Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 30 marca 2023 r.

Sąd Okręgowy w Bydgoszczy I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSO Agnieszka Dutkiewicz

Protokolant: stażysta Lucyna Dembek

po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2023 r. w Bydgoszczy

na rozprawie

sprawy z powództwa: Syndyka masy upadłości (...) sp. z o.o. w B.

przeciwko: J. G. (1) i I. G.

o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną

I oddala powództwo;

II zasądza od powoda na rzecz pozwanych kwotę 5 417 zł (pięć tysięcy czterysta siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.

SSO Agnieszka Dutkiewicz

Sygn. akt I C 1590/21

UZASADNIENIE

Powód syndyk masy upadłości (...) sp. z o.o. w B. pozwem wniesionym w dniu 15 grudnia 2021 r. przeciwko J. G. (1) i I. G. wniósł o uznanie za bezskuteczną w stosunku do niego umowy przeniesienia własności niezabudowanej nieruchomości wpisanej w księdze wieczystej nr (...), w zamian za co I. i J. G. (2) zwolnili K. M. z długu wynikającego z umowy pożyczki z dnia 21 stycznia 2011r. i z dnia 10 lutego 2012r. zmienionych aneksami, w łącznej kwocie 100 000 zł zawartej w dniu 13 marca 2020 r. w Kancelarii Notarialnej w B. przy ul. (...) przed notariuszem A. B. ((...)). Nadto powód wniósł o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu wskazano, że K. M. zawarł jako pożyczkobiorca dwie umowy pożyczki. Pierwsza umowa pożyczki zawarta została z (...) Bankiem S.A. na kwotę 421 220,96 zł a druga z (...) Bankiem S.A. na kwotę 147 668,20 zł. Uczynił to w toku toczącego się postępowania upadłościowego w celu finansowania działalności gospodarczej, bowiem był on jednocześnie prezesem zarządu w spółce (...) sp. z o.o. w B., a środki pozyskane z w/w umów przekazał spółce. Sąd Rejonowy w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 1 lipca 2020r. w sprawie o syg. akt XV GU 285/20 ogłosił upadłość Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej (...) sp. z o.o. z siedzibą w B.. W ocenie syndyka K. M. miał świadomości zarówno swojej niewypłacalności jak i spółki (...) sp. z o.o. w B., a także rozpoczął proces wyzbywania się majątku, zapewne w obawie o zajęcie go w toku ewentualnych postępowań sądowych lub egzekucyjnych. K. M. zawarł umowy pożyczki z (...) Bankiem S.A. oraz (...) Bankiem S.A. mając świadomość, że nie był w stanie zrealizować spłaty pożyczki zaciągniętej wobec J. G. (1). W związku z tym ustanowił na nieruchomości w C. hipotekę w akcie notarialnym rep. A (...) z dnia 4 lipca 2019 r. Przedmiotowa nieruchomość stanowiła wówczas jego majątek osobisty. Niespełna rok po ustanowieniu hipoteki, w dniu 13 marca 2020r. K. M. aktem notarialnym repetytorium A nr (...) zawarł umowę przeniesienia własności w/w nieruchomości w zamian za zwolnienie z długów. Zdaniem powoda, dłużnik był świadomy swojej niekorzystnej sytuacji w momencie przenoszenia własności. Nie był w stanie regulować zobowiązań względem J. G. (1), do których realizacji zobowiązał się już w 2011 r., w efekcie czego konieczne stało się dokonanie przeniesienia własności nieruchomości w zamian za zwolnienie z długów. Przy dokonywaniu przeniesienia własności nieruchomości doszło również do pokrzywdzenia pozostałych wierzycieli dłużnika. Przedmiotowa nieruchomość, której własność uprzednio przysługiwała K. M., zarówno mogła jak i powinna posłużyć zaspokojeniu także innych wierzycieli dłużnika. Do tego jednak nie doszło, bowiem dłużnik przeniósł własność całości nieruchomości jedynie na jednego ze swoich wierzycieli, działając tym samym na szkodę pozostałych. W ocenie syndyka pozwani mieli świadomość lub przynajmniej przy zachowaniu należytej staranności mogli się dowiedzieć, że K. M. działał ze świadomością pokrzywdzenia innych wierzycieli. Pozwani pozostawali z K. M. w relacji koleżeńskiej, zatem są dla niego osobami bliższymi, które przy należytej staranności mogły dowiedzieć się o krytycznym położeniu finansowym dłużnika. Posiadali oni wiedzę o tym, że nie był on w stanie realizować zobowiązań wynikających z umów pożyczki od 2011 r. i 2012 r.

W odpowiedzi na pozew pozwani wnieśli o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie kosztów procesu.

W uzasadnieniu pozwani wskazali, że powód nie udowodnił, aby działali oni ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli. Pozwani podnieśli, że w chwili podpisywania umowy przeniesienia własności niezabudowanej nieruchomości położonej w C. w zamian za zwolnienie z długu, wobec dłużnika został wydany jedynie nieprawomocny nakaz zapłaty z dnia 13 lutego 2020 r. na kwotę 135 666,37 zł. Przedmiotowy nakaz uprawomocnił się dopiero dnia 20 października 2020 r., a zatem kilka miesięcy po podpisaniu z pozwanymi umowy z dnia 13 marca 2020 r. Co więcej w chwili podpisywania wskazanej umowy dłużnik dysponował innym majątkiem, z którego ewentualnie wierzyciele mogli się zaspokoić, w tym miał także udziały w spółce. Przedmiotowy majątek stanowił udział we własności lokalu nr (...) położonym w B. przy ulicy (...) – S. (...), który to majątek wraz z otrzymanym wynagrodzeniem za pracę powinien wystarczyć na zaspokojenie roszczenia wierzyciela. W związku z powyższym w ocenie pozwanych należy przyjąć, że dłużnik K. M. w chwili podpisywania umowy z dnia 13 marca 2020 r. nie mógł mieć świadomości pokrzywdzenia wierzycieli, ponieważ w tym czasie dysponował jeszcze innym majątkiem, oprócz nieruchomości będącej przedmiotem czynności prawnej, z którego jego wierzyciele mogliby się zaspokoić, a zatem nie był ani nie został w skutek zawartej z pozwanymi umowy osobą niewypłacalną. Pozwani zaprzeczyli aby łączyły ich z K. M. stosunki koleżeńskie. Pozwani podnieśli, że w żadnym zakresie nie posiadali wiedzy o aktualnym stanie majątkowym dłużnika, co więcej podczas spotkań upadły nigdy nie wspomniał, że ma jakieś problemy finansowe. Pozwani dokonali ponadto sprawdzenia przedmiotowej nieruchomości w bazie ksiąg wieczystych oraz otrzymali zapewnienie od notariusza, że przedmiotowa nieruchomość nie jest obciążona żadnymi innymi prawami czy roszczeniami.

W dalszym toku postępowania strony podtrzymały stanowiska dotychczas zajęte w sprawie.

Sąd ustalił, co następuje:

W dniu 16 marca 2018 r. K. M. (...) zawał z (...) Bankiem S.A. z siedzibą w W. umowę kredytu bankowego nr (...). Na podstawie umowy bank udzielił kredytobiorcy kredytu w wysokości 417 616,80 zł. Celem kredytu było finansowanie bieżącej działalności gospodarczej kredytobiorcy.

Bank wypowiedział powyższą umowę pismem z dnia 16 listopada 2019 r. w związku z niedotrzymaniem terminów płatności.

Dowód: umowa nr (...) k. 12-17 akt sprawy GNc 1816/20, wypowiedzenie umowy wraz z potwierdzeniem nadania i odbioru k. 18-21 akt sprawy GNc 1816/20.

W dniu 26 marca 2018 r. K. M. udzielił pożyczki Niepublicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej (...) sp. z o.o. z siedzibą w B. w kwocie 371 400 zł przy udziale gwaranta (...) sp. z o.o. z siedzibą w B..

W dniu 27 marca 2018 r. K. M. udzielił pożyczki Niepublicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej (...) sp. z o.o. z siedzibą w B. w kwocie 131 200 zł przy udziale gwaranta (...) sp. z o.o. z siedzibą w B..

Dowód: umowa pożyczki z 26 marca 2018r. k. 100-101, umowa pożyczki z dnia 27 marca 2018r. k. 102-103.

Umową zawartą w formie aktu notarialnego z dnia 4 lipca 2019 r. (rep. (...)) zawartym przed notariuszem A. B., K. M. ustanowił na nieruchomości położonej w C., KW nr (...) prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Żninie IV Wydział Ksiąg Wieczystych na rzecz J. G. (1) hipotekę umowną do kwoty 100 000 zł na zabezpieczenie zwrotu kwot wynikających z umowy pożyczki zawartej w dniu 21 stycznia 2011 r., zmienionej aneksem nr (...) z dnia 18 grudnia 2013 r. oraz z umowy pożyczki z dnia 10 lutego 2012 r., zmienionej aneksem nr (...) z dnia 15 grudnia 2014 r., wraz z należnymi odsetkami i ewentualnymi kosztami windykacji.

