Serwis Internetowy Portal Orzeczeń używa plików cookies. Jeżeli nie wyrażają Państwo zgody, by pliki cookies były zapisywane na dysku należy zmienić ustawienia przeglądarki internetowej. Korzystając dalej z serwisu wyrażają Państwo zgodę na używanie cookies , zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.

III C 2079/13 - zarządzenie, wyrok, uzasadnienie Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie z 2016-09-30

Sygnatura akt III C 2079/13

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

S., dnia 25 sierpnia 2016 r.

Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie III Wydział Cywilny

w następującym składzie:

Przewodniczący: SSR Małgorzata Milko

Protokolant: stażysta Anna Wojtczak

po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2016 roku w Szczecinie

sprawy

z powództwa (...) Bank Spółki Akcyjnej w W.

przeciwko T. R.

przy udziale (...) Bank (...) S. A. w W.

o zapłatę

oddala powództwo w całości.

Sędzia Małgorzata Milko

Sygn. akt III C 2079/13

UZASADNIENIE

w postępowaniu uproszczonym

Dnia 9 maja 2012 r. powód (...) Bank Spółka Akcyjna z siedzibą w W. wniósł do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie, przeciwko T. R., pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym, w którym zażądał zasądzenia kwoty 3 653,5 zł wraz z odsetkami:

- umownymi od kwoty 2 359,14 zł od dnia 19 kwietnia 2012 r. do dnia zapłaty w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP;

- ustawowymi od kwoty 192,39 zł od dnia 19 kwietnia 2012 r. do dnia zapłaty. Ponadto wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów sądowych oraz kosztów zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu pozwu wskazano, że strony łączyła umowa o kredyt. Zgodnie z warunkami umowy pozwana była zobowiązana do co miesięcznego dokonywania wpłat na rachunek wskazany w treści umowy w wysokościach i terminach określonych w harmonogramie spłaty. Pozwana nie płaciła należności wynikających z umowy i po jej stronie powstało zadłużenie w kwocie dochodzonej pozwem.

W dniu 29 czerwca 2012 r. Referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym Lublin – Zachód w Lublinie wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym (ówczesna sygnatura akt VI Nc-e 753690/12).

Postanowieniem z 11 października 2012 r. powyższe orzeczenie zostało opatrzone klauzulą wykonalności.

Pismem z 29 marca 2013 r. pozwana wniosła skargę na postanowienie z 11 października 2012 r. podnosząc, że odpis nakazu zapłaty wraz z odpisem pozwu nie zostały jej prawidłowo doręczone

Pismem z 12 maja 2013 r. pozwana wniosła o prawidłowe doręczenie pozwu oraz wydanego nakazu zapłaty.

W dniu 13 sierpnia 2013 r. pozwana złożyła sprzeciw od nakazu zapłaty z 29 czerwca 2013 r.

Postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2013 r. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie stwierdził skuteczne wniesienie sprzeciwu i utratę mocy nakazu zapłaty w całości i przekazał sprawę do rozpoznania tutejszemu Sądowi, zgodnie z treścią przepisu art. 505 [36] k.p.c.

W dniu 28 sierpnia 2013 r. pozwana wniosła o przywrócenie terminu do złożenia skargi na orzeczenie z 11 października 2012 r.

W dniu 23 września 2013 Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny oddalił wniosek z 28 sierpnia 2013 r. i odrzucił skargę z 29 marca 2013 r.

Po przekazaniu sprawy zgodnie z właściwością ogólną pozwanej powód podtrzymał żądanie pozwu.

Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2014 r. Sąd ustanowił dla pozwanej pełnomocnika z urzędu.

Postanowieniem z dnia 25 lipca 2014 r. Sąd zwolnił pozwaną od kosztów sądowych w całości.

W dniu 29 lipca 2014 r. pozwana złożyła odpowiedź na pozew. Wniosła o oddalenie powództwa w całości podnosząc zarzut przedawnienia. Nadto wniosła o zawiadomienie (...) spółki akcyjnej z siedzibą w W. (aktualnie (...) Bank (...) spółka akcyjna z siedzibą w W.) i wezwanie do wzięcia udziału w sprawie po stronie pozwanej w trybie art. 84 k.p.c.

