Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych

Wymóg zapewnienia przez Państwo godziwych warunków odbywania kary pozbawienia wolności jest jednym z podstawowych wymogów nowożytnego państwa prawa, znajdujących wyraz w normach prawa międzynarodowego. Stanowi o tym art. 10 ust. 1 ratyfikowanego przez Polskę Międzynarodowego Paktu Praw Osobistych i Publicznych z dnia 19 grudnia 1966 r. (Dz. (...)Odpowiednikiem wskazanych norm prawa międzynarodowego są art. 40, 41 ust. 4 i 47 Konstytucji RP wprowadzające wskazane normy na grunt prawa polskiego (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2007 r. w sprawie V CSK 431/06 ). (...)Wymogi dotyczące warunków bytowych w celach mieszkalnych zakładów karnych i aresztów śledczych uregulowane zostały w art. 110 § 2 k.k.w. , w sposób odpowiadający wskazanym powyżej normom prawa międzynarodowego.

(...)znajdującym wyraz w normach prawa międzynarodowego. Art. 10 ust. 1 ratyfikowanego przez Polskę Międzynarodowego Paktu Praw Osobistych i Publicznych(...)(...)Naruszenie powyższej normy, wynikającej z przyjętych przez Polskę zobowiązań międzynarodowych, musi zostać uznane za działanie bezprawne w rozumieniu art. 24 kc. (...)(...)oraz przyjętych przez Polskę zobowiązań międzynarodowych, na czele z Międzynarodowym Paktem Praw Obywatelskich i Politycznych oraz Europejską Konwencją Praw Człowieka i Podstawowych Wolności.

W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że wprawdzie Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją , umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie(...)(...)W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że wprawdzie Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją , umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie(...)(...)W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że wprawdzie Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją , umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie(...)(...)W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że wprawdzie Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją , umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie(...)

Powód przedstawił pozwanemu kandydatury osób na stanowisko spedytor/dystrybutor międzynarodowy oraz kierownik spedytora. (...)W ramach usług pośrednictwa powód, jako przyjmujący zlecenie, miał przeprowadzić na rzecz pozwanego, jako klienta, proces rekrutacyjny na stanowisko spedytor/dystrybutor międzynarodowy oraz kierownik zgodnie z procedurą i wymogami zgłoszonymi przez klienta. (...)Sąd Rejonowy wskazał, że umowa z dnia 2 czerwca 2014 r. zobowiązywała powoda do przeprowadzenia rekrutacji na stanowisko spedytor/dystrybutor międzynarodowy i kierownik spedycji. (...)Po drugie, Sąd Rejonowy wskazując na jasną treść umowy z dnia 2 czerwca 2014 r. (§ 1 Przedmiot umowy) ustalił, że umowa ta zobowiązywała powoda do przeprowadzenia rekrutacji na stanowisko spedytor/dystrybutor międzynarodowy i kierownik spedycji.

(...)roku na stanowisku kierowca przewóz międzynarodowych, - w (...) Centrum (...)(...)(...)(...)Ł. na stanowisku kierowcy przewozów międzynarodowych stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę w warunkach szczególnych - pracę kierowcy samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony i tym samym spełnia warunki do przyznania rekompensaty. (...)(...)zatrudnienia na stanowisku kierowcy przewozów międzynarodowych w (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. wykonywane w pełnym wymiarze czasu pracy odpowiadały pracy i stanowiskom określonym w powołanych aktach prawnych. Wnioskodawca w spornym okresie był kierowcą samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, wykonującym czynności w ramach transportu i przewozu towarów w transporcie międzynarodowym.

Następnie Sąd ten poszukiwał definicji „handlu ludźmi” na gruncie prawa międzynarodowego i unijnego sprzed nowelizacji i następnie wskazał, że pojęcie „handel ludźmi” zostało uregulowane w art. 115§22k .k. (...)(...)1 k.k. jest wyrazem realizacji międzynarodowych zobowiązań Polski (zob. np. (...)Konwencja ta zastąpiła wcześniejsze porozumienia międzynarodowe, wskazane w jej wstępie (art. 28), których stroną była także Polska, w tym m.in. (...)Nr 18, poz. 160), który nie posiadał samodzielnego bytu, lecz stanowił uzupełnienie Konwencji Narodów Zjednoczonych przeciwko międzynarodowej przestępczości zorganizowanej, przyjętej przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych 15 listopada 2000 r. (Dz.

(...)w ratyfikowanych przez Polskę umowach międzynarodowych a także z wymienionymi w apelacji przepisami Konstytucji i podanymi umowami międzynarodowymi. (...)Wspomnieć przy tym należy, że przepisy prawa międzynarodowego uzyskują znaczenie praktyczne dopiero w razie kolizji z normami krajowymi; bez takiej kolizji zbędne jest odwoływanie się do nich. (...)(...)Konstytucja , ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia. (...)akty prawa miejscowego” oraz ,,Umowa międzynarodowa ratyfikowana za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie ma pierwszeństwo przed ustawą, jeżeli ustawy tej nie da się pogodzić z umową.”.

W konsekwencji nie mogą być spełnione podstawowe standardy, wynikające z aktów prawa międzynarodowego dotyczących praw człowieka. (...)Należy przy tym podkreślić, że Konwencja jest umową międzynarodową, co oznacza, że jej ratyfikacja przez państwo rodzi prawno-międzynarodowy obowiązek przestrzegania jej postanowień. Wynika to z przepisu art. 91 ust. 2 Konstytucji RP zgodnie z którym umowa międzynarodowa ratyfikowana za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie ma pierwszeństwo przed ustawą, jeżeli ustawy tej nie da się pogodzić z umową. (...)(...),,jedynie” zaleceń wynikających z przepisów międzynarodowych.