Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych

Dnia 28 lutego 2025 r.

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 101/24

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

1.Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

J. M.

W dniu 22 listopada 2023 r. w B. w budynku nr (...) znieważył funkcjonariuszy policji I. K. i P. D. (1) podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych związanych z interwencją dotyczącą zgłoszenia próby samobójczej w ten sposób, że wyzywał ich słowami wulgarnymi i powszechnie uznanymi za obelżywe, a nadto naruszył nietykalność cielesną I. K. w ten sposób, że opluł jej twarz.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W dniu 22 listopada 2023 r. ok godz. 17:00 funkcjonariusze Policji P. D. (1), M. S., I. K. i Ł. H. z polecenia dyżurnego K. udali się do miejscowości (...)/(...) z uwagi na zgłoszenie dotyczące próby samobójczej dorosłego syna domowników.

zeznania I. K.

16 - 17

zeznania P. D. (1)

22 - 23 , 132v

zeznania M. S.

25 - 26 , 133

zeznania Ł. H.

29 - 30 , 133v

Pod wskazanym adresem mieszkali J. M., jego była żona M. M. (1), a nadto przebywał tam ich dorosły syn P. M.. W dniu 22 listopada 2023 r. od godzin południowych J. M. spożywał alkohol w postaci wódki w ilości 0,7 litra.

wyjaśnienia oskarżonego

35 - 36

Na miejscu J. M. przez okno przekazał funkcjonariuszom, że mają "(...)". Wówczas P. D. (1) zakomunikował mężczyźnie, iż z uwagi na treść zgłoszenia, w przypadku odmowy wpuszczenia, policjanci wejdą siłą. Wówczas J. M. otworzył drzwi, jednak był wulgarny w stosunku do funkcjonariuszy, nie chciał ich wpuścić do mieszkania.

zeznania I. K.

16 - 17

zeznania P. D. (1)

22 - 23, 132v

zeznania Ł. H.

29 - 30 , 133v

Ł. H. i P. D. (1) ominęli J. M. i weszli do środka mieszkania celem ujawnienia osoby, której dotyczyło zgłoszenie, zaś I. K. i M. S. pozostali z J. M., który stawał się agresywny. P. D. (2) powrócił po chwili do I. K., a Ł. H. pozostał w jednym z pomieszczeń z synem J. P. M., którego dotyczyło zgłoszenie.

zeznania I. K.

16 - 17

zeznania M. S.

25 - 26 , 133

zeznania Ł. H.

29 - 30 , 133v

Wówczas J. M. zwrócił się do I. K. i P. D. (1) słowami "(...)". P. D. (1) nawoływał J. M. do zachowania zgodnego z prawem i ostrzegł o możliwości użycia siły fizycznej jeśli się nie odsunie. Pouczenie nie poskutkowało, wobec czego P. D. (2) odepchnął J. M.. Wówczas J. M. ruszył w stronę P. D. (1) i I. K. wymachując rękami, szarpał się, zaś w reakcji na takie zachowanie funkcjonariusze użyli siły fizycznej w celu obezwładnienia J. M.. Podczas obezwładniania mężczyzna wyrywał się, co skutkowało upadkiem jego i funkcjonariuszy Policji. Następnie funkcjonariusze założyli mu kajdanki na ręce. W tym czasie J. M. zwracał się do P. D. (1) i I. K. słowami: "(...)". Ponadto J. M. opluł I. K. w twarz.

Wskutek upadku J. M. doznał obrażenia w postaci zaczerwienienia twarzy.

częściowo wyjaśnienia oskarżonego

35 - 36

zeznania I. K.

16 - 17, 132

zeznania P. D. (1)

22 - 23 , 132v

zeznania M. S.

25 - 26

zeznania Ł. H.

29 - 30 , 133v

W związku z zachowaniem polegającym na znieważeniu funkcjonariuszy i naruszeniem nietykalności cielesnej funkcjonariusza J. M. został zatrzymany. I. K. i M. S. doprowadzili J. M. do K. w G..

zeznania I. K.

