Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 26 listopada 2024 r. (data nadania w urzędzie pocztowym– k. 40 akt) skierowanym przeciwko J. Z. (1), J. Z. (2) i K. Z. powód (...) Bank (...) Spółka Akcyjna w W. domagał się zasądzenia od pozwanych na rzecz powoda kwoty 139.835,30 zł oraz kwoty 552,63 CHF tytułem kapitału udostępnionego na podstawie umowy kredytu zawartej z powodem wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 16 sierpnia 2024 r. do dnia zapłaty oraz zasądzenia od pozwanych na rzecz powoda zwrotu kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Powód wskazał, że związku z zawarciem umowy kredytu z 16 czerwca 2008 r. udostępnił pozwanym kwoty w 139.835,30 zł oraz 552,63 CHF.

W odpowiedzi na pozew oraz piśmie z 23 kwietnia 2025 r. pozwana wniosła o oddalenia powództwa wskazując, że doszło do spełnienia świadczenia poprzez zapłatę przez pozwaną kwot 50.000,00 zł w dniu 20 marca 2025 r., 50.000,00 zł w dniu 21 marca 2025 r. oraz 40.962,99 zł w dniu 22 marca 2025 r.

Na rozprawie w dniu 18 czerwca 2025 r. pełnomocnik powoda cofnął pozew w stosunku do pozwanych J. Z. (2) i K. Z..

Sąd ustalił, co następuje:

Dnia 16 czerwca 2008 r. J. Z. (1), J. Z. (2) i K. Z. jako kredytobiorcy oraz (...) Bank (...) Spółka Akcyjna w W. jako kredytodawca zawarli umowę kredytu(...) o numerze (...). W umowie bank zobowiązał się postawić do dyspozycji kredytobiorców kwotę 69.079,19 CHF na potrzeby własne (§ 2 ust. 1 i 2 umowy).

Dowód : umowa kredytu, k. 15-24 akt;

W dniu 30 czerwca 2008 r. kwota 552,63 CHF została pobrana przez bank tytułem prowizji od udzielonego kredytu. Kwota ta została potrącona z kwoty kapitału kredytu. W dniu 30 czerwca 2008 r. bank wypłacił kwotę 139.835,30 zł, co stanowiło równowartość 68.526,56 CHF przeliczonych na złotówki po kursie 2, (...).

Dowód: zaświadczenie, k. 25 akt;

Wyrokiem z 17 stycznia 2025 r. Sąd Okręgowy w Toruniu ustalił nieważność umowy kredytu z 16 czerwca 2008 r. oraz zasądził od (...) Bank (...) Spółki Akcyjnej w W. na rzecz powódki J. Z. (1) kwotę 184.354,51 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie. Wyrok uprawomocnił się w dniu 11 marca 2025 r.

Okoliczność bezsporna

Dowody: wyrok Sądu Okręgowego w Toruniu z 17 stycznia 2025 r., sygn. akt I C 918/23 – k. 232-233 oraz k. 270 akt sprawy I C 918/23.

Pozwana J. Z. (1) w dniu 20 marca 2025 r. dokonała zapłaty na rzecz powoda kwoty 50.000 zł z tytułem przelewu zwrot kapitału z tytułu nieważnej umowy kredytu nr (...), sygn. akt: 918/23; w dniu 21 marca 2025 r. dokonała zapłaty na rzecz powoda kwoty 50.000 zł z tytułem przelewu zwrot kapitału z tytułu nieważnej umowy kredytu nr (...); w dniu 22 marca 2025 r. dokonała zapłaty na rzecz powoda kwoty 40.962,99 zł z tytułem przelewu zwrot kapitału z tytułu nieważnej umowy kredytu nr (...).

Dowód: potwierdzenia przelewów, k. 69-71 akt;

Sąd zważył, co następuje:

Stan faktyczny został ustalony na podstawie dokumentów, w tym dokumentów znajdujących się w aktach sprawy I C 918/23.

Roszczenie o zwrot wypłaconego pozwanej kapitału

Powództwo o zwrot wypłaconego pozwanej kapitały podlegało w zasadniczej części oddaleniu z uwagi na spełnienie świadczenia przez pozwaną.

Nie ulega wątpliwości, że pozwana w dniu 20 marca 2025 r. dokonała zapłaty na rzecz powoda kwoty 50.000 zł z tytułem przelewu zwrot kapitału z tytułu nieważnej umowy kredytu nr (...), sygn. akt: 918/23; w dniu 21 marca 2025 r. dokonała zapłaty na rzecz powoda kwoty 50.000 zł z tytułem przelewu zwrot kapitału z tytułu nieważnej umowy kredytu nr(...); w dniu 22 marca 2025 r. dokonała zapłaty na rzecz powoda kwoty 40.962,99 zł z tytułem przelewu zwrot kapitału z tytułu nieważnej umowy kredytu nr (...).

Mając na względzie powołane okoliczności Sąd przyjął, że poprzez zapłatę kwoty 140.962,99 zł pozwana dokonała zwrotu świadczenia nienależnego w postaci kapitału udzielonego jej na podstawie umowy z 16 czerwca 2008r. w kwocie 139.835,30 zł. Tym samym roszczenie powoda z tego tytułu wygasło w związku ze spełnieniem świadczenia (wykonaniem zobowiązania), a powództwo podlegało oddaleniu.

Odnośnie do kwoty 552,63 CHF, to żądanie w tym zakresie podlegało oddaleniu ze względu na to, że wskazana kwota nigdy pozwanej nie została wypłacona. Kwota 552,63 CHF był to koszt prowizji, który został potrącony przez bank z udzielonej pozwanej kwoty kredytu. Nie doszło tu do jakiegokolwiek przesunięcia majątkowego. Pozwana nie jest z całą pewnością w tym zakresie bezpodstawnie wzbogacona albowiem ta kwota do jej majątku nie wpłynęła (pozwanej wypłacono równowartość w PLN kwoty 68.526,56 CHF, a nie wskazanej w umowie kwoty 69.079,19 CHF. Pozwanej wypłacono kapitał po potrąceniu na rzecz banku kwoty prowizji 552,63 CHF - vide zaświadczenie k. 25 akt.

Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd oddalił powództwo na podstawie przepisu art. 410 kc stosowanego a contrario.

Z uwagi na spełnienie świadczenia przez pozwaną po upływie terminu wymagalności świadczenia, na podstawie przepisu art. 455 kc w zw. z art. 481 kc Sąd zasądził odsetki od kwoty roszczenia głównego tj. 139.835,30 zł w następujący sposób: od kwoty 50.000 zł od dnia 1 lutego 2025 r. do 20 marca 2025 r. (po upływie 7 dni od dnia doręczenia odpisu pozwu do dnia zapłaty); od kwoty 50.000 zł od dnia 1 lutego 2025 r. do 21 marca 2025 r. (po upływie 7 dni od dnia doręczenia odpisu pozwu do dnia zapłaty); od kwoty 39.835,30 zł od dnia 1 lutego 2025 r. do 22 marca 2025 r. (po upływie 7 dni od dnia doręczenia odpisu pozwu do dnia zapłaty). W pozostałej części żądanie odsetek podlegało oddaleniu. Brak było podstaw do uznania, że powód skutecznie wezwał pozwaną do zapłaty pismem z 18 czerwca 2024 r. k. 31 akt. Powód nie przedłożył dowodu doręczenia ani nadania pisma wzywającego do zapłaty. Nie sposób więc było uznać, że dotarło ono do pozwanej w takie sposób, że mogła się z nim zapoznać i postawiło to roszczenie powoda w stan wymagalności. Sąd uznał, że pozwana została skutecznie wezwana do zapłaty w chwili doręczenia jej odpisu pozwu w niniejszej sprawie, a roszczenie powoda stało się wymagalne po upływie 7 dni od tego dnia tj. 31 stycznia 2025 r. Pozwana popadła w opóźnienie w dniu 1 lutego 2025 r.

Sąd umorzył postępowanie w stosunku do pozwanych J. Z. (2) i K. Z. na podstawie przepisu art. 355 kpc i art. 203 kpc.

O kosztach postępowania orzeczono stosownie do zasady odpowiedzialności za wynik sporu (art. 98 k.p.c.) obciążając nimi w całości stronę, która w znakomitej większości spór przegrała (Sąd zasądził jedynie niewielką część odsetek), czyli powoda. Na wysokość zasądzonej na rzecz pozwanej w wyroku kwoty składała się kwota 17,00 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym w kwocie 5.400 zł (ustalonej stosownie do § 2 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych z dnia 22 października 2015 r., Dz.U. z 2015 r. poz. 1803).

ZARZĄDZENIE

1.  (...)

2.  (...)

3.  (...)

(...), dnia 15 lipca 2025 r.