Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 28 grudnia 2017 r.

Sąd Rejonowy w Giżycku I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący:	SSR Marek Makowczenko
Protokolant:	starszy sekretarz sądowy Justyna Kurzynowska-Lubecka

po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2017 r. w Giżycku na rozprawie

sprawy z powództwa (...) Banku (...) S.A w W.

przeciwko K. A.

o zapłatę

1.Wyrok zaoczny z dnia 16 lutego 2017r. utrzymuje w mocy w całości.

2.Zasądza od Skarbu Państwa (kasa Sądu Rejonowego w Giżycku) na rzecz adw. I. S. Kancelaria Adwokacka w G. kwotę 1107 zł wraz z podatkiem VAT tytułem kosztów zastępstwa procesowego z urzędu.

SSR Marek Makowczenko

Sygn. akt I C 1052/16 upr.

UZASADNIENIE

Powódka (...) Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. wniosła pozew o zasądzenie od pozwanego K. A. kwoty 2.563,25 zł z odsetkami umownymi w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP od kwoty 1.876,99 od dnia 19.08.2016 r. do dnia zapłaty. Nadto domagała się zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu pełnomocnik powódki wskazał, iż strony łączyła umowa, na mocy której powódka udzieliła pozwanemu kredytu odnawialnego w ramach rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowego, przy czym pozwany nie wywiązał się z obowiązku spłaty należności.

Postanowieniem z dnia 29 września 2016 r. Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie w sprawie o sygn. akt VI Nc-e 1434546/16 przekazał sprawę do Sądu Rejonowego w Giżycku.

(postanowienie z dnia 29.09.2016 r. – k. 5)

Wyrokiem zaocznym z dnia 16 lutego 2017 r. Sąd Rejonowy w Giżycku uwzględnił powództwo w całości, zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 101,23 zł tytułem zwrotu kosztów procesu oraz nadał wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności.

(wyrok zaoczny - k. 35)

W sprzeciwie od wyroku zaocznego pozwany K. A. reprezentowany przez adwokata ustanowionego z urzędu nie kwestionował, iż posiada zadłużenie z tytułu zawartej z powódką umowy kredytowej. Twierdził jednak, iż winno ono podlegać podziałowi z byłą żoną.

Sąd ustalił, co następuje:

W dniu 27 grudnia 2006 r. pozwany K. A. zawarł z powódką (...) Bankiem (...) S.A. z siedzibą w W. umowę rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowego (...) oraz umowę o wydanie i używanie karty (...).

( dowód : umowa z 27.12.2006 r. – k. 86-87, taryfa prowizji i opłat bankowych – k. 88, umowa o wydanie i używanie karty – k. 89)

Następnie strony zawarły w dniu 08.01.2008 r. umowę kredytu w rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym na cele konsumpcyjne, w formie limitu kredytowego w kwocie 1.500 zł. W zakresie roszczeń powódki wynikających z tytułu udzielenia kredytu pozwany poddał się egzekucji świadczeń pieniężnych.

Aneksem nr (...) z dnia 14.02.2008 r. strony podwyższyły kwotę kredytu odnawialnego o kwotę 400 zł

( dowód : wniosek o udzielenie kredytu – k. 93, informacja z raportu kredytowego – k. 94, wyciąg z rachunku bankowego – k. 95, ostateczne warunki kredytu – k. 96, umowa kredytu odnawialnego nr (...) – k. 90-91, oświadczenie o poddaniu się egzekucji – k. 92, wniosek o kredyt odnawialny – k. 110, informacja z raportu kredytowego – k. 109a, aneks nr (...) – k. 106, oświadczenie o poddaniu się egzekucji – k. 107, ostateczne warunki kredytu – k. 108, wyciąg z rachunku bankowego – k. 109)

W dniu 20.11.2013 r. pozwany złożył wniosek o zawarcie umowy restrukturyzacyjnej polegającej na umożliwieniu spłaty zobowiązań w niższej racie. Powołał się przy tym na trudną sytuację majątkową. Powódka złożyła ofertę zawarcia umowy ugody.

( dowód : wniosek – k. 144-148, umowa ugody – k. 112-115, harmonogram spłat kredytu – k. 116-121, formularz informacyjny – k. 122-125, zgoda na przetwarzanie danych – k. 126-127)

W piśmie z dnia 04.04.2013 r., nadanym na adres zamieszkania pozwanego, powódka wypowiedziała pozwanemu umowę kredytu odnawialnego dla rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowego z powodu przekroczenia limitu.

( dowód : wypowiedzenie umowy kredytu – k. 130-131, dowód nadania – k. 131)

Kierowane do pozwanego wezwania do zapłaty pozostawały bezskuteczne.

( dowód : przedegzekucyjne wezwanie do zapłaty – k. 132, wezwania do zapłaty – k. 134-135, potwierdzenia odbioru korespondencji – k. 149a-149c)

Na dzień 24.08.2016 r. zadłużenie pozwanego z tytułu wymagalnego kapitału wynosiło 1.876,99 zł.

( dowód : historia operacji na kontrakcie kredytowym – k. 150)

Sąd zważył, co następuje:

Okoliczności faktyczne w przedmiotowej sprawie pozostawały w całości bezsporne. Powódka przedłożyła w sprawie umowę kredytu odnawialnego, z której wynika wierzytelność dochodzona niniejszym pozwem, historię operacji na kontrakcie kredytowym, wypowiedzenie umowy kredytu oraz kierowane do pozwanego wezwania do zapłaty. Wiarygodność przedmiotowych dowodów nie budziła wątpliwości, zatem Sąd uznał je za wartościowy materiał dowodowy i przyjął za podstawę ustaleń faktycznych w sprawie. Pozwany reprezentowany przez adwokata ustanowionego z urzędu nie kwestionował natomiast, iż zawarł z powódką umowę kredytu odnawialnego oraz nie wywiązał się z zobowiązania, co uprawniało Sąd do uznania tych okoliczności za przyznane w oparciu o art. 230 k.p.c. Pozwany nie podważał także wysokości dochodzonego przez powódkę roszczenia, ani sposobu jego wyliczenia.

Zgłoszone roszczenie znajduje uzasadnienie w treści art. 720 § 1 k.c., zgodnie z którym przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Powódka udostępniła bowiem do dyspozycji pozwanego na czas oznaczony w umowie środki pieniężne, zaś pozwany uprawniony był do korzystania z tych pieniędzy na warunkach określonych w umowie oraz zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach.

Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, iż roszczenie z tytułu umowy kredytu odnawialnego zawartej przez pozwanego w dniu 08.01.2008 r. (aneksowanej dnia 14.02.2008 r.) i skutecznie wypowiedzianej w piśmie z dnia 04.04.2013 r., wobec braku wątpliwości co do okoliczności faktycznych sprawy, zostało wykazane tak co do zasady jak i wysokości. Z tego względu Sąd na podstawie art. 347 k.p.c. utrzymał w mocy wyrok zaoczny w całości. Roszczenie zasadne bowiem było w zakresie kapitału (1.876,99 zł), poniesionych przez powódkę wydatków (15 zł) oraz naliczonych przez nią odsetek umownych (671,26 zł). Żądanie odsetkowe znajduje uzasadnienie w treści § 16 w zw. z § 14 pkt 1 i 2 umowy kredytu odnawialnego z dnia 08.01.2008 r., w związku z czym Sąd zgodnie z żądaniem pozwu zasądził odsetki w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP, ale nie wyższymi niż odsetki maksymalne za opóźnienie od kwoty 1.876,99 zł od dnia 19.08.2016 r.

Na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. należało także obciążyć pozwanego jako stronę przegrywającą proces kosztami procesu poniesionymi przez powódkę.

Rygor natychmiastowej wykonalności został nadany wyrokowi w oparciu o art. 333 § 1 pkt 3 k.p.c.

O kosztach zastępstwa procesowego z urzędu Sąd orzekł w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03.10.2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714).