Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 21 listopada 2024 r.

Sąd Rejonowy w Rybniku I Wydział Cywilny w składzie następującym:

Przewodniczący: sędzia Małgorzata Romaszkan

Protokolant: stażysta Klaudia Syc

po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2024 r. w Rybniku

na rozprawie

sprawy z powództwa W..pl (...). z o.o. w W.

przeciwko A. T.

o zapłatę

1.  oddala powództwo,

2.  zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 3.617 zł (trzy tysiące sześćset siedemnaście złotych) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty

Sygn. akt I C 679/24

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 21 listopada 2024 r.

Powód W..pl sp. Z o.o. z siedzibą w W. wniósł pozwem z dnia 28 marca 2024 r., pierwotnie złożonym w elektronicznym postępowaniu upominawczym w dniu 18 grudnia 2023 r., pozew przeciwko pozwanej A. T. o zapłatę kwoty 12 233,59 zł z odsetkami umownymi maksymalnymi za opóźnienie od kwoty 10 186,14 zł od dnia wniesienie pozwu w elektronicznym postępowaniu upominawczym, a także o zasądzenie zwrotu kosztów procesu.

W uzasadnieniu wskazał, że pozwana zawarła umowę pożyczki nr (...), za pośrednictwem indywidualnego konta, w formie elektronicznej. Na mocy umowy ramowej oraz złożonego przez pozwaną wniosku powód wypłacił pozwanej kwotę 5 300,00 zł w dniu 28 listopada 2022 r. Wobec niewywiązania się przez pozwaną z umowy powód dokonał wypowiedzenia umowy.

Pozwana wniosła o oddalenia powództwa w całości.

Sąd ustalił, co następuje:

Zgodnie z Ramową Umową Pożyczki nr (...) z dnia 28 listopada 2022 r. zawartą pomiędzy W..pl sp. Z o.o. z siedzibą w W. a A. T., po złożeniu przez pozwaną wniosku o pożyczkę w serwisie (...)!, powód udzielił pozwanej pożyczki w wysokości 10 573,50 zł, na którą składała się kwota 5 300,00 zł – będąca kwotą kapitału wypłacona klientowi na konto oraz kwota 5 273,50 zł, będąca kwotą przeznaczoną na zapłatę prowizji. Umowa zawarta została na 47 miesięcy, całkowita kwota do zapłaty stanowiła kwotę 15 489,33 zł;

(Ramową Umową Pożyczki nr (...) k.14-21, formularz informacyjny k.22-25)

Za pośrednictwem płatnika (...) spółka akcyjna z siedzibą w P. pozwana otrzymała dnia 28 listopada 2022 r. przelew na kwotę 5 300,00 zł.

(wydruk z transakcji k.29).

Pismem z dnia 14 czerwca 2023 r. powód wypowiedział Ramową Umowę Pożyczki nr (...)

(wypowiedzenie k.30, 31)

Sąd zważył, co następuje.

Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.

Wykazując swoje roszczenie, powód przedłożył szereg dowodów, które właściwie w żadnym wypadku nie zostały podpisane lub potwierdzone przez stronę pozwaną. Wszelkie dowody w tym zakresie wygenerowane zostały wyłącznie w systemie komputerowym. Sądowi z urzędu znana jest przykładowo praktyka dokonywania tzw. przelewów weryfikacyjnych, które pozwalają na przyjęcie, że pożyczkobiorca dokonał czynności w formie ujawniającej jego wolę zawarcia umowy w sposób dostateczny. W niniejszym postępowaniu brak jest dowodu na wyrażenie przez pozwaną zamiaru zawarcia umowy pożyczki ramowej. Pozwana expressis verbis wskazała przy tym, że zaprzecza jakoby zawierała umowę z powodem. Wobec powyższego to na powodzie spoczywał obowiązek przedłożenia dowodu, mogącego wykazać, iż pozwana złożyła oświadczenie woli o zawarciu umowy, z którego to obowiązku się nie wywiązała. W judykaturze wskazuje się, że dokument mieszczący się w kategorii, o której mowa w art. 243 ¹ k.p.c. lub 308 k.p.c. lecz nie spełniający cech dokumentu prywatnego o których mowa w art. 245 k.p.c. (tj. pozbawiony podpisu - jak dokument załączony przez powoda) nie korzysta z domniemania prawdziwości i pochodzenia, co prawnie przekłada się na ciężary w zakresie dowodzenia w przypadku zakwestionowania autentyczności lub pochodzenia dokumentu (por. wyrok SA w Szczecinie z dnia 5 czerwca 2020 r. I ACa 31/20).

W przedmiotowej sprawie istotne jest również, że powód, jako źródło dochodzonego w sprawie roszczenia podawał umowę ramową o numerze (...), tymczasem w tytule przedłożonego jako dowód przelewu z dnia 28 listopada 2022 r. wpisano " (...) Pożyczka z W..", co w żaden sposób, wobec braku wyjaśnień powoda w tym zakresie, nie pozwala na powiązanie spornego przelewu z umową ramową o numerze (...).

Sąd uznał, iż w sprawie nie zostało wykazane, że pozwana była stroną umowy ramowej pożyczki zawartej w W..pl, a także, że złożyła wniosek o pożyczkę w kwocie 5.300 zł, czy też zaakceptowała jej warunki zgodnie z treścią § 2 umowy ramowej. W ocenie Sądu, mając na uwadze całość zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz stanowisko pozwanej, złożone przez powoda wydruki - umowa ramowa pożyczki oraz potwierdzenie przelewu, mogą być uznane wyłącznie w kategoriach dokumentów prywatnych, których formalna moc dowodowa, jak stanowi art. 245 k.p.c., ogranicza się do domniemania, że ich autor złożył oświadczenie nimi objęte. Materialna moc dowodowa tych dokumentów, wobec stanowiska strony przeciwnej, nie dała podstaw do uznania, że powództwo zostało wykazane zarówno co do zasadny, jak i co do wysokości. Jednocześnie przypomnienia wymaga, że treść oświadczenia zawartego w dokumencie prywatnym nie jest objęta domniemaniem zgodności z prawdą zawartych w nim twierdzeń. Zatem dokument prywatny nie jest dowodem rzeczywistego stanu rzeczy (por. wyrok SN z dnia 25 września 1985 r., IV PR 200/85, OSNC 1986, Nr 5, poz. 84).

Zwrócić należy również uwagę, że wypowiedzenie ramowej umowy pożyczki z dnia 14 czerwca 2023 r. skierowane zostało pod adres ul. (...), (...)-(...) R., tymczasem prawidłowy adres pozwanej to ul. (...) w R.. Po przeanalizowaniu śledzenia przesyłki wynika, że korespondencja kierowana do pozwanej została zwrócona do nadawcy, tym samym również w tym zakresie powód nie wykazał, aby doszło do skutecznego wypowiedzenia umowy.

Analiza zapisów ramowej umowy pożyczki wskazuje, że zawarcie umowy odbywa się za pośrednictwem konta, które Klient zakłada na stronie internetowej www. W..pl bądź też w inny udostępniony sposób (§ 1 umowy) – powód nie przedłożył żadnego dowodu, że pozwana utworzyła konto na stronie internetowej www. W..pl. (...) zgodnie z § 2 umowy niezwłocznie po zaakceptowaniu warunków pożyczki i uzyskaniu pozytywnej decyzji kredytowej klient otrzymuje na trwałym nośniku potwierdzenie wypłaty pożyczki - powód nie przedstawił żadnego dowodu, który by świadczył, że pozwana zaakceptowała warunki.

Powód w replice odpowiedzi na pozew wskazuje ponadto, że pozwana dokonała dwóch wpłat, jednak zwrócić należy uwagę na fakt, że przedstawia to jedynie w formie tabelki w treści pisma, nie ma to żadnej wartości dowodowej, a pozwana zaprzeczyła, aby dokonała jakichkolwiek spłat.

Dokonując analizy zapisów umowy pożyczki Sąd wziął również pod uwagę, że kwota kapitału wypłaconego klientowi na konto wynosiła 5 300,00 zł, prowizja 5 273,50 zł, a łączna kwota odsetek 4 915,83 zł. Uwzględniając powyższe prowizja w przedmiotowej umowie jest abuzywna, gdyż stanowi 99,5 % wypłaconego kapitału.

Z tych wszystkich wymienionych względów Sąd oddalił powództwo w całości, o czym orzeczono w punkcie 1 wyroku.

O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c., stosując zasadę odpowiedzialności za wynik procesu; w związku z oddaleniem powództwa w całości stroną przegraną był powód. Koszty poniesione przez pozwaną obejmowały koszty zastępstwa procesowego w kwocie 3.600 zł, ustalone zgodnie z § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz 17 zł uiszczone tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. W oparciu o przepis art. 98 § 1 ¹ k.p.c. powyższą kwotę zasądzono wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia prawomocności wyroku do dnia zapłaty.

ZARZĄDZENIE

1.  (...)

2.  (...)

3.  K.. 21 dni

R., dnia 29 listopada 2024 r.