Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych

UZASADNIENIE

W dniu 14 września 2021 roku (data nadania) wnioskodawca P. K. złożył wniosek do Sądu Rejonowego w Białej Podlaskiej o przyznanie kompensaty w kwocie 6.000 zł w oparciu o przepisy ustawy z dnia 7 lipca 2005 roku o państwowej kompensacie przysługującej ofiarom niektórych czynów zabronionych.

W uzasadnieniu wniosku P. K. wskazał, iż padł ofiarą przestępstwa bowiem niekorzystnie rozporządził swoim mieniem w postaci pieniędzy. Za kwotę 6.000 zł miał uzyskać od innego współosadzonego pomoc w Sądzie Rejonowym w Radzyniu Podlaskim w postaci uzyskania ułaskawienia z orzeczonej kary pozbawienia wolności. Wobec chęci uzyskania korzyści przelał osadzonemu M. O. kwotę 6.000 zł tracąc tym samym zgromadzone oszczędności.

Wyrokiem z dnia z dnia 11 grudnia 2017 roku w sprawie o sygn. akt. VIIK 592/17 Sąd Rejonowy w Białej Podlaskiej uznał oskarżonego M. O. winnym zarzucanego mu czynu, tj. z art. 230 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i skazał go na karę 2 lat pozbawienia wolności, orzekł o obowiązku naprawienia wyrządzonej szkody poprzez wpłacenie na rzecz P. K. kwoty 6.000 zł oraz zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa zwrot wydatków. Orzeczenie uprawomocniło się z dniem 12 kwietnia 2018 roku (k. 20-20v).

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Wniosek P. K. jest bezzasadny i nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu.

Zgodnie z treścią art. 2 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o państwowej kompensacie przysługującej ofiarom niektórych czynów zabronionych (t. jedn. Dz U. 325 z 2016 r.), państwowa kompensata przysługuje osobom, przeciwko którym skierowane zostało przestępstwo oraz innym osobom, które na skutek popełnienia przestępstwa, skierowanego przeciwko innej osobie lub dobrom powszechnym, doznały ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia, trwających dłużej niż 7 dni (ofiara bezpośrednia), a także osobom pozostającym, z uwagi na powiązania rodzinne lub osobiste, w bliskiej relacji z ofiarą bezpośrednią, które w związku z tym zostały również pośredni dotknięte przestępstwem w zakresie swoich dóbr (ofiara pośrednia), jeśli spełniają wymogi definicji osoby najbliższej w rozumieniu ustawy, a ofiara bezpośrednia poniosła śmierć na skutek czynu zabronionego (zob. „Ustawa o państwowej kompensacie przysługującej ofiarom niektórych czynów zabronionych. Komentarz” dr hab. Elżbieta Hryniewicz-Lach, dr hab. Daniel Eryk Lach, CH Beck 2019 r. art. 2 nb1).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, iż wnioskodawca nie spełnia przesłanek do przyznania kompensaty. Nie wypełnia on bowiem znamion pojęcia ofiary w rozumieniu przepisów tej ustawy.

Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia.