Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Konin, dnia 07-03-2025 r.

Sąd Rejonowy w Koninie I Wydział Cywilny w następującym składzie:

Przewodniczący: sędzia Piotr Chodarcewicz

po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2025 roku w Koninie

na posiedzeniu niejawnym

sprawy z powództwa A. L., W. L.

przeciwko (...) Sp. z o.o. z siedzibą w O.

o zapłatę

1.  zasądza od pozwanej na rzecz powódki A. L. kwotę 1 124,61 zł (jeden tysiąc sto dwadzieścia cztery złote i sześćdziesiąt jeden groszy) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 19 lipca 2023 roku do dnia zapłaty;

2.  zasądza od pozwanej na rzecz powoda W. L. kwotę 1 000,00 zł (jeden tysiąc złotych) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 19 lipca 2023 roku do dnia zapłaty;

3.  w pozostałej części powództwo oddala;

4.  zasądza od pozwanej na rzecz powodów A. L. i W. L., solidarnie, kwotę 434 zł (czterysta trzydzieści cztery złote) tytułem zwrotu opłaty od pozwu i opłat skarbowych od pełnomocnictw wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty;

5.  w pozostałej części koszty procesu wzajemnie znosi.

sędzia Piotr Chodarcewicz

Sygn. akt I C 562/24

UZASADNIENIE

Powodowie A. L. i W. L. wnieśli o zasądzenie od pozwanej (...) Sp. z o.o. kwoty 1000 zł z tytułu obniżenia ceny za usługę turystyczną z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 19 lipca 2013 roku do dnia zapłaty a nadto o zasądzenie od pozwanej kwoty 4000 zł tytułem zadośćuczynienia z ustawowymi odsetkami od dnia 19 lipca 2023 roku do dnia zapłaty. Nadto wnieśli o zasądzenie od pozwanego na ich rzecz zwrotu kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazali, że w dniu 21 lutego 2023 roku powódka zawarła z pozwana umowę w zakresie usługi turystycznej, obejmującej cztery osoby w tym dwie małoletnie wnuczki. Pozwana nie wykonała usługi prawidłowo, albowiem podczas pobytu na Malcie w dniu 1 lipca 2023 roku powódka została mailowo poinformowana, że transfer na lotnisko będzie oczekiwał o godz. 5.50 przed hotelem. Transport na lotnisko miał trwać ok. 1,5 h, odprawa bagażowa wyznaczona była na 7.50, zaś bramki zamykane były o 9.10. Wylot zaplanowany był na godz. 9.50. W dniu 2 lipca powodowie wraz z wnuczkami oczekiwali na transfer od godz. 5.30, jednakże brak było transferu do godz. 6.00, a rezydentka nie odbierała telefonu ani nie odpowiadała na maile i sms. Powodowie za pośrednictwem recepcji hotelu zamówili taksówkę i w ostatniej chwili zdążyli na zaplanowany lot. Powodowie prowadzą aktywne życie zawodowe i na dzień 3 lipca mieli już poumawiane spotkania zawodowe (k. 3 – 6 – pozew).

W odpowiedzi na pozew pozwany uznał roszczenie co do łącznej kwoty 1124,61 zł: co do kwoty 124,61 zł z tytułu obniżenia ceny stanowiącej równowartość kwoty 28 euro wydatkowanej przez powodów na taksówkę oraz co do kwot po 500 zł tytułem zadośćuczynienia na rzecz każdego z powodów. W pozostałej części strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie od powodów na rzecz pozwanego kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwany wskazał, że transfer na lotnisko rzeczywiście odjechał wcześniej, ok. godziny 5.30, a po odczekaniu 7 minut odjechał nie zabrawszy powodów. Z tego względu pozwany uznał swoją odpowiedzialność już na etapie postępowania reklamacyjnego, jednakże kwoty jakich domagają się powodowie nie odpowiadają powstałemu uszczerbkowi majątkowemu oraz doznanej krzywdzie (k. 33 – 34 – odpowiedź na pozew).

W replice na odpowiedź na pozew strona powodowa sprecyzowała żądanie pozwu, domagając się zasądzenia od pozwanego na rzecz powódki A. L. kwoty 1000 zł tytułem obniżenia ceny za usługę turystyczną, nadto na rzecz powódki kwoty 2000 zł tytułem zadośćuczynienia, zaś na rzecz powoda W. L. kwoty 2000 zł tytułem zadośćuczynienia (k. 38-39v – replika).

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 21 lutego 2023 roku A. L. zawarła z (...) Sp. z o.o. umowę w zakresie usługi turystycznej, obejmującej cztery osoby w tym ją, męża W. L. (powoda) oraz ich dwie małoletnie wnuczki. Początkowo realizacja usługi przebiegała prawidłowo i powodowie wraz z wnuczkami spędzali urlop na Malcie. Wylot powrotny do Polski miał miejsce w dniu 2 lipca 2025 roku. W dniu 1 lipca 2023 roku powódka została mailowo poinformowana, że transfer na lotnisko będzie oczekiwał o godz. 5.50 przed hotelem. Transport na lotnisko miał trwać ok. 1,5 h, odprawa bagażowa wyznaczona była na 7.50, zaś bramki zamykane były o 9.10. Wylot zaplanowany był na godz. 9.50. W dniu 2 lipca powodowie wraz ze swoimi wnuczkami oczekiwali na transfer od około godz. 5.30, jednakże transfer do godz. 6.00 nie przybył. Wynikało to stąd, iż transfer na lotnisko po odczekaniu zaledwie 7 minut odjechał wcześniej, ok. godziny 5.30, tuż przed przybyciem powodów z wnuczkami na umówione miejsce. Powodowie próbowali się kontaktować z rezydentką telefonicznie oraz smsowo i mailowo, jednakże brak było jakiejkolwiek odpowiedzi rezydentki.

(okoliczności bezsporne; dowód: korespondencja – k. 19)

W tej sytuacji powodowie za pośrednictwem recepcji hotelu zamówili taksówkę i w ostatniej chwili wraz z wnuczkami zdążyli na zaplanowany lot. Na przejazd taksówką zmuszeni byli wydatkować kwotę 28 euro.

(dowód: skan zapłaty za taksówkę)

Według średniego kursu NBP na dzień 2 lipca 2023 roku kwota 28 euro odpowiadała kwocie 124,61 zł.

(okoliczność niezaprzeczona przez powodów)

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów w postaci wydruków korespondencji i skanu zapłaty za taksówkę. Dodać należy, że w istocie stan faktyczny był pomiędzy stronami bezsporny, zaś spór dotyczył stanu prawnego, w szczególności zaś zasadności wysokości dochodzonych przez powodów kwot.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo w ocenie Sądu zasługiwało na uwzględnienie w części.

Zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy usługach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych organizator turystyki ponosi odpowiedzialność za wykonanie usług turystycznych objętych umową o udział w imprezie turystycznej bez względu na to czy usługi te mają być wykonane przez organizatora turystyki, czy przez innych dostawców usług turystycznych. W przypadku gdy nie jest możliwe zaproponowanie świadczeń zastępczych lub podróżny je odrzuci, przysługuje mu uprawnienie do obniżenia ceny lub odszkodowania i zadośćuczynienia bez rozwiązywania umowy o udział w imprezie turystycznej (art. 48 ust. 10 ww. ustawy).

W okolicznościach przedmiotowej sprawy nie budziło wątpliwości, iż pozwany w dniu 2 lipca 2023 roku nie wywiązał się prawidłowo z umowy o świadczenie usługi turystycznej. Wbrew ustaleniom o których poinformowano dzień wcześniej powódkę, transfer na lotnisko odjechał ok. 20 minut przed umówionym czasem co spowodowało, że powodowie wraz z małoletnimi wnuczkami nie zostali zabrani transferem i zmuszeni byli samodzielnie organizować przejazd na lotnisko taksówkę korzystając z pośrednictwa recepcji hotelu.

Roszczenia strony powodowej nie były zresztą sporne co do samej zasady, a spór dotyczył jedynie wysokości dochodzonego roszczenia.

W ocenie Sądu kwota obniżenia ceny odpowiadać powinna kwocie, jaką powódka A. L. zmuszona była wydatkować w dniu 2 lipca 2023 roku na taksówkę, tj doznanej przez nią szkodzie majątkowej. Dochodzona kwota powyżej 1 000 zł była w ocenie Sąd rażąco wygórowana, albowiem powodowie nie zgłaszali żadnych innych zastrzeżeń co do przebiegu imprezy turystycznej, impreza turystyczna przebiegała zatem generalnie rzecz biorąc prawidłowo, zaś zdarzenie z dnia 2 lipca 2023 roku miało charakter incydentalny.

Odnośnie należnego powodom zadośćuczynienia za doznana na skutek zdarzenia z dnia 2 lipca 2023 roku szkodę niemajątkową (krzywdę), to należało tu odwołać się do ogólnych zasad odnośnie wysokości zadośćuczynienia. W judykaturze i doktrynie przyjmuje się wyłącznie kompensacyjny charakter ochrony majątkowej udzielanej pokrzywdzonemu i niedopuszczalność przypisywania jej funkcji represyjnych. Kompensata majątkowa ma przy tym na celu przezwyciężenie przykrych doznań. Służyć temu ma nie tylko udzielenie pokrzywdzonemu należnej satysfakcji moralnej w postaci uznania jego krzywdy wyrokiem Sądu, ale także zobowiązanie do świadczenia pieniężnego, które umożliwi pełniejsze zaspokojenie potrzeb i pragnień pokrzywdzonego (por. m.in. uchwała SN (pełna Izba Cywilna) z 8 grudnia 1973 r., III CZP 37/73, OSN 1974, nr 9, poz. 145; wyrok SN z 22 maja 1990 r., II CR 225/90, LEX nr 9030; a także J. Panowicz-Lipska, Majątkowa ochrona dóbr osobistych, Warszawa 1975, s. 68 i n.).

Ustalony stan faktyczny wskazuje, iż powodowie w związku ze zdarzeniem z dnia 2 lipca 2023 roku niewątpliwie doznali krzywdy, którą potęgował fakt, iż impreza turystyczna odbywała się zagranicą, a co za tym idzie, zdarzenie naraziło ich na stosunkowo dużą dawkę stresujących doznań związanych z faktem obawy, czy zdążą na zaplanowany tego dnia lot do Polski. Stres niewątpliwie pogłębiony był przez barierę językową.

Z powyższych względów przyznanie zadośćuczynienia powodom w kwotach po 500 zł, jak chciała tego strona pozwana byłoby w ocenie Sądu niewystarczające celem stosownej i proporcjonalnej kompensacji doznanej przez nich krzywdy. Z drugiej jednakże strony, uwzględnienie roszczeń powodów i zasądzenie na ich rzecz z tego tytułu kwot po 2000 zł byłoby nieuzasadnioną represją względem pozwanego.

W tym stanie rzeczy, w ocenie Sądu, należało zasądzić na rzecz powódki kwoty 124,61 zł oraz 1000 zł, zaś na rzecz powoda kwotę 1000 zł, o czym orzeczono w pkt. 1 i 2 wyroku. O odsetkach orzeczono na podstawie art. 481 k.c.

W pozostałej części Sąd powództwo oddalił orzekając jak w pkt. 3 wyroku.

O kosztach postępowania (pkt. 4 i 5 wyroku) orzeczono na podstawie art. 98 i 100 k.p.c. Powodowie żądali zasądzenia kwot w łącznej wysokości 5000 zł, zaś ostatecznie zasądzono na ich rzecz kwoty w łącznej wysokości 2124,61 zł. Mając jednak na uwadze, że w sprawach o zadośćuczynienie wysokość zasądzonej kwoty zależy od uznania Sądu, należało odstąpić od procentowego rozliczenia kosztów postępowania, i, z uwagi także i na fakt że powództwo było uzasadnione co do samej zasady, zasądzić od pozwanego na rzecz powodów zwrot opłaty sądowej od pozwu (400 zł) oraz opłat skarbowych od pełnomocnictw (34 zł), zaś w pozostałej części, tj. co do kosztów zastępstwa procesowego każdej ze stron, koszty procesu wzajemnie znieść.

sędzia Piotr Chodarcewicz