Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 12 grudnia 2025 r.

Sąd Rejonowy w Piszu I Wydział Cywilny w składzie:

Przewodniczący:	sędzia Anna Gajewska

Protokolant: starszy sekretarz sądowy Agnieszka Zuzga

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2025 r. w P.

sprawy z powództwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w O.

przeciwko (...) Spółce Akcyjnej z siedzibą w W.

o zapłatę

o r z e k a

I.  Zasądza od pozwanego (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. na rzecz powoda (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w O. kwotę 25 791,40 zł (dwadzieścia pięć tysięcy siedemset dziewięćdziesiąt jeden złotych 40/100) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 13.03.2025r. do dnia zapłaty.

II.  Zasądza od pozwanego (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. na rzecz powoda (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w O. kwotę 4 907,00 zł (cztery tysiące dziewięćset siedem złotych 0/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi za czas od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.

III.  Nadaje rygor natychmiastowej wykonalności wyrokowi w pkr I. do kwoty 8 765,70 zł.

Sygn. akt I C 399/25

UZASADNIENIE

(...) Sp. z o.o. z siedzibą w O. wystąpił z powództwem przeciwko (...) Spółce Akcyjnej o zapłatę kwoty 25 791,40 złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 13 marca 2025 roku dnia zapłaty.

W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że w dniu 23 listopada 2024 roku w P. miało miejsce zdarzenie drogowe polegające na tym, że kierujący pojazdem (ubezpieczonym w zakresie OC u pozwanego) nie zachował należytej ostrożności na drodze i doprowadził do uszkodzenia pojazdu V. (...) rej. (...), stanowiącego własność B. K..

W dniu 25 listopada 2024 roku poszkodowany zwarł z powodem całkowicie bezkosztową umowę najmu pojazdu zastępczego z segmentu C (...) za stawkę odpowiadającą segmentowi pojazdu uszkodzonego C, tj. za kwotę 302 zł brutto za dobę na okres 92 dni, która to trwała do dnia 25 lutego 2025 roku, za którą to usługę powód wystawił fakturę. Poszkodowany nie był uprawniony do odliczenia podatku VAT od kosztów najmu.

W dniu 25 lutego 2025 roku poszkodowany zawarł z powodem umowę cesji, przenoszącą na powoda uprawnienie do domagania się od pozwanego zwrotu kosztów pojazdu najmu zastępczego.

Przedmiotowe roszczenie zostało zgłoszone pozwanemu, który przyznał i wypłacił na rzecz powoda odszkodowanie w łącznej kwocie 1 992,60 złotych, uznając za zasadny okres 18 dni najmu oraz uznając za zasadną stawkę za dobę najmu w kwocie 90 złotych netto.

W odpowiedzi na pozew pozwany (...) Spółka Akcyjna uznał powództwo do kwoty 8 765,70 złotych oraz wniósł o oddalenie powództwa w pozostałej części.

W odpowiedzi na pozew pozwany zweryfikował swoje stanowisko i uznał zasadność najmu pojazdu przez okres 92 dni, jednak przy zastosowaniu stawki dobowej najmu w wysokości 110,70 złotych brutto za okres najmu po zgłoszeniu szkody.

Pozwany podał, że istniała możliwość najmu pojazdu odpowiadającego klasą pojazdowi stanowiącego własność poszkodowanego za stawkę 110,70 złotych brutto dziennie. Pomimo otrzymania stosowanej informacji na ten temat poszkodowany nie skontaktował się z ubezpieczycielem, ani nie podjął żadnych kroków realnie zmierzających do zawarcia umowy najmu za jego pośrednictwem. Zamiast powyższych czynności poszkodowany udzielił pełnomocnictwa pracownikowi powódki zawierając z nią umowę za stawkę czynszu najmu znacznie przewyższająca tę, którą oferował pozwany i nie zrezygnował z kontynuowania najmu po powzięciu wiadomości o wysokości stawki dobowej najmu oferowanego przez pozwanego. Taka postawa przyczyniła się zatem do zwiększenia zakresu szkody.

Sąd ustalił, co następuje:

W dniu 23 listopada 2024 roku w P. miało miejsce zdarzenie drogowe polegające na tym, że kierujący pojazdem, który posiadał polisę OC w (...) Spółce Akcyjnej, nie zachował należytej ostrożności na drodze i doprowadził do uszkodzenia pojazdu V. (...) rej. NIP (...), stanowiącego własność B. K..

(bezsporne, dowód: zgłoszenie szkody k. 69, oświadczenie poszkodowanego k. 77-79)

W dniu 25 listopada 2024 roku pomiędzy B. K., a (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością została zawarta umowa najmu pojazdu R. (...) o numerze rejestracyjnym (...). Najem pojazdu trwał do 23 lutego 2025 roku.

W dniu 25 lutego 2025 roku (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wystawiła fakturę za najem pojazdu na kwotę 27 784 złotych.

B. K. ustanowił (...) Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością pełnomocnikiem w zakresie kontaktu z towarzystwem ubezpieczeniowym. B. K. udzielił pełnomocnictwa P. C. do wykonywania wszelkich działań zmierzających do wynajęcia pojazdu zastępczego za pośrednictwem Towarzystwa (...), zawarcia i odmowy zawarcia umowy najmu pojazdu oraz analizy warunków najmu. Poszkodowany wskazał, że wynajęty pojazd ma odpowiadać klasie pojazdowi uszkodzonemu oraz być najęty bez udziału własnego, bez limitu kilometrów. Pojazd powinien być udostępniony na cały okres naprawy. Poszkodowany zaznaczył, że najęty pojazd powinien mieć automat.

P. C. poinformował ubezpieczyciela o rozpoczęciu korzystania z pojazdu zastępczego na podstawie umowy najmu z (...) Sp. z o.o.

Poszkodowany nie otrzymał żadnej informacji bezpośrednio od ubezpieczyciela. Wszystkie dokumenty podpisywał osobiście. Popierał działania swojego pełnomocnika P. C..

(dowód: umowa najmu pojazdu z załącznikami k. 17-20, wymogi poszkodowanego k. 21, faktura k. 22, pełnomocnictwo k. 27, 28, zawiadomienie o najmie pojazdu k. 29, akta szkody znajdujące się na płycie CD k. 75, zeznania świadka P. C. e-protokół z dnia 24.09.2025r. [00:05:56], [00:07::41], [00:10:40], [00:12:12], [11:13:58] k. 89v k. 105v-106, zeznania świadka B. K. e-protokół z 24.09.2025r[00:16:45], [00:18:30], [00:20:03], [00:21:31],[00:22:43] k. 90 )

Na mocy umowy zawartej w dniu 25 lutego 2025 roku B. K. przelał swoją wierzytelność względem (...) Spółki Akcyjnej w związku ze szkodą dotyczącą najmu pojazdu zastępczego na rzecz (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w O..

Pismem z dnia 26 lutego 2025 roku (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wezwała ubezpieczyciela do zapłaty kwoty 27 784 złotych.

(dowód: cesja wierzytelności k. 23, pismo z 26.02.2025r. k. 24-25)

Ubezpieczyciel uznał odpowiedzialność za szkodę co do zasady i w dniu 12 marca 2025 roku przelał na rachunek G. (...) M. Spółka z organiczną odpowiedzialnością kwotę 1 881,90 złotych. Ubezpieczyciel zweryfikował stawkę najmu pojazdu do kwoty 90 złotych netto, a za uzasadniony i pozostający ze szkodę czas najmu uznał 17 dni. Następnie uznano dodatkowo 1 dzień ze stawką 90 złotych netto i wypłacono odszkodowanie w kwocie 110,70 złotych brutto.

