Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 4 września 2025r.

Sąd Rejonowy w Kętrzynie I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący:	sędzia Sławomir Szubstarski
Protokolant:	sekretarz sądowy Kinga Polak

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 września 2025 r. w W.

sprawy z powództwa (...) Sp. z o.o. z siedzibą w A.

przeciwko (...) S.A. z siedzibą w Z.

o zapłatę

I.  zasądza od pozwanego P. (...) S.A. z siedzibą w Z. na rzecz powódki (...) sp. z o.o. z siedzibą w A. kwotę 620 (sześćset dwadzieścia) złotych z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 7 września 2024 roku do dnia zapłaty;

II.  w pozostałym zakresie powództwo oddala;

III.  zasądza od powódki na rzecz pozwanego kwotę 408,50 (czterysta osiem, pięćdziesiąt) złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty, tytułem zwrotu kosztów procesu;

IV.  orzeczeniu z punktu I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

Sygn. akt I C 79/25 upr

UZASADNIENIE

Powód (...) Sp. z o.o. z siedzibą w A. wniósł o zasądzenie od pozwanegoP. (...) S.A. z siedzibą w Z. kwoty 2.406,40 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 07 września 2024 r. do dnia zapłaty. Ponadto wniósł o zasądzenie od pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 30 lipca 2024 r. doszło do zdarzenia drogowego, w wyniku którego uszkodzony został pojazd marki C. (...) o nr rej. (...) należący do V. W.. Sprawca zdarzenia posiadał polisę OC zawartą z pozwanym towarzystwem ubezpieczeń. W dniu 30 lipca 2024 r. V. W. zawarła z powodem całkowicie bezkosztową umowę najmu pojazdu zastępczego z segmentu C za stawkę 310 zł brutto za dobę na okres 13 dni, która trwała do dnia 12 sieprnia 2024 r., za którą to usługę powód wystawił fakturę VAT nr (...). Poszkodowana udzieliła pełnomocnictwa V. R. w celu organizacji pojazdu zastępczego za pośrednictwem pozwanego po uprzedniej weryfikacji proponowanych warunków najmu, które nie mogły być mniej korzystne dla poszkodowanej, niż warunki przedstawione przez powoda. W dniu 16 sierpnia 2024 r. poszkodowana zawarła z powodem umowę cesji, przenoszącą na powoda uprawnienie do domagania się od pozwanego zwrotu kosztów najmu pojazdu zastępczego. Przedmiotowe roszczenie zostało zgłoszone pozwanemu, który przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego – przyznał i wypłacił na rzecz powoda odszkodowanie w kwocie 1 623,60 zł, uznając za zasadny okres 12 dni najmu oraz uznając za zasadną stawkę za 1 dobę najmu w kwocie 110 zł netto za dobę. Pozwany nie podjął z poszkodowaną lub jej pełnomocnikiem kontaktu w sprawie podstawienia pojazdu zastępczego. Powód wskazał, że na rynku lokalnym z terenu zamieszkania poszkodowanej, podmioty zajmujące się wynajmem pojazdów stosują stawki za pojazd z segmentu C w kwocie nawet do 280 zł netto za dobę. Sporna między stronami jest stawka za 1 dobę oraz czasookres najmu pojazdu zastępczego. Czasookres najmu pojazdu zastępczego wynikał z czasu likwidacji szkody przez pozwanego, zaś pozwany uznał 12 dni najmu. Poszkodowana nie miała realnego wpływu, ani nie przyczyniła się do niezasadnego wydłużenia okresu korzystania z pojazdu zastępczego. Pozwany bezzasadnie nie uznał 1 dnia najmu z początkowego okresu najmu bez racjonalnego uzasadnienia.

W odpowiedzi na pozew P. (...) S.A. z siedzibą w Z. uznał powództwo do kwoty 620 zł i wniósł o oddalenie powództwa w pozostałej części oraz o zasądzenie od powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu przyznał, że był odpowiedzialny za naprawienie szkody w pojeździe marki C. należącym do V. W. z tytułu ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej sprawcy kolizji z 30 lipca 2024 r. Z tego tytułu pozwany zapłacił odszkodowanie za zniszczone w wypadku auto, a nadto kwotę 1 623,60 zł na pokrycie kosztów wynajmu pojazdu zastępczego. Wysokość odszkodowania pozwany obliczył przy zastosowaniu stawki za wynajem stosowanej w rozliczeniach z wypożyczalniami współpracującymi z nim na podstawie zawartych porozumień, tj. w wysokości 110 zł netto za dobę uznając uzasadniony czas najmu przez okres 12 dni. Pozwany zweryfikował to stanowisko uznając za uzasadniony najem również przez okres 2 dni poprzedzających zgłoszenie szkody. Dlatego pozwany uznaje powództwo do kwoty 620 zł. Pozwany zakwestionował zasadność żądania w części dotyczącej wysokości stawki najmu żądanej przez powoda za pozostały okres najmu bowiem poszkodowana miała możliwość skorzystania z oferty najmu pojazdu tej samej klasy co jej, za kwotę 110 zł netto za dobę, w wypożyczalniach współpracujących z pozwanym. Taką możliwość pozwany oferował poszkodowanej już przy zgłoszeniu szkody oraz w później kierowanej do niej korespondencji zastrzegając, że w razie wynajęcia pojazdu zastępczego poza siecią wypożyczalni współpracujących z pozwanym odszkodowanie na pokrycie kosztów najmu pojazdu zastępczego zostanie skorygowana do tej właśnie wysokości.

Sąd ustalił, co następuje:

W dniu 30 lipca 2024 r. doszło do zdarzenia drogowego, w wyniku którego uszkodzony został pojazd marki C. (...) o nr rej. (...) należący do V. W.. Sprawca zdarzenia posiadał polisę OC zawartą z (...) S.A. z siedzibą w Z..

( bezsporne, a nadto dowód: akta szkody - k. 58 )

Uszkodzenia pojazdu poszkodowanej nie pozwalały na dalsze poruszanie się nim. Usługę holowania oraz parkowania pojazdu wykonywała spółka (...) sp. z o.o. z siedzibą w A., której udziałowcem jest V. R.. W wyniku namowy holującego pojazd poszkodowanej na parking policyjny pana Ł., V. W. zawarła jeszcze tego samego dnia z (...) Sp.j. z siedzibą w A. umowę najmu samochodu A. (...), nr rej. (...), na okres do 12 sierpnia 2024 r. Stawka najmu wynosiła 252,03 zł netto za dobę. Poszkodowana wykorzystywała samochód zastępczy do dojazdów do pracy. Nie miała możliwości korzystanie z innego samochodu w rodzinie. Samochód podstawiono w dniu wypadku, wieczorem.

(dowód: 1. Zeznania świadka V. W. - k. 70-17; 2. umowa najmu – k. 13)

Jednocześnie V. W. upoważniła (...) sp. z o.o. w A. do załatwiania wszelkich formalności i odbioru odszkodowania za holowanie i parking jej pojazdu w związku z zaistniałą szkodą komunikacyjną. Ponadto umocowała V. R. do reprezentowania jej przed ubezpieczycielem w sprawie zorganizowania wynajęcia pojazdu zastępczego. V. R. zgłosił szkodę i zajmował się likwidacją tej szkody.

(dowód: 1. zeznania świadka V. W. - k. 70-1; 2. zeznania świadka V. R. - k. 71-71v; 3. pełnomocnictwo - 19; 4. zlecenie holowania, upoważnienie (...) sp. z o.o - w aktach szkody k. 58).

Po zgłoszeniu szkody pozwany (...) S.A. w Z. przesłał informację o możliwości wynajęcia pojazdu za jego pośrednictwem, wskazując jednocześnie stawki za 1 dobę najmu, za jakie jest on w stanie zorganizować pojazd zastępczy. Pojazd poszkodowanej należy do segmentu C, którego koszt wynajęcia akceptowalny przez pozwanego w przypadku samodzielnego wynajęcia przez poszkodowaną wynosił 110 zł za dobę. Jednocześnie pozwany poinformował o możliwości zgłoszenia zamiaru wynajęcia pojazdu zastępczego pod (...). Pozwany zakład ubezpieczeń współpracuje z kilkoma wypożyczalniami, które realizują na jego zlecenie wynajmy w ramach szkód OC.

(bezsporne, nadto dowód: 1. akta szkody - k. 58, 2. umowy o współpracy – płyta CD – k.58).

