I C 131/23 - zarządzenie, uzasadnienie Sąd Rejonowy w Bochni z 2025-08-12
Sygn. akt I C 131/23
UZASADNIENIE
Wyroku Sądu Rejonowego w Bochni z dnia 26 czerwca 2025 roku
Powód M. K. domagał się zasądzenia od pozwanego T. (...) kwoty 67 775 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 7 listopada 2022 r. do dnia zapłaty oraz zasądzenie na swoją rzecz zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz kwoty 17 zł tytułem opłaty od pełnomocnictwa, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.
W uzasadnieniu podał, że w dniu 6 października 2009 r. doznał obrażeń ciała w wyniku wypadku komunikacyjnego z jego udziałem. Sąd Okręgowy w Tarnowie w uzasadnieniu wyroku z dnia 23 grudnia 2013 r., sygn. I C 6/11 wskazał, iż strona pozwana nie kwestionowała swojej odpowiedzialności za zdarzenie w toku procesu oraz, że powód w dacie wyrokowania był osobą niepełnosprawną o znacznym stopniu niepełnosprawności, doznał bowiem uszczerbku na zdrowiu w wysokości 100%, który to uszczerbek ma charakter trwały i nieodwracalny, a aktualny stan zdrowia powoda osiągnięty wskutek intensywnego leczenia i rehabilitacji jest optymalny i nie rokuje dalszej poprawy w przyszłości. Powód od lipca 2011 r. porusza się przy użyciu wózka inwalidzkiego. Sąd Apelacyjny w Krakowie w prawomocnym wyroku (sygn. akt I ACa 753/14) pełną odpowiedzialność za zadośćuczynienie i odszkodowanie w związku z ww. wypadkiem przypisał pozwanemu.
Nadto, powód podał, iż aktualnie potrzebuje on nowego wózka inwalidzkiego. Konieczność zakupu w.w. wózka związana jest ze zużyciem dotychczas używanego wózka. Dotychczas używany wózek ma już ponad 5 lat i wymaga wymiany, co jest normalnym następstwem intensywnego korzystania z wózka. Obecnie użytkowany wózek ma już zużyte elementy krytyczne tj. ramę aluminiową, podnóżek, siedzisko, oparcie, belkę, kółka przednie oraz tylne i nie posiada on już prawidłowych właściwości jezdnych. Powód podał także, iż zwrócił się on do firmy „P. (...)” (...) z/s w B. o przedstawienie oferty wózka inwalidzkiego najlepiej dostosowanego do jego potrzeb. Ww. podmiot przedstawił ofertę zakupu wózka inwalidzkiego Kuschall za kwotę 37 400 zł. Nadto, zaproponowano mu elektryczną przystawkę za kwotę 33 775 zł.
Nakazem zapłaty z dnia 15 lutego 2023 r. wydanym w postępowaniu upominawczym żądanie pozwu został uwzględnione w całości.
Pozwany T. (...)z/s w W. wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty, w którym wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych oraz kosztów opłaty skarbowej.
Uzasadniając swoje stanowisko pozwany przyznał, iż nie kwestionuje, że w dniu 6 października 2009 r. w R. doszło do wypadku komunikacyjnego, w konsekwencji którego urazów doznał powód. Nadto, podał on, iż wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie, sygn. I ACa 753/14 zasądzono od pozwanego na rzecz powoda kwotę 370 000 zł tytułem zadośćuczynienia, rentę oraz odszkodowanie obejmujące koszty leczenia, opieki, w tym również koszty zakupu sprzętu rehabilitacyjnego. Co więcej, wyrokiem z dnia 11 października 2017 r. Sąd Rejonowy w Brzesku zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 31 730 zł tytułem odszkodowania za zakup dwóch wózków inwalidzkich tj. wózka sportowego (14 000 zł) oraz wózka służącego codziennemu użytkowaniu także marki Kuschall (19 850 zł). Zdaniem pozwanego roszczenie w zakresie pokrycia kosztu zakupu nowego wózka inwalidzkiego Kuschall nie zostało wykazane zarówno co do zasady, jak i wysokości. Przede wszystkim jako wysoce wątpliwa jawi się w ocenie pozwanego konieczność wymiany wózka na nowy oraz jej ewentualne powody. Istnieje konieczność ustalenia, czy dotychczasowy wózek był prawidłowo użytkowany przez powoda. Pozwany zakwestionował roszczenie także co do wysokości. Powód posiada jedynie fakturę pro forma. W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwany zakwestionował również wysokość wskazanych w pozwie kwot dofinansowania zakupu wózka inwalidzkiego oraz dostawki elektrycznej, z tym, że zajmując ostateczne stanowisko w sprawie (pismo k. 200) wskazał, iż nie kwestionuje, że powód przedłożył dokumenty potwierdzające brak możliwości uzyskania dofinasowania ze środków publicznych.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny sprawy:
Bezspornym w przedmiotowej sprawie było, że w dniu 6 października 2009 r. w R. P. G. kierując samochodem marki O. (...) nr rej. (...) umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że przekroczył prędkość, nie obserwował przedpola drogi i najechał na tył prawidłowo stojącego na pasie drogi samochodu marki M. i w wyniku najechania obrażeń ciała doznał pasażer O. (...) M. K. w postaci złamania kręgu L1 z wyłamaniem wolnych fragmentów i wtłoczeniem ich do kanału kręgowego, zwichnięcia na poziomie Th11-Th12 z porażeniem kończyn dolnych i zwieraczy oraz urazu skrętnego obu stawów skokowych, które to obrażenia stanowią ciężką chorobę nieuleczalną i długotrwałą. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Miechowie z 06.05.2010 r. sygn. akt II K 44/10 P. G. za powyższy czyn został skazany na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby. Wyrokiem z 23.12.2013 r. sygn. akt I C 6/11 Sąd Okręgowy w Tarnowie zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 322 839,20 zł z odsetkami oraz rentę która od stycznia 2014 r. miała wynosić 1.500,00 zł. Wyrokiem z dnia 04.09.2014 r. sygn. akt I ACa 753/14 Sąd Apelacyjny w Krakowie zmienił w/w wyrok jedynie w zakresie renty którą od stycznia 2014 r. ustalił w wysokości 1.050,00 zł oraz zmienił wysokość renty za wcześniejszy okres, a w pozostałym zakresie apelacje oddalił. Odszkodowanie zasądzone przez sąd okręgowy w Tarnowie obejmowało również zwrot wydatku związanego z zakupem wózka inwalidzkiego w wysokości 5.000 zł. Sądy obu instancji przyjęły brak podstaw do przyjęcia przyczynienia się poszkodowanego powoda do szkody.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Wózek, z którego obecnie korzysta powód, został przez niego zakupiony w 2017 roku.
Wyrokiem z dnia 11 października 2017 r. Sąd Rejonowy w Brzesku w sprawie I C 324/16 zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 31.730 zł z tytułu zakupu wózka inwalidzkiego, oddalając powództwo w pozostałej części, tj. w zakresie kwoty 3.400 zł, w zakresie możliwego do uzyskania przez powoda dofinansowania zakupu wózka ze środków publicznych.
Wózek nabyty przez powoda w 2017 r. jest znacznie wyeksploatowany, co wynika z intensywnego, wieloletniego użytkowania – powód spędza na nim niemal 16 godzin dziennie. W wyniku codziennego poruszania się po ulicach, stopniach i schodach doszło do zużycia ramy, kół oraz opon; widoczne są także liczne zarysowania. Obecnie powód pracuje 7 godzin dziennie i nie przesiada się w pracy z wózka na krzesło, gdyż musi się swobodnie przemieszczać po biurze. Nowy wózek będzie posiadał lepiej wyprofilowane oparcie, jest wygodniejszy, a dodatkowo producent oferuje do niego dodatkowy zestaw kół i opon – w tym kół ułatwiających poruszanie się zimą oraz po nierównym terenie. Aktualnie użytkowany wózek jest tak zużyty, że podczas jazdy po równej powierzchni jedno z kół nie ma już kontaktu z podłożem.
Powód nie posiada już roszczeń gwarancyjnych z tytułu zakupu aktualnie użytkowanego wózka. Zakup przystawki elektrycznej ułatwiłby powodowi funkcjonowanie. Mieszka on w terenie, w którym są wzniesienia, musi zjechać z domu do drogi po kamienistej drodze wskutek czego bolą go barki i nadgarstki przy podjeżdżaniu.
