Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 17 listopada 2023 r.

Sąd Rejonowy w Tczewie I Wydział Cywilny

Przewodniczący: sędzia Dorota Słowik

po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2023 r. w Tczewie

na posiedzeniu niejawnym

sprawy z powództwa J. J.

przeciwko Skarbowi Państwa –(...), Skarbowi Państwa – (...)

o zapłatę

oddala powództwo

Sygn. akt I C 204/22

UZASADNIENIE

W dniu 10 czerwca 2021 r. powód J. J. wniósł przeciwko Skarbowi Państwa- (...) pozew o zapłatę na swoją rzecz kwoty 70.000 zł tytułem zadośćuczynienia. Jednocześnie powód złożył wniosek o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

W uzasadnieniu pozwu J. J. podniósł, iż podstawę prawną jego żądania stanowią przepisy art. 417, 448, 445, 23, 24 kc i art. 16 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze. Powód wskazał na jego zdaniem niezgodne z prawem działanie funkcjonariuszy Skarbu Państwa, polegające na: bezprawnym odraczaniu, oddalaniu i zwrocie jego wniosków i skarg oraz niedoprowadzeniu go na rozprawy, a także opieszałości w rozpatrywaniu spaw z jego udziałem. Powyższe miało doprowadzić do naruszenia dóbr osobistych powoda, skutkujących rozstrojem zdrowia. Powód podniósł, iż poprzez wyrażany przez funkcjonariuszy względem niego brak szacunku, naruszenia godności i czci doszło do pogwałcenia jego dóbr osobistych. W wyniku powyższego powód czuł się dyskryminowany. W rezultacie w ocenie powoda doszło u niego do rozstroju zdrowia, przejawiającego się zwiększonym nadciśnieniem, bólami i zawrotami głowy, bólami żołądka, stanami depresyjnymi i padaczką. Powód wskazał na konieczność zażywania leków, niemożność właściwego funkcjonowania w społeczeństwie i podjęcia pracy. Do pozwu powód załączył szereg wydanych względem niego przez sądy różnych instancji orzeczeń.

Art. 1911 § 1- 4 kpc stanowi, iż jeżeli z treści pozwu i załączników oraz okoliczności dotyczących sprawy, a także faktów, o których mowa w art. 228, wynika oczywista bezzasadność powództwa, stosuje się przepisy § 2-4. (§1)

Gdyby czynności, które ustawa nakazuje podjąć w następstwie wniesienia pozwu, miały być oczywiście niecelowe, można je pominąć. W szczególności można nie wzywać powoda do usunięcia braków, uiszczenia opłaty, nie sprawdzać wartości przedmiotu sporu ani nie przekazywać sprawy. (§ 2)

Sąd może oddalić powództwo na posiedzeniu niejawnym, nie doręczając pozwu osobie wskazanej jako pozwany ani nie rozpoznając wniosków złożonych wraz z pozwem. (§ 3)

Uzasadnienie wyroku sporządza się na piśmie z urzędu. Powinno ono zawierać jedynie wyjaśnienie, dlaczego powództwo zostało uznane za oczywiście bezzasadne. Wyrok z uzasadnieniem sąd z urzędu doręcza tylko powodowi z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia. (§ 4)

Zgodnie z treścią art. 417 § 1- 2 kc, za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej ponosi odpowiedzialność Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego lub inna osoba prawna wykonująca tę władzę z mocy prawa. Jeżeli wykonywanie zadań z zakresu władzy publicznej zlecono, na podstawie porozumienia, jednostce samorządu terytorialnego albo innej osobie prawnej, solidarną odpowiedzialność za wyrządzoną szkodę ponosi ich wykonawca oraz zlecająca je jednostka samorządu terytorialnego albo Skarb Państwa.

Powód wobec wydawanych niekorzystnych dla niego przez organy wymiaru sprawiedliwości orzeczenia, wnosił o zasądzenie na swoją rzecz kwoty zadośćuczynienia. W jego ocenie, skutki prowadzonych z jego udziałem postępowań oraz zapadłe w nich orzeczenia, w rezultacie miały prowadzić do pogorszenia się stanu jego zdrowia i niemożność funkcjonowania w społeczeństwie.

W uzasadnieniu do ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy- kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1469), którą wprowadzono do kodeksu postępowania cywilnego przepis art. 1911 wskazano, że pozew oczywiście bezzasadny to taki, którego treść pozwala przewidywać, że w żadnym wypadku nie ma on szans uwzględnienia, wobec czego nadawanie mu biegu jest stratą czasu i pracy sądu. W orzecznictwie przyjmuje się, że oczywista bezzasadność powództwa zachodzi wówczas, gdy każdy prawnik z góry, bez głębszej analizy prawnej stanu faktycznego może powiedzieć, że powództwo nie może być uwzględnione (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 października 1984 r., (...)). Oczywista bezzasadność powództwa może dotyczyć wypadków całkowicie jednoznacznych (por. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 3 listopada 2009 r., sygn.(...)).

Dla oceny, czy zachodzi oczywista bezzasadność powództwa, nie ma jakiegokolwiek znaczenia przytoczona przez powoda podstawa prawna żądania, oceny takiej należy natomiast dokonać w oparciu o przytoczone w pozwie okoliczności faktyczne. Odmowa zwolnienia od kosztów sądowych jest usprawiedliwiona wtedy, gdy z okoliczności faktycznych w świetle przepisów prawa materialnego, które sąd stosuje z urzędu, wynika oczywista bezzasadność powództwa. (por. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 kwietnia 1971 r., sygn. akt (...), LEX nr 4725.)

Zgodnie z treścią art. 417§1 kc i 4171 kc, warunkiem odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa jest spełnienie trzech przesłanek:

- bezprawności zachowania przy wykonywaniu władzy publicznej;

- wystąpienia szkody (krzywdy);

- wystąpienia adekwatnego związku przyczynowego pomiędzy szkodą a bezprawnym zachowaniem, z którego szkoda ta wynikła.

(por. Wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 26 czerwca 2020 r., sygn. akt (...))

W ocenie Sądu z treści pozwu wynika, że ww. przesłanki nie będą w niniejszej sprawie spełnione.

Powoływana przez powoda kwestia pogorszenia jego stanu psychicznego, występującej depresji w związku z wydawanymi przez Sądy orzeczeniami, nie została wykazana. Powód również nie przedstawił żadnego materiału dowodowego wykazującego okoliczności opieszałości w rozpoznawaniu jego spraw. Powód nie wskazał, na czym polegała bezprawność działania sądów i sędziów w sprawach, w których wydano niekorzystne względem niego orzeczenia. Nie przytoczył też żadnych konkretnych twierdzeń i nie określił dat odnośnie sposobu prowadzenia spraw oraz okresu ich rozpoznawania. Powód przedłożył szereg zapadłych względem niego orzeczeń - bez konkretnego odniesienia w zakresie wyrządzenia mu nimi krzywdy.

Należy w tymi miejscu podkreślić, iż niezadawalające daną stronę postępowania wydane w sprawach orzeczenia, nie mogą stanowić podstawy do przyjęcia, iż są one przejawem dyskryminacji bądź niewłaściwego traktowania strony. Strony w różny sposób podchodzą do kwestii wydanych niekorzystnych względem nich orzeczeń. Jednakże brak jest podstaw do przyjęcia tezy, iż winno to stanowić podstawę zasadności roszczenia o zadośćuczynienie. Zarzuty związane z niewłaściwym wykonywaniem władzy publicznej powinny być na tyle skonkretyzowane, aby było możliwe zweryfikowanie ich wiarygodności. Powód tymczasem w treści pozwu wiąże rzekome wyrządzenie mu krzywdy z wydanymi przez Sąd orzeczeniami w sposób bardzo ogólnikowy i enigmatyczny. Nie precyzuje on bowiem, kiedy i dokładnie w jaki sposób miało nastąpić owo wyrządzenie krzywdy oraz w jaki sposób miałoby ono być powiązane z mającymi wystąpić skutkami w postaci pogorszenia stanu zdrowia. Samo wystąpienie negatywnej reakcji organizmu w postaci dolegliwości bólowych oraz depresji także nie zostało w żaden sposób wykazane. Obowiązek wykazania twierdzeń, z których strona wywodzi roszczenie, obciążał z mocy art. 6 kc powoda, wedle którego, ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Brak aktywności dowodowej strony postępowania musi działać zatem w takiej sytuacji na niekorzyść jej samej.

Z treści przedstawionych orzeczeń nie wynika by były to decyzje niezgodne z prawem. Niemożliwa w powyższym kontekście i niewykazana jest także okoliczność związku przyczynowego pomiędzy ewentualną bezprawnością zachowania organów wymiaru sprawiedliwości, a przywoływaną przez powoda krzywdą.

Należy bowiem wskazać, iż zgodnie w treścią art. 361 § 1 kc, zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. Sąd z urzędu posiada wiedzę o licznie wytaczanych przez powoda powództwach, wnioskach i skargach, w głównej mierze przeciwko Skarbowi Państwa. Powyższe zatem samo przez się przeczy twierdzeniom powoda o rzekomo wyrządzonej krzywdzie i niemożności prawidłowego funkcjonowania. Bardzo duża aktywność procesowa powoda stoi w rażącej sprzeczności z podnoszonymi przez niego twierdzeniami dotyczącymi chociażby depresji.

Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, iż przesłanki art. 1911 §1 kc, zostały spełnione, a zatem powództwo jako oczywiście bezzasadne podlegało oddaleniu.