Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 24 maja 2024 roku

Sąd Rejonowy w Kielcach III Wydział Rodzinny i Nieletnich, w składzie:

Przewodniczący: sędzia Iwona Głowacka

Protokolant: st. sekr. sąd. Ewa Stasińska

po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2024 roku w Kielcach

na rozprawie

sprawy z powództwa I. S. i M. S.

przeciwko K. S. (1)

o alimenty

I. zasądza od K. S. (1) na rzecz I. S. alimenty w kwocie po 1 400 zł. (tysiąc czterysta złotych) miesięcznie, płatne z góry do rąk matki małoletniego M. G. (1) do 10-go dnia każdego miesiąca z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w przypadku uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat, poczynając od dnia 1 września 2023 roku;

II. zasądza od K. S. (1) na rzecz M. S. alimenty w kwocie 1 100 zł (tysiąc sto złotych) miesięcznie, płatne z góry do rąk matki małoletniego M. G. (1) do 10-go dnia każdego miesiąca z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w przypadku uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat, poczynając od dnia 1 września 2023 roku;

III. oddala powództwo w pozostałym zakresie;

IV. nakazuje pobrać od K. S. (1) na rzecz Skarbu Państwa (Sąd Rejonowy w K.) kwotę 1.500 zł. (tysiąc pięćset) złotych tytułem opłaty sądowej od uwzględnionej części powództwa;

V. zasądza od K. S. (1) na rzecz I. S. i M. S. kwotę 3.186,45 zł. (trzy tysiące sto osiemdziesiąt sześć złotych 45/100) solidarnie tytułem zwrotu kosztów procesu;

VI. wyrokowi w punkcie I i II nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

sędzia Iwona Głowacka

Sygn. akt III RC 703/23

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 1 września 2023 roku małoletni I. S. oraz M. S. działający przez przedstawicielkę ustawową M. G. (1) domagali się zasądzenia od pozwanego K. S. (1) alimentów w kwocie po 1500 zł miesięcznie na rzecz małoletniego I. i w kwocie po 1300 zł miesięcznie na rzecz małoletniego M., płatnych do rąk matki do 10 dnia każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami na wypadek opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat począwszy od 1 września 2023 r. oraz zasądzenia od pozwanego na rzecz powodów kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu wskazano, iż pozwany winien wywiązywać się z ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego w stosunku do dzieci, a na koszty utrzymania małoletnich składają się: opłata za przedszkole po ok. 220 zł miesięcznie, wyprawka po 200 zł., wyżywienie po 600 zł miesięcznie, wizyty u logopedy po 120 zł na wizytę 4 razy w miesiącu, odzież i obuwie po 300 zł miesięcznie, środki czystości i higieny po 400 zł miesięcznie, rozrywki i zabawki po 250 zł miesięcznie, dodatkowo nauka języka angielskiego i w przypadku starszego z nich zajęcia z piłki nożnej i na basenie, w związku z tym łączny koszt utrzymania powodów wynosi nie mniej niż 3800 zł. miesięcznie. Ponadto podniesiono, że M. G. (1) jako lekarz ginekolog zarabia na etacie w szpitalu i w prywatnym gabinecie łącznie około 10 000 zł. miesięcznie, niemniej jednak posiada na swoim utrzymaniu córkę z innego związku, zaś pozwany jest lekarzem ortopedą i osiąga dochody oscylujące w granicach min. 20 000 zł. miesięcznie, dlatego posiada zdolności finansowe aby łożyć na rzecz małoletnich dochodzone kwoty (k. 2-5).