Powód zamierza zakupić wózek inwalidzki tej samej firmy, z której sprzętu korzysta obecnie. Ewentualny zakup wózka innej marki wiązałby się z koniecznością przyzwyczajenia się do nowego modelu, w tym nowej pozycji ciała na wózku, co mogłoby skutkować występowaniem dolegliwości bólowych – zwłaszcza nóg i pleców. Powód wyraża również wolę dalszego użytkowania dotychczasowego wózka, między innymi podczas spacerów czy prac w ogrodzie, co pozwoliłoby uniknąć konieczności każdorazowego czyszczenia tego samego wózka przed poruszaniem się po domu. Powód od początku korzysta z wózków tej samej firmy, które wykonywane są indywidualnie – z uwzględnieniem jego wzrostu, długości podudzi, kąta nachylenia oraz wysokości oparcia, jak również kąta ułożenia nóg. Testowanie innych modeli nie przyniosłoby oczekiwanych efektów, gdyż nie byłyby one dostosowane do jego indywidualnych potrzeb anatomicznych i funkcjonalnych.
Niemożliwym było uszkodzenie obecnie używanego wózka zdejmując jego koła. Podczas takiego zdejmowania kół rama nie jest naruszana.
Dowód:
Kopia Wyroku Sądu Rejonowego w Brzesku z dnia 11 października 2017 r. z uzasadnieniem k. 99-103, ,
Zeznania powoda M. K. (k.121v-122v - protokół rozprawy z dnia 8 sierpnia 2023 r. 00:15:41 do 01:02:57
Powód M. K. wybrał dla siebie wózek inwalidzki Kuschall, którego cena na dzień 30 września 2022 r. wynosiła 37 400 zł.
Powód dokonał także wyboru elektrycznej przystawki do wózka inwalidzkiego E-pilot ALBER, której koszt na dzień 30 września 2022 r. wynosił 33 775 zł.
Dowód:
Faktura pro forma nr 548/2022 k. 20
Faktura pro forma 549/2022 k. 21
Stan techniczny obecnego wózka po 5 latach od zakupu utrudnia codzienne użytkowanie, krytyczne elementy wózka takie jak: rama aluminiowa, podnóżek, siedzisko, oparcie, belka, kółka przednie oraz tylne uległy zużyciu; wózek nie posiada już prawidłowych właściwości jezdnych. Dalsze zużywanie się komponentów wózka może spowodować uszkodzenie całkowite oraz spowodować, że codzienna jazda na wózku będzie niemożliwa.
Zakup nowego wózka przyczyni się do odciążenia stawów barkowych, łokciowych, nadgarstków oraz palców, a także zmniejszy ryzyko wystąpienia urazów, takich jak otarcia, złamania, zwichnięcia czy skręcenia w obrębie wskazanych stawów. Co istotne, nowy sprzęt będzie również pełnił funkcję profilaktyczną, zapobiegając narastaniu dolegliwości bólowych oraz zmianom zwyrodnieniowo-przeciążeniowym w obrębie stawów barkowych, łokciowych i nadgarstkowych.
Ponadto, nowy wózek umożliwi powodowi zwiększenie aktywności zarówno w życiu zawodowym, jak i prywatnym oraz rodzinnym. Ułatwi on m.in. odbywanie dłuższych spacerów w towarzystwie rodziny i znajomych – nawet na dystansach sięgających 50 km, również w trudniejszym, nierównym, a nawet górzystym terenie. Dzięki nowemu sprzętowi powód będzie miał także możliwość pełniejszego realizowania się w swojej pasji, jaką jest koszykówka dla osób z niepełnosprawnościami.
Wózek marki Kuschall, wraz z przystawką elektryczną, spełnia wymagania stawiane tego typu sprzętom, w tym zarówno wymogi medyczne, jak i kryteria bezpieczeństwa związane z ich użytkowaniem. Zakup wózka wyposażonego w napęd elektryczny znacząco zwiększy mobilność powoda oraz jego niezależność od pomocy osób trzecich. Wyposażenie wózka w napęd elektryczny nie będzie miało istotnego wpływu na zwiększenie swobody podróżowania, ponieważ powód na co dzień porusza się samodzielnie, korzystając ze specjalnie dostosowanego samochodu osobowego. Napęd elektryczny Alber e-pilot jest w pełni kompatybilny z modelem wózka Kuschall KSL.
