Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 6.04.2023 r., Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) w Ł. stwierdził, że S. H., jako pracownik u płatnika składek (...) Sp. z o.o. z/s w Ł., nie podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym od 27.10.2021 r. do 31.12.2022 r., zarzucając pozorność umowy o pracę.

W uzasadnieniu Zakład wyjaśnił, że prawomocną decyzją z dnia 26.10.2021 r. organ rentowy stwierdził, że S. H. nie podlegał jako pracownik płatnika składek (...) Sp. z o.o. w okresie od 24.12.2019 r., od której nie zostało wniesione odwołanie. Ponieważ nie zostały przekazane przez płatnika dokumenty wyrejestrowujące za S. H. w związku z ww. prawomocną decyzją – Zakład z urzędu wyrejestrował S. H. z ubezpieczeń od 24.12.2019 r., a złożone za niego dokumenty rozliczeniowe za okres od 12/2019 r. do 09/2021 r. zostały wyzerowane. Organ rentowy wyjaśnił, że po dacie wydania ww. prawomocnej decyzji płatnik składek przekazał za S. H. dokumenty rozliczeniowe z kodem pracownik, za okres od 10/2021 r. do 12/2021 r. , z wymiarem czasu pracy ¾ etatu oraz za okres od 03/2022 r. do 12/2022 r. z wymiarem czasu pracy ¼ etatu, a nadto płatnik składek wskazał za wymienionego okres nieobecności w pracy usprawiedliwionej bez prawa do wynagrodzenia lub zasiłku od 1.09.2022 r. do 31.12.2022 r., zaś w dniu 3.02.2023 r. przekazał wyrejestrowanie ubezpieczonego od dnia 1.01.2023 r. Zakład wskazał, że płatnik składek przekazywał dokumenty rozliczeniowe po terminie, a nadto posiada zadłużenie składkowe. Ponadto ZUS wyjaśnił, że wszczął postępowanie administracyjne celem wyjaśnienia podlegania S. H. pracowniczemu ubezpieczeniu społecznemu u płatnika składek po wydaniu decyzji z dnia 26.10.2021 r., w toku którego płatnik nie skorzystał z możliwości czynnego udziału i wypowiedzenia się przed wydaniem przedmiotowej decyzji co zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. W efekcie przeprowadzonego postępowania, ZUS wydał przedmiotową decyzję, albowiem nie zostały zgłoszone żadne dokumenty potwierdzające, że S. H., jako pracownik podjął i świadczył umówioną pracę u płatnika składek również w okresie od 27.10.2021 r. do 31.12.2022 r.

/decyzja z 6.04.2023 r. w aktach ZUS/

Odwołanie od decyzji z dnia 26.10.2021 r. i z dnia 6.04.2023 r. złożył płatnik składek, zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata, wnosząc o ich zmianę poprzez stwierdzenie, że S. H. podlega jako pracownik płatnika ubezpieczeniom społecznym od 24.12.2019 r. do 26.10.2021 r. oraz od 27.10.2021 r. do 31.12.2022 r., negując zarzutom Zakładu o pozorności umowy o pracę, a także wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania wg norm przepisanych. Odwołujący wyjaśnił, że S. H. wykonywał, jako pracownik płatnika, w spornych okresach, zabiegi medycyny estetycznej, wobec pacjentów płatnika. Wyjaśnił, że przekroczenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z 26.10.2021 r. , nie jest znaczne, a nadto, że przyczyną jest pozostawienia awizo o przesyłce listowej dla płatnika w budynku, w którym znajduje się siedziba spółki (...) z powodu konfliktu z wynajmującym, którego jednym z przejawów jest brak zgody dla płatnika na umieszczenie skrzynki na listy. Konkludując wniósł o rozpoznanie odwołania także od decyzji z dnia 26.10.2021 r. ze względu na art. 477 [9] § 3 in fine k.p.c.

/odwołanie k. 4/

W odpowiedzi na ww. odwołania, organ rentowy wniósł o odrzucenie odwołania od decyzji z dnia 26.10.2021 r., ewentualnie oddalenie odwołania od tej decyzji, oraz o oddalenie odwołania od decyzji z dnia 6.04.2023 r., a nadto o zawieszenie postępowania związanego z odwołaniem od decyzji z dnia 6.04.2021 r. do czasu rozstrzygnięcia odwołania od decyzji z dnia 26.10.2021 r., a także o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, wg norm przepisanych, razem z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego liczonymi od uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.

W uzasadnieniu, ZUS, w zakresie wniosku o odrzucenie odwołania od decyzji z dnia 26.10.2021 r. podniósł, że po pierwsze odwołujący nie wskazał, aby uchybienie terminowi nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych, a po drugie, że 17-miesięczne opóźnienie nie może zostać uznane, że nie jest nadmierne. Na marginesie ZUS podał, że płatnik składek odebrał w dniu 23.09.2023 r. pismo organu rentowego z dnia 20.09.2021 r. o wszczęciu postępowania.

Pozwany wnosząc o ewentualne oddalenie odwołania od decyzji z dnia 26.10.2021 r. podniósł, że: nie ma żadnych dowodów, potwierdzających wykonywanie – pracy - przez S. H. na rzecz płatnika, czyli aktywności - w reżimie pracowniczym, płatnik posiada zadłużenie składkowe, a pierwsza zapłata z tytułu składek nastąpiła w dniu 28.05.2020 r., nie przedłożono zaświadczenia o zdolności do pracy S. H. ,bez którego pracodawca nie może pracownika dopuścić do pracy, zaś, załączone do odwołania, zdjęcia, mogą dotyczyć aktywności w (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością , a nie (...) Sp. z o.o.

ZUS podniósł, że płatnik złożył dokumenty rozliczeniowe za okres od 10/2021 r. do 12/2022 r. za ubezpieczonego, z uchybieniem terminu.

Zakład podał, że płatnik nadal posiada zadłużenie z tytułu nieopłaconych składek.

ZUS wyjaśnił, że w związku z tym, iż decyzja z dnia 26.10.2021 r. rozstrzygnęła okres podlegania ubezpieczeniom społecznym S. H. z tytułu zatrudnienia na umowę o pracę u płatnika do dnia jej wydania – wszczęto postępowanie administracyjne w przedmiocie podlegania ubezpieczeniu pracowniczemu S. H. u płatnika w okresie od 27.10.2021 r., lecz w toku tego postępowania ani płatnik, ani S. H. nie przedłożyli żadnych dowodów na wykonywanie umowy o pracę przez S. H. na rzecz płatnika po 26.10.2021 r. i w związku z tym ZUS wydał drugą zaskarżoną decyzję z dnia 6.04.2023 r.

/odpowiedź na odwołanie k. 6-7/

Obie sprawy zainicjowane odwołaniem płatnika składek od decyzji z dnia 26.10.2021 r. i odwołaniem płatnika składek od decyzji z dnia 6.04.2023 r. ,zostały połączone do wspólnego rozpoznania za sygn. akt VIII U 1065/23.

/zarządzenie k. 9 akt VIII U 1066/23/

Następnie, w związku z wnioskiem pełnomocnika ZUS wyłączono sprawę z odwołania płatnika składek od decyzji z dnia 6.04.2023 r. ze sprawy VIII U 1065/23 i, po wyłączeniu, sprawa ta, na mocy zarządzenia z dnia 7.03.2024 r. została wpisana pod nowy numer, tj. sygn. akt VIII U 692/24. Postanowieniem z dnia 7.02.2024 r. Sąd Okręgowy w Łodzi zawiesił postępowanie w sprawie VIII U 692/24 na mocy art. 177 par. 1 pkt1 k.p.c. do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie VIII U 1065/23 dotyczącego odwołania płatnika składek od decyzji z dnia 26.10.2021 r.

/wniosek pełnomocnika płatnika k. 4 verte akt VIII U 1065/23, zarządzenie k. 14, kopia protokołu rozprawy w sprawie VIII U 1065/23 z dn. 6.03.2024 r. k. 12-13, postanowienie k. 15/

Postanowieniem z dnia 5.08.2024 r. w sprawie VIII U 1065/23 Sąd Okręgowy w Łodzi odrzucił odwołanie płatnika od decyzji ZUS (...) w Ł. z dnia 26.10.2021 r.

/postanowienie k. 142 akt VIII U 1065/23/

Na skutek zażalenia płatnika składek na ww. postanowienie - Sąd Apelacyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 17.10.2024 r. w sprawie III AUz 127/24 oddalił zażalenie płatnika.

/zażalenie k. 152-154 akt VIII U 1065/23, postanowienie k. 166 akt VIII U 1065/23/

Wobec powyższego, postanowieniem z dnia 12.03.2025 r. Sąd Okręgowy w Łodzi podjął zawieszone postępowanie w n/n sprawie, dotyczącej odwołania płatnika składek od decyzji z 6.04.2023 r.

/postanowienie k. 31/

W toku n/n postępowania, ubezpieczony S. H. - mimo prawidłowego powiadomienia o terminach rozprawy - nie stawił się i nie zajął stanowiska w sprawie.

/niesporne, a nadto: e-protokól rozprawy z dania 16.04.2025 r.: 00:00:32, wezwanie doręczone w trybie art. 139 k.p.c. k. 53 verte, e-protokół rozprawy z dnia 2.06.2025 r. : 00:01:02, wezwanie doręczone w trybie art. 139 k.p.c. k. 69, e-protokół rozprawy z dnia z 28.07.2025 r.: 00:00:29, wezwanie doręczone w trybie art. 139 k.p.c. k. 87/

Na ostatnim terminie rozprawy z dnia 28.07.2025 r., pełnomocnik płatnika poparł odwołanie i wniósł o zasądzenie kosztów postępowania, natomiast pełnomocnik ZUS wniósł o jego oddalenie.

/stanowiska stron - e-prot. z 28.07.2025 r.:00:02:52, 00:03:11, 00:04:39, 00:05:37/

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:

Płatnik składek - (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł., jest zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym od dnia 7.06.2019r. Siedziba spółki mieści się w Ł. przy Placu (...). Prezesem zarządu jest B. Ł..

W 2021r. przedmiotem działania płatnika była, m.in.: praktyka lekarska ogólna, praktyka lekarska specjalistyczna, działalność fizjoterapeutyczna, działalność paramedyczna. Jednym z wspólników była spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (...).

/okoliczności niesporne, a nadto wydruk KRS k. 5-7 w aktach VIII U 1065/23 /

W 2021r., płatnik wynajmował lokale przy Placu (...) w Ł., dla spółki (...) (...)” i dla płatnika (...) . Wynajmującym była (...) spółka z ograniczona odpowiedzialnością. Siedziba obejmowała 6 pomieszczeń – gabinetów. Gabinety funkcjonowały w różnych godzinach. Z pacjentami płatnik kontaktował się telefoniczne.

/okoliczności niesporne, a nadto zeznania świadka R. Z. złożone w sprawie VIII U 1065/23 - e-protokół rozprawy z dnia 2.10.2023r. k. 43, płyta CD k. 44/.

Ubezpieczony- S. H., urodzony (...), jest Ukraińcem. Posiada dyplom ukończenia w 2016 r. (...), specjalność medycyna, kwalifikacje zawodowe - lekarz.

/okoliczności niesporne, kwestionariusz osobowy k. 31 akt ZUS, kopia dyplomu wraz z tłumaczeniem k. 35-37 akt ZUS/

Płatnik składek podpisał z S. H. umowy o pracę, na czas określony: w dniu 24.12.2019 r. na okres od 24.12.2019 r. do 20.06.2020 r., w dniu 21.06.2020 r. na okres od 21.06.2020 r. do 10.02.2021 r. w dniu 11.02.2021 r. na okres od 11.02.2021 r. do 30.06.2022 r. W umowach tych wskazano stanowisko masażysta, asystent zabiegowy, wymiar czasu pracy ¾, wynagrodzenie minimalne proporcjonalne do etatu, w którym będzie wykonywana praca, miejsce świadczenia pracy Ł. Plac (...). Nadto, podano w innych warunkach zatrudnienia, że do obowiązków ubezpieczonego - należy: współpraca z pacjentem w zakresie doboru indywidualnego zabiegu, wykonywanie zabiegu z oferty obsługiwanie urządzeń medycznych, rejestrowanie i finalizowanie pacjentów, utrzymywanie porządku w miejscu pracy, edukowanie pacjentów w zakresie antianging, należyte zabezpieczenie powierzonego mienia pracodawcy. Podano też, że godziny pracy to: od 9.00 do 17.00, od 11.00 do 19.00, od 14.00 do 22.00, dobowy wymiar czasu pracy 8 godzin, tygodniowy czas pracy 40 godzin, praca w porze nocnej nie występuje, przysługuje urlop wypoczynkowy 20 dni, wynagrodzenie za pracę będzie wypłacane przelewem jeden raz w miesiącu na wskazane konto bankowe do 10 dnia następnego miesiąca. Wpisano w umowach, że obecność w pracy winna być potwierdzona podpisem na liście obecności, a usprawiedliwienie nieobecności w pracy ,winno być zgłoszone w terminie 3 dni. Podano, że okres wypowiedzenia umowy o pracę wynosi 2 tygodnie, a także, że zmiana warunków umowy – pracy i płacy wymaga formy pisemnej.

/umowy o pracę k. 19 -29 i 139-149 akt ZUS/

Płatnik składek nie przedstawił dokumentów, potwierdzających, że ubezpieczony odbył, przed - zatrudnieniem - wstępne badania z zakresu medycyny pracy, potwierdzające zdolność S. H. do wykonywania - pracy - na powierzonym u płatnika stanowisku, ani też nie przedstawił dokumentu, potwierdzającego, że ubezpieczony odbył szkolenie wstępnie w zakresie bhp, ogólne i stanowiskowe, przed przystąpieniem do wykonywania czynności - u płatnika.

/okoliczności niesporne/

Płatnik składek zgłosił S. H. do ubezpieczeń społecznych, z tytułu umowy o pracę od 24.12.2019 r., w dniu 7.01.2020 r., tj . z przekroczeniem 7-dniowego terminu.

/okoliczności niesporne/

S. H. wykonywał u płatnika czynności fizjoterapeuty, w gabinecie przy Placu (...) w Ł.. Czynności wykonywał - na zmiany, pierwsza zmiana była od 7.00 do 15.00, a potem druga. W spornym okresie, u płatnika był - zatrudniony - drugi fizjoterapeuta B. C.. Recepcja do gabinetu, w którym były wykonywane zabiegi fizjoterapeutyczne, znajdowała się w tym gabinecie. Czynności w recepcji i usługi porządkowe wykonywała, w spornym okresie, A. F. (1), która była jednocześnie zatrudniona na umowę zlecenia przez spółkę (...) i spółkę (...) (...) A. F. (1) nie rozróżniała, na rzecz której spółki wykonywała czynności, bo wszystko było przez nią wykonywane w jednym miejscu i w tym samym czasie obsługiwała ona obie te firmy. A. F. (1) widywała, w spornym okresie, S. H. jak wykonywał czynności jako fizjoterapeuta i wiedziała, że jest z wykształcenia lekarzem, ale nie miała wiedzy, na podstawie jakiej umowy był on zaangażowany, ani jakie miał wynagrodzenie. Mogło się zdarzyć, że za S. H. ktoś inny wykonywał czynności fizjoterapeutyczne. Pacjentki były zapisywane na konkretne zabiegi. S. H. wykonywał zlecone mu zabiegi. W systemie komputerowym były zapisane czynności włącznie z kwotami za zabieg.

/zeznania świadka A. F. (1) e-protokół rozprawy . z dnia 16.04.2025 r.: 00:06:10-00:19:53/

Płatnik składek przekazał za S. H. dokumenty rozliczeniowe za miesiące grudzień 2019 r. – wrzesień 2020 r., w których wskazał wymiar czasu pracy ¾ etatu. Dokumenty rozliczeniowe za miesiące grudzień 2019 r. – czerwiec 2021 r. i wrzesień 2021 r. zostały przekazane z uchybieniem ustawowego terminu (tylko dokumenty za lipiec i sierpień 2021 r. zostały złożone w ustawowym terminie) tj. za grudzień 2019 r. – kwiecień 2020 r. dniu 28.05.2020 r., maj 2020 r. w dniu 16.06.2020 r., czerwiec 2020 r. – luty 2021 r. w dniu 17.06.2021 r., marzec – maj 2021 r. w dniu 18.06.2021 r., czerwiec 2021 r. w dniu 20.07.2021 r., wrzesień 2021 r. w dniu 19.10.2021 r. Płatnik składek w miesięcznych raportach wykazywał za zainteresowanego podstawę wymiaru składek za grudzień 2019 r. 340 zł, za styczeń 2020 r. 975 zł, luty – grudzień 2020 r. 1950 z. styczeń – wrzesień 2021 r. 2100 zł.

/okoliczności niesporne/

Decyzją z dnia 26 października 2021 roku, Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł., stwierdził, że S. H., jako pracownik płatnika składek (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł., nie podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym : emerytalnemu, rentowemu, chorobowemu i wypadkowemu, od 24.12.2019r.

/ decyzja k. 159 163 akt ZUS/

Po wydaniu tej decyzji płatnik złożył, za ubezpieczonego, dokumenty rozliczeniowe z kodem ubezpieczenia - pracowniczego - za okres od 10/2021 r. do 12/2021 r. z wymiarem czasu pracy ¾ etatu oraz za okres od 03/2022 r. do 12/2022 r. z wymiarem czasu pracy ¼ etatu. Dokumenty rozliczeniowe płatnik przekazał po ustawowym terminie, tj. za okres październik 2021 r. – grudzień 2021 r. - data nadania 20.01.2020 r., za okres styczeń 2022 r. – czerwiec 2022 r. data nadania 7.07.2022 r., za okres od lipca 2022 r. do grudnia 2022 r. – data nadania 3.02.2023 r. Ponadto płatnik składek wskazał za wymienionego okres nieobecności w pracy usprawiedliwionej bez prawa do wynagrodzenia lub zasiłku od 1.09.2022 r. do 31.12.2022 r., zaś w dniu 3.02.2023 r. przekazał wyrejestrowanie ubezpieczonego od dnia 1.01.2023 r.

Płatnik składek obliczył i rozliczył za S. H. składki na ubezpieczenie społeczne od podstaw ich wymiaru w miesiącach: październik – grudzień 2021 r. 2100 zł, styczeń -luty 2022 r. 2257 zł, marzec – sierpień 2022 r. 752,50 zł, wrzesień – listopad 2022 r. 0 zł, grudzień 2022 r. 5359,58 zł.

/okoliczności niesporne/

Płatnik składek posiada zadłużenie z tytułu nieopłaconych składek w ZUS, a pierwsza zapłata z tytułu składek nastąpiła 28.05.2020 r.