Działający w imieniu poszkodowanej V. R. poprzez e-mail zgłosił pozwanemu 31 lipca 2024 r. fakt wynajęcia przez nią pojazdu zastępczego oraz poprosił o akceptację zastosowanej stawki dobowej najmu 329 zł brutto oraz upoważnił pozwanego do samodzielnego zorganizowania podmiany auta zastępczego w przypadku braku akceptacji przedstawionej przez niego stawki. Z kolei działając w imieniu spółki (...) sp. z o.o. w A., V. R. wezwał pozwanego do zapłaty kwoty 2 638,35 zł za wykonaną usługę holowania oraz parkowania uszkodzonego pojazdu.

(dowód: 1. zeznania świadka V. W. - k. 70-1; 2. zeznania świadka V. R. - k. 71-71v; 3. e-mail wezwanie do zapłaty na rzecz (...) sp. z o.o. - w aktach szkody k. 58)

W dniu 16 sierpnia 2024 r. powód wystawił fakturę za najem na kwotę 4 030,00 zł brutto (3 276,42 zł netto). W tym samym dniu powód zawarł z V. W. umowę cesji wierzytelności przysługujących w stosunku do (...) S.A. z tytułu odpowiedzialności na podstawie obowiązkowego ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych w zakresie zwrotu kosztów wynajmu pojazdu zastępczego przez okres potrzebny do przywrócenia pojazdu do stanu sprzed zaistnienia szkody lub do jej likwidacji w ramach szkody całkowitej. Następnie w dniu 20 sierpnia 2024 r. powód wezwał pozwanego do zapłaty kwoty 4 030 zł.

Decyzją z 6 września 2024 r. pozwany ubezpieczyciel przyznał i wypłacił odszkodowanie z tytułu zwrotu kosztów wynajmu pojazdu zastępczego w kwocie 1.623,60 zł, przyjmując stawkę 110,00 zł netto.

(dowód: 1. cesja wierzytelności – k. 15, 2. faktura vat – k. 14, 3. zeznania świadka V. W. k. 70 – 71, 4. zeznania V. R. k. 71-71v; 5. decyzja – k. 32; 6. akta szkody– k. 58)

W dniu 01.10.2024 r. doszło do sukcesji uniwersalnej praw i obowiązków i nastąpiło przekształcenie spółki (...) Sp. jawna w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością działającą pod firmą (...) Sp. z o.o. z siedzibą w A..

(bezsporne)

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie wyłącznie w zakresie wynikającym z jego uznania przez pozwanego.

Stan faktyczny sprawy był pomiędzy stronami bezsporny w zakresie zaistnienia szkody i jej okoliczności, osoby poszkodowanej oraz podstaw odpowiedzialności pozwanego i legitymacji czynnej powoda. Sąd ustalił stan faktyczny w niniejszej sprawie na podstawie przedłożonych przez powoda i pozwanego dokumentów, w tym akt szkody oraz zeznań świadków. Prawdziwość dokumentów nie były kwestionowane przez strony, nie budziły też wątpliwości Sądu. Sąd dał wiarę zeznaniom poszkodowanej V. W., w szczególności co do tego, że pojazd zastępczy był jej niezbędny do dojazdów do pracy. Ze znaczną dozą ostrożności Sąd odniósł się natomiast do zeznań świadka V. R., który jest zawodowo blisko związany z powodową spółką, a jak wynika z zeznań V. W., osoba pracująca dla jego spółki (...) sp. z o.o. w A. (pan Ł.) aktywnie namawiał powódkę do zawarcia umowy najmu pojazdu zastępczego w powodowej spółce. W ocenie Sądu okoliczność ta, w połączeniu z otrzymywaniem od powódki wynagrodzenia za świadczoną pracę, wskazuje na istniejące zainteresowanie świadka powodzeniem gospodarczym powodowej spółki.

Legitymacja czynna powoda w zakresie dochodzenia zwrotu kosztów wynajmu pojazdu zastępczego w niniejszej sprawie także nie była sporna, wynika też z umowy cesji zawartej przez powoda z poszkodowaną.

Na podstawie art. 235 ² §1 kpc Sąd pominął dowód z opinii biegłego z pkt 8 pozwu uznając okoliczność objętą tezą dowodową (występowanie na rynku stawki stosowanej przez powodowa półkę) za niesporną między stronami. Wskazuje na to treść uzasadnienia odpowiedzi na pozew.

Wobec bezsporności okoliczności faktycznych jedynie dla porządku należy wskazać, że podstawę odpowiedzialności pozwanej stanowią przepisy art. 805 § 1 kc w zw. z art. 822 kc. Stosownie do treści art. 805 § 1 kc ubezpieczyciel przez umowę ubezpieczenia zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę. Zgodnie z treścią art. 822 § 1 kc przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony. Uprawniony do odszkodowania w związku ze zdarzeniem objętym umową ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej może dochodzić roszczenia bezpośrednio od ubezpieczyciela (§ 4).

Zgodnie z przepisem art. 509 k.c. wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki (§ 2). W wyniku cesji wierzytelność cedenta (dotychczasowego wierzyciela) przechodzi na cesjonariusza (nabywcę wierzytelności) w stanie dotychczas istniejącym. Cesja nie ma wpływu na kształt wierzytelności, zmienia się jedynie podmiot uprawniony do żądania świadczenia.

Jak stanowi art. 361 §1 i §2 kc, zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. W powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.

W świetle aktualnych poglądów doktryny i orzecznictwa, nie ulega wątpliwości, iż odpowiedzialnością ubezpieczyciela z tytułu umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za uszkodzenie albo zniszczenie pojazdu mechanicznego są objęte celowe i ekonomicznie uzasadnione wydatki na najem pojazdu zastępczego. Nie wszystkie zatem wydatki pozostające w związku przyczynowym z wypadkiem komunikacyjnym mogą być refundowane. Istnieje bowiem obowiązek wierzyciela zapobiegania szkodzie i zmniejszania jej rozmiarów (art. 354 §2, art. 362 i 826 §1 k.c.). Na dłużniku ciąży w związku z tym obowiązek zwrotu wydatków celowych i ekonomicznie uzasadnionych, pozwalających na wyeliminowanie negatywnych dla poszkodowanego następstw, niedających się wyeliminować w inny sposób, z zachowaniem rozsądnej proporcji między korzyścią wierzyciela a obciążeniem dłużnika. Nie jest celowe nadmierne rozszerzanie odpowiedzialności odszkodowawczej i w konsekwencji - gwarancyjnej ubezpieczyciela, co mogłoby prowadzić do wzrostu składek ubezpieczeniowych.

Powód domagał się zapłaty kwoty 2 406,40 złotych stanowiących różnicę między kosztem najmu pojazdu zastępczego, jakim obciążył on poszkodowaną, a pokrytym przez pozwanego w toku postępowania likwidacyjnego. W tym zakresie zatem to powoda obciążał obowiązek wykazania wszelkich przesłanek odpowiedzialności pozwanej (art. 6 k.c., art. 232 k.p.c.). Pozwany nie kwestionował, iż w okolicznościach sprawy wynajęcie pojazdu zastępczego przez poszkodowaną było uzasadnione w okresie 14 dni i uznał roszczenie powoda w zakresie 2 dni poprzedzających zgłoszenie szkody. Zakwestionował jednakże stawkę dobową najmu zastosowaną przez powoda wskazując, że był on w stanie zniwelować negatywne skutki braku pojazdu za kwotę 110 zł netto za dobę.

W ocenie Sądu uzasadniony okazał się zarzut nielojalnego zachowania powódki, który doprowadził do zawyżenia kosztu najmu pojazdu zastępczego. Powódka nie wykazała natomiast, aby w realiach niniejszej sprawy koszt ten był celowy i uzasadniony.

Powódka jest przedsiębiorcą trudniącą się wynajmem pojazdów mechanicznych, w tym również w ramach likwidacji szkody z polisy OC jej sprawcy. Staranność działań powódki należy zatem oceniać przez pryzmat zawodowego charakteru jej działalności (art. 355 §2 k.c.). Z tej perspektywy wymóg dbałości o zachowanie rozsądnej proporcji między korzyścią wierzyciela, a obciążeniem dłużnika jest wyższy w stosunku do powódki. Zatem skoro współpracownik powódki przyjął na siebie obowiązki zorganizowania pojazdu zastępczego na koszt ubezpieczyciela sprawcy szkody, to należy oczekiwać od niego starannego działania w tym kierunku, ocenianego przez pryzmat zawodowego charakteru tej działalności.

