Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 28 października 2025 r.

Sąd Okręgowy w Katowicach XXIV Wydział Własności Intelektualnej

w składzie:

Przewodniczący: sędzia Jarosław Antoniuk

Protokolant: starszy sekretarz sądowy Renata Bigaj

po rozpoznaniu w dniu 9 października 2025 r. w Katowicach na rozprawie

sprawy z powództwa(...)z siedzibą w K.

przeciwko J. G. ((...))

o udzielenie informacji i zapłatę

1.  zasądza od pozwanego J. G. na rzecz powoda (...) z siedzibą w K. kwotę 6.632,46 zł (sześć tysięcy sześćset trzydzieści dwa złote czterdzieści sześć groszy) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od kwot:

a.  138,14 zł (sto trzydzieści osiem złotych czternaście groszy) od dnia 15 stycznia 2018 r. do dnia zapłaty,

b.  191,45 zł (sto dziewięćdziesiąt jeden złotych czterdzieści pięć groszy) od dnia 16 kwietnia 2018 r. do dnia zapłaty,

c.  216,66 zł (dwieście szesnaście złotych sześćdziesiąt sześć groszy) od dnia 16 lipca 2018 r. do dnia zapłaty,

d.  172,65 zł (sto siedemdziesiąt dwa złote sześćdziesiąt pięć groszy) od dnia 15 października 2018 r. do dnia zapłaty,

e.  285,88 zł (dwieście osiemdziesiąt pięć złotych osiemdziesiąt osiem groszy) od dnia 15 stycznia 2019 r. do dnia zapłaty,

f.  275,86 zł (dwieście siedemdziesiąt pięć złotych osiemdziesiąt sześć groszy) od dnia 15 kwietnia 2019 r. do dnia zapłaty,

g.  303,05 zł (trzysta trzy złote pięć groszy) od dnia 15 lipca 2019 r. do dnia zapłaty,

h.  317,79 zł (trzysta siedemnaście złotych siedemdziesiąt dziewięć groszy) od dnia 15 października 2019 r. do dnia zapłaty,

i.  346,82 zł (trzysta czterdzieści sześć złotych osiemdziesiąt dwa grosze) od dnia 15 stycznia 2020 r. do dnia zapłaty,

j.  310,70 zł (trzysta dziesięć złotych siedemdziesiąt groszy) od dnia 15 kwietnia 2020 r. do dnia zapłaty,

k.  142,77 zł (sto czterdzieści dwa złote siedemdziesiąt siedem groszy) od dnia 15 lipca 2020 r. do dnia zapłaty,

l.  269,42 zł (dwieście sześćdziesiąt dziewięć złotych czterdzieści dwa grosze) od dnia 15 października 2020 r. do dnia zapłaty,

m.  268,36 zł (dwieście sześćdziesiąt osiem złotych trzydzieści sześć groszy) od dnia 15 stycznia 2021 r. do dnia zapłaty,

n.  278,63 zł (dwieście siedemdziesiąt osiem złotych sześćdziesiąt trzy grosze) od dnia 15 kwietnia 2021 r. do dnia zapłaty,

o.  260,94 zł (dwieście sześćdziesiąt złotych dziewięćdziesiąt cztery grosze) od dnia 15 lipca 2021 r. do dnia zapłaty,

p.  320,99 zł (trzysta dwadzieścia złotych dziewięćdziesiąt dziewięć groszy) od dnia 15 października 2021 r. do dnia zapłaty,

q.  393,82 zł (trzysta dziewięćdziesiąt trzy złote osiemdziesiąt dwa grosze) od dnia 15 stycznia 2022 r. do dnia zapłaty,

r.  458,73 zł (czterysta pięćdziesiąt osiem złotych siedemdziesiąt trzy grosze) od dnia 15 kwietnia 2022 r. do dnia zapłaty,

s.  534,94 zł (pięćset trzydzieści cztery złote dziewięćdziesiąt cztery grosze) od dnia 15 lipca 2022 r. do dnia zapłaty,

t.  496,55 zł (czterysta dziewięćdziesiąt sześć złotych pięćdziesiąt pięć groszy) od dnia 15 października 2022 r. do dnia zapłaty,

u.  480,69 zł (czterysta osiemdziesiąt złotych sześćdziesiąt dziewięć groszy) od dnia 16 stycznia 2023 r. do dnia zapłaty;

2.  oddala powództwo w pozostałej części;

3.  zasądza od pozwanego J. G. na rzecz powoda (...) z siedzibą w K. kwotę 3.537,00 zł (trzy tysiące pięćset trzydzieści siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania, w tym kwotę 2.520,00 zł (dwa tysiące pięćset dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty;

4.  zwraca powodowi (...) z siedzibą w K. kwotę 300,00 zł (trzysta złotych) tytułem części opłaty od pozwu w zakresie roszczenia zawartego w pkt. 3 (trzecim) pozwu.

sędzia Jarosław Antoniuk

Sygn. akt XXIV GW 474/21

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 28 października 2025 r.

Powód (...) z siedzibą w K. wniósł o:

1.  zasądzenie od pozwanego J. G. na rzecz powoda kwoty 6.632,46 zł jako należności z tytułu opłat reprograficznych z art. 20 ¹ ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 2; zwanej dalej ,,pr. aut.”) za okres od dnia 24 stycznia 2017 r. (I kw. 2017 r.) do 31 grudnia 2022 r. (IV kw. 2022 r.), z ustawowymi odsetkami określonymi od dnia wymagalności roszczenia (14 dni po upływie danego kwartału kalendarzowego) do dnia zapłaty dla kwartałów od IV kw. 2017 r. do IV kw. 2022 r., tj. o zasądzenie:

a.  za 2 kw. 2017 r. kwoty 64,75 zł,

b.  za 3 kw. 2017 r. kwoty 102,87 zł,

c.  za 4 kw. 2017 r. kwoty 138,14 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 15 stycznia 2018 r. do dnia zapłaty,

d.  za 1 kw. 2018 r. kwoty 191,45 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 16 kwietnia 2018 r. do dnia zapłaty,

e.  za 2 kw. 2018 r. kwoty 216,66 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 16 lipca 2018 r. do dnia zapłaty,

f.  za 3 kw. 2018 r. kwoty 172,65 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 15 października 2018 r. do dnia zapłaty,

g.  za 4 kw. 2018 r. kwoty 285,88 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 14 stycznia 2019 r. do dnia zapłaty,

h.  za 1 kw. 2019 r. kwoty 275,86 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 15 kwietnia 2019 r. do dnia zapłaty,

i.  za 2 kw. 2019 r. kwoty 303,05 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 15 lipca 2019 r. do dnia zapłaty,

j.  za 3 kw. 2019 r. kwoty 317,79 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 14 października 2019 r. do dnia zapłaty,

k.  za 4 kw. 2019 r. kwoty 346,82 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 14 stycznia 2020 r. do dnia zapłaty,

l.  za 1 kw. 2020 r. kwoty 310,70 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 14 kwietnia 2020 r. do dnia zapłaty,

m.  za 2 kw. 2020 r. kwoty 142,77 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 14 lipca 2020 r. do dnia zapłaty,

n.  za 3 kw. 2020 r. kwoty 269,42 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 14 października 2020 r. do dnia zapłaty,

o.  za 4 kw. 2020 r. kwoty 268,36 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 14 stycznia 2021 r. do dnia zapłaty,

p.  za 1 kw. 2021 r. kwoty 278,63 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 14 kwietnia 2021 r. do dnia zapłaty,

q.  za 2 kw. 2021 r. kwoty 260,94 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 14 lipca 2021 r. do dnia zapłaty,

r.  za 3 kw. 2021 r. kwoty 320,99 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 14 października 2021 r. do dnia zapłaty,

s.  za 4 kw. 2021 r. kwoty 393,82 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 14 stycznia 2022 r. do dnia zapłaty,

t.  za 1 kw. 2022 r. kwoty 458,73 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 14 kwietnia 2022 r. do dnia zapłaty,

u.  za 2 kw. 2022 r. kwoty 534,94 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 14 lipca 2022 r. do dnia zapłaty,

v.  za 3 kw. 2022 r. kwoty 496,55 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 14 października 2022 r. do dnia zapłaty,

w.  za 4 kw. 2022 r. kwoty 480,69 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 16 stycznia 2023 r. do dnia zapłaty;

2.  zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wedle norm przepisanych.

Pozwany J. G. wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów zastępstwa procesowego według właściwych przepisów, wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny.

Powód (...) z siedzibą w K. jest stowarzyszeniem, którego celem działania jest zbiorowe zarządzanie prawami autorskimi polegające na wykonywaniu praw autorskich dla zbiorowej korzyści członków stowarzyszenia oraz reprezentowanie i wspieranie interesów i praw członków, w szczególności dotyczących ochrony majątkowych interesów autorów i wydawców utworów. Do dnia 14 marca 2014 r. powód nosił nazwę „(...)” (dane o powodzie w rejestrze stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej Krajowego Rejestru Sądowego – fakty, o których informacja jest powszechnie dostępna w rozumieniu art. 228 § 2 k.p.c.).

Powód (...) z siedzibą w K. jest organizacją zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi w rozumieniu art. 3 pkt 2 u.z.z. Decyzją z dnia 10 marca 2003 r. Minister Kultury udzielił powodowi zezwolenia na zbiorowe zarządzanie prawami autorskimi do utworów literackich, naukowych, publicystycznych i encyklopedycznych w zakresie, w jakim prawa te służą wydawcom, na polach eksploatacji: utrwalanie, zwielokrotnianie określoną techniką, w tym drukarską, reprograficzną, zapisu magnetycznego i techniką cyfrową, wprowadzanie do obrotu, wprowadzanie do pamięci komputera, najem, użyczenie, publiczne wykonanie, publiczne odtwarzanie, wystawienie, wyświetlanie, nadawanie, reemitowanie i publiczne udostępnienie w taki sposób, aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i czasie przez siebie wybranym. (decyzja Ministra Kultury z dnia 10 marca 2003 r. nr (...) – k. 25-26)

Powód uprawniony jest do pobierania i rozdystrybuowania na rzecz uprawnionych twórców uiszczanych przez przedsiębiorców opłat reprograficznych. Ich płatnicy rozliczają się kwartalnie, w terminie do 14 dni od opływu każdego kwartału. Płatnicy rozliczają się w systemie informatycznym wpisując dane pozwalające ustalić wysokość opłaty, w tym wpływy brutto za zwielokrotnienie wszystkich materiałów oraz procent zwielokrotnienia utworów. W oparciu o to płatnik ustala stawkę opłaty (1%, 1,5% lub 3%). Następnie uzyskiwane wpływy brutto mnożone są przez stawkę, a wynik tego działania stanowi należną powodowi opłatę (zeznania świadka K. K. – k. 126-127, przesłuchanie członka zarządu powoda Z. C. w charakterze strony – k. 200-201).

Pozwany J. G. począwszy od dnia 1 listopada 2005 r. prowadzi pod firmą (...).PL” działalność gospodarczą w zakresie m. in. drukowania gazet, introligatorstwa i podobnych usług, wykonywania fotokopii, przygotowywania dokumentów i pozostałej działalności wspomagającej prowadzenie biura oraz pozostałego drukowania. Pozostałe drukowanie stanowi przeważający przedmiot jego działalności. Stałym miejscem wykonywania działalności pozwanego jest adres: ul. (...); (...)-(...) K.. Ponadto w okresie od dnia 24 stycznia 2017 r. do dnia 13 sierpnia 2024 r. dodatkowym miejscem wykonywania jego działalności gospodarczej był adres: (...); (...)-(...) K.. Powyższe miejsce znajdowało się w (...) (dane o pozwanym w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności gospodarczej – fakty, o których informacja jest powszechnie dostępna w rozumieniu art. 228 § 2 k.p.c.).

Pozwany świadczył usługi w dwóch lokalach, mianowicie w punkcie położonym przy ul. (...) w K. oraz w punkcie położonym przy ul. (...), który mieści się w (...). Usługi świadczone w pierwszym w powyższych lokali dedykowane są w głównej mierze przedsiębiorcom i nie są przeznaczone dla klientów indywidualnych. W drugim z nich pozwany świadczył usługi przeznaczone dla wszystkich odbiorców, w tym osób fizycznych. W ramach prowadzonej za pośrednictwem punktu położonego przy ul. (...) działalności gospodarczej pozwany świadczył usługi wydruku głównie zaproszeń, ulotek, wizytówek, plakatów i pozostałych materiałów. Z racji na bliskość punktu paszportowego w lokalu pozwanego usytuowanym w (...) często spotykane było kserowanie paszportów i innych dokumentów. Usługi świadczone przez pozwanego obejmowały także wykonywanie kopii, kserokopii i wydruków różnego rodzaju materiałów, w tym książek, dokumentów i plików. Punkt ten został zlikwidowany w dniu 31 lipca 2024 r. (wydruk strony internetowej o domenie (...) – k. 55-57 i k. 132-136, wydruk strony internetowej o domenie (...) – k. 58-63 i k. 129-131, fotografie punktu położonego ul. (...) w K. – k. 64 i k. 125-128, skan wykonanych w punkcie pozwanego kserokopii i paragonów – k. 65-66, zestawienie sprzedaży pozwanego – k. 95-104, zeznania świadka K. K. – k. 126-127, przesłuchanie pozwanego J. G. w charakterze strony – k. 201).

W punkcie pozwanego położonym przy ul. (...) znajdowały się co najmniej trzy stanowiska kserograficzne, w tym samoobsługowe. Możliwe tam było wykonanie kserokopii dokumentu o postaci papierowej, a także dokonanie wydruku plików zapisanych na pendrivie. Położony był on w okolicy głównego węzła komunikacyjnego miasta, w pobliżu peronów dworca, a także (...) i (...) w K. (zeznania świadka K. K. – k. 126-127, wydruk lokalizacji punktu pozwanego w G. M. – k.17-19 i k. 105-106).

Pozwany tytułem świadczenia usług kserograficznych i wydruku materiałów osiągnął przychody w następującej wysokości:

a.  w 1 kwartale roku 2017 w wysokości 0 zł,

b.  w 2 kwartale roku 2017 w wysokości 12.948,96 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 0,73 zł, co stanowiło 0,01 %,

c.  w 3 kwartale roku 2017 w wysokości 20.573,24 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 1.002,38 zł, co stanowiło 4,87 %,

d.  w 4 kwartale roku 2017 w wysokości 27.627,00 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 1.046,04 zł, co stanowiło 3,79 %,

e.  w 1 kwartale roku 2018 w wysokości 38.290,33 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 1.314,85 zł, co stanowiło 3,43 %,

f.  w 2 kwartale roku 2018 w wysokości 43.330,68 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 1.448,71 zł, co stanowiło 3,34 %,

g.  w 3 kwartale roku 2018 w wysokości 34.529,64 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 1.130,29 zł, co stanowiło 3,27 %,

h.  w 4 kwartale roku 2018 w wysokości 57.174,79 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 2.238,02 zł, co stanowiło 3,91 %,

i.  w 1 kwartale roku 2019 w wysokości 55.172,42 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 2.013,14 zł, co stanowiło 3,65 %,

j.  w 2 kwartale roku 2019 w wysokości 60.608,65 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 1.020,45 zł, co stanowiło 1,68 %,

k.  w 3 kwartale roku 2019 w wysokości 63.558,31 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 2.267,45 zł, co stanowiło 3,57 %,

l.  w 4 kwartale roku 2019 w wysokości 69,364,30 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 3.345,22 zł, co stanowiło 4,82 %,

m.  w 1 kwartale roku 2020 w wysokości 63.708,65 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 1.458,06 zł, co stanowiło 2,35 %,

n.  w 2 kwartale roku 2020 w wysokości 28.668,45 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 434,48 zł, co stanowiło 1,52 %,

o.  w 3 kwartale roku 2020 w wysokości 54.549,67 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 693,06 zł, co stanowiło 1,29 %,

p.  w 4 kwartale roku 2020 w wysokości 55.514,91 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 3.859,10, co stanowiło 7,19 %,

q.  w 1 kwartale roku 2021 w wysokości 57.228,41 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 3.174,34 zł, co stanowiło 5,70 %,

r.  w 2 kwartale roku 2021 w wysokości 53.859,79 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 2.385,69 zł, co stanowiło 4,57 %,

s.  w 3 kwartale roku 2021 w wysokości 67.221,04 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 4.969,69 zł, co stanowiło 7,74 %,

t.  w 4 kwartale roku 2021 w wysokości 82.310,55 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 5.010,07 zł, co stanowiło 6,36 %,

u.  w 1 kwartale roku 2022 w wysokości 94.474,25 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 5.598,06 zł, co stanowiło 6,10 %,

v.  w 2 kwartale roku 2022 w wysokości 110.850,75 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 4.634,79 zł, co stanowiło 4,33 %,

w.  w 3 kwartale roku 2022 w wysokości 105.702,16 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 7.030,37 zł, co stanowiło 7,08 %,

x.  w 4 kwartale roku 2022 w wysokości 101.185,84 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 5.428,00 zł, co stanowiło 5,65 %.

Zatem łącznie, we wszystkich kwartałach lat 2017, 2018, 2019, 2020, 2021 i 2022 pozwany tytułem świadczenia usług stanowiących zwielokrotnianie materiałów osiągnął przychód w wysokości 1.358.513,29 zł, zaś tytułem świadczenia usług stanowiących zwielokrotnienie materiałów będących utworami osiągnął przychód w wysokości 61.502,99 zł (zestawienia sprzedaży – k. 273-477, zestawienie paragonów – k. 478-490 i k. 545-570, faktury VAT, księga przychodów i rozchodów oraz rejestr sprzedaży VAT na płycie CD – k. 493, raporty sprzedaży – k. 498-532, kwartalne zestawienie wpływów – k. 537-544).

