Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 1277/23

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.  USTALENIE FAKTÓW

1.1.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

J. K.

I.W dniu 12 września 2020 r w K. dokonał uszkodzenia ciała pacjenta M. S. (1) w ten sposób, że w trakcie ekstrakcji zęba 48 pozostawił mu dwa jego korzenie w kości żuchwy, po czym wdrożył nieprawidłowe leczenie polegające na postawie wyczekującej i stosowaniu dozębodołowo leku przeciwzapalnego bez diagnostyki radiologicznej, co naruszyło czynności narządów ciała na czas powyżej siedmiu dni u pokrzywdzonego

tj. o czyn z art. 157 § 1 k.k.

II. W dniu 21 listopada 2021 r w K. przeciągnął rozstrój zdrowia wywołany chorobą zęba u M. S. (2) w ten sposób, że nie podejmując właściwego leczenia wydłużył go czym spowodował rozstrój zdrowia pokrzywdzonej na czas poniżej siedmiu dni

tj. o czyn z art. 157 § 2 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

Pokrzywdzony M. S. (1) w dniu 12 września 2020 r. udał się do prywatnego gabinetu dentysty J. K. w K. z powodu z bólu 48 zęba (prawy dolny ząb mądrości). Po wykonaniu prześwietlenie J. K. dokonał wyrwania zęba. Po zabiegu powiedział, że zabieg się udał i wszystko zastało usunięte.

Po upływie 7 dni zgłosił się na kontrolę z powodu silnego bólu. Wówczas oskarżony przepisał pokrzywdzonemu leki przeciwbólowe oraz środek na ranę, żeby się zrosła.

Z powodu nadal trwające bólu ponownie udał się na kontrolę i usłyszał, że wszystko jest w porządku i ma zażywać lek ketonal.

Kolejne dwa miesiące pokrzywdzony odczuwał ból. Kontaktował się wówczas z oskarżonym telefonicznie, gdyż nie chciał już płacić za kolejne wizyty.

Z początkiem miesiąca grudnia 2021 roku, M. S. (1) dostał gorączkę i silny ból dolnej szczęki. Wtedy udał się do stomatologa w G., który stwierdził otwarcie rany i pojawienie się korzenia zęba, który miał być usunięty. Powyższe potwierdzono wykonanym przeswietleniem.

Oskarżony powiedział pokrzywdzonemu, iż nie przyjmuje reklamacji ale może dać skierowanie do szpitala albo zapisać się na kolejny odpłatny zabieg. Oskarżony odmówił udostępnienia mu danych polisy ubezpieczeniowej.

M. S. (1) złożył do Okręgowego rzecznika odpowiedzialności zawodowej w (...) Izbie Lekarskiej wniosek o wszczęcie postępowania wyjaśniającego wobec J. K..

Dnia 29 kwietnia 2022r. M. S. (1) poddał się leczeniu w postaci zabiegu operacyjnego z rozpoznaniem korzenia zęba 48 po próbie ekstrakcji a nadto guzem torbielowatym żuchwy strony prawej.

Pokrzywdzona M. S. (2) w dniu 21 listopada 2022r. pilnie poszukiwała dentysty z uwagi na silny ból zęba. Z uwagi, że była niedziela udała się do (...) w K. przy ulicy (...).

Po zabiegu oskarżony oświadczył pacjentce, że rozwiercił jej ząb, umieścił w nim lekarstwo i przepisał antybiotyk. Zalecił zażywać 3 tabletki dziennie. Już po jednej tabletce, M. S. (2) źle się poczuła: zemdlała a później zwymiotowała.

Następnego dnia, po nasileniu się bólu zęba zadzwoniła do swojego lekarza G. P., który podjął się leczenia.

Wówczas dowiedziała się podczas wizyty, że dr K. nie wyczyścił zęba i włożył lekarstwo czym doprowadził do jeszcze gorszego stanu zapalnego zęba.

Rozpoznano wówczas martwicę miazgi zęba 15 z naciekiem zapalanym na wyrostku zębodołowym szczęki lewej i wdrożenie leczenia otwartego. Następnie dr G. P. opracował i wypełnił kanał zęba 15 .

Ponadto po złożonym wniosku o przekazanie dokumentacji z leczenia – pomimo złożonego zapewnienia o zamiarze jej wysłania- pokrzywdzona jej nie otrzymała.

W zakresie leczenia M. S. (1), biegli sądowi stwierdzili nieprawidłowości w postępowaniu oskarżonego, który nie podjął się zbadania, wykonania zdjęcia rtg/rvg a zlecił jedynie leczenie objawowe farmakologiczne. Ponadto nie poinformował o pozostawionych korzeniach pokrzywdzonego.

Nie powinien zlecać pokrzywdzonemu zębodołowego leku N. w sytuacji gdy w zębodole znajdowały się niesunięte korzenie zęba 48. Jedynym słusznym postepowaniem było przeprowadzenie zabiegu wydłutowania pozostawionych korzeni zęba i wdrożenie antybiotykoterapii.

Biegli stwierdzili, iż nieprawidłowe działanie J. K. doprowadziło do naruszenia czynności narządu ciała (narządu żucia) na czas powyżej siedmiu dni.

Oskarżony nie tylko nie zdiagnozował niezakończonej sukcesem ekstrakcji zęba 48, ale również wdrożył nieprawidłowe w takiej sytuacji leczenie objawowe, polegające na postawie wyczekującej i stosowaniu dozębodołowo leku przeciwzapalnego, bez diagnostyki radiologicznej.

W tym czasie co najmniej od dnia pierwotnego zabiegu (19.09.2020r ) aż do 21.12.2021 r. (konsultacja w D. w P.) występowały u M. S. (1) dolegliwości bólowe i miejscowy stan zapalny, który ostatecznie spowodował powstanie torbieli.

Ponadto nieprawidłowo prowadził dokumentację medyczną dotyczącą M. S. (1).

Odnośnie M. S. (2) biegli również wskazali na prowadzenie dokumentacji lekarskiej niezgodnie z przepisami w tym m.in. poprzez dokonywanie uzupełnień o wpisy post factum.

W zakresie oceny podejmowanych przez oskarżonego czynności wobec tego pokrzywdzonego wskazali, iż postępowanie to było również nieprawidłowe.

Oskarżony nie zdiagnozował właściwie ropnego stanu zęba 15, nie strepanował komory, nie uzyskał tym samym wypływu treści ropnej z kanału, co powinno być jedynym słusznym postępowaniem.

Powyższe nieprawidłowe działanie spowodowało przedłużenie rozstroju zdrowia spowodowanego choroba zęba trwające od między wizytą u lek. K. a wizytą u lekarza P., tj. pomiędzy 21.11.2021 a 22.11.2021r.

Biegli uznali, że tym samym oskarżony spowodował rozstrój zdrowia pokrzywdzonej na czas poniżej dni siedmiu.

Orzeczeniem z dnia 7 września 2023 r. sygn. akt OSL /Wu/59/23 Okręgowy Sąd Lekarski w P. stwierdził winę J. K. i wymierzył mu karę nagany. Uznał, że skutkiem działania oskarżonego polegającego na zaniechaniu usunięcia części złamanego korzenia zęba 48, n braku powiadomienia o powikłaniu w postaci złamania części korzenia, braku skierowania do lekarza specjalisty w celu dokończenia zabiegu a zarazem kontynuacji leczenia - tak jakby zęba nie było - poprzez podanie antybiotyku i leku do miejscowego leczenia zapalenia zębodołu, było spowodowanie zapalenia kości.

Okręgowy Sąd Lekarski rozpatrując sprawę, wziął pod uwagę wysoki stopień winy i rozległy rozmiar skutków dla pokrzywdzonego.

