Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 6 listopada 2025 r.

Sąd Rejonowy w Toruniu II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący Sędzia Marek Tyciński

Protokolant st. sekretarz sądowy Marcin Szymczak

w obecności prokuratora Prokuratury Rejonowej Toruń – Wschód w Toruniu

-----------------------------------------

po rozpoznaniu dnia 25 03, 20 05, 3 07, 25 09, 23 10 2025 r.

sprawy

A. S. (1) c. T. i T. z domu L. ur. (...) w (...)

oskarżonej o to, że:

l. W dniu 25.11.2020r w T., woj. (...)- (...) prowadząc firmę pod nazwą B. A. S. działając z góry powziętym zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia usługą transportową w ten sposób, że dokonała zlecenia usługi transportowej na którą została wystawiona faktura nr (...) z dnia 05.11.2020r., na kwotę 325,95 euro, po czym nie wywiązała się z obowiązku opłacenia jej czym wprowadziła w błąd pokrzywdzonego powodując straty w kwocie 325,95 euro na szkodę firmy Usługi (...) z siedzibą w B.

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk

2.  W dniu 16.12.2020r. w T., woj. (...)- (...) prowadząc firmę pod nazwą B. A. S. działając z góry powziętym zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia usługą transportową w ten sposób, że dokonała zlecenia usługi transportowej na którą została wystawiona faktura nr (...) z dnia 12.12.2020r., na kwotę 615euro,oraz (...) z dnia 16.12.2020r., na kwotę 651,90 euro po czym nie wywiązała się z obowiązku opłacenia jej czym wprowadziła w błąd pokrzywdzonego powodując straty w kwocie 1266,90 euro na szkodę firmy Usługi (...) z siedzibą w B.

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk w zw z art. 12 § 1 kk

3.  W dniu 28.12.2020r w T., woj. (...)- (...) prowadząc firmę pod nazwą B. A. S. działając z góry powziętym zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia usługą transportową w ten sposób, że dokonała zlecenia usługi transportowej na którą została wystawiona faktura nr (...) z dnia 28.12.2020r., na kwotę 1300 euro, oraz (...) z dnia 28.12.2020r., na kwotę 1168,50 poczym nie wywiązała się z obowiązku opłacenia jej czym wprowadziła w błąd pokrzywdzonego powodując straty w kwocie 2468,50 euro na szkodę firmy Usługi (...) z siedzibą w B.

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk w zw z art. 12 § 1 kk

4.  W dniu 31.01.2021r w T., woj. (...)- (...) prowadząc firmę pod nazwą B. A. S. działając z góry powziętym zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia usługą transportową w ten sposób, że dokonała zlecenia usługi transportowej na którą została wystawiona faktura nr (...) z dnia 31.01.2021 r na kwotę 890 euro, oraz fakturę (...) z dnia 31.01.2021 r na kwotę 1150euro oraz (...) z dnia 31.01.202Ir na kwotę I 150 euro po czym nie wywiązała się z obowiązku opłacenia jej czym wprowadziła w błąd pokrzywdzonego powodując straty łączne w kwocie 3190 euro na szkodę firmy Usługi (...) z siedzibą w B.

tj. o czyn z art. 286 § 1 kkw zw z art. 12 § 1 kk

5.  W dniu 02.02.202Ir w T., woj. (...)- (...) prowadząc firmę pod nazwą B. A. S. działając z góry powziętym zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia usługą transportową w ten sposób, że dokonała zlecenia usługi transportowej na którą została wystawiona faktura nr (...) z dnia 02.02.202li­na kwotę 430 euro, po czym nie wywiązała się z obowiązku opłacenia jej czym wprowadziła w błąd pokrzywdzonego powodując straty w kwocie 430 euro na szkodę firmy Usługi (...) z siedzibą w B.

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk

6.  W dniu 10.02.2021r w T., woj. (...)- (...) prowadząc firmę pod nazwą B. A. S. działając z góry powziętym zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia usługą transportową w ten sposób, że dokonała zlecenia usługi transportowej na którą została wystawiona faktura nr (...) z dnia 10.02.2021 r na kwotę 350 euro, po czym nie wywiązała się z obowiązku opłacenia jej czym wprowadziła w błąd pokrzywdzonego powodując straty w kwocie 350 euro na szkodę firmy Usługi (...) z siedzibą w B.

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk

7.  W dniu 23.02.2021 r w T., woj. (...)- (...) prowadząc firmę pod nazwą B. A. S. działając z góry powziętym zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia usługą transportową w ten sposób, że dokonała zlecenia usługi transportowej na którą została wystawiona faktura nr (...) z dnia 23.02.202li­na kwotę 780 euro,, (...) z dnia 23.02.2021r na kwotę 320 euro oraz (...) z dnia 23.02. (...)- na kwotę 900 euro po czym nie wywiązała się z obowiązku opłacenia jej czym wprowadziła w błąd pokrzywdzonego powodując straty łączne w kwocie 2000 euro na szkodę firmy Usługi (...) z siedzibą w B.

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk w zw z art.12 §lkk

8.  W dniu 28.02.202Ir w T., woj. (...)- (...) prowadząc firmę pod nazwą B. A. S. działając z góry powziętym zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia usługą transportową w ten sposób, że dokonała zlecenia usługi transportowej na którą została wystawiona faktury: nr (...) z dnia 28.02.2021 r na kwotę 900 euro, , (...) z dnia 28.02.202Ir na kwotę 400 euro oraz (...) z dnia 28.02.2021r na kwotę 280 euro , (...) z dnia 28.02.2021r na kwotę 480 euro , (...) z dnia 28.02.202Ir na kwotę 780 euro, (...) z dnia 28.02.2021 na kwotę 280 euro po czym nie wywiązała się z obowiązku opłacenia jej czym wprowadziła w błąd pokrzywdzonego powodując straty łączne w kwocie 3120 euro na szkodę firmy Usługi (...) z siedzibą w B.

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk w zw z art.12 § I.

9.  W dniu 18.03.2021r w T., woj. (...)- (...) prowadząc firmę pod nazwą B. A. S. działając z góry powziętym zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia usługą transportową w ten sposób, że dokonała zlecenia usługi transportowej na którą zostały wystawione faktury nr: (...) z dnia 18.03.2021 r na kwotę 1537,50 euro,, (...) z dnia 18.03.2021 r na kwotę 880 euro oraz (...) z dnia 18.03.2021 r na kwotę750 euro , (...) z dnia 18.03.2021 r na kwotę 1200 euro, (...) z dnia 18.03.202Ir na kwotę 738 euro po czym nie wywiązała się z obowiązku opłacenia jej czym wprowadziła w błąd pokrzywdzonego powodując straty łączne w kwocie 5105,50 euro na szkodę firmy Usługi (...) z siedzibą w B.

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk w zw z art.12 § I.

10.  W dniu 31.03.2021- w T., woj. (...)- (...) prowadząc firmę pod nazwą B. A. S. działając z góry powziętym zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia usługą transportową w ten sposób, że dokonała zlecenia usługi transportowej na które zostały wystawione faktury nr : (...) 18 z 31.03.2021 r na kwotę 430,50 euro, (...) z dnia 3 1.03.202Ir na kwotę 800 euro oraz (...) z dnia 31.03.2021r na kwotę 922,50, (...) z dnia 31.03.2021 r na kwotę 850 euro, (...) z dnia 3 1.03.2021r na kwotę 590,40 euro, (...) z dnia 31.03.202Ir na kwotę 369 euro, (...) z dnia 3 1.03.2021 r na kwotę 615euro, po czym nie wywiązała się z obowiązku opłacenia jej czym wprowadziła w błąd pokrzywdzonego powodując straty łączne w kwocie 4577,40 euro na szkodę firmy Usługi (...) z siedzibą w B.