Pismem z dnia 5 grudnia 2019 r. powód wezwał pozwanego do:

1.  przekazania do (...) informacji stanowiących podstawę określenia opłat reprograficznych z art. 20 ^{( 1)} pr. aut. za okres od I kwartału 2017 r. do III kwartału 2019 r., oddzielnie za każdy kwartał,

2.  uregulowania zaległych opłat reprograficznych z art. 20 ¹ pr. aut. za okres od I kwartału 2017 r. do III kwartału 2019 r. w wysokości wynikającej z wymienionych w pkt 1 powyżej informacji, powiększonych o liczone do dnia zapłaty odsetki ustawowe z tytułu nieterminowej płatności

w terminie do dnia 31 grudnia 2019 r. Pismo to zostało pozwanemu doręczone w dniu 13 stycznia 2020 r. (pismo powoda z dnia 5 grudnia 2019 r, wraz z załącznikami – k. 30-35, kserokopia księgi nadawczej – k. 36, potwierdzenie odbioru przesyłki pocztowej – k. 37).

Następnie pismem z dnia 22 stycznia 2020 r. powód wezwał pozwanego do:

1.  przekazania do (...) informacji stanowiących podstawę określenia opłat reprograficznych z art. 20 ^{( 1)} pr. aut. za okres od I kwartału 2017 r. do IV kwartału 2019 r., oddzielnie za każdy kwartał,

2.  uregulowania zaległych opłat reprograficznych z art. 20 ¹ pr. aut. za okres od I kwartału 2017 r. do IV kwartału 2019 r. w wysokości wynikającej z wymienionych w pkt 1 powyżej informacji, powiększonych o liczone do dnia zapłaty odsetki ustawowe z tytułu nieterminowej płatności

w terminie do dnia 7 lutego 2020 r. Pismo to zostało pozwanemu doręczone w dniu 29 stycznia 2020 r. (pismo powoda z dnia 22 stycznia 2020 r.– k. 38-40, kserokopia księgi nadawczej – k. 41, potwierdzenie odbioru przesyłki pocztowej – k. 42).

W przesłanej powodowi dnia 17 lutego 2020 r. wiadomości e-mail pozwany wskazał, że prowadzi on przede wszystkim drukarnię, a nie ksero, jak jest to sugerowane w pismach powoda. Podkreślił on, że koszty drukowania książek są znacznie wyższe aniżeli w wyspecjalizowanych punktach celem zniechęcenia klientów do korzystania z jego usług w tym zakresie, co skutkuje niewielkimi dochodami z tytułu kopiowania własności intelektualnej, które w dacie sporządzenia pisma oscylowały w granicach 500-1000 zł. Wskazał nadto, że 90% wykonywanego ksero to dokumenty urzędowe, paszporty, dokumenty od lekarzy, zaświadczenia lekarskie i inne (wiadomość e-mail z dnia 17 lutego 2020 r. – k. 43).

Pismem z dnia 2 marca 2020 r. powód ponownie zwrócił się do pozwanego z wezwaniem do:

1.  przekazania do (...) informacji stanowiących podstawę określenia opłat reprograficznych z art. 20 ^{( 1)} pr. aut. za okres od I kwartału 2017 r. do IV kwartału 2019 r., oddzielnie za każdy kwartał,

2.  uregulowania zaległych opłat reprograficznych z art. 20 ¹ pr. aut. za okres od I kwartału 2017 r. do IV kwartału 2019 r. w wysokości wynikającej z wymienionych w pkt 1 powyżej informacji, powiększonych o liczone do dnia zapłaty odsetki ustawowe z tytułu nieterminowej płatności

w terminie do dnia 25 marca 2020 r. W uzasadnieniu wskazał, że prowadzenie przez pozwanego działalności gospodarczej w zakresie zwielokrotniania utworów w okresie objętym wezwaniem jest niedającym się kwestionować faktem. Podkreślił on, że w wiadomości e-mail pozwany sam przyznał, że 10% zwielokrotnionych materiałów stanowią utwory. Pismo to zostało pozwanemu doręczone w dniu 21 marca 2020 r. (pismo powoda z dnia 2 marca 2020 r.– k. 44-46, potwierdzenie nadania przesyłki pocztowej – k. 47, potwierdzenie odbioru przesyłki pocztowej – k. 48).

Pismem z dnia 4 września 2020 r. powód po raz kolejny wezwał pozwanego do wypełnienia obowiązków wynikających z przepisów prawa autorskiego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, polegającą m. in. na zwielokrotnianiu utworów, poprzez:

1.  przekazanie do (...) informacji stanowiących podstawę określenia opłat reprograficznych z art. 20 ^{( 1)} pr. aut. za okres od I kwartału 2017 r. do II kwartału 2020 r., oddzielnie za każdy kwartał,

2.  uregulowanie zaległych opłat reprograficznych z art. 20 ¹ pr. aut. za okres od I kwartału 2017 r. do II kwartału 2020 r. w wysokości wynikającej z wymienionych w pkt 1 powyżej informacji, powiększonych o liczone do dnia zapłaty odsetki ustawowe z tytułu nieterminowej płatności

w terminie do dnia 25 września 2020 r. Pismo to zostało pozwanemu doręczone w dniu 9 września 2020 r. (pismo powoda z dnia 4 września 2020 r.– k. 49-51, kserokopia księgi nadawczej – k. 52, potwierdzenie odbioru przesyłki pocztowej – k. 53).

W dniu 14 października 2020 r. pozwany złożył powodowi oświadczenie, że będzie przekazywać mu informacje stanowiące podstawę określenia opłaty reprograficznej wyłącznie w formie elektronicznej za pośrednictwem dostępnego na stronie (...) portalu (oświadczenie pozwanego z dnia 14 października 2020 r. – k. 54).

Ustalając powyższy stan faktyczny, Sąd oparł się na dokumentach szczegółowo wskazanych przy każdej z okoliczności. Dokumentom tym należało w zdecydowanej większości przypisać walor wiarygodności, ponieważ ich autentyczność, prawdziwość i treść nie zostały podważone, zaś na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału Sąd nie uznał, aby ujawniły się jakiekolwiek okoliczności mogące z urzędu budzić co do nich wątpliwości.

Sąd oparł się także na dowodach z zeznań świadka K. K. oraz przesłuchania Z. C. i J. G. w charakterze stron. Dowody te okazały się w całości zbieżne i spójne z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym w postaci dokumentów, w związku z czym brak było podstaw do kwestionowania ich wiarygodności.

Podkreślić należy, że sąd nie jest zobligowany do wskazania w uzasadnieniu orzeczenia przyczyn niewzięcia pod uwagę dowodów, które nie dotyczyły faktów istotnych dla rozstrzygnięcia i z tego względu nie stanowiły i nie mogły stanowić podstawy dla ustalenia stanu faktycznego sprawy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 września 2000 r., sygn.. akt IV CKN 109/00, LEX nr 532102).

Należało mieć też na uwadze, że Sąd, dokonując oceny zgromadzonego materiału po myśli art. 233 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568, zwanej dalej ,,k.p.c.”), ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału, w tym wyjaśnień informacyjnych stron, oświadczeń, zarzutów przez nie zgłaszanych, jak i ich zachowania się w trakcie procesu (tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 24 marca 1999 r., sygn.. akt I PKN 632/98, OSNP z 2000 r., nr 10, poz. 382).

Sąd zważył, co następuje.

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie, aczkolwiek jedynie w części.

Zgodnie z art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 czerwca 2018 r. o zbiorowym zarządzaniu prawami autorskimi i prawami pokrewnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1665; zwanej dalej „u.z.z.”) ustawa ta określa zasady działania organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi oraz innych podmiotów zarządzających prawami autorskimi lub pokrewnymi.

Według art. 3 pkt 2 u.z.z. organizacją zbiorowego zarządzania jest stowarzyszenie zrzeszające uprawnionych lub podmioty reprezentujące uprawnionych, którego podstawowym celem statutowym jest zbiorowe zarządzanie prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi na rzecz uprawnionych w zakresie zezwolenia udzielonego mu przez ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego. Z kolei zbiorowe zarządzanie, po myśli art. 3 pkt. 1 u.z.z. oznacza, działalność polegającą na wykonywaniu praw autorskich lub praw pokrewnych dla zbiorowej korzyści uprawnionych przez dokonywanie takich czynności, jak:

a)  obejmowanie praw w zbiorowy zarząd,

b)  zawieranie umów o korzystanie z utworów lub przedmiotów praw pokrewnych lub pobór wynagrodzenia za takie korzystanie,

c)  pobór, podział i wypłata przychodów z praw,

d)  monitorowanie korzystania z utworów lub przedmiotów praw pokrewnych przez użytkowników,

e)  dochodzenie ochrony praw autorskich lub praw pokrewnych,

wykonywanie innych uprawnień i obowiązków organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi wynikających z u.z.z. oraz pr. aut.

Zgodnie natomiast z art. 4 ust. 1 u.z.z., organizacja zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi zbiorowo zarządza prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi na podstawie umowy o zbiorowe zarządzanie prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi, umowy o reprezentacji, ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych lub niniejszej ustawy, w zakresie udzielonego zezwolenia. Według art. 5 ust. 1 u.z.z., domniemywa się, że organizacja zbiorowego zarządzania jest uprawniona do zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi w zakresie udzielonego jej zezwolenia oraz posiada legitymację procesową w tym przedmiocie.

Zgodnie z art. 20 ¹ ust. 1 pr. aut. posiadacze urządzeń reprograficznych, którzy prowadzą działalność gospodarczą w zakresie zwielokrotniania utworów dla własnego użytku osobistego osób trzecich, są obowiązani do uiszczania, za pośrednictwem organizacji zbiorowego zarządzania prawami pokrewnymi lub prawami pokrewnymi, opłat w wysokości do 3% wpływów z tego tytułu na rzecz twórców oraz wydawców, chyba że zwielokrotnienie odbywa się na podstawie umowy z uprawnionym. Opłaty te przypadają twórcom i wydawcom w częściach równych.

Według art. 20 ¹ ust. 2 pr. aut. minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, po zasięgnięciu opinii organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi, stowarzyszeń twórców oraz wydawców, a także opinii właściwej izby gospodarczej określa, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat, o których mowa w ust. 1 art. 20 ¹ pr. aut., uwzględniając proporcje udziału w zwielokrotnianych materiałach utworów zwielokrotnianych dla własnego użytku osobistego, sposób ich pobierania i podziału oraz wskazuje organizację lub organizacje zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi uprawnione do ich pobierania.

Zwielokrotnianie egzemplarzy utworów w ramach dozwolonego użytku prywatnego, tj. np. wykonywanie kserokopii utworów w punktach usługowych „ksero”, powoduje uszczerbek w zakresie autorskich praw majątkowych. Fotokopiowanie fragmentów utworów bezpośrednio przekłada się na zmniejszenie wynagrodzenia autorskiego twórcy lub współtwórców. Unormowanie art. 20 ¹ pr. aut jest elementem systemu godziwej rekompensaty w związku z dozwolonym użytkiem chronionych utworów (tak B. Kleban, Art. 20 ¹ PrAut [w:] Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, red. J. Kępiński, Legalis 2025, nb 1).

Opłaty te stanowią rekompensatę dla twórców i wydawców z tytułu masowego zwielokrotniania utworów w zakresie dozwolonego prawem użytku osobistego. Wprowadzenie obowiązku ich uiszczania jest usprawiedliwione stosowaniem technik masowej reprografii, z reguły poza kręgiem osób pozostających w związku osobistym, skutkującym korzystaniem z utworu bez nabycia egzemplarzy i w konsekwencji bez uiszczenia na rzecz twórcy wynagrodzenia. Innymi słowy przepis art. 20 ¹ pr. aut. stanowi swego rodzaju wynagrodzenie za umniejszanie liczby kopii nabywanych egzemplarzy utworów i innych przedmiotów ochrony skutkiem ich zwielokrotnienia dla użytku osobistego (zob. Opłaty kompensujące skutki zwielokrotniania utworów, red. J. Błeszyński, Warszawa 2025; J. Szczotka [w:] Najem i użyczenie egzemplarzy utworu jako odrębne pola eksploatacji, Warszawa 2013, s. 432 i n.; D. Sokołowska, Opłaty reprograficzne, Warszawa 2014, s. 21 i n.).

Tym samym przedsiębiorcy prowadzący działalność gospodarczą polegającą na zwielokrotnianiu utworów dla własnego użytku osobistego osób trzecich, są obowiązani do uiszczania organizacjom zbiorowego zarządzania opłat w wysokości do 3% wpływów z takiej działalności, celem dokonania ich następnej repartycji przez te organizacje na rzecz twórców i wydawców.

Należy podkreślić, że chodzi tu o sumy pieniężne, które przedsiębiorca uzyskuje jako wynagrodzenie za usługi polegające na zwielokrotnianiu różnych materiałów. Opłata jest zatem uiszczana od całości wpływów ze zwielokrotniania materiałów, a nie tylko od kwot pieniężnych uzyskanych z powielania utworów dla dozwolonego użytku osobistego podmiotów trzecich. Intencją ustawodawcy jest uwzględnianie wszystkich wpływów z działalności reprograficznej (tak A. Niewęgłowski, Prawo autorskie. Komentarz, Warszawa 2025, s. 248-249).

Po myśli § 1 rozporządzenia Ministra Kultury z dnia 27 czerwca 2003 r. w sprawie opłat uiszczanych przez posiadaczy urządzeń reprograficznych (Dz. U. z 2003 r. nr 132 poz. 1232; zwanego dalej ,,rozporządzenie”) określa ono:

1)  wysokość, sposób pobierania i podziału opłat od posiadaczy urządzeń reprograficznych, którzy prowadzą działalność gospodarczą w zakresie zwielokrotniania utworów dla własnego użytku osobistego osób trzecich, zwanej dalej „działalnością”,

2)  organizacje zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi uprawnione do pobierania opłat od posiadaczy urządzeń, o których mowa w pkt 1 powyżej.

Stosownie do § 3 rozporządzenia ustalono wysokość opłat:

a)  1% od wpływów uzyskiwanych z działalności – w przypadku gdy w strukturze zwielokrotnionych materiałów do 25% stanowią utwory kopiowane dla własnego użytku osobistego osób trzecich,

b)  1,5% od wpływów uzyskiwanych z działalności – w przypadku gdy w strukturze zwielokrotnionych materiałów od 26% do 75% stanowią utwory kopiowane dla własnego użytku osobistego osób trzecich,

c)  3% od wpływów uzyskiwanych z działalności – w przypadku gdy w strukturze zwielokrotnionych materiałów powyżej 75% stanowią utwory kopiowane dla własnego użytku osobistego osób trzecich.

Zgodnie z § 3 rozporządzenia organizacjami zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi uprawnioną do pobierania opłat, o których mowa w § 2 rozporządzenia, są:

1)  (...) – na rzecz twórców,

2)  (...) – na rzecz wydawców.

Po myśli § 4 ust. 1 rozporządzenia organizacje wymienione w § 3 pobierają opłatę za dany kwartał w terminie 14 dni po upływie tego kwartału. Wraz z opłatą są przekazywane informacje stanowiące podstawę określenia wysokości tej opłaty.

Zatem opłata pobierana jest w określonej procentowo w rozporządzeniu wysokości od wpływów z działalności (wpływów określonych ogólnie), a wysokość zależy od ilości utworów zwielokrotnianych dla celów użytku prywatnego, w strukturze zwielokrotnianych materiałów, w przedziale od 1% (od 25% do 50% zwielokrotnianych materiałów) do 3% (powyżej 75% zwielokrotnianych materiałów) (tak K. Klafkowska-Waśniowska [w:] Komentarz do ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych [w:] Ustawy autorskie. Komentarze. Tom I, red. R. Markiewicz, Warszawa 2021, s. 592).

Na gruncie niniejszej sprawy powód jest organizacją zbiorowego zarządzania prawami autorskimi względem utworów m. in. literackich w zakresie, w jakim prawa te służą wydawcom, w obszarze pól eksploatacji obejmujących m. in. zwielokrotnianie określoną techniką, w tym drukarską i reprograficzną oraz jest uprawniony do pobierania opłat, o których mowa w art. 20 ¹ ust. 1 pr. aut.

Z kolei pozwany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczył usługi wykonania wydruku i kserokopii różnego rodzaju materiałów, w tym książek mogących stanowić utwory.

Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w sposób niebudzący wątpliwości wskazuje, że pozwany w latach 2017-2024 co najmniej w lokalu przy ul. (...) w K., świadczył na przynajmniej trzech stanowiskach kserograficznych usługi wykonania wydruków i kserokopii głównie zaproszeń, ulotek, wizytówek i plakatów, a także pozostałych materiałów, w tym książek, dokumentów i plików. W wiadomości e-mail z dnia 17 lutego 2020 r, przyznał on, że 90% wykonywanego ksero to dokumenty urzędowe, paszporty, dokumenty od lekarzy, zaświadczenia lekarskie i inne niebędące utworami wskazując jednocześnie, iż zdarzały się przypadki sporządzenia kserokopii książek. Doprowadziło to Sąd do przekonania, że we wskazanym powyżej okresie pozwany wykonywał wydruki i kserokopie także tych materiałów, które stanowiły utwory, co z kolei czyniło go podmiotem zobowiązanym do zapłaty na rzecz twórców oraz wydawców opłat reprograficznych, o których mowa w art. 20 ¹ ust. 1 pr. aut.

Tym samym roszczenie powoda o zapłatę opłat reprograficznych należało uznać za wykazane co do jego zasady.

Pozwany tytułem świadczenia usług kserograficznych i wydruku materiałów osiągnął przychody w następującej wysokości: w 1 kwartale roku 2017 w wysokości 0 zł, w 2 kwartale roku 2017 w wysokości 12.948,96 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 0,73 zł, co stanowiło 0,01 %, w 3 kwartale roku 2017 w wysokości 20.573,24 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 1.002,38 zł, co stanowiło 4,87 %, w 4 kwartale roku 2017 w wysokości 27.627,00 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 1.046,04 zł, co stanowiło 3,79 %, w 1 kwartale roku 2018 w wysokości 38.290,33 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 1.314,85 zł, co stanowiło 3,43 %, w 2 kwartale roku 2018 w wysokości 43.330,68 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 1.448,71 zł, co stanowiło 3,34 %, w 3 kwartale roku 2018 w wysokości 34.529,64 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 1.130,29 zł, co stanowiło 3,27 %, w 4 kwartale roku 2018 w wysokości 57.174,79 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 2.238,02 zł, co stanowiło 3,91 %, w 1 kwartale roku 2019 w wysokości 55.172,42 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 2.013,14 zł, co stanowiło 3,65 %, w 2 kwartale roku 2019 w wysokości 60.608,65 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 1.020,45 zł, co stanowiło 1,68 %, w 3 kwartale roku 2019 w wysokości 63.558,31 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 2.267,45 zł, co stanowiło 3,57 %, w 4 kwartale roku 2019 w wysokości 69,364,30 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 3.345,22 zł, co stanowiło 4,82 %, w 1 kwartale roku 2020 w wysokości 63.708,65 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 1.458,06 zł, co stanowiło 2,35 %, w 2 kwartale roku 2020 w wysokości 28.668,45 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 434,48 zł, co stanowiło 1,52 %, w 3 kwartale roku 2020 w wysokości 54.549,67 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 693,06 zł, co stanowiło 1,29 %, w 4 kwartale roku 2020 w wysokości 55.514,91 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 3.859,10, co stanowiło 7,19 %, w 1 kwartale roku 2021 w wysokości 57.228,41 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 3.174,34 zł, co stanowiło 5,70 %, w 2 kwartale roku 2021 w wysokości 53.859,79 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 2.385,69 zł, co stanowiło 4,57 %, w 3 kwartale roku 2021 w wysokości 67.221,04 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 4.969,69 zł, co stanowiło 7,74 %, w 4 kwartale roku 2021 w wysokości 82.310,55 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 5.010,07 zł, co stanowiło 6,36 %, w 1 kwartale roku 2022 w wysokości 94.474,25 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 5.598,06 zł, co stanowiło 6,10 %, w 2 kwartale roku 2022 w wysokości 110.850,75 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 4.634,79 zł, co stanowiło 4,33 %, w 3 kwartale roku 2022 w wysokości 105.702,16 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 7.030,37 zł, co stanowiło 7,08 % i w 4 kwartale roku 2022 w wysokości 101.185,84 zł, przy czym tytułem zwielokrotniania materiałów stanowiących utwory 5.428,00 zł, co stanowiło 5,65 %.

Zatem łącznie we wszystkich kwartałach lat 2017, 2018, 2019, 2020, 2021 i 2022 pozwany tytułem świadczenia usług stanowiących zwielokrotnianie materiałów osiągnął przychód w wysokości 1.358.513,29 zł. Jednocześnie w żadnym z w/w kwartałów, w strukturze zwielokrotnionych materiałów utwory kopiowane dla własnego użytku osób trzecich nie osiągnęły pułapu 25%, co też uzasadnia stwierdzenie, że wysokość należnego powodowi wynagrodzenia wynosiła 1% od przychodu uzyskanego tytułem świadczenia usług kserograficznych i wydruku materiałów.

Zarówno suma kwot stanowiących 1% wpływów za każdy z kwartałów lat 2017, 2018, 2019, 2020, 2021 i 2022, jak też kwota stanowiąca 1% od łącznego wpływu wynosi 13.585,13 zł (1.358.513,29 zł x 1%). Stanowi ona należną od pozwanego opłatę przypadającą twórcom i wydawcom w częściach równych w rozumieniu art. 20 ¹ ust. 1 zd. 2 pr. aut. Zważywszy, że powód jest organizacją zbiorowego zarządzania uprawnioną do poboru opłat jedynie na rzecz wydawców, należy przyjąć, że przypada mu połowa tej opłaty, a więc 6.792,56 zł. Tym samym roszczenie o zapłatę kwoty 6.632,46 zł należało uznać za wykazane także co do wysokości.

Przepis art. 481 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071; zwanej dalej ,,k.c.”) stanowi, że jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Po myśli art. 455 k.c. jeżeli termin spełnienia świadczenia nie jest oznaczony ani nie wynika z właściwości zobowiązania, świadczenie powinno być spełnione niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania.

Na gruncie niniejszej sprawy termin spełnienia świadczeń w postaci zapłaty opłat reprograficznych za każdy kwartał określony jest w § 4 ust. 1 zd. 1 rozporządzenia, zgodnie z którym organizacje zbiorowego zarządzania pobierają opłatę za dany kwartał w terminie 14 dni po upływie tego kwartału.

Pojęcie „po upływie kwartału” należy rozumieć jako dzień następujący po ostatnim dniu danego kwartału kalendarzowego. Przy obliczaniu biegu terminu zastosowanie znajdują zasady ogólne określone w art. 111 § 1 k.c., według którego termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia (art 111 § 2 k.c.), który stanowi że jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Tym samym zakończenia kwartału nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu. W konsekwencji, termin 14 dni od zakończenia kwartału należy liczyć od pierwszego dnia po jego upływie. Oznacza to, że opłata reprograficzna za dany kwartał powinna zostać uiszczona najpóźniej czternastego dnia miesiąca następującego po danym kwartale kalendarzowym. Odpowiednio: za I kwartał (styczeń–marzec) do dnia 14 kwietnia, za II kwartał (kwiecień–czerwiec) do dnia 14 lipca, za III kwartał (lipiec–wrzesień) do dnia 14 października i za IV kwartał (październik–grudzień) do dnia 14 stycznia roku następnego. W związku z powyższym, 15 dzień miesiąca następującego po kwartale stanowi pierwszy dzień opóźnienia w spełnieniu świadczenia w postaci zapłaty opłaty reprograficznej za dany kwartał. Od tego dnia mogą być naliczane odsetki ustawowe za opóźnienie.

W niniejszej sprawie powód domagał się zasądzenia odsetek ustawowych za opóźnienie od składających się na kwotę 6.632,46 zł kwot od 14 dnia miesiąca następującego po zakończeniu kwartału, od 15 dnia miesiąca następującego po zakończeniu kwartału i od 16 dnia miesiąca następującego po zakończeniu kwartału. Wobec tego, żądanie powoda w zakresie naliczania odsetek od 14 dnia miesiąca jest niezasadne, gdyż w tym dniu dłużnik jeszcze nie pozostawał w opóźnieniu.

W związku z powyższym, odsetki ustawowe za opóźnienie, których zasądzenia powód domagał się od 14 dnia miesiąca następnego, podlegały zasądzeniu dopiero od 15 dnia miesiąca. W zakresie, w jakim powód domagał się zasądzenia odsetek od dnia wcześniejszego, powództwo należało oddalić.

Natomiast w zakresie, w jakim powód domagał się zasądzenia odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia 15 oraz 16 miesiąca następującego po zakończeniu kwartału, powództwo podlegało uwzględnieniu zgodnie z żądaniem.

W konsekwencji w pkt. 1 wyroku Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 6.632,46 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od kwot:

v.  138,14 zł od dnia 15 stycznia 2018 r. do dnia zapłaty,

w.  191,45 zł od dnia 16 kwietnia 2018 r. do dnia zapłaty,

x.  216,66 zł od dnia 16 lipca 2018 r. do dnia zapłaty,

y.  172,65 zł od dnia 15 października 2018 r. do dnia zapłaty,

z.  285,88 zł od dnia 15 stycznia 2019 r. do dnia zapłaty,

aa.  275,86 zł od dnia 15 kwietnia 2019 r. do dnia zapłaty,

bb.  303,05 zł od dnia 15 lipca 2019 r. do dnia zapłaty,

cc.  317,79 zł od dnia 15 października 2019 r. do dnia zapłaty,

dd.  346,82 zł od dnia 15 stycznia 2020 r. do dnia zapłaty,

ee.  310,70 zł od dnia 15 kwietnia 2020 r. do dnia zapłaty,

ff.  142,77 zł od dnia 15 lipca 2020 r. do dnia zapłaty,

gg.  269,42 zł od dnia 15 października 2020 r. do dnia zapłaty,

hh.  268,36 zł od dnia 15 stycznia 2021 r. do dnia zapłaty,

ii.  278,63 zł od dnia 15 kwietnia 2021 r. do dnia zapłaty,

jj.  260,94 zł od dnia 15 lipca 2021 r. do dnia zapłaty,

kk.  320,99 zł od dnia 15 października 2021 r. do dnia zapłaty,

ll.  393,82 zł od dnia 15 stycznia 2022 r. do dnia zapłaty,

mm.  458,73 zł od dnia 15 kwietnia 2022 r. do dnia zapłaty,

nn.  534,94 zł od dnia 15 lipca 2022 r. do dnia zapłaty,

oo.  496,55 zł od dnia 15 października 2022 r. do dnia zapłaty,

pp.  480,69 zł od dnia 16 stycznia 2023 r. do dnia zapłaty,

oddalając jednocześnie powództwo w zakresie, w jakim powód żądał zasądzenia odsetek ustawowych za opóźnienie od poszczególnych kwot od 14 dnia miesiąca przypadającego po zakończeniu kwartału kalendarzowego, o czym orzeczono w pkt. 2 wyroku.

O kosztach orzeczono w pkt. 3 wyroku zgodnie z art. 100 zd. 2 k.p.c., który stanowi, że w Sąd może jednak włożyć na jedną ze stron obowiązek zwrotu wszystkich kosztów, jeżeli jej przeciwnik uległ tylko co do nieznacznej części swego żądania albo gdy określenie należnej mu sumy zależało od wzajemnego obrachunku lub oceny sądu.

Na gruncie niniejszej sprawy powództwo – z uwzględnieniem roszczeń informacyjnych, o których orzeczono w wyroku częściowym – podlegało oddaleniu jedynie co do żądania zasądzenia odsetek ustawowych za opóźnienie w zakresie niektórych kwot o jeden dzień oraz co do żądania podania stawek opłaty w przypadku roszczeń informacyjnych (obejmowały również podanie wpływów ze sprzedaży, procentu zwielokrotnionych materiałów będących utworami oraz wydanie kopii ksiąg przychodów i rozchodów, kopii kont księgowych pomocniczych i raportów z kas fiskalnych), co w ocenie Sądu – w obliczu całości żądań pozwu – stanowi nieznaczną część. Tym samym powód uległ jedynie nieznaczenie w swoich żądaniach, co uzasadniało obciążenie kosztami postępowania pozwanego w całości.

Na koszty postępowania w łącznej wysokości 3.537,00 zł złożyły się: opłata sądowa od pozwu w wysokości 1.000,00 zł, kwota 720,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w zakresie roszczeń niepieniężnych (o udzielenie informacji i wydanie dokumentów) zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1935), kwota 1.800,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w zakresie roszczenia pieniężnego zgodnie z § 2 pkt 4 w/w rozporządzenia oraz kwota 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa zgodnie art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2111).

W pkt. 4 wyroku Sąd z urzędu zwrócił powodowi kwotę 300,00 zł tytułem opłaty od pozwu w zakresie roszczenia zawartego w pkt. 3, co do którego pozew ten został zwrócony. Znajdowało to podstawę w art. 79 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1228; zwanej dalej ,,u.k.s.c.”), zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie całą uiszczoną opłatę od pisma zwróconego wskutek braków formalnych. W niniejszej sprawie powód uiścił opłatę sądową w łącznej wysokości 1.300,00 zł, przy czym w przypadku roszczeń niepieniężnych w sprawach o ochronę praw autorskich i praw pokrewnych wynosi ona 300,00 zł od każdego z roszczeń (art. 26a ust. 1 u.k.s.c.). Jednocześnie prawomocnym zarządzeniem z dnia 6 czerwca 2022 r. zwrócono pozew w części co do pkt. 3 żądania pozwu. Punkt ten zawierał roszczenie o udzielenie informacji, od którego opłata sądowa wynosiła 300,00 zł i którą to opłatę powód uiścił. W związku z tym podlegała ona zwrotowi w całości.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji.

sędzia Jarosław Antoniuk