Koszty zakupu wózków inwalidzkich mogą sięgać nawet 70 000 zł, natomiast cena przystawki do napędu elektrycznego rozpoczyna się od kwoty 23 450 zł. Na polskim rynku dostępnych jest wiele modeli wózków inwalidzkich z napędem elektrycznym, w przedziale cenowym od około 10 000 zł do nawet 120 000 zł i więcej (wózek elektryczny Quickie Q700-Up M koszt zakupu 97 902 zł – firmy Sunrise Medical, ICHAIR MC3 wózek inwalidzki elektryczny Meyra koszt zakupu 22 900 zł – firmy Meyra).
Nie istnieje możliwość zakupu alternatywnego modelu wózka oraz kompatybilnej przystawki elektrycznej, które spełniałyby potrzeby powoda, w cenie niższej niż wskazywany przez niego zestaw. Wybrany model wyróżnia się unikalną technologią wykonania oraz indywidualnym procesem produkcji, dostosowanym do parametrów fizycznych i potrzeb osoby z niepełnosprawnością, w tym także do jej poziomu aktywności fizycznej. Do jego produkcji zastosowano komponenty najwyższej jakości, co przekłada się na zwiększoną trwałość i wytrzymałość w porównaniu do standardowych modeli. Dodatkowym atutem jest fakt, iż przedmiotowy wózek jest "skrojony na miarę" i wykonany ze "szwajcarską precyzją". Każdy parametr techniczny wózka jest wykonywany na zamówienie, z uwzględnieniem poziomu aktywności użytkownika oraz specyfiki jego niepełnosprawności. Model Kuschall KSL oferuje szerokie możliwości konfiguracji, m.in. środka ciężkości, wysokości przedniej i tylnej części wózka, a także wysokości oparcia w trakcie użytkowania – wszystko po to, aby maksymalnie dostosować sprzęt do indywidualnych i zmieniających się potrzeb użytkownika.
Dowód:
Opinia sądowa biegłego z zakresu rehabilitacji medycznej mgr A. W. z dnia 13 listopada 2023 r. (k. 127-140),
Opinia sądowa uzupełniająca biegłego z zakresu rehabilitacji medycznej mgr A. W. z dnia 24 grudnia 2024 r. k. 163-165
Częściowo zaświadczenie mgr fizjoterapii D. W. z dnia 11 października 2023 r. (k. 17)
Powód uprawia koszykówkę, co w jego przypadku jest zasadne, gdyż stanowi ona dla niego formę rehabilitacji. Ryzyko urazowości kończyn górnych podczas uprawiania koszykówki jest niewiele większe niż ryzyko urazowości kończyn górnych podczas wykonywanych szeroko pojętych czynności dnia codziennego przez powoda.
Dowód:
Opinia sądowa uzupełniająca biegłego z zakresu rehabilitacji medycznej mgr A. W. z dnia 24 grudnia 2024 r. k. 163-165,
Powód w 2018 roku otrzymał refundację z Narodowego Funduszu Zdrowia na zakup wózka inwalidzkiego w wysokości 1 700 zł. Aktualnie z NFZ można otrzymać taką samą kwotę tytułem dofinansowania do zakupu wózka inwalidzkiego. Przystawki elektryczne do wózka, takie jak Alber e-pilot, nie podlegają refundacji ze środków NFZ.
Dowód:
Pismo NFZ z dnia 23 maja 2025 r. (k. 105),
Zeznania powoda M. K. (k.121v-122v) protokół rozprawy z dnia 8 sierpnia 2023 r. 00:15:41 do 01:02:57
Wózek inwalidzki oraz przystawka elektryczna do wózka mogą stanowić przedmiot dofinansowania ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w ramach zadań Powiatu oraz w ramach Programu Aktywny Samorząd o ile rzeczone podmioty posiadają środki finansowe na ten cel.
Dowód:
Pismo Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w B. z dnia 23 czerwca 2023 r. (k. 111),
Zeznania powoda M. K. (k.121v-122v) protokół rozprawy z dnia 8 sierpnia 2023 r. 00:15:41 do 01:02:57
W przypadku zakupu wózka inwalidzkiego, powód mógł skorzystać z dofinansowania z Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie (PCPR) w wysokości 100% kwoty refundowanej przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Niemniej jednak w 2024 roku powód nie mógł uzyskać ww. dofinansowania na zakup wózka, z uwagi na brak środków finansowych przeznaczonych na ten cel dla mieszkańców powiatu bocheńskiego.