/okoliczność niesporna/

Płatnik składek sporządził dla ubezpieczonego imienne listy obecności za grudzień 2019 r. – grudzień 2021 r., na których S. H. wpisywał ilość godzin, w których był aktywny - danego dnia, opatrując to swoim nieczytelnym podpisem czyli - tzw. parafką.

/listy obecności k. 39-87 akt ZUS/

Ze sporządzonych dla ubezpieczonego list płac, za miesiące od grudnia 2019 r. do sierpnia 2021 r., wynika, że ubezpieczony miał wypłacane wynagrodzenie od spółki (...).

Na ww. listach S. H. nie potwierdził wypłaty wynagrodzenia swoim podpisem.

/listy płac k. 89-129 akt ZUS/

Po wydaniu decyzji z 26.10.2021 r. , ZUS wszczął postępowanie wyjaśniające w sprawie podlegania ubezpieczeniu pracowniczemu przez ubezpieczonego, u płatnika, po dacie, której dotyczyła ww. decyzja tj. od 27.10.2021 r. W toku tego postępowania, ani płatnik składek, ani ubezpieczony, nie przedłożyli nowych dowodów na potwierdzenie wykonywania pracy przez S. H. na podstawie umowy o pracę u płatnika składek, w okresie od 27.10.2021 r., ani też nie skorzystali z możliwości wypowiedzenia się, przed wydaniem decyzji, kończącej postępowanie przed organem rentowym, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

/ okoliczności niesporne/

W efekcie przeprowadzenia tego postępowania , zaskarżoną w n/n postępowaniu decyzją z dnia 6.04.2023 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...)w Ł. stwierdził, że S. H. jako pracownik u płatnika składek (...) Sp. z o.o. z/s w Ł. nie podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym od 27.10.2021 r. do 31.12.2022 r., zarzucając pozorność umowy o pracę.

/ decyzja k. 183-185 akt ZUS/

Powyższy stan faktyczny został odtworzony na podstawie powołanych dokumentów, których autentyczności nie kwestionowała żadna ze stron, a nadto, w niewielkim zakresie, na podstawie zeznań świadka A. F. (2).

Sąd oparł się na zeznaniach ww. świadka, jedynie w takim zakresie, w jakim A. F. (1) zeznała, że faktycznie ubezpieczony, wykonywał czynności fizjoterapeuty, w badanym okresie, natomiast świadek ta nie miała żadnej wiedzy na temat tego jaką umowę ubezpieczony zawarł z płatnikiem, ani na temat jego wynagrodzenia – bo jak zeznała: nie rozmawiała na takie tematy. Z zeznań świadka wynika, że praca w gabinecie fizjoterapeutów była wykonywana zmianowo: pierwsza zmiana był od 7.00 do 15.00, a potem druga. Zeznała też, że był także drugi fizjoterapeuta, w badanym okresie, - B. C., a także, że możliwe było, iż za ubezpieczonego ktoś inny wykonywał czynności. Sama świadek nie rozróżniała zaś dla kogo wykonuje zlecone jej w rejestracji w gabinecie czynności, czy dla spółki (...), czy dla spółki (...) (...), bo robiła to w tym samym miejscu i czasie. Innymi słowy – świadek nie ma wiedzy ani na temat tego czy i jaka umowa łączyła zainteresowanego z płatnikiem składek, ani na jakich zasadach świadczył w gabinecie fizjoterapeutycznym pracę – jej zeznania nie są zatem dowodem na to, że świadczenie pracy przez zainteresowanego dla płatnika odbywało się w ramach zatrudnienia pracowniczego.

Poza zeznaniami ww. świadka ani odwołujący się płatnik, ani zainteresowany nie zaoferowali zarówno w toku postępowania przed organem rentowym, jak i w toku niniejszego postępowania sądowego jakichkolwiek wiarygodnych dowodów, z których wynikałoby, że zainteresowany w badanym okresie wykonywał na rzecz płatnika składek pracę w reżimie podporządkowania pracowniczego.

Nie ma, bowiem, w aktach sprawy, żadnych dowodów, pozwalających na uznanie, że ubezpieczony, faktycznie, był podporządkowany wobec płatnika, w reżimie charakterystycznym dla stosunku pracy, tj. co do czasu i miejsca wykonywania pracy, a także, że podlegał bezpośredniemu bieżącemu kierownictwu przełożonego i że był on rozliczany ze sposobu, ilości i jakości świadczonej pracy oraz że świadczył umówione czynności - osobiście. Kwestie te zostaną omówione szerzej w ramach rozważań prawnych.

Znamienne jest, przy tym, że w n/n procesie ubezpieczony nie zajął żadnego stanowiska w n/n sprawie i nie złożył żadnych zeznań, mimo iż miał taką możliwość i był prawidłowo powiadomiony o terminach rozprawy. Nie złożyła także zeznań w charakterze strony odwołującej – prezes zarządu (...) B. Ł., która, również , była powiadomiona prawidłowo o terminach rozpraw. Należy uznać, że strony, spornego stosunku pracy, same pozbawiły się aktywnego dowodzenia swoich twierdzeń w n/n procesie, a zaoferowane przez nie dowody, w postaci zeznań świadka A. F. (2) i zalegających w aktach ZUS-owskich, dokumentów, nie pozwalają na przyjęcie, że płatnika i ubezpieczonego, w badanym okresie , łączył - stosunek pracy.

Brak, bowiem, takich chociażby dokumentów jak: orzeczenie lekarza medycyny pracy ze wstępnego badania ubezpieczonego - wymóg art. 229 par. 4 kodeksu pracy, potwierdzającego zdolność do wykonywania - pracy - u płatnika na powierzonym stanowisku, zaświadczenia o wstępnym szkoleniu w zakresie bhp(...)- , a także ewidencji czasu - pracy - ubezpieczonego .

Nie ma żadnych dokumentów, potwierdzających wykonywanie - pracy - przez ubezpieczonego, w badanym okresie , na rzecz płatnika - jako pracodawcy. W szczególności, załączone do odwołania ,posty z mediów społecznościowych, zalegające w załączonych aktach VIII U 1065/23 k. 8-10, nie świadczą o pracowniczym stosunku pracy , (...), z płatnikiem skoro dotyczą spółki (...) (...).

Jak, zaś , przyznał ubezpieczony w postępowaniu prowadzonym w sprawie VIII U 1065/23 na rozprawie z 5.08.2024 r., gdy był zatrudniony w (...) – jego szefem był R. Z. (e-protokół rozprawy z 5.08.2024 r.: 00:05:45 k. 138-139 akt VIII U 1065/23).

