Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 05 marca 2025 roku

Sąd Rejonowy w Gdyni VI Wydział Gospodarczy, w składzie:

Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Justyna Supińska

Protokolant: starszy sekretarz sądowy Marta Denc

po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2025 roku w Gdyni

na rozprawie

w postępowaniu gospodarczym

sprawy z powództwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G.

przeciwko Towarzystwo (...) spółce akcyjnej z siedzibą w W.

o zapłatę

I.  zasądza od pozwanego Towarzystwo (...) spółki akcyjnej z siedzibą w W. na rzecz powoda (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. kwotę 2 291,84 złotych (dwa tysiące dwieście dziewięćdziesiąt jeden złotych osiemdziesiąt cztery grosze) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi za okres od dnia 14 czerwca 2022 roku do dnia zapłaty;

II.  zasądza od pozwanego Towarzystwo (...) spółki akcyjnej z siedzibą w W. na rzecz powoda (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. kwotę 2 117 złotych (dwa tysiące sto siedemnaście złotych) wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie liczonymi za okres od dnia uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia do dnia zapłaty , tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sygn. akt VI GC 85/24

UZASADNIENIE

W pozwie z dnia 24 listopada 2023 roku powód (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. domagał się zasądzenia od pozwanego Towarzystwo (...) spółki akcyjnej z siedzibą w W. kwoty 2 291,84 złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi za okres od dnia 14 czerwca 2022 roku do dnia zapłaty, a także kosztów procesu.

W uzasadnieniu powód wskazał, że pozwany jako ubezpieczyciel w zakresie odpowiedzialności cywilnej sprawcy szkody powstałej w związku z jego działalnością gospodarczą w pojeździe marki M. o numerze rejestracyjnym (...) jest zobowiązany z tytułu powyższej szkody do zapłaty odszkodowania w kwocie odpowiadającej kosztom naprawy pojazdu (w wartości netto plus 50% podatku vat). Pozwany po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego wypłacił odszkodowanie obniżając jednak stawkę za prace blacharsko – mechaniczne i lakiernicze z kwoty 350 złotych netto do kwoty 170 złotych netto za roboczogodzinę tychże prac.

Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym wydanym w dniu 13 grudnia 2023 roku w sprawie o sygn. akt VI GNc 4051/23 referendarz sądowy Sądu Rejonowego w Gdyni uwzględnił żądanie pozwu w całości.

W sprzeciwie od powyższego orzeczenia pozwany Towarzystwo (...) spółka akcyjna z siedzibą w W. domagał się oddalenia powództwa kwestionując rynkowość stawki za prace naprawcze przyjętej przez zakład dokonujący naprawy pojazdu marki M. o numerze rejestracyjnym (...).

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 28 marca 2022 roku podczas prac budowlanych prowadzonych przez M. R. doszło do uszkodzenia przednich lewych drzwi pojazdu marki M. o numerze rejestracyjnym (...).

Właścicielem tego pojazdu był (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W., natomiast jego użytkownikiem na podstawie umowy leasingu był (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w G..

(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. jest płatnikiem podatku od towarów i usług i w związku z korzystaniem z tego pojazdu był uprawniony do obniżenia należnego podatku vat o 50% kwoty podatku naliczonego.

niesporne, a nadto: oświadczenie – k. 18v akt

M. R. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą (...) w dacie powyższego zdarzenia objęty był ochroną ubezpieczeniową w zakresie odpowiedzialności cywilnej z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w Towarzystwo (...) spółce akcyjnej z siedzibą w W.. Zakres ubezpieczenia rozszerzony został m. in. o klauzulę 6 OC (...) w której przewidziano franszyzę redukcyjną w każdej szkodzie rzeczowej wyrządzonej w związku z wykonywanie usług budowlano – montażowych, w kwocie 1 000 złotych.

niesporne, a nadto: polisa – k. 51 akt, „Ogólne warunki ubezpieczenia (...)” – k. 52-63 akt

W dniu 29 kwietnia 2022 roku (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. zlecił (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. przeprowadzenie naprawy pojazdu marki M. o numerze rejestracyjnym (...).

Strony uzgodniły stawkę za prace naprawcze w kwocie 350 złotych netto za roboczogodzinę tych prac.

zlecenie naprawy – 14 akt

W tym samym dniu (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. jako cedent zawarł ze (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. jako cesjonariuszem umowę przelewu wierzytelności – prawa do odszkodowania z polisy OC sprawcy przysługującą mu w związku ze szkodą w pojeździe marki M. o numerze rejestracyjnym (...) w celu pokrycia kosztów naprawy pojazdu wraz z kosztami parkowania, holowania, przygotowania do oględzin oraz badań technicznych.

Strony postanowiły, że w razie zaistnienia okoliczności, o jakich mowa w § 4 pkt 5 umowy zlecenia naprawy pojazdu, przedmiotowa umowa przelewu wierzytelności na warunkach w niej określonych zaczyna obowiązywać od momentu nabycia przez cedenta od osoby trzeciej (osoby fizycznej lub prawnej) wierzytelności, tj. prawa do odszkodowania z polisy OC sprawcy przysługującej mu w związku ze szkodą w pojeździe marki M. o numerze rejestracyjnym (...), bez konieczności potwierdzania obowiązywania przedmiotowej umowy odrębnym dokumentem. W przypadku gdy cedent nie nabędzie powyższej wierzytelności w nieprzekraczalnym terminie 6 miesięcy od wystawienia faktury za naprawę, naprawa pojazdu staje się naprawą gotówkową, a cedent zobowiązany jest do pełnego pokrycia kosztów naprawy (§ 1 pkt 8 umowy).

umowa przelewu wierzytelności – k. 15 akt

Po przeprowadzeniu naprawy w dniu 30 maja 2022 roku (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. wystawił (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. tytułem kosztów naprawy pojazdu marki M. o numerze rejestracyjnym (...) fakturę numer (...) na kwotę 4 853,48 złotych netto (oraz 1 116,30 złotych tytułem podatku vat) uwzględniając stawki za prace naprawcze w kwocie 350 złotych netto.

(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. zobowiązany był do zapłaty kwoty 558,15 złotych tytułem 50% podatku vat od powyższej kwoty netto.

faktura – k. 29 akt, kalkulacja naprawy – k. 20-21 akt

Po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego Towarzystwo (...) spółka akcyjna z siedzibą w W. przyznał odszkodowanie w wartości netto plus 50% podatku vat, tj. w kwocie 3 119,79 złotych weryfikując stawki za prace naprawcze z kwoty 350 złotych netto do kwoty 170 złotych netto. Przyznane w powyższej kwocie odszkodowanie pomniejszono o franszyzę redukcyjną w kwocie 1 000 złotych i wypłacono kwotę 2 119,79 złotych.

decyzja – k. 22 akt, zweryfikowana kalkulacja naprawy – k. 23-24 akt

W dniu 14 lipca 2023 roku (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. (jako cesjonariusz) zawarł z (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. (jako cedentem) umowę o przelew wierzytelności z polisy OC przysługującej cedentowi z tytułu odszkodowania w związku z naprawą pojazdu marki M. o numerze rejestracyjnym (...) po szkodzie z dnia 28 marca 2022 roku.

umowa cesji wierzytelności – k. 16 akt, pełnomocnictwa – k. 16v-18 akt

Autoryzowane stacji obsługi pojazdów na obszarze T. i okolic, w tym będące przedstawicielami marek pojazdów należących do klasy premium (np. M., J., L. (...), B., P., V.) działające w drugim kwartale 2022 roku stosowały stawki w kwocie 125-400 złotych netto za roboczogodzinę prac blacharsko – mechanicznych i lakierniczych.

(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. jest autoryzowaną stacją obsługi producenta pojazdów m. in. marki M. i marki B..

opinia biegłego sądowego M. T. – k.168-191 akt

Sąd zważył, co następuje:

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie oświadczeń stron w zakresie, w jakim nie były one kwestionowane przez stronę przeciwną oraz na podstawie wyżej wymienionych dowodów z dokumentów przedłożonych przez strony w toku postępowania oraz znajdujących się w aktach szkody, których zarówno autentyczność, jak i prawdziwość w zakresie twierdzeń w nich zawartych nie budziła wątpliwości Sądu, a zatem brak było podstaw do odmowy dania im wiary, tym bardziej, że ostatecznie nie były one kwestionowane w zakresie ich mocy dowodowej przez żadną ze stron.

Nie stanowiła podstawy rozstrzygnięcia przedłożona przez powoda opinia biegłego sądowego K. T. sporządzona w sprawie o sygn. akt IV GC 416/23 Sądu Rejonowego Gdańsk – Północ w Gdańsku wobec dopuszczenia dowodu z opinii biegłego sądowego w niniejszej sprawie.

Pozostałe dokumenty nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, gdyż nie wnosiły do sprawy nowych i istotnych okoliczności.

W kontekście podniesionych zarzutów istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia kwestii spornych w sprawie miał natomiast przeprowadzony w niniejszym postępowaniu dowód z opinii biegłego sądowego w zakresie techniki motoryzacyjnej, kosztorysowania napraw pojazdów oraz wyceny wartości pojazdów M. T.. W ocenie Sądu opinia biegłego sądowego została sporządzona wedle tezy dowodowej wysnutej przez Sąd, poza tym jest logiczna, zgodna z zasadami doświadczenia życiowego i wskazaniami wiedzy. Komunikatywność jej sformułowań pozwala na zrozumienie wyrażonych w niej ocen i poglądów, a także sposobu dochodzenia do wniosków końcowych. Nie zawiera ona również wewnętrznych sprzeczności i wykluczających się wzajemnie wniosków.

W tym miejscu wskazać należy, że Sąd nie oparł się na przedmiotowej opinii w zakresie, w jakim biegły sądowy ustalił (w zależności od przyjętej stawki za prace naprawcze) wartości celowych i uzasadnionych kosztów naprawy pojazdu marki M. o numerze rejestracyjnym (...), albowiem jak wynikało z przeprowadzonych w sprawie dowodów, w tym w szczególności z weryfikacji kalkulacji naprawy powoda dokonanej przez pozwanego ubezpieczyciela (k. 76v-78 akt), zakres (w tym czasochłonność prac naprawczych) i sposób naprawy nie były w sprawie sporne i zostały w całości uwzględnione przez pozwanego, co dodatkowo znajduje potwierdzenie w zarzutach pozwanego skierowanych przeciwko żądaniu pozwu w sprzeciwie od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym. Osią sporu pozostawała bowiem jedynie rynkowość stawki za prace naprawcze w kwocie 350 złotych netto stosowanej przez powoda wobec jej obniżenia przez pozwanego do kwoty 170 złotych netto za roboczogodzinę tychże prac.

W tym zakresie zaś biegły sądowy ustalił, że powód dokonujący naprawy pojazdu marki M. o numerze rejestracyjnym (...) jest autoryzowanym serwisem obsługi producenta pojazdów m. in. tejże marki, natomiast autoryzowane stacje obsługi pojazdów na obszarze T. i okolic, w tym będące przedstawicielami marek pojazdów należących do klasy premium, bo taki pojazd uległ uszkodzeniu, działające w drugim kwartale 2022 roku stosowały stawki za prace naprawcze w kwocie 125-400 złotych netto.

W piśmie procesowym z datą w nagłówku „dnia 19 września 2024 roku” (data prezentaty: 2024-09-23, k. 205 akt) pozwany Towarzystwo (...) spółka akcyjna z siedzibą w W. domagał się uzupełnienia opinii poprzez wskazanie, czy autoryzowany serwis obsługi pojazdów marki J. i L. (...) (punkt 21 tabeli) należy do Grupy (...), którą to kwestię Sąd uznał za nie mającą znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy z przyczyn wskazanych w poniższej części uzasadnienia, podobnież jak konieczność podziału marek pojazdów na marki premium i niszowe oraz inne według przywołanej klasyfikacji dokonanej przez biegłego sądowego M. M., która w żadnym zakresie nie wiąże Sądu w niniejszej sprawie.

Powyższe zaś legło u podstaw pominięcia na podstawie art. 235 ² § 1 pkt 2 k.p.c. dowodu z uzupełniającej opinii biegłego sądowego (na powyższą decyzję procesową Sądu żadna ze stron nie złożyła zastrzeżenia w trybie art. 162 k.p.c.).

Mając na względzie powyższe, podzielając w całości założenia i wnioski zawarte w opinii biegłego sądowego, Sąd oparł się na niej w zakresie, w jakim biegły sądowy ustalił, że autoryzowane stacje obsługi pojazdów na obszarze T. i okolic, w tym będące przedstawicielami marek pojazdów należących do klasy premium, bo taki pojazd uległ uszkodzeniu, działające w drugim kwartale 2022 roku stosowały stawki w kwocie 125-400 złotych netto za roboczogodzinę prac blacharsko – mechanicznych i lakierniczych. Sąd miał przy tym na uwadze, że jak wynikało także z tej opinii powód dokonujący naprawy pojazdu marki M. o numerze rejestracyjnym (...) jest jedynym autoryzowanym serwisem obsługi producenta pojazdów tej marki na badanym obszarze stanowiącym lokalny dla poszkodowanego rynek.

W ocenie Sądu powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości.

W niniejszej sprawie powód (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. domagał się zasądzenia od pozwanego Towarzystwo (...) spółki akcyjnej z siedzibą w W. kwoty 2 291,84 złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi za okres od dnia 14 czerwca 2022 roku do dnia zapłaty, a także kosztów procesu – tytułem pozostałej części odszkodowania pokrywającego koszty naprawy pojazdu marki M. o numerze rejestracyjnym (...) uszkodzonego w wyniku zdarzenia 28 marca 2022 roku, za które odpowiedzialność ponosił pozwany jako ubezpieczyciel sprawcy szkody, tj. M. R., na podstawie umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej z tytułu prowadzonej przez sprawcę szkody działalności gospodarczej.

Kierując zarzuty przeciwko żądaniu pozwu pozwany Towarzystwo (...) spółka akcyjna z siedzibą w W. kwestionował rynkowość stawki przyjętej przez powoda za prace blacharsko – mechaniczne i lakiernicze podnosząc, że jest ona zawyżona.

Zgodnie z treścią art. 822 § 1 i § 4 k.c. przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, względem których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo osoba, na której rzecz została zawarta umowa ubezpieczenia. Uprawniony do odszkodowania w związku ze zdarzeniem objętym umową ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej może dochodzić roszczenia bezpośrednio od ubezpieczyciela.

Przedmiotem ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej jest odpowiedzialność ubezpieczającego za szkody wyrządzone osobom trzecim. Jest to więc ubezpieczenie jego odpowiedzialności za wyrządzenie szkody opartej na zasadzie winy lub na zasadzie ryzyka. Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej sięga tak daleko, jak odpowiedzialność cywilna ubezpieczającego, a wysokość świadczeń ubezpieczyciela z umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej jest determinowana wysokością zobowiązań odszkodowawczych ubezpieczającego. W związku z tym odpowiedzialność odszkodowawcza ubezpieczyciela jest taka, do jakiej zobowiązany byłby sprawca szkody, gdyby to od niego powód domagał się naprawienia szkody.

Zgodnie z postanowieniami łączącej pozwanego ubezpieczyciela i sprawcę szkody umowy ubezpieczenia, w tym „Ogólnymi warunkami ubezpieczenia (...)” odszkodowanie ustalane miało być w kwocie odpowiadającej wysokości szkody obliczonej zgodnie z postanowieniami umowy, z potrąceniem kwoty franszyzy redukcyjnej (§ 12 ust. 3), zaś suma pieniężna wypłacona przez ubezpieczyciela nie mogła być wyższa od poniesionej szkody, przy czym w przypadku szkody w mieniu osób trzecich – podstawę określenia wysokości szkody stanowił koszt naprawy lub czyszczenia lub wartość z potrąceniem zużycia technicznego (§ 35). W przedmiotowej sprawie koszt przeprowadzonej naprawy uszkodzonego pojazdu marki M. o numerze rejestracyjnym (...) wynikał z wystawionej przez powoda faktury numer (...) i wynosił 4 853,48 złotych netto (oraz 1 116,30 złotych tytułem podatku vat).

Jak wskazał Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 13 czerwca 2003 roku (sygn. akt III CZP 32/03) poszkodowanemu przysługuje wybór odpowiedniego warsztatu naprawczego, któremu powierzy on dokonanie naprawy uszkodzonego pojazdu. Warsztaty te mogą posługiwać się różnymi cenami w zakresie tych samych lub podobnych prac naprawczych. Co więcej, ceny te mogą odbiegać w odpowiedniej skali od cen stosowanych przez warsztaty naprawcze działające na odpowiednim rynku lokalnym (np. na terenie określonego miasta lub gminy). Za kategorię „niezbędnych” kosztów naprawy należałoby uznać więc takie koszty, które zostały poniesione w wyniku przywrócenia uszkodzonego pojazdu do stanu jego technicznej używalności istniejącej przed wyrządzeniem szkody przy zastosowaniu technologicznej metody odpowiadającej rodzajowi uszkodzeń pojazdu mechanicznego. Kosztami „ekonomicznie uzasadnionymi” będą zaś koszty ustalone według cen, którymi posługuje się wybrany przez poszkodowanego warsztat naprawczy dokonujący naprawy samochodu. W rezultacie należy przyjąć, że przysługujące od ubezpieczyciela sprawcy szkody w przedmiotowej sprawie odszkodowanie za uszkodzenie pojazdu mechanicznego obejmuje niezbędne i ekonomicznie uzasadnione koszty naprawy pojazdu, ustalone według cen występujących na lokalnym dla poszkodowanego rynku usług naprawczych, tym bardziej, że postanowienia łączącej pozwanego ubezpieczyciela i sprawcę szkody umowy ubezpieczenia, w tym „Ogólne warunki ubezpieczenia (...)” nie zawierają żadnych szczegółowych zasad ustalania takiego odszkodowania, w tym odnoszących się np. co cen części, czy stawek za prace naprawcze.

W niniejszej sprawie pozwany ubezpieczyciel dokonał weryfikacji kosztów naprawy pojazdu dokonując obniżenia stawki za prace naprawcze z kwoty 350 złotych netto do kwoty 170 złotych netto podnosząc przy tym, że stawka przyjęta przez powoda jest zawyżona. W tej sytuacji to powoda po myśli art. 6 k.c. obciążał ciężar wykazania, że dochodzona przez niego stawka za prace naprawcze jest stawką rynkową, a więc powszechnie stosowaną na lokalnym dla poszkodowanego rynku T. i okolic przez zakłady naprawcze tożsamej kategorii. Podkreślić przy tym raz jeszcze należy, że poszkodowanemu przysługuje prawo wyboru warsztatu naprawczego, któremu powierzy dokonanie naprawy uszkodzonego pojazdu i jednocześnie poszkodowany nie ma obowiązku poszukiwania najtańszej oferty. W ocenie Sądu poszkodowany w uprawnieniu do wyboru warsztatu naprawiającego uszkodzony pojazd nie może być też ograniczany w szczególności poprzez narzucanie mu np. przez ubezpieczyciela dokonywania naprawy w tych zakładach naprawczych, z którymi ubezpieczyciel ma podpisane umowy o współpracy, dzięki czemu zakład ten stosuje niższe stawki, a co przekłada się na wysokość ustalonego odszkodowania i co miałoby rodzić negatywne konsekwencje dla poszkodowanego w przypadku nieskorzystania z oferty ubezpieczyciela (w postaci zaniżonego odszkodowania). Obniżone stawki za roboczogodzinę prac naprawczych wynikające z umów zawartych z pozwanym ubezpieczycielem i obowiązujące wyłącznie w rozliczeniach z tymże, jak już zasygnalizowano w powyższej części uzasadnienia, nie mają charakteru rynkowego i nie powinny zostać uwzględnione, miernikiem faktycznego poziomu cen usług na rynku lokalnym są bowiem ceny wolnorynkowe, a nie przypadki odstępstw od nich w postaci rabatów uwarunkowanych dodatkowymi czynnikami. Każdy zakład naprawczy stosuje zaś stawki ustalone indywidualnie, które wynikają z ponoszonych kosztów i ustalenia cen na takim poziomie, by móc utrzymać firmę, przy czym koszt ten zależy od wielu elementów takich jak np. położenie firmy, podaży usług, koszty dzierżawy pomieszczeń. Nie ma przy tym żadnych podstaw do tego, by uznawać również tzw. stawki przeciętne, czy też w jakikolwiek sposób uśrednione.

Jak wynikało z opinii biegłego sądowego M. T. stawki w okresie likwidacji szkody stosowane przez autoryzowane stacje obsługi pojazdów na terenie T. i okolic zawierały się w przedziale od 125 do 400 złotych netto za godzinę prac blacharsko – mechanicznych i prac lakierniczych dla całego rynku, w tym z uwzględnieniem serwisów pojazdów marek premium, przy czym nie budzi wątpliwości, że do tych ostatnich uszkodzony pojazd marki M. należał.

Zdaniem Sądu mimo, że w określonym przez biegłego sądowego przedziale (125-400 złotych netto) również mieściły się stawki przyjęte przez pozwanego (170 złotych netto), uwzględnić należało w kosztach naprawy przedmiotowego pojazdu stawkę za prace naprawcze stosowaną przez powoda, tj. w kwocie 350 złotych netto za godzinę prac blacharsko – mechanicznych i lakierniczych – uznając ją za stawkę rynkową. Sąd miał przy tym na uwadze, że powód jest jedynym autoryzowanym serwisem obsługi pojazdów marki M., a pojazd tej właśnie marki uległ uszkodzeniu, stąd też powierzenie naprawy tegoż pojazdu powodowi było jak najbardziej uzasadnione i racjonalne, niewątpliwie daje bowiem gwarancję, że naprawa zostanie przeprowadzona zgodnie z wymogami producenta tego właśnie pojazdu (tak również Sąd Okręgowy w wyroku z dnia 20 listopada 2024 roku w sprawie o sygn. akt XII Ga 388/24 oddalającym apelację od wyroku Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 10 kwietnia 2024 roku w sprawie o sygn. akt VI GC 258/24 na tle zbliżonego stanu faktycznego). Sąd miał przy tym także na uwadze, że uszkodzony pojazd był pojazdem kilkumiesięcznym (w chwili szkody – około 10 miesięcy), a zatem pozostawał na gwarancji producenta, zaś – co oczywiste – jej utrzymanie rodziło konieczność dokonywania napraw wyłącznie w autoryzowanych serwisach. Jednocześnie pozwany nie wykazał, że producent pojazdów tej marki (M.) dopuszcza także możliwość naprawy tych pojazdów – jako naprawy autoryzowanej – w autoryzowanych serwisach obsługi pojazdów innych marek, w tym marki B. (skoro marka M. należy do tej grupy). Jednocześnie zaś w ocenie Sądu posiadanie przez powoda autoryzacji odrębnie zarówno producenta pojazdów marki M., jak i marki B. prowadzi do zgoła odmiennych wniosków. Pamiętać też należy, że poszkodowany nie ma obowiązku poszukiwania zakładu naprawczego, w tym autoryzowanego dla danej marki, który naprawi jego pojazd najtaniej (po najniższej cenie), czy takiego, który współpracuje z ubezpieczycielem.

Mając na względzie powyższe uznać należało, że pozwany zobowiązany był do uiszczenia na rzecz powoda kwoty 4 411,63 złotych (4 853,48 złotych netto + 558,15 złotych tytułem 50% podatku vat – 1 000 złotych tytułem franszyzy redukcyjnej), pozwany zapłacił zaś dotychczas z tego tytułu kwotę 2 119,79 złotych. Powyższe zaś prowadziło do wniosku, że pozwany zobowiązany jest do zapłaty powodowi jeszcze kwoty 2 291,84 złotych (4 411,63 złotych – 2 119,79 złotych) tytułem pozostałej części należnego mu odszkodowania za szkodę w pojeździe marki M. o numerze rejestracyjnym (...) i w tym zakresie żądanie pozwu Sąd uznał w całości za uzasadnione.

Uwzględniając całokształt powyższych rozważań Sąd w punkcie pierwszym wyroku na podstawie art. 822 k.c. w zw. z art. 361 k.c. w zw. z art. 481 k.c. zasadził od pozwanego Towarzystwo (...) spółki akcyjnej z siedzibą w W. na rzecz powoda (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. kwotę 2 291,84 złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi za okres od dnia 14 czerwca 2022 roku do dnia zapłaty.

O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie drugim wyroku zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 roku, poz. 1964) zasądzając od pozwanego jako strony przegrywającej niniejszy proces na rzecz powoda kwotę 2 117 złotych (wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie liczonymi za okres od dnia uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia do dnia zapłaty) tytułem zwrotu kosztów procesu, na które składają się kwoty: 200 złotych tytułem opłaty sądowej od pozwu, 17 złotych tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, 900 złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego i 1 000 złotych tytułem wykorzystanej zaliczki na wynagrodzenie biegłego sądowego.

Na marginesie wskazać należy, że w dniu 05 marca 2025 roku zarządzono zwrócić pozwanemu, po uprawomocnieniu się wyroku, niewykorzystaną część uiszczonej przez niego zaliczki w kwocie 59,47 złotych (zaliczka pozwanego została wykorzystana w zakresie kwoty 940,53 złotych).

ZARZĄDZENIE

1.  (...)

2.  (...)

3.  (...)

4.  (...)

SSR Justyna Supińska

Gdynia, dnia 21 marca 2025 roku