Dowód:
Pismo Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w B. z dnia 12 września 2024 r. (k. 185)
Z uwagi na wyczerpanie środków finansowych PFRON przeznaczonych na realizację programu „Aktywny Samorząd” w 2024 roku, udzielenie dofinansowania do przedmiotowej elektrycznej przystawki w ramach tego programu nie było możliwe. Maksymalna kwota rzeczonego dofinansowania wynosiła 8250 zł.
Dowód:
Pismo Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w B. z dnia 26 września 2024 r. (k. 186)
Powód M. K. wezwał pozwanego w dniu 06 października 2022 r. do zapłaty kwoty 67775 zł z tytułu pokrycia kosztów zakupu wózka inwalidzkiego oraz elektrycznej przystawki do wózka inwalidzkiego E-pilot, zgodnie z fakturami proforma nr 548/2022 i 549/2022.
Dowód:
Wezwanie do zapłaty k. 18,
Sąd dokonał następującej oceny zebranego materiału dowodowego:
Stan faktyczny w sprawie Sąd ustalił na podstawie zeznań powoda, opinii biegłego oraz dokumentów.
Dokumentom tym przyznał Sąd walor wiarygodności. Nie były one kwestionowane przez strony postępowania, również Sąd z urzędu nie dopatrzył się przesłanek by dokumentom tym odmówić właściwego dla nich znaczenia dowodowego.
Sąd przyznał walor wiarygodności opinii biegłego z zakresu rehabilitacji medycznej mgr A. W.. Opinia ta jest jasna, pełna i rzetelna. Została wydana przez biegłego posiadającego długoletnie doświadczenie zawodowe, którego kompetencji strony nie kwestionowały. Biegły dokonał analizy dostępnych mu dokumentów, ocenił stan zdrowia powoda i jego potrzeby a także stan wózka inwalidzkiego, z którego aktualnie powód korzysta. Biegły w opinii uzupełniającej udzielił odpowiedzi na zarzuty pozwanego. Brak jest podstaw do zakwestionowania opinii uzupełniającej. Nie jest istotą sporu, jaki stopień bólu odczuwa powód i w jakiej skali jest on mierzalny, lecz to czy zasadnie domaga się pokrycia kosztów wymiany wózka i czy kwota żądania jest usprawiedliwiona.
Z opinii biegłego jednoznacznie wynikało, że dotychczasowy wózek wymaga wymiany z uwagi na zużycie techniczne, czego pozwany w ostateczności nie kwestionował. Czynienie powodowi zarzutu, iż uprawia sport czym przyczynia się do szybszego zużycia wózka jest co najmniej niezrozumiałe, skoro uprawienia koszykówki jest praktycznie jedyną formą aktywności fizycznej, która jest dostępna dla powoda.
Sąd w całości dał wiarę zeznaniom powoda M. K., które to zeznania były szczegółowe, spójne i znajdowały potwierdzenie w innych dowodach, w tym opinii biegłego z zakresu rehabilitacji medycznej mgr A. W..
Sąd pominął dowód z opinii innego biegłego z zakresu rehabilitacji medycznej, gdyż dowód ten zmierzał jedynie do przedłużenia postępowania. Opinia biegłego A. W. była jasna, pełna i nie wymagała dalszego uzupełniania.
W realiach niniejszej sprawy nie budził wątpliwości przyznany przez pozwanego fakt, iż nie kwestionuje on, że powód przedłożył dokumentację potwierdzającą brak możliwości uzyskania dofinansowania na zakup wózka inwalidzkiego i przystawki elektrycznej z publicznych środków – zarówno ze strony NFZ, jak i PCPR czy PFRON.
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości.