W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew pozwana wskazała, że w dniu 15 maja 2007 r. zawarła z (...) spółką akcyjną z siedzibą w W. umowę kredytu na miarę, który był kredytem konsolidacyjnym czterech kredytów zaciągniętych w różnych bankach, w tym kredytu konsumpcyjnego z 28 listopada 2006 r. o numerze (...), zaciągniętego u powoda. Na skutek omyłki pracownika banku dokonującego konsolidacji w oświadczeniu konsolidacyjnym został wpisany błędny numer rachunku (...) Banku spółki akcyjnej z siedzibą w K.. Powyższe skutkowało tym, że środki przekazane przez bank dokonujący konsolidacji do banku kredytodawcy zostały zwrócone. Pozwana podejmowała próby wyjaśnienia zaistniałej sytuacji, jednakże spotkała się z brakiem zainteresowania ze strony banków.

Zarządzeniem z dnia 22 sierpnia 2014 r. zawiadomiono (...) spółkę akcyjną z siedzibą w W. o toczącym się postepowaniu, zobowiązując go do złożenia oświadczenia, czy przystępuje do sprawy w charakterze interwenta ubocznego.

Pismem procesowym z 16 września 2014 r. pełnomocnik zawiadomionego banku oświadczył, że przystąpienie do sprawy w charakterze przypozwanego jest formalnie niedopuszczalne, albowiem sprawa toczy się w trybie uproszczonym, z ostrożności jednak, w przypadku dopuszczalności przypozwania, oświadczył, że (...) Bank (...) spółka akcyjna z siedzibą w W. wstępuje do niniejszego postępowania .

Postanowieniem z dnia 27 maja 2015 r. Sąd zwolnił pełnomocnika z urzędu z obowiązku dalszego reprezentowania pozwanej.

Postanowieniem z dnia 8 lipca 2015 r. Sąd cofnął ustanowienie dla pozwanej adwokata z urzędu.

W dniu 22 lipca 2015 r. przypozwany złożył pismo procesowe w którym wskazał, że wykonał dyspozycję rozdysponowania środków kredytu konsolidacyjnego zgodnie z oświadczeniem pozwanej, w treść którego nie ingerował i które zostało przez pozwaną podpisane, co oznaczało potwierdzenie treści oświadczenia. Nadto podniósł, że to pozwana wskazała numery rachunków bankowych oraz wysokość kwot, które miały zostać na te rachunki przelane, zaś pracownik banku nie miał takich informacji, nie mógł więc samodzielnie wypełnić oświadczenia.

W dalszym toku procesu stanowiska stron nie uległy zmianie.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny

Dnia 28 listopada 2006 r. T. R. złożyła w (...) Banku spółce akcyjnej z siedzibą w K. wniosek o udzielenie kredytu konsumpcyjnego gotówkowego. Tego samego dnia strony zawarły umowę kredytu konsumpcyjnego gotówkowego nr (...). Zgodnie z postanowieniami umowy, kredytodawca udzielił kredytobiorcy kredytu w kwocie 6 514,83 zł na okres od 28 listopada 2006 r. do 5 grudnia 2011 r. Po potrąceniu kwot prowizji dla banku oraz składki na ubezpieczenie kredytobiorcy do dyspozycji T. R. pozostała kwota 5 612,40 zł. W myśl § 3 ust. 1 umowy kredytobiorczyni zobowiązała się do spłaty udzielonej kwoty kredytu w co miesięcznych ratach, płatnych do 5 dnia każdego miesiąca, w wysokości 203,49 zł, przy czym pierwsza rata stanowiła ratę wyrównawczą i wynosiła 230,73 zł.

N., nadto dowód:

- wniosek - k. 37;

- umowa - k. 38-40.

Dnia 15 maja 2007 r. T. R. zawarła z (...) spółką akcyjną Oddział w Polsce z siedzibą w W. ( (...) spółką akcyjną z siedzibą w W.) umowę kredytu na miarę. Zgodnie z postanowieniami umowy, kredytodawca udzielił kredytobiorcy kredytu w kwocie 21 000 zł. Po potrąceniu kwot składki na ubezpieczenie kredytobiorcy do dyspozycji T. R. pozostała kwota 20 470,80 zł. Zgodnie z postanowieniami umowy udzielona kwota kredytu miała zostać spłacona w 84 ratach, poczynając od 13 czerwca 2007 r. do 13 maja 2014 r., w wysokości 392,37 zł. Tego samego dnia kredytobiorczyni złożyła oświadczenie konsolidacyjne i dyspozycję przelewu, zgodnie z którą część udzielonego kredytu, tj. kwota 6265,05 zł miała zostać przelana na konto (...) Bank spółki akcyjnej z siedzibą w K., o numerze (...).

Niesporne, nadto dowód:

- umowa - k. 91 – 91v;

- oświadczenie - k 92.

Kwota 6 265,05 zł została przelana 15 maja 2007 r. na wskazany rachunek (...) Banku spółki akcyjnej z siedzibą w K.. Następnie, 17 maja 2007 r., zwrócona bankowi dokonującemu konsolidacji i przelana ponownie 25 maja 2007 r., na rzecz (...) Banku spółki akcyjnej z siedzibą w K..

Dowód:

- zestawienie operacji - k. 183.

W dniu 23 listopada 2007 r. T. R. złożyła reklamację w (...) Banku spółce akcyjnej z siedzibą w K., w której podniosła, że z nieznanych jej przyczyn, pomimo złożonej dyspozycji przy kredycie konsolidacyjnym z 15 maja 2007 r. w (...) Banku spółce akcyjnej z siedzibą w K. pozostaje niespłacona kwota kredytu, która 28 maja 2007 r. wynosiła 95 zł, zaś 23 listopada 2007 r. 637,96 zł.

Dnia 28 listopada 2007 r. (...) Bank spółka akcyjna z siedzibą w K. udzielił T. R. odpowiedzi na reklamację. Wskazał, że w dniu 17.05.2007 r. do banku wpłynęła kwota 6 265,05 zł, celem spłaty zadłużenia z umowy kredytu z 28 listopada 2006 r. Brak wskazania prawidłowego numeru rachunku uniemożliwiał zaksięgowanie wpłaty jako konsolidacyjnej, co skutkowało zwróceniem przelewu. Powyższa kwota została ponownie przelano dopiero po 54 dniach, co uniemożliwiło spłatę kredytu, albowiem wówczas wysokość zadłużenia wzrosła do 6 360,41 zł, do spłacenia kredytu brakowało środków w wysokości 95,36 zł. Tym samym na dzień 12 czerwca 2007 r. zadłużenie kredytobiorczyni w (...) Banku spółce akcyjnej z siedzibą w K. wynosiło 145,50 zł. Kredytodawca poinformował również, że celem całkowitej spłaty kredytu należy wpłacić do 10 grudnia 2007 r. kwotę 751,99 zł.

Dowód:

- zgłoszenie reklamacji - k. 93;

- odpowiedź na reklamację - k 94-94v,

Po otrzymaniu pisma z 28 listopada 2007 r. kredytobiorczyni zwróciła się do (...) spółki akcyjnej z siedzibą w W. o zapłatę kwoty 95,36 zł na rzecz (...) Bank spółki akcyjnej z siedzibą w K., wskazując, że niespłacenie kredytu w tym banku jest konsekwencją omyłki pracownika banku udzielającego kredytu konsolidacyjnego.

Pismem z 25 stycznia 2008 r. (...) spółka akcyjna z siedzibą w W. poinformowała skarżącą, że kwota 95,36 zł została przelana na rachunek (...) Banku spółki akcyjnej z siedzibą w K..

Dowód:

- pismo – k. 96v;

- pismo – k 97.

T. R. wobec zaistniałej sytuacji zwróciła się o pomoc do Biura Pomocy Obywatelskiej. Pismem z 7 lutego 2008 biuro złożyło w (...) spółki akcyjnej Oddział w Polsce z siedzibą w W. skargę na sposób przeprowadzonej konsolidacji kredytów. W piśmie wskazano, że wpisanie błędnego numeru konta, na które miały zostać przelane środki celem konsolidacji kredytu w (...) Banku spółce akcyjnej z siedzibą w K., było winą pracownika banku i skutkowało tym, że wskazany kredyt nie został spłacony. 14 lutego 2008 r. kredytobiorczyni ponownie zwróciła się do (...) spółki akcyjnej z siedzibą w W. wskazując, że pomimo konsolidacji kredytów w tym banku i spłacania rat kredytu z tego tytułu w dalszym ciągu pozostaje dłużniczką poprzedniego kredytodawcy.

Dowód:

- pismo – k 95-95v;

- pismo – k 96,

Pismem z 8 marca 2010 r. (...) Bank spółka akcyjna z siedzibą w W. wypowiedziała T. R. umowę kredytu (...).

Dowód:

- pismo - k. 100.

Dnia 4 stycznia 2010 r. (...) Bank spółka akcyjna z siedzibą w W. połączył się z (...) Bankiem spółką akcyjną z siedzibą w K. w trybie art. 124 ust. 3 Prawa bankowego praz art. 429 § 1 k.s.h. Po połączeniu spółka przejmująca z nową nazwą (...) Bank spółka akcyjna z siedzibą w W. wstąpiła we wszystkie prawa i obowiązku (...) Banku spółki akcyjnej z siedzibą w K..

Dowód:

- odpis z KRS nr (...) – k. 42 – 48.