Jedynymi dokumentami jakie zaoferował płatnik, w postępowaniu przed organem rentowym, był kwestionariusz osobowy, a także sporne umowy o pracę, listy obecności od grudnia 2019 r. do grudnia 2021 r. z wpisaną zbiorczo ilością godzin – pracy - danego dnia, bez podania godziny rozpoczęcia i zakończenia pracy przez ubezpieczonego , a nadto listy płac za okres od grudnia 2019 r. do sierpnia 2021 r., na których nie ma podpisów ubezpieczonego, potwierdzających, że faktycznie zostało mu wypłacone wynagrodzenie, we wskazanych kwotach, przy czym znamienne jest to, że są to listy opatrzone pieczątką przez(...), a nie przez (...) Co do wypłaty wynagrodzenia , sąd zważył, że nawet ,jeśli przyjąć wyjaśnienia ubezpieczonego, z etapu postępowania przed organem rentowym, że wypłata miała odbywać się od marca 2021 r. , drogą przelewu na konto bankowe ubezpieczonego –to i tak nie zostały złożone żadne dokumenty, które by to potwierdzały, bo ani płatnik, ani ubezpieczony , nie przedłożyli jakichkolwiek dokumentów, z potwierdzeniem faktycznego wykonywania przelewów wynagrodzenia.

Płatnik nie uczestniczył aktywnie w n/n postępowaniu i nie złożył, także, dokumentów, obrazujących sytuację finansową spółki (...), co wobec zadłużenia składkowego płatnika w ZUS, rodzi również, zdaniem Sądu, wątpliwość, czy płatnik w ogóle miał wystarczające środki finansowe pozwalające mu na zatrudnienie na umowę o pracę zainteresowanego. Nie wykazał, także, rzeczywistej potrzeby - zatrudnienia - ubezpieczonego na powierzonym mu stanowisku.

Nadto , złożone do ZUS dokumenty rozliczeniowe przez płatnika, dotyczącego spornego okresu były składane z opóźnieniem, a płatnik,, przez bierną postawę w n/n procesie nie wykazał, również, przyczyn takiego stanu rzeczy.

Wreszcie nie ma w aktach sprawy dokument, u potwierdzającego, że od marca 2022 r. ubezpieczony był aktywny, w wymiarze - nie na ¾ etatu, ale na ¼ - mimo, że w każdej z kolejnych umów, nazwanych umową o pracę, sporządzonych przez płatnika i ubezpieczonego był wprost zapis, że zmiany warunków pracy i płacy wymagają formy pisemnej.

Uwzględniając powyższe okoliczności, na ostatnim terminie rozprawie z dnia 28.07.2025 r. Sąd postanowił pominąć wniosek dowodowy płatnika składek na mocy art. 235 [2] par. 1 pkt 5 k.p.c., albowiem dalsze prowadzenie postępowania dowodowego w zakresie o jaki pełnomocnik płatnika wnosił, tj. aby przesłuchać świadków w osobach R. Z. i M. N., którzy byli prawidłowo powiadomieni o terminie rozpraw z dnia 2.06.2025 r. i 28.07.2025 r. - nie stawili się na nie i nie usprawiedliwili swojej nieobecności - groziłoby jedynie zbędnym przedłużaniem postępowania w n/n sprawie grożąc przewlekłością procesu. Podkreślić należy, że świadek M. N. osobiście odbierała wezwania do sądu na ww. rozprawy, zaś świadkowi R. Z. były one doręczane w trybie art. 139 k.p.c., przy czym na ostatnim terminie rozprawy pełnomocnik płatnika oświadczył, że poinformował świadka R. Z. mailowo o terminie rozprawy.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Odwołanie podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 i 13 ust 1 pkt 1 ustawy z 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz 350 ze zm.), obowiązkowym ubezpieczeniom emerytalnym, rentowym, chorobowym i wypadkowym - podlegają osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są pracownikami w okresie od nawiązania stosunku pracy do dnia jego ustania.

Definicja pracownika, na gruncie prawa ubezpieczeń społecznych, została zawarta w przepisie art.8 ust.1 ww. ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, który stanowi, iż za pracownika uważa się osobę pozostającą w stosunku pracy. Pojęcie stosunku pracy o jakim mowa w art.8 ust.1 ww. ustawy jest równoznaczne z pojęciem stosunku pracy definiowanym przez art.22 k.p. (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 lipca 2005 roku, I UK 296/04, OSNP 2006/9-10/157).

Zgodnie z art.22§1 k.p. przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem.

Stosunek pracy posiada szczególne cechy, które pozwalają na jego odróżnienie od innych stosunków prawnych do niego zbliżonych.

Stosunek pracy wyróżnia się:

1) koniecznością osobistego wykonania pracy,

2) podporządkowaniem pracownika pracodawcy,

3) wykonywaniem pracy na rzecz pracodawcy

4) i na jego ryzyko,

5) odpłatnością pracy.

W razie ustalenia, że w łączącym strony stosunku prawnym występowały elementy obce stosunkowi pracy nie jest możliwa ocena, że zawarta została umowa o pracę.

Nawiązanie stosunku pracy, skutkuje równoległym powstaniem stosunku ubezpieczenia. Obydwa te stosunki, jakkolwiek mają inne cele, to wzajemnie się uzupełniają i zabezpieczają pracownika materialnie - pierwszy na co dzień, drugi na wypadek zdarzeń losowych. Stosunek ubezpieczenia społecznego pracowniczego jest konsekwencją stosunku pracy i jako taki ma charakter wtórny. Ubezpieczenie społeczne nie może bowiem istnieć bez stosunku pracy. Uruchomienie stosunku ubezpieczeniowego,, może odnosić się, wyłącznie, do ważnego stosunku pracy, a więc takiego, który stanowi wyraz woli obu stron realizowania celów, którym umowa ma służyć. Jeżeli stosunek pracy nie powstał bądź też nie jest realizowany, wówczas nie powstaje stosunek ubezpieczeniowy, nawet jeśli jest odprowadzana składka na ubezpieczenie społeczne (wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 17 stycznia 2006 roku III AUa 433/2005, Legalis nr 88987).

Sam fakt, że oświadczenia stron umowy , nazwanej – umowa o pracę, zawierają określone w art.22 k.p. formalne elementy umowy o pracę nie oznacza, że umowa taka jest ważna.

Do cech pojęciowych pracy stanowiącej przedmiot zobowiązania pracownika w ramach stosunku pracy należą osobiste (nie może on wyręczyć się w pracy inną osobą) i odpłatne jej wykonywanie w warunkach podporządkowania.

Dla stwierdzenia cechy podporządkowania typu pracowniczego z reguły wskazuje się na takie elementy jak: określony czas pracy i określone miejsce wykonywania czynności, podpisywania list obecności, prowadzenie ewidencji czasu pracy, podporządkowanie pracownika poleceniom kierownictwa co do miejsca czasu i sposobu wykonywania pracy oraz obowiązek wykonywania poleceń przełożonych.

Według art. 22 § 1 ¹ k.p. zatrudnienie w warunkach określonych w § 1 jest zatrudnieniem na podstawie stosunku pracy, bez względu na nazwę zawartej przez strony umowy.

Wskazać należy, że stosunek ubezpieczeniowy jest następczy wobec stosunku pracy i powstaje tylko wówczas, gdy stosunek pracy jest realizowany. Jeżeli stosunek pracy nie powstał bądź też nie jest realizowany, wówczas nie powstaje stosunek ubezpieczeniowy, nawet jeśli jest odprowadzana składka na ubezpieczenie społeczne (wyrok SA w Lublinie z 17.01.2006 r. III AUa 433/2005, Wspólnota 2007/25/51).

Podleganie pracowniczemu tytułowi ubezpieczenia społecznego jest uwarunkowane nie tyle opłacaniem składek ubezpieczeniowych, ile legitymowaniem się statusem pracownika rzeczywiście świadczącego pracę w ramach ważnego stosunku pracy (wyrok SN z 18.10.2005r., II UK 43/05, OSNAPiUS 2006/15 –16/251).

W przedmiotowej sprawie, zdaniem Sądu Okręgowego, organ rentowy zasadnie stanął na stanowisku, że ubezpieczonego i płatnika składek nie łączyła w okresie od 27.10.2021 r. do 31.12.2022r. ważna umowa o pracę.

Przypomnieć należy, że wydanie zaskarżonej w n/n postępowaniu decyzji z dnia 6.04.2023 r. poprzedzało wydanie decyzji z dnia 26.10.2021 r., w której prawomocnie stwierdzono, iż S. H. nie podlegał pracowniczemu ubezpieczeniu u płatnika od 24.12.2019 r., zaś badana w n/n sprawie decyzja została wydana przez ZUS ponieważ płatnik składał za ubezpieczonego, dokumenty rozliczeniowe , po wydaniu decyzji z 26.10.2021 r. za okres od października 2021 r. do 12/2022 r. wobec czego Zakład z urzędu przeprowadził postępowanie wyjaśniające dotyczące podlegania zainteresowanego ubezpieczeniu pracowniczemu jako pracownika płatnika składek w okresie od 27.10.2021 r. Gwoli ścisłości należy też wskazać, że w sprawie VIII U 1065/23 zostało prawomocnie odrzucone odwołanie płatnika składek od decyzji z dnia 26.10.2021 r., gdyż Sąd Apelacyjny w Łodzi postanowieniem w sprawie III AUz 127/24 z dnia 17.10.2024 r. oddalił zażalenie płatnika składek na postanowienie Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 5.08.2024 r. w sprawie VIII U 1065/23, wobec czego decyzja z dnia 26.10.2021 r. jest prawomocna.

Sąd zważył, że w myśl art. 83 § 1. nieważne jest oświadczenie woli złożone drugiej stronie za jej zgodą dla pozoru. Jeżeli oświadczenie takie zostało złożone dla ukrycia innej czynności prawnej, ważność oświadczenia ocenia się według właściwości tej czynności.

Z czynnością prawną pozorną mamy do czynienia wówczas, gdy występują, łącznie, następujące warunki: oświadczenie woli musi być złożone tylko dla pozoru, oświadczenie woli musi być złożone drugiej stronie, adresat oświadczenia woli musi zgadzać się na dokonanie czynności prawnej jedynie dla pozoru, czyli być aktywnym uczestnikiem stanu pozorności. Pierwsza i zasadnicza cecha czynności pozornej wyraża się brakiem zamiaru wywołania skutków prawnych, jakie prawo łączy z tego typu i treścią złożonego oświadczenia. Jest to zatem z góry świadoma sprzeczność między oświadczonymi, a prawdziwymi zamiarami stron, czyli upozorowanie stron na zewnątrz i wytworzenie przeświadczenia dla określonego kręgu (otoczenia), nie wyłączając organów władzy publicznej, że czynność o określonej treści została skutecznie dokonana. Jednakże zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego, wyrażonym w wyroku z 14.03.2001r., II UKN 258/00, (OSNAP 2002/21/527), nie można przyjąć pozorności oświadczeń woli o zawarciu umowy o pracę, gdy pracownik podjął pracę i ją wykonywał, a pracodawca świadczenie to przyjmował i płacił wynagrodzenie za pracę. Nie wyklucza to rozważenia, czy w konkretnym przypadku zawarcie umowy zmierzało do obejścia prawa (art. 58 § 1 k.c. w zw. z art. 300 k.p.).

Sąd Okręgowy podziela również pogląd Sądu Najwyższego (wyrok
z 25.01.2005r., II UK 141/04, OSNP 2005/15/235), w którym stwierdza się, iż stronom umowy o pracę, na podstawie której rzeczywiście były wykonywane obowiązki i prawa płynące z tej umowy, nie można przypisać działania w celu obejścia ustawy (art. 58 §1 k.c. w zw. z art. 300 k.p.).

Nadto nadmienić należy, że w sprawie to na organie rentowym spoczywał ciężar dowodu, że strony umowy o pracę złożyły fikcyjne oświadczenia woli, a więc, że nie miały zamiaru wywołania żadnych skutków prawnych, gdyż pracownik nie podjął wykonywania pracy na podstawie umowy o pracę, a pracodawca świadczenia tego nie przyjmował. Z tych bowiem faktów organ rentowy wywodzi skutki prawne (wyrok SN z 15.02.2007r., I UK 269/2006, LEX nr 328015).