Na skutek złożonego odwołania przez pełnomocnika pokrzywdzonego, Orzeczeniem z dnia 15 lutego 2024 r. w sprawie (...) Rep. 188/OW/23 Naczelny Sąd Lekarski

Utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie Sądu I instancji.

zeznania świadka M. S. (1)

263-264v

zeznania świadka M. S. (2)

264v- 265

zeznania świadka B. W.

274-275

kserokopie dokumentacji dotyczącej leczenia M. S. (1)

zaświadczenie

Wniosek o wszczęcie

5-10

65

84

18-20

pismo Okręgowego rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej z postanowieniem o wszczęciu postępowania

karta informacyjna z leczenia szpitalnego

zeznania A. S.

dokumentacja leczenia

opinia (...) w Ł. z dn. 26.02.2025r. L.dz.1775.24

Orzeczenie Okręgowego

Sądu

Lekarskiego

Orzeczenie Naczelnego Sądu Lekarskiego

44- 45

55

64

344-351

w powiązaniu z opinią L. dz. 1418.22

262 a-e

k. 294 - 297

Oskarżony J. K. jest w wieku 39 lat. Posiada wykształcenie wyższe medyczne. Jest lekarzem dentystą prowadzącym indywidualną praktykę dentystyczną w K. z dochodem miesięcznym na poziomie około 15 000 złotych. Właściciel mieszkania położonego w K. o wartości 300.000 i samochodów osobowych: marki L. (...) wartości 180.000 zł i T. (...) o wartości 12 000 zł.

dane osobopoznawcze

237

karta karna

akta sprawy

SR Kalisz II K 311/22

41

1.2.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

J. K.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

Oskarżony nie przyznał się do winy i odmówił złożenia wyjaśnień.

wyjaśnienia oskarżonego

173 - 174

2.  OCena DOWOdów

2.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1

zeznania świadka M. S. (1)

Dokumentacja z postępowania przed: Okręgowym Sądem Lekarskim i Naczelnym Sądem Lekarskim

Sąd oparł się na zeznaniach pokrzywdzonego M. S. (1) dając im wiarę w całości.

Świadek ten przedstawił szczegółowy przebieg wydarzeń będących podstawą sformułowanych zarzutów a jego zeznania pokrywają się ze zgromadzonym w sprawie pozostałym materiałem dowodowym - który sąd uznał za wiarygodny - w szczególności z opinią biegłych (...) w Ł. ( powołaną przy ustaleniach) a także zgromadzonymi dowodami w postaci dokumentów dotyczących postępowania przed sądami lekarskimi a także dotyczącymi wszystkich etapów leczenia pokrzywdzonego. Dowody powyższe tworzą spójną całość, są logiczne i rzeczowe. Zeznania pokrzywdzonego stanowiły podstawę do dokonania przez Sąd ustaleń faktycznych.

Ponadto korelują z orzeczeniami sądów lekarskich, jakie zapadły wobec J. K..

1.1.1

zeznania świadka M. S. (2)

Sąd uznał za wiarygodne zeznania pokrzywdzonej M. S. (2) jako świadka, będącego obserwatorem zachowania oskarżonego z dnia 21 listopada 2021 r. a także w zakresie działań i skutków czynu dla pokrzywdzonej.

Zeznania te przyczyniły się do ustalenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie. Były one spójne, logiczne, a wskazany przez M. S. (2) przebieg zdarzeń korespondował ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym będący postawą wskazanego wyżej odtworzonego stanu faktycznego. Zeznania pokrzywdzonej - w powiązaniu z dowodami z dokumentów - stanowiły istotny element w procesie odtwarzania stanu faktycznego w sprawie

1.1.1.

zeznania świadka B. W.

Sąd uznał za wiarygodne zeznania tego świadka. Zdaniem Sądu, brak jest podstaw aby wątpić w prawdziwość tychże zeznań. Zeznania te były spójne i rzeczowe, nie zachodziły żadne okoliczności podważające ich wiarygodność.

