Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 16 marca 2023r. Sąd Okręgowy w Katowicach oddalił odwołanie od decyzji z 5 lutego 2021r. znak: (...), którą Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego odmówił K. U. prawa do emerytury rolniczej.

Sąd pierwszej instancji ustalił:

K. U. (ur. (...)) w dniu 12 czerwca 1973r. ukończył (...) Szkołę Zawodową (...) w C. o specjalności mechanik maszyn i urządzeń przeróbczych.

Odwołujący ma przyznane prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy
w gospodarstwie rolnym od 2 lipca 2001r.

Od 1 sierpnia 2020r. ubezpieczony ma przyznane prawo do emerytury na mocy decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z 17 listopada 2020r., który pismem z 31 grudnia 2020r. poinformował KRUS, które okresy zatrudnienia uwzględnił na prawo do emerytury.

W dniu 4 grudnia 2020r. złożył wniosek o przyznanie mu prawa do emerytury rolniczej.

Organ rentowy odmówił ubezpieczonemu prawa do emerytury rolniczej, ponieważ nie udokumentował podlegania ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu przez okres co najmniej 25 lat, a jedynie 22 lata, 9 miesięcy i 24 dni. Organ nie zaliczył odwołującemu okresu pracy w gospodarstwie rolnym rodziców od 31 grudnia 1971r. do 23 czerwca 1972r. oraz od 1 września 1972r. do 12 czerwca 1973r., ponieważ dla uczniów szkół ponadpodstawowych w gospodarstwie rolnym praca nie jest głównym źródłem utrzymania.

Organ do ustalenia prawa do emerytury rolniczej zaliczył następujące okresy podlegania ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu:

- od 24 czerwca 1972r. do 31 sierpnia 1972r.,

- od 13 czerwca 1973r. do 21 października 1974r.,

- od 23 grudnia 1978r. do 31 grudnia 1982r.,

- od 1 stycznia 1983r. do 31 grudnia 1989r.,

- od 1 stycznia 1991r. do 30 czerwca 1992r.,

- od 1 stycznia 1993r. do 30 września 2001r.

Ubezpieczony w trakcie pobierania nauki w (...) Szkole Zawodowej od 1970r. do 1973r. zamieszkiwał wraz z rodzicami i rodzeństwem w gospodarstwie rolnym położonym w G., dzielnicy C.. Szkoła mieściła się ok. 5-7 km od miejsca zamieszkania odwołującego, a podróż w jedną stronę zajmowała od pół godziny do godziny. Zajęcia odbywały się przez 6 dni w tygodniu, z czego 4 dni były przeznaczone na zajęcia teoretyczne, a 2 dni na praktykę. Zajęcia trwały się od 8.00. do ok. 14.00. W gospodarstwie rolnym rodziców ubezpieczonego wynoszącym ok. 5,50ha
i stanowiącym ich jedyne źródło utrzymania uprawiano wówczas ziemniaki, zboża, rośliny pastewne dla zwierząt. W gospodarstwie hodowano krowy, świnie, ptactwo. Znajdował się również sprzęt, wóz ciągnięty przez konia, pług, brony.

Ubezpieczony w trakcie pobierania trzyletniej nauki w szkole ponadpodstawowej, przed pójściem do szkoły zaopatrywał krowy, konie, świnie i ptactwo, a po zakończeniu lekcji w szkole pomagał w gospodarstwie rolnym m.in. w znoszeniu snopków, sadzeniu
i kopaniu ziemniaków, wypasaniu krów, sianiu i zbieraniu zboża. Podczas sezonu zimowego odwołujący zajmował się młóceniem oraz ptactwem i zwierzętami. W dni kiedy skarżący pobierał naukę poświęcał na prace na roli ok. 5 godzin, a w dni wolne od zajęć ok. 12 godzin dziennie .

Ubezpieczony w dniu 23 grudnia 1978r. zawarł związek małżeński z T. U. (1), która na mocy aktu notarialnego z 19 stycznia 1977r. była właścicielką gospodarstwa rolnego . Wraz z zawarciem związku małżeńskiego ubezpieczony został objęty ubezpieczeniem społecznym rolników jako małżonek rolnika. Żona ubezpieczonego
w 1978r. korzystała ze zwolnienia z opłacania składek w ramach programu (...) . Wyrokiem Sądu Okręgowego w Częstochowie z 26 października 2011r. małżeństwo ubezpieczonego z T. U. (2) zostało rozwiązane przez rozwód bez orzekania o winie.