Przekładając powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy wskazać należy, że prawomocną decyzją z 26.10.2021 r. organ rentowy stwierdził, że zainteresowanego od 24.12.2019 r. nie łączył z płatnikiem prawdziwy stosunek pracy na podstawie ważnej umowy o pracę, zaś zaskarżoną w n/n procesie decyzją z 6.04.2023 r. potwierdził ten stan rzeczy po dacie ww. decyzji tj. od dnia 27.10.2021 r. do dnia 31.12.2022 r.

Sąd dokonując oceny zasadności odwołania wziął pod uwagę całokształt ustalonych w sprawie okoliczności, a w tym to, że strony spornej umowy nie przedłożyły w toku postępowania przed organem rentowym żadnych wiarygodnych dowodów na wykonywanie pracy przez zainteresowanego po 27.10.2021 r. w reżimie podporządkowana pracowniczego na rzecz odwołującego się płatnika składek, ani też nie uczyniły tego w toku n/n procesu – co było przede wszystkim wynikiem braku wykazania aktywności procesowej w niniejszej sprawie przez płatnika i przez zainteresowanego w dowodzeniu swoich racji.

Sąd uwzględnił, że z przedłożonych do akt ZUS-owskich dokumentów przez strony spornego stosunku pracy nie wynika, aby od 27.10.2021 r zainteresowany świadczył pracę jako fizjoterapeuta w ramach podporządkowania pracowniczego na rzecz płatnika. W aktach sprawy nie ma żadnych wiarygodnych dowodów na to by zainteresowany zarówno przed 26.10.2021 r., jak i od 27.10.2021 r. do 31.12.2022 r. był pracownikiem płatnika wykonującym pracę w ramach ważnego stosunku pracy spełniając warunki o jakim mowa w art. 22 k.p.

W szczególności świadek A. F. (1) nie miała wiedzy na jakiej podstawie zainteresowany wykonywał pracę fizjoterapeuty. Zeznała, że w gabinecie pracowała jako zleceniobiorca jednocześnie dwóch spółek (...) (...), przy czym nie odróżniała kiedy wykonywała pracę na rzecz danej spółki, bo robiła to w tym samym czasie i miejscu. Świadek A. F. (1) zeznała też, że mogło się zdarzyć, że zainteresowanego w wykonywaniu czynności zastępowała inna osoba i zeznała, że pracował w gabinecie także drugi fizjoterapeuta B. C..

Z wyjaśnień ubezpieczonego, w sprawie VIII U 1065/23, wynika, że był zatrudniony w (...) i tam jego przełożonym był R. Z. /k. 139 akt VIII U 1065/23/.

Ze złożonych do akt rentowych list płac wynika, że zostały opieczętowane przez (...), nie zaś przez płatnika (...) – a zatem nie są dowodem na wypłatę wynagrodzenia ze spornych umów o pracę ze spółką (...). Nadto listy te nie były podpisane przez ubezpieczonego, a przy tym są to listy do sierpnia 2021 r., a ubezpieczony, przed organem rentowym, wyjaśnił, że płatnik wypłacał mu wynagrodzenie w gotówce do marca 2021 r. a potem przelewem bankowym na jego konto – co też przeczy temu, że listy te są dowodem na wypłatę wynagrodzenia za pracę u (...). Nie ma przy tym żadnych dowodów, że od marca 2021 r. płatnik faktycznie wypłacał wynagrodzenie drogą przelewu bo takich dowodów nie złożył ani płatnik, ani zainteresowany.

Ponadto listy obecności nie świadczą o tym, że ubezpieczony wykonywał czynności - w ramach podporządkowania pracowniczego, względem płatnika jako pracodawcy co do czasu. Nie ma w aktach sprawy ewidencji czasu pracy zainteresowanego dla płatnika (...). Z pewnością, wobec ww. faktów i braku ewidencji czasu pracy, prowadzonej dla ubezpieczonego, płatnik nie rozliczał wnioskodawcy z czasu aktywności, zaś samo prowadzenie list obecności nie jest tożsame z prowadzeniem ewidencji czasu pracy - pracownika. Przedstawione, zatem, dokumenty w postaci w szczególności listy obecności nie stanowią dowodów faktycznego wykonywania przez wnioskodawcę pracy, a jedynie są potwierdzeniem ich formalnego sporządzenia. Fakt formalnego sporządzenia wskazanej wyżej dokumentacji, miał na celu skonstruowanie okoliczności faktycznych świadczących o pozostawianiu ubezpieczonego w stosunku pracy z płatnikiem składek, a w konsekwencji o podleganiu pracowniczemu ubezpieczeniu społecznemu. Dodatkowo należy wskazać, że nie ma w aktach list obecności po grudniu 2021 r., a także nie ma dokumentu potwierdzającego zmianę warunków zatrudnienia zainteresowanego poprzez zmniejszenie wymiaru etatu z ¾ do ¼ od marca 2022 r. do grudnia 2022 r. - mimo że przecież wprost w każdej z kolejnych umów o pracę sporządzonych przez płatnika i ubezpieczonego było zapisane, że zmiana warunków umowy pracy i płacy wymaga formy pisemnej, a od takiego wymiaru czasu pracy płatnik składał dokumenty rozliczeniowe po wydaniu decyzji z 26.10.2021 r. od marca 2022 r. za zainteresowanego. Nie ma jakichkolwiek dowodów, potwierdzających ile faktycznie godzin danego dnia – ubezpieczony wykonywał czynności, , choć zdaniem Sądu, nie powinno to nastręczać trudności w udowodnieniu, bo wystarczyło złożenie np. wydruków z komputera, gdzie wprowadzano dane ile ubezpieczony, wykonał zabiegów, co wynika z zeznań świadka A. F. (1), która podała, że były takie dane zamieszczane komputerze łącznie z kwotą za zabieg. Wobec treści zeznań ww. świadka, że istniała możliwość zamiany wykonywania zabiegu przez inną osobę zamiast wnioskodawcy należy uznać, że czas pracy zainteresowanego był elastyczny i nie był rozliczany z niego przez płatnika – zaś brak obowiązku osobistego wykonywania pracy przez zainteresowanego łącznie z ww. okolicznościami przesądza o braku spełnienia przesłanek z art. 22 k.p. wykluczając istnienie między stronami ważnej umowy o pracę także po 27.10.2021 r.

Podkreślić należy, że dostępne nieliczne dowody, wobec braku aktywności procesowej płatnika i ubezpieczonego – zwłaszcza rezygnacji z możliwości złożenia zeznań przez nich, w n/n sprawie, nie pozwalają na przyjęcie, że płatnika i zainteresowanego łączył w okresie objętym zaskarżoną decyzją z 6.04.2023 r. ważny stosunek pracy –a to wobec braku wykazania przez odwołującego się i ubezpieczonego - wykonywania czynności w reżimie podporządkowania pracowniczego , co było warunkiem sine qua non (koniecznym) do uznania zasadności odwołania.

Należy, w tym miejscu, wyjaśnić, że dla stwierdzenia cechy podporządkowania typu pracowniczego wskazuje się na takie elementy jak: określony czas pracy i określone miejsce wykonywania czynności, a także podporządkowanie pracownika poleceniom kierownictwa co do miejsca czasu i sposobu wykonywania pracy, obowiązek wykonywania poleceń przełożonych. W stosunku pracy muszą być precyzyjnie określone godziny pracy pracownika, gdyż tylko wtedy wiadomo, czy pracownik przepracował obowiązującą go normę czasu pracy, czy też normę tę przekroczył (co rodzi uprawnienie do otrzymania wynagrodzenia dodatkowego za pracę w godzinach nadliczbowych), czy pracował w niedzielę i święta (co też wpływ np. na uprawnienia do dodatkowego wynagrodzenia). W badanej sprawie złożone listy obecności nie są wiarygodnym dowodem, zaś ewidencji czasu pracy czy też np. grafików pracy zainteresowanego w badanym okresie płatnik nie złożył, a zatem nie ma możliwości ustalenia, że wnioskodawca miał wykonywać pracę fizjoterapeuty zgodnie z badaną umową w umówionym wymiarze i że taką pracę świadczył w tym wymiarze czasu od 27.10.2021 r. do 31.12.2022 r.

Nie sposób też nie zauważyć, że płatnik zgłosił ubezpieczonego - do ubezpieczeń społecznych z opóźnieniem, a następnie (poza lipcem i sierpniem 2021 r.) składał za ubezpieczonego - dokumenty rozliczeniowe z opóźnieniem.

W ocenie Sądu, w sprawie, analiza całego zgromadzonego materiału dowodowego, nakazuje przyjąć, że nie ma żadnych wiarygodnych dowodów na to, że strony zawarły ważną umowę o pracę i że łączył je , w badanym w n/n postępowaniu okresie od 27.10.2021 r. do 31.12.2022 r., realny stosunek pracy, albowiem nieliczne dowody zaoferowany przez wnioskodawcę i płatnika nie potwierdziły ich twierdzeń, że faktycznie strony spornego stosunku prawnego , realizowały umowę o pracę, zgodnie z jej postanowieniami.

Nie ma dowodów na to, że wnioskodawca był zdolny do podjęcia pracy u płatnika - wobec braku orzeczenia wstępnego lekarza medycyny pracy, a także karty szkolenia wstępnego bhp potwierdzającej, że zainteresowany był wstępnie przeszkolony w zakresie bhp ogólnie i stanowiskowo przed przystąpieniem do wykonywania pracy na powierzonym mu stanowisku, jak też brak wiarygodnych dowodów, że płatnik składek kierował pracą ubezpieczonego i rozliczał go z ilości i jakości wykonanej pracy oraz czasu pracy, a to wobec braku prowadzenia ewidencji czasu pracy ubezpieczonego, jak również nie ma też obiektywnych dowodów na to, że umówione wynagrodzenie zostało wnioskodawcy faktycznie wypłacone w gotówce przez płatnika do marca 2022 r. (listy płac złożone do akt rentowych zostały opieczętowane przez (...) a nie przez Spółkę (...)), a następnie, że było wypłacane drogą przelewu bankowego – bo potwierdzenia wykonania takich przelewów także nie ma. Nadto nie ma żadnych dowodów potwierdzających, że płatnik składek miał rzeczywistą potrzebę i możliwość zatrudnienia na umowę o pracę w badanym okresie ubezpieczonego wobec braku złożenia dokumentacji obrazującej kondycję finansową spółki (...) i jednoczesnego istnienia zadłużenia po stronie płatnika względem ZUS-u z tytułu zaległości składkowych, ani też nie ma dokumentu potwierdzającego, że strony zmieniły warunki zatrudnienia zainteresowanego do marca 2022 r. poprzez zmniejszenie etatu z ¾ części do ¼ części etatu.

Podkreślić należy, że w n/n procesie po wniesieniu odwołania to na odwołującym się i ubezpieczonym, spoczywał ciężar dowodzie prawdziwości ich twierdzeń o rzeczywistym istnieniu stosunku pracy w okresie od 27.10.2021 r. do 31.12.2022 r. Stosownie bowiem do art. 6 k.c., ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. W postępowaniu sądowym, strona może korzystać z wszelkich środków dowodowych w szczególności z dowodów dokumentów oraz z przesłuchania świadków (zob. wyrok SN z 25.07.1997 r., II UKN 186/97, OSNP 11/1998/342). Art. 6 k.c. określa reguły dowodzenia, tj. przedmiot dowodu oraz osobę, na której spoczywa ciężar udowodnienia faktów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia, przy czym sąd nie ma obowiązku dążenia do wszechstronnego zbadania wszystkich okoliczności sprawy oraz nie jest zobowiązany do zarządzania dochodzenia w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie. Nie ma też obowiązku przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 232 k.p.c.). Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na tej stronie, która z tych faktów wywodzi skutki prawne /wyrok SA w Białymstoku z 13.02.2019, I AGa 144/18/.

Z całego zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika zdaniem Sądu, że strony spornego stosunku pracy całe swoje starania nakierowały jedynie na to by stworzyć pozory pracowniczego zatrudnienia wnioskodawcy u płatnika (...) od 24.12.2019 r., a następnie pozorowały to zatrudnienie także po wydaniu decyzji z 26.10.2021 r. w dalszym okresie od 27.10.2021 r. do 31.12.2022 r., co robiły wyłącznie w celu objęcia zainteresowanego ubezpieczeniem pracowniczym z tytułu zatrudnienia u płatnika.

Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie art. 477 ¹⁴ § 1 k.p.c. orzekł, jak w pkt 1 sentencji wyroku.

O kosztach, Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1, § 1 [1] k.p.c. w zw z. § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tj. Dz.U. z 2018 r., poz.265) zasądzając od odwołującej się spółki z o.o. (...) na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...)w Ł. jako strony wygrywającej, tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego 360 zł razem z ustawowymi odsetkami za opóźnienie.