Stosownie do treści art. 444 § 1 k.c. w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty. Podkreślić trzeba, że odszkodowanie przewidziane w art. 444 § 1 k.c. obejmuje wszelkie wydatki pozostające w związku z uszkodzeniem ciała lub rozstrojem zdrowia, jeżeli są konieczne i celowe (vide wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 stycznia 2008 r., II CSK 425/07, M. Praw. 2008, nr 3, s. 116). W judykaturze wskazuje, że celowość ponoszenia wszelkich wydatków może być związana nie tylko z możliwością uzyskania poprawy stanu zdrowia, ale też z potrzebą utrzymania tego stanu, jego niepogarszania (vide wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2011 r., IV CSK 308/10, LEX nr 738127), z tym zastrzeżeniem, że zawsze obowiązek zwrotu dotyczy wydatków rzeczywiście poniesionych (vide wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 8 lutego 2006 r., I ACa 1131/05, LEX nr 194522). W judykaturze i doktrynie prawa cywilnego do wydatków celowych i koniecznych, pozostających w związku z uszkodzeniem ciała lub rozstrojem zdrowia tradycyjnie zalicza się w szczególności koszty leczenia (to jest koszty pobytu w szpitalu, pomocy pielęgniarskiej, koszty lekarstw), specjalnego odżywiania się, nabycia protez i innych specjalistycznych aparatów i urządzeń (np. protez, kul, aparatu słuchowego, wózka inwalidzkiego). Do grupy tej zalicza się również wydatki związane z transportem chorego na zabiegi i do szpitala, koszty wynikające z konieczności specjalnej opieki i pielęgnacji nad chorym, koszty zabiegów rehabilitacyjnych, wreszcie koszty przygotowania do innego zawodu (por. Wyrok SA w Szczecinie z 10.02.2020 r., I ACa 637/19, LEX nr 2923466).
W wyroku z dnia 9 stycznia 2008 r. II CSK 425/07 LEX nr 378025 Sąd Najwyższy stwierdził, że kompensowanie kalectwa, umożliwienie poszkodowanemu prowadzenia normalnego życia w społeczeństwie, może być w pewnych okolicznościach uznane za uzasadniające zasądzenia odszkodowania w wysokości zapewniającej nabycie samochodu.
Skoro ustawodawca kreuje zasadę pełnej rekompensaty szkody wynikającej z uszkodzenia ciała lub wywołanego czynem niedozwolonym rozstroju zdrowia rodzajów i sposobów pełnej rekompensaty szkody wynikającej z czynu niedozwolonego, trzeba przyjąć, że zdanie drugie przepisu art. 444 § 1 k.c. jedynie egzemplifikuje a nie wyczerpuje rodzajów i sposobów tej pełnej kompensaty szkody (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 maja 1997 r., II UKN 113/97, OSP 1998/6/121).
Zwrot kosztów nie jest jednak uzasadniony zawsze, powód musi wykazać celowość i niezbędność tych kosztów. To, czy zwrot wskazanych kosztów będzie w danej sprawie zasądzony, zależy od ich celowości i niezbędności. Innymi słowy, w realiach przedmiotowej sprawy oceny wymaga, czy w chwili obecnej istnieje konieczność zakupu dla powoda wózka Kuschall KSL oraz przystawki elektrycznej E-pilot Alber.
Zdaniem pozwanego powód nie wykazał konieczności wymiany dotychczas używanego wózka inwalidzkiego. W ocenie Sądu stanowisko pozwanego nie znajduje uzasadnienia. Sąd na podstawie opinii biegłego z zakresu rehabilitacji medycznej mgr A. W. ustalił, że stan techniczny obecnego wózka po 5 latach od zakupu utrudnia codzienne użytkowanie, krytyczne elementy wózka takie jak: rama aluminiowa, podnóżek, siedzisko, oparcie, belka, kółka przednie oraz tylne uległy zużyciu; wózek nie posiada już prawidłowych właściwości jezdnych. Dalsze zużywanie się komponentów wózka może spowodować uszkodzenie całkowite oraz spowodować, że codzienna jazda na wózku będzie niemożliwa. Podkreślenia wymaga, że w praktyce instytucji zajmujących się dofinansowaniem zakupu wózków inwalidzkich pięcioletni okres eksploatacji sprzętu jest uznawany za standardowy czas użytkowania. Pozwany jako profesjonalny ubezpieczyciel powinien wykazać zrozumienie dla sytuacji powoda, a podnoszone przez niego wątpliwości mogą być odbierane jako brak empatii wobec osoby zmagającej się trwałym