W odpowiedzi na pozew złożonej dnia 4 października 2023 r. K. S. (1) wniósł o obciążenie kosztami utrzymania i wychowania małoletnich synów stron oboje rodziców i z tego tytułu zasądzenie od niego na rzecz I. i M. alimentów w kwocie po 200 zł miesięcznie, płatne do 10 dnia każdego miesiąca do rąk matki powodów M. G. (1), a w pozostałym zakresie o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie na rzecz pozwanego kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu wskazał, iż od urodzenia się synów jest całkowicie zaangażowany w opiekę nad nimi, czy to w okresie kiedy mieszkał z rodziną, albowiem partnerka już po miesiącu od porodu wróciła do pracy w prywatnym gabinecie i wyjeżdżała w ciągu tygodnia na kursy doszkalające do L., a następnie od czasu kiedy wyprowadził się od matki małoletnich w lipcu 2023 r. sprawuje nad nimi opiekę naprzemienną, zabierając synów do siebie w co drugi weekend i spędza z nimi czas w ciągu tygodnia, ponosząc koszty ich utrzymania jak zakup wyżywienia, ubrań, lekarstw, zabawek, wyjścia do kina i na basen. Dodatkowo podważył leczenie stomatologiczne dzieci, którego według niego nie potrzebują, czy też uczęszczanie przez nich na zajęcia dodatkowe, wskazując, iż tylko I. uczył się prywatnie języka angielskiego przez pół roku, dlatego zgadza się na partycypowanie w kosztach tylko tych zajęć, o których wie i wyraził na nie zgodę. Pozwany podniósł, że pracuje na podstawie umowy kontraktowej i pobiera średnie wynagrodzenie netto w kwocie ok. 16000 zł. miesięcznie i ponosi następujące wydatki: opłata za usługę księgowej 150 zł, czynsz za mieszkanie 850 zł., rachunki za prąd w domu w B. 300 zł., paliwo 1000 zł., wyżywienie 1000 zł., środki czystości 200 zł., weekendy i dni z synami 1500 zł., węgiel 5 ton - 10 000 zł. rocznie, podatki rolne - 730 zł. rocznie, remont mieszkania - 140 000 zł., a z kolei według niego M. G. (1) osiąga łączny dochód w wysokości około 20 000 zł. miesięcznie. (k.12-17)

Na rozprawie w dniu 10 stycznia 2024 r. pozwany uznał powództwo do kwoty po 800 zł. na rzecz I. i do kwoty po 600 zł. na rzecz M., zobowiązując się jeszcze uiszczać wszystkie opłaty za przedszkole dzieci. Następnie na rozprawie w dniach 6 marca 2024 roku i 24 kwietnia 2024 roku K. S. (1) ostatecznie uznał powództwo do kwot po 1.000 zł. na każdego z synów i wyjaśnił, że nie będzie już łożył na inne potrzeby dzieci wskazane przez ich matkę, z tym, że nadal zamierza pokrywać koszty utrzymania synów, podczas ich pobytu u niego i inne wydatki zgodnie z życzeniami dzieci. (k. 102, 392).

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

M. S. ur. (...) i I. S., ur. (...) pochodzą z nieformalnego związku M. G. (1) i K. S. (1). W czasie wspólnego zamieszkiwania koszty utrzymania dzieci rodzice pokrywali wspólnie. Od lipca 2023 roku ojciec nie mieszka z synami i ich matką w należącym do niej mieszaniu, ale utrzymuje z dziećmi systematyczny kontakt.

dowody: odpis skrócony aktu urodzenia M. S. (k. 7), odpis skrócony aktu urodzenia I. S. (k. 8); okoliczności bezsporne

M. S. ma 3 lata, uczęszcza do przedszkola, za które opłata wynosi 200 -230 zł. miesięcznie. Matka ponosi następujące wydatki na bieżące utrzymanie syna: zakup odzieży i obuwia 300 - 400 złotych miesięcznie, zabawek, książeczek edukacyjnych oraz innych niezbędnych artykułów dziecięcych min. 250 zł. miesięcznie, środków czystości i higieny ok. 120 zł. miesięcznie plus usługi fryzjera 50 – 60 zł. co dwa miesiące, wyżywienie min. 600 - 700 zł. miesięcznie, leki, witaminy, szczepienia ok 100 - 150 zł. miesięcznie, rozrywka i transport około 300 zł. miesięcznie. Dziecko pozostaje pod opieką logopedy, a koszt wizyty wynosi 120 złotych tygodniowo (średnio 480 zł. miesięcznie). Matka za zalokowanie zębów u M. zapłaciła 150 zł. Małoletni korzysta jeszcze z pieluch, ich miesięczny koszt to ok. 70 zł.

I. S. ma 6 lat, uczęszcza do przedszkola, za które opłata również wynosi około 200-230 zł miesięcznie. Matka ponosi następujące bieżące wydatki na utrzymanie syna: zakup odzieży i obuwia - 400 złotych miesięcznie, środków czystości i higieny ok. 120 zł. miesięcznie plus usługi fryzjera 50 - 60 zł. co dwa miesiące, zakup zabawek, książeczek edukacyjnych oraz innych niezbędnych artykułów dziecięcych to ok. 250 - 300 zł miesięcznie, leki, witaminy, szczepienia ok. 100 - 150 zł. miesięcznie, wyżywienie min. 700 zł miesięcznie, rozrywka i transport około 300 zł. miesięcznie. Małoletni uczęszcza na zajęcia dodatkowe z języka angielskiego, które kosztują 192,50 złotych miesięcznie. Pozostaje pod opieką logopedy, a koszt wizyty to 120 złotych tygodniowo (średnio 480 zł. miesięcznie). Małoletni uczęszcza na basen, a wydatki z tym związane wynoszą około 200 zł. miesięcznie. Dotychczasowy koszt leczenia stomatologicznego I. wyniósł 1800 zł.

Ponadto M. G. (1) poniosła wydatki związane z rozpoczęciem roku przedszkolnego i zakupem wyprawki oraz uiszcza na bieżąco składki przedszkolne. Koszt ubezpieczenia i wpisowe na radę rodziców to koszt około 260 złotych za każde z dzieci. Koszt zakupu podręczników dla I. w obecnym roku szkolnym wyniósł około 170 złotych. M. G. (1) zaszczepiła synów przeciw ospie i Meningokokom, łączny koszt szczepienia wyniósł 450 zł. Ponosi koszty wyjazdów z dziećmi na wakacje i ferie ok. 300 zł. miesięcznie na każdego z nich. Ostatnio wyjechała w ferie z synami i córką do B., a koszt kilkudniowego pobytu wyniósł łącznie 4 750 zł. (noclegi) plus dodatkowe atrakcje, w tym termy i narty (szkolenie narciarskie, bilety na wyciąg oraz wypożyczenie sprzętu narciarskiego).

K. S. (1) ma 36 lat, z zawodu jest lekarzem ortopedą. Prowadzi własną działalność gospodarczą, świadczy usługi w kilku placówkach opieki zdrowotnej na podstawie kontraktu, osiągając dochód brutto minimum 30 000 - 40 000 zł. miesięcznie, a za 2023 rok wykazał dochód netto w wysokości 200 000 - 250 000 złotych. Pogorszenie sytuacji zarobkowej wynika z utraty pracy w szpitalu, gdzie był zatrudniony w ramach kontraktu. W poprzednich latach wykazywał dochód w kwotach 500 000 – 600 000 zł. Regularnie widuje się z dziećmi, co dwa tygodnie w piątek odbiera synów z przedszkola i odwozi w poniedziałek do przedszkola oraz zabiera dwa razy w miesiącu w poniedziałek z przedszkola i odwozi we wtorek do przedszkola, a dodatkowo spotyka się z nimi w każdą środę odbierając z przedszkola i odwozi tam w czwartek rano. K. S. (1) ponosi bieżące koszty utrzymania dzieci w czasie kiedy u niego przebywają i zapewnia im rozrywkę oraz kupuje zabawki i sprzęt sportowy. Ostatnio kupił rower dla syna za kwotę 2 500 zł. Od marca br. zaczął przelewać matce małoletnich kwotę 1400 zł. na pokrycie opłat za przedszkole i dodatkowe zajęcia (dwukrotnie), a wcześniej od października 2023 r. uiszczał przelewem opłaty za przedszkole, które co drugi miesiąc były mu zwracane, podobnie jak matce małoletnich. K. S. (1) posiada gospodarstwo rolne w B. o powierzchni 5 ha, które przynosi dochód ze sprzedaży zboża w wysokości 5000-6000 złotych rocznie. Pomaga finansowo swoim rodzicom, którzy przekazali mu gospodarstwo w drodze darowizny i ponosi częściowe koszty utrzymania domu w B. takie jak rachunki za energię elektryczną około 200 zł. miesięcznie i opłaca podatki, a w ostatnim sezonie grzewczym zakupił węgiel za ok. 6000 zł. Posiada 13-letni samochód M. B. Prowadzi dwa konta bankowe i na rachunku w (...) Banku (...) posiada zgromadzone oszczędności w kwocie ponad 840 000 złotych, a stan drugiego w (...) wynosi 1000 - 2000 zł. W ostatnich miesiącach przeprowadzał remont własnego mieszania w K., którego koszt wyniósł ok. 200 000 zł., w tym urządził i wyposażył pokój dla synów. Płaci czynsz za mieszkanie w kwocie 850 zł. miesięcznie. Na paliwo wydaje ponad 1.000 - 1 500 zł. miesięcznie. Nie posiada innych dzieci na utrzymaniu.

Małoletni M. i I. często odwiedzają dziadków ojczystych. Zazwyczaj przyjeżdżają z ojcem do B. w piątek wieczorem i w niedzielę wieczorem wracają do K.. Podczas odwiedzin zawsze mają ze sobą ubrania na zmianę. U dziadków ojczystych chłopcy mają zostawione na stałe zabawki, rowery zakupione przez ojca.

