Serwis Internetowy Portal Orzeczeń używa plików cookies. Jeżeli nie wyrażają Państwo zgody, by pliki cookies były zapisywane na dysku należy zmienić ustawienia przeglądarki internetowej. Korzystając dalej z serwisu wyrażają Państwo zgodę na używanie cookies , zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.

I C 122/19 - wyrok z uzasadnieniem Sąd Okręgowy w Sieradzu z 2019-06-24

Sygn. akt I C 122/19

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 24 czerwca 2019 r.

Sąd Okręgowy w Sieradzu I Wydział Cywilny

w składzie:

Przewodniczący: SSO Przemysław Majkowski

Protokolant : sekr. sąd. Justyna Raj

po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2019 r. w Sieradzu

na rozprawie

sprawy z powództwa (...) Bank S.A. z siedzibą w W.

przeciwko K. O.

o zapłatę

oddala powództwo.

Sygn. akt I C 122/19

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 12 kwietnia 2019 r. wniesionym w elektronicznym postępowaniu upominawczym powód (...) Bank S.A. w W. wniósł o zasądzenie na jego rzecz od pozwanego K. O. kwoty 196.807,79 zł z odsetkami szczegółowo opisanymi w pozwie oraz zasądzenie od pozwanego kosztów procesu.

Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2019 roku Sąd Rejonowy Lublin - Zachód w Lublinie przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Sieradzu stwierdzając brak podstaw do wydania nakazu zapłaty.

Sąd Okręgowy ustalił, co następuje:

Strona powodowa złożyła pozew nie popierając go żadnymi dowodami. Jeżeli takie były złożone elektronicznie do Sądu w Lublinie to Sąd Okręgowy nie może ich – poza pozwem - wygenerować. Dlatego zarządzeniem z dnia 24 maja 2019 r. pełnomocnik powoda został wezwany do przedłożenia wszelkich dowodów na okoliczności wskazane w pozwie, w szczególności tych jakie określił jako lista dowodów. Do dnia rozprawy pełnomocnik przedłożył w Sądzie pismo procesowe zawierające dowody w sprawie na poparcie swojego stanowiska ograniczone w zakresie dowodów tylko do wyciągu z ksiąg bankowych, umowy o kredyt i przesądowego wezwania do zapłaty. Przewodniczącemu rozprawy pismo przedłożono do akt już po jej zamknięciu.

Pozwany nie zajął stanowiska w sprawie i nie stawił się na wyznaczoną rozprawę.

( bezsporne).

W oparciu o taki dostępny materiał w sprawie Sąd ustalił, że dniu 12 marca 2018 roku K. O. zawarł z (...) Bank S.A. w W. umowę o kredyt konsolidacyjny nr (...), na kwotę 191.884,96 zł.

(dowód: umowa kredytu - k. 36 -38 v).

W treści § 8 umowy strony ustaliły, że Bank miał prawo wypowiedzieć umowę z trzydziestodniowym okresem wypowiedzenia, w braku wolnych środków na spłatę kredytu, braku systematycznych wpłat, wystąpienia wypłat powodujących przekroczenie wolnych środków.

(dowód: umowa kredytu op. cit.).

Strony ustaliły w § 7 umowy, że należność niespłacona w terminie wynikającym z umowy albo spłacona w niepełnej wysokości stanowi w całości lub części niespłaconej zadłużenie przeterminowane poczynając od dnia następnego po terminie spłaty wynikającym z umowy.

(dowód: umowa kredytu – op.cit).

Strony ustaliły również w § 7 umowy, wypowiedzenie umowy poprzedzone będzie wezwaniem do zapłaty przewidzianym w art. 75 c ustawy Prawo bankowe.

(dowód: umowa kredytu – op.cit).

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Powództwo jest niezasadne i nie zasługuje na uwzględnienie z przyczyn formalnych.

Dokonując rozważań prawnych podnieść należy, że zgodnie z art. 6 k.c. ciężar dowodowy wykazania zasadności żądania spoczywał na stronie powodowej. Pomiędzy stronami nie było sporne udzielenie samego kredytu, ale obowiązek jego spłaty. Powód nie wykazał swojego roszczenia, które zakładało, że pozwany zobowiązany jest do natychmiastowej spłaty całości niespłaconego kredytu wraz z odsetkami oraz opłatami i prowizjami.

Wskazać także należy, iż na podstawie ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo bankowe oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2015 poz.128 z dnia 23.01.2015) ograniczono bankom swobodę w zakresie wypowiadania umów kredytowych w przypadku, gdy kredytobiorca opóźnia się w spłacie kredytu. Zgodnie z art. 75c ust.1 ustawy Prawo Bankowe jeżeli kredytobiorca opóźnia się ze spłatą zobowiązania z tytułu udzielonego kredytu, bank wzywa go do dokonania spłaty, wyznaczając termin nie krótszy niż 14 dni roboczych. Stosownie do treści art. 75c ust.2 wyżej cytowanej ustawy w wezwaniu, o którym mowa w ust. 1, bank informuje kredytobiorcę o możliwości złożenia, w terminie 14 dni roboczych od dnia otrzymania wezwania, wniosku o restrukturyzację zadłużenia. Bank powinien, na wniosek kredytobiorcy, umożliwić restrukturyzację zadłużenia poprzez zmianę określonych w umowie warunków lub terminów spłaty kredytu, jeżeli jest uzasadniona dokonaną przez bank oceną sytuacji finansowej i gospodarczej kredytobiorcy (ust. 3).

W niniejszej sprawie powodowy Bank nie udowodnił by dopełnił tej formalności, bowiem jak wynika z akt sprawy powód wysłał pozwanemu jedynie wezwanie do zapłaty bez informacji o możliwości restrukturyzacji zadłużenia. Należy podkreślić, iż bank nie może swobodnie wypowiedzieć umowy kredytowej, gdy kredytobiorca popadł w opóźnienie ze spłatą kredytu. Najpierw powinien doręczyć kredytobiorcy wezwanie określone w art. 75c ust. 1-2 ustawy Prawo bankowe oraz odczekać do upływu dodatkowego terminu na spłatę zadłużenia wyznaczonego w wezwaniu (nie krótszego niż 14 dni roboczych). Dopiero po upływie tego terminu bank może złożyć wobec kredytobiorcy oświadczenie woli w sprawie wypowiedzenia umowy kredytowej. Nie jest przy tym istotne, czy wypowiedzenie następuje ze względu na niedotrzymanie przez kredytobiorcę warunków udzielenia kredytu, czy utratę zdolności kredytowej [...]. W przypadku gdy powyższe przesłanki nie zostały spełnione, czynność prawna banku polegająca na wypowiedzeniu umowy jest nieważna (art. 58 § 1 k.c.). W szczególności nie prowadzi ona do wymagalności wierzytelności banku o spłatę tej części kredytu, co do której kredytobiorca nie pozostawał w opóźnieniu (por. Tomasz Czech M.Pr.Bank.2016.12.66, Obowiązki banku w razie opóźnienia kredytobiorcy ze spłatą kredytu Teza nr 7, Lex 309305/7). Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela wyrażony powyżej pogląd prawny. Nieważność ta jest nieważnością ex tunc, a zatem od momentu dokonania czynności, w tej sytuacji nie można mówić o wymagalności roszczenia, gdyż umowa nadal łączy strony. W związku z tym biorąc powyższe ustalenia pod uwagę, powództwo jako przedwczesne podlegało oddaleniu. W tej sytuacji zbędne było przeprowadzenie postępowania dowodowego dotyczącego wysokości zobowiązania pozwanego czy kwestie ważności czy nieważności umowy kredytu łączącej strony. Podkreślić należy po raz kolejny, że to na powodzie jako profesjonaliście spoczywał obowiązek wykazania okoliczności dochodzonych pozwem tymczasem powód nie przedłożył praktycznie żadnych dowodów w sprawie. Dowody złożone w sądzie przed rozprawą, a przedstawione przewodniczącemu już po jej zamknięciu nie mogły wywołać skutku bowiem jak to już podniesiono ograniczyły się tylko do wyciągu z ksiąg bankowych, umowy o kredyt i przesądowego wezwania do zapłaty, nie wykazują, że spełnione zostały przesłanki z art. 75 c Prawa bankowego do czego powód zobowiązał się w § 7 umowy.

Dodano:  ,  Opublikował(a):  Halina Nowakowska
Podmiot udostępniający informację: Sąd Okręgowy w Sieradzu
Osoba, która wytworzyła informację:  Przemysław Majkowski
Data wytworzenia informacji: