Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 21 sierpnia 2020 r.

Sąd Rejonowy w Giżycku III Wydział Rodzinny i Nieletnich

w składzie:

Przewodniczący: SSR Janina Olchowska

Protokolant: st.sekr.sądowy Zofia Mórawska

po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2020r .w Giżycku na rozprawie

sprawy z powództwa M. K.

przeciwko W. K. i małoletniemu A. K. reprezentowanemu przez matkę W. K.

o obniżenie alimentów

1.  Obniża alimenty ustalone od M. K. na rzecz małoletniego A. K. wyrokiem SO w Olsztynie z dnia 25 października 2017r. w spawie VI RC 715/16 z kwoty po 1000,- zł miesięcznie do kwoty po 800,- ( osiemset) złotych miesięcznie, płatne z góry do dnia 10-go każdego miesiąca na wypadek zwłoki w terminie płatności każdej z rat, płatne do rąk matki małoletniego – W. K..

2.  Obniża alimenty ustalone od M. K. na rzecz W. K. wyrokiem SO w Olsztynie z dnia 25 października 2017r. w spawie VI RC 715/16 z kwoty po 500,- zł miesięcznie do kwoty po 300,-

( trzysta) złotych miesięcznie, płatne z góry do dnia 10-go każdego miesiąca na wypadek zwłoki w terminie płatności każdej z rat.

3.  W pozostałym zakresie powództwa oddala

4.  Koszty postępowania pomiędzy stronami wzajemnie znosi.

Janina Olchowska

Sygn. akt III RC 275/19

UZASADNIENIE

M. K. w pozwach skierowanych przeciwko małoletniemu A. K. reprezentowanemu przez matkę W. K. oraz przeciwko W. K., wniósł o obniżenie alimentów ustalonych w wyroku rozwodowym z kwoty po 1000,- zł na rzecz małoletniego A. do kwoty po 500,- zł miesięcznie oraz z kwoty po 500,- zł na rzecz byłej żony do kwoty 200,- zł miesięcznie.

W uzasadnieniu wywodził, że obowiązek alimentacyjny na rzecz byłej zony oraz małoletniego syna został ustalony w sprawie rozwodowej, wyrokiem SO

w Olsztynie z dnia 25 października 2017r. w sprawie VI RC 715/16 i wówczas jego sytuacja finansowa pozwalała na zadośćuczynienie temu obowiązkowi w ustalonym przez Sąd zakresie, gdyż wtedy kontynuował zatrudnienie już od 2012roku na stanowisku piekarza w firmie (...) i osiągał wynagrodzenie oscylujące w wysokości 5000-5500,-zł miesięcznie. Powód podnosił, że aktualnie jego sytuacja finansowa uległa znacznemu pogorszeniu, gdyż w wyniku cięć kadrowych w jego firmie, w lipcu 2019r. pracodawca zaproponował rozwiązanie stosunku pracy za porozumieniem stron proponując odprawę, na co on przystał i umowa o pracę została rozwiązana w dniu 25 lipca 2019r. z przyczyn niezależnych od pracownika.

Powód podał, że podjęte przez niego intensywne poszukiwania zatrudnienia, również w innych branżach zarówno w miejscu zamieszkania, jak również w K. i W. nie przyniosły rezultatów. Wskazywał, że nadal wysyła oferty do różnych firm i pomimo, że znacznie obniżył oczekiwania finansowe, dotychczas nie udało mu się uzyskać zatrudnienia. Podnosił, że aktualne wydatki związane z bieżącym utrzymaniem i realizacją obowiązku alimentacyjnego ponosi z odprawy oraz z pożyczki od brata w wysokości 18.000,-zł. Pozostałe kwoty pozwalają mu jedynie na pokrycie minimalnych kosztów życia przez kolejne 2-3 miesiące.

Podkreślał też, że dotychczas nie był zarejestrowany jako osoba bezrobotna w Urzędzie Pracy, gdyż nie spełnił wymogu meldunkowego, bo zamieszkuje u swojej partnerki, co powoduje, że nie posiada też ubezpieczenia w ramach NFZ i za wszelkie świadczenia musi płacić z prywatnych środków, jak również za terapię, gdyż z powodu nieprzewidzianej utraty zatrudnienia popadł w depresję. Musi też korzystać ze środków farmakologicznych.

Podnosił, że pozwana posiada zatrudnienie w banku, gdzie zarabia około 2000,- zł miesięcznie, otrzymuje świadczenie wychowawcze 500 + na syna, alimenty ponadto mieszka w mieszkaniu zakupionym przez strony w czasie trwania małżeństwa, dodatkowo użytkuje samochód będący współwłasnością byłych małżonków, gdy tymczasem on jest pozbawiony własnego transportu. Wskazywał, że w okresie zatrudnienia miał samochód służbowy, a po zwolnieniu z pracy zmuszony jest korzystać z komunikacji publicznej. Dodatkowo wskazywał, że aby realizować kontakty z synem, co drugi weekend przyjeżdża pociągiem do G. co stanowi dodatkowy koszt w tej trudnej sytuacji finansowej.

W związku z powyższym, jego zdaniem powództwo o obniżenie alimentów jest jak najbardziej uzasadnione, gdyż nie stać go na wywiązywanie się z obowiązku alimentacyjnego w obowiązującym zakresie, a wysokość dotychczasowych alimentów w kwocie 1725,- zł wraz z kosztami egzekucji komorniczej generuje tylko zwiększenie jego zadłużenia.

Pozwana W. K. działająca również jako przedstawicielka ustawowa małoletniego A. K. powództwa nie uznała. W uzasadnieniu kwestionowała podnoszoną przez powoda utratę zatrudnienia z przyczyn leżących po stronie pracodawcy podnosząc, że dokument o rozwiązaniu stosunku pracy z powodem w związku z ograniczaniem zatrudnienia może pozorować jedynie utratę przez niego pracy, gdyż pozostaje to w sprzeczności w związku z licznym ogłoszeniami podmiotu (...) Sp.zoo, który w internecie ogłasza liczne nabory na stanowiska pracy, w tym aktualne do 14.12.2019r. na stanowisko koordynatora obsługi regionu, które jest tożsame ze stanowiskiem dotychczas zajmowanym przez powoda.

Ponadto podnosiła, że od czasu wydania orzeczenia o obowiązku alimentacyjnym powoda, nie uległa poprawie ani jej sytuacja ekonomiczna, jak również sytuacja zdrowotna małoletniego powoda A. K., który w dalszym ciągu wymaga specjalistycznego leczenia, zwłaszcza okulistycznego, jak też związanego z alergią, które to okoliczności determinowały ustaloną wówczas wysokość alimentów. Nadal też musi ponosić koszt uczęszczania syna do przedszkola w wysokości 360,- zł miesięcznie.

Ponadto dodatkowo podnosiła, że w przeciwieństwie do powoda – ona nie pozostaje w nowym związku, a zatem wszelkie koszty związane z mieszkaniem musi ponosić sama. Podkreślała, że ponosi duże wydatki związane z przewlekłymi schorzeniami małoletniego dziecka, co powoduje, ze wymaga on opieki specjalistów.

Podnosiła też, że syn w związku z wadą wzroku pozostaje pod opieką specjalistów z (...) Szpitala (...)w B., gdzie jest regularnie kontrolowany co 6 miesięcy i po każdej takiej wizycie zachodzi konieczność wymiany szkieł okularowych, co stanowi wydatek rzędu 260,- zł, zaś koszt zakupu okularów to kwota 320,- zł. Podała, że dochodzą do tego koszty dojazdów oraz noclegów, które w całości musi ona ponieść.

Prezentując te argumenty W. K. podnosiła, że jej sytuacja ekonomiczna oraz sytuacja zdrowotna syna A. wskazują, iż potrzeby jej i dziecka nie zmniejszyły się, a wręcz przeciwnie, a zatem nie ma podstaw do obniżenia obowiązku alimentacyjnego powoda na ich rzecz. W związku z powyższym, jej zdaniem powództwa o obniżenie alimentów winny być oddalone.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

M. K. i W. K. związek małżeński zawarli 21 kwietnia 2012r. w G.. W czasie jego trwania wymienionym urodził się w dniu (...) syn A. K..

/dowód: odpisy skrócone aktu małżeństwa i urodzenia k. 11 i 12 akt SO w Olsztynie sygn. akt VI RC 715/16, odpis aktu urodzenia małoletniego A. K. na k.76/

Wyrokiem SO w Olsztynie z dnia 25 października 2017r.w sprawie VI RC 715/16 rozwiązano przez rozwód małżeństwo stron, z winy powoda M. K..

Wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnim synem stron A. powierzono obojgu rodzicom, ustalając miejsce pobytu dziecka przy matce.

Jednocześnie rodzice zobowiązani zostali do ponoszenia kosztów utrzymania

i wychowania małoletniego syna, przy czym udział ojca ustalono na kwotę po 1000 zł miesięcznie, oraz zasądzono alimenty na rzecz byłej zony W. K. w wysokości po 500,- zł miesięcznie.

/dowód: wyrok na k.406 w aktach sprawy VI RC 715/16/.

W dacie ferowania wyroku rozwodowego miesięczny dochód pozwanego wynosił około 5140,- zł netto. Zamieszkiwał wówczas z matką, której przekazywał kwotę ok. 500-700,- zł miesięcznie tytułem udziału w czynszu oraz w kosztach związanych z wyżywieniem. Spłacał też wówczas kredyt konsolidacyjny w wysokości po ok.1580,- zł miesięcznie, jeszcze wspólnie zaciągnięty przez strony ( na zakup samochodu, remont mieszkania oraz spłatę debetu). M. K. kontynuował naukę w zaocznym LO w P. i ponosił koszty dojazdu na zajęcia w co drugi weekend.

Natomiast pozwana w tamtym okresie czasu zatrudniona była w firmie (...) K. C. w K. na stanowisku doradcy klienta i uzyskiwała z tego tytułu wynagrodzenie w wysokości około 1460,-zł netto, ponadto raz w roku otrzymywała premię w kwocie 1350,-zł, osiągała też dochód z tytułu umowy zlecenia średnio w wysokości ok.55,- zł miesięcznie. Ponosiła też koszty związane z dojazdem do pracy w K., które wynosiły ok.700,- zł miesięcznie. Mieszkała wówczas z synem we wspólnym mieszkaniu stron, którego miesięczny koszt utrzymania wynosił około 1225,- zł. Małoletni syn wówczas uczęszczał do przedszkola, za które opłata wynosiła ok. 300,- zł. W. K. ponosiła też dodatkowe koszty związane z alergią syna i koniecznością zapewnienia mu odpowiedniej diety, jak również koszty związane z prywatną rehabilitacją dziecka

i wizytami u specjalisty w B., a nadto koszty zapewnienia dziecku okularów korekcyjnych.

Zgodnie z dyspozycją art. 133 krio w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego.

Przez zmianę stosunków rozumie się istotne zmniejszenie lub ustanie możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego do alimentacji albo istotne zwiększenie się usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego.

Od ostatniej sprawy regulującej obowiązek alimentacyjny upłynęły prawie 3 lata. Usprawiedliwione potrzeby małoletniego pozwanego A. K. nie uległy zmniejszeniu, a wręcz przeciwnie – zwiększyły się, bo obecnie chłopiec ma 6 lat.

Okoliczność ta jest bezsporna bowiem sam powód zeznając przyznał, że potrzeby małoletniego A. nie obniżyły się. Jak również nie zmniejszyły się potrzeby pozwanej W. K., jak również nie zwiększyły się jej dochody.

Sytuacja materialna małoletniego powoda i jego matki jest zbliżona do tej z okresu orzekania o rozwodzie, ponosi zbliżone koszty utrzymania mieszkania, spłaca tak jak poprzednio raty kredytu hipotecznego w wysokości ok.620,- zł miesięcznie, płaci za przedszkole syna po ok.360,- zł miesięcznie, nadal ponosi koszty związane ze specjalistycznym leczeniem małoletniego, z tym że w międzyczasie zatrudniająca ją firma (...) K. C. rozwiązała z nią umowę o pacę zawarta w dniu 16.06.2015r. z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, który upłynął w dniu 31.05.2020r. z powodu likwidacji stanowiska pracy i wkrótce uzyskała zatrudnienie w tym samym miejscu, ale u innego pracodawcy, ale otrzymała najniższe wynagrodzenie. Niestety utraciła możliwość korzystania ze służbowego samochodu i jest zmuszona zapewnić dojazd do pracy we własnym zakresie.

/dowód: wydruki z konta W. K. z potwierdzeniem przelewów wynagrodzenia na k.101-134, harmonogram spłat kredytu mieszkaniowego na k.135-143, wykaz opłat miesięcznych dot. Mieszkania na k.144, potwierdzenia przelewów za mieszkanie na k.144-156, potwierdzenia przelewów dla P. na k.157-168, potwierdzenie przelewów za energię elektryczną na k.168-181, potwierdzenie przelewów za przedszkole na k.182-192, faktury za badania laboratoryjne na k.194, 195, faktury za noclegi w B-stoku nak.195,196,257, faktura za zakup szkieł okularowych na k.198, faktury z Optyki- Optometrii na k.203-206, z Foto- Optyki na k.207, skierowanie do poradni na k.209, skierowanie na badania laboratoryjne na k.209, wynik badań obrazowych na k.211, wyniki badań laboratoryjnych na k.212-216, wynik badań specjalistycznych ortoptycznych na k.256, rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem na k. 255 /.

Nastąpiła zmiana w sytuacji dotyczącej zdrowia małoletniego A. K., u którego możliwe jest poprawienie stanu jego wzroku związane z wypożyczeniem odpowiedniego sprzętu umożliwiającego ćwiczenie wzroku dziecka w domu, koszt wynajęcia takiej maszyny – to 1200,-zł miesięcznie, na który nie stać matki dziecka, które posiada stwierdzony zez zbieżny i astygmatyzm obu oczu.

/dowód: zaświadczenie lekarskie na k.250

W dalszym ciągu zmuszona jest ona korzystać z pomocy specjalistów, jeździć z synem na wizyty m.in.. do B. i ponosić koszty dojazdów, jak również noclegów.

Oczywistym również jest, że matka małoletniego – W. K. – jego przedstawicielka ustawowa, która zamieszkuje wspólnie z dzieckiem sprawuje osobiste starania o rozwój fizyczny i umysłowy dziecka, przez co wykonuje już w znacznej mierze swój obowiązek alimentacyjny (art. 135§2 krio).

Natomiast powód M. K., który nie mieszka z synem, przyjeżdża jedynie z P. celem realizacji ustalonych kontaktów, winien w większym zakresie uczestniczyć w kosztach utrzymania dziecka, w tym też tych związanych z poprawą jego stanu zdrowia.

Jednakże aktualna sytuacja materialna powoda M. K. uległa zdecydowanej zmianie. Utracił on dotychczasowe zatrudnienie w firmie (...). o.o, gdzie był zatrudniony od 02.01.2012r. do 25.07.2019r. z przyczyn nie leżących po jego stronie, po poszukiwaniach pracy, nie tylko w swojej branży udało mu się podjąć zatrudnienie w ramach umowy - zlecenia w firmie (...) na stanowisku – kontrolera jakości wypiekanych produktów w okresie od 15.10.2019r. do 15.01.2020r. na a następnie w okresie od 01.10.2020r. do 30.04.2020r.na okres próbny za wynagrodzeniem 2000,-zł brutto z premią do 30% oraz premią uznaniową do 830,- zł brutto, jednakże z uwagi na nadal utrzymująca się sytuację związaną z covidem, nie przedłużono mu umowy. M. K. był osobą bezrobotną, a od 01 września br. miał podjąć pracę na ½ etatu w stawce aktualnie obowiązującego wynagrodzenia minimalnego, jako cukiernik w firmie znajomego, z którym pracował w poprzedniej firmie (...)

/dowód: rozwiązanie umowy o pracę na mocy porozumienia stron na k.74, świadectwo pracy na k.241-242, aplikacje na stanowisko przedstawiciel handlowy na k.58-65, umowa zlecenia na k.238, umowa o pracę z (...)na k. 258, zaświadczenie o braku kontynuacji zatrudnienia na k.265, umowa o pracę na k.291/.

Pod koniec procesu w przedmiotowej sprawie M. K. był osoba bezrobotną.

Jednakże, status pozwanego jako bezrobotnego, ani podjęcie pracy na ½ etatu z najniższym wynagrodzeniem nie jest wyznacznikiem jego możliwości zarobkowych i majątkowych, gdyż osoba, na której ciąży obowiązek alimentacyjny wobec dziecka, które nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie powinna dokładać szczególnych starań, aby zapewnić uprawnionemu zaspokojenie usprawiedliwionych potrzeb.

Powód M. K. jest młodym 38- letnim człowiekiem, który posiada zawód piekarza i duże doświadczenie w tej branży jak również wykształcenie średnie licealne, a zatem posiada znaczne możliwości zarobkowe.

Co prawda, w toku postępowania przedstawił on dowody na korzystanie z pomocy psychologa, a mianowicie dowody wpłat za 2 wizyty w Gabinecie Psychologicznym w P. u T. K. z dnia 25.09.2019r. i 01.10.2019r., ale to nie przeszkodziło mu podjąć zatrudnienia w firmie (...) od 15 października 2019r. i świadczył tam pracę aż 20 30.04.2020r., kiedy to nie przedłużono mu umowy, ale nie z powodów zdrowotnych a z powodu sytuacji związanej z covid.

Powoływanie się przez powoda na stan zdrowia uniemożliwiający podejmowanie pracy, nie znajduje uzasadnienia w przedstawionej dokumentacji, gdyż powód przedłożył jedyny dokument dotyczący zdrowia fizycznego. Jest to opis badania MR kręgosłupa z 20.08.2016r. ze wskazaniem, że nastąpiły zmiany zwyrodnieniowe i dyskopatia, jednakże te zmiany nie spowodowały niemożności świadczenia pracy, a powód nie przedstawił żadnych dokumentów wskazujących na przeciwskazania do wykonywania pracy fizycznej lub orzeczenia o niepełnosprawności, czy też potwierdzenia starań o uzyskanie takiego orzeczenia. Jak również nie przedłożył on dokumentów potwierdzających dalsze leczenie tego schorzenia, czy też dalsze korzystanie z terapii psychologicznej oprócz wizyt

u psychologa we wrześniu i październiku 2019r. lub pomocy psychiatrycznej, ani też dowodów na potwierdzenie leczenia psychiatrycznego farmakologicznego.

/dowód: opis badania MR Kręgosłupa na k.239/

/dowód: dowody pokwitowania wpłat na k.67

Reasumując powyższe wywody, z całą pewnością aktualna sytuacja powoda, który ma podjąć pracę na ½ etatu za najniższym wynagrodzeniem nie wyznacza jego możliwości zarobkowych i majątkowych, ale uznać należy, że aktualna sytuacja związana z covidem, a mianowicie fakt, że rozwój epidemii nie został całkowicie zahamowany i przewidywana jest druga fala koronowirusa wpływa na ograniczenie tych możliwości.

Jednakże, zdaniem Sądu M. K., przy dołożeniu maksymalnych starań w uzyskaniu lepiej płatnego zatrudnienia, powinien mając na uwadze zawód piekarza i dotychczasowe doświadczenie w tej branży uzyskać wynagrodzenie przynajmniej w wysokości, tak jak w ostatniej firmie (...) tj. około 2500,-zł netto.

Zatem jest w stanie wywiązywać się z obowiązku alimentacyjnego w obniżonej obecnie przez Sąd wysokości, a zatem po 800,-zł na rzecz syna A. i po 300,- zł na rzecz byłej żony W. K. tj. w łącznej wysokości 1100,zł miesięcznie.

Mając powyższe wywody na uwadze, a w szczególności uwzględniając aktualną sytuacje na świecie związana z koronawirusem i jej wpływ na gospodarkę, uznać należy, ze w tym szczególnym okresie – możliwości zarobkowe powoda M. K. uległy obniżeniu, ale nie w takim stopniu jak próbował on to przedstawić zmierzając do obniżenia jego obowiązku alimentacyjnego na rzecz syna i byłej zony do kwoty po 700,- zł miesięcznie.

W związku z tym, Sąd obniżył alimenty o 200,- zł miesięcznie na rzecz syna i na rzecz byłej żony.

W ocenie Sądu, proporcje w myśl których pozwany na utrzymanie jedynego syna oraz byłej żony przeznaczy ok.50% wynagrodzenia, które przy dołożeniu odpowiednich starań w uzyskaniu zatrudnienia powinien osiągnąć, a na swoje potrzeby – pozostałe ok.50 % - są prawidłowe.

W pozostałym zakresie Sąd powództwo o obniżenie alimentów oddalił, jako nadmiernie wygórowane żądanie nie znajdujące uzasadnienia.

O kosztach rozstrzygnięto w myśl art. 100 kpc.

Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w części dyspozytywnej wyroku.