona. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w sprawie (...) postanowieniem z dnia 18 czerwca 2008 r. obniżyło wysokość opłaty. Wskutek złożenia sprzeciwu, postępowanie o aktualizację opłaty rocznej toczy się przed Sądem Okręgowym w Warszawie XXIV Wydziałem Cywilnym pod sygn. XXIV 666/12) (bezsporne)

Pismem z dnia 19 grudnia 2012 r. (...) w W. zwróciło się do Agencji Nieruchomości Rolnych o dokonanie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego. Z uwagi na brak odpowiedzi Stowarzyszenie złożyło wniosek z dnia 13 marca 2013 r. o dokonanie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego – stowarzyszenie domagało się ustalenia jej na poziomie 96.000,00 zł przy zastosowaniu stawki 1%, ewentualnie 288.000,00 pryz zastosowaniu stawki 3% jeżeli SKO nie znajdzie podstaw do zastosowania niższej stawki. Decyzją SKO z dnia 8 maja 2018 r. ustalona została nowa opłata roczna opiewająca na kwotę 288.000,00 zł tj. przy zastosowaniu stawki 3%. (...) nie zgadzając się z decyzją złożyło sprzeciw od decyzji, domagając się jednocześnie ustalenia, że (...) zwolnione jest od uiszczania opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego począwszy od 2013 roku – postępowanie to toczyło się przed Sądem Okręgowym w Warszawie XXIV Wydziałem Cywilnym pod sygn.. XXIV 997/18) (pismo o dokonanie aktualizacji – k. 134-135, wniosek do SKO – k. 136-138, orzeczenie SKO – k. 139-143, modyfikacja powództwa – k. 148152)

Agencja Nieruchomości Rolnych pismem z dnia 8 maja 2015 r. zwolniła (...) w W. z opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości stanowiących działkę nr (...), położonej w W., dzielnicy W., obręb (...) – zwolnienie obowiązywało od 1 stycznia 2015 r. na okres prowadzenia przez stowarzyszenie działalności oświatowej. (informacja o zwolnienie od opłaty – k. 158-159)

W toczącym się przed Sądem Okręgowym w Warszawie XXIV Wydziałem Cywilnym postępowaniem pod sygn. XXIV C 997/18 dnia 1 grudnia 2022 r. wydany został wyrok na mocy którego ustalono, że opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w W. przy ul. (...), oznaczonej jako działka ewidencyjna nr (...), z obrębu (...), o powierzchni 20.000 m ^{( 2)}, dla której Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie prowadzi księgę wieczystą o numerze (...) od 1 stycznia 2013 r. wynosi 95.200,00 zł (wyrok z dnia 1 grudnia 2022 r. k. 455 akt sprawy XXIV C 997/18).

Na skutek apelacji od w/w wyroku Sąd Apelacyjny I Wydział Cywilny wyrokiem z dnia 3 grudnia 2024 r. (sygn. I ACa 390/23) oddalił złożoną w sprawię apelację. (wyrok Sądu Apelacyjnego z 3 grudnia 2024 r. – k. 530 akt sprawy XXIV C 997/18)

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wyżej wskazanych dowodów w postaci dołączonych do akt dokumentów i ich odpisów. Sąd uznał wymienione wyżej dokumenty i ich odpisy za wiarygodny materiał dowodowy. Strony nie kwestionowały ich autentyczności ani prawdziwości, a Sąd nie znalazł podstaw do ich podważenia z urzędu.

Sąd ustalił stan faktyczny także na podstawie dołączonych akt sprawy o sygn. XXIV C 997/18, w której ustalona została ostateczna wysokość opłaty z tytułu użytkowania wieczystego.

Na rozprawie dnia 30 października 2025 r. pełnomocnik strony pozwanej cofnął wniosek dowodowy o przesłuchanie świadka i przeprowadzenie oględzin.

Sąd zważył co następuje:

Powództwo zasługiwało na jego oddalenie w całości.

Powód w niniejszym postępowaniu wniósł o:

I.  Zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 221.960,00 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden tysięcy dziewięćset sześćdziesiąt złotych) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 1 kwietnia 2014 r. do dnia zapłaty - tytułem nieuiszczonej części opłaty w dotychczasowej wysokości za rok 2014, za użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej, położonej w W., Dzielnicy W., obrębie (...), stanowiącej działkę ewidencyjną nr (...) [554,90 zł/m ^{( 2)} x 3% x 20.000 m ^{( 2)} - wpłata 110.980,00 zł = 221.960,00 zł]

II.  Zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 78.060,00 zł (słownie: siedemdziesiąt osiem tysięcy sześćdziesiąt złotych) z odsetkami ustawowymi za okres od dnia 1 kwietnia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. oraz dalszymi odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty - tytułem nadwyżki nad opłatą dotychczasową za 2014 rok za użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej, położonej w W., Dzielnicy W., obrębie (...), stanowiącej działkę ewidencyjną nr (...) [(685,00 zł/m ^{( 2)} - 554,90 zł/m ^{( 2)}) x 3% x 20.000 m ^{( 2)}]

Ewentualnie wniósł o:

III.  Zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda tytułem nadwyżki nad opłatą dotychczasową za 2014 r. kwoty części opłaty, która będzie wynikiem postępowanie toczącego się przed Sądem Okręgowym w Warszawie pod sygn.. akt XXIV C 666/12, przy uwzględnieniu uiszczenia przez pozwanego części opłaty w dotychczasowej wysokości 110.980,00 zł 554,90 zł/m ^{( 2)} x 1% x 20.000 m ^{( 2)} = 110.980,00 zł) za rok 2014 z odsetkami ustawowymi za okres od dnia 1 kwietnia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. oraz dalszymi odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty tytułem nadwyżki nad opłatą dotychczasową za 2017 rok za użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej, położonej w W., Dzielnicy W., obrębie (...), stanowiącej działkę ewidencyjną nr (...)

IV.  Zawieszenie postępowania w zakresie roszczenia objętego niniejszym powództwem na podstawie przepisu art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. do czasu prawomocnego zakończenia postępowania toczącego przed Sądem Okręgowym w Warszawie w sprawie sygn. akt XXIV Z 666/12 w sprawie o ustalenie opłat z tytułu użytkowanie wieczystego nieruchomości gruntowej, uregulowanej w księdze wieczystej KW Nr (...) stanowiącej działkę nr (...).

Powód domagał się zapłaty z tytułu opłaty rocznej za użytkownie wieczyste nieruchomości Skarbu Państwa.

Zgodnie z art. 71 ust.1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 z późn. zm.), za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste pobiera się pierwszą opłatę i opłaty roczne. Opłaty roczne wnosi się przez cały okres użytkowania wieczystego, w terminie do dnia 31 marca każdego roku, z góry za dany rok. Opłaty rocznej nie pobiera się za rok, w którym zostało ustanowione prawo użytkowania wieczystego. Właściwy organ, na wniosek użytkownika wieczystego złożony nie później niż 14 dni przed upływem terminu płatności, może ustalić inny termin zapłaty, nieprzekraczający danego roku kalendarzowego. (art. 71 ust. 4)

Prawo użytkowania wieczystego jest prawem odpłatnym. Uiszczana przez użytkownika wieczystego opłata ma charakter cywilnoprawny, w zakresie opłaty rocznej stanowi świadczenie okresowe. Opłata ta jest pożytkiem cywilnym w rozumieniu art. 53 § 2 k.c. Obciąża ona podmiot wpisany do księgi wieczystej jako użytkownik wieczysty, niezależnie od tego, czy korzysta on z gruntu. Podstawę prawną obowiązku wnoszenia opłat stanowią zarówno Kodeks cywilny, jak i ustawa o gospodarce nieruchomościami, która zawiera szczegółowe regulacje w tym zakresie (art. 67–91 u.g.n.). Ustawy szczególne mogą wprowadzać możliwość nieodpłatnego ustanowienia użytkowania wieczystego. (M. Balwicka-Szczyrba [w:] Kodeks cywilny. Komentarz aktualizowany, red. A. Sylwestrzak, LEX/el. 2025, art. 238.)