(dowód: pismo z 12.03.2025r. k. 52-53, pismo z 17.03.2025r. k. 54-55)

Najmowany pojazd marki R. (...) o numerze rejestracyjnym (...) oraz pojazd uszkodzony marki V. (...) o numerze rejestracyjnym (...) należą do tej samej kategorii aut osobowych - C. Stawka zastosowana przez (...) Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w kwocie 302 złotych brutto za dobę jest stawką rynkową.

(niekwestionowane)

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 822 § 1 k.c. przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony.

Stosownie do treści art. 34 ust. 1 i art. 35 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, której następstwem jest śmierć, uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia bądź też utrata, zniszczenie lub uszkodzenie mienia. Ubezpieczeniem OC posiadaczy pojazdów mechanicznych jest objęta odpowiedzialność cywilna każdej osoby, która kierując pojazdem mechanicznym w okresie trwania odpowiedzialności ubezpieczeniowej, wyrządziła szkodę w związku z ruchem tego pojazdu.

W obowiązkowym ubezpieczeniu komunikacyjnym OC ma zastosowanie zasada pełnego odszkodowania wyrażona w art. 361 § 2 k.c., a ubezpieczyciel z tytułu odpowiedzialności gwarancyjnej wypłaca poszkodowanemu świadczenie pieniężne w granicach odpowiedzialności sprawczej kierowcy pojazdu mechanicznego (art. 822 § 1 k.c.).

Przesłankami odpowiedzialności odszkodowawczej są: zaistnienie zdarzenia, z którym przepis prawny łączy odpowiedzialność odszkodowawczą, powstanie szkody oraz adekwatny związek przyczynowy pomiędzy zdarzeniem i szkodą. W przypadku wystąpienia wymienionych przesłanek naprawienie szkody, przez podmiot do tego zobowiązany, powinno polegać na przywróceniu w majątku poszkodowanego stanu rzeczy naruszonego zdarzeniem wyrządzającym szkodę, nie może przewyższać jednak wysokości faktycznie poniesionej szkody.

Okoliczności kolizji drogowej zaistniałej w dniu 23 listopada 2024 roku, odpowiedzialność pozwanego zakładu ubezpieczeń za szkodę powstałą w wyniku tego zdarzenia, a także zasadność najmu przez poszkodowanego pojazdu zastępczego przez okres 92 dni, pozostawały poza sporem. Spór koncentrował się na ustaleniu, czy poszkodowany miał obowiązek nająć pojazd zastępczy od firmy współpracującej z pozwanym, oferującej akceptowaną przez ubezpieczyciela stawkę dobową najmu pojazdu.

Na początek należy wskazać, że oceny czy poniesienie określonych kosztów, związanych z najmem pojazdu zastępczego, mieści się w ramach szkody i normalnego związku przyczynowego, należy dokonywać zawsze na podstawie konkretnych okoliczności sprawy (por. uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 20 lutego 2002 r., V CKN 1273/00, LEX nr 55515, a także uzasadnienie uchwały 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2011 r., III CZP 5/11, OSNC 2012, nr 3, poz. 28).

