Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 449/25

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.  USTALENIE FAKTÓW

1.1.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1.2.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

2.  OCena DOWOdów

2.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3.  PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

3.1.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

1.

P. K.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

P. K. swym zachowaniem z dnia 11 maja 2025 roku wyczerpał znamiona przestępstwa określonego w art. 178a § 4 k.k. Prowadził on bowiem w ruchu lądowym (droga publiczna DK-74 na wysokości miejscowości P.) pojazd mechaniczny w postaci motoroweru marki R. o nr rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości z wynikiem 1,42 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Oskarżony był przy tym w przeszłości prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości wyrokiem Sądu Rejonowego w Bełchatowie z dnia 29 listopada 2016 roku w sprawie o sygn. akt II K 912/16.

Prawomocne skazanie za czyn z art. 178a § 1 k.k. z wyroku Sądu Rejonowego w Bełchatowie z dnia 29 listopada 2016 roku w sprawie o sygn. akt II K 912/16 nie uległo zarazem zatarciu z uwagi na treść art. 108 k.k. i brak wykonania przez P. K. środka kompensacyjnego orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Bełchatowie z dnia 29 stycznia 2016 roku w sprawie o sygn. akt II K 974/15.

☐

3.2.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3.  Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4.  Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5.  Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4.  KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

P. K.

1.

1.

Sąd na podstawie art. 178a § 4 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Oskarżony jest osobą dojrzałą emocjonalnie oraz poczytalną. Dopuścił się popełnienia czynu umyślnie, z pełną premedytacją i znajomością potencjalnych konsekwencji swojego niezgodnego z prawem zachowania. Sąd nie dopatrzył się więc żadnych okoliczności, które mogłyby umniejszać jego stopień winy.

Stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez sprawcę czynu sąd uznał zarazem za wysoki. P. K. prowadził pojazd mechaniczny w postaci motoroweru w stanie nietrzeźwości wyraźnie wykraczającym ponad próg określony w art. 115 § 16 k.k. Nie bez znaczenia pozostawało dla sądu również to, że oskarżony prowadził pojazd w stanie nietrzeźwości z powodów błahych, mając pełną świadomość swojego stanu upojenia.

Jako okoliczności obciążające przy wymiarze kary sąd uznał:

- uprzednią karalność oskarżonego oraz

- znaczny stopień stanu nietrzeźwości towarzyszący prowadzeniu pojazdu mechanicznego.

Na korzyść oskarżonego przy wymiarze kary sąd uwzględnił natomiast:

- przyznanie się do winy i wyrażenie skruchy,

- rodzaj pojazdu prowadzonego przez oskarżonego w stanie nietrzeźwości (prowadzenie w tym stanie motoroweru stanowi niewątpliwie mniejsze zagrożenie dla innych uczestników ruchu niż chociażby kierowanie samochodem osobowym czy ciężarowym),

- brak stworzenia realnego, konkretnego zagrożenia dla innych uczestników ruchu drogowego.

Mając na względzie wszystkie powyższe okoliczności, kierując się zarazem dyrektywami wymiaru kary określonymi w art. 53 k.k., sąd doszedł do przekonania że wyłącznie bezwzględna kara pozbawienia wolności ma szansę wywrzeć na oskarżonym resocjalizacyjny wpływ. Zachowanie sprawcy, jakkolwiek w tym przypadku nie stworzyło realnego, konkretnego zagrożenia dla innych uczestników ruchu, tak było skrajnie nieodpowiedzialne i godziło w wysokim stopniu w porządek prawny. Jednocześnie jednak sąd miał na uwadze postawę sprawcy w toku postępowania oraz to, że w okresie od 17 października 2016 roku do zdarzenia objętego niniejszym postępowaniem, czyli 11 maja 2025 roku nie popadał on w żadne poważniejsze konflikty z prawem. W konsekwencji, za adekwatną do stopnia winy oraz stopnia społecznej szkodliwości czynu sąd uznał karę bliższą dolnej granicy zagrożenia przewidzianego normą art. 178a § 4, a więc w karę w wymiarze 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Na marginesie dodać jedynie wypada, iż w stosunku do sprawców przestępstwa z art. 178a § 4 k.k. nie ma zastosowania art. 37a § 1 k.k. pozwalający na wymierzenie kary o charakterze wolnościowym (art. 37 § 2 k.k.). Warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej za przestępstwo z art. 178a § 4 k.k. sąd może natomiast jedynie w szczególnie uzasadnionych przypadkach (art. 69 § 4 k.k.). W realiach przedmiotowej sprawy sąd takiego szczególnie uzasadnionego przypadku się nie dopatrzył – sprawca działał z premedytacją, prowadził pojazd mechaniczny w znacznym stanie nietrzeźwości oraz z powodów błahych; brak było tym samym podstaw faktycznych do warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej mu kary.

P. K.

2.

1.

Sąd na podstawie art. 42 § 3 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 15 lat.

Sąd doszedł do przekonania, że po uwzględnieniu wszystkich okoliczności obciążających, jak i łagodzących opisanych wyżej, orzeczenie wobec sprawcy zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio będzie sankcją nieadekwatną i nadmiernie surową. Jakkolwiek bowiem oskarżony dopuścił się popełnienia przestępstwa z art. 178a § 4 k.k., o wysokim stopniu społecznej szkodliwości, tak zauważyć należy, iż od początku postępowania przygotowawczego współpracował on z organami ścigania. Warto także zauważyć, że w okresie od 17 października 2016 roku do 11 maja 2025 roku (zdarzenia objętego aktem oskarżenia w przedmiotowej sprawie) P. K. nie popadał w konflikty z prawem. Brak zatarcia prawomocnego skazania za czyn z art. 178a § 1 k.k. z wyroku Sądu Rejonowego w Bełchatowie z dnia 29 listopada 2016 roku w sprawie o sygn. akt II K 912/16 (czyn popełniony 16 października 2016 roku) stanowi wynik nieuregulowania przez oskarżonego obowiązku kompensacyjnego orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Bełchatowie z dnia 29 stycznia 2016 roku w sprawie o sygn. akt II K 974/15 (za czyn z art. 288 § 1 k.k.) i jakkolwiek fakt niewykonania orzeczonego przez sąd obowiązku w pełni obciąża oskarżonego (który sam winien dbać o własne interesy), tak zdaniem sądu jego inkryminowane zachowanie należy oceniać tym samym nieco łagodniej niżeli w przypadku sprawców, którzy dopuszczają się popełnienia przestępstwa z art. 178a § 4 k.k. niedługo po prawomocnym skazaniu za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości. W konsekwencji sąd zadecydował o orzeczeniu wobec oskarżonego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 15 lat.

Orzeczenie wobec oskarżonego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 15 lat, mimo literalnego brzmienia art. 42 § 3 k.k., było zarazem prawnie dopuszczalne, gdyż wyrokiem z dnia 04 czerwca 2024 roku w sprawie o sygn. akt SK 22/21 Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 42 § 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 2024 r. poz. 17), w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 541), w zakresie, w jakim obliguje sąd do orzeczenia zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio w razie popełnienia przestępstwa określonego w art. 178a § 4 ustawy - Kodeks karny, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w związku z art. 42 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

P. K.

3.

1.

Sąd na podstawie art. 43a § 3 k.k. orzekł od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 10 000 złotych.

Świadczenie pieniężne na kanwie przedmiotowej sprawy miało charakter obligatoryjny. Sąd orzekł je w najniższym możliwie wymiarze, mając na względzie to, że względem oskarżonego orzeczono również bezwzględną karę pozbawienia wolności, która przez pewien czas uniemożliwi mu osiąganie dochodów z pracy zarobkowej.

P. K.

4.

1.

Sąd na podstawie art. 178a § 5 k.k. w zw. z art. 44b § 2 k.k. orzekł względem oskarżonego przepadek na rzecz Skarbu Państwa równowartości pojazdu mechanicznego w postaci motoroweru marki R. o nr rej. (...) w kwocie 580 złotych.

W przypadku przypisania oskarżonemu czynu z art. 178a § 1 i 4 k.k. orzeczenie przepadku pojazdu mechanicznego (lub jego równowartości) jest obligatoryjne, chyba że zawartość alkoholu w organizmie sprawcy była niższa niż 1,5 promila we krwi lub 0,75 mg/dm3 w wydychanym powietrzu albo nie prowadziła do takiego stężenia. Sąd może odstąpić od orzeczenia przepadku, jeżeli zachodzi wyjątkowy wypadek, uzasadniony szczególnymi okolicznościami.

W przedmiotowej sprawie, oskarżony prowadził pojazd mechaniczny w postaci motoroweru, będąc w stanie nietrzeźwości z zawartością 1,42 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Sąd nie dopatrzył się jednocześnie żadnych okoliczności, które przemawiałyby za przyjęciem, iż zachodzi wyjątkowy wypadek, uzasadniony szczególnymi okolicznościami, aby odstąpić od orzeczenia przepadku. Wręcz przeciwnie, P. K. prowadził motorower w stanie nietrzeźwości znacznie przekraczającym nie tylko próg stanu nietrzeźwości określony art. 115 § 16 pkt 2 k.k., ale i granicę wyrażoną normą art. 178a § 5 k.k., z powodów błahych, mimo że dawniej był już prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości.

Jako że motorower nie był wyłączną własnością sprawcy, ale jego kolegi, sąd orzekł przepadek jego równowartości w oparciu o art. 44b § 2 k.k.

5.  1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

P. K.

5.

1.

Zgodnie z treścią art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności sąd zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania w sprawie od dnia 11 maja 2025 oku godz. 13:00 do dnia 12 maja 2025 roku godz. 11:35.

7.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6.

Przez wzgląd na orzeczenie wobec oskarżonego kary bezwzględnego pozbawienia wolności, która uniemożliwi mu osiąganie dochodów z pracy zarobkowej, sąd uznał iż obowiązek uiszczenia kosztów sądowych w sprawie byłby dla niego zbyt uciążliwy (zwłaszcza, że względem w/w orzeczono także świadczenie pieniężne oraz przepadek równowartości pojazdu mechanicznego). W konsekwencji, na podstawie art. 624 § 1 k.p.k., zwolnił oskarżonego od ich poniesienia, w całości przejmując je na rachunek Skarbu Państwa.

6.  1Podpis