Pismem z 25 października 2022r. organ wskazał, że nawet gdy hipotetycznie przyjąć, że ubezpieczony spełniał przesłanki domownika rolnika w gospodarstwie rolnym rodziców w spornym okresie to nadal nie osiągnąłby wymaganego stażu, który wyniósłby 24 lata, 7 miesięcy i 24 dni.

Na podstawie tak ustalonego stanu faktycznego Sąd pierwszej instancji uznał,
że odwołanie podlega oddaleniu.

W rozważaniach prawnych Sąd powołał art. 6 pkt 2, art. 19 ust. 1, art. 20 ust. 1-3 ustawy z 20 grudnia 1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników.

Sąd stwierdził, że z wykładni art. 20 ust. 1 pkt 2 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników wynika, że do stażu ubezpieczeniowego zalicza się przypadające przed 1 stycznia 1983r. okresy wykonywania pracy w gospodarstwie rolnym po ukończeniu 16 roku życia bez sformułowania jakichkolwiek dodatkowych warunków. Artykuł 20 ust. 1 pkt 2 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników kreuje samodzielną normę prawną. Określa ona zaliczalny na poczet stażu ubezpieczeniowego wyodrębniony okres pracy w gospodarstwie rolnym osoby zdolnej ze względu na wiek do rzeczywistego wykonywania stałej i niezbędnej pracy w gospodarstwie rolnym. Z punktu widzenia tej normy nieistotne jest, czy osoba ta posiada status domownika ani czy wykonuje prace w gospodarstwie rolnym w sposób odpowiadający definicji domownika.

W ocenie Sądu Okręgowego analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego wskazuje, iż ubezpieczony w trakcie pobierania nauki w trzyletniej szkole ponadpodstawowej, przed pójściem do szkoły zaopatrywał krowy, konie, świnie
i ptactwo, a po zakończeniu lekcji pomagał w gospodarstwie rolnym m.in. w znoszeniu snopków, sadzeniu i kopaniu ziemniaków, wypasaniu krów, sianiu i zbieraniu zboża. Podczas sezonu zimowego odwołujący zajmował się młóceniem oraz ptactwem
i zwierzętami. W dni kiedy skarżący pobierał naukę w szkole, która zajmowała mu średnio 5 godzin dziennie i ok. godziny dojazdu w jedną stronę, resztę dnia poświęcał na prace na roli, tj. ok. 5 godzin, a w dni wolne od zajęć dydaktycznych- ok. 12 godzin dziennie. Całokształt materiału dowodowego potwierdza, że ubezpieczony był w stanie równocześnie pobierać naukę i stale pracować w gospodarstwie rolnym rodziców tym bardziej, że szkoła była oddalona od jego miejsca zamieszkania o ok. 5-7 km.

Sąd uznał, że okres równoczesnego pobierania nauki i pracy w gospodarstwie rolnym rodziców po ukończeniu 16 roku życia (a więc po (...)) winien zostać zaliczony do okresu podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników.

Sąd uznał, iż nie tylko okresy, które zaliczył organ rentowy, tj.:

- od 24 czerwca 1972r. do 31 sierpnia 1972r.,

- od 13 czerwca 1973r. do 21 października 1974r.,

- od 23 grudnia 1978r. do 31 grudnia 1982r.,

- od 1 stycznia 1983r. do 31 grudnia 1989r.,

- od 1 stycznia 1991r. do 30 czerwca 1992r.,

- od 1 stycznia 1993r. do 30 września 2001r.

winny zostać zaliczone do uprawnień emerytalnych ubezpieczonego, ale również okres pracy w gospodarstwie rodziców w trakcie nauki po ukończeniu przez stronę
16 roku życia, a więc okres od (...) do 23 czerwca 1972r. oraz od 1 września 1972r. do 12 czerwca 1973r.

Odnosząc się natomiast do okresu od 1 stycznia 1978r. do 22 grudnia 1978r. wskazał Sąd, iż faktycznie okres ten pierwotnie w zaświadczeniu KRUS
z 20 października 2020r. został wymieniony jako okres podlegania ubezpieczeniu rolniczemu. Jednakże o tym, czy tak faktycznie jest decydują przepisy ustawy,
a konkretnie art. 20 ust.1 pkt 2 w zw. z art. 19 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 ustawy
z 20 grudnia 1990r., który umożliwia uwzględnienie do okresów ubezpieczenia rolniczego okresów prowadzenia gospodarstwa rolnego lub pracy w gospodarstwie rolnym po ukończeniu 16 roku życia, przed 1 stycznia 1983r. Tymczasem ubezpieczony nie wykazał spełnienia tej przesłanki odnoście do tego okresu. Podczas rozprawy w dniu 17 marca 2022r. ubezpieczony sam wskazał, że w w/w okresie zajmował się ogrodnictwem i nie mógł płacić ubezpieczenia rolniczego (k. 28 a.s.). Brak jest również dokumentacji potwierdzającej istnienie gospodarstwa. Po zawarciu związku małżeńskiego, tj. od 23 grudnia 1978r. ubezpieczony podlegał ubezpieczeniu społecznemu rolników, co prawidłowo zostało uwzględnione przez organ rentowy. Stanowisko organu rentowego zawarte w piśmie z 26 sierpnia 2022r. odnośnie do okresu od 1 stycznia 1978r. do 22 grudnia 1978r. uznać należy więc za prawidłowe.

Sąd pierwszej instancji zgodził się z wyliczeniami stażu ubezpieczonego zawartymi w piśmie procesowym organu rentowego z 6 lutego 2023r., z których wynikało, że doliczenie okresów od 29 marca 1971r. do 23 czerwca 1972r. oraz od
1 września 1972r. do 12 czerwca 1973r. nadal nie będzie skutkowało osiągnieciem przez ubezpieczonego wymaganych ustawą co najmniej 25 lat podlegania ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu, bowiem okres ten wyniesie ono 24 lata, 10 miesięcy i 1 dzień. Błędnie ubezpieczony w piśmie z 21 grudnia 2022r. zaliczył okres od 1 stycznia 1993r. do 30 września 2002r., co było konsekwencją wcześniejszego błędu organu rentowego popełnionego w piśmie z 25 października 2022r. (k. 55 a.s). Tymczasem okres ten prawidłowo powinien zawierać się w ramach czasowych od 1 stycznia 1993r. do
30 września 2001r. Ubezpieczony pobierał potem rentę inwalidzką. Błędnie także ubezpieczony domaga się zaliczenia okresu od 22 października 1974r. do 24 kwietnia 1975r. Dzień 21 października 1974r. został uwzględniony przez KRUS natomiast pozostały okres nie, ponieważ okres ten został zaliczony ubezpieczonemu przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych na prawo do emerytury przyznanej decyzją z 17 listopada 2020r. W tym okresie ubezpieczony był zatrudniony jako ślusarz remontowy
w Przedsiębiorstwie Budowlano (...) w C..

Ostatecznie więc zaliczeniu do stażu ubezpieczeniowego podlegały okresy od
29 marca 1971r. do 21 października 1974r. tj. 3 lata 6 miesięcy i 23 dni oraz okresy
od 23 grudnia 1978r. do 31 grudnia 1989r., od 1 stycznia 1991r. do 30 czerwca 1992r.
i od 1 stycznia 1993r. do 30 września 2001r. tj. łącznie 21 lat i 1 miesiąc. Suma tych okresów daje 24 lata 10 miesięcy i 1 dzień.

Orzeczono na mocy art. 477 ¹⁴ § 1 k.p.c.