M. G. (1) ma 43 lata. Poza synami M. i I. posiada jeszcze 12-letnią córkę z poprzedniego związku małżeńskiego, na której rzecz pobiera alimenty w kwocie 800 zł. miesięcznie. Jest zatrudniona na stanowisku starszego asystenta w (...) – Szpitalu Specjalistycznym w K. na 4/5 etatu i nie dyżuruje. Z tego tytułu otrzymuje miesięczne wynagrodzenie ok. 6.356 zł netto. Ponadto świadczy usługi w prywatnym gabinecie w ramach działalności gospodarczej, z której uzyskuje dochód w kwocie 12 000 - 13 000 zł. miesięcznie. Dodatkowo od wakacji 2023 r. osiąga dochód z wykonywania zabiegów z zakresu medycyny estetyczniej i do stycznia 2024 r. wystawiła 3 faktury na łączną kwotę 10 000 złotych. Z tytułu podnajmu gabinetu osiąga dochody w wysokości 300-500 złotych miesięcznie. Ponadto wynajmuje mieszkanie w K., z czego uzyskuje kwotę około 1.000 - 1200 złotych miesięcznie, a w 2022 r. wykazała przychód z tytułu najmu w kwocie 24.600 zł. W 2022 r. osiągnęła dochód z tytułu zatrudnienia i prowadzenia własnej działalności gospodarczej w wysokości 208.748,73 zł., a w 2023 r. w kwocie 191.937,47 zł. Jest właścicielką 5-6 letniego samochodu osobowego marki T. (...). Ponosi koszty związane z utrzymaniem mieszkania w K.: czynsz - 1 123 - 1 136 zł, rachunki za telewizję i internet - 200 zł. miesięcznie oraz energię elektryczną 280-350 zł. co dwa miesiące. Pobiera świadczenie wychowawcze 800 + na każde dziecko.

dowody: potwierdzenie transakcji (k.29-39, 64-95), zeznanie podatkowe K. S. (1) PIT – 28 za 2022 r. (k. 56-61), częściowo zeznania M. G. (1) (396-397 w zw. z k. 97-98), częściowo zeznania K. S. (1) (k. 397-398 w zw. z k. 98-99 i k. 101-102), zaświadczenie o zarobkach M. G. (1) (k. 107), zeznanie podatkowe PIT-28 M. G. (1) za 2022 rok (k. 108-118), PIT-36 M. G. (1) za 2023 rok i 2022 r. (k. 119-130, 187-197, 401-411), faktury (k. 131, 141-142, 145-147, 152, 153, 155, 157, 159-160, 161, 170-175, 198-202, 204-208, 210-211, 216, 217-218,219), potwierdzenia transakcji (k. 64-95, 133, 135-139, 143-144, 148, 149, 150, 151, 156, 158, 162, 166-169, 212-214), umowa ze szkołą języka angielskiego (k. 164-164v) i dowód zapłaty k. 163, informacja o opłatach k. 215, historia konta bankowego K. S. (1) (k.223-252), pisemne zeznania T. S. (k.256-257), pisemne zeznania S. S. (k.254-255), pisemne zeznania K. S. (3) (259-261), faktury Vat (k. 273, 280-282, 289-291, 367-368, 371-378), potwierdzenia rezerwacji (k. 283-287), dowody zakupu (k. 294-304, 379-386), potwierdzenia transakcji (k. 279, 305-366, 370, 387-391), pisemne zeznania P. S. (k.392-394)

Stan faktyczny sprawy Sąd ustalił w oparciu o wyżej wymienione dokumenty, na podstawie których poczyniono ustalenia odnośnie aktualnej sytuacji majątkowej i możliwości zarobkowych rodziców małoletnich i usprawiedliwionych potrzeb dzieci. Wiarygodność przywołanych dokumentów nie była zasadniczo kwestionowana przez strony, nie wzbudzały również wątpliwości Sądu, co do rzetelności i wiarygodności zawartych w nich treści.

Odnosząc się do zeznań stron M. G. (1) i K. S. (1) to Sąd dał im wiarę jedynie w części, szczególnie w tym zakresie w jakim korelowały ze zgromadzonym materiałem dowodowym i były spójne. Nie można nie zauważyć, iż matka małoletnich zmieniała zeznania w zakresie dotyczącym kosztów utrzymania synów i nawet przy przyjęciu, iż w pozwie i przy składaniu informacyjnych wyjaśnień nie uwzględniła wszystkich usprawiedliwionych potrzeb dzieci i ponoszonych przez siebie wydatków, to nie sposób przyjąć, iż wzrosły one w tak znaczący sposób w toku sprawy i ostatecznie koszt utrzymania każdego dziecka wynosi około 5.000 zł. miesięcznie. Ponadto nawet jeśli faktycznie M. G. (1) zaczęła przekazywać matce pieniądze na paliwo, o czym wcześniej nie wspominała, to należy zgodzić się z pozwanym, że w żadnym zakresie tego nie wykazała i nie można za nią przyjąć, iż wymieniona przez nią suma to wydatki na opiekę nad dziećmi.

Zatem zdaniem Sądu za pozwanym należy przyjąć, iż koszt utrzymania dzieci oscyluje na poziomie po około 2.000 zł. miesięcznie bez wydatków związanych z zajęciami dodatkowymi i leczeniem stomatologicznym, jednakże przy uwzględnieniu, iż takie koszty ponosi głównie matka dzieci. Nie można się z nim zgodzić, iż w ramach świadczeń alimentacyjnych powinno się rozliczać jedynie stałe i ponadprzeciętne wydatki na potrzeby dzieci jak na przykład zajęcia dodatkowe i opłaty za przedszkole czy leczenie stomatologiczne bez uwzględniania ich bieżących potrzeb, które każdy rodzic powinien według niego zaspokajać we własnym zakresie Takie stanowisko ojciec powodów próbował początkowo przeforsować i starał się w toku sprawy tak skrupulatnie zliczyć wysokość tych stałych wydatków ponoszonych przez matkę na podstawie zaoferowanych przez nią dowodów. Ponadto nie ma również racji pozwany, iż w sytuacji kiedy sam spędza z dziećmi czas wolny na wsi u rodziców, to jest zwolniony z partycypowania w kosztach wyjazdów dzieci z matką. Należy przy tym jednocześnie wspomnieć, iż zdaniem Sądu M. G. (1) zawyżyła koszty wypoczynku dzieci, albowiem nie można za nią przyjąć, iż przeznacza na wyjazdy po 600 zł. miesięcznie na dziecko, czyli 7.200 zł. rocznie. Matka małoletnich nie wykazała, iż ponosi tak wysokie koszty pomimo, iż jak wynika z przedłożonych rachunków ich pobyt w czasie ferii w B. generował liczne wydatki.

Nie mniej jednak potrzeb małoletnich nie można szacować na podstawowym poziomie, tylko brać pod uwagę poziom życia i możliwości finansowe ich rodziców, których stać na zapewnienie synom wszystkich usprawiedliwionych potrzeb w wyższym zakresie niż przeciętnie. Ponadto nie można pominąć okoliczności, że z historii rachunku bankowego pozwanego wynika, iż sam przeznacza znaczne kwoty na zaspokojenie własnych potrzeb np. rachunek z restauracji (...) z dnia 8.03.2024 r. na kwotę 418 zł. k. 251 czy ze sklepu (...) z dnia 14.02.2024 r. na kwotę 1265 zł. k. 248v, dlatego nie można się z nim zgodzić, iż w przeciwieństwie do matki dzieci żyje oszczędnie. Niewątpliwie pozwany, jak sam to przyznał, posiada możliwość płacenia na rzecz dzieci wyższych alimentów niż kwoty po 1000 zł. miesięcznie, w tym ponoszenia kosztów związanych z dodatkowymi zajęciami i innych stałych czy ponadprzeciętnych wydatków, w których nie partycypuje. Pomimo, iż pozwany zaczął niedawno przekazywać matce małoletnich pieniądze na pokrycie stałych kosztów utrzymania dzieci, to nie sposób przyjąć, iż powinny być to kwoty na minimalnym poziomie.

W ocenie Sądu ostatecznie wskazane przez matkę koszty utrzymania małoletnich były zawyżone, szczególnie wobec okoliczności, iż ojciec utrzymuje z dziećmi stały kontakt i w tym czasie zaspokaja bieżące potrzeby małoletnich, jednakże bez wątpienia koszt utrzymania każdego dziecka ponoszony wyłącznie przez ich matkę wynosi minimum po 2.000 zł. miesięcznie, bez częściowych kosztów utrzymania mieszkania, a w przypadku starszego z nich jest wyższy przede wszystkim z powodu odpłatnych zajęć dodatkowych (j. angielski, basen) i leczenia stomatologicznego oraz nieco wyższych wydatków za zakup żywności, ubrań i obuwia oraz zabawek i artykułów piśmienniczych czy edukacyjnych.

Odnosząc się do zeznań świadków Sąd ocenił je zasadniczo jako wiarygodne, gdyż były one spójne, konsekwentne i korespondowały ze sobą wzajemnie, jednakże w przeważającej części potwierdzały okoliczności bezsporne jak między innymi stały i aktywny udział ojca w życiu dzieci i ponoszenie przez niego wydatków w czasie kiedy synowie przebywają u niego. Nie mniej jednak należy również zwrócić uwagę, iż świadkowie powołani przez pozwanego starali się przedstawić ojca małoletnich w jak najbardziej korzystnym świetle, przy czym jak podniosła matka powodów z rodziną ojca dzieci nie utrzymuje od dłuższego czasu kontaktu, dlatego nie mogą oni mieć wiedzy na temat całościowych i aktualnych usprawiedliwionych potrzeb dzieci, tym bardziej, iż takich informacji nie posiadał nawet ich ojciec. Ponadto zeznania tych świadków dotyczące okresu wspólnego zamieszkiwania rodziców małoletnich nie miały istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, a zeznania rodziców pozwanego w zasadzie się powtarzają.