Pismem z 18 stycznia 2012 r. (...) Bank spółka akcyjna z siedzibą w W. wezwał T. R. do zapłaty kwoty 3 513,55 zł, tytułem należności wynikającej z umowy nr (...).

Dowód:

- wezwanie do zapłaty k. 35.

Dnia 18 kwietnia 2012 r. (...) Bank spółka akcyjna z siedzibą w W. wystawił przeciwko T. R. bankowy tytuł egzekucyjny nr (...) na kwotę 3 653,51 zł. Podstawą powyższego tytułu egzekucyjnego było zadłużenie T. R. z tytułu umowy kredytu z 28 listopada 2006 r. nr (...). Na powyższą kwotę składały się kwoty: 2 359,14 zł tytułem należności głównej, 192,39 zł tytułem odsetek umownych za korzystanie z kapitału, 1057,98 zł tytułem odsetek karnych za opóźnienie oraz kwota 44 zł tytułem opłat i prowizji.

Dowód:

- bankowy tytuł egzekucyjny k. 36.

Powyższy stan faktyczny był niesporny co do swej genezy, tj. zawarcia przez pozwaną umowy kredytu w (...) Banku spółce akcyjnej z siedzibą w K. o nr (...) w dniu 28 listopada 2011 r. oraz umowy kredytu konsolidacyjnego w dniu 15 maja 2007 r. z (...) spółką akcyjną Oddział w Polsce z siedzibą w W. ( (...) spółką akcyjną z siedzibą w W.). W pozostałym zakresie stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów przedstawionych przez strony. Dowody te nie budzą żadnych wątpliwości, co do ich prawdziwości, nie były kwestionowane przez żadną ze stron, co czyni je wiarygodnymi i przydatnymi do rozstrzygnięcia niniejszego sporu.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo okazało się nieuzasadnione.

Powódka, jak wynika z treści uzasadnienia żądania pozwu, wywodzi roszczenie z umowy kredytu konsumpcyjnego gotówkowego nr (...) z dnia 28 listopada 2006 r. , na podstawie której powód oddał pozwanej do dyspozycji określoną kwotę, a pozwana zobowiązała się tą kwotę zwrócić.

Zgodnie z treścią przepisu art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Prawo bankowe (tekst jednolity z 2002r. Dz. U. Nr 72, poz. 665 ze zmianami) przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

Pozwana przyznała, że zawarła umowę o kredyt gotówkowy, z której powódka wywodzi roszczenie, jednakże podniosła zarzut nieistnienia roszczenia wobec jego całkowitej spłaty zgodnie z umową kredytu konsolidacyjnego z dnia 15 maja 2007 roku zawartą przez powódkę z (...) spółką akcyjną Oddział w Polsce z siedzibą w W. ( (...) spółką akcyjną z siedzibą w W.) a ponadto podniosła także zarzut przedawnienia roszczenia.

W pierwszej kolejności zatem rozważenia wymagała zasadność podniesionego przez pozwaną w odpowiedzi na pozew złożony w postępowaniu uproszczonym zarzutu przedawnienia roszczenia. Uznanie bowiem tego zarzutu za zasadny skutkowałoby już z tego powodu oddaleniem powództwa, gdyż roszczenie przedawnione – wobec skorzystania przez pozwaną z uprawnienia do uchylenia się od jego zaspokojenia – nie może być skutecznie dochodzone. (por. uchwałę Sądu Najwyższego z 10 listopada 1995 r., III CZP 156/95, OSNC 3/96, poz. 31).

Zgodnie z treścią przepisu art. 117 § 1 i 2 k.c. z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu. O upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia. Jednakże zrzeczenie się zarzutu przedawnienia przed upływem terminu jest nieważne.

Przepis art. 118 k.c. stanowi natomiast, że jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata.

Z uwagi na to, iż pozwana podniosła zarzut przedawnienia roszczenia, na powodzie – zgodnie z ogólną zasadą rozkładu ciężaru dowodu wyrażoną w art. 6 k.c. – spoczywał obowiązek wykazania, że pozwana nie wywiązała się z terminowego regulowania należności wynikających z umowy o kredyt z dnia 28 listopada 2006 roku, a nadto wysokość żądanych kwot z tego tytułu, jak również w jakiej dacie roszczenie wynikłe z przedmiotowej umowy stało się wymagalne.