Ubezpieczony złożył apelację od wyroku zarzucając:

1. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy,
tj. art. 233 § 1 k.p.c. poprzez brak wszechstronnego i wnikliwego rozważenia materiału dowodowego, wybiórczą, niepełną i dowolną jego ocenę i w konsekwencji sprzeczność istotnych ustaleń z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie przez uznanie,
iż przy ustalaniu prawa do świadczeń emerytalnych ubezpieczonego nie podlegał uwzględnieniu okres pracy w gospodarstwie rolnym w okresie od 1 stycznia 1990r. do
31 grudnia 1990r., pomimo że ubezpieczony w tym okresie opłacał składki na ubezpieczenie rolników, co wynika z dokumentu ZUS z 31 grudnia 2020r. (znak (...)) oraz faktu, że w tym okresie podobnie jak w roku poprzednim tj. 1989 jak roku następnym tj. 1991 ubezpieczony nieprzerwanie posiadał i prowadził gospodarstwo rolne i zajmował się ogrodnictwem,

2. naruszenie prawa materialnego tj. art. 20 ust. 1 pkt 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników poprzez jego niezastosowanie i niezaliczenie okresu od 1 stycznia 1990r. do 31 grudnia 1990r. do okresów ubezpieczenia wymaganych zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy z 20 grudnia 1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników.

Apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia w całości i przyznanie prawa do emerytury od 4 grudnia 2020r., a z ostrożności procesowej, gdyby Sąd drugiej instancji uznał, iż wydanie orzeczenia wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.

Wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z uzupełniających zeznań świadków:

1)  T. U. (1), adres w aktach sprawy,;

2)  K. K., adres w aktach sprawy,

3)  J. K., zam. ul. (...), (...)-(...) R.;

- dla wykazania następujących faktów: że w okresie od 1 stycznia 1990r. do 31 grudnia 1990r. prowadził działalność rolną, zajmował się we wskazanym okresie ogrodnictwem
i podlegał ubezpieczeniom społecznym rolników.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Apelacja wniesiona przez ubezpieczonego nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżony wyrok jest zgodny z prawem.

Sąd Okręgowy przeprowadził prawidłowe postępowanie dowodowe, a w swych ustaleniach nie wykroczył poza ramy swobodnej oceny wiarygodności i mocy dowodów wynikające z przepisu art. 233 § 1 k.p.c., nie popełnił też uchybień w zakresie ustalonych faktów, które mogłyby uzasadnić ingerencję w treść zaskarżonego orzeczenia. Sąd Apelacyjny podziela ustalenia faktyczne Sądu Okręgowego i przyjmuje za własne.

Racje ma Sąd pierwszej instancji, że zaliczeniu do stażu ubezpieczeniowego podlegały wyłącznie okresy od 29 marca 1971r. do 21 października 1974r., tj. 3 lata
6 miesięcy i 23 dni oraz okresy od 23 grudnia 1978r. do 31 grudnia 1989r., od 1 stycznia 1991r. do 30 czerwca 1992r. i od 1 stycznia 1993r. do 30 września 2001r., tj. łącznie
21 lat i 1 miesiąc. Suma tych okresów daje 24 lata 10 miesięcy i 1 dzień.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy z 20 grudnia 1990r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (t.j.: Dz.U. z 2024, poz. 90 – dalej jako ustawa o ubezpieczeniu społecznym rolników ) emerytura rolnicza przysługuje ubezpieczonemu, który spełnia łącznie następujące warunki:

1) osiągnął wiek emerytalny; wiek emerytalny kobiety wynosi 60 lat, a mężczyzny 65 lat;

2) podlegał ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu przez okres co najmniej 25 lat,
z uwzględnieniem art. 20.

Stosownie natomiast do treści art. 20 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników:

1. Do okresów ubezpieczenia wymaganych zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 zalicza się okresy:

1) podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników indywidualnych i członków ich rodzin w latach 1983-1990;

2) prowadzenia gospodarstwa rolnego lub pracy w gospodarstwie rolnym, po ukończeniu 16. roku życia, przed dniem 1 stycznia 1983 r.;

3) od których zależy prawo do emerytury zgodnie z przepisami emerytalnymi.

2. Okresów, o których mowa w ust. 1, nie zalicza się do okresów ubezpieczenia, jeżeli zostały one zaliczone do okresów, od których zależy prawo do emerytury lub renty na podstawie odrębnych przepisów.

3. Przepisu ust. 1 pkt 3 nie stosuje się do osób urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r.

Należy zgodzić się z Sądem pierwszej instancji i organem rentowym,
że odwołujący nie wykazał 25 lat podlegania ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu (rolniczemu).

Sąd Okręgowy w pisemnym uzasadnieniu wyroku szczegółowo wyjaśnił przyczyny niezaliczenia okresu od 1 stycznia 1978r. do 22 grudnia 1978r. (kiedy ubezpieczony przed ślubem nie wykazał posiadania gospodarstwa rolnego) okresu od
22 października 1974r. do 24 kwietnia 1975r. (kiedy ubezpieczony był zatrudniony), czy okresu kiedy po dniu 30 września 2002r. (kiedy to ubezpieczony pobierał rentę). Stanowisko Sądu pierwszej instancji podziela w tym zakresie również Sąd Apelacyjny.

Uzupełniając jedynie rozważania Sądu pierwszej instancji należy dodać,
że ubezpieczona urodził się (...) a zatem art. 20 ust. 1 pkt 3 w zw. z ust. 3 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników nie ma do niego zastosowania. Zgodnie
z art. 20 ust. 3 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników - urodzonym po 31 grudnia 1948r. nie zalicza się do okresów wymaganych do emerytury rolniczej okresów podlegania ubezpieczeniu społecznemu w systemie powszechnym (por. wyrok Sądu Najwyższego z 9 marca 2011r., III UK 83/10 i postanowienie Sądu Najwyższego
z 29 października 2020r., II UK 236/19). Brak zatem możliwości zaliczenia okresów zatrudnienia, kiedy to ubezpieczony wykonywał pracę na podstawie umowy o pracę, do okresów ubezpieczenia wymaganych przez przepis art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy
o ubezpieczeniu społecznym rolników. Okresy te zostały natomiast zaliczone odwołującemu przy ustalaniu emerytury z systemu powszechnego.

Dodatkowo należy też wyjaśnić, odnosząc się do podawanego przez ubezpieczonego w trakcie postępowania przed Sądem pierwszej instancji, okresu odbywania służby wojskowej od 24 kwietnia 1975r. do 11 kwietnia 1978r., że okres odbywania zasadniczej służby wojskowej, może podlegać zaliczeniu do okresu podlegania ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu jedynie na podstawie art. 20 ust. 1
pkt 3 w związku z art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników. Zaliczenie tego okresu nie jest więc w ogóle możliwe w przypadku osób urodzonych, tak jak ubezpieczony, po dniu 31 grudnia 1948r. (art. 20 ust. 3 ustawy). Okres ten został ubezpieczonemu zresztą zaliczony do emerytury przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych.

Do okresu ubezpieczenia emerytalno-rentowego organ rentowy prawidłowo nie zaliczył ubezpieczonemu okresu od 1 stycznia 1990r. do 31 grudnia 1990r. W tym okresie odwołujący nie wykazał aby opłacał składki na ubezpieczenie społeczne rolników.

Po pierwsze ubezpieczony w trakcie postępowania przed Sądem pierwszej instancji nie powoływał się na powyższy okres – jako okres podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników.

Ponadto ze znajdujących się w aktach sądowych i emerytalnych dokumentów wynika, że w okresie od 1 stycznia 1990r. do 31 grudnia 1990r. ubezpieczony miał przerwę w opłacaniu składek (karta ewidencyjna k-47 akt sądowych, zaświadczenie k-66-69 akt sądowych, zaświadczenie k-56, 223-224 akt emerytalnych). Organ rentowy wyjaśnił (pismo k-47 akt sądowych), że ubezpieczony był objęty ubezpieczeniem jako rolnik do 31 grudnia 1989r. i następnie od 1 stycznia 1991r. Z karty ewidencyjnej prowadzonej dla ubezpieczonego wynika, że w podanym okresie tj. w 1990r. była przerwa w ubezpieczeniu na FUSR. Za ten rok nie odnotowano też opłacenia żadnych składek. W piśmie z 18 czerwca 2001r. (k-4 akt emerytalnych) Gmina W. podała, że z uwagi na brak dokumentów, które były przechowywane przez 10 lat, nie może wyjaśnić czy ubezpieczony opłacił składki za 1990r. Zresztą sam ubezpieczony wskazując okresy ubezpieczenia przy wniosku o emeryturę rolniczą nie podał 1990r. (k-232 akt emerytalnych) jako okresu ubezpieczenia. Ponadto odwołujący pobierał rentę rolniczą i przy tym świadczeniu nie ma zaliczonego 1990r. jako okresu podlegania ubezpieczeniu rolniczemu (karta przebiegu zatrudnienia k-39, 163 akt emerytalnych)