Dodatkowo należy wskazać, iż Sąd pominął pozostałe wnioski dowodowe jako nieistotne dla rozstrzygnięcia sprawy i niemożliwe do przeprowadzenia z powodu tajemnicy bankowej - w przypadku zobowiązania matki powodów do wskazania numeru rachunków bankowych itp. celem zwrócenia się do instytucji finansowych o nadesłanie wyciągów z kont. Na marginesie należy też ponieść iż nie miały większego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy dokumenty pochodzące z okresu wspólnego zamieszkiwania stron.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo zasługuje na uwzględnienie w przeważającej części.

Podstawą materialnoprawną w zakresie żądania alimentów jest art. 133 § 1 k.r.o., zgodnie z którym rodzice są obowiązani do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie. Stosownie do treści art. 135 k.r.o. zakres tego obowiązku zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, może polegać także w całości lub części na osobistych staraniach o jego utrzymanie lub wychowanie.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że małoletni powodowie I. S. i M. S. nie są w stanie utrzymać się samodzielnie, a zatem są uprawnieni do pełnej alimentacji ze strony swoich rodziców. Aktualnie powodowie potrzebują środków na zaspokojenie potrzeb związanych przede wszystkim z rozwojem fizycznym, zapewnieniem odpowiedniego wyżywienia i ubioru oraz ochroną zdrowia, ale także z uczęszczaniem do przedszkola i na zajęcia dodatkowe oraz rozrywką i wypoczynkiem.

W ocenie Sądu wskazane przez M. G. (2) koszty utrzymania małoletnich przy uwzględnieniu zaoferowanych dowodów i zasad doświadczenia życiowego pozwalają na określenie miesięcznego kosztu utrzymania małoletniego I. S. na poziomie minimum 2600 zł., natomiast M. S. na poziomie ok. 2000 zł. miesięcznie, bez częściowych kosztów utrzymania mieszkania ponoszonych przez matkę małoletnich. Wymienione przez przedstawicielkę ustawową wydatki przeznaczane na utrzymanie dzieci są wysokie, niemniej jednak podkreślić należy, iż pozwany w zasadzie nie negował konieczności zaspokajania poszczególnych potrzeb dzieci, zwracając jedynie uwagę, iż sam również ponosi bieżące koszty utrzymania małoletnich. Ponadto K. S. (1) zaznaczył, że nie ze wszystkich dodatkowych zajęć i potrzeb zdawał on sobie sprawę i gdyby o nich wiedział, z pewnością partycypowałby w ponoszeniu tych wydatków. Nie mniej jednak należy podkreślić, iż rodzice małoletnich po rozstaniu nie potrafią ze sobą współpracować w zakresie ponoszenia kosztów utrzymania dzieci, a pozwany dotychczas nie przekazywał dobrowolnie matce małoletnich jakikolwiek środków pieniężnych na zaspokajanie potrzeb synów, co się zmieniło dopiero w toku procesu. Ponadto brak porozumienia między nimi doprowadził do sytuacji podwójnego płacenia za przedszkole dzieci przez każdego z nich i pokrywania innych stałych czy ponadprzeciętnych wydatków wyłącznie przez matkę małoletnich, bez wiedzy i udziału ich ojca. W związku z tym w sytuacji kiedy rodzice nie ustalili w jakim konkretnym zakresie ojciec dzieci będzie partycypował w tych wydatkach i pozwany w sposób stały nie pokrywa potrzeb dzieci innych niż bieżące, to należy przyjąć, iż świadczenia alimentacyjne powinny zaspokajać w nieco większym zakresie koszty utrzymania dzieci ponoszone przez ich matkę. Ma to tym większe znaczenie, iż koszty utrzymania każdego z powodów nie zostały ustalone na wysokim poziomie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i możliwości finansowe ich rodziców z uwagi na to, iż ojciec również ponosi wydatki na bieżące utrzymanie małoletnich.

