Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych

Formularz UK 1

Sygnatura akt

IX K 742/23

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

A. G.

art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1.  A. G. na portalu olx.pl znalazł ofertę pożyczki od (...) S.A. z siedzibą w W.. W celu zawarcia umowy udał się bezpośrednio do siedziby tej firmy w K. przy ul. (...), gdzie był obsługiwany przez pracownika tej firmy (...). A. G. chciał przeznaczyć środki na wynajem mieszkania.

wyjaśnienia A. G.

k. 82-82v, 115, 162-162v, 189v

zeznania E. M.

k. 20v, 163v-164

zeznania D. M.

k. 188v-189

2.  A. G. w dniu 7 lipca 2021 roku w K., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził (...) S.A. z siedzibą w W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 2.800 zł stanowiącej kwotę pożyczki gotówkowej nr (...), poprzez wprowadzenie w błąd osoby decydujące w tej instytucji finansowej o jej udzieleniu co do możliwości i zamiaru spłaty pożyczki. Na kwotę udzielonej pożyczki złożyła się kwota 2.500 zł wydana klientowi oraz 300 zł ubezpieczenia. A. G. w celu uzyskania pożyczki wypełnił wniosek o jej udzielenie podając nieprawdziwy adres oraz wskazując, że jest zatrudniony i posiada stałe miesięczne dochody, podczas gdy w rzeczywistości nigdzie nie pracował. W okresie od 27 lipca 2021 roku do 2 sierpnia 2021 roku był zarejestrowany jako bezrobotny w Miejskim Urzędzie Pracy, ale został wykreślony z powodu niestawiennictwa w ustalonym terminie.

wyjaśnienia A. G.

k. 82-82v, 115, 162-162v, 189v

zeznania J. K.

k. 16, 163-163v

zeznania E. M.

k. 20v, 163v-164

umowa pożyczki kredytowej

k. 4, 7-9

wniosek o pożyczkę

k. 10-13

pismo (...) S.A. z dnia 22 września 2023 roku

k. 152

informacja z (...) K.

k. 44-46

3.  A. G. tego zachowania dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności będąc uprzednio skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 21 grudnia 2017 roku sygn. akt IX K 900/17 za umyślne przestępstwo podobne z art. 280 § 1 k.k., art. 158 § 1 k.k. i art. 275 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. na karę 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od dnia 20 września 2018 roku do dnia 17 maja 2021 roku.

dane o karalności

k. 37-38, 104-108, 148-149

wyrok Sądu Rejonowego w Kielcach sygn. akt IX K 900/17

k. 113, 151

4.  A. G. nie spłacił żadnej raty pożyczki, nie próbował się kontaktować z pracownikami (...) S.A. z siedzibą w W.. Niedługo po zawarciu umowy wyjechał za granicę w celach zarobkowych. W dniu 21 września 2021 roku (...) S.A. z siedzibą w W. wypowiedział umowę A. G.. Na dzień 22 września 2023 roku do spłaty z tytułu tej umowy pozowała kwota 5.528,34 zł.

wyjaśnienia A. G.

k. 82-82v, 115, 162-162v, 189v

zeznania D. M.

k. 188v-189

zeznania J. K.

k. 16, 163-163v

zeznania E. M.

k. 20v, 163v-164

wypowiedzenie umowy pożyczki

k. 2-3

pismo (...) S.A. z dnia 22 września 2023 roku

k. 152

5.  A. G. ma 26 lat, jest bezdzietnym kawalerem. Posiada średnie wykształcenie, bez wyuczonego zawodu. Aktualnie jest osadzony w Areszcie Śledczym w K., gdzie pracuje nieodpłatnie. Nie posiada dochodu. Nie posiada istotnego majątku. Jest zdrowy. Nie leczył się odwykowo, natomiast leczył się psychiatrycznie. Nie choruje psychicznie ani nie jest upośledzony umysłowo. Stwierdzono u niego uzależnienie od alkoholu i narkotyków. W dacie opisanego zachowania miał zachowaną zdolność do rozpoznania jego znaczenia i do pokierowania swoim postępowaniem. Był uprzednio wielokrotnie karany.

wyjaśnienia A. G.

k. 82-82v, 115, 162-162v, 189v

opinia sądowo – psychiatryczna

k. 98-99

dane o karalności

k. 37-38, 104-108, 148-149

1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

A. G.

art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

1.  A. G. miał zamiar spłaty pożyczki, jednak nie mógł się skontaktować z pracownicą instytucji pożyczkowej, ponieważ utracił jej numer telefonu.

wyjaśnienia A. G.

k. 82-82v, 115, 162-162v, 189v

OCena DOWOdów

1.1.  Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1, 2, 4, 5

wyjaśnienia A. G.

Wyjaśnienia oskarżonego w dużej mierze zasłużyły na wiarę – w tym zakresie w jakim oskarżony przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu, potwierdził, że nie dokonywał spłaty oraz że wprowadził podmiot w błąd co do możliwości spłaty – w zakresie braku zarobków. Co do tych okoliczności wyjaśnienia oskarżonego były logiczne i korespondowały z treścią pozostałego materiału dowodowego. Oskarżony zgodnie z zeznaniami J. K. potwierdził również, że podał nieprawdziwy adres zamieszkania zawierając umowę. Nie budziły ponadto wątpliwości oświadczenia oskarżonego odnoszące się do jego sytuacji życiowej, rodzinnej i majątkowej.

2, 4

zeznania świadka J. K.

Zeznania świadka były logiczne, rzeczowe, wewnętrznie spójne i nie budziły wątpliwości, nie były kwestionowane przez oskarżonego, korespondowały z zeznaniami E. M. oraz dokumentacją nadesłaną przez (...) S.A. z siedzibą w W.

1, 2, 4

zeznania E. M.

Zeznania świadka nie budziły wątpliwości i były wiarygodne, były logiczne, rzeczowe, spójne, konkretne, zasadniczo spójne z wyjaśnieniami oskarżonego, pochodziły od osoby obcej, pozwoliły szczegółowo ustalić okoliczności zawarcia umowy.

1, 4

zeznania D. M.

Świadek nie miała wiedzy w przedmiocie okoliczności zawarcia umowy. Zeznania D. M. były jednak przydatne dla postępowania bowiem potwierdzały okoliczności o charakterze pobocznym, jak wyjazd oskarżonego za granicę w celach zarobkowych, świadomość A. G. co do istniejącego zobowiązania, o którym informował swoją partnerkę życiową. W tym zakresie zeznania były logiczne, spójne z twierdzeniami oskarżonego, nie budziły wątpliwości.

4

wypowiedzenie umowy pożyczki

dowód niekwestionowany, niebudzący wątpliwości

2

umowa pożyczki kredytowej

dowód niekwestionowany, niebudzący wątpliwości

2

wniosek o pożyczkę

dowód niekwestionowany, niebudzący wątpliwości

3, 5

dane o karalności

informacja sporządzona w przewidzianym prawem trybie i formie

5

opinia sądowo – psychiatryczna

opinia pełna, jasna, zawierająca kategoryczne wnioski, niekwestionowana

3

wyrok Sądu Rejonowego w Kielcach sygn. akt IX K 900/17

dokument urzędowy

2, 4

pismo (...) S.A. z dnia 22 września 2023 roku

dowód obiektywny, niekwestionowany

2

informacja z (...) K.

dokument niebudzący wątpliwości i niekwestionowany, pozwolił ustalić, iż oskarżony był zarejestrowany jako bezrobotny, skreślony z dniem 3 sierpnia 2021 roku

1.2.  Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1 - Lp.1.2.

wyjaśnienia A. G.

Wyjaśnienia oskarżonego w części w jakiej prezentował linię obrony, starał się usprawiedliwić zachowanie – nie zasługiwały na wiarę. W ocenie Sądu nielogicznie i sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego jest twierdzenia oskarżonego, że zobowiązanie chciał spłacić, a tylko utracił kontakt do E. M. i to stało mu na przeszkodzie. Po pierwsze trzeba stwierdzić, że gdyby oskarżony chciał spłacić zobowiązanie to nie podawałby już na wstępie fałszywych informacji o adresie, co uniemożliwiało skontaktowanie się z nim. Co więcej A. G. umowę zawarł w siedzibie firmy, a nie w domu czy innym miejscu. Doskonale zatem zdawał sobie sprawę gdzie może się udać jeśli chce uzyskać informacje o spłacie swojego zobowiązania. Z łatwością mógł pozyskać przez Internet numer telefonu do tego punktu. Oczywiste jest, że oskarżony nie miał zamiaru spłacić zobowiązania i taki zamiar istniał od początku, to jest już co najmniej w momencie zawierania umowy. Dodatkowo za tym jeszcze przemawia fakt, że oskarżony nie zapłacił żadnej raty, a po czynie oskarżony wyjechał za granicę, gdzie pracował zarobkowo, a mimo to nie podjął żadnych kroków aby swoje zobowiązanie spłacić. Z pewnością nie stało mu na przeszkodzie osadzenie w zakładzie karnym, skoro nie miało to miejsca bezpośrednio po powrocie do kraju.