kalectwem. Przypomnieć należy, iż przed wypadkiem powód był aktywnym człowiekiem, a obecnie mimo ograniczeń wynikających z porażenia kończyn dolnych stara się prowadzić aktywny tryb życia, co wymaga odpowiedniego wsparcia technicznego. Przecież pomimo tak licznych ograniczeń, chorób powód stara się normalnie żyć, pracować, spędzać wolny czas, być aktywnym. Podać należy, że powód uprawia koszykówkę. To zupełnie inny wizerunek osoby niepełnosprawnej, która nie wstydzi się swego kalectwa, wychodzi do ludzi, nie zamyka się w pokoju i zadręcza swą niepełnosprawnością i niepewną przyszłością. M. K. jest przykładem funkcjonowania osoby niepełnosprawnej w społeczeństwie i bez wątpienia może być przykładem dla innych osób. W tym miejscu zasadne jest wskazanie, iż argument pozwanego, że biegły powinien weryfikować jak często powód uprawia koszykówkę, czy jest zapisany do klubu etc. jest nietrafny. Wskazać należy, że dla powoda koszykówka to nie fanaberia ani luksus, lecz sposób na kontynuację aktywnego życia, poprawę zdrowia psychicznego i fizycznego, a także integrację społeczną. Obowiązkiem pozwanego jest zapewnienie środków umożliwiających powodowi życie zbliżone do tego sprzed wypadku, co wiąże się z koniecznością poniesienia kosztów na sprzęt ortopedyczny, taki jak wózek inwalidzki i przystawka elektryczna. Oczywiście, nie może być mowy o spełnianiu wygórowanych żądań powoda, ale w niniejszej sprawie jego żądanie mieści się w granicach rozsądku.
Wybrany przez powoda wózek inwalidzki oraz przystawka elektryczna zdaniem Sądu mają rozsądną cenę, biorąc pod uwagę ich parametry techniczne, cel któremu mają służyć oraz fakt że mają one być eksploatowane przez kilka lat. Najbardziej istotnym kryterium jest indywidulane dopasowanie wózka do schorzeń powoda. Biegły w swojej opinii wyjaśnia, że na rynku są tańsze modele wózków z napędem elektrycznym, ale nie są one odpowiednie dla potrzeb powoda. Rzeczone stanowisko podtrzymuje on w opinii uzupełniającej. Wózki marki Kuschall nie są najtańszymi na rynku, ale wyróżniają się wysoką jakością i bezobsługową eksploatacją podczas kilkuletniego użytkowania. Wybrany model wyróżnia się unikalną technologią wykonania oraz indywidualnym procesem produkcji, dostosowanym do parametrów fizycznych i potrzeb osoby z niepełnosprawnością, w tym także do jej poziomu aktywności fizycznej. Do jego produkcji zastosowano komponenty najwyższej jakości, co przekłada się na zwiększoną trwałość i wytrzymałość w porównaniu do standardowych modeli. Dodatkowym atutem jest fakt, iż przedmiotowy wózek jest "skrojony na miarę" i wykonany ze "szwajcarską precyzją". Każdy parametr techniczny wózka jest wykonywany na zamówienie, z uwzględnieniem poziomu aktywności użytkownika oraz specyfiki jego niepełnosprawności. Model Kuschall KSL oferuje szerokie możliwości konfiguracji, m.in. środka ciężkości, wysokości przedniej i tylnej części wózka, a także wysokości oparcia w trakcie użytkowania – wszystko po to, aby maksymalnie dostosować sprzęt do indywidualnych i zmieniających się potrzeb użytkownika. Nie istnieje możliwość zakupu alternatywnego modelu wózka oraz kompatybilnej przystawki elektrycznej, które spełniałyby potrzeby powoda, w cenie niższej niż wskazywany przez niego zestaw. Przypomnienia wymaga, że powód spędza na wózku ok. 16 godzin dziennie, co czyni komfort i ergonomię priorytetem.
W przedmiotowej sprawie oczywistym jest, iż zakup nowego wózka inwalidzkiego oraz
przystawki elektrycznej jest wydatkiem koniecznym i celowym — mają one bowiem na celu zarówno utrzymanie obecnego stanu zdrowia powoda, jak i zapobieganie jego dalszemu pogorszeniu. Wózek, którego obecnie używa powód, jest już wyraźnie zużyty, a brak jego wymiany może powodować dodatkowe przeciążenia i powikłania zdrowotne. Przystawka elektryczna z kolei umożliwia zwiększenie samodzielności powoda oraz zmniejszenie obciążenia jego siły fizycznej, co jest niezbędne w codziennym funkcjonowaniu.