Dowód: akt notarialny rep. A nr (...) z dnia 4 lipca 2019r. k. 31-32.

K. M. umową darowizny zawartą w formie aktu notarialnego (rep. A nr (...)) w dniu 13 grudnia 2019r. przed notariuszem A. B. darował swojej żonie V. M. udział wynoszący ½ część w spółdzielczym własnościowym prawie do garażu murowanego nr (...) położonego w kompleksie przy ulicy (...) w B.. Strony umowy określiły wartość darowizny na 10 000 zł.

Dowód: akt notarialny rep. A nr (...) z dnia 13 grudnia 2019r. k. 33-34.

W dniu 13 marca 2020 r. K. M. przeniósł na rzecz I. i R. G. własność nieruchomości położonej w C. wpisanej w księdze wieczystej nr (...) prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Żninie IV Wydział Ksiąg Wieczystych, w zamian za co I. i J. G. (2) zwolnili K. M. z długu wynikającego z umowy pożyczki z dnia 21 stycznia 2011 r. oraz z dnia 10 lutego 2012 r., zmienionych aneksami, w łącznej kwocie 100 000 zł. Strony określiły wartość przedmiotowej nieruchomości na 100 000 zł. Umowa została zawarta w formie aktu notarialnego przed notariuszem A. B. nr repetytorium A numer (...).

Dowód: akt notarialny rep. A (...) z dnia 13 marca 2020 r. k. 13-15, odpis zupełny księgi wieczystej nr (...) k. 16-21.

K. M. umową darowizny zawartą w formie aktu notarialnego (rep. A nr (...)) przed notariuszem A. B. w dniu 10 lipca 2020 r. darował swojemu bratu T. M. udział wynoszący łącznie 8/24 części we własności lokalu mieszkalnego oznaczonego numerem (...) położonego w B. przy ulicy (...) – Curie (...), wpisanej w księdze wieczystej nr (...) prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Bydgoszczy X Wydział Ksiąg Wieczystych. Strony umowy oświadczyły, że wartość darowizny wynosiła 50 000 zł.

Dowód: akt notarialny rep. A (...) z dnia 10 lipca 2020 r. k. 28-30.

Nakazem zapłaty wydanym w postępowaniu upominawczym przez Referendarza Sądowego w Sądzie Okręgowym w Warszawie w dniu 25 listopada 2020 r. (syg. akt XX GNc 1816/20) nakazano K. M. prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą (...) aby zapłacił (...) Bankowi S.A. z siedzibą w W. kwotę 421 220,96 zł wraz z odsetkami umownymi w wysokości dwukrotności stopy odsetek ustawowych za opóźnienie liczonymi od 2 lipca 2020 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 28 279 zł tytułem kosztów procesu.

W dniu 8 sierpnia 2021r. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Bydgoszczy P. H. zawiadomił dłużnika K. M., o wszczęciu postepowania egzekucyjnego z wniosku wierzyciela (...) Bank S.A. z siedzibą w W. na podstawie tytułu wykonawczego nakazu zapłaty wydanym w postępowaniu upominawczym Sądu Okręgowego w Warszawie XXVI wydziału gospodarczego z dnia 13 lutego 2020 r.

Dowód: nakaz zapłaty z 25 listopada 2022 r. k. 26, zawiadomienie o wszczęciu egzekucji k. 27.

W dniu 11 sierpnia 2021 r. K. M. złożył do Sądu Rejonowego w Bydgoszczy XV Wydziału Gospodarczego wniosek o ogłoszenie upadłości.

Sąd Rejonowy w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 20 października 2021r. (syg. akt XV GU 617/21) ogłosił upadłość dłużnika K. M. oraz wyznaczył syndyka masy upadłości w osobie (...) sp. z o.o. w B., którą reprezentuje P. K..

Dowód: postanowienie z 20 października 2021r. k. 10, wypis z KRS k. 11-12, wniosek dłużnika o ogłoszenie upadłości k. 22-25v.

K. M. jest osobą niespokrewnioną z pozwanymi oraz nie utrzymuje z nimi kontaktów towarzyskich. Pozwani nie prowadzili również z nim wspólnych interesów po za zawarciem dwóch umów pożyczki. Pożyczki w 2011 r. i 2012 r. zostały udzielone na rozwój działalności gospodarczej K. M.. Pozwani przez dłuższy okres czasu nie domagali się spłaty pożyczek, ponieważ ich kondycja finansowa była dobra. Zgodzili się na zwolnienie z długów wynikających z zawartych umów pożyczki w zamian za przeniesienie własności nieruchomości położonej w C. wpisanej w księdze wieczystej nr (...) prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Żninie IV Wydział Ksiąg Wieczystych. Pozwani przed przeniesieniem na nich własności nieruchomości sprawdzili, że K. M. nie figurował w (...).

Dowód: zeznania pozwanego k. 119-120.

Powyżej przestawiony stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu dowody z w/w dokumentów oraz zeznania złożone przez pozwanego. Sąd uznał za wiarygodne dowody z dokumentów zebrane w sprawie, albowiem zostały sporządzone we właściwej formie, przewidzianej dla tego typu dokumentów. Strony w żaden sposób nie kwestionowały ich autentyczności.

Jako wiarygodne Sąd uznał zeznania J. G. (1) w charakterze strony pozwanej na okoliczność braku świadomości o złej sytuacji finansowej K. M., dokonanych czynności w celu weryfikacji jego ewentualnego zadłużenia oraz na okoliczność ich znajomości z dłużnikiem. Zeznania strony pozwanej uzupełniły ustalenia wynikające z dokumentów zgromadzonych w sprawie.

Jako nieistotne dla rozstrzygnięcia sprawy Sąd uznał zeznania powoda, bowiem dotyczyły wyłącznie jego subiektywnych opinii o świadomości pozwanych co do stanu majątkowego K. M. i stanowiły jedynie jego własne domniemania.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.

Kodeks cywilny w art. 527 i nast. przewiduje ochronę wierzycieli w razie niewypłacalności dłużnika. Zgodnie z art. 527 k.c. gdy wskutek czynności prawnej dłużnika dokonanej z pokrzywdzeniem wierzycieli osoba trzecia uzyskała korzyść majątkową, każdy z wierzycieli może żądać uznania tej czynności za bezskuteczną w stosunku do niego, jeżeli dłużnik działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli, a osoba trzecia o tym wiedziała lub przy zachowaniu należytej staranności mogła się dowiedzieć (§ 1). Czynność prawna dłużnika jest dokonana z pokrzywdzeniem wierzycieli, jeżeli wskutek tej czynności dłużnik stał się niewypłacalny albo stał się niewypłacalny w wyższym stopniu, niż był przed dokonaniem czynności (§ 2). Jeżeli wskutek czynności prawnej dłużnika dokonanej z pokrzywdzeniem wierzycieli uzyskała korzyść majątkową osoba będąca w bliskim z nim stosunku, domniemywa się, że osoba ta wiedziała, iż dłużnik działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli (§ 3).

Z analizowanego artykułu wynika, że przesłankami skargi pauliańskiej są:

1) dokonanie przez dłużnika z osobą trzecią czynności prawnej, na skutek której osoba trzecia uzyskała korzyść majątkową,

2) pokrzywdzenie wierzyciela wskutek czynności prawnej dokonanej przez dłużnika,

3) działanie dłużnika ze świadomością pokrzywdzenia wierzyciela oraz

4) wiedza lub możliwość (przy zachowaniu należytej staranności) dowiedzenia się o takim działaniu dłużnika przez osobę trzecią.

Wskazane wyżej przesłanki muszą być spełnione łącznie, aby wierzyciel mógł skorzystać z żądania uznania czynności prawnej za bezskuteczną. Korzystanie ze skargi pauliańskiej wymaga zasadniczo istnienia wierzytelności podlegającej ochronie. Co istotne, to na powodzie - zgodnie z regułą określoną w art. 6 k.c. - spoczywa ciężar udowodnienia wystąpienia wszystkich przesłanek uzasadniających skargę pauliańską.

Podkreślić należy, że zaskarżona umowa z dnia 13.03.2020 r. stanowiła umowę wzajemną, bowiem w zamian za przeniesienie własności nieruchomości przez K. M. pozwani zwolnili go od zapłaty wierzytelności przysługujących im przeciwko zbywcy. Z uwagi na powyższe w niniejszej sprawie nie będzie miało zastosowanie domniemanie określone w art. 528 k.c.

W niniejszej sprawie skargą pauliańską została zaskarżona umowa przeniesienia własności nieruchomości położonej w C., wpisana w księdze wieczystej nr (...) prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Żninie IV wydział ksiąg wieczystych, w zamian za zwolnienie z długów wynikających z umów pożyczki z dnia 21 stycznia 2011r. i z dnia 10 lutego 2012r., zmienionych aneksami, w łącznej kwocie 100 000 zł. Zrealizowana została w takim razie pierwsza z przesłanek skargi pauliańskiej, bowiem dłużnik, tj. K. M. dokonał z osobą trzecią (pozwanymi) czynności prawnej, na skutek której uzyskali oni korzyść majątkową w postaci przeniesienia na nich własności nieruchomości.

W okolicznościach niniejszej sprawy z zebranego materiału dowodowego wynika wprost, że znaczne zadłużenie obciążające dłużnika K. M. powstało przed zawarciem z pozwanymi umowy przeniesienia własności nieruchomości w zamian za zwolnienie z długów. Wskazać bowiem należy, że już w 2018 r. N. bank S.A. zawarł z K. M. umowę kredytową, którą wypowiedział w 2019 r., przez co całość pozostałego zadłużenia wynikająca z umowy kredytu tj. kwota 391 414,28 zł (k. 19 akt sprawy o syg. XX GNc 1816/20) stała się wymagalna. Przedmiotowa czynność prawa bez wątpienia została dokonana z pokrzywdzeniem wierzycieli. W momencie jej wykonania powyższe roszczenie wynikające z umowy kredytu było już wymagalne a dłużnik w momencie dokonania przeniesienia własności nieruchomości nie miał środków finansowych na spłatę wszystkich pozostałych długów. Na skutek dokonanej czynności prawnej dłużnik stał się niewypłacalny w większym stopniu, co realizuje drugą przesłankę do skorzystania z instytucji skargi pauliańskiej (art. 527 § 2 k.c.). Sąd zważył również, że dłużnik miał w momencie dokonania przedmiotowej czynności prawnej inny majątek w postaci udziałów w lokalu nr (...) położonego w B. przy ul. (...) – S. (...), jednak wartość tych udziałów została określona w akcie notarialnym na kwotę 50 000 zł. Kwota ta nie była wystarczająca na zaspokojenie wszystkich roszczeń wierzycieli K. M., a strona pozwana nie przedłożyła dowodów na to aby upadły posiadał wówczas jeszcze inny majątek, stąd też Sąd przyjął, że wskutek dokonania przedmiotowej czynności prawnej doszło do pokrzywdzenia pozostałych wierzycieli dłużnika.

W ocenie Sądu dłużnik K. M. miał także świadomość, że dokonując przedmiotowej czynności prawnej działał z pokrzywdzeniem wierzycieli. Dłużnik jako pożyczkobiorca zawarł dwie umowy pożyczki na kwoty 421 220,96 zł (z (...) Bankiem S.A.) oraz 147 668,20 zł (z (...) Bankiem S.A.), z czego pozostałe do zapłaty zadłużenie wynikające z pierwszej umowy pożyczki stało się w całości wymagalne przed dokonaniem przeniesienia własności nieruchomości. Dłużnik w zbliżonym okresie zaczął również wyzbywać się pozostałego majątku, o czym świadczą dowody w postaci zawartych umów darowizny z dnia 13 grudnia 2019r. oraz z dnia 10 lipca 2020r. W ocenie Sądu dłużnik był świadomy swojej niekorzystnej sytuacji finansowej w momencie przenoszenia własności. Nie był bowiem w stanie regulować zobowiązań względem pozwanych, do których realizacji zobowiązał się w zawartych z nimi umowach pożyczki, w efekcie czego konieczne stało się dokonanie przeniesienia własności nieruchomości w zamian za zwolnienie z długów.

W związku z powyższym do skorzystania przez powoda z instytucji skargi pauliańskiej wystarczyła realizacja ostatniej przesłanki w postaci - wiedzy lub możliwości (przy zachowaniu należytej staranności) dowiedzenia się o takim działaniu dłużnika przez osobę trzecią. W ocenie Sądu przesłanka ta nie została spełniona. Powód nie wykazał, aby pozwanych łączyła z K. M. bliższa relacja towarzyska lub biznesowa. Poza zawartymi umowami pożyczki z 2011r. oraz 2012r. brak jest niniejszej sprawie dowodów na jakiekolwiek związki czy współpracę pozwanych z dłużnikiem. Stąd też w niniejszej sprawie nie znajdzie zastosowania domniemanie określone w art. 527 § 3 k.c. Pozwani nie posiadali wiedzy o aktualnym stanie majątkowym dłużnika, sam upadły nigdy nie wspominał im o swoich problemach finansowych. Pozwani przed zabezpieczeniem swoich wierzytelności stosownym wpisem hipoteki do księgi wieczystej dokonali sprawdzenia przedmiotowej nieruchomości w bazie ksiąg wieczystych oraz otrzymali zapewnienie od notariusza, że przedmiotowa nieruchomość nie jest obciążona żadnymi innymi prawami czy roszczeniami. Również przed zawarciem umowy przeniesienia własności nieruchomości pozwani sprawdzili w księdze wieczystej, że przedmiotowa nieruchomość była wolna od jakichkolwiek innych obciążeń czy egzekucji. Pozwani uznali, że dla stron taka forma spłaty zobowiązań będzie najdogodniejsza, zwłaszcza mając na uwadze zbliżoną wartość wierzytelności zabezpieczonych hipoteką i nieruchomości. Pozwani nie mogli przypuszczać, że dłużnik K. M. jest niewypłacalny, ponieważ nie wskazywała na to treść wpisów w księdze wieczystej, ani rozmowy prowadzone z dłużnikiem, tym bardziej, że wszelkie czynności były dokonywane przez notariusza, co dawało pozwanym poczucie, że są wykonywane w sposób prawidłowy. Należy podkreślić, że w dniu zawarcia umowy, tj. 13 marca 2020r. zarówno pozwani jak i K. M. działali jako osoby fizyczne. Nie można było wymagać od pozwanych aby mogli uzyskać jakiekolwiek dodatkowe informacje na temat stanu majątkowego dłużnika, skoro na taką okoliczność nie są prowadzone żadne rejestry. Sąd w takim wypadku przyjął, że pozwani dochowali należytej staranności w tym, aby upewnić się, że dłużnik nie działał z pokrzywdzeniem wierzycieli, podczas zawierania umowy przeniesienia własności i zwolnienia z długu. Powód nie przedstawił żadnego dowodu na to aby pozwani w momencie dokonania czynności prawnej mieli świadomość lub przy zachowaniu należytej staranności mogli mieć świadomość, że dłużnik działał z pokrzywdzeniem wierzycieli. W realiach niniejszej sprawy Sąd przyjął, że powód nie sprostał ciężarowi udowodnienia ostatniej przesłanki zasadności skargi pauliańskiej.

Podsumowując, zdaniem Sądu w okolicznościach niniejszej sprawy doszło do powiększenia stanu niewypłacalności po stronie dłużnika na skutek zawarcia przez niego umowy przeniesienia własności nieruchomości na rzecz pozwanych. Zdaniem Sądu czynność ta została dokona z pokrzywdzeniem pozostałych wierzycieli dłużnika. Zauważyć należy, że w efekcie w/w czynności egzekucja należności przeciwko dłużnikowi pozostała bezskuteczna. Nie budzi wątpliwości Sądu, że gdyby dłużnik nie wyzbył się w/w prawa majątkowego, pozostali wierzyciele dłużnika uzyskaliby zaspokojenie przysługujących im wierzytelności przynajmniej w większej części. Pomiędzy stanem niewypłacalności po stronie dłużnika a przedmiotową umową zachodzi zatem wymagany związek przyczynowy. Pomimo zaistnienia powyższych okoliczności do skorzystania z instytucji skargi pauliańskiej jest wymagane spełnienie wszystkich przesłanek łącznie. W niniejszej sprawie, jak już wskazano, powód nie wykazał, aby pozwani mieli świadomość lub przy zachowaniu należytej staranności mogli mieć świadomość działania dłużnika z pokrzywdzeniem wierzycieli.

Mając powyższe okoliczności na względzie, Sąd na podstawie przepisu art. 527 k.c. i nast. a contrario, orzekł jak w pkt I sentencji wyroku oddalając powództwo w całości.

O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie II sentencji wyroku na podstawie art. 98 k.p.c. Na koszty postępowania należne od powoda jako strony przegrywającej proces w całości złożyło się wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika pozwanych w wysokości 5 400 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. Mając powyższe na uwadze Sąd zasądził od powoda na rzecz pozwanych kwotę 5 417 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.

SSO Agnieszka Dutkiewicz