Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 24 listopada 2025 roku

Sąd Okręgowy w Toruniu - IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

w składzie:

Przewodnicząca: Sędzia Danuta Domańska

Protokolant: st. sekr. sąd. Emilia Marciniak

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2025 roku w Toruniu

sprawy M. D.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w T.

o prawo do emerytury pomostowej

na skutek odwołania M. D.

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w T.

z dnia 04 kwietnia 2025 roku znak: (...)

oddala odwołanie.

Sędzia Danuta Domańska

Sygn. akt IV U 706/25

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 4 kwietnia 2025r. znak: (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w T. odmówił ubezpieczonemu M. D. prawa do emerytury pomostowej. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że odmówiono przyznania emerytury pomostowej na podstawie art. 4 ustawy o emeryturach pomostowych, ponieważ ubezpieczony po dniu 31 grudnia 2008 r. nie wykonywał prac w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 tej ustawy. Do pracy wykonywanej w warunkach szczególnych zaliczono okres zatrudnienia od 11 grudnia 1984 r. do 30 kwietnia 2022 r. tj. łącznie 17 lat, 4 miesiące i 14 dni. Od 1 stycznia 2009 r. ubezpieczony nie był zgłoszony w ZUS jako pracownik zatrudniony w szczególnych warunkach, mimo obowiązku wynikającego z art. 38 ustawy o emeryturach pomostowych. Odmówiono również przyznania emerytury pomostowej na podstawie art. 4 w zw. z art. 49 ustawy o emeryturach pomostowych, ponieważ na dzień 1 stycznia 2009 r. ubezpieczony nie udowodnił okresu pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze wynoszącego co najmniej 15 lat, tj. pracy wymienionej w załączniku nr 1 lub 2 ustawy o emeryturach pomostowych. Nie uwzględniono do pracy wykonywanej w warunkach szczególnych zgodnie z art. 4 w zw. z art. 49 ustawy okresów zatrudnienia od 11 grudnia 1984 r. do 30 kwietnia 2002 r., ponieważ pracodawca nie potwierdził, że ww. okresie ubezpieczony wykonywał pracę wymienioną w załączniku nr 1 lub 2 ustawy o emeryturach pomostowych.

W odwołaniu od powyższej decyzji ubezpieczony zarzucił:

1. błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że nie spełnił jednej z przesłanek przyznania emerytury na podstawie art. 49 ustawy o emeryturach pomostowych tj. nie wykazał okresu pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze wynoszącej co najmniej 15 lat, o której mowa w załączniku nr 1 lub 2 ustawy, podczas gdy:

- pracodawca zakwalifikował stanowisko pracy ubezpieczonego jako pracę wykonywaną w szczególnych warunkach zgodnie z załącznikiem nr 1 do zarządzenia nr 33 Ministra Łączności z dnia 16 maja 1983 r. w sprawie stanowisk pracy w szczególnych warunkach w resorcie łączności,

- pracodawca prowadził stosowną ewidencję oraz wydał świadectwo potwierdzające okres wykonywania pracy w szczególnych warunkach,

- czynności zawodowe ubezpieczonego mieszczą się w ramach prac w szczególnych warunkach w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych wyszczególnionych w pkt 17 załącznika nr 2 do ustawy,

- organ nie przedstawił żadnych przeciwdowodów ani nie wykazał, że charakter pracy był odmienny od deklarowanego;

2. naruszenie prawa materialnego tj. art. 49 w zw. z art. 3 ust. 1 i 3 w zw. z art. 4 pkt 2 ustawy o emeryturach pomostowych poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że ubezpieczony nie spełnia warunku w postaci określonego okresu pracy w szczególnych warunkach i w efekcie odmowę ubezpieczonemu prawa do emerytury, w sytuacji spełnienia przez niego wszystkich przesłanek do uzyskania prawa do emerytury pomostowej.

Wobec powyższego ubezpieczony wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez przyznanie mu prawa do wnioskowanego świadczenia, a także o zasądzenie od ZUS kosztów zastępstwa procesowego.

Ubezpieczony wyjaśnił, że był zatrudniony w (...) S.A. (...) w B. w pełnym wymiarze czasu w okresie od 11 grudnia 1984 r. do 30 listopada 2002 r. na stanowiskach telemonter i mistrz, wykonując pracę przy montażu, konserwacji i remontach linii kablowych i telefonicznych linii naprawczych. Czynności zawodowe ubezpieczonego należy kwalifikować jako pracę wykonywaną w szczególnych warunkach tj. według wykazu A działu VIII poz. 20 pkt 2 i 5 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 maja 1983 r. w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach w zakładach pracy resortu łączności, jak również według załącznika nr 2 do ustawy o emeryturach pomostowych – pkt 17.

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie z dnia 22 września 2025 r. pełnomocnik ubezpieczonego podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o prawo do emerytury pomostowej od pierwszego dnia miesiąca złożenia wniosku ( vide: protokół elektroniczny rozprawy od 00:01:56 do 00:07:24).

Sąd ustalił, co następuje:

W dniu 18 marca 2025 r. ubezpieczony M. D. (ur. (...)) złożył wniosek o emeryturę pomostową.

Zaskarżoną decyzją z dnia 4 kwietnia 2025 r. (...) Oddział w T. odmówił ubezpieczonemu M. D. prawa do emerytury pomostowej. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że odmówiono przyznania emerytury pomostowej na podstawie art. 4 ustawy o emeryturach pomostowych, ponieważ ubezpieczony po dniu 31 grudnia 2008 r. nie wykonywał prac w szczególnych warunkach lub o szczególnych charakterze w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 tej ustawy. Do pracy wykonywanej w warunkach szczególnych zaliczono okres zatrudnienia od 11 grudnia 1984 r. do 30 kwietnia 2022 r. tj. łącznie 17 lat, 4 miesiące i 14 dni, przy czym od 1 stycznia 2009 r. ubezpieczony nie był zgłoszony w ZUS jako pracownik zatrudniony w szczególnych warunkach. Odmówiono również przyznania emerytury pomostowej na podstawie art. 4 w zw. z art. 49 ustawy o emeryturach pomostowych, ponieważ na dzień 1 stycznia 2009 r. ubezpieczony nie udowodnił okresu pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze wynoszącego co najmniej 15 lat, tj. pracy wymienionej w załączniku nr 1 lub 2 ustawy o emeryturach pomostowych. Nie uwzględniono do pracy wykonywanej w warunkach szczególnych okresów zatrudnienia od 11 grudnia 1984 r. do 30 kwietnia 2002 r., ponieważ pracodawca nie potwierdził, że ww. okresie ubezpieczony wykonywał pracę wymienioną w załączniku nr 1 lub 2 ustawy o emeryturach pomostowych.

Dowód: - wniosek emerytalny – k. 1-4 akt emerytalnych,

- zaskarżona decyzja ZUS – k. 19 akt emerytalnych.

W okresie od 11 grudnia 1984 r. do 30 listopada 2002 r. ubezpieczony był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy w (...) S.A. – (...) w B.. Do 31 marca 1994 r. ubezpieczony zajmował stanowisko telemontera, a od 1 kwietnia 1994 r. do końca zatrudnienia pracował jako mistrz. Ubezpieczony pracował w godzinach 7:00 – 15:00.

Ubezpieczony został przyjęty do pracy w Wojewódzkim Urzędzie (...) na stanowisko p.k. telemontera w (...) (...)– C.. Został skierowany na kurs podstawowy dla monterów kabli telekomunikacyjnych, który ukończył w dniu 31 października 1985 r. Od 1 listopada 1985 r. ubezpieczony pracował w (...) T. – (...).

Stanowisko ubezpieczonego było również określane jako konserwator sieci. Do zakresu obowiązków konserwatora sieci zaliczono: właściwe, sprawne i zgodne z obowiązującymi przepisami i instrukcjami wykonywanie powierzonych czynności; przeprowadzanie planowych obchodów i konserwacji telefonicznych linii napowietrznych, m)m, okręgowych i abonenckich; przeprowadzanie okresowych pomiarów elektrycznych torów w granicach nadzorów zgodnie z instrukcją; konserwacja i usuwanie urządzeń na centralach telefonicznych wiejskich; instalowanie na sieciach stacji abonenckich i telexowych według otrzymanych zaleceń; czytelne prowadzenie dziennika montera w zakresie właściwego rozliczania zużytych materiałów, wykonanych robót, wykorzystania czasu pracy i delegacji służbowych; sporządzanie zmian paszportyzacyjnych i przekazywanie właściwym komórkom (...); zgłaszanie się na wezwanie do usunięcia uszkodzeń w dni wolne od pracy i branie czynnego udziału w kolumnach awaryjnych.

W związku z przekształceniem państwowej jednostki organizacyjnej P. (...) w przedsiębiorstwo użyteczności publicznej Poczta Polska oraz (...) S.A. z dniem 1 stycznia 1992 r. ubezpieczony stał się pracownikiem (...) S.A. – Zakładu (...) w T.. Od 1 kwietnia 1994 r. ubezpieczonemu ustalono stanowisko telemontera Rejon Telekomunikacyjny T. – Oddział Liniowy.

W dniu 30 czerwca 1993 r. ubezpieczony uzyskał zaświadczenie kwalifikacyjne w zakresie eksploatacji urządzeń i instalacji elektromagnetycznych tj. na stanowisku eksploatacji urządzeń i instalacji elektroenergetycznych – linii kablowych i instalacji sieci elektroenergetycznych oraz urządzeń oświetlenia elektrycznego z dodatkowymi uprawnieniami w zakresie budowy, konserwacji i remontów telekomunikacyjnych linii kablowych. W okresie od 6 października do 19 listopada 1993 r. ubezpieczony odbywał kurs specjalistyczny w zakresie budowy i konserwacji telekomunikacyjnych linii kablowych.

Od 1 kwietnia 1994 r. ubezpieczonemu powierzono stanowisko mistrza. Od 1 sierpnia 1995 r. został przeniesiony do pracy w Rejonie (...) C. – NT C.. W angażu z 24 października 1996 r. odnotowano pracę w warunkach szkodliwych.

W kolejnym zakresie obowiązków konserwatora linii kablowych ujęto następujące obowiązki: usuwanie uszkodzenia studni kablowych, kanalizacji kablowej i na sieci miejskiej i wiejskiej; konserwacja powierzonych urządzeń zgodnie z planem; przeprowadzanie bieżących remontów sieci kablowych; prowadzenie racjonalnej gospodarki materiałowej i rozliczanie się z pobranego materiału; prowadzenie dziennika zatrudnienia montera; odpowiadanie za powierzone narzędzia; zobowiązanie do przybycia na miejsce pracy po zawiadomieniu o zaistniałej awarii.

W karcie stanowiska pracy z 10 lutego 1998 r. wskazano następujący zakres obowiązków starszego pracownika ds. konserwacji linii kablowych w C.: usuwanie uszkodzeń studni kablowych, kanalizacji kablowej i na sieci miejskiej i wiejskiej; przeprowadzanie okresowej konserwacji szafek kablowych; przeprowadzanie okresowej konserwacji kanalizacji i studni kablowych; przed każdorazową pracą w kablowni lub studni kablowej przeprowadzanie pomiarów zawartości gazu ziemnego; odpowiadanie za należyty rozchód materiałów ze szczególnym uwzględnieniem rozliczeń złomu i miedzi; prowadzenie dziennika zatrudnienia montera, podając wykonane prace, zużyte materiały oraz czas pracy; odpowiadanie za stan pomieszczeń kablowni; udzielanie informacji dla paszportyzacji dotyczących przebiegów ciągów kablowych; w razie potrzeby wykonywanie prac konserwatora SM w zakresie usuwania uszkodzeń, renowacji linii i budowy nowych instalacji abonenckich.

Od 2 czerwca 1998 r. z mocy prawa stosunek pracy ubezpieczonego na podstawie mianowania przekształcił się w stosunek pracy na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony. Od 1 grudnia 1998 r. stanowisko ubezpieczonego było określane jako starszy telemonter.

Od 1 czerwca 2000 r. ubezpieczony był pracownikiem Pionu Sieci – Wydziału Systemów Dostępowych. W karcie stanowiska pracy wskazano obowiązki: prowadzenie dokumentacji łączy abonenckich i kart zajętości kabli w powierzonej części infrastruktury telekomunikacyjnej ZT; opracowywanie harmonogramów i przeprowadzanie pomiarów łączy, w tym łączy dzierżawionych (w zakresie sieci dostępowych); przygotowanie linii od strony przełącznicy głównej w celu realizacji wniosków na dostawy usług; zestawianie, uruchamianie i likwidacja łączy telekomunikacyjnych z zakresu sieci dostępowej od strony przełącznicy głównej; współpraca z Pionem Obsługi Klientów w zakresie usuwania uszkodzeń powierzonej infrastruktury telekomunikacyjnej ZT; prowadzenie paszportyzacji, ewidencji i statystki oraz dokumentacji technicznej sieci telekomunikacyjnej w zakresie działania komórki; nadzorowanie pracy konserwatorów SM i liniowych w zakresie usuwania uszkodzeń; wykonywanie innych poleceń wydawanych przez przełożonego.

W karcie stanowiska pracy z 19 lipca 2001 r. wskazano zadania: konserwacja sieci dostępowej; podejmowanie działań w zakresie poprawy sprawności funkcjonowania sieci dostępowej; likwidacja łączy telekomunikacyjnych z zakresu sieci dostępowej; usuwanie awarii lub stanów zagrożenia na sieci dostępowej; przygotowywanie uzupełnień do dokumentacji łączy abonenckich w powierzonej części infrastruktury telekomunikacyjnej OT; wykonywanie innych poleceń wydawanych przez przełożonego; prowadzenie na bieżąco dziennika montera; odpowiadanie za celowe i oszczędne gospodarowanie materiałami technicznymi oraz przyrządami, przedstawiając rozliczenie materiałowe co miesiąc.

Od 1 maja 2002 r. ubezpieczony był zatrudniony w (...) w B., (...) T., Grupa Techniczna ds., Utrzymania Sieci Dostępowej C. na stanowisku mistrza.

Ubezpieczony miał wypłacany dodatek za warunki szkodliwe.

Dowód: - świadectwo pracy – k. 9 akt emerytalnych,

- podanie o pracę – k. 2 akt osobowych cz. A,

- skierowanie do pracy – k. 10 akt osobowych cz. A,

- karty obiegowe – k. 2 akt osobowych cz. B,

- umowa o pracę – k. 3, 6 akt osobowych cz. B,

- angaże – k. 7, 10-12, 15-21, 24, 26-27, 29, 31-33, 35-39, 41, 43, 45, 49-55, 60, 65, 69 akt osobowych cz. B,

- zakres obowiązków – k. 14, 42 akt osobowych cz. B,

- umowa dot. skierowania na kurs – k. 8 akt osobowych cz. B,

- świadectwo zdania kursu – k. 9 akt osobowych cz. B,

- pismo dot. przekształcenia pracodawcy – k. 25 akt osobowych cz. B,

- zaświadczenie kwalifikacyjne – k. 28 akt osobowych cz. B,

- zaświadczenie o odbyciu kursu – k. 29 akt osobowych cz. B,

- pisma dot. przeniesienia – k. 34, 66 akt osobowych cz. B,

- karta stanowiska pracy – k. 44, 58, 63 akt osobowych cz. B,

- pismo dot. przekształcenia stosunku pracy – k. 48 akt osobowych cz. B,

- pismo dot. zmiany organizacyjnej – k. 57 akt osobowych cz. B,

- porozumienie o rozwiązaniu umowy o pracę – k. 1 akt osobowych cz. C,

- kartoteki zarobkowe – w aktach osobowych.

(...) S.A. zajmowała się utrzymaniem sieci telekomunikacyjnej (central telefonicznych oraz przyłączonych do nich centrali sieci telekomunikacyjnych kablowych, ziemnych i napowietrznych) oraz usuwaniem awarii. Nie był to zakład energetyczny.

Miejscem pracy ubezpieczonego była C. i teren nadzoru (...) w C. tj. okoliczne gminy.

Po odbyciu szkoleń ubezpieczony rozpoczął pracę jako monter – kablarz i zajmował się konserwacją sieci kablowej. Cała sieć wybudowana w mieście składała się z kabli ołowianych w kanalizacji telekomunikacyjnej. W rejonach gminnych była to sieć ziemna kablowa ołowiana, bez kanalizacji. Nie było tam sieci napowietrznej, lecz kilka drutów stalowych na podbudowie słupowej. Praca ubezpieczonego przebiegała dwuetapowo tj. najpierw należało zlokalizować miejsce uszkodzenia sieci, czyli konieczne było wejście do studni kablowych i otwarcie kabla ołowianego. Trzeba było wykopać dół o głębokości około 80 cm i otworzyć kilka otworów w ziemi, aby zlokalizować miejsce awarii. Następnie należało określony odcinek odkopać na 50-100 cm, ułożyć nowy kabel, pozamykać ołowiane złącza, wykonać pomiary i zasypać ziemią. Przez kable przesyłane były sygnały – była to sieć czynna pod napięciem 50V prądu stałego, a gdy centrala przesyłała sygnał dzwonienia, to pojawiał się sygnał zmienny o napięciu 75V. Było to napięcie bezpieczne według obowiązujących wówczas przepisów BHP. Ubezpieczony przy zgrzewaniu był cały czas nachylony nad kablem. Pracował z lampą benzynową z otwartym ogniem, musiał rozgrzać ołów albo naciąć, zrobić złącz – tzw. okienko. Otwierał istniejący złącz, rozlutowywał i przy tym był narażony na wdychanie ołowiu. Ponadto obok sieci kablowej zlokalizowane były w odległości około 0,5 m przewody gazowe i następowało przenikanie gazu do rur telekomunikacyjnych. Ubezpieczony także usuwał awarie telefonów w domach.

M. D. pracował z przydzielonym mu pomocnikiem. Praca była jednozmianowa. W razie awarii przyjeżdżał do pracy także po godzinach pracy i w dni wolne. Otrzymywał dodatek studzienny i kablowy oraz z tytułu pracy w warunkach szkodliwych, a także posiłki regeneracyjne.

Ubezpieczony nie usuwał awarii napowietrznych sieci elektroenergetycznych, jedynie sporadycznie i doraźnie w razie potrzeby wspomagał monterów przy uzupełnianiu drutów napowietrznych.

Dowód: - zeznania świadka T. P. na rozprawie w dniu 22.09.2025 r. – protokół elektroniczny od 00:08:26 do 00:47:01,

- zeznania świadka G. B. na rozprawie w dniu 24.11.2025 r. – protokół elektroniczny od 00:04:57 do 00:06:27,

- przesłuchanie ubezpieczonego na rozprawie w dniu 24.11.2025 r. – protokół elektroniczny od 00:17:49 do 00:28:09.

W dniu 30 listopada 2002 r. pracodawca wystawił ubezpieczonemu świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach, w którym wskazał, że w okresie od 11 grudnia 1984 r. do 30 kwietnia 2002 r. ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu wykonywał prace przy montażu, konserwacji i remontach linii kablowych i telefonicznych linii napowietrznych na stanowiskach telemonter i mistrz, wymienionych w wykazie A dziale VIII poz. 20 pkt 2 i 5 wykazu stanowiącego załącznik nr 1 do zarządzenia nr 33 Ministra Łączności z dnia 16 maja 1983 r. w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach w zakładach pracy resortu łączności.

Dowód: - świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach – 12 akt emerytalnych, k. 8 akt osobowych cz. C.

W dniu 31 maja 2025 r. (...) S.A. wystawiła kolejne świadectwo pracy w szczególnych warunkach, w którym wskazano, że M. D.:

- w okresie zatrudnienia od 11 grudnia 1984 r. do 30 listopada 1988 r. oraz od 1 kwietnia 1992 r. do 31 marca 1994 r., z wyłączeniem okresów nieskładkowych po 14 listopada 1991 r., stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace polegające na montażu, konserwacji i remoncie linii kablowych oraz telefonicznych linii napowietrznych, wymienione w wykazie A dziale VIII poz. 20 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 6, poz. 43) na stanowisku telemonter wymienionym w wykazie A dziale VIII poz. 20 pkt 2 załącznika nr 1 do zarządzenia nr 33 Ministra Łączności z dnia 16 maja 1983 r. w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach w zakładach pracy resortu łączności (Dziennik Łączności Nr 3 poz. 32);

- w okresie zatrudnienia od 1 grudnia 1988 r. do 31 marca 1992 r., stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace polegające na montażu, konserwacji i remoncie linii kablowych oraz telefonicznych linii napowietrznych, wymienione w wykazie A dziale VIII poz. 20 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 6, poz. 43) na stanowisku starszy telemonter wymienionym w wykazie A dziale VIII poz. 20 pkt 3 załącznika nr 1 do zarządzenia nr 33 Ministra Łączności z dnia 16 maja 1983 r. w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach w zakładach pracy resortu łączności (Dziennik Łączności Nr 3 poz. 32);

- w okresie zatrudnienia od 1 kwietnia 1994 r. do 30 listopada 2002 r., z wyłączeniem okresów nieskładkowych po 14 listopada 1991 r., stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace polegające na montażu, konserwacji i remoncie linii kablowych oraz telefonicznych linii napowietrznych, wymienione w wykazie A dziale VIII poz. 20 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 6, poz. 43) na stanowisku mistrz wymienionym w wykazie A dziale VIII poz. 20 pkt 5 załącznika nr 1 do zarządzenia nr 33 Ministra Łączności z dnia 16 maja 1983 r. w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach w zakładach pracy resortu łączności (Dziennik Łączności Nr 3 poz. 32);

Dowód: - świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach – k. 25 akt sądowych.

W piśmie z dnia 22 października 2025 r. (wpływ do Sądu w dniu 27 października 2025 r.) (...) S.A. wyjaśniła, że u tego pracodawcy stanowiska i rodzaj prac, na których wykonywane były prace w szczególnych warunkach określa zarządzenie nr 33 Ministra Łączności z dnia 16 maja 1983 r. w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach w zakładach pracy resortu łączności – wykaz A dział VIII. Praca wymieniona w pkt 17 załącznika nr 2 wykazy prac o szczególnym charakterze do ustawy dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych tj. prace elektromonterów bezpośrednio przy usuwaniu awarii oraz eksploatacji napowietrznych sieci elektroenergetycznych w warunkach pod napięciem nie była wykonywana w (...) S.A. ani u jej poprzedników prawnych. Płatnik składek wystawił świadectwo wykonywania prac w warunkach szczególnych zgodnie z rodzajem pracy faktycznie wykonywane i polegającej na montażu, konserwacji i remoncie linii kablowych oraz telefonicznych linii napowietrznych, co potwierdzają dokumenty znajdujące się w aktach osobowych.

Dowód: - pismo – k. 57 akt sądowych.

W Biuletynie Informacji Publicznej Komendy Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej w T. w „Wykazie zakładów dużego ryzyka wystąpienia awarii przemysłowej – dane na 31 grudnia 2024 r.” nie znajdują się informacje nt. byłego pracodawcy ubezpieczonego jako zakładu o dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej.

Dowód: - wykaz – na stronie internetowej https://www.gov.pl/web/gios/di-zaklady-stwarzajace-zagrozenie-wystapienia-powaznej-awarii-przemyslowej.

Razem z ubezpieczonym w powyższym zakładzie pracy zatrudnieni byli:

- T. P. w latach 1975 – 2020 jako kierownik, był bezpośrednim przełożonym ubezpieczonego;

- G. B. od 1 marca 1988 r. do maja 2023 r. jako pomocnik kablarza.

Dowód: - zeznania świadka T. P. na rozprawie w dniu 22.09.2025 r. – protokół elektroniczny od 00:08:26 do 00:47:01,

- zeznania świadka G. B. na rozprawie w dniu 24.11.2025 r. – protokół elektroniczny od 00:04:57 do 00:06:27.

W okresie od 1 grudnia 2002 r. do 30 kwietnia 2006 r. ubezpieczony był zatrudniony w (...) sp. z o.o. w O. – Oddziale w B. jako telemonter i od 1 września 2003 r. jako telemonter – magazynier.

Dowód: - świadectwo pracy – k. 13 akt emerytalnych.

Następnie od 1 maja 2006 r. do 22 stycznia 2017 r. ubezpieczony pracował w (...) sp. z o.o. na stanowisku doradcy technicznego, od 1 stycznia 2009 r. na stanowisku telemontera, a od 1 stycznia 2012 r. na stanowisku starszego telemontera.

Dowód: - świadectwo pracy – k. 14 akt emerytalnych.

Sąd zważył, co następuje:

Sąd ustalił powyższy stan faktyczny w oparciu o okoliczności bezsporne, dowody z dokumentów znajdujących się w aktach sądowych, aktach organu rentowego oraz aktach osobowych ubezpieczonego, a także w oparciu o dowód z zeznań świadków: T. P. i G. B., a także dowodu z przesłuchania M. D. w charakterze strony.

Sąd dał wiarę dowodom z dokumentów, gdyż były jasne, pełne, rzetelne, a nadto żadna ze stron nie kwestionowała ich autentyczności i mocy dowodowej, a także nie budziły one wątpliwości Sądu . Ubezpieczony przedstawił świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach z dnia 30 listopada 2002 r., w którym (...) S.A. wskazała, że w okresie od 11 grudnia 1984 r. do 30 kwietnia 2002 r. ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu wykonywał prace przy montażu, konserwacji i remontach linii kablowych i telefonicznych linii napowietrznych na stanowiskach telemonter i mistrz, wymienionych w wykazie A dziale VIII poz. 20 pkt 2 i 5 wykazu stanowiącego załącznik nr 1 do zarządzenia nr 33 Ministra Łączności z dnia 16 maja 1983 r. w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach w zakładach pracy resortu łączności. Następnie w dniu 31 maja 2025 r. (...) S.A. wystawiła kolejne świadectwo pracy w szczególnych warunkach, w którym wskazano, że M. D. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace polegające na montażu, konserwacji i remoncie linii kablowych oraz telefonicznych linii napowietrznych, wymienione w wykazie A dziale VIII poz. 20 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 6, poz. 43) na stanowiskach: telemontera od 11 grudnia 1984 r. do 30 listopada 1988 r. i od 1 kwietnia 1992 r. do 31 marca 1994 r., starszego telemontera od 1 grudnia 1988 r. do 31 marca 1992 r. oraz mistrza od 1 kwietnia 1994 r. do 30 listopada 2002 r., wymienionych w wykazie A dziale VIII poz. 20 pkt 2, 3 i 5 załącznika nr 1 do zarządzenia nr 33 Ministra Łączności z dnia 16 maja 1983 r. w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach w zakładach pracy resortu łączności (Dziennik Łączności Nr 3 poz. 32). Pracodawca nie wystawił świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach z uwzględnieniem załączników do ustawy o emeryturach pomostowych. Za ubezpieczonego nie były odprowadzane składki na Fundusz Emerytur Pomostowych po dniu 31 grudnia 2008 r. Co istotne, w toku postępowania w piśmie z dnia 22 października 2025 r. (...) S.A. (następca prawny) wyjaśniła, że u tego pracodawcy stanowiska i rodzaj prac, na których wykonywane były prace w szczególnych warunkach, określa zarządzenie nr 33 Ministra Łączności z dnia 16 maja 1983 r. w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach w zakładach pracy resortu łączności – wykaz A dział VIII. Praca wymieniona w pkt 17 załącznika nr 2 wykazy prac o szczególnym charakterze do ustawy dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych tj. prace elektromonterów bezpośrednio przy usuwaniu awarii oraz eksploatacji napowietrznych sieci elektroenergetycznych w warunkach pod napięciem nie była wykonywana w (...) S.A. ani u jej poprzedników prawnych.

Za wiarygodne uznano także zeznania świadków T. P. i G. B., ponieważ były jasne, pełne i logiczne, a także korespondowały ze sobą, jak i z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Świadkowie ci pracowali razem z ubezpieczonym w (...) S.A., przy czym T. P. był bezpośrednim przedłożonym ubezpieczonego, a G. B. pracował jako jego pomocnik, zatem świadkowie mieli niekwestionowane rozeznanie w kwestii stanowiska zajmowanego przez ubezpieczonego i charakteru wykonywanych przez niego obowiązków. Świadkowie potwierdzili, że zakład pracy nie był zakładem energetycznym, a ubezpieczony nie usuwał awarii napowietrznych sieci elektroenergetycznych - jedynie w wyjątkowych sytuacjach wspomagał monterów przy uzupełnianiu drutów napowietrznych. Świadkowie wskazali, że M. D. zajmował się konserwacją sieci kablowej, a cała sieć wybudowana w mieście składała się z kabli ołowianych w kanalizacji telekomunikacyjnej, przy czym w rejonach gminnych była to sieć ziemna kablowa ołowiana bez kanalizacji. Według relacji świadków nie było tam sieci napowietrznej, lecz kila drutów stalowych na podbudowie słupowej. Ubezpieczony najpierw zajmował się zlokalizowaniem miejsca uszkodzenia sieci poprzez wejście do studni kablowych i otwarciem kabla ołowianego, odkopaniem określonego odcinka i ułożeniem nowego kabla, następnie zamykał złącza, wykonywał pomiary i zasypywał rozkopany wcześniej odcinek. Świadek T. P. wyjaśnił, że kable były pod stałym napięciem 50V, a podczas sygnału dzwonienia pojawiało się tzw. napięcie zmienne 75V, przy czym było to napięcie bezpieczne według obowiązujących wówczas przepisów BHP. Według świadków ubezpieczony także usuwał awarie telefonów w domach.

Sąd uznał za wiarygodne także zeznania samego ubezpieczonego, które pozostawały zbieżne z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Ubezpieczony nie kwestionował relacji świadków co do rodzaju i charakteru jego pracy w spornym okresie, a także sam potwierdził, że nie wykonywał napraw napowietrznych linii energetycznych.

Zgodnie z treścią art. 4 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1696 - dalej jako „ustawa pomostowa”), prawo do emerytury pomostowej, z uwzględnieniem art. 5-12, przysługuje pracownikowi, który spełnia łącznie następujące warunki:

1.  urodził się po dniu 31 grudnia 1948 r.;

2.  ma okres pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze wynoszący co najmniej 15 lat;

3.  osiągnął wiek wynoszący co najmniej 55 lat dla kobiet i co najmniej 60 lat dla mężczyzn;

4.  ma okres składkowy i nieskładkowy, ustalony na zasadach określonych w art. 5-9 i art. 11 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i co najmniej 25 lat dla mężczyzn;

5.  ( uchylony);

6.  po dniu 31 grudnia 2008 r. wykonywał prace w szczególnych warunkach lub
o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3.

Warunkiem skutecznego ubiegania się o emeryturę pomostową, w świetle wykładni językowej art. 4 ustawy o emeryturach pomostowych, jest zatem m.in. legitymowanie się określonym stażem pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze
oraz kontynuowanie pracy w tych warunkach po wejściu w życie ustawy, a więc po dniu 31 grudnia 2008 r., jednak w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy.

Prawo do emerytury pomostowej, zgodnie z art. 49 ustawy o emeryturach pomostowych, przysługuje również osobie, która:

1.  po dniu 31 grudnia 2008 r. nie wykonywała pracy w szczególnych warunkach lub
o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3;

2.  spełnia warunki określone w art. 4 pkt 1-4 i art. 5-12;

3.  w dniu wejścia w życie ustawy miała wymagany w przepisach, o których mowa w pkt 2, okres pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3.

Wobec powyższego należy wskazać, że w przypadku, kiedy osoba ubiegająca się o emeryturę pomostową nie legitymuje się pracą w warunkach szczególnych lub szczególnym charakterze po dniu 31 grudnia 2008 r. w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy oraz legitymuje się w związku z tym jedynie stażem pracy ,,szczególnej” według poprzednio obowiązujących przepisów, może nabyć prawo do emerytury pomostowej jedynie wówczas, gdy dotychczasowy staż pracy (okres prac) można kwalifikować w rozumieniu dziś obowiązujących przepisów jako prace w warunkach szczególnych (art. 3 ust. 1 ustawy pomostowej) lub o szczególnym charakterze (art. 3 ust. 3 ustawy pomostowej). Innymi słowy brak podstaw prawnych do przyznania emerytury pomostowej ubezpieczonemu, którego dotychczasowy okres pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze, dziś nie może być tak kwalifikowany (tak wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 marca 2012 r., II UK 164/11). Warunek legitymowania się przez ubezpieczonych, którzy po dniu 31 grudnia 2008 r. nie wykonywali pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych, wyłącznie okresem takiej właśnie pracy (to jest pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy), przypadającym przed dniem 1 stycznia 2009 r. został jasno wyrażony i wynika wprost z literalnego brzmienia art. 49 pkt 3 ustawy o emeryturach pomostowych.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy, prace w szczególnych warunkach to prace związane z czynnikami ryzyka, które z wiekiem mogą z dużym prawdopodobieństwem spowodować trwałe uszkodzenie zdrowia, wykonywane w szczególnych warunkach środowiska pracy, determinowanych siłami natury lub procesami technologicznymi, które mimo zastosowania środków profilaktyki technicznej, organizacyjnej i medycznej stawiają przed pracownikami wymagania przekraczające poziom ich możliwości, ograniczony w wyniku procesu starzenia się jeszcze przed osiągnięciem wieku emerytalnego, w stopniu utrudniającym ich pracę na dotychczasowym stanowisku; wykaz prac w szczególnych warunkach określa załącznik nr 1 do ustawy. Z kolei, prace o szczególnym charakterze to prace wymagające szczególnej odpowiedzialności oraz szczególnej sprawności psychofizycznej, których możliwość należytego wykonywania w sposób niezagrażający bezpieczeństwu publicznemu, w tym zdrowiu lub życiu innych osób, zmniejsza się przed osiągnięciem wieku emerytalnego na skutek pogorszenia sprawności psychofizycznej, związanego z procesem starzenia się; wykaz prac o szczególnym charakterze określa załącznik nr 2 do ustawy (art. 3 ust. 3 ustawy). Za pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach albo o szczególnym charakterze uważa się pracowników wykonujących po dniu wejścia w życie ustawy, w pełnym wymiarze czasu pracy, prace, o których mowa w ust. 1 albo ust. 3 (art. 3 ust. 4 i 5 ustawy).

Warunek wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy jest spełniony tylko wówczas, gdy pracownik w ramach obowiązującego go pełnego wymiaru czasu pracy (przez 8 godzin) na określonym stanowisku, nie wykonuje czynności pracowniczych nie związanych z tym stanowiskiem, ale stale tj. ciągle wykonuje prace w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze (tak por. wyrok SA we Wrocławiu z dnia 3 kwietnia 2012 r., III AUa 181/12, LEX nr 1163532; wyrok SA we Wrocławiu z dnia 24 stycznia 2012 r., III AUa 1499/11, LEX nr 1135413).

W przedmiotowej sprawie M. D. spełnił warunki określone
w art. 4 pkt 1-5 ustawy o emeryturach pomostowych, ponieważ urodził się on po dniu
31 grudnia 1948 r., ma uznany przez organ rentowy staż pracy w warunkach szczególnych lub o szczególnym charakterze wynoszący ponad 15 lat w rozumieniu art. 32 ustawy
o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, ukończył 60 lat oraz legitymuje się okresem składkowym i nieskładkowym przekraczającym 25 lat. Przyczyną odmowy przyznania ubezpieczonemu prawa do emerytury pomostowej było uznanie przez ZUS, że po 31 grudnia 2008 r. nie wykonywał on pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych, a praca wykonywana do 31 grudnia 2008 r. nie kwalifikuje się do pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze w rozumieniu art. 3 ustawy o emeryturach pomostowych.

Pracodawca poświadczył wykonywanie przez ubezpieczonego pracy w szczególnych warunkach zgodnie z w wykazem A działem VIII poz. 20 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 6, poz. 43) oraz wykazem A działem VIII poz. 20 pkt 2, 3 i 5 załącznika nr 1 do zarządzenia nr 33 Ministra Łączności z dnia 16 maja 1983 r. w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach w zakładach pracy resortu łączności (Dziennik Łączności Nr 3 poz. 32). Odmówił natomiast zakwalifikowania wykonywanych przez ubezpieczonego prac w zakładzie do prac w warunkach szczególnych lub o szczególnym charakterze w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych.

Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że załącznik nr 2 do ustawy
w poz. 17 wskazuje, że pracami o szczególnym charakterze są „prace elektromonterów bezpośrednio przy usuwaniu awarii oraz eksploatacji napowietrznych sieci elektroenergetycznych w warunkach prac pod napięciem”.

W orzecznictwie pojawiło się stanowisko, zgodnie z którym usuwanie awarii, jak
i eksploatacja dotyczy napowietrznych sieci energetycznych w warunkach prac pod napięciem. W ocenie Sądu Apelacyjnego w Lublinie (wyrok z dnia 7 maja 2015 r., III AUa 99/15, LEX nr 1683315) prawidłowa interpretacja tego rodzaju prac wskazuje, że praca ubezpieczonego stanowiłaby pracę w szczególnym charakterze, o której mowa w ustawie, gdyby ubezpieczony zajmował się usuwaniem awarii napowietrznych sieci energetycznych
w warunkach prac pod napięciem lub eksploatacją napowietrznych sieci energetycznych
w warunkach prac pod napięciem.

W przedmiotowej sprawie nie było żadnych wątpliwości co do tego, że ubezpieczony nie wykonywał prac przy napowietrznych sieciach energetycznych w warunkach prac pod napięciem. Ubezpieczony i świadkowie potwierdzili, że ubezpieczony zajmował się konserwacją sieci kablowej w kanalizacji telekomunikacyjnej. Ubezpieczony lokalizował awarie i wykopywał doły, aby wymienić kable. Co prawda kable były pod napięciem, ale wynosiło ono 50V lub 75V i było uznawane za bezpieczne w rozumieniu przepisów BHP. Ubezpieczony jedynie sporadycznie mógł pracować przy awariach sieci napowietrznych, gdy zaistniała taka potrzeba – tego rodzaju pracami na co dzień zajmowała się specjalnie do tego przydzielona brygada. Prace te wykonywali więc przeszkoleni pracownicy, wyposażeni w specjalistyczny sprzęt.

Do nabycia uprawnień do świadczenia konieczne jest stałe (codzienne) wypełnianie pełnego wymiaru czasu pracy (przez 8 godzin dziennie, jeżeli pracownika obowiązuje taki wymiar czasu pracy) pracami w warunkach szczególnych lub o szczególnym charakterze. Ewentualny wyjątek mogą stanowić wyłącznie czynności mające charakter incydentalny, krótkotrwały i uboczny. W przypadku ubezpieczonego prace bezpośrednio przy usuwaniu awarii sieci napowietrznych nie wchodziły w zakres obowiązków. Do codziennego zakresu obowiązków ubezpieczonego należało usuwanie awarii, konserwacja urządzeń i instalacji telekomunikacyjnych.

Sąd uznał również, że pracy, którą wykonywał ubezpieczony, nie można zakwalifikować do pkt 14 wykazu prac o szczególnym charakterze (załącznik nr 2 do ustawy), czyli „prac przy bezpośrednim sterowaniu procesami technicznymi mogącymi spowodować awarię techniczną z poważnymi skutkami dla bezpieczeństwa publicznego”. Bezpośrednie sterowanie procesami technicznymi wymaga, aby wykonujący je pracownik obsługiwał urządzenia, maszyny lub instalacje i stale kontrolował ich parametry, reagując na wszelkie odchylenia i podejmował działania korygujące, co w założeniu ma doprowadzić do niedopuszczenia do wystąpienia poważnej awarii ze skutkami dla bezpieczeństwa publicznego (analogicznie wyrok Sądu Najwyższego - Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 9 maja 2019 r. III UK 115/18, Legalis nr 1942520).

W piśmiennictwie zwrócono uwagę, że konieczne jest istnienie związku przyczynowego między sterowaniem procesem technicznym a możliwością spowodowania awarii (B. Gudowska, K. Ślebzak (red.), Emerytury i renty z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Emerytury pomostowe. Komentarz, 2013, s. 923). Zatem konieczne jest stwierdzenie, że wykonywanie przez pracownika obowiązków przy obsłudze takich urządzeń, maszyn lub instalacji może grozić awarią techniczną.

Z zeznań ubezpieczonego oraz świadków wynika, że w spornym okresie zatrudnienia do zadań ubezpieczonego należało wykonywanie prac związanych z usuwaniem awarii, konserwacją i modernizacją urządzeń telekomunikacyjnych. Praca taka nie polegała zatem na „bezpośrednim sterowaniu procesami technicznymi”. Samo montowanie elementów maszyn i urządzeń telekomunikacyjnych oraz upewnianie się, że prawidłowo działają po montażu lub wykonywanie ich bieżących napraw nie spełniają powyższego wymogu. Ubezpieczony nie zajmował się zatem bezpośrednim sterowaniem procesami technicznymi mogącymi stwarzać awarie z poważnymi skutkami dla bezpieczeństwa publicznego. Nie sterował bezpośrednio procesem technicznym, usuwał awarie – i to nie stale w pełnym wymiarze czasu pracy. Wykonywał bowiem też inne czynności związane z modernizacją i konserwacją urządzeń.

(...) S.A. nie podlegała kwalifikacji jako zakład zwiększonego ryzyka zaistnienia poważnej awarii przemysłowej. W Biuletynie Informacji Publicznej Komendy Wojewódzkiej Państwowej Straży Pożarnej w T. w „Wykazie zakładów dużego ryzyka wystąpienia awarii przemysłowej – dane na 31 grudnia 2024 r.” nie znajdują się informacje nt. byłego pracodawcy ubezpieczonego jako zakładu o dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej. Ponadto należy wyjaśnić, że nawet jeśli w zakładzie istnieje zwiększone ryzyko zaistnienia poważnej awarii przemysłowej, to nie oznacza to, że wszyscy pracownicy, świadczący pracę, wykonują pracę o szczególnym charakterze. Ustawodawca bowiem wyraźnie wskazał, że są nimi wyłącznie prace bezpośrednio przy sterowaniu procesami technicznymi. Ubezpieczony takimi procesami nie sterował, skoro pracował on głównie przy pracach konserwacyjnych i usuwaniu awarii, a nie bezpośrednio jako operator procesów technicznych.

Przypomnieć należy, że przepisy regulujące system zabezpieczenia społecznego ze względu na swoją istotę i konstrukcję podlegają wykładni ścisłej. Nie powinno się więc stosować do nich wykładni celowościowej, funkcjonalnej lub aksjologicznej w opozycji do wykładni językowej, jeżeli ta ostatnia prowadzi do jednoznacznych rezultatów interpretacyjnych. Ustawa o emeryturach pomostowych zastąpiła przepisy ustawy
o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych określające zasady przyznawania emerytur w niższym wieku pracownikom zatrudnionym w szczególnych warunkach pracy lub w szczególnym charakterze - nowymi regulacjami, określającymi zasady nabywania wcześniejszych emerytur z tytułu tego rodzaju pracy. Ustawa ma charakter przejściowy ograniczając prawo do uzyskania emerytury pomostowej do osób urodzonych po 31 grudnia 1948 r., które pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze
(w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3 ustawy lub art. 32 i art. 33 ustawy o emeryturach i rentach
z FUS) rozpoczęły przed 1 stycznia 1999 r. (zob. art. 4 pkt 5 ustawy). Wykaz prac określonych w art. 3 ust. 1 i 2 ustawy o emeryturach pomostowych jest zamknięty i nie podlega uzupełnieniu, co oznacza, że cech pracy o szczególnym charakterze lub
w szczególnych warunkach nie mogą posiadać inne prace, choćby sposób ich wykonywania
i ich jakość mogła obniżyć się z wiekiem.

Wskazać należy, że ustawodawca w istocie znacznie zawęził w ustawie o emeryturach pomostowych prace, które uznaje za wykonywane w szczególnych warunkach lub
o szczególnym charakterze, w porównaniu z pracami zawartymi w wykazach, załącznikach do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze
(Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.). Nie wszystkie prace zawarte w rozporządzaniu znalazły się
w załącznikach do ustawy o emeryturach pomostowych.

Reasumując, Sąd nie mógł zaliczyć ubezpieczonemu okresu zatrudnienia w (...) S.A. do pracy w warunkach szczególnych w rozumieniu ustawy pomostowej.

W tym stanie rzeczy, w oparciu o przepis art. 477 ¹⁴ § 1 k.p.c., odwołanie podlegało oddaleniu jako bezzasadne.

Sędzia Danuta Domanska