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk w zw z art.12 § I.

11.  W dniu 09.04.2021- w T., woj. (...)- (...) prowadząc firmę pod nazwą B. A. S. działając z góry powziętym zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia usługą transportową w ten sposób, że dokonała zlecenia usługi transportowej, na którą została wystawiona faktura nr (...) z dnia 09.04.2021 na kwotę 615 euro, po czym nie wywiązała się z obowiązku opłacenia jej czym wprowadziła w błąd pokrzywdzonego powodując straty łączne w kwocie 615 euro na szkodę firmy Usługi (...) z siedzibą w B.

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk

12.  W dniu 22.12.2022r w T., woj. (...)- (...) prowadząc firmę pod nazwą C. (...) sp.zo.o. działając z góry powziętym zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia usługą transportową w ten sposób, że dokonała zlecenia usług transportowych, na które zostały wystawione faktury o następujących numerach : (...)/ dnia 22.12.2022r, na kwotę 13 267,44 z czego zapłacono 8000zł do zapłaty pozostaje kwota 5267,44zł (...) z dnia 22.12.2022r na kwotę 12 099,55zł , powodując zadłużenie na łączną kwotę 17366,99 zł po czym nie wywiązała się z obowiązku ich opłacenia czym wprowadziła w błąd pokrzywdzonego co powodując straty w łącznej kwocie 17366,99 zł na szkodę firmy (...) (...) w P.

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk w zw z art. 12 § I.

13.  W dniu 28.02.2023r w T., woj. (...)- (...) prowadząc firmę pod nazwą C. (...) (...) działając z góry powziętym zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia usługą transportową w ten sposób, że dokonała zlecenia usług transportowych, na które zostały wystawione faktury o następujących numerach : (...) z dnia 28.02.2023r na kwotę 3230,09zł, nr. (...) z dnia 28.02.2023r na kwotę 28 029,83zł powodując zadłużenie na łączną kwotę 31 259,92zł zł po czym nie wywiązała się z obowiązku ich opłacenia czym wprowadziła w błąd pokrzywdzonego co powodując straty w łącznej kwocie 31 259,92 zł na szkodę firmy (...).zo.o. w P.

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk w zw z art. 12 § 1 kk

14.  W dniu 04.07.2023r w T., woj. (...)- (...) prowadząc firmę pod nazwą C. (...) sp.zo.o. działając z góry powziętym zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia usługą transportową w ten sposób, że dokonała zlecenia usług transportowych, na które została wystawiona faktura o nr.(...) z dnia 04.07.2023r na kwotę 13 513,09zł, po czym nie wywiązała się z obowiązku zapłaty czym wprowadziła w błąd pokrzywdzonego co powodując straty w kwocie 13 513,09 zł na szkodę firmy (...) (...) w P.

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk

15.  W dniu 04.11.2019 r w T., woj. (...)- (...) prowadząc firmę pod nazwą B. A. S. działając z góry powziętym zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia usługą transportową w ten sposób, że dokonała zlecenia usługi transportowej na które zostały wystawione faktury nr(...) z dni a04.11.2019r na kwotę 676,50zł, po czym nie wywiązała się z obowiązku opłacenia jej czym wprowadziła w błąd pokrzywdzonego powodując straty łączne w kwocie 676,50zł na szkodę firmy (...) w L.

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk

16.  W dniu 06.11.2019 r w T., woj. (...)- (...) prowadząc firmę pod nazwą B. A. S. działając z góry powziętym zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia usługą transportową w ten sposób, że dokonała zlecenia usługi transportowej na które zostały wystawione faktuiy nr(...) z dnia 06.11.2019r na kwotę 904,05 euro oraz faktury nr (...) z dnia 06.11.2019r na kwotę 113 1,60 euro, po czym nie wywiązała się z obowiązku opłacenia jej czym wprowadziła w błąd pokrzywdzonego powodując straty łączne w kwocie 2035,65 euro na szkodę firmy (...)

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk w zw art. 12§ lkk

17.  W dniu 7.11.2019 r w T., woj. (...)- (...) prowadząc firmę pod nazwą B. A. S. działając z góry powziętym zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia usługą transportową w ten sposób, że dokonała zlecenia usługi transportowej na które zostały wystawione faktury nr (...)z dnia 7.11.2019r na kwotę 762.60 euro , po czym nie wywiązała się z obowiązku opłacenia jej czym wprowadziła w błąd pokrzywdzonego powodując straty łączne w kwocie 762,60 euro na szkodę firmy (...) w L.

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk

18.  .W dniu 08.11.2019 r w T., woj. (...)- (...) prowadząc firmę pod nazwą B. A. S. działając z góry powziętym zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia usługą transportową w ten sposób, że dokonała zlecenia usługi transportowej na które zostały wystawione faktury nr (...) z dnia 08.11.2019r na kwotę 1119,30 euro , po czym nie wywiązała się z obowiązku opłacenia jej czym wprowadziła w błąd pokrzywdzonego powodując straty łączne w kwocie 1119,30 euro na szkodę firmy (...)

T. G. w L.

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk

19.  W dniu 11.11.2019 r w T., woj. (...)- (...) prowadząc firmę pod nazwą B. A. S. działając z góry powziętym zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia usługą transportową w ten sposób, że dokonała zlecenia usługi transportowej na które zostały wystawione faktury nr(...) z dnia 11.11.2019r na kwotę 1 303,80 euro , po czym nie wywiązała się z obowiązku opłacenia jej czym wprowadziła w błąd pokrzywdzonego powodując straty łączne w kwocie 1 303,80 euro na szkodę firmy (...) w L.

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk

20.  W dniu 12.11.2019 r w T., woj. (...)- (...) prowadząc firmę pod nazwą B. A. S. działając z góry powziętym zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia usługą transportową w ten sposób, że dokonała zlecenia usługi transportowej na które zostały wystawione faktury nr (...) z dnia 12.11.2019r na kwotę 467,40 euro , po czym nie wywiązała się z obowiązku opłacenia jej czym wprowadziła w błąd pokrzywdzone go powodując straty łączne w kwocie 467,40 euro na szkodę firmy (...) w

tj. o czyn 286 § 1 kk

21.  W dniu 13.11.2019 r w T., woj. (...)- (...) prowadząc firmę pod nazwą B. A. S. działając z góry powziętym zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia usługą transportową w ten sposób, że dokonała zlecenia usługi transportowej na które zostały wystawione faktury(...) z dnia 13.11.2019r na kwotę 1 476 zł, orz faktury nr (...) na kwotę 584,25 euro po czym nie wywiązała się z obowiązku opłacenia jej czym wprowadziła w błąd pokrzywdzonego na szkodę firmy (...) w L.

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk w zw z art. 12§ 1 kk

22.  W dniu 14.11.2019 r w T., woj. (...)- (...) prowadząc firmę pod nazwą B. A. S. działając z góry powziętym zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia usługą transportową w ten sposób, że dokonała zlecenia usługi transportowej na które zostały wystawione faktury nr:(...) z dnia 14.11.2019r na kwotę 688,80 euro oraz faktury nr (...) na kwotę 541,20 euro , po czym nie wywiązała się z obowiązku opłacenia jej czym wprowadziła w błąd pokrzywdzonego powodując straty łączne w kwocie 1230 euro na szkodę firmy (...)

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk w zw z art. 12 § 1 kk

23.  W dniu 15.11.2019 r w T., woj. (...)- (...) prowadząc firmę pod nazwą B. A. S. działając z góry powziętym zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia usługą transportową w ten sposób, że dokonała zlecenia usługi transportowej na które zostały wystawione faktury nr :(...) z dnia 15.11.2019r na kwotę 467,40 euro oraz faktury nr (...) na kwotę 295,20 euro , po czym nie wywiązała się z obowiązku opłacenia jej czym wprowadziła w błąd pokrzywdzonego powodując straty łączne w kwocie 762,6 euro na szkodę firmy (...)

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk w zw z art. 12 § 1 kk

24.  W dniu 30.06.2020r. w T., woj. (...)- (...) prowadząc firmę pod nazwą B. A. S. działając z góry powziętym zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia usługą transportową w ten sposób, że dokonała zlecenia usługi transportowej na które zostały wystawione faktuiy nr : (...) z dnia 30.06.2020r na kwotę 615 euro po czym nie wywiązała się z obowiązku opłacenia jej czym wprowadziła w błąd pokrzywdzonego powodując straty w kwocie 615 euro na szkodę firmy (...) w R.

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk

25.  W dniu 01 07.2020r. w T., woj. (...)- (...) prowadząc firmę pod nazwą B. A. S. działając z góry powziętym zamiarem osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia usługą transportową w ten sposób, że dokonała zlecenia usługi transportowej na które zostały wystawione faktury nr : (...) z dnia 10.07.2020r na kwotę 430,50euro po czym nie wywiązała się z obowiązku opłacenia jej czym wprowadziła w błąd pokrzywdzonego powodując straty w kwocie 430,50 euro na szkodę firmy (...) w R.

tj. o czyn z art. 286 § 1 kk

26.  Będąc kierownikiem jednostki jako prezes zarządu H. - (...) (...)w (...)-(...) T., ul. (...),(...) (...), wbrew art.69 ust.li2 ustawy z dnia 29 września 1994r o rachunkowości (Dz.U.z 2003 rok,poz. 120) nie złożyła w terminie do 17 października 2022 roku w Krajowym Rejestrze Sądowym przy Sądzie Rejonowym w Toruniu sprawozdania finansowego za 2021 rok,

tj. o czyn z art. 79 pkt.4 ustawy z dnia 29 września 1994r o rachunkowości

27.  Będąc kierownikiem jednostki jako prezes zarządu H. - (...) (...)w (...)-(...) T., ul. (...), (...) (...), wbrew art.69 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 września 1994r o rachunkowości (Dz.U.z 2003 rok,poz. 120) nie złożyła w terminie do 15 lipca 2023 roku w Krajowym Rejestrze Sądowym przy Sądzie Rejonowym w Toruniu sprawozdania finansowego za 2022rok,

tj. o czyn z art. 79 pkt.4 ustawy z dnia 29 września 1994r o rachunkowości

orzeka:

I.  uznaje oskarżoną A. S. (1) za winną popełnienia czynów zarzucanych jej aktem oskarżenia w punktach od 1 do 25 tj. przestępstw z art. 286§1kk i z art. 286§1kk w zw. z art. 12§1kk i przyjmując, że stanowią one ciąg przestępstw na podstawie art. 91§1kk i art. 286§1kk wymierza jej karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

II.  na podstawie art. 69§1 kk i art. 70§1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności zawiesza oskarżonej warunkowo na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata;

III.  na podstawie art. 72§1 pkt 8 zobowiązuje oskarżoną do wykonania ugody z M. K. (1) zawartej w dniu 28 września 2021r. przed Sądem Rejonowym w Toruniu w sprawie(...)upr. oraz wyroku Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 19 listopada 2021r. sygn. (...) na rzecz M. K. (2) w terminie 1 (jednego) roku od uprawomocnienia się wyroku;

IV.  na podstawie art. 46§1kk zasądza od oskarżonej na rzecz T. G. 22444,16 zł (dwadzieścia dwa tysiące czterysta czterdzieści cztery złote szesnaście groszy) i na rzecz (...) (...) w P. 59140 zł (pięćdziesiąt dziewięć tysięcy sto czterdzieści złotych) tytułem naprawienia szkody;

V.  uznaje oskarżoną za winną popełnienia zarzucanego jej w punkcie 26 aktu oskarżenia czynu, tj występku z art. 79 pkt. 4 ustawy z dnia 29 września 1994r o rachunkowości i za to na podstawie art. 79 pkt.4 ustawy z dnia 29 września 1994r o rachunkowości w zw. z art. 33§1 i 3kk wymierza jej karę 80 (osiemdziesiąt) stawek dziennych grzywny przyjmując wartość jednej stawki dziennej za równą 20 zł (dwadzieścia złotych);

VI.  uznaje oskarżoną za winną popełnienia zarzucanego jej w punkcie 27 aktu oskarżenia czynu, tj występku z art. 79 pkt. 4 ustawy z dnia 29 września 1994r o rachunkowości i za to na podstawie art. 79 pkt.4 ustawy z dnia 29 września 1994r o rachunkowości w zw. z art. 33§1 i 3kk wymierza jej karę 80 (osiemdziesiąt) stawek dziennych grzywny przyjmując wartość jednej stawki dziennej za równą 20 zł (dwadzieścia złotych);

VII.  na podstawie art. 85§1kk i art. 86§1 i 2kk w miejsce orzeczonych kar grzywny orzeka karę łączną 100 (stu) stawek dziennych grzywny przyjmując wartość jednej stawki dziennej za równą 20 zł (dwadzieścia złotych)

VIII.  na podstawie art. 230§2kpk dowody rzeczowe zapisane pod numerem(...) w postaci wszystkich dokumentów dotyczących spółki (...) zwrócić oskarżonej;

IX.  zasądza od oskarżonej na rzecz M. K. (2) 7380 zł (siedem tysięcy trzysta osiemdziesiąt złotych) i na rzecz M. K. (1) 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z wyboru;

X.  zwalnia oskarżoną od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej, zaś wydatkami postępowania obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt II K 690/24

UZASADNIENIE

A. S. (1) od dnia 16 kwietnia 2012 r. prowadziła własną firmę pod nazwą B.-S. a od dnia 3 sierpnia 2017 r. prowadziła również firmę pod nazwą (...) sp. z o.o.

A. S. (1) założyła również następujące spółki, w których pełniła funkcję prezesa zarządu:

1)  (...) sp. z o.o. wpisaną do rejestru w dniu 20 maja 2020 r.,

2)  (...) sp. z o.o. wpisaną do rejestru w dniu 30 kwietnia 2020 r.,

3)  (...) sp. z o.o. wpisaną do rejestru w dniu 24 lutego 2021 r.,

4)  (...)wpisaną do rejestru w dniu 30 kwietnia 2021 r.,

5)  (...) sp. z o.o. wpisaną do rejestru w dniu 3 września 2021 r. ,

6)  (...) sp. z o.o. wpisaną do rejestru w dniu 8 lipca 2022 r.

Jako prezes zarządu (...) sp. z o.o. wbrew przepisom ustawy, nie złożyła w terminie do 17 października 2022 roku w Krajowym Rejestrze Sądowym przy Sądzie Rejonowym w Toruniu sprawozdania finansowego za 2021 rok, a także w terminie do dnia 15 lipca 2023 r. sprawozdania finansowego za 2022 r.

A. S. (1) sprzedała swoje udziały w spółkach (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o. i (...) (...)na rzecz M. K. (3) w dniu 6 lipca 2023 r.

W drugiej połowie 2022 r. spółka (...) sp. z o.o. nawiązała współpracę z firmą (...) sp. z o.o. w P. prowadzoną przez P. Z..

Początkowe zlecenia opiewały na małe kwoty i faktury za ich wykonanie były opłacane przez firmę (...). Pod koniec 2022 r. spółka (...) sp. z o.o. w P. wykonała jeszcze dwie usługi transportowe na kwotę brutto 13267,44 zł i 12099,55 zł. Z uwagi na nieopłacenie faktur za wykonane usługi spółka uzależniła dalsze wykonywanie zleceń na rzecz firmy (...) sp. z o.o. od uregulowania należności.

W dniu 1 lutego 2023 r. P. Z. otrzymał maila od R. F., pracującego w firmie (...), z potwierdzeniem zlecenia przez A. S. (1) przelewu na kwotę 25366,99 zł. W związku z tym firma (...) wznowiła wykonywanie zleceń dla firmy (...) sp. z o.o. Pomimo otrzymania potwierdzenia przelewu firma nie otrzymała płatności w kwocie 25366,99 zł

A. S. (1) nie zapłaciła firmie (...) sp. z o. o. w P. za dokonanie usługi transportowej zleconej:

1)  w dniu 22.12.2022r, na którą została wystawiona faktura nr (...) z dnia 22.12.2022r na kwotę 13267,44 zł oraz (...) z dnia 22.12.2022r na kwotę 12 099,55zł,

2)  w dniu 28.02.2023r, na którą została wystawiona faktura nr (...) z dnia 28.02.2023r na kwotę 3230,09zł oraz (...) z dnia 28.02.2023r na kwotę 28029,83zł,

3)  w dniu 07.04.2023r, na którą została wystawiona faktura nr (...) z dnia 07.04.2023 r na kwotę 13 513,09zł.

W dniu 2 maja 2023 r. spółka otrzymała od (...) sp. z o.o. przelew na kwotę 5000 zł, w dniu 7 czerwca 2023 r. na kwotę 3000 zł i w dniu 29 czerwca 2023 r. na kwotę 3000 zł. Z tych wpłat kwota 8000 zł została zaksięgowana na poczet faktury nr (...) z dnia 22.12.2022r.

Firma (...) w 2019 r. nawiązała współpracę z firmą (...) w L..

A. S. (1) nie zapłaciła firmie (...) za dokonanie usługi transportowej zleconej:

1)  w dniu 04.11.2019 r w T., na którą została wystawiona faktura nr (...) z dnia 04.11.2019r na kwotę 676,50zł,

2)  w dniu 06.11.2019 r, na którą została wystawiona faktura nr (...) z dnia 06.11.2019r na kwotę 904,05 euro oraz faktura nr (...) z dnia 06.11.2019r na kwotę 113 1,60 euro,

3)  w dniu 7.11.2019 r, na którą została wystawiona faktura nr (...) z dnia 7.11.2019r na kwotę 762.60 euro,

4)  w dniu 08.11.2019 r, na którą została wystawiona faktura nr (...) z dnia 08.11.2019r na kwotę 1119,30 euro,

5)  w dniu 11.11.2019 r, na którą została wystawiona faktura nr (...) z dnia 11.11.2019r na kwotę 1303,80 euro,

6)  w dniu 12.11.2019 r, na którą została wystawiona faktura nr (...) z dnia 12.11.2019r na kwotę 467,40 euro,

7)  w dniu 13.11.2019 r, na którą zostały wystawione faktura nr (...) z dnia 13.11.2019r na kwotę 1476 zł, oraz faktura nr (...) na kwotę 584,25 euro,

8)  w dniu 14.11.2019 r, na którą została wystawiona faktura nr (...) z dnia 14.11.2019r na kwotę 688,80 euro oraz faktura nr (...) na kwotę 541,20 euro,

9)  w dniu 15.11.2019 r, na które zostały wystawione faktura nr (...) z dnia 15.11.2019r na kwotę 467,40 euro oraz faktura nr (...) na kwotę 295,20 euro.

W maju 2020 r. firma (...) nawiązała współpracę za pośrednictwem giełdy transportowej z firmą (...) w R.. Współpraca trwała do dnia 1 lipca 2020 r. W ramach prowadzonej współpracy firma (...) w R. wykonała na rzecz spółki (...) 3 zlecenia, z czego 2 zlecenia nie zostały opłacone.

A. S. (1) nie zapłaciła firmie (...) w R. za dokonanie usługi transportowej zleconej:

1)  w dniu 30.06.2020r., na którą została wystawiona faktura nr (...) z dnia 30.06.2020r na kwotę 615 euro,

2)  w dniu 01.07.2020r., na którą została wystawiona faktura nr (...) z dnia 10.07.2020r na kwotę 430,50 euro.

We wrześniu 2020 r. firma (...) nawiązała współpracę z firmą Usługi (...) z siedzibą w B.. Nawiązując współpracę A. S. (1) zapewniała M. K. (2) o tym, że jej firma jest wypłacalna. Początkowo płatności były dokonywane terminowo, z czasem zaczęły się opóźniać, aż w końcu przestały być w ogóle regulowane. Przez cały okres współpracy wystawiono 62 faktury na łączną kwotę 57390,05 euro, z czego opłacono 30 faktur na łączną kwotę 33940,80 euro.

A. S. (1) nie zapłaciła firmie Usługi (...) za dokonanie usługi transportowej zleconej:

1)  w dniu 25.11.2020r w T., na którą została wystawiona faktura nr (...) z dnia 05.11.2020r. na kwotę 325,95 euro,

2)  w dniu 16.12.2020r, na którą została wystawiona faktura nr (...) z dnia 12.12.2020r. na kwotę 615 euro oraz (...) z dnia 16.12.2020r. na kwotę 651,90 euro,

3)  w dniu 28.12.2020r, na którą została wystawiona faktura nr (...) z dnia 28.12.2020r. na kwotę 1300 euro, oraz (...) z dnia 28.12.2020r. na kwotę (...),50,

4)  w dniu 31.01.2021r, na którą została wystawiona faktura nr (...) z dnia 31.01.2021 r na kwotę 890 euro, (...) z dnia 31.01.2021 r na kwotę 1150 euro oraz (...) z dnia 31.01.2021 r na kwotę 1150 euro,

5)  w dniu 02.02.2021r, na którą została wystawiona faktura nr (...) z dnia 02.02.2021 r. na kwotę 430 euro,

6)  w dniu 10.02.2021r, na którą została wystawiona faktura nr (...) z dnia 10.02.2021 r na kwotę 350 euro,

7)  w dniu 23.02.2021 r, na którą została wystawiona faktura nr (...) z dnia 23.02.202lr. na kwotę 780 euro, (...) z dnia 23.02.2021r na kwotę 320 euro oraz (...) z dnia 23.02. (...) na kwotę 900 euro,

8)  w dniu 28.02.2021r, na którą została wystawiona faktura nr (...) z dnia 28.02.2021 r na kwotę 900 euro, (...) z dnia 28.02.2021r na kwotę 400 euro, (...) z dnia 28.02.2021r na kwotę 280 euro, (...) z dnia 28.02.2021r na kwotę 480 euro, (...) z dnia 28.02.2021r na kwotę 780 euro oraz (...) z dnia 28.02.2021 na kwotę 280 euro,

9)  w dniu 18.03.2021r, na na którą została wystawiona faktura nr (...) z dnia 18.03.2021 r na kwotę 1537,50 euro, (...) z dnia 18.03.2021 r na kwotę 880 euro, (...) z dnia 18.03.2021 r na kwotę 750 euro, (...) z dnia 18.03.2021 r na kwotę 1200 euro oraz (...) z dnia 18.03.2021r na kwotę 738 euro,

10)  w dniu 31.03.2021 r., na którą została wystawiona faktura nr (...) z 31.03.2021 r na kwotę 430,50 euro, (...) z dnia 31.03.2021r na kwotę 800 euro, (...) z dnia 31.03.2021r na kwotę 922,50, (...) z dnia 31.03.2021 r na kwotę 850 euro, (...) z dnia 31.03.2021r na kwotę 590,40 euro, (...) z dnia 31.03.2021r na kwotę 369 euro oraz (...) z dnia 31.03.2021 r na kwotę 615euro,

11)  w dniu 09.04.2021r., na którą została wystawiona faktura nr (...) z dnia 09.04.2021 na kwotę 615 euro.

W stosunku do A. S. (1) i prowadzonych przez nią spółek od 2020 r. prowadzone były liczne postępowania egzekucyjne.

/dowody: częściowo wyjaśnienia A. S. (2) – k. 163-164, 344-345, 577-578, 685-686, 778v-779

zeznania P. Z. – k. 74-76, 779-779v.

zeznania M. K. (2) – k. 129-131 ,806v-807

zeznania R. F. – k. 346-347, 860v

zeznania T. G. – k. 481-483, 842v-843

zeznania M. K. (1) – k. 549-550, 857v

zeznania M. M. – k. 807-807v

pisemne zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa – k. 1-48, 55-72, 397-408, 418-475, 590-591

dokumentacja z firmy (...) p. z o.o. – k. 79-128, 788-802

dokumentacja z firmy Usługi (...) – k. 134-141, 146-147

dane z (...) k. 165

dane z (...)– k. 166-206, 592-595

dane(...)– k. 228-229, 243, 263-269, 386

dane z(...) – k. 270-281

dane z US – k. 283-294, 607-631

protokół zatrzymania rzeczy – k. 325-327

oświadczenie z załącznikami – k. 328-343

protokół oględzin akt 4075-4 Ds.640.2021 – k. 354-384

dane z (...) Bank (...) – k. 388-390

odpis wyroku wraz z uzasadnieniem SR w Toruniu II K 1885/22 – k. 490-495

dokumentacja z firmy (...) – k. 498-548

dokumentacja z firmy (...) – k. 555-573

postanowienia SR w Toruniu VII Wydziału Gospodarczego – k. 645-646, 647, 648-649, 650

załącznik nr 3 z odpowiedziami komorników/

A. S. (1) nie była dotychczas karana sądownie.

Wyrokiem z dnia 7 lutego 2024 r. wydanym przez Sąd Rejonowy w Toruniu w sprawie II K 885/22 orzeczono, iż zarzucane A. S. (1) czyny wyczerpały znamiona występków z art. 286 § 3 kk i ustalono, że wina i społeczna szkodliwość czynów nie są znaczne, wobec czego postępowanie karne warunkowo umorzono na okres 2 lat tytułem próby.

/dowód: dane o karalności – k. 696,

protokół oględzin akt II K 1885/22 SR w Toruniu – k. 204-208 wraz z zał. 1 i 2/

Oskarżona A. S. (1) nie przyznała się do popełnienia czynów zarzucanych jej w punktach 1-25 aktu oskarżenia (k. 163-164, 344-345, 577-578) i wyjaśniła, że zajmowała się przelewami za zobowiązana w firmie (...). Jeśli wiedziała, że ma wpłynąć na konto bankowe określona kwota, to już wystawiała zlecenia przelewów, bowiem bank podejmuje dwie próby wykonania takiego przelewu. Wyjaśniła, że cały czas spłaca zadłużenia spółki (...). Działalność spółki (...) jest zawieszona. Oskarżona wskazała, że z uwagi na pandemię (...) wielu kontrahentów spółki nie popłaciło swoich zobowiązań, co spowodowało problemy z regulowaniem płatności przez oskarżoną na bieżąco. Największe problemy firma miała do 2021 roku. Próbowano wtedy układać się z wierzycielami, bowiem trudno było o spłaty jednorazowe. Później konta firmy zostały zajęte przez komorników i nie było możliwości regulowania zobowiązań, Oskarżona przyznała się do popełnienia czynów zarzucanych jej w punktach 26-27 aktu oskarżenia (k.686) i wyjaśniła, że niezłożenie sprawozdań wynikało z trudnej sytuacji finansowej spółki oraz jej problemów zdrowotnych. Spółkę sprzedała 6.07.2023r. i od tego czasu nie ma z nią nic wspólnego.

Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonej w części, w której przyznała się do popełnienia czynów zarzucanych jej w punktach 26-27 aktu oskarżenia. Na wiarę nie zasługiwały wyjaśnienia oskarżonej w części, w której nie przyznała się do popełnienia czynów zarzucanych jej w punktach 1-25 aktu oskarżenia. Pozostawały one w sprzeczności z treścią zeznań pokrzywdzonych i świadka M. M., a także z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie. Wyjaśnienia oskarżonej, nieprzyznającej się do popełnienia czynów zarzucanych jej w punktach 1-25 aktu oskarżenia, Sąd uznał więc za linię obrony, zmierzającą do uniknięcia odpowiedzialności karnej.

Świadek P. Z. zeznał, że jest prezesem zarządu spółki (...) sp. z o.o. W drugiej połowie 2022 r. otrzymał zlecenie na usługi transportowe od spółki (...) sp. z o.o. Początkowe zlecenia opiewały na małe, kilkutysięczne kwoty, które były regulowane. Po nabraniu zaufania do spółki pod koniec 2022 r. wykonano jeszcze dwie usługi transportowe na kwotę brutto 13267,44 zł i 12099,55 zł. Wykonanie dalszych usług zostało uzależnione od uregulowania należności przez spółkę (...). W dniu 1.02.2023r. otrzymał od C. (...) maila z potwierdzeniem zlecenia przelewu z konta w(...) na kwotę 25366,99 zł. Zlecenie to wydała A. S. (1). W związku z otrzymaniem potwierdzenia następnego dnia wykonali kolejne zlecenie dla A. S. (1), za które wystawili fakturę na kwotę 28029,83 zł. Przyjęli również zlecenie z datą załadunku 16.02.2023r. na kwotę 3.230,09 zł oraz zlecenie z datą załadunku 01.03.2023r. na kwotę 13513,09zł Ostatni załadunek został dokonany 01.03.2023r. Dalszą realizację zleceń wstrzymano z uwagi na nieuregulowanie należności za 2022 r. Świadek kontaktował się z R. F., który zapewniał o rychłej realizacji przelewu. W dniu 2 maja 2023 r. spółka zapłaciła 5.000 zł , 07.06.2023r. kwotę 3000 zł a 29. (...). kwotę 3000 zł. Poza tymi pieniędzmi nie otrzymali żadnych wpłat. Zadłużenie C. (...) względem spółki (...) wynosi 59140 zł. Świadek zeznał, że gdyby nie otrzymał fałszywego potwierdzenia przelewu, to nie wykonywałby dalszych usług transportowych na rzecz (...) sp. z o.o.

Świadek M. K. (2) zeznał, że jest właścicielem firmy Usługi (...). We wrześniu 2020 r. znalazł w internecie ogłoszenie firmy (...) i w ten sposób nawiązał z nimi współpracę. Spółka w treści ogłoszenia zapewniała o swojej wypłacalności. Przez cały okres współpracy wystawiono 62 faktury na łączną kwotę 57390,05 euro, z czego zapłacono 30 faktur na kwotę 33940,80 euro. Początkowo płatności odbywały się regularnie, jednak z czasem zaczęły się opóźniać. A. S. (1) unikała kontaktu ze świadkiem. A. S. (1) przed nawiązaniem współpracy zapewniała go o tym, że ma płynność finansową, jednak z informacji świadka wynika, że już wtedy miała wymagalne zadłużenie wobec innych podmiotów, czym dodatkowo wprowadziła go w błąd. Gdyby wiedział o zadłużeniu A. S. (1), nie podjąłby współpracy z jej firmą. Zadłużenie firmy (...) względem spółki Usługi transportowe” wynosi 23449,25 zł.

Świadek T. G. zeznał, że współpracował z firmą (...) w 2019 roku realizując zlecone przez firmę zlecenia transportowe na terenie Polski oraz Europy. Zlecenia przesyłane były drogą mailową oraz telefoniczną. Nie wiedział o problemach finansowych spółki. Oskarżona nie opłaciła faktur opiewających na kwotę ok. 30.000 zł. Po wydaniu wyroku w 2024r. w sprawie cywilnej świadek otrzymał od niej ok. 5.000 zł. Oskarżona jest mu winna jeszcze 22444,16 zł. W 2022 r. nie świadczył już usług na rzecz oskarżonej.

Świadek M. K. (1) zeznała, że jest właścicielem firmy (...). Współpracę z firmą (...) rozpoczęła 20 maja 2020 r. i trwała ona do dnia 1 lipca 2020 r. Współpraca została nawiązana za pośrednictwem interentu na giełdzie transportowej. Spółka świadka wykonała 3 zlecenia, z czego 2 nie zostały opłacone. Należność za wykonane zlecenie została uregulowana z około miesięcznym opóźnieniem. Zaległość spółki (...) wynosi 1045,50 euro. Przed podjęciem współpracy świadek sprawdziła firmę w zakresie posiadanych zadłużeń a także wystawionych opinii. Nie było negatywnych opinii ani informacji na temat zadłużeń. Świadek zeznała, że nie wiedziała o problemach finansowych firmy.

Świadek R. F. , współpracownik A. S. (1), zeznał, że pracował w firmie (...) do 2020r., a następnie w C. (...). Nie miał dostępu do konta bankowego i nie zajmował się przelewami, to leżało w zakresie obowiązków A. S. (1). Jeśli został zlecony przelew (...).02.2023r,. to zrobiła to A. S. (1), on wysłał tylko potwierdzenie mailem. Firmie (...) pisał to, co ustalił z A. S. (1). Po pandemii zmniejszyły się zamówienia i chwilowo był problem finansowy.

Świadek M. M., pracownik firmy (...) sp. z o. o. zeznał, że to R. F. zlecał firmie transporty do wyceny, a następnie do realizacji. W marcu 2023 r. spółka realizowała większe transporty na rzecz oskarżonej. Gdy pojawiły się problemy z płatnościami. Firma zażądała potwierdzenia dokonania przelewu i był to warunek wykonania transportu. Oskarżona przesłała taki dokument okazało się jednak, że był to fałszywy dokument. Gdyby nie ten dokument, firma nie wykonywałaby dalszych transportów na rzecz oskarżonej.

Sąd dał wiarę zeznaniom ww. świadków albowiem były spójne, logiczne i znalazły odzwierciedlenie w materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie.

Świadek B. S. , mąż oskarżonej, skorzystał z prawa do odmowy składnia zeznań.

W myśl art. 286 § 1 kk karze podlega ten, kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania.

Istota tego przestępstwa polega na posłużeniu się fałszem jako czynnikiem sprawczym, który ma doprowadzić pokrzywdzonego do podjęcia niekorzystnej decyzji majątkowej. Wprowadzenie w błąd (zwane oszustwem "czynnym") polega na tym, iż sprawca własnymi podstępnymi zabiegami doprowadza pokrzywdzonego do mylnego wyobrażenia o określonym stanie rzeczy, natomiast "wyzyskanie błędu" - to celowe skorzystanie z mylnego wyobrażenia, w jakim znajduje się pokrzywdzony. To mylne wyobrażenie nie musi być związane z działaniem sprawcy. Wyzyskanie błędu – polega na tym, że błędne przekonanie o czymś powstaje w świadomości pokrzywdzonego tak z udziałem lub bez udziału sprawcy a istota sprowadza się do stwierdzenia, że sprawca nie informuje, że jest inaczej. Przedmiotem wykonawczym oszustwa jest mienie w znaczeniu szerokim, obejmującym zarówno uszczerbek majątkowy ( damnum emergens), jak i utracone korzyści ( lucrum cessans), jeżeli są następstwem niekorzystnego rozporządzenia mieniem przez pokrzywdzonego. Przestępstwo oszustwa ma charakter materialny, przy czym jego skutkiem jest niekorzystne rozporządzenie mieniem własnym lub cudzym przez osobę wprowadzoną w błąd lub taką, której błąd został przez sprawcę wyzyskany. Oszustwo stanowi występek kierunkowy, w którym celem działania sprawcy jest uzyskanie szeroko pojętej korzyści majątkowej, która może polegać zarówno na uzyskaniu zysku (zwiększeniu aktywów), jak i na zmniejszeniu pasywów. Dążenie sprawcy może obejmować zarówno korzyść dla siebie, jak i dla kogo innego.

Przekładając powyższe rozważania na realia niniejszej sprawy podkreślić należy, iż oskarżona pomimo oczywistej świadomości, że posiada znaczne zadłużenie i jej sytuacja finansowa nie pozwala na terminową i realną regulację przyszłych zobowiązań, w dalszym ciągu zlecała dokonywanie usług transportowych. Oskarżona, kreując wobec podwykonawców fałszywe wyobrażenie co do możliwości regulowania należności, doprowadziła ich do świadczenia usług, których nie wykonaliby, gdyby znali rzeczywistą sytuację finansową spółki. Tym samym doprowadziła ona pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, bowiem nie tylko nie otrzymali oni umówionego wynagrodzenia, ale też ponieśli koszty związane z dokonaniem przewozu towarów (m.in. koszty paliwa, wynagrodzenie kierowców).

Oskarżona niewątpliwie działała w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, jaką były kwoty wpływające na rachunek bankowy od głównych zleceniodawców, które przeznaczała na regulację innych swoich zobowiązań, a nie na wynagrodzenie dla pokrzywdzonych.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż oskarżona swoich zachowaniem wypełniła znamiona czynu z art. 286 § 1 kk.

Uznając, iż oskarżona działała w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności, Sąd przyjął, iż czyny zarzucane oskarżonej w punktach od 1 do 25 aktu oskarżenia stanowią ciąg przestępstw z art. 91 § 1 kk.

Przepis art. 79 pkt 4 ustawy z 1994r. o rachunkowości penalizuje zachowanie polegające na nieskładaniu sprawozdania finansowego lub sprawozdania z działalności we właściwym rejestrze sądowym, odnosząc się do niezrealizowania obowiązku określonego w art. 69 tej ustawy (vide wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 września 2013r. o sygn. III KK 285/13, LEX nr 1363024).

Zgodnie z przepisem art. 69 ust. 1 pkt cyt. ustawy kierownik jednostki składa we właściwym rejestrze sądowym roczne sprawozdanie finansowe, sprawozdanie z badania, jeżeli podlegało ono badaniu, odpis uchwały bądź postanowienia organu zatwierdzającego o zatwierdzeniu rocznego sprawozdania finansowego i podziale zysku lub pokryciu straty, a w przypadku jednostek, o których mowa w art. 49 ust. 1 ustawy - także sprawozdanie z działalności - w ciągu 15 dni od dnia zatwierdzenia rocznego sprawozdania finansowego, natomiast jeżeli sprawozdanie finansowe nie zostało zatwierdzone w terminie określonym w art. 53 ust. 1 ustawy, to należy je złożyć w rejestrze sądowym w ciągu 15 dni po tym terminie, a także 15 dni po jego zatwierdzeniu wraz z dokumentami, o których mowa w ust. 1 (ust.2). Przepis art. 53 cyt. ustawy stanowi, że roczne sprawozdanie finansowe jednostki, z zastrzeżeniem ust. 2b, podlega zatwierdzeniu przez organ zatwierdzający, nie później niż 6 miesięcy od dnia bilansowego. Tym samym ustawa nakłada obowiązek zatwierdzenia rocznego sprawozdania finansowego nie później niż 6 miesięcy od dnia bilansowego (w przypadku gdy rok obrotowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym, sprawozdanie finansowe należy zatwierdzić do 30 czerwca) (vide Walińska E., (red.), Ustawa o rachunkowości. Komentarz, WKP 2018).

Jednostkę stanowią w myśl art. 3 ust 1 ustawy o rachunkowości wszelkie podmioty określone w art. 2 ust. 1 cyt. ustawy, a więc również spółki handlowe. Pojęcie kierownika jednostki definiuje z kolei art. 3 ust. 1 pkt 6 cytowanej ustawy, według którego jest nim m.in. członek zarządu lub innego organu zarządzającego, a jeżeli organ jest wieloosobowy - członkowie tego organu, z wyłączeniem pełnomocników ustanowionych przez jednostkę. Oczywistym również w świetle przepisu art. 201 §1 ksh pozostaje, że „kierownik jednostki” w rozumieniu art. 69 ust. 1 ustawy o rachunkowości to w wypadku spółki z o.o. jej zarząd. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że podmiot prowadzący usługowo księgi rachunkowe spółki nie jest zobowiązany lub nawet uprawniony do składania sprawozdań finansowych do właściwego rejestru sądowego. Takich kompetencji nie przewiduje także ustawa z 1996r. o doradztwie podatkowym. Z treści art. 52 ust. 2 ustawy z 1994r. o rachunkowości wynika jedynie obowiązek podpisania sprawozdania finansowego przez osobę, której powierzono prowadzenie ksiąg rachunkowych obok kierownika jednostki, który takie sprawozdanie jest zobowiązany dodatkowo złożyć we właściwym sądzie (vide wyrok Sądu Najwyższego z dn. 16.10.2014r. o sygn. II KK 279/14, LEX nr 1541051).

W sposób szczególny podkreślenia wymaga, że czyn z art. 79 ust. 4 ustawy o rachunkowości nie stanowi jedynie niewykonania jakiegoś obowiązku o charakterze czysto biurokratycznym, który tak naprawdę nie ma żadnego znaczenia z punktu widzenia działalności gospodarczej. Rachunkowość służy bowiem temu, by rzetelnie i jasno przedstawiać sytuację majątkową i finansową danego podmiotu oraz jej wynik finansowy, a ich złożenie do jawnego rejestru służy temu, by potencjalni kontrahenci mogli w sposób miarodajny ocenić perspektywy współpracy gospodarczej z danym przedsiębiorcą. Nie można więc wywodzić, iż nieskładanie sprawozdań przez spółkę nie wiąże się z żadnym zagrożeniem dla potencjalnych kontrahentów. Waga sprawozdań finansowych w rzetelnym obrocie gospodarczym jest na tyle istotna, iż ustawodawca wprowadza niejako podwójny reżim odpowiedzialności osób zobowiązanych do ich złożenia - zarówno poprzez postępowania przymuszające prowadzone przez sąd rejestrowy, jak i poprzez odpowiedzialność karną (vide wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu z dn. 14.02.2019r. o sygn. IV Ka 17/19, LEX nr 2673204).

Fakt, że oskarżona w okresach objętych zarzutami sprawozdań nie złożyła, wynika przy tym bezspornie zarówno z akt rejestrowych spółki, jak i wyjaśnień samego oskarżonej. Sąd stanął na stanowisku, że oskarżona w powyższym zakresie działała z zamiarem bezpośrednim –podjęła się bowiem objęcia stanowiska prezesa zarządu w spółce z o.o. mając doświadczenie w biznesie, nadto była osobą dojrzałą, o dużym doświadczeniu życiowym, a tym samym miała ona świadomość obowiązków, ciążących na niej jako jednoosobowym zarządzie spółki z o.o., w tym okoliczności, że pełni on funkcję kierownika jednostki w myśl art. 69 ust.1 ustawy o rachunkowości. Zaznaczyć w tym miejscu godzi się, iż nie ma znaczenia dla odpowiedzialności z art. 79 ust. 4 ustawy o rachunkowości kwestia wystąpienia szkody w związku z popełnionym czynem zabronionym, albowiem jest to przestępstwo formalne, a tym samym dla odpowiedzialności sprawcy nie mają znaczenia skutki jego działania, lecz penalizowany jest sam fakt niedopełnienia obowiązków nałożonych na przedsiębiorcę w ustawie, a nie skutki ich niedopełnienia.

Za czyny przypisane oskarżonej w punkcie I wyroku Sąd na podstawie art. 286 § 1 kk wymierzył karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 3 lata.

W przekonaniu Sądu wymierzona oskarżonej kara jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości przypisanych jej czynów. Sąd uznał, iż nie jest konieczne, by orzec wobec oskarżonej karę pozbawienia wolności w formie bezwzględnej. Zdaniem Sądu wzgląd na prewencję indywidualną, a więc dążenie do zapobieżenia popełnieniu przez oskarżoną przestępstw w przyszłości, nie wymagał orzekania wobec niej kary bezwzględnej. W konsekwencji Sąd uznał, iż cel w postaci oddziaływania korygującego na zachowanie oskarżonej może zostać osiągnięty w warunkach wolnościowych, poprzez orzeczenie kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem. Co więcej, nie wydaje się aby oskarżona wymagała przechodzenia procesu resocjalizacji, w szczególności w warunkach zakładu karnego, który nie jawi się dla niej jako właściwe miejsce. Zdaniem Sądu okres ten pozwoli w sposób pełny zweryfikować pozytywną prognozę kryminologiczną postawioną oskarżonej. Oskarżona musi bowiem uświadamiać sobie, że w przypadku ponownego popełnienia przestępstwa podobnego do tego, za które została aktualnie skazana, Sąd zarządzi wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności. Natomiast gdy dopuści się rażącego naruszania porządku prawnego, w tym popełni inne przestępstwo, zarządzenie wykonania kary będzie fakultatywne.

Za czyny przypisane oskarżonej w punktach V i VI wyroku Sąd na podstawie art. 79 pkt 4 ustawy o rachunkowości wymierzył karę po 80 (osiemdziesiąt) stawek dziennych grzywny przyjmując wartość jednej stawki dziennej za równą 20 zł.

Sąd stanął na stanowisku, że kara w powyższym wymiarze, oscylująca w dolnej połowie ustawowego zagrożenia, jednak powyżej minimalnego jego progu, stanowi karę adekwatną do stopnia winy oskarżonej, zestawionego ze stopniem społecznej szkodliwości zarzuconego jej każdorazowo czynu, a nadto jest w stanie spełnić cele stawiane wymiarowi kary w pierwszej kolejności w zakresie prewencji indywidualnej, uświadamiając oskarżonemu, że czyny jego spotkały się z potępieniem ze strony wymiaru sprawiedliwości i powstrzymując go od ponownego popełnienia przestępstwa w przyszłości, a także w zakresie prewencji generalnej, stanowiąc czytelny sygnał dla członków społeczeństwa, że popełnianie przestępstw jest nieopłacalne i każdorazowo spotka się z nieuchronną karą.

Wskazać należy, iż Sąd przy ustalaniu wymiaru kary łącznej może zastosować jedną z trzech dostępnych metod: absorpcji, kumulacji oraz asperacji. Istotą metody absorpcji jest maksymalne obniżenie wymiaru kary do wysokości najwyższej z wymierzonych wobec skazanego kar. Stosowanie tej metody winno mieć miejsce w sprawach dotyczących sprawców najlepiej ocenianych, których proces resocjalizacji jest wysoce zaawansowany. Kolejna metoda – kumulacji polega na zsumowaniu wszystkich wymierzonych wobec skazanego kar podlegających łączeniu. Metoda ta znajduje zastosowanie w sytuacji, gdy skazany jest zdeprawowany, nie ma co do niego żadnej pozytywnej prognozy i w konsekwencji nie ma podstaw, by stosować instytucje mające na celu ułatwienie zakończenia kary. Metoda asperacji jest niejako metodą pośrednią, łączącą w sobie elementy dwóch pozostałych. Jest to metoda preferowana zarówno na gruncie doktryny, jak też orzecznictwa, zaś pozostałe metody dają się zastosować jedynie w wyjątkowych sytuacjach (vide A. Marek: Komentarz, Kodeks karny, Warszawa 2004 rok s. 293; wyrok SN z 2 grudnia 1975 roku sygn. akt Rw 628/75, OSNKW 1976/2/33, wyrok SA w Katowicach z dnia 13 listopada 2003 roku, sygn. akt II AKa 339/03).

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie brak jest jakichkolwiek tego typu okoliczności, które uzasadniałyby wymierzenie kary łącznej w oparciu o zasadę absorpcji. Wymiar kary na zasadzie kumulacji Sąd uznał natomiast za niezasadnie surowy. Dlatego też Sąd doszedł do przekonania, że orzeczona wobec oskarżonego kara łączna winna zostać ukształtowana w oparciu o zasadę asperacji. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że oskarżonej winna zostać wymierzona kara łączna grzywny w wysokości 100 stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki na 20 zł. Sąd miał w sposób szczególny na uwadze, że przy wymiarze kary łącznej pod uwagę należy brać przede wszystkim względy prewencji indywidualnej i ogólnej. Wymierzając karę łączną Sąd musi każdorazowo uwzględnić potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa - kara, także orzeczona jako kara łączna, powinna wpływać na przekonanie, że popełnianie przestępstw nie może ujść bezkarnie i spotyka się ze sprawiedliwą karą. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że kara łączna, orzeczona w powyższym wymiarze, będzie z jednej strony wystarczająca dla wdrożenia oskarżonej na przyszłość do przestrzegania porządku prawnego, z drugiej zaś strony - iż kara ta pozostaje zgodna ze społecznym odczuciem sprawiedliwości, czyniąc zadość dyrektywom wymiaru kary, formułowanym w stosunku do orzekania w ramach kary łącznej. Przywołane okoliczności upoważniają zdaniem Sądu do stwierdzenia, że wymierzona kara łączna stanowić będzie prawidłową z punktu widzenia prewencyjnego reakcję na popełnione przez oskarżoną czyny.

Mając na uwadze, iż zarówno M. K. (1) jak i M. K. (2) dochodzili swoich należności od A. S. (1) na drodze sądowej, Sąd, na podstawie art. 72 § 1 pkt 8 kk zobowiązał oskarżoną do wykonania ugody z M. K. (1) zawartej w dniu 28 września 2021r. przed Sądem Rejonowym w Toruniu w sprawie VGC 371/21 upr. oraz wyroku Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 19 listopada 2021r. sygn. VI GC 151/21 na rzecz M. K. (2) w terminie 1 (jednego) roku od uprawomocnienia się wyroku.

Na podstawie art. 46 § 1 kk, Sąd zobowiązał oskarżoną do naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem, poprzez zapłatę na rzecz T. G. kwoty 22444,16 zł i na rzecz (...) Sp. z o.o. w P. kwoty 59140 zł. W wypadku bowiem złożenia przez stronę wniosku w tym zakresie, orzeczenie tego środka karnego jest obligatoryjne. Ponadto Sąd miał na względzie zadośćuczynienie społecznemu poczuciu sprawiedliwości, które to przemawia za tym, że sprawca powinien zwrócić ofierze swego występku, wyłudzone od niej pieniądze. Należy w tym miejscu podkreślić, iż zasądzone kwoty wynikają bezpośrednio z wysokości niezapłaconych przez oskarżoną na rzecz pokrzywdzonych faktur.

Na podstawie art. 230 § 2 kpk Sąd zwrócił oskarżonej dowody rzeczowe zapisane pod numerem (...) w postaci wszystkich dokumentów dotyczących spółki (...).

Na podstawie art. 627 kpk Sąd zasądził od oskarżonej na rzecz oskarżyciela posiłkowego M. K. (2) kwotę 7380 zł oraz na rzecz oskarżycielki posiłkowej M. K. (1) kwotę 360 zł tytułem zwrotu poniesionych przezeń kosztów pomocy prawnej udzielonej z wyboru.

Na podstawie art. 624 § 1 kpk Sąd zwolnił oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty, a pozostałymi kosztami sądowymi obciążył Skarb Państwa.