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

1.3.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I.

A. G.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Oskarżony A. G. wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 286 § 1 k.k.

Odpowiedzialności karnej za czyn z art. 286 § 1 kk podlega ten, kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym lub cudzym za pomocą wprowadzenia w błąd lub wyzyskania już istniejącego błędu. W sytuacji wprowadzenia w błąd sprawca wywołuje w świadomości pokrzywdzonego lub innej osoby, której mienie stanowi przedmiot rozporządzenia dokonywanego przez wprowadzonego w błąd, fałszywe wyobrażenie (rozbieżność między rzeczywistością, a jej odzwierciedleniem w świadomości dokonującego rozporządzenia mieniem), zaś przy wyzyskaniu błędu wykorzystuje już istniejącą rozbieżność między stanem świadomości dokonującego rozporządzenia mieniem, a rzeczywistością, której sprawca nie koryguje, lecz używa dla uzyskania przez siebie lub kogo innego osiągnięcia korzyści majątkowej, wynikającej z niekorzystnego dla pokrzywdzonego rozporządzenia mieniem (por. wyrok SN z dnia 02.12.2002 r., IV KKN 135/00, LEX nr 74478). Błędem w rozumieniu znamion tego przestępstwa jest niezgodność między obiektywną rzeczywistością, a jej odbiciem w świadomości człowieka. Błąd może dotyczyć osoby, rzeczy lub zjawiska albo zdarzenia, mającego znaczenie dla podjęcia decyzji o rozporządzeniu mieniem. Dla uznania, iż mamy do czynienia z wprowadzeniem w błąd, wystarczające jest każde, jakiekolwiek działanie, które może doprowadzić do powstania błędnego wyobrażenia o rzeczywistości u osoby rozporządzającej mieniem. Przestępstwo oszustwa jest przestępstwem umyślnym zaliczanym do tak zwanej celowościowej odmiany przestępstw kierunkowych. Ustawa wymaga, aby zachowanie sprawcy było ukierunkowane na określony cel, którym w przypadku oszustwa jest osiągnięcie korzyści majątkowej. Sprawca podejmując działania musi mieć wyobrażenie pożądanej dla niego sytuacji, która stanowić ma rezultat jego zachowania. Powyższe ujęcie znamion strony podmiotowej wyklucza możliwość popełnienia oszustwa z zamiarem ewentualnym. Zamiar bezpośredni winien obejmować zarówno cel, jak i sam sposób działania zmierzający do zrealizowania tego celu. Sprawca musi chcieć takiego właśnie sposobu działania w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i cel ten musi stanowić punkt odniesienia każdego ze znamion przedmiotowych przestępstwa. Przypisując sprawcy popełnienie przestępstwa określonego w art. 286 § 1 kk należy wykazać, że obejmował on swoją świadomością i zamiarem bezpośrednim (kierunkowym) nie tylko to, że wprowadza w błąd inną osobę (względnie wyzyskuje błąd), ale także i to, że doprowadza ją w ten sposób do niekorzystnego rozporządzenia mieniem - i jednocześnie chce wypełnienia tych znamion (por. wyrok SN z dnia 14.01.2004 r., IV KK 192/03, Prok. i Pr.-wkł. 2004, nr 9, poz. 5). Konkretyzując zaś pojęcie korzyści majątkowej, która jest celem działania sprawcy, wskazać należy, iż pojęcie to winno być rozumiane szeroko, w przeciwieństwie do przestępstw polegających na przywłaszczeniu mienia. Taką korzyścią będą przyszłe przysporzenia mienia, spodziewane korzyści majątkowe lub nawet tylko polepszenie sytuacji majątkowej (por. wyrok SN z dnia 30.08.2000 r., V KKN 267/00, OSNKW 2000, nr 9-10, poz. 85).

Odnosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, iż oskarżony A. G. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził (...) S.A. z siedzibą w W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 2.800 zł stanowiącej kwotę pożyczki gotówkowej nr (...), poprzez wprowadzenie w błąd osoby decydujące w tej instytucji finansowej o jej udzieleniu co do możliwości i zamiaru spłaty pożyczki. O istniejącym zamiarze oskarżonego świadczy fakt, że podał on nieprawdziwe dane dotyczące swoich dochodów, zatrudnienia jak również miejsca zamieszkania. Oskarżony uzyskał w ten sposób pożyczkę w kwocie 2800 zł. Wartość szkody stanowi kwotę 2.800 zł a nie 2.500 zł, jak przyjęto w akcie oskarżenia, albowiem realnie poniesiona przez podmiot pokrzywdzony szkoda wynika z przekazania oskarżonemu kwoty 2.500 zł gotówką oraz przekazania 300 zł na poczet ubezpieczenia. Jak wynika wprost z umowy kwota udzielonej pożyczki to 2.800 zł a nie 2.500 zł. Sąd dokonał modyfikacji opisu czynu w tym zakresie. Oskarżony nie miał zamiary spłacić pożyczki, w żaden sposób tego nie uczynił, zatem bez wątpienia doszło do wprowadzenia w błąd i niekorzystnego rozporządzenia mieniem przez pokrzywdzonego.

Niezależnie od powyższego oskarżony A. G. dopuścił się ponadto tego zachowania w warunkach, o których mowa w art. 64 § 1 kk, to jest przed upływem 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności będąc uprzednio skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 21 grudnia 2017 roku sygn. akt IX K 900/17 za umyślne przestępstwo podobne z art. 280 § 1 k.k., art. 158 § 1 k.k. i art. 275 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. na karę 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od dnia 20 września 2018 roku do dnia 17 maja 2021 roku. Opis czynu w tym zakresie również wymagał modyfikacji w celu właściwego opisania uprzedniego skazania oskarżonego, z którego wynika wyczerpanie znamion działania w warunkach recydywy.

Reasumując powyższe oskarżony A. G. swoim zachowaniem dopuścił się popełnienia przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.

☐

1.1.  Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

1.4.  Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

1.5.  Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

1.6.  Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

A. G.

I.

I.

Ustawodawca za popełnienie czynu z art. 286 § 1 kk przewidział możliwość wymierzenia kary pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8. Obok brzmienia art. 286 § 1 kk. Sąd ponadto miał na względzie brzmienie art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k., zgodnie z którym Sąd w razie zrealizowania warunków opisanych w tym przepisie może orzec karę przewidzianą za przypisane przestępstwo w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę. Zastosowanie miało tu brzmienie przepisu art. 64 § 1 k.k. aktualne na datę czynu to jest sprzed zmiany, która weszła w życie 1 października 2023 roku dokonanej ustawą z dnia 7 lipca 2022 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2600), zgodnie z art. 4 § 1 k.k., jako względniejszym dla oskarżonego.

Zdecydowana większość okoliczności przemawia na niekorzyść oskarżonego: był uprzednio wielokrotnie karany, w tym za podobne czyny, popełnił przestępstwo w recydywie.

Przy wymiarze kary Sąd miał na względzie fakt, że stopień winy oskarżonego był wysoki – oskarżony był poczytalny i nic nie ograniczało mu możliwości zachowania się zgodnie z prawem.

Stopień społecznej szkodliwości czynu Sąd ocenił jako znaczny – świadczy o tym wysokość szkody wyrządzonej zdarzeniem, podjęcie zachowania wcześniej zaplanowanego, niskie pobudki oskarżonego, chęć uzyskania korzyści majątkowej z przestępstwa. Sąd miał na względzie, iż oskarżony ostatecznie przyznał się do zarzucanego czynu i opisał okoliczności zdarzenia.

Mając powyższe względy na uwadze właściwą karą dla oskarżonego A. G. będzie kara 10 miesięcy pozbawienia wolności, która jest adekwatna do wagi popełnionego przestępstwa i uwzględnia wszystkie okoliczności sprawy.

W ocenie Sądu tak orzeczona kara jest w pełni adekwatna do czynu oskarżonego, oraz stopnia winy oskarżonego i karygodności czynu. Orzeczona kara jest też odpowiednio dolegliwa by zrealizować wymagane skutki poprzez oddziaływanie na społeczeństwo – kształtując właściwe postawy wobec obowiązującego porządku prawnego poprzez utwierdzenie przekonania o nieopłacalności popełnienia przestępstw i nieuchronności odpowiedzialności karnej.

A. G.

II.

I.

Pokrzywdzony wnosił o zasądzenie na jego rzecz od oskarżonego obowiązku naprawienia szkody. Sąd jest takim wnioskiem związany na podstawie art. 46 § 1 k.k. o ile stwierdzi istnienie szkody. W przedmiotowej sprawie niewątpliwie pokrzywdzonemu (...) S.A. z siedzibą w W. wyrządzono szkodę, której wartość odpowiada kwocie udzielonej pożyczki – to jest 2.800 zł.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzekł od oskarżonego A. G. obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz (...) S.A. z siedzibą w W. kwoty 2.800 zł.

1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

III.

Na koszty przypadające od skazanego zgodnie z treścią art. 627 k.p.k. złożyły się następujące opłaty i wydatki:

- opłata w kwocie 180 zł od wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności (art. 617 k.p.k. oraz art. 2 ust. 1 pkt 3 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 123);

- ryczałt za doręczenie wezwań i innych pism w postępowaniu przygotowawczym i przed sądem w łącznej kwocie 40 zł (art. 618 § 1 pkt 1 k.p.k. w zw. z § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym, t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 663);

- kwota łączna 121,70 zł za konwojowanie oskarżonego (art. 618 § 1 pkt 3 kpk w zw. z § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym; t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 663);

- kwota 520,20 zł za sporządzenie pisemnej opinii sądowo – psychiatrycznej dotyczącej oskarżonego (art. 618 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 kwietnia 2013 roku w sprawie określenia stawek wynagrodzenia biegłych, taryf zryczałtowanych oraz sposobu dokumentowania wydatków niezbędnych dla wydania opinii w postępowaniu karnym, t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 2049 ze zm.);

- przypadająca od oskarżonego należność w kwocie 1.239,84 zł z tytułu ustanowienia obrońcy z urzędu (art. 617 § 1 pkt 11 k.p.k.);

- opłata w łącznej kwocie 60 zł za dwukrotne uzyskanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego dotyczącej oskarżonego (art. 618 § 1 pkt 10 kpk w zw. z art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 24 maja 2000 r. o Krajowym Rejestrze Karnym, t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1068 ze zm., w zw. z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2014 r. w sprawie opłat za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego, Dz.U. z 2014 r., poz. 861 ze zm.).

Łącznie koszty postępowania złożyły się na kwotę 2.161,74 zł. W ocenie Sądu oskarżony nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania w żadnej części. A. G. jest długotrwale pozbawiony wolności, nie pracuje zarobkowo i nie ma majątku. W tej sytuacji nie jest celowe zasądzenie kosztów postępowania od oskarżonego, ponieważ nie ma on możliwości ich uiszczenia. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił oskarżonego A. G. od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

IV.

Oskarżony A. G. w toku postępowania sądowego korzystał z pomocy obrońcy wyznaczonego z urzędu w osobie adw. R. N.. W związku z oświadczeniem złożonym przez obrońcę oskarżonego w trybie § 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 18), na zasadzie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 25 maja 1982 roku prawo o adwokaturze (t.j. Dz.U z 2022 r., poz. 1184 ze zm.), § 17 ust. 2 pkt 3 w zw. z § 20 w zw. z § 4 ust. 1 i 3 wyżej powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, przy uwzględnieniu § 11 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1964), zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adw. R. N. kwotę 1.239,84 zł tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu oskarżonego. Wysokość przyznanego wynagrodzenia obrońcy z urzędu oskarżonego uwzględnia treść wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 kwietnia 2020 roku w sprawie SK 66/19 i z dnia 20 grudnia 2022 roku w sprawie SK 78/21 (por. postanowienie SN z dnia 15 grudnia 2021 roku, V KK 549/20) i objęła wynagrodzenie według stawki minimalnej za obronę świadczoną przez adwokata w postępowaniu przed sądem rejonowym w postępowaniu zwyczajnym, dodatkowo podwyższoną wobec rozpoznawania sprawy na więcej niż jednym terminie (udział obrońcy oskarżonego w 2 terminach rozprawy) i odpowiednio zwiększone o stawkę podatku VAT.

1Podpis