Korespondują z przedstawionymi dokumentami na k. 84-85 a dotyczącej wizyty kontrolnej M. S. (1) z dnia 17.12.2021 r. podczas której stwierdzono pozostałości zęba 48.

1.1.1.

opinia sądowo-lekarska UM w Ł. k. 344-351

L.dz (...). 24 w z.zw z opinią L.dz.1418.22

Opinia jest jasna, rzeczowa, kompletna i została sporządzona przez osoby, która posiadają specjalistyczną wiedzę w swojej dziedzinie.

1.1.1.

Częściowo Pozostała dokumentacja medyczna

Za wiarygodne należało uznać także zaliczone w poczet materiału dowodowego dokumenty albowiem zostały one sporządzone przez uprawnione organy w ramach przysługujących im kompetencji, w sposób rzetelny i fachowy. Ich prawdziwość i autentyczność, nie wzbudziła w ocenie Sądu wątpliwości.

Jednakże w zakresie dokumentacji wytworzonej przez oskarżonego J. K. a dotyczącej czynności podejmowanych wobec obu pokrzywdzonych, sąd podzielił stanowisko biegłych a przede wszystkim Okręgowego Sądu Lekarskiego wskazującego na szereg nieprawidłowości przy ich sporządzeniu (m.in. uzupełnianie post factum) . Ponadto wskazać należy na ich cechę w postaci częściowej nieczytelności.

2.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3.  PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

3.1. Podstawa prawna skazania warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

1-2

J. K.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Według art. 157 § 1 k.k. kto powoduje naruszenie czynności narządów ciała lub rozstrój zdrowia, inny niż w art. 156 § 1 k.k. podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Przepis ten posługuje się w typizacji ogólnym znamieniem określającym podmiot ("kto"), co oznacza, że są to przestępstwa powszechne. Ze względu na to, że stypizowano w nim czyny wymagające dla swego bytu wystąpienia skutku, stosuje się do nich - w przypadku realizacji znamion przez zaniechanie - regułę wskazaną w art. 2 k.k. W tym też zakresie następuje indywidualizacja podmiotu, bowiem wówczas sprawcą może być tylko ten, na kim ciążył prawny i szczególny obowiązek zapobiegnięcia skutkowi (tzw. gwarant sprawujący pieczę nad dobrem lub strażnik źródła niebezpieczeństwa). W tym też zakresie mamy do czynienia z tzw. przestępstwem indywidualnym właściwym (cyt. komentarz do art. 157 k.k. M. K., R. Z., 2023 r.

Na tym tle – jak zauważa się w literaturze przedmiotu - szczególne znaczenie będą miały przepisy ustawy o wykonywaniu zawodu lekarza i lekarza dentysty, które wyznaczają zakres pierwotnej legalności działania nakierowanego na sprowadzenie uszczerbku na zdrowiu w ramach zabiegu leczniczego (zob. szerzej A. Z. , Odpowiedzialność karna lekarza, passim). Innymi słowy, lekarz lub inny działający w ramach swoich uprawnień podmiot wykonujący czynność lub zabieg medyczny, wejdzie w potencjalny zakres zakazu z art. 157 k.k. tylko wówczas, gdy zostaną przezeń przekroczone reguły postępowania z dobrem (szerzej zob. D. Wąsik, Odpowiedzialność karna lekarza, s. 5-25).

W kontekście wypełnienia typu czynu zabronionego umyślnością, podstawową rolę odgrywa konstrukcja zamiaru i zawarty w niej element kognitywny - świadomość ryzyka naruszenia dobra, oraz element wolicjonalny - naganne nastawienie sprawcy względem tego ryzyka (chcenie lub godzenie się). Tym samym to chcenie lub objęcie godzeniem wynikowe naruszenie reguły postępowania względem dobra stanowi istotę umyślnego czynu zabronionego. W przeciwieństwie do czynu zabronionego popełnionego nieumyślnie, w przypadku czynu zabronionego popełnionego umyślnie bezprawie uzasadnia się naganną decyzją woli (cyt. jak wyżej) .

W tym miejscu wskazać należy na regulacje zawarte w ustawie o zawodach lekarza i lekarza dentysty z dnia 5 grudnia 1996 r. (tekst pierwotny Dz.U. 1997 r. Nr 28, poz. 152.). Według przepisu art. 12 ust. 1 wykonywanie zawodu lekarza polega na udzielaniu przez osobę posiadającą wymagane kwalifikacje, potwierdzone odpowiednimi dokumentami, świadczeń zdrowotnych, w szczególności: badaniu stanu zdrowia, rozpoznawaniu chorób i zapobieganiu im, leczeniu i rehabilitacji chorych, udzielaniu porad lekarskich, a także wydawaniu opinii i orzeczeń lekarskich.

Natomiast ust. 2. stanowi, iż wykonywanie zawodu lekarza dentysty polega na udzielaniu przez osobę posiadającą wymagane kwalifikacje, potwierdzone odpowiednimi dokumentami, świadczeń określonych w ust. 1, w zakresie chorób zębów, jamy ustnej, części twarzowej czaszki oraz okolic przyległych.

Ponadto w myśl art. 4 cyt. ustawy, lekarz ma obowiązek wykonywać zawód, zgodnie ze wskazaniami aktualnej wiedzy medycznej, dostępnymi mu metodami i środkami zapobiegania, rozpoznawania i leczenia chorób, zgodnie z zasadami etyki zawodowej oraz z należytą starannością.

Art. 157 § 2 k.k. penalizuje czyn polegający na spowodowaniu naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia trwający poniżej 7 dni. Uszczerbek na zdrowiu obejmuje uszkodzenia ciała (naruszenie ciągłości tkanek), które mogą polegać zarówno na zewnętrznym zranieniu, jak i na spowodowaniu obrażeń narządów wewnętrznych. Jest to przestępstwo materialne (skutkowe) i warunkiem odpowiedzialności jest wina sprawcy oraz związek przyczynowy między zachowaniem się sprawcy, a spowodowanym skutkiem. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy nie może budzić wątpliwości, iż pozostawienie pokrzywdzonemu M. S. (1) dwóch korzeni zęba w kości żuchwy a następnie wdrożenie nieprawidłowe leczenia polegającego na postawie wyczekującej i stosowaniu dozębodołowo leku przeciwzapalnego bez diagnostyki radiologicznej, spowodowało skutek w postaci naruszenia czynności ciała w rozumieniu art. 157 § 1 k.k. Podobnie sąd ocenił kwestię zarzutu art. 157 § 2 k.k. a polegającego na spowodowania przedłużenia rozstroju na czas poniżej 7 dni.

Reasumując iż oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona czynów określonych w art. 157 § 1 kk. art. 157 § 2 k.k.

Zarzucone i przypisane oskarżonemu czyny były przez oskarżonego zawinione, brak bowiem było jakichkolwiek okoliczności wyłączających bezprawność bądź winę oskarżonego. Oskarżony w chwili dokonania zarzucanych jej czynów rozumiała ich znaczenie i mógł pokierować swoim postępowaniem. Miał zdolność rozpoznania bezprawności czynu i zachodziła typowa sytuacja motywacyjna. Podmiotową stronę omawianego występku stanowi umyślność. Oskarżony działał umyślnie; wbrew przyjętemu na siebie obowiązkom prawnym zapobiegnięciu skutkowi, godził się na nastąpienie skutku i przez to działał umyślnie.

☐

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☒

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

Zgodnie z art. 66 § 1 k.k. Sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy niekaranego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. Według zaś § 2 cyt. przepisu, warunkowego umorzenia nie stosuje się do sprawcy przestępstwa zagrożonego karą przekraczającą 5 lat pozbawienia wolności. Warunkowe umorzenie następuje na okres próby, który wynosi od roku do lat 3 i biegnie od uprawomocnienia się orzeczenia.