Wyjaśnić należy, iż za okres rolniczego ubezpieczenia społecznego (art. 19 ust.
1 pkt 2 i art. 20 ust. 1 pkt 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników) może zostać uznany wyłącznie ten okres, za który opłacono składki na to ubezpieczenie. Inaczej
rzecz ujmując, przesłanką uzyskania prawa do emerytury jest podleganie ubezpieczeniu społecznemu rolników w rozumieniu opłacania składek na to ubezpieczenie (por. np.: wyrok Sądu Najwyższego z 8 maja 2008r., I UK 346/07; wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 4 lutego 2016r., III AUa 86/15 i wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku
z 21 maja 2015r., III AUa 1700/14).

Sama okoliczność, że w okresie od 1 stycznia 1990r. do 31 grudnia 1990r. ubezpieczony posiadał gospodarstwo rolne, zajmował się ogrodnictwem czy był domownikiem rolnika nie pozwala na uznanie tego okresu za okres podlegania ubezpieczaniu emerytalno-rentowemu zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników - przy braku opłacenia składek.

Odnosząc się do powołanego przez ubezpieczonego w apelacji dokumentu -
pisma Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 31 grudnia 2020r. (k-239 akt emerytalnych) zwrócenia uwagi wymaga, iż pomimo podania przez ZUS informacji o uwzględnieniu zwiększenia z tytułu opłacania składek na ubezpieczenie społeczne rolników w okresie od 1 lipca 1982r. do 30 czerwca 1992r. oraz od 1 stycznia 1993r. do 30 września 2001r.
z akt emerytalnych KRUS w żaden sposób nie wynika aby składki za 1990r. zostały opłacone - wręcz przeciwnie zgromadzone w aktach emerytalnych dokumenty wskazują na brak opłacenia składek za ten rok. Pismo ZUS nie stanowi też dowodu opłacenia składek.

Na podstawie art. 235 ² § 1 pkt 3 i 5 k.p.c. i art. 381 k.p.c. Sąd Apelacyjny pominął zgłoszone przez ubezpieczonego w apelacji wnioski dowodowe o przesłuchanie świadków. Odwołujący, po pierwsze miał możliwość wskazania wszystkich wniosków dowodowych przed Sądem pierwszej instancji - Sąd Okręgowy pismem z 17 maja
2021r. zobowiązał go bowiem do wskazania wszystkich dowodów i twierdzeń. Nie można też przyjąć, że potrzeba powołania świadków pojawiła się dopiero po zapoznaniu się przez ubezpieczonego z uzasadnieniem zaskarżonego wyroku gdyż w takcie całego postępowania z przedstawianych przez organ rentowy wykazów wynika, że okres od 1 stycznia 1990r. do 31 grudnia 1990r. nigdy nie był zaliczany do okresu podlegania ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu. Ubezpieczony w trakcie postępowania przed Sądem pierwszej instancji nie kwestionował też tej okoliczności. Przede wszystkim jednak ubezpieczony fakt opłacenia składek na ubezpieczenie rolnicze powinien
wykazać odpowiednimi dokumentami - natomiast sama okoliczność prowadzenia działalności rolniczej, przy braku wykazania opłacenia składek, nie będzie pozwalała na uznanie okresu od 1 stycznia 1990r. do 31 grudnia 1990r. za okres podlegania ubezpieczaniu emerytalno-rentowemu.

Podsumowując stwierdzić należało, że ubezpieczony nie wykazał okresu 25 lat podlegania ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu wymaganego przez przepis art. 19
ust. 1 pkt 2 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników, a zatem nie spełnił przesłanki koniecznej do przyznania mu prawa do emerytury rolniczej.

W związku z tym Sąd Apelacyjny stwierdził, że wyrok Sądu pierwszej instancji
i poprzedzająca go decyzja organu rentowego odpowiadają prawu i w konsekwencji, na podstawie art. 385 k.p.c., orzekł o oddaleniu apelacji ubezpieczonego jako bezzasadnej.

/-/ SSA Małgorzata Andrzejewska