Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 29 kwietnia 2025r.

Sąd Rejonowy w Toruniu III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie:

Przewodniczący sędzia Piotr Kawecki

Protokolant st. sekr. sądowy Anna Sosnowska

po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2025r. w Toruniu,

na rozprawie

sprawy z powództwa mał. M. C. (1) działającego przez matkę A. K.

przeciwko P. C.

o podwyższenie alimentów

I.  zasądza od pozwanego P. C. alimenty na rzecz małoletniego M. C. (1) w miejsce ustalonych w kwocie 1300 zł miesięcznie na mocy ustnej umowy A. K. działającej w imieniu małoletniego M. C. (1) z P. C. z dnia 1.05.2023r., a która to umowa zmieniła umowę o świadczenia alimentacyjne w kwocie 1.000 zł miesięcznie, zawartą w formie aktu notarialnego z dnia 31.10.2018r. sporządzonego przez notariusza w T. - M. K., za numerem rep. (...), pomiędzy A. K. działającą w imieniu małoletniego M. C. (1) a P. C., w kwocie obecnie po 2.300 zł (dwa tysiące trzysta złotych) miesięcznie, poczynając od dnia 13.11.2024r., płatne z góry do dnia 10-tego każdego miesiąca, do rąk matki małoletniego A. K., z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w płatności którejkolwiek z rat,

II.  oddala powództwo w pozostałej części,

III.  zasądza od pozwanego P. C. na rzecz małoletniego powoda M. C. (1) działającego przez matkę A. K. kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od uprawomocnienia się orzeczenia w którym je zasądzono, do dnia zapłaty - tytułem zwrotu koszów procesu,

IV.  kosztami sądowymi obciąża Skarb Państwa – Sąd Rejonowy w Toruniu;

V.  wyrokowi w punkcie I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

UZASADNIENIE

A. K., działając w imieniu małoletniego M. C. (1), w dniu 13 listopada 2024 r. wniosła przeciwko P. C. pozew, domagając się, po sprecyzowaniu stanowiska na rozprawie w dniu 24 marca 2025 r. (k. 53), podwyższenia alimentów ustalonych w kwocie 1300 zł miesięcznie na mocy ustnej umowy A. K. działającej w imieniu małoletniego M. C. (1) z P. C. z dnia 1 maja 2023r., a która to umowa zmieniła umowę o świadczenia alimentacyjne w kwocie 1000 zł miesięcznie, zawartą w formie aktu notarialnego z dnia 31.10.2018r. sporządzonego przez notariusza w T. – M. K., za nr rep. (...), pomiędzy A. K. działającą w imieniu małoletniego M. C. (1) a P. C., do kwoty po 2.300 zł miesięcznie, płatnych z góry do rąk matki małoletniego powoda A. K. do dnia 10-tego każdego miesiąca, poczynając od dnia 1 listopada 2024 r., wraz z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w zapłacie którejkolwiek z rat oraz o zasądzenie od pozwanego na rzecz małoletniego powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu wskazano m.in., że małoletni M. C. (1), urodzony w dniu (...) w I., jest synem pozwanego i A. K.. Rodzice dziecka pozostawali w związku nieformalnym do 2018 r. Od tego czasu małoletni zamieszkuje z matką, która go wychowuje i sprawuje nad nim codzienną opiekę, dba o jego prawidłowy rozwój i postępy w edukacji. A. K. wskazała, że od daty ugodzenia podwyżki alimentów potrzeby małoletniego M. uległy znaczącemu zwiększeniu, szacunkowe koszty utrzymania syna ustaliła na kwotę kwotę nie niższą niż 4.000 zł miesięcznie, na którą składają się:

a)  wyżywienie – 900 zł,

b)  środki higieniczne, kosmetyczne, chemiczne i fryzjer – 300 zł,

c)  ubiór i obuwie – 500 zł,

d)  zabawki, książki, artykuły edukacyjne i spotkania okazjonalne – 450 zł,

e)  zajęcia gimnastyczne i basen – 160 zł,

f)  opłata za przedszkole – 800 zł plus wyżywienie 15 zł dziennie,

g)  wakacje letnie i zimowe – ok. 290 zł (rocznie 3.500zł),

h)  wizyty lekarskie i leki w czasie choroby, stomatolog – 340 zł,

i)  koszty utrzymania domu, dot. części przypadającej na małoletniego, dojazdy na kontakty z ojcem – 650 zł.

A. K. wskazała, że ojciec małoletniego powoda jest z zawodu farmaceutą, prowadzi działalność gospodarczą, jest właścicielem (...), przy czym strona powodowa nie była w stanie wykazać dochodów pozwanego. A. K. wskazała, że pracuje w przedszkolu i uzyskuje wynagrodzenie w wysokości ok. 4.000 zł netto miesięcznie.

W dalszej części uzasadnienia wskazano, że pozwany, nie licząc płaconych alimentów, nie wspiera matki małoletniego powoda. W maju 2023 r. P. C. zobowiązał się przekazywać tytułem alimentów kwotę 1.300 zł miesięcznie. Podkreślono, że alimenty wpływają z opóźnieniem. Jednocześnie pozwany ma oczekiwać zapewnienia synowi wysokiego standardu życia, zakupu markowej odzieży i obuwia. Matka małoletniego powoda wskazała, że wielokrotnie zwracała się do ojca dziecka o zwiększenie zaangażowania finansowego, a tym samym zwiększenia swego udziału w ponoszeniu kosztów utrzymania syna, jednakże pozwany nie podwyższył dobrowolnie alimentów, wykraczających ponad ustaloną ostatnio kwotę w wysokości 1.300 zł miesięcznie.

W dniu 28 stycznia 2025 r. do tut. Sądu wpłynęła odpowiedź na pozew, w której pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości.

Pozwany P. C. zakwestionował wysokość kosztów utrzymania małoletniego ustalonych na kwotę 4.000 zł miesięcznie, wskazując że matka małoletniego powoda nie uprawdopodobniła podawanych przez siebie wyliczeń dowodami z dokumentów oraz nie rozwinęła swoich twierdzeń w tym zakresie. Pozwany przedstawione przez stronę powodową koszty utrzymania małoletniego M. uznał za znacząco zawyżone.

Pozwany wskazał, że przedstawiona przez A. K. sytuacja finansowa nie odpowiada w pełni rzeczywistości, bowiem strona powodowa nie uwzględniła w pozwie faktu, że matka powoda otrzymuje rentę rodzinną na syna I., pochodzącego z wcześniejszego związku (...), a także uzyskuje dodatkowe dochody z działalności związanej ze sprzedażą urządzeń T., świadczenia 800+ na obu synów.

Pozwany przyznał, że od 3 lat jest właścicielem(...), jednak podkreślił, że firmę nabył w drodze spadkobrania – częściowego działu spadku przeprowadzonego ze swoim bratem; wskazał jednak, że posiadania zobowiązania na kwotę 2,6 mln zł – w związku z prowadzeniem tej firmy.

P. C. podniósł, że nie jest prawdą, że nie wspiera matki małoletniego powoda w jego utrzymaniu, ani finansowo, ani rzeczowo. Pozwany wskazał, że nie jest prawdą, że oczekuje on zapewnienia synowi wysokiego standardu życia, zakupu markowej odzieży i obuwia. P. C. wskazał, że sam żyje skromnie i jego faktyczna stopa życiowa z pewnością jest niższa, niż matki małoletniego. Nie jest także prawdą, jego zdaniem, że uzgodnione alimenty w wysokości 1.300 zł miesięcznie nie były przekazywane terminowo.

Na rozprawie w dniu 24 marca 2025 r. oraz w dniu 25 kwietnia 2025 r. strony podtrzymały swoje stanowiska wyrażone w pismach procesowych (k. 53-55v, 58-58v).

S ą d u s t a l i ł c o n a s t ę p u j e

Małoletni M. C. (1) ur. (...) pochodzi ze związku nieformalnego A. K. i P. C..

Umową zawartą przed notariuszem M. K., prowadzącą Kancelarię Notarialna w T., przy ul. (...), w dniu 31 października 2018 r. P. C. zobowiązał się do płacenia alimentów na rzecz małoletniego syna M. w wysokości 1.000 zł miesięcznie.

Małoletni M. miał wówczas 9 miesięcy.

Postanowieniem z dnia 23 lipca 2024 r. Sądu Rejonowego w Toruniu w sprawie III Nsm 216/23 zdecydowano o kontaktach P. C. z małoletnim M. C. (1) w ten sposób, że:

- wnioskodawca (P. C.) będzie spędzał z mał. M. C. każdą pierwszą i trzecią sobotę miesiąca w godzinach od 10.00 do 18.00 poza miejscem zamieszkania małoletniego i bez obecności jego matki, przy czym od 1 października 2024r. małoletni będzie spędzał z wnioskodawcą każdą pierwsza sobotę miesiąca w godzinach od 10.00 do 18.00 oraz każdy trzeci weekend od soboty od godziny 10.00 do niedzieli do godziny 18. 00 z noclegiem, a od 1 stycznia 2025r. wnioskodawca będzie spędzał z małoletnim każdy pierwszy weekend miesiąca od soboty od godz. 10.00 do niedzieli do godziny 18.00 z noclegiem oraz każdy trzeci weekend miesiąca od soboty od godziny 10.00 do niedzieli do godziny 18.00 z noclegiem – spotkania te będą realizowane poza miejscem zamieszkania małoletniego i bez obecności jego matki, wnioskodawca będzie realizował swoje kontakty z synem w swoim miejscu zamieszkania w I. przy ul. (...),

- wnioskodawca od 1 stycznia 2025r. będzie spędzał z małoletnim każdego roku tydzień wakacji letnich tj. okres od 1 sierpnia od godziny 10.00 do 8 sierpnia do godziny 18.00 z możliwością noclegów małoletniego u ojca,

- wnioskodawca od 1 stycznia 2025r. będzie spędzał z małoletnim każdego roku 3 dni ferii zimowych z możliwością noclegów małoletniego u ojca, przy czym wnioskodawca i uczestniczka na miesiąc przed rozpoczęciem się ferii zimowych w danym roku sami ustalą w jakim terminie małoletni będzie przebywał w tym okresie u ojca,

- uczestniczka będzie zobowiązana do przygotowania małoletniego na spotkania z ojcem oraz do dowiezienia mał. M. C. na spotkania z wnioskodawcom w w/w terminach,

- wnioskodawca będzie zobowiązany do odwiezienia mał. M. C. do jego miejsca zamieszkania po zakończonych spotkaniach z synem w w/w terminach,

- wnioskodawca będzie zobowiązany do umożliwienia mał. M. C. kontaktu telefonicznego z matką w terminach jego kontaktów z synem - gdy małoletni będzie pozostawał pod jego opieką za każdym razem gdy mał. M. C. go o to poprosi.

Obecnie powyższe ustalenia nie są realizowane, ponieważ strony nie są w stanie się porozumieć w tej kwestii, co jest przedmiotem postępowania przed Sądem Rejonowym w Toruniu w odrębnym postępowaniu. Małoletni M. C. (1) od grudnia 2024r. nie ma kontaktu z pozwanym. W okresie realizacji kontaktów małoletniego powoda z ojcem A. K. zawoziła syna do I. samochodem swej siostry – łączny miesięczny koszt zakupu paliwa wynosił wówczas ok. 200 – 250 zł.

W dniu 1 maja 2023 r. strony zawarły ustną umowę o podwyższenie alimentów należnych małoletniemu M. C. (1) od pozwanego do kwoty po 1.300 zł miesięcznie.

(dowód: okoliczność bezsporna)

Małoletni powód mieszka razem z matką, swoim przyrodnim bratem – I. – oraz partnerem matki, który nie ma własnych dzieci, w mieszkaniu o pow. ok. 60 m ². Opłaty za ten lokal mieszkalny wynoszą: ok. 900 zł miesięcznie tytułem czynszu, dodatkowo należy doliczyć do tej kwoty koszty energii elektrycznej – ok. 180 zł miesięcznie, Internet i telewizja kablowa – 100 zł miesięcznie. (...) A. K. ponosi połowę kosztów związanych z opłatami czynszowymi za mieszkanie.

M. C. (1) od września 2024 r. uczęszcza do „zerówki” w przedszkolu językowym (...), za które miesięczna opłata wynosi 800 zł plus 15 zł dziennie za wyżywienie dziecka, przy czym w razie jego nieobecności w danym dniu koszt wyżywienia nie jest naliczany. Małoletni uczy się języka angielskiego, hiszpańskiego i chińskiego. Bierze udział też w zajęciach sportowych z piłki nożnej, szachów, hokeja, a także rytmiki i dogoterapii. Małoletni powód uczęszcza na dodatkowe zajęcia: na basen i na kurs obrony K. M. – koszt szkoły pływania to 160 zł miesięcznie, poza tą szkółką uczęszcza także dodatkowo na basen, koszt nauki obrony to 100 zł miesięcznie. Na zajęcia z pływania powód uczęszcza chętnie, lubi je, ma tam kolegów.

Chłopiec nie choruje przewlekle, jedynie „sezonowo”, ok. 6 razy w roku. Małoletni powód pozostaje obecnie pod kontrolą stomatologa – wizyty odbywają się co 6 miesięcy, koszt jednej kontroli wynosi 150 zł.

A. K. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe ze swoim partnerem. Na wyżywienie wydają miesięcznie ok. 2.500 zł, liczone na 4 osoby. Małoletni ma duży apetyt, poza posiłkami w przedszkolu zjada w domu śniadanie, po powrocie z przedszkola zjada obiad, przekąski, desery, kolację. Koszt odzieży i obuwia dla małoletniego M. wynosi ok. 450-500 zł miesięcznie.

Koszty środków czystości i higieny dla małoletniego wynoszą ok. 300 zł miesięcznie. Małoletni ma delikatną skórę, dlatego A. K. stara się kupować mu dobre kosmetyki, emolienty, dobry szampon. Małoletni często chodzi do fryzjera, nawet 2 razy w miesiącu; koszt jednej usługi fryzjerskiej to ok. 50 – 60 zł.

M. C. (1) lubi także aktywnie spędzać czas podczas wakacji letnich oraz zimowych, m. in. jeżdżąc na nartach. W ferie zimowe A. K. wraz z partnerem i synami była przez tydzień w górach – małoletni pobierał lekcje nauki jazdy na nartach, których koszt wynosił 200 zł za godzinę. Tygodniowy pobyt 4 osób w górach kosztował łącznie ok. 10.000 zł. Małoletni wyjeżdża na weekendowe wycieczki poza T., był m.in. w G.. Średnio raz w miesiącu małoletni chodzi do kina – koszt takiego wyjścia wraz z atrakcjami typu zakup popcornu to ok. 100 zł. Małoletni powód nie ma majątku mogącego przynosić mu dochód.

A. K. ma (...) lat i pracuje w przedszkolu, jako asystent; nie ma innych źródeł dochodu. Z pracy uzyskuje dochód w wysokości ok. 4000 zł netto miesięcznie. W 2024r. łączny dochód netto A. K. wyniósł 44.852,87 zł. Pobiera na rzecz małoletnich synów I. i M. świadczenia 800+. Małoletni syn A. I. pobiera rentę po zmarłym ojcu w kwocie 1780 zł miesięcznie. Mieszkanie, w którym mieszka kupiła 6 lat temu za kwotę 370.000 zł. Na zakup mieszkania A. K. zaciągnęła kredyt w kwocie 220.000 zł, z którego pozostało do spłaty 150.000 zł – miesięczna rata wynosi 1.800 zł. A. K. wraz z synem I. są współwłaścicielami zabudowanej nieruchomości – odpowiednio w udziałach po ¾ i ¼ części, posadowiony na niej jest dom w którym obecnie zamieszkują i utrzymują go, jej rodzice. Kobieta nie pobiera czynszu za dom. A. K. nie posiada samochodu, nie ma żadnych oszczędności. W utrzymaniu jej samej i małoletniego powoda pomagają jej partner i rodzice.

okoliczności bezsporne: k. 9-10, 25-27,

dowód: odpis zupełny aktu urodzenia k.8,

odpis postanowienia z dn. 23.07.2024r. Sądu Rejonowego w Toruniu w sprawie III Nsm 216/23 k. 25-26,

wypis aktu notarialnego – k. 9-10,

potwierdzenia przelewów wynagrodzenia k. 49-52,

zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu – k.41-48

zeznania A. K. k.53v -54v,

P. C. ma (...) lata, jest z wykształcenia farmaceutą. Mieszka w I., (...), w której pracuje. Dom jest jego własnością. Prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, polegającą na (...), które odziedziczył w spadku i których jest właścicielem. Pozwany zatrudnia obecnie 20 osób. Pozwany wraz z bratem odziedziczyli w spadku po zmarłym swym ojcu m.in.: nieruchomość w B. – dom rodzinny, własnościowe prawo do lokalu w I., własnościowe prawo do lokalu o pow. 90 metrów kwadratowych w T., własnościowe prawo do lokalu w B., nieruchomość rolną w miejscowości I. o pow. 50 ha, nieruchomość rolną o pow. 2 ha w okolicach B., nieruchomość położoną w K., inne pomniejsze nieruchomości niezabudowane, oszczędności w kwocie ok. 200.000 zł, 2 samochody terenowe, bus, koparkę, quada, motocykl (okoliczność przyznana – przebieg rozprawy z dnia 25.04.2025r). Składniki majątkowe wchodzące w skład spadku po zmarłym swym ojcu nabył w drodze częściowego działu spadku i musi spłacić swego brata kwotą ok. 2,5 mln zł. Pozwany ma także przyrodnią siostrę, wobec której ma zobowiązanie w kwocie wynoszącej obecnie ok. 400.000 zł - z tytułu zachowku po zmarłym ojcu. Wartość nieruchomości i aktywów pozwanego, to kwota rzędu 3 mln zł. Pozwany posiada także mieszkanie o pow. 50 m ^{( 2)}, położone w T., przy ul. (...), które wynajmuje i otrzymuje z tego tytułu dochód w wysokości 1.600 zł miesięcznie. Ponadto, pozwany jest właścicielem kamienicy w B., na którą składa się, m. in. jeden lokal mieszkalny, który obecnie jest niewykorzystywany.

P. C. pobiera wynagrodzenie z tytułu prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej w wysokości 10.000 zł miesięcznie. Jest też właścicielem motocykla(...) S., który nabył 2 lata temu, a którego wartość opiewa na kwotę ok. 30.000 zł.

W okresie realizacji kontaktów małoletniego powoda z P. C., pozwany przygotował w swym mieszkaniu pokój dla syna, wyposażył go w niezbędne sprzęty. Pozwany aktywnie spędzał czas z synem podczas ustalonych kontaktów do grudnia 2024r., kiedy to utracił możliwość spotkań z synem.

dowód: faktury i rachunki k. 22-23,

odpis postanowienia z dn. 23.07.2024r. Sądu Rejonowego w Toruniu w sprawie III Nsm 216/23 k. 25-26,

zeznania P. C. k. 53-55v.

S ą d z w a ż y ł c o n a s t ę p u j e

Powyższy stan faktyczny ustalono na zeznań stron procesu, które uznano za wiarygodne, gdyż były spójne, logiczne i znalazły potwierdzenie, w odpowiednim zakresie, w stosownych dokumentach urzędowych i prywatnych, których domniemanie autentyczności wynikające z art. 245 kodeksu postępowania cywilnego – a w odniesieniu do dokumentów urzędowych również zgodności z prawdą tego co zostało w nich zaświadczone, wynikające z art. 244 kpc – nie zostały podważone.

Zgodnie z art. 230 kpc uznano za bezsporne okoliczności faktyczne zawarte pozwie, pismach procesowych złożonych w sprawie oraz przytoczone w ramach zeznań stron, którym strona przeciwna nie zaprzeczyła, gdyż nie budziły wątpliwości co do zgodności z prawdziwym stanem rzeczy i znalazły, w odpowiednim zakresie, potwierdzenie w pozostałym materiale procesowym.

W myśl art. 138 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego.

W przypadku powództwa o podwyższenie alimentów przez „zmianę stosunków” rozumieć należy zmianę przesłanek wymienionych w art. 133 § 1 i art. 135 kro określających wysokość alimentów, tj. istotne zwiększenie się usprawiedliwionych potrzeb osoby uprawnionej do alimentów lub istotne zwiększenie się możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego do alimentacji.

Zgodnie z powołanymi przepisami art. 133 § 1 i art. 135 kro kwota alimentów należnych dziecku, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, a nie posiada majątku przynoszącego dochód, zależy od usprawiedliwionych potrzeb dziecka oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości każdego z ich rodziców, albowiem obowiązek alimentacyjny spoczywa w odpowiednich częściach na obojgu rodzicach, stosownie do ich aktualnych możliwości finansowych.

Oznacza to, że również pozwany powinien ponosić odpowiednią część wszystkich wydatków związanych z utrzymaniem dzieci w postaci: zakupu wyżywienia, ubioru, leków, części opłat mieszkaniowych za mieszkanie w którym przebywają oraz innych wydatków niezbędnych do ich prawidłowego rozwoju i wychowania.

Inne potrzeby małoletniego powoda, wykraczające poza zakres jego usprawiedliwionych potrzeb, np. dodatkowe wyjazdy wakacyjne, zajęcia dodatkowe - matka powoda ma możliwość opłacania ze świadczenia wychowawczego w kwocie 800 zł.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o pomocy państwa w wychowaniu dzieci celem świadczenia wychowawczego jest częściowe pokrycie wydatków związanych z wychowywaniem dziecka, w tym opieką nad nim i zaspokojeniem jego potrzeb życiowych.

W świetle przepisu art. 135 § 3 pkt. 3 k.r.o. świadczenie wychowawcze z programu 800+ nie ma wpływu na zakres świadczeń alimentacyjnych. Przy czym w ocenie Sądu przepis ten należy interpretować w ten sposób, że świadczenie wychowawcze 800+ dla dziecka na jego wychowanie i zaspokojenie jego potrzeb, nie wpływa na zakres obowiązku alimentacyjnego żadnego z rodziców, ani ich możliwości zarobkowe i majątkowe, co oznacza, że fakt otrzymywania na dziecko 800 zł z pomocy społecznej nie zwalnia żadnego z rodziców od swojej części uczestniczenia w kosztach utrzymania dziecka. Ponadto nie wlicza się tej kwoty do dochodów rodziny (bowiem ma ono tylko jeden cel, to jest częściowe pokrycie wydatków związanych z wychowywaniem dziecka, w tym opieką nad nim i zaspokojeniem jego potrzeb życiowych). A zatem wypłacanego świadczenia wychowawczego rodzicowi, pod którego opieką pozostaje dziecko, nie zalicza się jako dochodu tego rodzica, mającego wpływ na jego (tego rodzica) zakres świadczenia alimentacyjnego wobec dziecka.

Wskazać przy tym trzeba, że zarówno w ustawie jak i w kodeksie rodzinnym i opiekuńczym użyto tego samego pojęcia „zaspokojenie potrzeb dziecka”, a zatem zdaniem Sądu oznacza to, że ustalając obowiązek alimentacyjny Sąd nie może pominąć faktu otrzymywania przez rodzica na dziecko 800 zł na potrzeby dziecka, bowiem potrzeby dziecka są ograniczone. Gdyby więc finansować wszystkie potrzeby dziecka tylko obowiązkiem alimentacyjnym każdego z rodziców to świadczenie 800+, nie miałoby być na co przeznaczone tzn. w zakresie potrzeb dziecka, bo potrzeby dziecka byłyby w całości zaspokojone przez obowiązek alimentacyjny rodziców (i wówczas 800+ byłoby „czystym zyskiem” rodzica je otrzymującego).

Dlatego Sąd orzekając w sprawie wziął pod uwagę, że A. K. otrzymuje kwotę 800 zł na rzecz syna na częściowe pokrycie dodatkowych wydatków związanych z wychowywaniem syna, w tym zaspokojenie jego potrzeb życiowych (ponad te usprawiedliwione), ale nie uwzględniał tej kwoty jako dochodu matki małoletniego podczas ustalania jej zakresu świadczenia alimentacyjnego na rzecz syna.

Wobec powyższego dodatkowe potrzeby w zakresie rozrywki, wyjazdów wakacyjnych czy zainteresowań, a także koszty dodatkowych w razie potrzeby zajęć powinny być, zdaniem Sądu, zaspokojone ze świadczenia wychowawczego, którego celem jest właśnie zaspokajanie potrzeb małoletniego syna.

Stosownie do stanowiska Sądu Najwyższego wyrażonego w uchwale z dnia 9 listopada 1994r., sygn. akt III CZP 138/94, podstawą obliczenia wysokości alimentów jest dochód netto (a nie brutto) zobowiązanego (OSNC Nr 3/1995, poz.43, glosy aprobujące Tadeusz Smyczyński OSP Nr 9/1995, poz.194, oraz Zdzisław Krzemiński „Monitor Prawniczy” Nr 4/1995, str.113).

W doktrynie przyjęty został jednolity pogląd, że wysokość alimentów powinna być określona na takim poziomie, aby nie doprowadzić do niedostatku zobowiązanego.

Analiza materiału procesowego zgromadzonego dotychczas w niniejszej sprawie, prowadzi do wniosku, że pozwany tytułem udziału w kosztach utrzymania M. C. (1) powinien świadczyć alimenty w wysokości 2.300 zł miesięcznie. Łączny koszt zaspokajania usprawiedliwionych potrzeb małoletniego powoda wynosi ok. 3.400 – 3.600 zł miesięcznie.

Zgodnie z zasadą równej stopy życiowej, potrzeby małoletniego syna nie mogą być ustalane tylko na poziomie elementarnym, lecz takim, który odpowiada stopie życiowej jego rodziców i jednocześnie zakres usprawiedliwionych potrzeb dziecka należy oceniać z uwzględnieniem możliwości zarobkowych i majątkowych pozwanego. Poziomu usprawiedliwionych potrzeb dziecka nie można bowiem odrywać od zakresu możliwości zarobkowych i majątkowych rodzica, gdyż obie te przesłanki wzajemnie na siebie rzutują przy ustalaniu wysokości alimentów. Ponadto zasada równej stopy życiowej oznacza, że rodzice powinni zapewnić dziecku warunki materialne odpowiadające tym, w jakich sami żyją.

Sąd wziął pod uwagę, że to na A. K., jako matce małoletniego powoda, z którą dziecko mieszka, spoczywa w głównej mierze ciężar osobistych starań o jego utrzymanie i wychowanie. Ze swojej roli, w ocenie Sądu, matka wywiązuje się najlepiej jak może, starając się zapewnić dorastającemu synowi wszystko, czego potrzebuje w danym momencie. Obecnie pozwany nie ma kontaktu z synem, niemniej biorąc pod uwagę uregulowanie kontaktów pozwanego z małoletnim powodem uznać należało, iż zakres jego osobistych starań o utrzymanie i wychowanie syna jest niepomiernie mniejszy od starań o powyższe czynionych przez A. K.. Należało jednocześnie uznać, że matka małoletniego powoda ma nieporównywalnie mniejsze możliwości zarobkowe i majątkowe w stosunku do pozwanego, który jest przedsiębiorcą, prowadzącym działalność farmaceutyczną w postaci(...), w których zatrudnia 20 pracowników i z której uzyskuje osobiście dochód w wysokości 10.000 zł miesięcznie, a w spadku po zmarłym ojcu odziedziczył wraz z bratem szereg nieruchomości, kilka pojazdów mechanicznych, znaczną kwotę pieniędzy. P. C. posiada kilka mieszkań, m. in. w T., które wynajmuje i otrzymuje za to dochód w wysokości 1.600 zł miesięcznie. Kolejne jego mieszkanie, będące częścią kamienicy, leżącej w m. B., której jest właścicielem, jest niewykorzystywane. W ocenie Sądu pozwany mógłby, a nawet powinien poczynić starania, by doprowadzić do uzyskania dochodu także z tej nieruchomości, będąc zobowiązanym alimentacyjnie. Nie należało zapominać o innym składniku majątku pozwanego, jakim jest motocykl (...) S. o szacunkowej wartości ok. 30.000 zł. Sąd miał na względzie, że pozwanego obciążają zobowiązania wobec rodzeństwa z tytułu spadkobrania po ojcu i z tytułu spłat w wyniku częściowego działu spadku, ich wysokość jest obiektywnie wysoka, niemniej wynika z rozliczeń w ramach działu spadku o zdecydowanie wyższej wartości. Pozwany z powodzeniem prowadzi działalność gospodarczą i uzyskuje dochód który nie powinien być wyłącznie odkładany na pokrycie zobowiązań spadkowych pozwanego. Pozwany ma przede wszystkim obowiązek partycypować w utrzymaniu swojego małoletniego dziecka, które nie jest w stanie samodzielnie zaspokoić swoich potrzeb.

Małoletni powód ma obecnie (...), jego potrzeby w stosunku do uprzednio ustalonej – umową z dnia 1 maja 2023r. kwoty alimentów oczywiście wzrosły. Matka małoletniego powoda ma na swoim utrzymaniu także drugie dziecko, zarabiając miesięcznie ok. 4000 zł netto.

W obecnej sytuacji zarobkowej, a przede wszystkim sytuacji majątkowej pozwanego oraz przy aktualnym zakresie usprawiedliwionych potrzeb jego dziecka, a także obecnej sytuacji finansowej matki powoda, Sąd uznał, że istnienie podstawa do podwyższenia alimentów należnych małoletniemu M. C. (1) od jego ojca.

Z tych względów, na podstawie art. 128, 133 § 1 i 135 i 138 kro, Sąd zasądził od pozwanego P. C. alimenty na rzecz małoletniego M. C. (1) w miejsce ustalonych w kwocie 1300 zł miesięcznie na mocy ustnej umowy A. K., działającej w imieniu małoletniego M. C. (1) z P. C. z dnia 1 maja 2023 r., a która to umowa zmieniła umowę o świadczenia alimentacyjne w kwocie 1.000 zł miesięcznie, zawartą w formie aktu notarialnego z dnia 31 października 2018 r. sporządzonego przez notariusza w T. - M. K., za numerem rep. (...), pomiędzy A. K. działającą w imieniu małoletniego M. C. (1) a P. C., w kwocie obecnie po 2.300 zł miesięcznie, poczynając od dnia 13 listopada 2024r., płatne z góry do dnia 10-tego każdego miesiąca, do rąk matki małoletniego A. K., z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w płatności którejkolwiek z rat powództwa oddalono jako niezasadne, orzekając jak w punkcie I sentencji.

W punkcie II wyroku Sąd na mocy art. 137§2 kro oddalił w pozostałym zakresie powództwo, mając na uwadze, że strona powodowa nie wykazała, by małoletni powód miał niezaspokojone potrzeby z czasu przed wniesieniem powództwa o podwyższenie alimentów. A. K. dysponowała tytułem wykonawczym jedynie w odniesieniu do alimentów w kwocie po 1.000 zł miesięcznie, nie zaś do kwoty po 1.300 zł miesięcznie, na którą strony umówiły się ustnie w dniu 1 maja 2023 r., Sąd redagując treść punktu I sentencji wyroku odwołał się również do zmienionej umowy stron o świadczenia alimentacyjne zawartej w formie aktu notarialnego z dnia 31.10.2018r. – by wyeliminować z obrotu prawnego ten tytuł wykonawczy.

Małoletni powód uległ tylko co do nieznacznej części swego żądania, dlatego na zasadzie art. 100 zd. 2 kpc Sąd zasądził od pozwanego na rzecz małoletniego powoda, działającego przez matkę A. K., kwotę 3.600 zł wraz z odsetkami ustawowymi w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od uprawomocnienia się orzeczenia, w którym je zasądzono, do dnia zapłaty – tytułem zwrotu kosztów procesu – mając na względzie treść § 2 ust. 5 w zw. z § 4 ust. 1 pkt 9 w zw. z § 4 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2023r., poz. 1964)

O kosztach sądowych Sąd rozstrzygnięto w punkcie IV sentencji wyroku.

Rygor natychmiastowej wykonalności został nadany wyrokowi w części zasądzającej alimenty z urzędu, na podstawie art. 333 § 1 pkt 1 kpc, o czym orzeczono w punkcie V sentencji.