Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych

Formularz UK 1

Sygnatura akt

III K 36/20

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1. USTALENIE FAKTÓW

1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

A. U.

- został oskarżony o to, że w okresie od dnia 31.01.2013 roku do dnia 05.02.2013 roku w W., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w zamiarze aby ustalona osoba oraz inne osoby dokonały czynu zabronionego polegającego na doprowadzeniu jednostki organizacyjnej prowadzącej na podstawie ustawy podobną działalność gospodarczą do banku, to jest Spółdzielczej Kasy (...) w W. z siedzibą przy ul. (...), (...)-(...) W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem wielkiej wartości w kwocie 3000 000,00 zł, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, poprzez wprowadzenie w błąd pracowników (...) w W. co do zdolności kredytowej A. U. oraz rzetelności dokumentów dotyczących jego zatrudnienia i osiąganych przez niego dochodów, a także co do tożsamości osób, na rzecz których pożyczka została rzeczywiście udzielona, ułatwił jego popełnienie w ten sposób, że w placówce (...) w W., w celu uzyskania dla innych osób od (...) w W. pożyczki w wysokości 3 000 000,00 zł, przedłożył nierzetelne dokumenty w postaci:

- zaświadczenia o zatrudnieniu i zarobkach z dnia 30.01.2013r. z którego to dokumentu wynikało, iż A. U. pozostaje zatrudniony na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony w firmie (...) z siedzibą w W. na stanowisku dyrektora ds. transportu i osiąga z tego tytułu wynagrodzenie netto z ostatnich trzech miesięcy w wysokości 121 263, 83 zł,

- umowy o pracę zawartej w dniu 30.03.2012 r. między pracodawcą A. N. K. z siedzibą w W. a pracownikiem A. U. z której wynikało, że A. U. miał zostać zatrudniony we wskazanej firmie na stanowisku dyrektora ds. transportu i określono jego wynagrodzenie na kwotę 115 000,00 zł miesięcznie,

- zeznania PIT 37 wraz z potwierdzeniem jego rzekomego przesłania do Urzędu Skarbowego w R., z którego wynikało, iż w 2012 r. A. U. uzyskał dochód w kwocie 1 623 331, 28 zł,

- deklaracji (...) za okres 10/2012, 11/2012, (...) wystawionych przez płatnika składek A. N. K. z siedzibą w W., gdzie podano zestawienie składek należnych za ubezpieczenia społeczne i zdrowotne dla A. U., a także nierzetelne, pisemne oświadczenie dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania pożyczki w postaci kwestionariusza wywiadu pożyczkowego z dnia 31.01.2013 roku, w którym podał nieprawdziwe informacje co do wysokości osiąganych dochodów miesięcznych w kwocie 121 264,00 zł. z tytułu zatrudnienia w firmie (...) z siedzibą w W., na podstawie których to dokumentów zawarto umowę pożyczki zabezpieczonej hipoteką nr (...) zabezpieczeniem której to umowy była hipoteka ustanowiona na nieruchomości gruntowej położonej w miejscowości K. gmina M. powiat (...), na mocy której to umowy (...) w W. udzieliła A. U. pożyczki w kwocie 3 000 000, 00 zł., które to środki zostały następnie przekazane na rzecz innej osoby,

tj. o czyn z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 294 § 1 kk w zb. z art. 297 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk,

- Sąd wyrokiem uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z tą zmianą jego opisu, że w miejsce określenia „ nierzetelne dokumenty” przyjął określenie „podrobione dokumenty, a w miejsce zapisu mienie wielkiej wartości przyjął, że kwota udzielonej pożyczki stanowiła mienie znacznej wartości, czym wyczerpał dyspozycję art. 18§3 kk w zw. z art. 286§1 kk w zw. z art. 294§1 kk, art. 297§1 kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 4§1 kk

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

Prokuratura Okręgowa W. – P. w W. nadzoruje śledztwo w sprawie o sygn. (...), dotyczące przedkładania w okresie od 2009 roku do 2014 roku w Spółdzielczej Kasie (...) w W. nierzetelnych, poświadczających nieprawdę i podrobionych dokumentów, w celu uzyskania wielomilionowych pożyczek i kredytów w (...), tj. o czyny z art. 297§1 kk oraz art. 18§3 kk w zw. z art. 286§1 kk w zw. z art. 294§1 kk w zw. z art. 297§1 kk w zw. z art. 11§2 kk i inne, gdzie łączna wartość zaciągniętych kredytów objętych śledztwem wyniosła ponad miliard złotych. Śledztwo to dotyczy także działań grupy osób mających na celu wyprowadzanie środków pieniężnych ze Spółdzielczej Kasy (...) w W. poprzez uzyskiwanie kredytów na podstawione osoby. W skład tej grupy wchodzili zarówno członkowie władz (...) jak i inne osoby, którym w prowadzonym jednocześnie śledztwie o sygn. (...) przedstawiono zarzuty z art. 286§1 kk w zw. z art. 294§1 kk i inne. Zarzuty w tym postępowaniu zostały postawione między innymi P. P. i S. D..

W ramach przestępczego procederu werbowano osoby, które w zamian za niewielkie wynagrodzenie pieniężne zaciągały kredyty w (...) na swoje dane osobowe. Kwoty udzielonych im pożyczek trafiały w ręce osób zajmujących się tym procederem.

Jedną w tych osób był oskarżony A. U.. Zaciągnięcie kredytu w (...) w zamian za kwotę 1000 zł. zaproponował mu S. D.. Dwukrotnie zawiózł go do W., gdzie za pierwszym razem oskarżony podpisywał przedłożone mu dokumenty na stacji benzynowej, a za drugim razem w banku. Były to następujące dokumenty:

- deklaracja członkowska, według której A. U. był członkiem Spółdzielczej Kasy (...) w W. od 10 stycznia 2013 roku,

- wniosek z 31 stycznia 2013 roku, w którym A. U. wniósł o udzielenie mu przez (...) pożyczki w kwocie 3.000.000 zł., przy czym do wniosku dołączone zostały stwierdzające nieprawdę dokumenty, tj. zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkach z 30 stycznia 2013 roku, z którego wynikało, że A. U. był zatrudniony na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony w firmie (...) z siedzibą w W. na stanowisku dyrektora do spraw transportu, a osiągane przez niego wynagrodzenie netto za okres ostatnich trzech miesięcy wynosiło 121.263,83 zł., umowa o pracę z 30 marca 2012 roku zawarta pomiędzy pracodawcą A. N. K. z siedzibą w W. a pracownikiem A. U., z której wynikało, że A. U. został zatrudniony w wyżej wymienionej firmie na stanowisku dyrektora do spraw transportu z wynagrodzeniem miesięcznym w kwocie 115.000 zł., zeznanie PIT 37 wraz z potwierdzeniem jego rzekomego przesłania do Urzędu Skarbowego w R., z którego wynikało, że A. U. w 2012 roku uzyskał dochód w kwocie 1.623.331,28 zł., deklaracje (...) za okres październik, listopad i grudzień 2012 roku wystawione przez płatnika składek A. N. K. z siedzibą w W., gdzie podano zestawienie składek należnych na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne dla A. U. a także nierzetelne pisemne oświadczenie dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania pożyczki w postaci kwestionariusza wywiadu pożyczkowego z 31 stycznia 2003 roku, w którym podano nieprawdziwe informacje co do wysokości osiąganych dochodów miesięcznych w kwocie 121.264 zł. z tytułu zatrudnienia w wyżej wymienionej firmie.

Na podstawie wskazanych wyżej dokumentów w dniu 4 lutego 2013 roku została zawarta pomiędzy (...) w W. i A. U. umowa pożyczki zabezpieczona hipoteką ustanowioną na nieruchomości gruntowej położonej w miejscowości K. gmina M. powiat (...), na mocy której (...) w W. udzieliła oskarżonemu pożyczki w kwocie 3.000.000 zł. Następnego dnia został otwarty rachunek oszczędnościowo – rozliczeniowy, sporządzony na dane oskarżonego, umowa o prowadzenie tego rachunku i w tym też dniu zostały przelane na to konto środki pieniężne w kwocie 1.870.303,68 zł. Pieniądze z tytułu udzielonej pożyczki w kwocie 3.000.000 zł. zostały przekazane innej osobie, a oskarżony w zamian za zawarcie powyższej umowy otrzymał od osoby trudniącej się tym procederem wynagrodzenie w kwocie 1000 zł.

Pożyczka nie została spłacona. Do spłaty pozostaje kwota 2.964.011,11 zł.

Oskarżony w chwili popełnienia zarzucanego czynu mógł rozpoznać jego znaczenie i pokierować swoim postępowaniem. Biegli rozpoznali u niego zespół uzależnienia od alkoholu.

Oskarżony nie był dotychczas karany.

materiały dotyczące prowadzonego śledztwa

wyjaśnienia S. D.

deklaracja członkowska

wniosek

kwestionariusz zaświadczenie o zarobkach

umowa o pracę

PIT 37 wraz z potwierdzeniem nadania

deklaracje (...)

wyjaśnienia A. U.

umowa pożyczki

akt notarialny

operat szacunkowy

wniosek

umowa

wyciąg z rachunku

pismo syndyka

opinia sądowo-psychiatryczna

karta karna

k.1-2, 3-16, 39-51, 56-110,

112-116,

k.648-660

k.196

k.199

k.200

k.202

k.204

k.207-210

k.211-213

k.365-369

k.215-227

k.301-303

k.304-320

k.262

k.263-264

k.269-270

k.254

k.376-378

k.360

2. OCENA DOWODÓW

2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

Ustalenia faktyczne odnośnie przebiegu zdarzenia Sąd oparł na relacji oskarżonego, która znalazła odzwierciedlenie w zeznaniach S. D. oraz w załączonych do akt sprawy dokumentach dotyczących przedmiotowej pożyczki. Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego czynu. Wyjaśnił, że podpisał dokumenty w zamian za możność zarobienia pieniędzy. Nadużywał wtedy alkoholu, nie wiedział czego dotyczyły dokumenty, nie czytał ich a podpisał, bo bardzo chciał dostać pieniądze. W zamian za to otrzymał wynagrodzenie w kwocie 1000 zł. W świetle wskazanych wyżej dowodów ustalenia faktyczne nie budzą wątpliwości.

3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Oskarżony

3.1. Podstawa prawna

skazania

zgodna z zarzutem

3.2. Podstawa prawna skazania niezgodna z zarzutem

A. U.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Przepis art. 286§1 kk określa odpowiedzialność za oszustwo, którym jest doprowadzenie innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem przez wprowadzenie jej w błąd albo wyzyskanie błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranej czynności. Dla przyjęcia popełnienia przestępstwa oszustwa konieczne jest wykazanie na podstawie dowodów, że sprawca obejmował swym bezpośrednim i kierunkowym zamiarem zarówno wprowadzenie w błąd (wyzyskanie błędu, itd.), działanie w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, jak i to, że w momencie działania mającego na celu uzyskanie kredytu obejmował swym bezpośrednim i kierunkowym zamiarem okoliczność, iż osoba rozporządzająca mieniem czyni to z niekorzyścią dla kredytodawcy (wyrok SN z dnia 6 listopada 2003 r., II KK 9/03.

Zgodnie z art. 18§3 kk jako pomocnik ponosi odpowiedzialność ten, kto w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie. Wobec tego, że strona podmiotowa pomocnictwa wyraża się w umyślności zachowania, pomocnik musi mieć co najmniej świadomość, do jakiego czynu zabronionego może udzielić pomocy, godząc się na to ( wyrok SN z 07.03.2018r., II KK 354/17).

Przechodząc na grunt niniejszej sprawy należy uznać, że oskarżony podpisując wszystkie opisane wyżej dokumenty niezbędne do uzyskania pożyczki, wiedząc przy tym, że są one podrobione, a kwota pożyczki zostanie przekazana innym, zupełnie nieznanym mu osobom, miał niewątpliwie świadomość, że swoim zachowaniem może udzielić pomocy do wyłudzenia tej pożyczki. Nie miał przecież żadnej pewności, że kwota 3.000.000 zł. będzie w ogóle przez kogoś spłacana.

Oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał także dyspozycję art. 297§1 kk, ponieważ do wniosku o udzielenie pożyczki przedłożył wskazane w stanie faktycznym podrobione dokumenty mające istotne znaczenie dla uzyskania pożyczki, przy czym na ich podstawie przyznano mu wnioskowaną pożyczkę. Składając osobiście podpisy na tych dokumentach, miał niewątpliwie świadomość, że ich treść jest niezgodna z rzeczywistością.

Sąd uznał, że były to dokumenty podrobione, czyli fałszywe, zawierające nieprawdziwe informacje, ponieważ podrobienie polega na nadaniu przedmiotowi pozorów dokumentu w celu wywołania wrażenia, że zawarta w dokumencie treść pochodzi od wystawcy, podczas, gdy w rzeczywistości tak nie jest. Z kolei dokument nierzetelny jest dokumentem autentycznym (jeżeli jest wydany przez uprawnionego i w odpowiedniej formie), w którym pominięte są niektóre dane lub w którym zostały zawarte informacje sugerujące stan inny, niż istniejący w rzeczywistości. Mając na uwadze powyższe Sąd dokonał zmiany opisu czynu w tym zakresie.

Czyn oskarżonego wyczerpał również dyspozycję art. 294§1 kk, ponieważ wysokość szkody wyrządzonej przestępstwem stanowi mienie znacznej wartości. Zgodnie z art. 115§5 kk mieniem znacznej wartości jest mienie, którego wartość w czasie popełnienia czynu zabronionego przekracza 200.000 zł. Sąd wyeliminował z opisu czynu zapis odnoszący się do mienia wielkiej wartości. Wprawdzie zgodnie z art. 115§6 kk mieniem wielkiej wartości jest mienie, którego wartość przekracza 1.000.000 zł., ale pojęcie to nie występuje w treści art. 294§1 kk. Pojęcie to obecnie ma zastosowanie przy definiowaniu „ szkody w wielkich rozmiarach” (art. 115§7a kk oraz występuje w innych przepisach kodeksu karnego, np. art. 270a§2 kk.

Z uwagi na to, że czyn oskarżonego wyczerpał znamiona określone w większej ilości przepisów ustawy karnej to należało dokonać w myśl art. 11§2 kk kumulatywnej kwalifikacji popełnionego przez niego przestępstwa z art. 18§3 kk w zw. z art. 286§1 kk w zw. z art.294§1 kk i art. 297§1 kk.

4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE
I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

A. U.

1, 2

3

Na korzyść oskarżonego uwzględniono fakt przyznania się do popełnienia zarzucanego czynu, wyrażenie żalu, skruchy, dotychczasową niekaralność oraz fakt, że jego zachowanie przybrało formę pomocnictwa a nie współsprawstwa. Na niekorzyść poczytano realizację jednym zachowaniem dyspozycji kilku przepisów ustawy karnej i bardzo wysoką wartość szkody.

Wymierzając karę, Sąd zastosował zgodnie z art. 4§1 kk przepisy kodeksu karnego obowiązujące w chwili popełnienia przez oskarżonego przestępstwa – jako, że są dla niego względniejsze niż przepisy obowiązujące od dnia 1 lipca 2015 roku - czyli w chwili orzekania.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd wymierzył oskarżonemu karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.. W ocenie Sądu kara ta jest współmierna do stopnia winy oskarżonego, wagi czynu i stopnia jego społecznej szkodliwości.

Dotychczasowy sposób życia oskarżonego, a szczególnie fakt niekaralności wskazuje, że cele kary zostaną osiągnięte w warunkach wolności kontrolowanej i oskarżony nie wkroczy ponownie na drogę przestępstwa. Dlatego Sąd zastosował wobec niego instytucję warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności, a ustalony okres próby 5 lat umożliwi kontrolę jego dalszego zachowania.

Popełnione przestępstwo było w życiu A. U. zdarzeniem wyjątkowym, wobec czego warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary pozwoli osiągnąć wobec niego cele wychowawcze i zapobiegawcze. Z uwagi na cel działania w postaci osiągnięcia korzyści majątkowej, Sąd orzekł wobec niego także karę grzywny w ilości 100 stawek dziennych, każda po 50 zł. Ustalając wysokość grzywny Sąd uwzględnił stopień winy i możliwości zarobkowe oskarżonego.

Sąd zgodnie z wnioskiem pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego na podstawie art. 46§1 kk orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem zobowiązując go do zapłąty wnioskowanej kwoty 1.000 zł. na rzecz oskarżyciela posiłkowego Syndyka masy upadłości Spółdzielczej Kasy (...)w W. w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w W.,

5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku
odnoszący się
do przypisanego
czynu

Przytoczyć okoliczności

7. KOSZTY PROCESU

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Przytoczyć okoliczności

4

Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa:

- opłatę zgodnie z art. 2 ust.1 pkt 4, art. 3 ust 1 ustawy z 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych- Dz.U. z 1983r. Nr 49, poz.223 z późniejszymi zmianami,

- zwrot wydatków zgodnie z art. 627 kpk.

8. PODPIS