16 - 17

zeznania P. D. (1)

22 - 23 , 132v

zeznania Ł. H.

29 - 30

protokół zatrzymania

3

W K. J. M. został poddany badaniu na zawartość alkoholu, które wykazało 0,74 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.

J. M. został umieszczony w pomieszczeniu za kratą. Mężczyzna nadal zachowywał się niepoprawnie i żądał zdjęcia kajdanek. Wówczas został poinformowany, że kajdanki zostaną zdjęte, kiedy się uspokoi. W odpowiedzi J. M. zakomunikował: "Nie zdejmiesz mi tych kajdanek? (...)", po czym uderzył głową w ścianę, powodując rozcięcie naskórka skutkujące krwawieniem.

Do J. M. wezwano karetkę i został przewieziony do szpitala w G. celem przeprowadzenia badań.

wyjaśnienia J. M.

35 - 36

zeznania I. K.

16 - 17

zeznania M. S.

25 - 26 , 133

protokół badania stanu trzeźwości

5

protokół oględzin miejsca

7 - 8

W szpitalu (...) towarzyszyli P. D. (1) i M. S.. W trakcie oczekiwania na wyniki badań J. M. pytał ponownie o podstawę swojego zatrzymania, a po udzieleniu informacji oświadczył, iż "(...)" i symulował gestami (...).

zeznania P. D. (1)

22 - 23

zeznania M. S.

25 - 26

J. M. (lat (...)) legitymuje się wykształceniem podstawowym. Jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym (choruje na miażdżycę kończyn dolnych, cierpi z powodu zaburzeń splotu ramiennego) i z tego tytułu otrzymuje zasiłek w wysokości 1.000 zł miesięcznie.

Był wielokrotnie karany sądownie.

J. M. został poddany jednorazowemu badaniu psychiatrycznemu i psychologicznemu. W złożonej opinii biegli lekarze psychiatrzy D. A. i J. J. oraz biegła psycholog E. D. nie stwierdzili u oskarżonego choroby psychicznej ani upośledzenia umysłowego. Rozpoznali natomiast zespół zależności alkoholowej.

dane osobopoznawcze

45

kwestionariusz wywiadu środowiskowego

111

orzeczenie o stopniu niepełnosprawności

113

dokumentacje medyczna

112, 114, 130

opinia sądowo psychiatryczno - psychologiczna

139 - 141

informacja z Krajowego Rejestru Karnego

37 - 44

1.Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

J. M.

W dniu 22 listopada 2023 r. w B. w budynku nr (...) znieważył funkcjonariuszy policji I. K. i P. D. (1) podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych związanych z interwencją dotyczącą zgłoszenia próby samobójczej w ten sposób, że wyzywał ich słowami wulgarnymi i powszechnie uznanymi za obelżywe, a nadto naruszył nietykalność cielesną I. K. w ten sposób, że opluł jej twarz.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

Za nieudowodnione uznano, iż J. M. nie znieważał funkcjonariuszy P. i nie opluł I. K..

wyjaśnienia J. M.

35 - 36, 45 , 65 - 66 , 131v

Za nieudowodnione uznano, iż M. S. przewrócił oskarżonego, przyciskał go butem, wykręcał rękę, powodując jej uraz.

wyjaśnienia J. M.

133

OCena DOWOdów

1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1

wyjaśnienia oskarżonego

Wyjaśnienia J. M. zasługiwały na obdarzenie ich walorem wiarygodności w ograniczonym zakresie, tj. w części w jakiej znalazły potwierdzenie w materiale dowodowym uznanym przez sąd za wiarygodny.

Sąd nie miał też powodu, by kwestionować oświadczenie oskarżonego, iż może ubliżał, bo zawsze zachowuje się tak, jak wypije alkohol.

zeznania I. K.

Zeznania świadka I. K. sąd ocenił jako jasne, wewnętrznie spójne, a nadto co do zasady korespondujące z depozycjami pozostałych funkcjonariuszy Policji P. D. (1), Ł. H. i M. S., tworząc logiczny i spójny obraz zdarzeń. Zaznaczyć należy, iż zeznania świadka złożone na etapie postępowania przygotowawczego charakteryzowały się wyższym poziomem szczegółowości, co jawi się jako zrozumiałe z uwagi na upływ czas od zdarzenia do dnia złożenia zeznań na rozprawie. Podkreślenia wymaga, że I. K. przed sądem akcentowała, iż pierwszy raz została opluta w trakcie interwencji, co niewątpliwie stanowiło dla niej nieprzyjemne doświadczenie, pomimo iż w trakcie pracy spotyka się z różnymi ludźmi i zdarzają się wyzwiska, to jednak tego rodzaju zachowania wcześniej nie doświadczyła.

zeznania P. D. (2)

Podobnie sąd ocenił zeznania P. D. (1), który spójnie z I. K. opisał zachowanie oskarżonego oraz podejmowane wobec niego działania, a depozycje te znalazły potwierdzenie również w relacjach Ł. H. i P. S.. W konsekwencji sąd obdarzył relację P. D. (1) walorem wiarygodności.

Sąd dostrzegł również, iż przed sądem świadek nie pamiętał, czy widział ślady śliny na I. K., jednakże podkreślał iż zdarzenie pamiętał lepiej na etapie postępowania przygotowawczego. Podkreślenia przy ty wymaga, iż wobec spójności pierwszych relacji I. K., P. D. (1), M. S. co do okoliczności oplucia twarzy pokrzywdzonej, sąd nie miał wątpliwości, iż tego rodzaju zachowanie miało miejsce.

zeznania M. S.

Zeznania M. S. sąd także ocenił jako wiarygodne, bowiem w swej treści tworzyły logiczną całość, potwierdzające relacje I. K. i P. D. (1). Podkreślenia wymaga, iż świadek przed sądem jednoznacznie i kategorycznie potwierdził, iż widział osobiście jak oskarżony napluł I. K. w twarz.

zeznania Ł. H.

Sąd ocenił zeznania Ł. H. jako jasne, wewnętrznie spójne i korespondujące z zeznaniami pozostałych funkcjonariuszy również zostały obdarzone walorem wiarygodności. Świadek wprawdzie po wejściu do mieszkania zajął się P. M., jednakże potwierdzał okoliczności dotyczące wulgarnego zachowania J. M. względem funkcjonariuszy oraz wskazał, że będąc w innym pomieszczeniu słyszał, jak I. K. krzyknęła że został opluta.

zeznania funkcjonariuszy Policji

W tym miejscu podsumowując zeznania funkcjonariuszy Policji I. K., P. D. (1), Ł. H., M. S. wskazać należy, iż sąd dostrzegł drobne rozbieżności w ich relacjach (m.in. dotyczące tego czy P. D. (1) razem z Ł. H. ominęli J. M. i udali się do P. M., a P. D. (1) po chwili wrócił do I. K., czy też tylko Ł. H. pierwotnie udał się do P. M.), jednakże nie wpływały one na ocenę kwestii zasadniczych, kluczowych z punktu widzenia odpowiedzialności J. M.. Podkreślenia wymaga, iż interwencja miała dynamiczny przebieg, funkcjonariusze zostali wezwani do mężczyzny, którego dotyczyło zgłoszenie o próbie samobójczej, zaś na miejscu zastali również J. M., który swym agresywnym zachowaniem utrudniał przeprowadzenie interwencji i tym samym skupiał na sobie działania części funkcjonariuszy. Co więcej, to z relacji Ł. H., który zajmował się bezpośrednio P. M. wynikało, iż również P. M. był pobudzony i zachowywał się agresywnie. W tej sytuacji mając na względzie dynamikę i powagę sytuacji, konieczność szybkiego podejmowania decyzji i działania mającego na celu zapewnienie wszystkim bezpieczeństwa, pewne niespójności w relacjach funkcjonariuszy jawią się jako naturalne, nie prowadząc do podważenia wiarygodności ich zeznań, zważywszy iż dotyczą one drobnych kwestii.

opinia sądowo psychiatryczno - psychologiczna

Opinia była pełna, jasna i niesprzeczna, a sąd zważył, iż została sporządzona przez specjalistów dysponujących odpowiednią wiedzą i doświadczeniem zawodowym, zaś jej wydanie poprzedzone było jednorazowym badaniem sądowo - psychiatrycznym oskarżonego.

dokumentacje medyczna

Dokumenty dostarczone przez oskarżonego, niekwestionowane w toku postępowania.

kwestionariusz wywiadu środowiskowego

Dokument sporządzony przez uprawnioną osobę, w ramach obowiązków służbowych, którego treść nie była kwestionowana w toku postępowania.

protokół badania stanu trzeźwości

Treść i autentyczność dokumentu nie były kwestionowane.

protokół oględzin miejsca

Treść i autentyczność dokumentu nie były kwestionowane.

informacja z Krajowego Rejestru Karnego

Dokument niekwestionowany.

1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.2.1

wyjaśnienia J. M.

Sąd zważył, iż J. M. na etapie postępowania przygotowawczego negował swoje sprawstwo, zaś przed sądem wskazał, iż przyznaje się częściowo. Podkreślenia jednak wymaga, iż tego rodzaju zapewnienia nie wiązały się z przedstawieniem rzetelnej relacji co do przebiegu zdarzeń wykluczającej sprawstwo oskarżonego, bowiem w istocie oskarżony przyznawał, iż nie pamiętał przebiegu wydarzeń, a miał jedynie przebłyski pewnych sytuacji. Sąd zważył, iż J. M. w istocie był w stanie znacznego upojenia alkoholowego, co niewątpliwie miało wpływ na możliwość zapamiętania przez niego przebiegu zdarzeń, a potem jego odtworzenia. W konsekwencji w ocenie sądu wobec wzajemnie korespondujących zeznań I. K., P. D. (1), Ł. H. i M. S., sąd odmówił wiary zapewnieniom oskarżonego, w których werbalnie nie przyznawał się do winy.

wyjaśnienia J. M.

W tym miejscu wskazać jeszcze należy, iż w toku składania wyjaśnień na etapie postępowania przygotowawczego oskarżony podał, iż ma przebłysk, że leżał na podłodze, natomiast w trakcie składania zeznań przez M. S. na rozprawie wskazywał, że to właśnie ten funkcjonariusz przewrócił go, przycisnął butem głowę do ziemi, wykręcił rękę aż wszystko popękało, naciskał kolanem na kajdanki, a skutek jest taki, że oskarżony nie może ruszyć ręką. Zdaniem sądu całkowicie niewiarygodne jest, by oskarżony nie opowiedział o takim zdarzeniu już na etapie postępowania przygotowawczego bądź też w ramach składania wyjaśnień na rozprawie tuż po otwarciu przewodu sądowego, a przypomniał sobie o tym dopiero w trakcie zeznań świadka. Co więcej, to w dokumentacji medycznej oskarżonego ze szpitala z dnia 22 listopada 2023 r. odnotowano wyłączne powierzchowne urazy obejmujące głowę i szyję. Z kolei z dokumentacji medycznej wynika również, iż oskarżony ponownie był w szpitalu w dniu 26 listopada 2023 r. i dopiero w tym dniu zdiagnozowano zwichnięcie stawu ramiennego, uraz splotu ramiennego i liczne złamania żeber, przy czym wskazano iż uraz barku lewego nastąpił w dniu 25 listopada 2023 r. w wyniku upadku. Zdaniem sądu nie stanowiło to bynajmniej wyniku omyłki, bo w tej samej dokumentacji z dnia 26 listopada 2023 r. odrębnie odnotowano uraz głowy, który miał powstać w dniu 22 listopada 2023 r. Nadto, gdyby uraz barku nastąpił w dniu 22 listopada 2023 r., to niewątpliwe znalazłoby to odzwierciedlenie w dokumentacji medycznej z tego dnia. Oskarżony nie złożył również żadnych zastrzeżeń w protokole zatrzymania. W konsekwencji sąd nie dał również wiary wyjaśnieniom oskarżonego co do rzekomego zachowania M. S. i wynikającego z tego dla oskarżonego skutku.

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

1

J. M.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Zdaniem sądu zgromadzony materiał dowodowy pozwalał na uznanie, iż oskarżony wypełnił znamiona przestępstwa z art. 226 § 1 kk. Przestępstwo to polega na znieważeniu funkcjonariusza publicznego podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych. Nie mogło zaś budzić wątpliwości, iż policjanci I. K. i P. D. (1) jako funkcjonariusze publiczni w 22 listopada 2023 r. wykonywali obowiązki służbowe związane z interwencją zleconą im przez dyżurnego K. w G.. Zachowanie oskarżonego ukierunkowane było na utrudnienie i przeszkodzenie funkcjonariuszom Policji w prawidłowym wypełnieniu czynności. Nadto oskarżony kontynuował swoje zachowanie, gdy policjanci podjęli czynności bezpośrednio wobec niego. Trudno zaś o bardziej oczywiste formy znieważenia jak wulgarne wyzwiska.

Jednocześnie w ocenie sądu zachowanie oskarżonego wypełniło znamiona występku z art. 222 § 1 kk, które polega na naruszeniu nietykalności cielesnej funkcjonariusza publicznego podczas lub w związku z pełnieniem obowiązków służbowych. Z korespondujących ze sobą dowodów w postaci zeznań I. K., M. S., P. D. (1) i I. K. wynikało, iż splunięcie przez oskarżonego w twarz I. K. miało charakter intencjonalny i bynajmniej nie stanowiło mimowolnego oddania śliny związanego z używaniem siły fizycznej wobec oskarżonego. Sama I. K. podkreślała, iż miał oplute okulary, całą twarz. Jednocześnie nie mogło budzić wątpliwości, iż oplucie stanowi jeden ze sposobów naruszenia nietykalności cielesnej (por. Piórkowska – Flieger J., Komentarz do art. 217 Kodeksu karnego, publ. SIP Lex 2015).

Sad nie przyjął przy tym, iż zachowanie oskarżonego wywołane było prowokacyjnym zachowaniem funkcjonariuszy Policji. To wulgarne zachowanie oskarżonego skutkowało użyciem wobec niego siły fizycznej, a nie odwrotnie. Z kolei rzekome zachowania funkcjonariusza Policji polegające na przyciskaniu go butem, wykręcaniu ręki itp. nie znalazły potwierdzenia w materiale dowodowym uznanym przez sąd za wiarygodny. Tym samym zdaniem sądu nie było podstaw do skorzystania wobec oskarżonego z instytucji z art. 222 § 2 kk i z art. 226 § 2 kk.

Jednocześnie wbrew treści aktu oskarżenia sąd przyjął, iż zachowanie oskarżonego wobec I. K. i P. D. (1) stanowiło jeden czyn zabroniony wypełniający znamion dwóch występków. Wszak oskarżony jednocześnie podejmował zachowania wobec obojga funkcjonariuszy polegające na znieważaniu ich, zaś jedynie dodatkowo I. K. również opluł. Zdaniem sądu materiał dowodowy pozwalał na ustalenie, iż oskarżony działał w wykonaniu zamiaru bezpośredniego.

W konsekwencji sąd uznał oskarżonego winnym czynu z art. 226 § 1 kk i art. 222 § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 kk. Sąd nie zakwalifikował słów oskarżonego jako wypełniających znamiona również występku z art. 190 § 1 kk, bowiem z materiału dowodowego nie wynikało, by treści "zajębię was" wzbudziły uzasadnioną obawę ich spełnienia.

☐

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

J. M.

1

1

Sąd uznał, iż w przypadku oskarżonego kara 5 miesięcy pozbawienia wolności jest adekwatna do stopnia zawinienia oskarżonego i społecznej szkodliwości czynu oskarżonego. Należało wziąć pod uwagę, iż czyn oskarżonego polegający na znieważeniu i naruszeniu nietykalności funkcjonariuszy nie sprowadzał się do jednorazowego zachowania, lecz składał się z wielu sekwencji – powtarzalnych zachowań świadczących o determinacji oskarżonego w osiągnięciu swojego celu.

Jako okoliczności obciążające sąd uwzględnił uprzednią karalność oskarżonego, która świadczyła o jego lekceważącym stosunku wobec prawa. Oskarżony konsekwentnie wchodził na drogę przestępstwa, a dotychczasowe oddziaływania resocjalizacyjne nie przyniosły oczekiwanego skutku. Nadto oskarżony czynu dopuścił się będąc pod wpływem alkoholu. Co więcej, to zważyć trzeba, iż funkcjonariusze Policji przybyli na miejsce w związku ze zgłoszeniem zagrożenia samobójstwem ze strony syna oskarżonego, zaś oskarżony pomimo takiej sytuacji, utrudniał prowadzenie interwencji, koncentrując uwagę policjantów na sobie. Sąd zważył również, iż oskarżony wypowiadał się wulgarnie o I. K. nawet w szpitalu podczas badań.

Sąd nie dopatrzył się znaczących okoliczności łagodzących. Zdaniem sądu okolicznościami takimi nie są wiek oskarżonego i jego stan zdrowia. Oskarżony będąc w takim wieku tym bardziej winien przewidywać skutki swojego zachowania wynikające z nadmiernego spożycia alkoholu, jak i wyciągnąć wnioski z poprzednich skazań. Zaznaczyć należy, iż oskarżony przyznawał, iż zawsze ubliża po alkoholu, a zatem był świadomy negatywnego wpływu działania alkoholu na swoje zachowanie.

W zaistniałej sytuacji, mając na uwadze niepoprawność oskarżonego, sąd doszedł do wniosku iż kara ograniczenia wolności lub grzywny nie spełniłyby swoje funkcji.

Już na marginesie zaznaczyć można, iż orzeczony wymiar kary umożliwia odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego w sytuacji uzyskania zezwolenia sądu penitencjarnego,

J. M.

Ponadto sąd na podstawie art. 46 § 2 kk orzekł nawiązki na rzecz pokrzywdzonych - w kwocie 200 zł na rzecz P. D. (1) oraz 400 zł na rzecz I. K.. W ocenie sądu zdarzenie wiązało się dla pokrzywdzonych ze stresem wykraczającym poza zwyczajowy poziom związany z wykonywaniem tego rodzaju obowiązków służbowych, zaś sama I. K. relacjonowała, iż dotychczas nigdy nie została opluta. Zdaniem sądu orzeczone kwoty bynajmniej nie są za wysokie i nie przekraczają stopnia negatywnych przeżyć pokrzywdzonych.

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

J. M.

3

1

Sąd na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej kary zaliczył oskarżonemu J. M. zatrzymanie od dnia 22 listopada 2023 r., godz. 17:40 do dnia 23 listopada 2023 r., godz. 15:10, przyjmując iż jest ono równoważne jednemu dniowi kary pozbawienia wolności.

inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7.  KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

4

Sąd na podstawie art. 618 § 1 pkt 11 kpk oraz § 17 ust. 2 pkt 3, § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu zasądził na rzecz r. pr. A. D. kwotę 1.008 zł plus należny podatek VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu

5

Sąd na podstawie art. 624 § 1 kpk, zwolnił oskarżonego od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych z uwagi na aktualną sytuacje majątkową oskarżonego, obciążając wydatkami Skarb Państwa.

Podpis