Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 31 stycznia 2025r.

Sąd Rejonowy w Rybniku Wydział IV Rodzinny i Nieletnich

w składzie następującym:

Przewodniczący: sędzia SR Grażyna Grzybczyk

Protokolant: Zuzanna Lipińska

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2025r. w R.

sprawy z powództwa małoletniej M. A.

działającej przez matkę P. G.

przeciwko H. A.

o podwyższenie alimentów

1)  podwyższa alimenty od pozwanego H. A. na rzecz małoletniej powódki M. A. z kwoty po 500 zł (pięćset złotych) miesięcznie do kwoty po 1000 zł (tysiąc złotych) miesięcznie, płatne do rąk matki małoletniej powódki P. G. do dnia 10-tego każdego miesiąca z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w terminie płatności którejkolwiek z rat począwszy od dnia 1 lutego 2025 roku, a to w miejsce alimentów zasądzonych wyrokiem zaocznym Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 13 marca 2017 roku
w sprawie IV RC 18/17;

2)  odstępuje od obciążania stron kosztami postępowania;

3)  nadaje wyrokowi w punkcie 1 rygor natychmiastowej wykonalności.

Sygn. akt: IV RC 518/24

UZASADNIENIE

Powódka małoletnia M. A. działająca przez matkę P. G. domagała się podwyższenia alimentów od pozwanego H. A. zasądzonych wyrokiem zaocznym Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 13 marca 2017 roku w sprawie sygn. akt IV RC 18/17 z kwoty po 500 zł miesięcznie do kwoty po 1000 zł miesięcznie.

W uzasadnieniu pozwu wskazano, że od czasu ustalenia dotychczasowego obowiązku alimentacyjnego wzrosły miesięczne koszty utrzymania małoletniej takie jak dodatkowe zajęcia, odzież, kosmetyki do skóry atopowej oraz wizyty u specjalistów. (k. 3)

W odpowiedzi na pozew ustanowiony dla pozwanego kurator nieznanego z miejsca pobytu wniósł o oddalenie powództwa wskazując, że nie jest wiadomym czy pozwany utrzymuje kontakt z małoletnią, czy przekazuje matce małoletniej zasądzone alimenty, dodatkowe środki na utrzymanie córki, prezenty dla niej bądź w inny sposób wspiera matkę małoletniej w jej wychowaniu. Ponadto matka małoletniej nie wskazała jakie konkretnie koszty utrzymania małoletniej ponosi oraz nie przedstawiła żadnych dokumentów na ich potwierdzenie. Co więcej nie wykazała swojej sytuacji finansowej. (k. 26-26v.).

Dnia 17 grudnia 2024 roku ustanowiono kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego w osobie adwokata D. S.. (k. 18)

W toku postępowania strona powodowa podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko procesowe.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny.

Małoletnia M. A. urodzona (...) pochodzi z nieformalnego związku (...) i pozwanego H. A..

Dotychczasowy obowiązek alimentacyjny pozwanego względem powódki został ustalony na mocy wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Rybniku z 13 marca 2017 roku w sprawie sygn. akt IV RC 18/17 na kwotę po 500 zł miesięcznie.

W tym czasie małoletnia powódka miała niespełna 4 lata. Mieszkała wraz z matką. Matka małoletniej pracowała w restauracji (...) osiągając dochód rzędu 1380 zł miesięcznie.

Sytuacja finansowa pozwanego nie została ustalona w toku postępowania bowiem nie złożył on odpowiedzi na pozew oraz pomimo prawidłowego wezwania nie stawił się na termin rozprawy.

(dowód: akta tut. Sądu IV RC 18/17)

Obecnie małoletnia ma 11 lat, zmaga się z atopowym zapaleniem skóry. Pozostaje pod opieką dermatologa. Wymaga stosowania odpowiednich proszków detergentów oraz specjalnych kosmetyków, których koszt wynosi 300 zł (balsam i żel).

Miesięczne koszty utrzymania małoletniej przedstawiają się następująco: kieszonkowe 50-100 zł, odzież 200 zł, (...) 6,66 zł (80 zł rocznie), ubezpieczenie ok. 4 zł (40-50 zł rocznie), wyżywienie co najmniej 600 zł oraz koszty mieszkaniowe ok. 330 zł. Łączne koszty utrzymania małoletniej stanowią miesięczny wydatek co najmniej 1700 zł.

Matka małoletniej swój obowiązek alimentacyjny wobec dziecka realizuje przede wszystkim poprzez osobiste starania, wychowanie i troskę o córkę.

Matka małoletniej otrzymuje świadczenie 800 plus na rzecz małoletniej. Otrzymała również świadczenie z programu Dobry Start w wysokości 300 zł, które w całości przeznaczyła na zakup wyprawki szkolnej dla córki. Dodatkowo musiała kupić dla małoletniej nowy plecak i obuwie zmienne do szkoły co stanowiło wydatek rzędu 200 zł.

Matka małoletniej ma obecnie 33 lata, z zawodu jest sprzedawcą. Aktualnie nie pracuje, jest zarejestrowana w Urzędzie Pracy jako bezrobotna. Poza małoletnią ma na utrzymaniu dwuletniego syna, na którego otrzymuje alimenty w wysokości 1000 zł.

Matka małoletniej w styczniu otrzymała mieszkanie socjalne z Urzędu Miasta. Na koszty mieszkaniowe składa się czynsz w wysokości 660 zł oraz prąd 300 zł.

Pozwany nie utrzymuje kontaktu z małoletnią. Alimenty na rzecz małoletniej wypłacane są przez Fundusz Alimentacyjny. Pozwany z wykształcenia jest kucharzem. Pracował na KWK, jednak z uwagi na nieobecności został zwolniony. Od 2017 roku jest osobą poszukiwana na podstawie listów gończych oraz zarządzeń. Nie jest znane miejsce jego pobytu.

(dowód: akta IV RC 18/17, informacja Komisariatu Policji w K. k. 14, zeznania matki małoletniej powódki k. 28-28v.)

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zeznań stron oraz załączonych dokumentów szczegółowo powyżej opisanych. Zgromadzony materiał dowodowy oceniono jako spójny, logiczny i wzajemnie się uzupełniający.

Strony nie zgłaszały dalszych wniosków dowodowych, a zgromadzony materiał dowodowy okazał się wystarczający do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.

Sąd zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 133 § 1 kro, każdy z rodziców obowiązany jest do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.

Zakres świadczeń alimentacyjnych ustawodawca określił w art. 135 § 1 kro, uzależniając go od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego.

Zgodnie, z kolei, z treścią art. 138 kro w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego. Przy czym chodzi tu o zmianę istotną bądź to w obszarze usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego bądź też możliwości majątkowych i zarobkowych zobowiązanego, czy też na obu tych płaszczyznach. ( uchwała Sądu Najwyższego z 16 grudnia 1987r. III CZP 91/86). Ustalenie czy nastąpiła zmiana stosunków następuje poprzez porównanie stosunków obecnych z warunkami i okolicznościami istniejącymi podczas ustalania wysokości poprzednich alimentów.

Wysokość dotychczasowego świadczenia alimentacyjnego została ustalona niespełna 8 lat temu. Przeprowadzone postępowanie wykazało przy tym istotną zmianę stosunków pomiędzy stronami, odnotowaną w płaszczyźnie uzasadnionych kosztów utrzymania uprawnionej. Bezspornym jest fakt, iż wraz z wiekiem zwiększają się także potrzeby dziecka. Wpływ na zmianę kosztów utrzymania stron ma także aktualny, powszechnie wiadomy fakt w postaci inflacji i wzrostu cen towarów oraz usług, który stanowi okoliczność od stron niezależną. W okresie tym zwiększyły się ceny, zwłaszcza żywności, czy odzieży.

Istotną niezmienną jest to, że małoletnia powódka nie posiada własnych możliwości zarobkowych, aby utrzymać się samodzielnie. Nie dysponuje także majątkiem, który mógłby stanowić jej źródło utrzymania. Powódka ma obecnie 11 lat, znajduje się w fazie intensywnego wzrostu co stwarza potrzebę częstej wymiany odzieży i obuwia. Powódka nie domagała się markowej odzieży, kosztownej rozrywki, ani zagranicznych wyjazdów wakacyjnych, a jednostkowe kwoty kosztów jej utrzymania odpowiadają przy tym wydatkom dzieci w wieku powódki. Nie bez znaczenia dla rozstrzygnięcia był również fakt, że dotychczasowe alimenty są na bardzo niskim poziomie, niepozwalającym na zaspokojenie nawet połowy podstawowych potrzeb małoletniej powódki. W pozostałym zakresie powódka pozostaje na utrzymaniu matki.

Matka małoletniej spełnia swój obowiązek alimentacyjny względem córki zarówno poprzez osobistą opiekę, jak również ponosząc koszty jej utrzymania. Aktualnie nie pracuje z uwagi na konieczność zajmowania się młodszym synem.

Nie bez znaczenia również był fakt, że bieżące alimenty na rzecz powódki wypłacane są przez Fundusz Alimentacyjny. Pozwany nie utrzymuje kontaktów z córką, ostatni raz widział ją gdy miała 2 lata. Pozwany jest poszukiwany listem gończym, a w toku postępowania o podwyższenie alimentów był reprezentowany przez kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu.

Reasumując zatem wszystkie ustalenia faktyczne i rozważania prawne Sąd doszedł do przekonania, że zgłoszone przed Sądem przez stronę powodową żądanie zwiększenia alimentów na rzecz małoletniej powódki zasługiwało w całości na uwzględnienie.
W ocenie Sądu zasądzona kwota jest adekwatna do usprawiedliwionych potrzeb małoletniej powódki oraz do potencjalnych możliwości majątkowych i zarobkowych pozwanego.

W tym miejscu należy podkreślić, że rodzice są zobowiązani dzielić się nawet niewielkimi dochodami, co więcej nie mogą uchylać się od swojego obowiązku alimentacyjnego na tej podstawie, iż wykonywanie jego stanowiłoby dla nich nadmierny ciężar. Niemniej jednak górną granicą świadczeń alimentacyjnych są zarobkowe i majątkowe możliwości zobowiązanego, chociażby nawet w tych ramach nie znajdowały pokrycia wszystkie usprawiedliwione potrzeby uprawnionych do alimentacji (tak: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20.02.1972r., sygn. akt III CRN 470/71, Informator Prawniczy 1972, nr 1 – 2, poz. 15). Zatem wysokość alimentów powinna zostać określona na takim poziomie, aby nie doprowadzić do niedostatku zobowiązanego do alimentów.

Wobec powyższego, Sąd ocenił, że alimenty podwyższone o 500 zł, mieszczą się
w granicach możliwości zarobkowych i majątkowych pozwanego oraz pozwolą w większym stopniu przyczynić się do zaspokojenia usprawiedliwionych potrzeb powódki, o czym orzeczono na podstawie art. 138 kro w zw. z art. 133 § 1 kro i art. 135 § 1 kro jak w pkt. 1 sentencji.

W punkcie 2 sentencji wyroku, Sąd odstąpił od obciążania stron kosztami postępowania, w oparciu o treść art. 102 k.p.c., mając na względzie sytuację ekonomiczną stron oraz doniosłość obowiązku alimentacyjnego.

O rygorze natychmiastowej wykonalności Sąd orzekł w punkcie 3 sentencji wyroku, nadając takowy rygor rozstrzygnięciu z punktu 1 wyroku, mając na względzie przepis art. 333 § 1 pkt 1 k.p.c., stanowiący, że Sąd z urzędu nada wyrokowi przy jego wydaniu rygor natychmiastowej wykonalności, jeżeli zasądza alimenty.