Bezspornym jest to, że pozwany Stowarzyszenie (...) w W. jest użytkownikiem wieczystym nieruchomości objętej żądaniem pozwu. Niewątpliwym jest, że pozwany nabył prawo użytkowania wieczystego od (...) S.A. w G., R. K., (...) sp. z o.o. w W. i Osiedla (...) sp. z o.o. w G. na mocy umowy z dnia 9 grudnia 2003r., oraz że z tego tytułu pozwany zobowiązany jest do uiszczania rocznej opłaty na rzecz powoda.

Powód domagał się zatem uiszczenia przez pozwane (...) w W. zapłaty opłaty rocznej za rok 2014, kiedy to pozwany – zdaniem powoda - uiścił jedynie część ustalonej i należnej opłaty rocznej, powołując się przy tym na dokonane wypowiedzenia opłat rocznych i nowe ustalone wysokości.

Bezspornym pozostaje fakt, iż pozwane stowarzyszenie zapłaciło na rzecz powoda, tytułem opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste w roku 2014, kwotę 110.980,00 zł. Strona powodowa fakt ten sama przyznała, już w treści pozwu.

W ocenie powoda jednak opłata roczna, jaką obowiązane było uiścić stowarzyszenie w tamtym okresie opiewała na kwotę 411.000,00 zł (kwota z wypowiedzenia z 2007 r. – k. 33)

Jednocześnie z niniejszym postępowaniem toczyło się postępowanie o ustalenie wysokości opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste zapoczątkowane sprzeciwem złożonym przez (...) od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 maja 2018 r. – na jej podstawie ustalona została nowa opłata roczna opiewająca na kwotę 288.000,00 zł tj. przy zastosowaniu stawki 3%. Postępowanie sądowe zawisło przed Sądem Okręgowym w Warszawie XXIV Wydziałem Cywilnym pod sygn. XXIV C 997/18.

Wyrokiem z dnia 1 grudnia 2022 r. ustalono, że opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w W. przy ul. (...), oznaczonej jako działka ewidencyjna nr (...), z obrębu (...), o powierzchni 20.000 m ^{( 2)}, dla której Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie prowadzi księgę wieczystą o numerze (...) od 1 stycznia 2013 r. wynosi 95.200,00 zł.

Sąd Apelacyjny w Warszawie I Wydział Cywilny wyrokiem z dnia 3 grudnia 2024 r. (sygn. I ACa 390/23) oddalił złożoną w sprawię apelację, co skutkowało ostatecznym rozstrzygnięciem w zakresie ustalenia należnej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego, począwszy od roku 2013.

Tutejszy Sąd powyższym rozstrzygnięciem jest związany (art. 365 k.p.c.). Oznacza to m.in. również to, że tut. Sąd nie może czynić innych ustaleń niż te, które zostały przyjęte w prawomocnym orzeczeniu zapadłym w sprawie XXIV C 997/18, ale również nie może czynić samodzielnie jakichkolwiek ustaleń w zakresie okoliczności, które legły u podstaw tego rozstrzygnięcia. Jeśli zatem tut. Sąd w ww. sprawie ustalił (prawomocnie), że opłata z tytułu użytkowania wieczystego wynosić 95 200,00 zł to kwestia ta jest zamknięta, również z punktu widzenia przedmiotu niniejszego postępowania.

Mając na względzie, iż jak wskazał sam powód w pozwie, pozwany (...) w W. uiściło tytułem opłaty za użytkowanie wieczyste nieruchomości za rok 2014 opłatę w wysokości 110.980,00 zł – tym samym dochodzenie przez pozwanego opłaty przewyższającej ustaloną w postępowaniu XXIV C 997/19 kwotę stało się bezpodstawne.

O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie artykułu 98 § 1 i 3 k.p.c. Powód jest stroną przegrywająca sprawę zatem obciążają go koszty procesu, na które składają się w niniejszej sprawie koszty zastępstwa procesowego w osobie adwokata – na podstawie § 2 pkt 7 Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1964 z późn. zm.).

Mając na uwadze powyższe, sąd orzekł jak w sentencji wyroku.

sędzia Łukasz Szyszka

ZARZĄDZENIE

(...)