W kwestii podważanej przez pozwanego stawki za najem ponad kwotę 110,70 zł za dobę należy zaaprobować pogląd, że poszkodowany co do zasady ma możliwość wyboru dowolnej oferty spośród takich, w których stawka czynszu najmu pozwanego nie przekracza rażąco cen rynkowych (oferowanych na rynku lokalnym) i braku obowiązku poszukiwania oferty najtańszej. W orzecznictwie za ugruntowany należy uznać pogląd, zgodnie z którym odszkodowanie przysługujące od ubezpieczyciela odpowiedzialności cywilnej pojazdu mechanicznego obejmuje ekonomicznie uzasadnione koszty likwidacji szkody, ustalone według cen występujących na lokalnym rynku, przy czym kosztami „ekonomicznie uzasadnionymi” są koszty ustalone według cen, którymi posługuje się wybrany przez poszkodowanego warsztat. Nie ma przy tym znaczenia fakt, że ceny te odbiegają (są wyższe) od cen przeciętnych dla określonej kategorii usług naprawczych na rynku (zob. uchwałę Sądu Najwyższego z 13 czerwca 2003 r., III CZP 32/03, OSNC 2004, nr 4, poz. 51) . Poszkodowany co do zasady nie ma bowiem obowiązku poszukiwania sprzedawcy oferującego najtańsze usługi, ubezpieczyciel powinien zatem pokryć koszty stosowane przez wybrany przez poszkodowanego podmiot, niezależnie od tego, że mogą być one wyższe od cen przeciętnych (zob. wyrok Sądu Najwyższego z 25 kwietnia 2002 r.. I CKN 1466/99, OSNC 2003, nr 5 poz. 64).

Wprawdzie cytowane wyżej orzeczenia dotyczą kosztów naprawy pojazdu, niemniej, w ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, należy je również odnieść do cen stosowanych na lokalnym rynku przez wypożyczalnie samochodów zastępczych. Niewątpliwie, zgodnie z dyspozycją art. 361 § 1 i 2 k.c., poszkodowany ma prawo do pełnej rekompensaty poniesionej szkody, z drugiej zaś strony ciąży na nim obowiązek współpracy z ubezpieczycielem poprzez przeciwdziałanie zwiększeniu szkody i minimalizowanie jej skutków (art. 354 § 2 k.c.). Obowiązek ten nie może jednak, w ocenie Sądu, być w związku z tym poczytywany za równoznaczny z obligacją do poszukiwania najtańszej oferty najmu samochodu zastępczego. Przypisanie poszkodowanemu naruszenia obowiązku współpracy z ubezpieczycielem jest bowiem możliwe jedynie wtedy, gdy świadomie lub przez niedbalstwo skorzystał on z usług droższych, np. w sytuacji, kiedy zostanie wykazane, że poszkodowany, znając podmiot wynajmujący pojazdy po cenach niższych, wynajął pojazd zastępczy tam, gdzie wynajmowano je drożej. Zarzut uchybienia obowiązkowi z art. 354 § 2 k.c. mógłby zatem wchodzić w grę tylko w razie wykazania świadomości i niedbalstwa poszkodowanego przy skorzystaniu z podmiotu stosującego stawki wygórowane (i to rażąco). Tymczasem pozwany nie kwestionował, że zastosowane przez powoda stawki są stawkami rynkowymi (k. 93).

Należy zauważyć, że poszkodowany nie posiada adresu e-mail, na który ubezpieczyciel mógł przesłać ofertę najmu pojazdu. Nie kontaktował się również bezpośrednio z poszkodowanym, aby poinformować go o możliwości najmu pojazdu lub chociażby o wysokości akceptowalnej stawki. Pełnomocnik poszkodowanego P. C. wielokrotnie kontaktował się z ubezpieczycielem, aby nająć pojazd na zasadach akceptowalnych przez poszkodowanego, co okazało się nieskuteczne. Nie można zatem zarzucić poszkodowanemu, że działał wbrew obowiązkowi minimalizacji szkody.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 481 § 1 i 2 k.c., Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 25 791,40 złotych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 13 marca 2025 roku.

O kosztach procesu, Sąd rozstrzygnął na podstawie art. 98 § 1 k.p.c oraz § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1935 z późn. zm.). Na koszty poniesione przez powódkę składają się: 1290 złotych opłaty sądowej od pozwu, 17 złotych opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz 3 600 złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego.

Na podstawie art. 333 § 1 pkt 2 k.p.c. Sąd nadał rygor natychmiastowej wykonalności wyrokowi w punkcie I. do kwoty 8 765,70 złotych, tj. do kwoty uznanej przez pozwanego.

sędzia Anna Gajewska