Podkreślić należy, iż poszkodowana została poinformowana przez pozwanego o akceptowanych przez ubezpieczyciela stawkach dobowych najmu pojazdu zastępczego. Poinformowana została również o telefonicznym kanale zgłoszenia zamiaru wynajęcia pojazdu zastępczego. Poszkodowana, a tym bardziej jej pełnomocnik świadek V. R., powinni więc mieć świadomość już od momentu zgłoszenia szkody, iż stawki wynajmu pojazdu zastępczego od powoda ponad dwukrotnie przekraczają stawkę akceptowaną przez pozwanego, a zamiar wynajęcia pojazdu zastępczego należy zgłosić przez infolinię (...).

Tymczasem świadek V. R. nie tylko, że nie wystąpił do ubezpieczyciela o pojazd zastępczy w zaproponowanej przez ubezpieczyciela formie, ale w dość obszernym e-mailu (k. 22), który powód traktuje jako zgłoszenie zamiaru wynajęcia pojazdu zastępczego, pan V. R. w pierwszej kolejności informuje ubezpieczyciela o wynajęciu przez poszkodowaną auta w przedsiębiorstwie powódki, a dopiero następnie, i jedynie warunkowo (w przypadku braku akceptacji stawki dobowej najmu), upoważnia pozwanego do zorganizowania podmiany pojazdu zastępczego. Taki sposób zgłoszenia nie tylko nie odpowiada przyjętemu na siebie obowiązkowi starannego działania w celu wynajęcia pojazdu zastępczego od pozwanego, ale i jest niezrozumiały w okolicznościach niniejszej sprawy. Skoro bowiem ubezpieczyciel zrozumiale poinformował o wysokości akceptowalnych przez siebie stawek dobowych najmu to oczywistym jest, że nie zaakceptuje ponad dwukrotnie wyższej stawki powoda i nie wiadomo czemu ma służyć warunkowość dalszego upoważnienia. Skoro pełnomocnik miał wynająć pojazd od ubezpieczyciela to nie powinien ograniczać się do warunkowego upoważnienia pozwanego do zorganizowania auta.

Co więcej w innym miejscu V. R. występuje również jako pełnomocnik do odbioru odszkodowania dla własnej spółki (...) sp. z o.o. w A..

W kontekście wielokierunkowego zaangażowania V. R. w postępowaniu likwidacyjnym w niniejszej sprawie nie bez znaczenia pozostaje powszechnie znana proceduralność korporacyjna ubezpieczyciela (tym bardziej wyspecjalizowanemu pełnomocnikowi), i wiążąca się z tym potrzeba zachowania ustalonego porządku kierowania wniosku o najem pojazdu zastępczego. Nawiązywanie kontaktu kanałem nieprzeznaczonym do zgłoszenia zamiaru wynajęcia pojazdu, w którym co więcej na pierwszym miejscu informuje się o samodzielnym wynajęciu pojazdu zastępczego, prowadzi do pomyłki interpretacyjnej co do faktycznego zamiaru nadawcy.

Poszkodowana umocowała osobę trudniącą się postępowaniem likwidacyjnym w celu wynajęcia pojazdu zastępczego za pośrednictwem ubezpieczyciela. Jednakże spoglądając na znikome i zawoalowane - zdaniem Sądu - zaangażowanie się współpracownika powoda w zorganizowanie pojazdu zastępczego za pośrednictwem ubezpieczyciela można założyć tezę, że całość aktywności była nakierowana na jeden cel - wynajęcie pojazdu u powoda, a następnie jak najdłuższe utrzymanie okresu najmu.

Co do zasady poszkodowany ma obowiązek minimalizacji szkody, co oznacza racjonalny ekonomicznie wybór oferty w zakresie najmu pojazdu zastępczego, przy czym nie musi to być jednak oferta najkorzystniejsza ze wszystkich dostępnych na lokalnym rynku. Nie można jednak pominąć zasady, zgodnie z którą szkoda nie powinna być źródłem wzbogacenia, zaś obowiązkiem poszkodowanego jest dążenie do ograniczenia rozmiarów szkody. W wyniku naprawy szkody przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej nie może dojść do bezpodstawnego wzbogacenia kosztem pozwanego. Taką postawę poszkodowanego niewątpliwie ocenić należy w kategoriach naruszenia obowiązku współpracy z dłużnikiem, o którym mowa w art. 354 § 2 k.c., jak również obowiązku minimalizacji szkody przewidzianego w art. 826 § 1 k.c.

W rozpoznawanej sprawie pozwany już w pierwszym piśmie przekazanym po zgłoszeniu szkody poinformował, że nie akceptuje stawki za najem pojazdu wyższej niż 110 zł za dobę. Z akt szkody wynika również, że pozwany informował o możliwości wynajęcia pojazdu zastępczego i był gotów przedstawić poszkodowanej realną propozycję najmu pojazdu zastępczego, który klasą będzie odpowiadał pojazdowi należącemu do poszkodowanej. Jednak umocowany do działań zmierzających do wynajęcia za pośrednictwem pozwanego pojazdu zastępczego V. R. w rzeczywistości nie miał zamiaru skorzystania z oferty ubezpieczyciela. W realiach rozpoznawanej sprawy działanie to stanowiło naruszenie zasady minimalizacji szkody, dające podstawę do oddalenia powództwa ponad uznaną kwotę 620 zł.

Uznana kwota 620 zł za dwa dni najmu pojazdu zastępczego odpowiada stawce dobowej zastosowanej przez powoda. Pomimo, że pozwany słusznie kwestionował obowiązek jej pokrycia w pełnej wysokości, jednakże Sąd jest związany uznaniem powództwa (art. 213 kpc), co oznacza, że powinien uwzględnić wyrażoną w ten sposób wolę pozwanego i w zakresie, w jakim powództwo zostało uznane wydać wyrok zgodny z żądaniem powoda. Związanie sądu uznaniem powództwa nie zwalnia go jednak od oceny skuteczności oświadczenia pozwanego. Uznanie powództwa pozostaje bezskuteczne, jeżeli jest sprzeczne z prawem, zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa. Ocena skuteczności uznania powództwa powinna być dokonana wyłącznie w świetle materiału procesowego znajdującego się w aktach sprawy. Jeżeli żadna z tych okoliczności nie zachodzi sąd jest obowiązany wydać wyrok zgodny z uznaniem powództwa, bez względu na to, czy uznanie znajduje uzasadnienie w okolicznościach sprawy ( wyrok Sądu Najwyższego z dn. 22 lutego 2010 r. IV CSK 436/09, T. ).

Z tego względu Sąd zasądził kwotę 620 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 7 września 2024 zł zgodnie z żądaniem pozwu. W punkcie IV wyroku Sąd nadał obowiązkowi zapłaty zasądzonego świadczenia rygor natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 333 §1 pkt 2 k.p.c.

W pozostałym zakresie powództwo jako niezasadne podlegało oddaleniu, o czym Sąd orzekł w punkcie II wyroku.

O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 100 k.p.c., zasądzając od powoda na rzecz pozwanego kwotę 408,50 zł. Powód wygrał bowiem sprawę w 25%. Na koszty procesu w wysokości 1.117,00 zł, poniesione przez powoda składały się: 200,00 zł opłaty od pozwu, 900,00 zł kosztów zastępstwa procesowego, 17,00 zł opłaty skarbowej za pełnomocnictwo. Refundacji przez pozwanego podlegało 25% tej kwoty tj. 279,25 zł. Pozwany wygrał sprawę w 75%. Koszty procesu poniesione przez pozwanego wynosiły 917,00 zł, na które składały się: 900,00 zł kosztów zastępstwa procesowego, 17,00 zł opłaty skarbowej za pełnomocnictwo. Pozwanemu należał się zwrot 75 % tej kwoty tj. 687,75 zł. Różnicując kwoty kosztów poniesionych przez strony z uwzględnieniem zasady odpowiedzialności za wynik procesu wyrażonej w art. 98 § 1 kpc, w ostatecznym rozrachunku Sąd zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 408,50 zł tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia orzeczenia do dnia zapłaty.

ZARZĄDZENIE

1.  (...);

2.  (...);

3.  (...).

W., 24 września 2025 r.