Okoliczności sprawy wskazują, że czyn popełniony przez oskarżonego miał charakter incydentalny. Brak podstaw do stwierdzenie wobec J. K. negatywnej prognozy kryminologicznej. Sąd dokonując oceny przedstawionych ustaleń stwierdził, iż wina i społeczna szkodliwość czynu zarzuconego, zakwalifikowanego jako występek z art. 157 § 2 k.k. są nieznaczne a ponadto okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości.

Na podstawie art. 66 § 1 k.k. i art. 67 § 1 k.k. postępowanie karne warunkowo umorzył na okres próby 1 roku. Warunkowe umorzenie postępowania karnego poprzedzała szczegółowa analiza elementów determinujących stopień społecznej szkodliwości czynu o których mowa w art. 115 § 2 k.k. Przepis ten wskazuje na rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, postać zamiaru, motywację sprawcy czy wreszcie rodzaj naruszonych reguł ostrożności oraz stopień ich naruszenia.

Całokształt okoliczności objętych wskazaną normą determinuje ocenę stopnia społecznej szkodliwości czynu na poziomie nieznacznym.

Czyn oskarżonego wypełniał formalnie cechy wskazanego występku, godzącego w zasady poszanowania zdrowia i życia (Rozdział XIX ustawy Kodeks karny). Wskazane okoliczności popełnienia czynu jak i wina oskarżonego nie budzą żadnych wątpliwości. Podstawą rozstrzygnięcia było również uznanie spełnienia pozostałych przesłanek warunkowego umorzenia a mianowicie poza dotyczącymi okoliczności popełnienia czynu, które nie budzą wątpliwości a nadto postawy oskarżonego, który nie był karany za przestępstwa.

Reasumując Sąd umorzył warunkowo o czyn z art. 157 § 2 k.k. postępowanie wobec oskarżonego na okres roku na podstawie art. 66 § 1k.k. i art. 67 § 1 k.k. o czym orzekł w punkcie 2 wyroku. Orzekł zarazem o nawiązce na rzecz M. S. (2) w kwocie 3000 złotych.

☐

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4.  KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1

2

W niniejszej prawie wina oskarżonego nie budzi wątpliwości. Zgromadzone w sprawie dowody wykazały, że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie 1. Sąd uznał, że stopień winy oskarżnego jest znaczny. Oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu sąd wziął pod uwagę elementy przedmiotowe i podmiotowe. Mając na uwadze okoliczności popełnienia czynu i dotychczasowe postępowanie wobec pokrzywdzonych przyjął, że dla osiągnięcia celów postępowania karnego konieczne wymierzenie jest kary. Sąd uznał za właściwe wymierzenie kary grzywny przy zastosowaniu art. 37 a § 1 k.k. wysokości 150 stawek dziennych po 30 zł każda. Powyższa kara spełnia dyrektywy wymiaru kary z art. 53 k.k. w tym znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu wynikający z przedmiotu ochrony.

Sąd na podstawie art. 46 § 2 k.k. orzekł od oskarżonego na rzecz M. S. (1) kwotę 10000 zł tytułem zadośćuczynienia. Sąd uznał, że orzeczona kwota będzie stanowiła odpowiednią rekompensatę dla pokrzywdzonego w związku z czynem popełnionym na jego szkodę.

5.  Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

6.  inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

5

W pkt 5 wyroku na podstawie art. 627 k.p.k. i art. 629 k.p.k. zasądzono od oskarżonego na rzecz oskarżycieli posiłkowych kwoty po 2554,00 zł tytułem poniesionych kosztów procesu i na rzecz Skarbu Państwa kwotę 12 778,49 zł tytułem wydatków.

7.  Podpis

SSR Daniel Hudak