Należy w tym miejscu podkreślić, iż obowiązek przedstawienia dowodów, zgodnie przepisem art. 3 k.p.c. spoczywa na stronach, zaś ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne ( art. 6 k.c.). Nie wymagają jednak dowodu – stosownie do przepisu art. 229 k.p.c. – fakty przyznane w toku postępowania przez stronę przeciwną, jeżeli przyznanie nie budzi wątpliwości co do swej zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy. Nadto zgodnie z zasadą kontradyktoryjności, rządzącą procesem cywilnym, rzeczą sądu nie jest zarządzenie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie, ani też sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 232 k.p.c.). To strona powodowa, która domaga się zapłaty pewnej należności na drodze sądowej, winna co do zasady wykazać, iż należność ta – oznaczona co do wysokości, tytułu i daty płatności – nie została przez jej przeciwnika procesowego uiszczona.

Analizując zgromadzony w sprawie materiał dowodowy stwierdzić należy, że powódka nie wywiązała się ze spoczywającego na niej obowiązku. W celu wykazania zasadności żądania pozwu przedłożyła wniosek o udzielenie kredytu gotówkowego podpisany w dniu 28 listopada 2006 roku, umowę o kredyt konsumpcyjnego gotówkowego nr (...) podpisaną w dniu 28 listopada 2006 roku, wezwanie do zapłaty z dnia 18 stycznia 2012 roku oraz bankowy tytuł egzekucyjny z dnia 18 kwietnia 2012 roku dokumentujący zapisane w księgach powodowego banku zadłużenie pozwanej z tytułu umowy z dnia 28 listopada 2006 roku. Z dokumentów tych nie wynika w sposób jednoznaczny w jakiej dacie roszczenie stało się wymagalne i jedynie mając na uwadze fakt, że odsetki umowne oraz odsetki karne naliczono od dnia 28 listopada 2006 roku, uzasadnione jest ustalenie, że roszczenie z umowy kredytu ratalnego stało się wymagalne najpóźniej w tej dacie. Powódka była reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika, co pozwala przyjąć, iż wszystkie środki dowodowe jakimi dysponowała zostały w procesie wykorzystane dla obrony jej interesów. Roszczenie o zapłatę należności z przedmiotowej umowy uległo zatem przedawnieniu najpóźniej w dniu 28 listopada 2009 roku. Pozew w niniejszej sprawie wpłynął do Sądu w dniu 9 maja 2012 roku, a zatem już po upływie terminu przedawnienia, co powoduje, że jego wniesienie do Sądu nie mogło wywołać skutku w postaci przerwania biegu terminu przedawnienia. Jednocześnie powódka nie wskazała, aby w okresie do dnia 28 listopada 2009 roku podjęła inne czynności, które w świetle treści przepisu art. 123 § 1 k.c., powodują przerwanie biegu terminu przedawnienia.

Materialnoprawnym skutkiem podniesienia zarzutu przedawnienia, jest możność odmowy spełnienia świadczenia przez dłużnika. Przedawnione roszczenie nie wygasa, lecz przekształca się w roszczenie naturalne, co oznacza w tym wypadku pozbawienia tego roszczenia ochrony sądowej. Skutek ten następuje z chwilą skutecznego (następującego po upływie terminu przedawnienia) podniesienia zarzutu przedawnienia, nie zaś z upływem samego terminu przedawnienia.

Uzasadnionym wydaje się być również zarzut nieistnienia roszczenia z uwagi na jego całkowitą spłatę dokonaną po zawarciu przez pozwana umowy Kredytu konsolidacyjnego z (...) spółką akcyjną Oddział w Polsce z siedzibą w W. ( (...) spółką akcyjną z siedzibą w W.). Wyjaśnienia w tym zakresie dokonane przez zawiadomionego o toczącym się procesie (...) SA w W. i dołączone do pisma z dnia 22 lipca 2015 roku dokumenty pozwalają na przyjęcie, że kredyt z dnia 28 listopada 2006 roku zawarty przez T. R. z G. Bankiem został spłacony w całości. Brak reakcji powoda na doręczone mu pisma w trakcie postępowania, zarówno odpowiedź na pozew jak i pisma procesowe przypozwanego mogą świadczyć o braku innych argumentów, dowodów niż dołączone do pozwu.

Wobec podniesionych przez pozwaną zarzutów, które okazały się uzasadnione, powództwo należało oddalić.

ZARZĄDZENIE

1.  Odnotować.

2.  Odpis wyroku wraz z odpisem uzasadnienia doręczyć pozwanej.

3.  Wykonać zarządzenie w terminie 14 dni.

4.  Przedłożyć akta po wpłynięciu pisma lub 21 dni po doręczeniu.

Dodano:  ,  Opublikował(a):  Wioletta Rucińska
Podmiot udostępniający informację: Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie
Osoba, która wytworzyła informację:  Małgorzata Milko
Data wytworzenia informacji: