Serwis Internetowy Portal Orzeczeń używa plików cookies. Jeżeli nie wyrażają Państwo zgody, by pliki cookies były zapisywane na dysku należy zmienić ustawienia przeglądarki internetowej. Korzystając dalej z serwisu wyrażają Państwo zgodę na używanie cookies , zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.

XVI Cz 1178/17 - postanowienie z uzasadnieniem Sąd Okręgowy w Gdańsku z 2018-01-08

Tytuł:
Sąd Okręgowy w Gdańsku z 2018-01-08
Data orzeczenia:
8 stycznia 2018
Data publikacji:
7 maja 2018
Data uprawomocnienia:
8 stycznia 2018
Sygnatura:
XVI Cz 1178/17
Sąd:
Sąd Okręgowy w Gdańsku
Wydział:
XVI Wydział Cywilny Odwoławczy
Przewodniczący:
Jarosław Zawrot
Sędziowie:
Krzysztof Koczyk
Piotr Wangler
Teza:
Przepis art. 126 § 1 pkt 4 k.p.c. obliguje do tego, aby każde pismo procesowe - w tym również apelacja - zawierało m.in. podpis strony. Podpis własnoręczny będący obligatoryjną częścią pisma procesowego, stanowi zatwierdzenie treści pisma, jak również akceptację skutków, jakie odpowiednie przepisy wiążą z jego wysłaniem do sądu więc powinien być umieszczony własnoręcznie w sposób niewątpliwy pod jego treścią na znak, że ta część pisma jest objęta oświadczeniem woli lub wiedzy uprawnionego (strony, pełnomocnika, przedstawiciela ustawowego). Samo zatem przesłanie odtworzonej (odpitej) mechanicznie treści podpisu (np. za pomocą pieczątki, urządzenia kserującego) bez złożonego dodatkowo na nim własnoręcznego podpisu, nie pozwala na pełną identyfikację wystawcy dokumentu, nie spełnia więc wymogu, dla którego zgodnie z art. 126 § 1 pkt 4 k.p.c. został on przewidziany. Z tego względu podpis oznacza jego złożenie w zasadzie własnoręcznie. Podpis własnoręczny - jak się przyjmuje w doktrynie - jest bowiem nosicielem powtarzających się indywidualnych cech, utrudniających podrobienie, ale jednocześnie pozwalające na odróżnienie go od innych. Ogólny wymóg konieczności zachowania własnoręczności podpisu wynika z art. 78 8 1 k.c. Kodeks postępowania cywilnego wprawdzie nie zawiera definicji podpisu ani też nie wyjaśnia, czy chodzi o podpis własnoręczny, to jednak jednolitość systemu prawa (względy systemowe) oraz znaczenie podpisu (wskazane wcześniej względy celowościowe) nie pozwalają na przyjęcie odmiennej wykładni tego samego pojęcia na gruncie art. 126 § 1 pkt 4 k.p.c. Sąd Najwyższy w uzasadnieniu uchwały składu siedmiu sędziów z dnia 30 grudnia 1993 r. (III CZP 146/95. OSNCP 1994, nr 5, poz. 94) podkreślił, że podpis ma stanowić napisane nazwisko, niekoniecznie czytelne, ale dokonane w sposób charakterystyczny dla osoby podpisanej (por. też orzeczenie SN z dnia 17.04.1967 r., II PZ 22/67). Dlatego wszelkie wyjątki dopuszczające złożenie podpisu w inny sposób muszą być przewidziane prawem (np. art. 92H°S2 k.c, art. 328 8 2 k.s.h.).
Dodano:  ,  Opublikował(a):  Bernadetta Tomaszewska
Podmiot udostępniający informację:  Sąd Okręgowy w Gdańsku
Osoba, która wytworzyła informację:  Jarosław Zawrot,  Krzysztof Koczyk ,  Piotr Wangler
Data wytworzenia informacji: