Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 636/24

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.  USTALENIE FAKTÓW

1.1.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

L. P.

7.w dniu 13 października 2024 roku uderzył pokrzywdzoną z pięści w twarz oraz w okolice ucha, na skutek czego doznała ona powierzchownego urazu głowy- powłok głowy, czym spowodował u pokrzywdzonej naruszenie czynności narządów ciała na okres poniżej dni 7

8.tj. przestępstwo z art. 157 § 2 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1.Oskarżony L. P. i pokrzywdzona J. P. są małżeństwem, z ich związku pochodzi dwoje dzieci A. lat 8 i A. lat 7.

Oskarżony pracował na terenie Belgii, do domu wracał średnio co 6 tygodni.

W lutym 2024 r. J. P. oświadczyła mężowi, że chce się z nim rozwieść i wznawia sprawę o rozwód (pierwotnie pozew został przez nią złożony 27.07.2023 r.) Od tego czasu pomiędzy małżonkami dochodziło do kłótni, w czasie których wzajemnie używali wobec siebie słów obraźliwych. Głównym powodem kłótni były kwestie dotyczące podziału majątku w związku z rozwodem.

W dniu 5 lipca 2024 r. J. P. złożyła zawiadomienie o znęcaniu się nad nią przez oskarżonego. 11 lipca 2024 r. wydano wobec oskarżonego nakaz natychmiastowego opuszczenia wspólnie zajmowanego mieszkania i jego bezpośredniego otoczenia, zakaz zbliżania się do J. P. na odległość mniejszą niż 10 m oraz zakaz kontaktowania się z nią.

Oskarżony stosował się do orzeczonych zakazów. Zamieszkiwał w tym czasie w hotelu, a kontakt z pokrzywdzoną utrzymywał wyłącznie w sprawach dotyczących małoletnich dzieci.

W dniu 13 października 2024 r. L. P. wrócił do Polski po 5-tygodniowym pobycie w Belgii. W związku z upływem okresu obowiązywania orzeczonych zakazów, udał się on do domu w m. W.. J. P. kazała mężowi zgasić światło, ponieważ musi oszczędzać, by móc opłacić rachunki. Oskarżony zarzucił żonie, że cały czas była na jego utrzymaniu, po czym włączył światło. Pokrzywdzona ponownie zgasiła światło, chwyciła torbę oskarżonego i wyrzuciła ją na korytarz. Wtedy oskarżony podbiegł do J. P. i w obecności dzieci uderzył ją pięścią w twarz oraz w okolice ucha, w skutek czego doznała ona powierzchownego urazu głowy – powłok głowy, co naruszyło czynności narządów jej ciała na okres poniżej 7 dni. Pokrzywdzona zaczęła wzywać pomocy i uciekła razem z dziećmi do sąsiadki, a oskarżony wyszedł z mieszkania.

- notatki urzędowe

- dokumenty związane z procedura NK

- protokół zatrzymania rzeczy

- nagrania

- postanowienie o umorzeniu dochodzenia

- zawiadomienie

- kopia akt 4250.0.Ds. (...).2023

- opinia psychologiczna

- dokumenty z akt sprawy XIX C 873/23

- dokumentacja medyczna

- opinia

- notatka urzędowa z załącznikami

- nagrania

- częściowo wyjaśnienia oskarżonego

- częściowo zeznania J. P.

- zeznania M. S. (1)

- zeznania M. S. (2)

- zeznania M. S. (3)

- zeznania M. M.

- zaświadczenia

- zeznań K. wójcik

- zeznania M. K.

- k. 1, 26, 29, 30, 52,

- k.9-14, 57-134, 374-390

- k. 15-17

- k. 18

- k. 37-38

- k. 54-56

- k. 139-194

- k. 208-211

- k. 212-313

- k. 322-323, 328

- k. 325

- k. 339-367

- k. 489, 485

- k. 466-469 w zw. z k. 391-393

- k. 469-471 w zw. z k. 2-4, 45-46, 137-138, 319-320,339-340

- k. 472-473 w zw. z k. 41-42

- k. 473-474 w zw. z k. 23-24

- k. 475-476 w zw.z k. 34-35

- k. 476 w zw. z k. 334-335

- k. 491

- k. 565

- k. 566

2.Oskarżony L. P. ma 54 lata. Prowadzi własną działalność gospodarczą, uzyskując dochód w kwocie około 4.000 euro brutto miesięcznie. Postanowieniem z dnia 24.09.2024 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu Wydział Zamiejscowy z s. w P. na czas trwania postepowania o rozwód zasądził od oskarżonego na rzecz J. P. kwotę 3000 zł miesięcznie. Nie był karany.

- danych o karalności

- postanowienie

- k. 557

- k. 420

1.2.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

L. P.

7.w dniu 13 października 2024 roku uderzył pokrzywdzoną z pięści w twarz oraz w okolice ucha, na skutek czego doznała ona powierzchownego urazu głowy- powłok głowy, czym spowodował u pokrzywdzonej naruszenie czynności narządów ciała na okres poniżej dni 7

tj. przestępstwo z art. 157 § 2 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

- okoliczność, iż oskarżony znęcał się nad żoną J. P.

- dowody wskazane w akcie oskarżenia ma poparcie tej tezy

- k. 466-469 w zw. z k. 391-393

- okoliczność, iż oskarżony w dniu 13.10.2024 r. nie uderzył pokrzywdzonej

- wyjaśnienia oskarżonego

2.  OCena DOWOdów

2.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1

Wyjaśnienia oskarżonego

Wiarygodne w zakresie kłótni małżeńskich oraz toczącego się postepowania o rozwód albowiem korespondują z zeznaniami świadków.

1

Zeznania J. P.

Wiarygodne w zakresie kłótni małżeńskich oraz przebiegu zdarzenia z 13.10.2024 r. albowiem korespondują z zeznaniami M. S. (2) i M. K., dokumentacją medyczną oraz opinia biegłego chirurga.

1

Zeznania M. S. (1)

Spójne, korespondują z dokumentami sporządzonymi w ramach procedury Niebieskiej Karty.

1

Zeznania M. S. (2) i M. S. (3)

Ich zeznania są spójne i konsekwentne. Szczerze przyznali, iż nie byli bezpośrednimi świadkami kłótni stron, a ich przebieg znają wyłącznie z relacji pokrzywdzonej.

1

Zeznania świadka M. M.

Korespondują z zeznaniami pokrzywdzonej. Świadek jest osobą obcą, niezainteresowaną w sposobie rozstrzygnięcia sprawy.

1

Zeznania M. K.

Korespondują z zeznaniami pokrzywdzonej oraz dokumentacją medyczną i opinią w przedmiocie obrażeń ciała pokrzywdzonej.

1

Opinie biegłych:

- specjalisty chirurga k. 325 oraz psychologa

Sąd uznał opinie za rzetelne, sporządzone zgodnie z zasadami wiedzy.

1-2

Dokumenty ujawnione na k. 567

Sąd przyznał pełną moc dowodową dokumentom zebranym w aktach sprawy, albowiem żadna ze stron nie zakwestionowała ich prawdziwości, a sąd nie znalazł podstaw ich do kwestionowania.

2.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

Zeznania świadka K. W.

Świadek zeznawała na okoliczności zaistniałe w roku 2023. Nie miały większego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

Wyjaśnienia oskarżonego

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego, w których wskazał, że w dniu 13.10.2024 r. nie uderzył pokrzywdzonej. Przeczą temu bowiem zeznania J. P. w powiązaniu z zeznaniami M. S. (2) i M. K. oraz dokumentacją medyczną pokrzywdzonej i opinią biegłego chirurga.

Dowody wskazane w akcie oskarżenia, w tym zeznania pokrzywdzonej

W ocenie Sądu materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie dał podstaw do przyjęcia, iż oskarżony w okresie wskazanym w zarzucie znęcał się nad żoną J. P., co zostanie szczegółowo omówione w dalszej części uzasadnienia.

3.  PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐

3.1.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☒

3.2.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Przestępstwo z art. 207 § 1 k.k. jest przestępstwem o co najmniej podwójnym przedmiocie ochrony. Głównym przedmiotem ochrony jest rodzina, jej prawidłowe funkcjonowanie lub instytucja opieki. Drugim przedmiotem ochrony - w zależności od tego, jaką formę i natężenie znęcanie przybrało - będzie życie, zdrowie, nietykalność cielesna, wolność i cześć oraz godność człowieka. Znęcanie się może przybrać formę znęcania się fizycznego lub psychicznego. W pierwszym przypadku zachowanie sprawcy będzie polegało na zadawaniu cierpień fizycznych, jak na przykład bicie, duszenie czy inne zadawanie bólu. Znęcanie psychiczne polegać będzie na dręczeniu psychicznym poprzez na przykład lżenie, wyszydzanie, straszenie lub zadawanie cierpień osobie, o której w tym przepisie mowa. Od strony przedmiotowej pojęcie "znęcania" oznacza zazwyczaj systematycznie powtarzające się zachowanie złożone z jedno lub wielorodzajowych pojedynczych czynności naruszających różne dobra, na przykład nietykalność ciała, godność osobistą. Całość tego postępowania określonego zbiorowo, którego poszczególne fragmenty mogą wypełniać znamiona różnych występków (np. z art. 190, 191, 216, 217 k.k.), stanowi jakościowo odmienny, odrębny typ przestępstwa. Wyjątkowo za znęcanie się można uznać również postępowanie ograniczone wprawdzie do jednego zdarzenia zwartego czasowo i miejscowo, lecz odznaczające się intensywnością w zadawaniu dolegliwości fizycznych lub psychicznych, a zwłaszcza złożone z wielu aktów wykonawczych rozciągniętych w czasie.

Pojęcie "znęca się" należy interpretować w dużym stopniu obiektywnie, tzn. dla przyjęcia lub odrzucenia wystąpienia tego znamienia nie jest wystarczające samo odczucie pokrzywdzonego, a miarodajne jest jedynie hipotetyczne odczucie wzorcowego obywatela, czyli człowieka o właściwym stopniu socjalizacji i wrażliwego na krzywdę drugiej osoby. O przyjęciu znęcania się rozstrzygają więc społecznie akceptowane wartości wyrażające się w normach etycznych i kulturowych. Za "znęcanie się" nie można jednak uznać zachowania się sprawcy, które nie powoduje u ofiary poważnego bólu fizycznego lub cierpienia moralnego, ani sytuacji, gdy między osobą oskarżoną a pokrzywdzoną dochodzi do wzajemnego "znęcania się". Pojęcie "znęcanie się" na gruncie art. 207 k.k. zawiera w sobie istnienie przewagi sprawcy nad osobą pokrzywdzoną, której nie może się ona przeciwstawić lub może to uczynić w niewielkim stopniu. Znęcanie się jest działaniem niezależnym od faktu, czy osoba, nad którą sprawca znęca się, nie sprzeciwia mu się i nie próbuje się bronić. Środki obronne stosowane przez taką osobę są usprawiedliwione, gdyż podejmowane są w obronie przed bezpośrednim bezprawnym zamachem na jej dobro. Nie można przeto uznać, aby obrona osoby, nad którą sprawca się znęca, odbierała jego działaniu cechy przestępstwa ( wyrok SN z 17 sierpnia 1970 r., IV KR 146/70, OSPiKA 1971, z. 2, poz. 41).

Odpowiedzialność za przestępstwo z art. 157 § 2 k.k. ponosi ten, kto powoduje naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni.

Przestępstwo określone w art. 157 § 2 k.k. jest przestępstwem materialnymi. Należącym do ich znamion skutkiem jest naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia, trwający nie dłużej niż 7 dni Przestępstwo stypizowane w art. 157 § 2 k.k. może być popełnione tylko umyślnie, zarówno w zamiarze bezpośrednim, jak i ewentualnym. Podobnie jak ma to miejsce w wypadku przestępstwa opisanego w art. 156 § 1 k.k. konieczne jest też w wypadku przestępstw określonych w art. 157 § 1 i 2 sięgnięcie do konstrukcji zamiaru ogólnego. Sprawca nie musi uświadamiać sobie i chcieć, aby powodowany przez niego uszczerbek na zdrowiu trwał dłużej niż 7 dni albo nie dłużej niż 7 dni. Wystarczy, dla przyjęcia realizacji znamion typu określonego w art. 157 § 2, że sprawca chciał albo przewidując możliwość na to się godził, że spowodowany uszczerbek na zdrowiu będzie lekki.

W ocenie sądu, w niniejszej sprawie nie ma żadnego przekonującego dowodu, że w okresie od lutego 2024 r. do 13 października 2024 r. oskarżony znęcał się psychicznie i fizycznie nad swoją żoną J. P. w sposób wskazany w zarzucie.

Po pierwsze należy wskazać, że sama J. P. zeznała, że oskarżony miał znęcać się nad nią w okresie od lutego 2024 r. Tymczasem z protokołu posiedzenia grupy diagnostyczno – pomocowej z dnia 18.01.2024 r. wynika, że w tym czasie brak było interwencji policji, pokrzywdzona informowała dzielnicową, że jej relacje z mężem polepszyły się, nie dochodzi do konfliktów i odroczyła sprawę o rozwód, a święta Bożego Narodzenia minęły spokojnie. Także z protokołu posiedzenia grupy diagnostyczno – pomocowej z dnia 19.04.2024 r. wynika, że pokrzywdzona nie zgłasza problemów w relacjach z mężem, nie obawia się o swoje bezpieczeństwo, święta wielkanocne minęły spokojnie k. 73-74.

Zawiadomienie o przestępstwie znęcania pokrzywdzona złożyła w dniu 5 lipca 2024 r. i wskazała wówczas, że mąż wyjechał do Belgii pod koniec czerwca 2024 r., a jego powrót do domu jest planowany na 12 lipca 2024r. Zeznała, że mąż znęca się nad nią poprzez wyzywanie jej (w czasie kiedy jest w domu) i że podejrzewa męża o uszkodzenie przewodu w samochodzie oraz kabla w butli gazowej. Także dzielnicowa M. S. (1) zeznała, że do lipca 2024 r. nie miała żadnych informacji o niewłaściwym zachowaniu oskarżonego, a zawiadomienie z lipca dotyczyło przecięcia przewodów w samochodzie i butli z gazem. Brak jest jakichkolwiek dowodów na to, że do uszkodzenia przewodów przyczynił się oskarżony. Sama pokrzywdzona wskazywała, że są to tylko jej przypuszczenia. Ponadto należy zauważyć, że pokrzywdzona ujawniła nacięcie przewodu hamulcowego w czasie, gdy odwoziła oskarżonego samochodem na dworzec kolejowy. Nie sposób przyjąć, aby oskarżony uszkodził przewód w samochodzie, którym następnie sam podróżował. Nadto samochodem tym jeżdżą małoletnie dzieci oskarżonego, z którymi w tamtym czasie miał on bardzo dobry kontakt i brak podstaw do przyjęcia, aby chciał im wyrządzić krzywdę, przecinając przewód w samochodzie czy też butli gazowej.

W dniu 06.08.2024 r. J. P. zeznała, że od momentu złożenia zawiadomienia (5.07.2024 r.) mąż L. P. zachowywał się spokojnie, nie wszczynał awantur, gdy dzwonił pytał wyłącznie o dzieci, a od 12 lipca wynajął sobie pokój w hotelu. Pokrzywdzona wskazała, że nie czuje żadnego zagrożenia z jego strony, a znęcanie miało miejsce od lutego do czerwca, a wcześniej i potem panował względny spokój.

Na rozprawie pokrzywdzona potwierdziła, że w okresie od lipca 2024 do października 2024 nie zgłaszała przemocy fizycznej ze strony męża. Przyznała także, że w czasie obowiązywania zakazów (od 11.07.2024 r.) oskarżony stosował się do nich i nie zbliżał się do niej.

Dodatkowo należy mieć na uwadze, że oskarżony pracował na terenie Belgii i do domu wracał średnio co 6 tygodni (częściej w okresie wakacyjnym). Sama pokrzywdzona przyznała, że w dniu 13.10.2024 r. oskarżony wrócił do domu po 5-tygodniowym okresie nieobecności.

Ponadto należy wskazać, iż pomiędzy stronami toczy się postępowanie rozwodowe, dla którego ustalenia w niniejszej sprawie mogą mieć istotne znaczenie. J. P. wniosła bowiem o orzeczenie rozwodu z winy męża. Wskazać przy tym należy, iż pokrzywdzona w zawiadomieniu z dnia 05.07.2024 r. podawała, że obawia się, że oskarżony może coś złego zrobić jej i dzieciom, tymczasem w toku kolejnego przesłuchania podawała, że L. P. nigdy nie znęcał się nad dziećmi i w tej kwestii nie ma mu nic do zarzucenia k. 138v.

Ponadto w sprawie brak było bezpośrednich świadków zdarzeń wskazywanych w zarzutach. Świadkowie potwierdzali jedynie, że pomiędzy małżonkami dochodziło do kłótni, a ich przebieg znali wyłącznie z relacji pokrzywdzonej.

Z zeznań mał. A. P. (1) wynika, że rodzice się kłócą „czasami mama zaczyna, czasami tata. Używają brzydkich słów” k. 198. Także mał. A. P. (2) wskazał (k. 201), że rodzica na siebie krzyczeli i używali przekleństw : „Oboje tak mówili, to były brzydkie słowa, tata do mamy, mama do taty”

Z opinii biegłego psychologa wynika, że u dzieci nie obserwuje się oznak wpływu najbliższego otoczenia na treść ich spostrzeżeń czy podawanych informacji.

W żaden sposób nie dowiedziono zatem, że oskarżony regularnie, działając z premedytacją, długotrwale, wielokrotnie i w celu udręczenia J. P. postępował wobec niej w sposób opisany w akcie oskarżenia.

Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy dał natomiast podstawę do przyjęcia, iż w dniu 13.10.2024 r. oskarżony w czasie kłótni z żoną wstąpił w rolę agresora i uderzył pokrzywdzoną z pięści w twarz oraz w okolice ucha, na skutek czego doznała ona powierzchownego urazu głowy- powłok głowy, czym spowodował u pokrzywdzonej naruszenie czynności narządów ciała na okres poniżej dni 7. Powyższe jednoznacznie wynika z zeznań pokrzywdzonej, zeznań M. S. (2) (której pokrzywdzona opowiedziała o zdarzeniu bezpośrednio po nim) oraz M. K. (do której pokrzywdzona uciekła po zdarzeniu i z którą wspólnie udała się na obdukcję) oraz dokumentacji medycznej i opinii biegłego chirurga.

☐

3.3.  Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4.  Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5.  Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4.  KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

L. P.

1

1

Sąd miał na uwadze wysoką społeczną szkodliwość przypisanego oskarżonemu czynu, który godził w najbardziej podstawowe dobro, jakim jest zdrowie ludzkie.

Okolicznością obciążającą było działanie na szkodę swojej żony, w obecności małoletnich dzieci.

Na korzyść oskarżonego przemawia jego niekaralność.

Sąd wziął także pod uwagę fakt, iż oskarżony działał pod wpływem emocji, w czasie kłótni z żoną, w czasie której nie pozostawała ona bierna i wyrzuciła torbę z rzeczami oskarżonego na korytarz.

Wymierzona kara ma uświadomić oskarżonemu, że przemoc nie może stanowić metody rozwiazywania problemów pojawiających się w związku małżeńskim.

L. P.

2

1

Orzeczony środek karny niewątpliwie ma wymiar represyjny, ogranicza bowiem w pewien sposób swobodę oskarżonego, jednakże niewątpliwie na pierwszy plan wysuwa się jego prewencyjny charakter. Ma bowiem na celu zapewnienie spokoju i bezpieczeństwa pokrzywdzonej, a oskarżony w tym czasie powinien zreflektować się nad swoją postawą i trwale ją zmienić, tak by nie ponawiać podobnych zachowań w przyszłości.

Okres roku pozwoli zdaniem sądu na to, aby emocje, które generował związek stron opadły , a wzajemny kontakt nie wywoływał już tak silnych, negatywnych uczuć.

5.  1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

7.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

3

Na podstawie powołanych przepisów sąd zasądził koszty zastępstwa procesowego udzielonego z urzędu oskarżycielce posiłkowej.

4

Oskarżony ma stały, znaczny dochód. Z drugiej strony ma na utrzymaniu dwoje dzieci i zasądzone tytułem zabezpieczenia koszty w toku postępowania o rozwód.

6.  1Podpis