Nie można jednak przy tym przeoczyć okoliczności, iż pomimo, że matka małoletnich sprawuje nad nimi opiekę w nieco większym zakresie, to należy mieć na uwadze, że K. S. (1) czyni starania o jak najszersze utrzymanie kontaktów z dziećmi, które u niego nocują, nawet w ciągu tygodnia. Ojciec widuje się z nimi w każdą środę i co drugi poniedziałek, a odwozi do przedszkola w kolejnym dniu zajęć, jak i spędza z nimi co drugi weekend, co z pewnością odciąża częściowo matkę w zakresie ponoszenia kosztów transportu dzieci, jak i w innych bieżących wydatkach. W skali miesiąca, w którym wypada 21 dni powszednich K. S. (1) odbiera i odwozi dzieci łącznie 16 razy na 42 konieczne wyjazdy do przedszkola, a zatem to on ponosi 38 % kosztów związanych z odwożeniem dzieci do przedszkola i ich zawożeniem. Ojciec ponosi także koszty wyżywienia, środków czystości i rozrywek dzieci w dni, kiedy to synowie pozostają pod jego opieką. Kontakty ojca z małoletnimi ograniczone są jedynie wtedy, kiedy dzieci chorują i wówczas to matka ponosi koszty leczenia. Nie mniej jednak do M. G. (1) jest rodzicem wiodącym w życiu małoletnich. To z nią zamieszkują na stałe I. i M. i w związku z tym ponosi ona koszty codziennego utrzymania dzieci, nie tylko bieżącego, ale też wszystkich stałych i ponadprzeciętnych wydatków. Ponadto to matka wyłącznie ponosi koszty opieki logopedycznej i leczenia stomatologicznego synów, jak i zajęć dodatkowych starszego z nich takich jak lekcje języka angielskiego i basen.

Zatem orzekając o wysokości alimentów na rzecz małoletnich Sąd miał na uwadze duże zaangażowanie K. S. (1) w życie swoich dzieci. Jednakże należało odnieść się również do okoliczności, że miejsce zamieszkania I. S. i M. S. jest przy matce i to ona ponosi na co dzień koszty utrzymania dzieci i najlepiej zna ich potrzeby. W związku z powyższym Sąd doszedł do przekonania, że to ojciec, z którym małoletni powodowie nie mieszkają w nieco większym stopniu niż ich matka winien partycypować finansowo w kosztach utrzymania dzieci. (art. 135 § 2 k.r.o.).

Odnosząc się do możliwości zarobkowych pozwanego, należy zaznaczyć, iż sytuacja finansowa ojca powodów jest bardzo dobra i zdecydowanie powyżej przeciętnej, o czym świadczy nie tylko wysokość dotychczasowych dochodów, ale i znaczny stan oszczędności. Wprawdzie K. S. (1) wskazał, iż z powodu straty pracy w szpitalu jego dochód spadł o połowę, to i tak pozostaje on na wysokim poziomie, umożliwiającym bezproblemowe uiszczanie świadczeń alimentacyjnych nawet w żądanych kwotach, które należy uznać za niewygórowane biorąc pod uwagę stopę życiową ich rodziców. Ponadto Sąd przy ustalaniu wysokości alimentów bierze pod uwagę możliwości zarobkowe zobowiązanego, a zatem uwzględnić trzeba ponowną możliwość uzyskania dodatkowego zatrudnienia przez pozwanego, jeśli tylko będzie czynić starania w tym kierunku. K. S. (1) dysponuje również znacznymi środkami finansowymi zgromadzonymi na rachunku bankowym, co także Sąd wziął pod uwagę przy ustalaniu możliwości zarobkowych i sytuacji majątkowej pozwanego. Dodatkowo pozwany jest właścicielem przynoszącego dochód gospodarstwa rolnego o dużym areale, co również wpływa na możliwości pozwanego w zakresie partycypowania w kosztach utrzymania dzieci. Podobnie bardzo dobra jest sytuacja majątkowa i finansowa po stronie matki powodów, która również posiada kilka źródeł dochodów z tytułu zatrudnienia w szpitalu i prowadzenia własnej działalności gospodarczej w ramach prywatnego gabinetu, ale również z wynajmu nieruchomości. Nie mniej jako rodzic wiodący trójki małoletnich dzieci ma nieco mniejsze możliwości zarobkowe niż pozwany.

Powództwo nie podlegało jednak uwzględnieniu w całości z uwagi na to, że w ocenie Sądu matka małoletnich wyliczając koszty utrzymania dzieci ostatecznie zawyżyła ponoszone przez siebie wydatki na ich utrzymanie i nie uwzględniła jak dużo czasu w skali miesiąca synowie spędzają pod opieką ojca, który w tym czasie również ponosi koszty ich wyżywienia, transportu z i do przedszkola oraz zapewnia rozrywki, a niekiedy kupuje dodatkową odzież i sprzęt sportowy, co zostało podkreślone we wcześniejszych rozważaniach. Ponadto Sąd wziął również pod uwagę bardzo dobrą sytuację majątkową matki małoletnich i okoliczność, iż jest również w stanie zaspokajać potrzeby dzieci na wyższym poziomie niż przeciętnie.

Podkreślenia wymaga fakt, iż pozwany ostatecznie uznał powództwo do kwoty po 1 000 złotych miesięcznie. Kwota ta zdaniem Sądu jednak nie czyni w pełni zadość obowiązkowi alimentacyjnemu K. S. (1). W tym miejscu stwierdzić również należy, że obowiązek pozwanego łożenia na utrzymanie dzieci powinien być nieco większy, niż w odniesieniu do M. G. (1), gdyż w większości ciężar opieki nad dziećmi spoczywa na matce, która zaspokaja wszystkie potrzeby dzieci, nie tylko bieżące. Ponadto pomimo okoliczności, iż oboje rodzice posiadają wysokie możliwości finansowe, to pozwany dotychczas osiągał wyższe dochody. Nie można też nie wspomnieć, iż skoro pozwany zakupione na rzecz dzieci ubrania i obuwie czy zabawki oraz sprzęt sportowy zostawia u siebie, nie przekazując ich matce, to nie jest to dla niej realna pomoc w utrzymaniu dzieci, gdyż musi sama również ponosić takie wydatki. Ponadto taka sytuacja wprost wskazuje, iż rodzice także w toku sprawy nie potrafili dojść do porozumienia w jaki sposób pozwany będzie łożył rzeczowo na utrzymanie małoletnich, a zamiast tego dublują wydatki na potrzeby dzieci.

Biorąc powyższe rozważania pod uwagę Sąd uznał, że jest uzasadnione, aby pozwany K. S. (1) od dnia wniesienia pozwu tj. 1 września 2023 roku partycypował w kosztach utrzymania starszego syna kwotą 1400 złotych miesięcznie, a młodszego kwotą 1100 złotych miesięcznie. W pozostałej części powództwo zostało oddalone jako nadmiernie wygórowane, albowiem oparte na błędnym założeniu poczynionym przez matkę małoletnich powodów, że koszt utrzymania każdego z nich wynosi około 5.000 zł. miesięcznie, a aktualny obowiązek alimentacyjny ojca małoletnich przewyższa wskazane kwoty w sytuacji kiedy ten częściowo obowiązek alimentacyjny wobec nich spełnia przez osobiste starania o utrzymanie i wychowanie dzieci.

Mając zatem na uwadze powyższe rozważania Sąd uznał, że zasadne będzie zasądzenie na rzecz I. S. alimentów w kwocie 1 400 złotych miesięcznie, a na rzecz M. S. alimentów w kwocie 1 100 złotych.

Sąd nakazał pobrać od pozwanego K. S. (1) na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Kielcach kwotę 1.500 zł tytułem nieuiszczonej opłaty sądowej od uwzględnionej części powództwa zgodnie z art. 113 ust. 1 i art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (opłata od pozwu, której powodowie nie mieli obowiązku uiścić stanowiła 1.680 zł. przy wartości przedmiotu sporu 33.600 zł (5% od w.p.s.), a powództwo zostało uwzględnione łącznie w 89,28% (1.680 zł x 89,28% = 1.500 zł).

O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z § 2 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie. Zatem kwota 3.186,45 zł. zasądzona od pozwanego na rzecz małoletnich powodów stanowi wynagrodzenie fachowego pełnomocnika, przy częściowym uwzględnieniu żądań oraz wartości przedmiotu sporu.

Koszy procesu po stronie powodowej wyniosły 3.600 zł – tytułem wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, zaś żądanie uwzględniono w 89,28 % (żądano alimentów łącznie po 2.800 zł, zaś przyznano 2.500 zł). Skoro powództwa uwzględniono w 89,28 %, to należny zwrot kosztów postępowania wynosi kwotę 3.214 zł (3.600 x 89,28% = 3.214 zł). Koszty procesu poniesione przez pozwanego stanowiły kwotę 2x120 zł. tytułem wynagrodzenia fachowego pełnomocnika plus 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, a skoro pozwany wygrał w 10,72%, to należny zwrot kosztów postępowania wynosi kwotę 27,55 zł (257 x 10,72 % = 27,55zł). Tym samym, należało zasądzić różnicę, co stanowi kwotę 3.186,45 zł na rzecz powodów (3.214 zł – 27,55 zł.).

Rygor natychmiastowej wykonalności Sąd nadał orzeczeniu w części uwzględniającej powództwo o alimenty na podstawie przepisu art. 333 § 1 pkt 1 k.p.c.

sędzia Iwona Głowacka