Obecny stan zdrowia powoda, w tym ograniczenia ruchowe i potrzeba samodzielnego przemieszczania się, wskazują na niezbędność tych urządzeń, które pozwolą na zachowanie
możliwie stabilnego poziomu funkcjonowania i minimalizują ryzyko dalszego uszczerbku na zdrowiu.
Powód wykazał, że obecnie posiadany przez niego wózek jest niewystarczający, a zakup nowego oraz przystawki elektrycznej jest konieczny. W świetle wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 8 lutego 2006 r., I ACa 1131/05 , uzasadnione jest zatem uwzględnienie tych wydatków w roszczeniu odszkodowawczym, jako że spełniają wszystkie wymogi celowości i konieczności oraz są wydatkami rzeczywistymi. W realiach sprawy zakup ten jest niezbędny do kompensacji skutków doznanej przez powoda niepełnosprawności oraz do umożliwienia mu samodzielnego funkcjonowania w życiu codziennym.
Reasumując, żądanie powoda obejmujące koszty zakupu zarówno nowego wózka inwalidzkiego, jak i przystawki elektrycznej okazało się zasadne, jako że urządzenia
te są niezbędne do zapewnienia mu pełnej funkcjonalności i kompensują
skutki uszkodzenia ciała.
W realiach niniejszej sprawy pozwany nie kwestionował, że powód przedłożył dokumentację potwierdzającą brak możliwości uzyskania dofinansowania na zakup wózka inwalidzkiego i przystawki elektrycznej z publicznych środków – zarówno ze strony NFZ, jak i PCPR czy PFRON. Jedynie marginalnie podać należy, że powód wnosząc pozew ograniczył kwotę swojego roszczenia o możliwe dofinansowanie zakupu wózka inwalidzkiego w wysokości 3 400 zł i domagał się zasądzenia kwoty 67 775 zł. Skoro powód domagał się zasądzenia ww. kwoty, Sąd zasądził tą kwotę.
Sąd zasądził także odsetki od dochodzonego roszczenia.
Zgodnie z art. 481 § 1 k.c. jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Już w piśmie, które wpłynęło do pozwanego w dniu 6 października 2022 r. (k. 18), powód domagał się zapłaty kwoty 67 775 zł tytułem kosztów zakupu wózka inwalidzkiego marki Kuschall oraz przystawki elektrycznej. Zgodnie z art. 817 § 1 k.c., pozwany był zobowiązany do likwidacji szkody – w tym przypadku kosztu zakupu wskazanego sprzętu – w terminie 30 dni. Żądanie zasądzenia odsetek od dnia 7 listopada 2022 r. należy zatem uznać za uzasadnione.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd orzekł jak w sentencji na mocy powołanych przepisów.
Orzekając o kosztach postępowania Sąd kierował się zasadą wyrażaną w art. 98 k.p.c., zgodnie z którą strona przegrywająca proces ma obowiązek zwrócić przeciwnikowi koszty procesu. Powód poniósł koszty niniejszego postępowania w łącznej wysokości 6 017 zł, na co składa się 17 zł tytułem opłaty skarbowej, 5 400 zł tytułem wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym w wysokości stawki minimalnej (§ 2 pkt 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych) oraz 600 zł tytułem zaliczki na poczet wynagrodzenia biegłego.
Od kosztów Sąd zasądził odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zaplata (art. 98 § 1 1 k.p.c.).
Na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Bochni Sąd nakazał pobrać kwotę 3 389 zł tytułem opłaty sądowej od pozwu, od której uiszczenia powód był zwolniony.
Sędzia Marta Aksamit
Sygn. akt I C 131/23
Dnia 12 sierpnia 2025 r.
ZARZĄDZENIE
1) Odnotować uzasadnienie (projekt Asystenta),
2) Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi pozwanego za pośrednictwem Pi bez pouczenia,
3) Kal. 2 tygodnie.
Zapisek urzędowy:
S. Referent w okresie od 01 lipca 2025 r. do 3 sierpnia 2025 r. przebywał na zaległym urlopie wypoczynkowym.
Podmiot udostępniający informację: Sąd Rejonowy w Bochni
Data wytworzenia informacji: