Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 4 czerwca 2024r.

Sąd Rejonowy w Toruniu III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie:

Przewodniczący sędzia Kamilla Piórkowska

Protokolant st.sekr.sądowy Monika Kalinowska

po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2024 r. w Toruniu.

sprawy z powództwa:

małoletniej M. M. (1) działającej przez matkę M. M. (2) i

M. M. (2)

przeciwko:

D. M.

o ustalenie ojcostwa i roszczenia z tym związane

1.  ustala, że pozwany D. M., ur. (...) w N., nazwisko rodowe M., syn A. i R., zam. N., ul. (...) jest ojcem małoletniej M. M. (1) ur. (...) w G., córki M. M. (3), której akt urodzenia został sporządzony w Urzędzie Stanu Cywilnego w G. pod nr (...),

2.  nadaje małoletniej M. M. (1) nazwisko (...),

3.  powierza wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnią matce M. M. (2) i ogranicza władzę rodzicielską ojca D. M. do współdecydowania o wszystkich istotnych sprawach w zakresie wychowania, leczenia i edukacji dziecka,

4.  nie orzeka o kontaktach pozwanego z dzieckiem;

5.  zasądza od pozwanego rentę alimentacyjną na rzecz małoletniej córki w kwocie po 700 zł (siedemset złotych) miesięcznie płatną do rąk matki dziecka M. M. (2), począwszy od dnia 12.06.2023r., do dnia 10-tego każdego miesiąca z góry, z ustawowymi odsetkami w razie zwłoki w płatności każdej z rat,

6.  oddala powództwo w pozostałym zakresie i nie obciąża strony powodowej kosztami sądowymi w zakresie oddalonego powództwa,

7.  nie obciąża pozwanego kosztami sądowymi i obciąża nimi Skarb Państwa,

8.  wyrokowi w pkt 5 nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

Sygn. akt III RC 474/23

UZASADNIENIE

W dniu 12 czerwca 2023 r. M. M. (2), działając jako przedstawiciel ustawowy małoletniej M. M. (1) wniosła pozew przeciwko D. M., w którym domagała się zasądzenia od pozwanego D. M. na rzecz małoletniej M. M. (1), tytułem alimentów kwoty 700 zł miesięcznie, płatnych z góry na konto matki małoletniej M. M. (2), do dnia 10-tego każdego miesiąca wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w razie uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat.

W uzasadnieniu wskazała, że dziecko pochodzi ze związku pozamałżeńskiego, nosi nazwisko matki. Obowiązek alimentacyjny nie był dotychczas ustalony. Od czasu rozpadu związku, tj. 31 maja 2022 r. pozwany bardzo rzadko interesował się córką. Pierwsze środki na utrzymanie i zaspokojenie potrzeb dziecka D. M. przekazał 10 stycznia 2023 r. i była to kwota 200 zł. Od tamtego czasu w sposób sporadyczny i nieregularny przekazuje podobne kwoty, jednak środki te w żaden sposób nie pokrywają kosztów utrzymania dziecka, które aktualnie ma rok i dwa miesiące. Wydatki związane z zakupem pieluch, mleka, ubrań, wykonywaniem płatnych szczepień są wielokrotnie wyższe. Co prawda przedstawicielka ustawowa pobiera świadczenie „500+” oraz zasiłek rodzinny w wysokości 95 zł, są one jednak niewystarczające dla zapewnienia właściwej opieki nad dzieckiem. Aktualnie korzysta ze wsparcia finansowego rodziców. Matka dziecka chciałby podjąć pracę, jednak samodzielnie sprawując opiekę nie będzie mogła tego uczynić w pełnym wymiarze czasu pracy.

W odpowiedzi na pozew D. M. podał w wątpliwość swoje ojcostwo. W trzecim trymestrze ciąży matka dziecka zaczęła spotykać się z innym mężczyzną. Poza tym wskazał, że gdy dziecko się urodziło, chciał nadać mu swoje nazwisko, ale na to ani M. M. (2), ani jej matka nie wyraziły zgody. Po porodzie pozwany chciał zamieszkać wspólnie z M. M. (2) i uczestniczyć w wychowaniu dziecka. Wynajmował mieszkanie w T. oraz miał pracę, lecz matka dziecka oznajmiła mu, że związała się z innym partnerem. Ponadto przed przyjściem na świat M. M. (1) zakupił całą wyprawkę dla dziecka, tj. wózek, fotelik samochodowy, łóżeczko, ubrania oraz wszystkie niezbędne akcesoria. Do pierwszego roku życia M. M. (2) nie musiała nic kupować. Pozwany tylko kilka razy mógł zobaczyć dziecko, gdy przebywało u babci M. M. (2). Ponadto, wniósł o przeprowadzenie badań na ojcostwo.

Pismem z dnia 29 września 2023 r. przedstawicielka małoletniej powódki rozszerzyła powództwo o żądanie ustalenia ojcostwa D. M., nienadawanie dziecku nazwiska ojca oraz orzeczenie, że pozwanemu nie będzie przysługiwała władza rodzicielska.

Pismem z dnia 17 października 2023 r. powódka rozszerzyła powództwo, żądając zasądzenia od pozwanego na jej rzecz kwoty 9.800 zł tytułem alimentów za okres od dnia urodzenia do dnia wniesienia pozwu, a także wniosła o zabezpieczenie powództwa na czas trwania postępowania poprzez zobowiązanie pozwanego do uiszczania na rzecz małoletniej M. M. (1) tytułem alimentów kwoty 700 zł miesięcznie płatnych z góry do 10 dnia każdego miesiąca do rąk matki M. M. (2) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie za każdy dzień zwłoki w płatności którejkolwiek raty. W uzasadnieniu wskazano, że miesięczny koszt utrzymania powódki wynosi 1.339 zł. Na kwotę tą składają się:

- wyżywienie – 600 zł,

- odzież – 120 zł,

- środki higieny osobistej/środki czystości/kosmetyki – 110 zł,

- lekarstwa, witaminy, suplementy – 60 zł,

- szczepienia (220 zł co pół roku) – 37 zł,

- książeczki, zabawki – 90 zł,

- wyjazdy, wyjścia, wakacje, ferie – 50 zł,

- czynsz – 170 zł,

- ogrzewanie – 42 zł,

- prąd – 25 zł,

- jednorazowe większe wydatki (np. zakup mebli, pościeli) – 35 zł.

Zaznaczono, że pozwany jest zatrudniony jako pracownik budowlany. Podczas trwania związku z matką powódki osiągał dochód w wysokości ok. 3.000 zł miesięcznie. Jest młody, zdrowy, sprawny i może partycypować w kosztach utrzymania dziecka na poziomie 700 zł. Pozwany nie ma innych osób na utrzymaniu, nie ma żadnych zobowiązań finansowych, mieszka razem z ojcem i babcią, którzy ponoszą koszty utrzymania nieruchomości. Podkreślono także, że wniosek o zabezpieczenie roszczenia na czas trwania postępowania uzasadniony jest tym, że pozwany nie partycypuje w kosztach utrzymania małoletniej córki, a ciężar ponoszenia wszelkich wydatków spoczywa na matce małoletniej.

W piśmie z dnia 1 grudnia 2023 r. pozwany wniósł o zasądzenie od niego na rzecz małoletniej kwoty 500 zł tytułem alimentów, w sytuacji, gdy badanie DNA potwierdzi jego ojcostwo, nadanie małoletniej nazwiska (...), orzeczenie, że pozwanemu będzie przysługiwała pełnia władzy rodzicielskiej, oddalenie powództwa w zakresie alimentów za okres od urodzenia się dziecka do dnia wniesienia pozwu. Wskazał, że pracuje na umowę o pracę z wynagrodzeniem netto 2.600 zł. Mieszka z babcią i partycypuje w kosztach utrzymania mieszkania oraz spłaca kredyt zaciągnięty na samochód – miesięczna rata wynosi 300 zł. Podniósł także, że musi mieć środki nie tylko na alimenty, ale też na pokrycie kosztów dojazdu na kontakty z dzieckiem, tj. kwoty ok. 150 zł w obie strony.

Na rozprawie w dniu 9 stycznia 2024 r. strony podtrzymały swoje stanowiska w sprawie.

Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2024 r. Sąd Rejonowy w. T. udzielił zabezpieczenia na czas do prawomocnego zakończenia postępowania w niniejszej sprawie i zasądził od pozwanego D. M. na rzecz małoletniej powódki M. M. (1) alimenty w kwocie po 600 zł, płatne z góry począwszy od 9 stycznia 2024 r. do dnia 10-tego każdego miesiąca do rąk matki małoletniej powódki M. M. (2), z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w płatności każdej z rat.

Na rozprawie w dniu 21 maja 2024 r. strony podtrzymały swoje stanowiska, pozwany nie wyraził zgody na pozbawienie go władzy rodzicielskiej nad małoletnią M. M. (1).

Sąd ustalił i zważył, co następuje :

M. M. (1) urodziła się dnia (...) Pozwany dotychczas nie uznał ojcostwa ani nie zostało ono ustalone.

/dowód: odpis zupełny aktu urodzenia małoletniej M. M. (1) – k. 13/

Rodzice małoletniej tworzyli nieformalny związek, rozstali się kiedy małoletnia M. M. (1) miała miesiąc. M. M. (2) urodziła córkę w wieku (...). Opiekunem prawnym małoletniej M. M. (1) została wówczas babcia macierzysta – H. M., która wówczas nie pracowała, pobierała na córkę i wnuczkę świadczenie wychowawcze 500+ na każdą z nich. Dziadek macierzysty małoletniej pobierał emeryturę.

Ojciec pozwanego kupił małoletniej M. M. (1) wózek i łóżeczko. Matka dziecka kupiła nowe łóżeczko, gdyż te kupione przez ojca pozwanego jej się nie podobało. Kupiła małoletniej także odzież. Pozwany kupił córce odzież na wyjście ze szpitala, pampersy, kremy, w późniejszym okresie 1-2 razy również zakupił te rzeczy.

Po rozstaniu M. M. (2) i D. M., pozwany wyprowadził się do N., sporadycznie pytał o dziecko. W życiu małoletniej nie było istnych spraw do których matka dziecka potrzebowałaby zgody ojca małoletniej. Pozwany sporadycznie przekazywał na utrzymanie córki różne kwoty np. 200 zł, ze sprzedaży samochody przekazał 500 zł lub 700 zł, łącznie była to kwota nie wyższa niż 1.000 zł.

/dowód: przesłuchanie M. M. (2) – k. 178v-179,

przesłuchanie D. M. – k. 179-179v/

Analiza kodu genetycznego DNA małoletniej M. M. (1), M. M. (2) oraz D. M. wskazuje, że pozwany D. M. jest biologicznym ojcem małoletniej M. M. (1).

/dowód: opinia Instytutu (...) Sp. z o.o. w B. k. 143-150v/

Małoletnia M. M. (1) ma obecnie (...). W kwietniu br. matka małoletniej kupiła córce nowy wózek za kwotę 900 zł. Na pampersy dla małoletniej jej matka przeznacza ok. 120 zł miesięcznie, na wyżywienie ok. 500-600 zł miesięcznie, na odzież ok. 150-200 zł miesięcznie, na szczepienie co pół roku 220 zł, na witaminy ok. 60 zł. Koszt utrzymania małoletniej M. M. (1) jej babcia oceniła na 1.000 zł miesięcznie.

Matka małoletniej otrzymuje na córkę świadczenie wychowawcze 800+.

M. M. (2) ma obecnie (...)i ma wykształcenie podstawowe. Uczęszczała do szkoły zawodowej, na kierunek fryzjer, którą przerwała z powodu zajścia w ciążę, po urodzeniu dziecka nie wróciła do szkoły.

Razem z małoletnią mieszka z rodzicami, z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe. Miesięcznie przekazuje matce 50 zł tytułem opłaty za prąd, 150-170 zł tytułem opłaty za czynsz (łączna wysokość czynszu wynosi 580 zł) i 40 zł miesięcznie na węgiel zimą (koszt 1 tony węgla wynosi 1.850 zł). Wyżywienie kupuje razem z rodzicami. Na środki czystości i higieny przeznacza 170 zł, na leki 60 zł, na rozrywkę ok. 35-40 zł miesięcznie,

Korzysta z pomocy finansowej swojej matki, pożyczyła od matki kwotę ok. 10.000 zł, umowę zawarły w formie ustnej. Oprócz świadczenia wychowawczego na małoletnią otrzymuje także zasiłek rodzinny w kwocie 280 zł.

Matka M. M. (2) nie pracuje zaś ojciec otrzymuje emeryturę w wysokości 180 zł miesięcznie. Ojciec M. M. (2) od listopada ub.r. jest osobą schorowaną, przeszedł operację, kolejną operację ma planowa na czerwiec br., co miesiąc jeździ na kontrole do B. co generuje wydatek w kwocie 100 zł plus lekarstwa. Ma on zajęcie komornicze z powodu alimentów na dzieci z poprzedniego małżeństwa, który pobiera ponad 800 zł.

M. M. (2) nie posiada majątku.

/ dowód: paragony i faktury – k. 6, 113-121,

zeznania świadka H. M. – k. 177-178,

przesłuchanie M. M. (2) – k. 178v-179/

D. M. ma obecnie (...), z wykształcenia jest technikiem budowlanym.

W 2022 r. pozwany D. M. osiągnął przychód zwolniony od podatku w wysokości 7.785,39 zł. Od 1 stycznia 2024 r. pozwany pracuje na podstawie umowy o pracę zawartej na czas określony, do 31 grudnia 2024 r. jako pomocnik stolarza, z wynagrodzeniem w wysokości 3.792 zł brutto miesięcznie plus premia frekwencyjna.

Posiada kredyt w wysokości 20.000 zł, który zaciągnął ze względu na trudną sytuację finansową swojego ojca, wysokość raty wynosi 550 zł.

Majątku ani samochodu nie posiada.

Przyjechał na roczek małoletniej i podarował jej wówczas samochodzik na akumulator, na drugie urodziny córki przekazał jej 200 zł. od momentu wydania przez sąd postanowienia o zabezpieczeniu roszczenia alimentacyjnego, regularnie przekazuje na rzecz córki zasądzone alimenty.

Nie posiada innych dzieci.

/ dowód: zestawienie operacji bankowych – k. 80-83,

PIT-37 za 2022 r. – k. 84-88,

PIT-37 za 2021 r. – k. 99-102,

umowa o pracę – k. 175,

zeznania świadka R. M. – k. 178,

przesłuchanie D. M. – k. 179-179v/

Sąd zważył, co następuje

Przedstawiony stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów przedłożonych przez strony do akt sprawy, opinii z badań DNA sporządzonej przez Instytut (...) Sp. z o.o. w B., zeznań świadków H. M. i R. M. oraz w oparciu o dowód z przesłuchania stron.

Dowody z dokumentów Sąd uznał za wiarygodne, jako że żadna ze stron nie kwestionowała ich autentyczności, a nadto korespondowały one z pozostałym materiałem zgromadzonym w sprawie.

Sąd uznał za miarodajną opinię Instytutu (...) Spółka z o.o. w B., albowiem została ona sporządzona przez uprawnione do tego osoby, w zakresie ich działania oraz zgodnie z ich wiedzą i doświadczeniem zawodowym. Wniosek w niej zawarty był logiczny, spójny i rzeczowy. Sprawozdanie zostało sporządzone przez specjalistów, których wiedza, bezstronność i doświadczenie nie budziły żadnych wątpliwości. Również strony nie zgłaszały do opinii żadnych zastrzeżeń oraz nie składały dalszych wniosków dowodowych.

Sąd ustalenia swoje oparł także na zeznaniach świadków H. M. i R. M., jak również na dowodzie z przesłuchania M. M. (2) i D. M. na okoliczność usprawiedliwionych potrzeb małoletniej powódki oraz możliwości zarobkowych i majątkowych pozwanego, zakupu wyprawki przez pozwanego na rzecz małoletniej, wykonywania władzy rodzicielskiej i kontaktów pozwanego z małoletnią. Sąd dał w znacznej mierze wiarę zeznaniom ww. świadków, uznając je za spójne, rzeczowe i przystające do reszty zebranego w sprawie materiału dowodowego. Dokonując ustaleń w oparciu o powyższe zeznania Sąd miał jednak na względzie, iż świadkowie pozostawali w kręgu osób najbliższych dla stron postępowania, wobec czego przejawiali tendencje do tego aby przedstawiać strony w jak najkorzystniejszym świetle.

W ocenie Sądu zeznania złożone przez M. M. (2) i D. M. należało również co do zasady uznać za wiarygodne. Większość okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy przytaczanych przez strony była bezsporna, różniły się one jedynie szczegółami oraz subiektywną oceną poszczególnych faktów dokonywaną przez każdą ze stron. Spór sprowadzał się przede wszystkim do oceny ustalonych faktów i ich interpretacji w świetle przepisów prawa.

Podstawę wytoczenia powództwa o ustalenie ojcostwa stanowi przepis art. 84 kro. Zgodnie z § 1 powołanego przepisu sądowego ustalenia ojcostwa może żądać dziecko, jego matka oraz domniemany ojciec dziecka. Natomiast zgodnie z § 2 dziecko albo matka wytaczają powództwo o ustalenie ojcostwa przeciwko domniemanemu ojcu, a gdy ten nie żyje- przeciwko kuratorowi ustanowionemu przez sąd opiekuńczy.

Powódka M. M. (2) nie pozostaje w związku małżeńskim, a więc zgodnie z art. 85 § 1 kro domniemywa się, że ojcem dziecka jest ten, kto obcował z matką dziecka nie dawniej niż w trzechsetnym, a nie później niż w sto osiemdziesiątym pierwszym dniu przed urodzeniem się dziecka. Wskazać należy, że w tzw. okresie koncepcyjnym pozostawała ona w nieformalnym związku z pozwanym, i utrzymywała z nim stosunki intymne. Ostatecznie jednak prawdziwość twierdzeń powódki zweryfikowana została w wyniku przeprowadzenia dowodu z badań kodu genetycznego DNA i opinii Instytutu (...) Spółka z o.o. w B., które ostatecznie potwierdziły, że małoletnia M. M. (1) jest biologicznym dzieckiem D. M..

Biorąc pod uwagę powyższe Sąd ustalił, że pozwany D. M. jest ojcem małoletniej M. M. (1), orzekając jak w punkcie 1 sentencji wyroku.

Zgodnie z art. 89 § 2 kro w razie sądowego ustalenia ojcostwa sąd nadaje dziecku nazwisko w wyroku ustalającym ojcostwo, stosując odpowiednio przepisy § 1. Jeżeli dziecko ukończyło lat 13, do zmiany nazwiska jest potrzebna jego zgoda. Natomiast § 1 tego przepisu przewiduje, że jeżeli ojcostwo zostało ustalone przez uznanie, dziecko nosi nazwisko wskazane w zgodnych oświadczeniach rodziców, składanych jednoczenie z oświadczeniami koniecznymi do uznania ojcostwa. Rodzice mogą wskazać nazwisko jednego z nich albo nazwisko utworzone przez połączenie nazwiska matki z nazwiskiem ojca dziecka. Jeżeli rodzice nie złożyli zgodnych oświadczeń w sprawie nazwiska dziecka, nosi ono nazwisko składające się z nazwiska matki i dołączonego do niego nazwiska ojca. Do zmiany nazwiska dziecka, które w chwili uznania już ukończyło trzynaście lat, jest potrzebna jego zgoda.

W niniejszej sprawie matka małoletniej wnosiła o nienadawanie małoletniej nazwiska ojca, pozwany natomiast wnosił o nadanie małoletniej nazwiska (...). W związku z tym, że rodzice małoletniej nie złożyli zgodnych oświadczeń w sprawie nazwiska małoletniej, Sąd nadał małoletniej M. M. (1) nazwisko składające się z nazwiska matki i dołączonego do niego nazwiska ojca. O czym orzekł w punkcie II sentencji wyroku.

W myśl art. 93 § 2 kro, jeżeli wymaga tego dobro dziecka, sąd w wyroku ustalającym pochodzenie dziecka może orzec o zawieszeniu, ograniczeniu lub pozbawieniu władzy rodzicielskiej jednego lub obojga rodziców. Przepisy art. 107 i art. 109-111 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 107 kro jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom żyjącym w rozłączeniu, sąd opiekuńczy może ze względu na dobro dziecka określić sposób jej wykonywania i utrzymywania kontaktów z dzieckiem. Sąd pozostawia władzę rodzicielską obojgu rodzicom, jeżeli przedstawili zgodne z dobrem dziecka pisemne porozumienie o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. W braku porozumienia, sąd, uwzględniając prawo dziecka do wychowania przez oboje rodziców, rozstrzyga o sposobie wspólnego wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem. Sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby dziecka, jeżeli dobro dziecka za tym przemawia.

W doktrynie prawa wskazuje się, że rozstrzygając o władzy rodzicielskiej należy wziąć pod uwagę dobro dziecka i interes społeczny, a sąd powinien zanalizować: stosunek ojca do dziecka, zainteresowanie losem dziecka przed procesem, wzajemny stosunek rodziców, oraz kwalifikacje moralne ojca.

Z materiału procesowego zgromadzonego w niniejszej sprawie wynika, że istniały podstawy do powierzenia M. M. (2) władzy rodzicielskiej nad małoletnią M. M. (1) i ograniczenie ojcu małoletniej D. M. władzy rodzicielskiej do współdecydowania o wszystkich istotnych sprawach w zakresie wychowania, leczenia i edukacji dziecka.

Dobro dziecka jest wartością nadrzędną prawa rodzinnego w odniesieniu do wszelkich rozstrzygnięć dotyczących osób małoletnich. W ocenie sądu, w niniejszym postepowaniu nie zachodzą przesłanki do pozbawienia D. M. władzy rodzicielskiej nad małoletnią M. M. (1). Pozwany chce utrzymywać kontakt z córką, uczestniczyć w jej wychowaniu. Po rozstaniu z matką dziecka, kontaktował się parę razy z M. M. (2) celem zapytania o dziecko, przekazywał także dobrowolnie matce dziecka różne sumy tytułem wkładu w utrzymaniu córki. Po urodzeniu małoletniej kupił córce ubranka, pampersy kremy. Powyższe zachowania pozwanego, zdaniem sądu nie uzasadniają, aby pozbawienie go władzy rodzicielskiej nad małoletnią córką było zgodne z dobrem dziecka.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w punkcie 3 sentencji wyroku.

Kontakty z małoletnim dzieckiem nie mieszczą się w granicach władzy rodzicielskiej, nie mają więc wpływu na ustalenie ojcostwa, orzeczenie o władzy rodzicielskiej, alimentach czy też o nazwisku jakie dziecko będzie nosiło.

Sąd podzielił stanowisko wyrażone w postanowieniu Sądu Okręgowego w Zamościu z dnia 7 lutego 2014r. w sprawie I Cz 50/14 (Legalis numer 2108586), że żądanie określenia kontaktów z dzieckiem nie mieści się w grupie roszczeń uprawnionych do dochodzenia w sprawie o ustalenia ojcostwa, dlatego też nie orzekał o kontaktach pozwanego z dzieckiem, orzekając jak w punkcie 4 wyroku.

Matka małoletniej powódki wniosła o zasądzenie kwoty po 700 zł miesięcznie tytułem alimentów na rzecz córki. Pozwany uznał żądanie pozwu w tej części do kwoty po 500 zł miesięcznie.

W myśl § 1 art. 135 kro zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego.

Zakres potrzeb dziecka, które powinny być przez rodziców zaspokojone, wyznacza treść art. 96 kro, według którego rodzice obowiązani są troszczyć się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka. Rodzice, w zależności od swych możliwości, są obowiązani zapewnić dziecku środki do zaspokojenia zarówno jego potrzeb fizycznych (wyżywienia, mieszkania, odzieży, higieny osobistej, leczenia w razie choroby), jak i duchowych (kulturalnych), także środki wychowania (kształcenia ogólnego, zawodowego) według zdolności, dostarczania rozrywek i wypoczynku. Przy ocenie, które z potrzeb uprawnionego powinny być uznane za potrzeby usprawiedliwione, należy z jednej strony brać pod uwagę możliwości zobowiązanego, z drugiej zaś zakres i rodzaj potrzeb. Będzie to mieć wpływ na rozstrzygnięcie, w jakiej mierze możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego będą wzięte pod uwagę przy oznaczaniu zakresu obowiązku alimentacyjnego. Zawsze jednak każde dziecko musi mieć zapewnione podstawowe warunki egzystencji w postaci wyżywienia zapewniającego jego prawidłowy rozwój fizyczny, stosowną do wieku odzież, środki na ochronę zdrowia, kształcenie podstawowe i zawodowe oraz na ochronę jego osoby i majątku. Wyjście poza wymienione potrzeby zależy już tylko od osobistych cech dziecka oraz od zamożności i przyjętego przez zobowiązanego modelu konsumpcji.

Usprawiedliwione potrzeby dziecka powinny być zatem oceniane w pierwszej kolejności na podstawie wieku, miejsca pobytu dziecka, jego środowiska oraz całego szeregu okoliczności każdego konkretnego wypadku, a następnie – w świetle możliwości zarobkowych zobowiązanych do jego utrzymania.

Bezspornym jest, że małoletnia powódka nie posiada własnych źródeł dochodów. Koniecznym jest zatem ponoszenie przez osoby zobowiązane z mocy prawa do jej alimentacji, tj. obojga rodziców, stałych miesięcznych wydatków na utrzymanie dziecka, związanych w tym wieku głównie z jej ubiorem, wyżywieniem, pielęgnacją i opieką.

W ocenie Sądu podany przez matkę małoletniej koszt utrzymania małoletniej nie jest wygórowany i uzasadniony jest wiekiem małoletniej.

Przepis art. 135 § 1 kro uzależnia zakres świadczeń alimentacyjnych nie tylko od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego, ale także od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego.

Pojęcia te pozostają we wzajemnej zależności, i obie przesłanki wzajemnie na siebie rzutują, zwłaszcza przy ustaleniu przez Sąd wysokości alimentów. Roszczenie alimentacyjne może być więc uwzględnione tylko w takim zakresie, w jakim jest usprawiedliwione potrzebami uprawnionego bieżącymi lub niezaspokojonymi i jest ograniczone możliwościami majątkowymi i zarobkami zobowiązanego (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18.04.1974r., sygn. akt III CRN 35/74). Górną granicą świadczeń alimentacyjnych są zatem zarobkowe i majątkowe możliwości zobowiązanego, choćby nawet nie zostały w tych granicach pokryte wszystkie usprawiedliwione potrzeby uprawnionego do alimentacji (wyrok Sądu najwyższego z dnia 20.01.1972r., III CRN 470/71).

Zdaniem Sądu pozwany ma możliwości zarobkowe do alimentowania córki w wysokości 700 zł miesięcznie. Pracuje jako pomocnik stolarza, z wynagrodzeniem w wysokości 3.792 zł brutto miesięcznie plus premia frekwencyjna. Nie ma innych osób na swoim utrzymaniu.

Mając powyższe na uwadze sąd zasądził od pozwanego rentę alimentacyjną na rzecz małoletniej córki w kwocie po 700 zł miesięcznie płatną do rąk matki dziecka M. M. (2), począwszy od dnia 12 czerwca 2023 r.,tj. od dnia złożenia pozwu, do dnia 10-tego każdego miesiąca z góry, z ustawowymi odsetkami w razie zwłoki w płatności każdej z rat, o czym orzekł w punkcie 4 sentencji wyroku.

W pozostałym zakresie sąd oddalił powództwo i nie obciążył strony powodowej kosztami sądowymi w zakresie oddalonego powództwa, orzekając jak w punkcie 5 sentencji wyroku.

M. M. (2) wniosła o zasądzenie od pozwanego na rzecz małoletniej powódki M. M. (4) tytułem alimentów za okres od dnia urodzenie małoletniej do dnia wniesienia pozwu kwoty 9.800 zł, płatnej w terminie 14 dni od uprawomocnienia się orzeczenia w przedmiotowej sprawie.

W ocenie sądu roszczenie to nie zasługuje na uwzględnienie. Małoletnia M. M. (1) w okresie od urodzenia, aż do osiągnięcia przez swoją matkę pełnoletniości, tj. do 5 maja 2023r. przebywała pod opieką swojej babcie macierzystej – H. M., która to wówczas utrzymywała małoletnią wnuczkę z własnych środków pieniężnych, pobierała także, zarówno na małoletnią M. M. (1) jak i jej matkę M. M. (2) świadczenie wychowawcze 500+. Małoletnia M. M. (1) nie ma niezaspokojonych potrzeb za okres od dnia urodzenia do dnia wniesienia pozwu, dlatego sąd oddalił to żądanie jako niezasadne.

O kosztach sądowych orzeczono w punkcie 7 sentencji wyroku na mocy art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28.07.2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (jt. Dz.U. z 2023r., poz. 1144 ze zm.) w związku z art. 102 kpc, korzystając z zasady słuszności sąd nie obciążył pozwanego kosztami sądowymi i obciążył nimi Skarb Państwa.

Na mocy art. 333 § 1 pkt 1 kpc Sąd orzekł o nadaniu wyrokowi w punkcie 5 rygoru natychmiastowej wykonalności.